- Ανωτερότητα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
είναι ένα πυρ που διαλύει τον εχθρό .
και ρώτησα : μα έχει εχθρό η αγάπη;
Μου απάντησαν : τους έχει διαλύσει πριν καν γεννηθούν, πως λοιπόν να έχει !
Δε μπα να βαράει τον κώλο του κάτω ο απέναντι μπαμπουίνος !
Για την αγάπη που τον κοιτάζει από απέναντι, οι τσαμπουκάδες του γίνονται φιλιά πριν την αγγίξουν…
NO Ergot,NO psilocybian 
NO amanita muscaria...
JUST LOVE
Καλημέρα σε όλους.
Επανέρχομαι για να παραθέσω ένα παράδειγμα του τι σκεφτόμουν εγώ σχετικά με το θέμα '' φυλακή '' που συζητάμε πιο πάνω.
Στέκομαι σε κάποιες φράσεις του αγαπητού Lorenzo απο ένα άλλο πόστ,
που σύμφωνα με τον δικό μου τρόπο σκέψεως ήταν άκρως βοηθητικές, λογικές και κατανοητές.
quote:
Και να που έρχονται εκείνες οι στιγμές στη ζωή μας που φτάνουμε σε αδιέξοδο! Αδιέξοδο επαγγελματικό , συναισθηματικό , αδιέξοδο στα πάντα. Για κάποιο περίεργο λόγo δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε από την κατάθλιψη ή τον θυμό που το δικό μας αδιέξοδο μας προκαλεί
quote:
Εάν έχετε πέσει σε ένα φαύλο κύκλο στην ζωή σας και αισθάνεστε δυστυχισμένοι μην απελπίζεστε και προ πάντων μην εγκαταλείπετε τον αγώνα για να ξεφύγετε από όλα αυτά που σας βασανίζουν
quote:
Γι αυτό την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε αδιέξοδο ,δείξτε πίστη στον εαυτό σας. Όλοι έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση , δεν είστε οι μόνοι. Μπορείτε να ξεπεράσετε τα πάντα αρκεί να πιστέψετε στις δικές σας δυνάμεις
Σε κάτι τέτοιες στιγμές που είναι σε όλους γνωστές αναθεωρούμε την ζωή μας, τις σκέψεις μας, τα συναισθήματα μας.
Αυτές είναι εποχές οπου είμαστε ευάλωτοι και εύκολα προσπελάσιμοι σε όποιον προσπαθήσει να μας '' συμπαρασταθεί '' με καλή ή με κακή
πρόθεση. Ο σωτήρας μας μπορεί να έχει ή να μην έχει ιδέα του τι συμβαίνει, αλλά η βοήθεια αρχίζει και μαζί το ξεκλείδωμα.
Συχνά γράφεται, οτι η αναζήτηση αρχίζει μετά απο ένα έντονο ή τραυματικό γεγονός. Αυτό από μόνο του δείχνει το εύθραστο της ψυχολογίας μας σ' εκείνη την στιγμή.
Τι ξεκλειδώνεται, τότε? Το σύνολο της προσωπικότητας μας, ή η αγχωτική συνδρομή στην οποία έχουμε πέσει και είναι απλώς παροδική?
Ήθελα να τονίσω οτι όταν είμαστε κάτω απο το κράτος κατακλυσμιαίων και μη αναγνωρίσιμων συναισθημάτων υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γκρεμίσουμε μόνοι μας ή με την συμμετοχή κάποιου άλλου τα καταδικά μας οικοδομήματα, τις αλήθειες μας κλπ ανοίγοντας το '' κλουβί ''....
Είναι όμως τελικά πάντα κλουβί και είναι το ίδιο για όλους?
Και ο άλλος μπορεί ποτέ να γνωρίζει επ' ακριβώς τι διαδραματίζεται στο δικό μας μυαλό?
Αν όμως γνωρίζουμε τι θέλουμε και πως είμαστε η εισβολή θα είναι ανