- περι θανατου - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
el.elyon - Νομίζω φίλε elo ότι θα πρέπει να δούμε αναλυτικότερα τι είναι ο άνθρωπος;
Πολύ καλό ερώτημα αυτό που μου θέτεις φίλε μου, αν και έχω ξαναεκφραστεί ότι ο άνθρωπος για μένα είναι η απόλυτη πολυπλοκότητα .
Αλλά για να σου δώσω να καταλάβεις καλύτερα τι εννοώ επέτρεψε μου να σου δώσω ένα λινκ για να προβληματιστείς ακόμα περισσότερο με την ερώτηση που μου κάνεις .
http://pergoud.com/index.php?option=com_content&task=view&id=36&Itemid=45
quote:
Φίλε Agnostic συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα, για σένα υπάρχει το “άγνωστο”?
Φυσικά. Θα ήταν αλλαζωνικό εκ μέρους μου να ισχυριστώ ότι δεν υπάρχει το άγνωστο για μένα, ότι τα γνωρίζω όλα κτλ...
quote:
Αν κατάλαβα καλά υπονοείς ότι δεν υπάρχει έλλειψη γνώσης, σε σένα, που να τροφοδοτεί την πίστη, άρα δεν υπάρχει πίστη σε κάτι καλύτερο. Η συνείδηση σου έχει ανάγκη για ανακουφίσει?
Θεωρώ ότι έχω καταορθώσει να αντιμετωπίσω την έλλειψη γνώσης για το βασανιστικό "μετά"(θάνατον) με τη χρήση λογικής, νηφαλιότητας και γιατί όχι...χιούμορ!
quote:
(Συγχαρητήρια για το blog)
Να' σαι καλά
quote:
Αγαπητέ/ή ellas7228, πιστεύω πως τελικά είναι θέμα του ανθρώπινου νου το αν θα επιτρέψει στον εαυτό του να εισάγει αρκετά "δεδομένα" στο μυαλό του ή όχι
Σύμφωνο απόλυτα αλλά θα συμπληρώσω ότι παίζουνε ρόλο και τα ερεθίσματα που λαμβάνει ο νους μας εστί ώστε
Τα δεδομένα που θα εισάγει να φιλτραριστούν και να έχουν την ανάλογη ποιότητα εστί ώστε να μετατραπούν σε πυστευω
quote:
Μπορεί για παράδειγμα να είναι κάποιος ο οποίος πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι μόνο ύλη και να έχει πιο διευρυμένη συνείδηση σε σχέση με κάποιον που πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι σώμα + ύλη αλλά έχει περιορίσει την αντίληψη του σε συγκεκριμένα "καλούπια"...
Εγω μίλησα για τον άνθρωπο (πνευμα+υλη ) και όχι για τον άνθρωπο (σώμα + ύλη) αλλά ακόμα και έτσι να είναι δεν είναι ένας λόγος ώστε να εξάλειψη την ιδέα του θανάτου κατά τη διάρκεια της ζωής του άρα και το φόβου του θανάτου ακόμα και εάν αυτός ο Ανθρωπος είναι μέσα σε "καλούπια"
quote:
elo~ Φίλε /η μιλάς για τον φόβο του ψυχικού πόνου, που για μένα είναι απόλυτα φυσιολογικός, αλλά και πολύ σκληρός .Βλέπεις στην σκέψη και μόνο, ότι κάποια αγαπημένα άτομα θα φύγουν από κοντά σου και δεν θα τα ξαναδείς σε κάνει και νοιώθεις ότι χάνεις ένα κομμάτι από την ίδια σου την ψυχή την ίδια σου την ζωή
Μα αγαπητέ μου elo όταν μιλάμε για τον φόβο του θανάτου κατά βάση για τον ψυχικό πόνο δεν μιλάμε η ψυχή μας δεν είναι αυτή που θλίβεται και πονάει, επόμενος κατά τη γνώμη μου μόνο για ψυχικό πόνο Μπορούμε να μιλάμε γιατί ο πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος είναι η ψυχή μας (διόρθωσε με εάν Κάνω λάθος ) είτε η αφορμή αυτού του συναισθήματος είμαστε εμείς είτε αγαπημένα μας πρόσωπα
quote:
Elo ~ Μα και στην ζωή δεν υπάρχει το άγνωστο, την φοβόμαστε όμως ή προσπαθούμε να ζήσουμε την κάθε στιγμή της;Για σκέψου το
quote:
ellas7228 ~ Β) Εσυ elo δεν έχεις φοβηφθη ποτέ στη Ζωη σου; Εγω πιστεύω ότι και πρέπει να φοβόμαστε αλλά και να προσπαθούμε γιατί ο φόβος σε χαλιναγωγεί και η προσπάθεια είναι το μεγαλείο της ζωής
quote:
elo ~ Πολλές φορές και για διάφορους λόγους .Φιλαράκι είμαστε άνθρωποι και ο φόβος είναι ένα από τα ανθρώπινα φυσιολογικά αισθήματα .
Άρα το ποιο σωστό θα ήταν και φοβόμαστε και προσπαθούμε
quote:
Άλλωστε θα ήτανε μεγάλο ψέμα το να ανέφερα κάτι το διαφορετικό, για αυτό και είχα γράψει σε προηγούμενο μήνυμα μου….. «Και για να μιλήσω προσωπικά και εγώ που πιστεύω για κάτι παραπέρα από την ύλη και μιλάω για έναν φυσιολογικό κύκλο της ανθρώπινης ύπαρξης, μιλάω εκ του ασφαλές γιατί τον θάνατο τον νοιώθω ακόμα μακριά από εμένα …..όταν έρθει η στιγμή να τον αντιμετωπίσω δεν ξέρω πως θα αντιδράσω»
Το υιοθετώ και το πρόσωπο υπογράφω όντως εάν δεν βίωσης μια κατάσταση μόνο υποθετικά μπορείς να μιλάς εξού και η λαϊκή ρήση μεγάλη μπουκιά φάε μεγάλη κουβέντα μην πεις
quote:quote:
el.elyon - Νομίζω φίλε elo ότι θα πρέπει να δούμε αναλυτικότερα τι είναι ο άνθρωπος;Πολύ καλό ερώτημα αυτό που μου θέτεις φίλε μου, αν και έχω ξαναεκφραστεί ότι ο άνθρωπος για μένα είναι η απόλυτη πολυπλοκότητα .
Αλλά για να σου δώσω να καταλάβεις καλύτερα τι εννοώ επέτρεψε μου να σου δώσω ένα λινκ για να προβληματιστείς ακόμα περισσότερο με την ερώτηση που μου κάνεις .http://pergoud.com/index.php?option=com_content&task=view&id=36&Itemid=45
Ευχαριστώ για το λινκ. Θα επισημάνω μόνο το ότι ο άνθρωπος είναι ένα ον που υπακούει στην Εξουσία!!! Άρα για να δούμε ποιος είναι ο άνθρωπος θα πρέπει να δούμε σε ποια εξουσία υπακούει;
Καλημέρα φίλε μου elo.
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΠΙΟ ΟΔΥΝΗΡΟΣ.ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟ.ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΤΟ ΦΘΑΡΤΟ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.
ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ,ΠΩΣ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
quote:
Agnostic: Φυσικά. Θα ήταν αλλαζωνικό εκ μέρους μου να ισχυριστώ ότι δεν υπάρχει το άγνωστο για μένα, ότι τα γνωρίζω όλα κτλ...
Θεωρώ ότι έχω καταορθώσει να αντιμετωπίσω την έλλειψη γνώσης για το βασανιστικό "μετά"(θάνατον) με τη χρήση λογικής, νηφαλιότητας και γιατί όχι...χιούμορ!
Φίλε Agnostic καλημέρα.
Άρα φίλε μου δεν υπάρχει η πίστη για κάτι καλύτερο αλλά υπάρχει έλλειψη γνώσης την οποία την αντιμετωπίζεις με την λογική σου και το χιούμορ. Άρα η λογική και το χιούμορ μπορούν να αντιμετωπίζουν το άγνωστο, το φόβο του θανάτου. Μήπως θα μπορούσες φίλε Agnostic να πεις πως η λογική και το χιούμορ μπορούν να αντιμετωπίζουν το φόβο του θανάτου, το άγνωστο?
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
ΑΓΑΠΗΤΕ ΦΙΛΕΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΠΙΟ ΟΔΥΝΗΡΟΣ.ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟ.ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΤΟ ΦΘΑΡΤΟ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.
ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ,ΠΩΣ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Φίλε theosoficus προσωπικά ούτε έχω συμφιλιωθεί και ούτε έχω συμβιβαστεί με το θάνατο.
Κατανοώ αυτό που γράφεις. Ο πόνος που προκαλεί ο θάνατος και ο φόβος του θανάτου θέλουν αντιμετώπιση και όχι συμφιλίωση και συμβιβασμό. Σαφώς, όταν υπάρχει συμφιλίωση και συμβιβασμός με το θάνατο, δεν θα είσαι ο ίδιος άνθρωπος…..
Θα ήθελες φίλε theosoficus να μου πεις πως συμφιλιώθηκες με το θάνατο και τι είναι για σένα αυτή η συμφιλίωση?
Καλημέρα!
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
"Μπορεί για παράδειγμα να είναι κάποιος ο οποίος πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι μόνο ύλη και να έχει πιο διευρυμένη συνείδηση σε σχέση με κάποιον που πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι σώμα + ύλη αλλά έχει περιορίσει την αντίληψη του σε συγκεκριμένα "καλούπια"..."
Εννοούσα "πνεύμα + ύλη".
Οπότε είναι δικαιολογημένη η απορία σου, αγαπητέ ellas7228.
In anticipation of my resurrection...
quote:
ellas7228 - Μα αγαπητέ μου elo όταν μιλάμε για τον φόβο του θανάτου κατά βάση για τον ψυχικό πόνο δεν μιλάμε η ψυχή μας δεν είναι αυτή που θλίβεται και πονάει, επόμενος κατά τη γνώμη μου μόνο για ψυχικό πόνο Μπορούμε να μιλάμε γιατί ο πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος είναι η ψυχή μας (διόρθωσε με εάν Κάνω λάθος ) είτε η αφορμή αυτού του συναισθήματος είμαστε εμείς είτε αγαπημένα μας πρόσωπα
Ψυχικό πόνο όταν χάσουμε ή γνωρίζουμε ότι θα χάσουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, ναι .
Αλλά έναν φόβο (θάνατος) που θα μας προκαλέσει ψυχικό πόνο, με την σκέψη ότι κάποτε θα πεθάνουμε (φυσιολογικά-γηρατειά) είναι κάτι που μας εγκλωβίζει σε μια συνεχόμενη προσδοκία του θανάτου και το χειρότερο σε μια εκμετάλλευση πάνω σε αυτόν τον φόβο .
Μήπως τελικά ο πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος δεν είναι ο φόβος του θανάτου αλλά το αντίθετο, η αγάπη της ζωής….
Όταν έρθει ο φυσικός μας θάνατος, παύει να υφίσταται η προσωπικότητα μας καθώς φεύγουμε από το φυσικό πεδίο - αν δεχθούμε βέβαια ότι υπάρχει κάτι άλλο πέραν του φυσικού πεδίου.
Ίσως να μην υπάρχει μόνο ο φόβος για το άγνωστο αλλά κι η επιθυμία μας να μην πληγωθεί το Εγώ μας, να μην πονέσει επειδή έχουμε μάθει να λειτουργούμε εγωιστικά - κάτι το οποίο δεν είναι απαραίτητα κακό στον βαθμό που αυτό δεν αποτελεί τροχοπέδη για την εξέλιξη μας.
Ίσως λοιπόν ο φόβος για τον δικό μας φυσικό θάνατο ή κάποιου άλλου προσώπου που γνωρίζουμε να έχει να κάνει με τον φόβο μας μην πληγωθεί το Εγώ μας.
Είναι μια σκέψη κι αυτή την οποία θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας!
In anticipation of my resurrection...
Elo στο μήνυμα μου αναφέρω σαν «πρωτογενή δεκτή» των συναισθημάτων μας την ψυχή,
Όταν λες στο μήνυμα σου «πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος τη εννοείς:
quote:
elo~ Μήπως τελικά ο πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος δεν είναι ο φόβος του θανάτου αλλά το αντίθετο, η αγάπη της ζωής….
quote:
Ψυχικό πόνο όταν χάσουμε ή γνωρίζουμε ότι θα χάσουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, ναι .Αλλά έναν φόβο (θάνατος) που θα μας προκαλέσει ψυχικό πόνο, με την σκέψη ότι κάποτε θα πεθάνουμε (φυσιολογικά-γηρατειά) είναι κάτι που μας εγκλωβίζει σε μια συνεχόμενη προσδοκία του θανάτου και το χειρότερο σε μια εκμετάλλευση πάνω σε αυτόν τον φόβο .
Δεν νομίζω από της σκέψεις που έχω εκφράσει να προκύπτει ένα τέτοιο συμπέρασμα ,αντίθετος εάν διαβάσεις το πρώτο μήνυμα μου
quote:
Γεια σας παρακολουθώ την κουβεντούλα σας από την αρχή της και δεν κρύβω ότι κάποιες από της απόψεις σας με έχουν συναρπάσει, θα ήθελα να καταθέσω και εγω τη γνώμη μου γύρω από το θέμα του θανάτου
Υπάρχουν δυο κατηγόριες ανθρώπων, αυτοί που πιστεύουν στην ύλη και αυτοί
Που πιστεύουν στην ύλη +πνεύμα όπως πολύ σωστά λέει ο Dying Incubus
Ο μόνος δρόμος για να μην παγιδευτής είναι να τον αγνόησης μέχρι που να κάνη την εμφάνιση του ως απειλή μέσα από κάποιο γεγονός δυστυχώς
Πιστεύω ότι είναι ένα θέμα που εκτός από της πεποιθήσεις μας γύρω από αυτών, σημαντικό ρόλο παίζει η ανθρώπινη ψυχολογία που μεταβάλλεται
Ανάλογα με τα μηνύματα που παίρνουμε από την κοινωνία και το περιβάλλων που ζούμε, βέβαια πιστεύω ότι υπάρχει και μια κατηγορία ανθρώπων που έχει ξεφύγει από το φόβο του θανάτου για τον απλό λόγο
Ότι κάθε κύτταρο τους πιστεύει στον άνθρωπο (υλη+πνευμα)………
Σημείωση:πιστεύει όχι αναφέρει
Λέω ότι πρέπει να τον αγνοήσουμε μέχρι την στιγμή που ένα γεγονός θα επηρεάσει την ψυχή μας , αυτό που εγω αποκαλώ ψυχικό πόνο , από εκεί και πέρα διαχειριστής αυτής της «κρίσης» είναι η ψυχολογία, η δύναμη του εαυτού μας και για ορισμένους Κάποιες πιθανο0ν πεποιθήσεις και πιστεύω .
Όλα αυτά μπορούν να μας επαναφέρουν στην αρχική κατάσταση (να τον αγνοήσουμε δηλαδή) και να συνεχίσουμε τη Ζωη μας ίσως και περισσότερο δυνατοί αλλά και σοφοί.
Πόσοι από εμάς δεν έχουν ακούσει ότι ένας θάνατος γνωστού προσώπου η ο παραλίγο πιθανόν θάνατος του ίδιου μας του εαυτού (ασθένεια ατύχημα κ.λ.π.)μας έκανε να βλέπουμε με άλλο μάτι την Ζωη και μας γέμισε με ανησυχίες και ερωτήματα ,
(γιατί ήρθαμε ποιος ο σκοπός της ύπαρξης μας και που πάμε ).
Άρα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένας τέτοιος φόβος μπορεί να είναι δημιουργικός
Και σε καμία περίπτωση να μας κάνη να μοιρολατρουμε, ξανάλεω όμως ότι όλα εξαρτώνται όπως και οτιδήποτε στη Ζωη μας από τη σωστή διαχείριση της ενίοτε κατάστασης.
Αυτή σε γενικές γραμμές είναι θέση μου
quote:
elo: Μήπως τελικά ο πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος δεν είναι ο φόβος του θανάτου αλλά το αντίθετο, η αγάπη της ζωής….
Η αγάπη για ποια ζωή;
Αν αγαπητέ μου elo γνωρίζαμε ότι μετά το θάνατο η ζωή είναι καλύτερη κάπου άλλου, ποια ζωή θα αγαπούσες;
Σαφώς και ο φόβος του θανάτου έχει να κάνει με το άγνωστο και όχι μόνο αυτό αλλά ο φόβος του θανάτου είναι η βεβαίωση ότι υπάρχει το άγνωστο άρα υπάρχει συνέχεια μετά θάνατον!
Ο φόβος δεν αγνοεί το γεγονός αλλά ο φόβος προκαλεί να αντιμετωπίζεις το γεγονός!
Δεν υπάρχει χειρότερο από το να αγνοείς το φόβο, αγνοώντας έτσι το γεγονός. Σοφία δεν είναι να αγνοείς το θάνατο, σοφία δεν είναι να μην αντιμετωπίζεις το φόβο και το άγνωστο. Η αρχή της σοφίας είναι να μην αγνοείς το φόβο και το γεγονός. Σοφία είναι να αντιμετωπίζεις το άγνωστο…….!
Ο εγωισμός αγνοεί, απορρίπτει, αποφεύγει…….!
Ο εγωισμός δεν θέλει να μάθει ποιο είναι το νόημα της ζωής, ποια είναι η ζωή, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει μετά θάνατον ζωή.
Ο εγωισμός μπορεί να προσφέρει για λίγο μια ψεύτικη ειρήνη, - αγνοώντας το γεγονός, απορρίπτοντας το άγνωστο, αποφεύγοντας το φόβο-, ναι, προσφέρει μια ψεύτικη ειρήνη! Αλλά με το να αγνοείς το γεγονός δεν θα πει ότι δεν υπάρχει το γεγονός! Με το να απορρίπτεις το άγνωστο δεν θα πει ότι δεν υπάρχει το άγνωστο!
Με το να αποφύγεις το φόβο δεν θα πει ότι δεν υπάρχει ο φόβος!
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Άρα φίλε μου δεν υπάρχει η πίστη για κάτι καλύτερο αλλά υπάρχει έλλειψη γνώσης την οποία την αντιμετωπίζεις με την λογική σου και το χιούμορ. Άρα η λογική και το χιούμορ μπορούν να αντιμετωπίζουν το άγνωστο, το φόβο του θανάτου. Μήπως θα μπορούσες φίλε Agnostic να πεις πως η λογική και το χιούμορ μπορούν να αντιμετωπίζουν το φόβο του θανάτου, το άγνωστο?
Ενδεικτικά βλέπε το πρώτο μου ποστ, στο παρον τόπικ
quote:
ellas7228 - Elo στο μήνυμα μου αναφέρω σαν «πρωτογενή δεκτή» των συναισθημάτων μας την ψυχή,
Όταν λες στο μήνυμα σου «πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος τη εννοείς:
Φίλε/η μου μιλάω για έναν αρχέγονο (πρωτογενής δέκτης = ψυχή) και έμφυτο φόβο (θάνατος) που ίσως αυτός να είναι η αιτία της γέννησης κάθε πιστεύω, είτε αυτό λέγεται θρησκεία, είτε φιλοσοφία .
Η νίκη του θανάτου, η νίκη του ψυχικού πόνου που μας προκαλεί ο θάνατος μέσω ενός πιστεύω (Θεός - ανάγκη), ο οποίος στέκεται επέκεινα του θανάτου και μας προσφέρει ένα στήριγμα μέσα στην ανθρώπινη ανασφάλεια .
Βλέπεις όσο και να πιστεύω στο πνεύμα και στην εξέλιξη αυτού (συνέχεια), δεν παύει να μην εστιάζω και στην ανθρώπινη ανάγκη…..
Πάρε και για παράδειγμα αυτό που λέει πολύ σωστά και ο Dying_Incubus «Ίσως λοιπόν ο φόβος για τον δικό μας φυσικό θάνατο ή κάποιου άλλου προσώπου που γνωρίζουμε να έχει να κάνει με τον φόβο μας μην πληγωθεί το Εγώ μας.»
Μια ακόμα σκέψη που πρέπει να εστιάσουμε και να αναρωτηθούμε .
quote:
ellas7228 - Δεν νομίζω από της σκέψεις που έχω εκφράσει να προκύπτει ένα τέτοιο συμπέρασμα ,αντίθετος εάν διαβάσεις το πρώτο μήνυμα μου
Απλά η «διαφωνία» μου, αν μπορώ να το πω έτσι…είναι ότι δέχομαι τον πόνο όταν χάνουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, αλλά όχι τον πόνο (εγκλωβισμό- φόβος) στην σκέψη ότι κάποτε θα πεθάνουμε και εμείς .
Δεν ξέρω αν έβγαλα λάθος συμπέρασμα από αυτό που έγραψες στο σημείο που έχω υπογραμμίσει «Μα αγαπητέ μου elo όταν μιλάμε για τον φόβο του θανάτου κατά βάση για τον ψυχικό πόνο δεν μιλάμε η ψυχή μας δεν είναι αυτή που θλίβεται και πονάει,……είτε η αφορμή αυτού του συναισθήματος είμαστε εμείς είτε αγαπημένα μας πρόσωπα»
Πάντως συμφωνώ απόλυτα με την ανάλυση στο τελευταίο μήνυμα σου.. 
quote:
el.elyon - Η αγάπη για ποια ζωή;
Αν αγαπητέ μου elo γνωρίζαμε ότι μετά το θάνατο η ζωή είναι καλύτερη κάπου άλλου, ποια ζωή θα αγαπούσες;
Υποθετική ερώτηση φίλε μου και πιστεύω ότι γνωρίζεις ότι η απάντηση που θα πάρεις εξαρτάται από τα πιστεύω του καθενός .
Αλλά μιας και ρωτάς εμένα, θα σου πω ότι αν και πιστεύω στην εξέλιξη του πνεύματος και στην συνέχεια αυτού (όπως και να το εννοεί ο καθένας) προσπαθώ να το εξελίξω σε αυτήν την ζωή για όφελος δικό μου, αλλά και τον συνανθρώπων μου .
quote:
Σαφώς και ο φόβος του θανάτου έχει να κάνει με το άγνωστο και όχι μόνο αυτό αλλά ο φόβος του θανάτου είναι η βεβαίωση ότι υπάρχει το άγνωστο άρα υπάρχει συνέχεια μετά θάνατον!
Το άγνωστο το εξηγεί ο καθένας βάση το κοινωνικό περιβάλλον του και το πιστεύω του.
Για άλλους έχει να κάνει με την ανυπαρξία που συνεπάγεται φόβος διότι χάνει την υλική απόλαυση, είτε αυτή είναι αγάπη προς την ζωή, είτε αγάπη προς την ύλη (απληστία), για άλλους φόβος γιατί περιμένει μια…. μεταθανάτια τιμωρία, για άλλους φόβος λόγο του κάρμα, για άλλους φόβος λόγο της κρίσεως, για άλλους για το αν έχει σκοτώσει πολλούς άθεους στον ιερό πόλεμο που κάνει, ώστε να δικαιούται να φάει αρκετό ρύζι στον παράδεισο που θα παει..κλπ .
Πολλά πιστεύω και πολλοί λόγοι φίλε μου, άραγε ποιο άγνωστο από όλα μας λέει ότι υπάρχει σίγουρα μια συνέχεια μετά θάνατον ;
quote:
Ο εγωισμός δεν θέλει να μάθει ποιο είναι το νόημα της ζωής, ποια είναι η ζωή, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει μετά θάνατον ζωή.
Ο εγωισμός φίλε μου έχει να κάνει με την Άγνοια και το αντίδοτο της άγνοιας είναι η γνώση .
Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη γνώση από την αυτογνωσία από την επίγνωση .
quote:
Agnostic: Ισως η συμφιλίωση με την ιδεά του θανατου να βρίσκεται σε μερικές βασικές σκέψεις που πρέπει να παγιωθούν στη συνείδησή μας.
- ο θάνατος είναι μια κοινή "μοίρα" και δεν είμαι εγώ αποκλειστικά ο "άτυχος" της υπόθεσης.(δεν βάζω τυχαία ορισμένες λέξεις σε εισαγωγικά)
- τι θα είμαι αφού πεθάνω? Μα ότι ήμουν και πριν γεννηθώ! Τίποτα, κενό! 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια του φαινομένου της ζωής στη γη, αλλά ποτε δεν ενιωσα στην μακροχρόνια αυτή ανυπαρξία μου κάτι άσχημο, δηλαδή να πονάω, να βασανίζομαι, να βαριέμαι, να στενοχωριέμαι...αφού δεν υπήρχα, αφού ήμουν ένα τίποτα! Γιατί λοιπόν να το βοβηθώ μετά?!
Φίλε Agnostic επειδή δεν υπήρχες δεν θα πει ότι δεν θα υπάρχεις!
Κατανοητή η συμφιλίωση σου με την ιδέα του θανάτου αλλά δεν είναι απόλυτα λογική. Αυτή η συμφιλίωση είναι η πίστη σου ότι μετά θάνατον δεν θα υπάρχει τίποτα, είναι η πίστη σου ότι ο άνθρωπος είναι μόνο ύλη, είναι η πίστη σου ότι δεν υπάρχει κάποιο ανώτερο ον από τον άνθρωπο!
quote:
Agnostic: ακριβώς το γεγονός ότι κάποτε όσα πράτουμε και απολαμβάνουμε θα λάβουν ένα τέλος είναι ο βασικός παράγοντας που κάνει την κάθε στιγμή της προσωρινής ζωής μας ομορφότερη, μοναδική και ανεπανάληπτη! Απόλαυσε τη βόλτα με τους φίλους σου, τις διακοπές με το ταίρι σου, το γεύμα με την οικογένειά σου, την ακρόαση της αγαπημένης σου μουσικής κτλ, όσο καλύτερα μπορείς διότι δεν θα τα ξαναπολαύσεις έτσι ακριβώς όπως τα απολαμβάνεις τη συγκεκριμένη στιγμή! Κοντολογίς, η εξοικίωση με την ιδέα του αναπόφευκτου θανάτου, αποκαλύπτει και τονώνει την αξία της ζωής, της καθημερινής ζωής!
Απλά στην πραγματικότητα περιμένεις πότε θα πεθάνεις. Δεν θέλεις να πεθάνεις αλλά η λογική σου λέει ότι θα πεθάνεις. Άρα αυτό το γεγονός που δεν θέλεις να συμβεί, το οποίο δεν μπορείς να αποφύγεις, αυτό το γεγονός απόκτα νόημα στη ζωή σου, δίνει νόημα στη ζωή σου, αναιρεί τη ζωή σου! Γιατί; Γιατί το άγνωστο παραμένει άγνωστο για όλους! Υπάρχει μόνο η Πίστη…….
quote:
Agnostic: Μου φαίνεται πιο λογικό το τέλος μας, παρά η αιωνιότητά μας
Μάλλον προτιμάς το τέλος παρα την αιωνιότητα…….
Καλημέρα!
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Φίλε Agnostic επειδή δεν υπήρχες δεν θα πει ότι δεν θα υπάρχεις!
Δεν διαφωνώ με το σκεπτικό σου, αλλά ισχύει και αντίστροφα. Το σίγουρο είναι ότι κανείς μας αυτή τη στιγμη΄δεν μπορεί να δώσει κατηγορηματική απάντηση.
quote:
Κατανοητή η συμφιλίωση σου με την ιδέα του θανάτου αλλά δεν είναι απόλυτα λογική. Αυτή η συμφιλίωση είναι η πίστη σου ότι μετά θάνατον δεν θα υπάρχει τίποτα, είναι η πίστη σου ότι ο άνθρωπος είναι μόνο ύλη, είναι η πίστη σου ότι δεν υπάρχει κάποιο ανώτερο ον από τον άνθρωπο!
Δεν το λέω με σιγουριά, αλλά νομίζω πως συγχέεις την θρησκευτική πίστη με την άποψή μου ή στάση ζωής, ότι μάλλον δεν υπάρχει κάτι άλλο μετά θάνατον. Ισως κι εγώ να μην χρησιμοποίησα τις κατάλληλες λέξεις.
quote:
Απλά στην πραγματικότητα περιμένεις πότε θα πεθάνεις. Δεν θέλεις να πεθάνεις αλλά η λογική σου λέει ότι θα πεθάνεις. Άρα αυτό το γεγονός που δεν θέλεις να συμβεί, το οποίο δεν μπορείς να αποφύγεις, αυτό το γεγονός απόκτα νόημα στη ζωή σου, δίνει νόημα στη ζωή σου, αναιρεί τη ζωή σου! Γιατί; Γιατί το άγνωστο παραμένει άγνωστο για όλους! Υπάρχει μόνο η Πίστη…….
Κάπου εδώ αρχίζω και σε χάνω
Δεν θεωρώ ότι η όλη στάση μου απέναντι στο θάνατο αναιρεί τη ζωή μου.
quote:
Μάλλον προτιμάς το τέλος παρα την αιωνιότητα…….
Αλλο να θεωρώ κάτι λογικό, και άλλο να προτιμώ.
Σε γενικες γραμμές, προτιμώ να απολαμβάνω το τώρα, το πραγματικό, το υπαρκτό και αληθινό, όσο περισσότερο μπορώ. Στο μέγιστο βαθμό!
Εσύ?
quote:
Agnostic: Το σίγουρο είναι ότι κανείς μας αυτή τη στιγμη΄δεν μπορεί να δώσει κατηγορηματική απάντηση.
Ναι, δεν υπάρχει μια απόλυτη απάντηση.
quote:
Agnostic: Δεν το λέω με σιγουριά, αλλά νομίζω πως συγχέεις την θρησκευτική πίστη με την άποψή μου ή στάση ζωής, ότι μάλλον δεν υπάρχει κάτι άλλο μετά θάνατον. Ισως κι εγώ να μην χρησιμοποίησα τις κατάλληλες λέξεις.
Φίλε Agnostic για μένα η πίστη είναι πίστη και δεν έχει να κάνει μόνο με την θρησκεία! Άρα αγαπητέ μου τι είναι η πίστη για σένα?
quote:
Agnostic: quote:
________________________________________
Απλά στην πραγματικότητα περιμένεις πότε θα πεθάνεις. Δεν θέλεις να πεθάνεις αλλά η λογική σου λέει ότι θα πεθάνεις. Άρα αυτό το γεγονός που δεν θέλεις να συμβεί, το οποίο δεν μπορείς να αποφύγεις, αυτό το γεγονός απόκτα νόημα στη ζωή σου, δίνει νόημα στη ζωή σου, αναιρεί τη ζωή σου! Γιατί; Γιατί το άγνωστο παραμένει άγνωστο για όλους! Υπάρχει μόνο η Πίστη…….
________________________________________
Κάπου εδώ αρχίζω και σε χάνω
Δεν θεωρώ ότι η όλη στάση μου απέναντι στο θάνατο αναιρεί τη ζωή μου.
Φίλε μου, όλη η στάση σου απέναντι στο γεγονός = θάνατο, είναι η ζωή σου. Αυτό που αναιρεί τη ζωή είναι το γεγονός! Γιατί η ζωή σου είναι μια στάση απέναντι στο γεγονός. Επαναλαμβάνω αυτό το γεγονός δίνει και νόημα στη ζωή σου και όλα αυτά αγαπητέ μου είναι καρπός της πίστης……
quote:
Agnostic: Αλλο να θεωρώ κάτι λογικό, και άλλο να προτιμώ.
Ναι, προτιμάς το λογικό και όχι το παράλογο.......
quote:
Agnostic: Σε γενικες γραμμές, προτιμώ να απολαμβάνω το τώρα, το πραγματικό, το υπαρκτό και αληθινό, όσο περισσότερο μπορώ. Στο μέγιστο βαθμό
Αυτό είναι το νόημα της ζωής που σου προσφέρει το γεγονός!
quote:
Agnostic: Εσύ?
Κι εγώ απολαμβάνω το τώρα, απολαμβάνω την κάθε στιγμή.
Πιστεύω ότι υπάρχει μετά θάνατον ζωή…….
Καλημέρα.
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
όταν μιλάμε για τον φόβο του θανάτου κατά βάση για τον ψυχικό πόνο δεν μιλάμε η ψυχή μας δεν είναι αυτή που θλίβεται και πονάει,……είτε η αφορμή αυτού του συναισθήματος είμαστε εμείς είτε αγαπημένα μας πρόσωπα»
ίσως δικαιολογημένα να έβγάλες αυτό το συμπέρασμα διότι το έχω θέση με τέτοιο τρόπο ώστε και η ερμηνεία που ακολούθησες/κατάλαβες δικαιολογεί αυτή τη’’ διαφωνία’’ μας.
Τέλος χαίρομαι που συμφωνείς με την ανάλυση στο Τελευταιο μήνυμα μου
quote:
Φίλε Agnostic για μένα η πίστη είναι πίστη και δεν έχει να κάνει μόνο με την θρησκεία! Άρα αγαπητέ μου τι είναι η πίστη για σένα?
Εμπιστοσύνη στις προσωπικές ικανότητες, στην προσωπική προσπάθεια και αναμονή ενός θετικου αποτελέσματος (το οποίο αν δεν έρθει, δεν πρέπει να τα βάφουμε και μαύρα)
quote:
Φίλε μου, όλη η στάση σου απέναντι στο γεγονός = θάνατο, είναι η ζωή σου. Αυτό που αναιρεί τη ζωή είναι το γεγονός! Γιατί η ζωή σου είναι μια στάση απέναντι στο γεγονός. Επαναλαμβάνω αυτό το γεγονός δίνει και νόημα στη ζωή σου και όλα αυτά αγαπητέ μου είναι καρπός της πίστης……
μάλλον καρπός μιας λογικής και ψύχραιμης διαπίστωσης θα έλεγα εγώ
quote:
Ναι, προτιμάς το λογικό και όχι το παράλογο.......
Αυτή η "προτίμηση" προέρχεται ύστερα από την λογική και ψύχραιμη ανάλυση των δεδομένων. Δεν πρόκειται για μια φλού προτίμηση, έτσι απλά από γούστο
Edited by - Agnostic on 18/10/2007 22:37:12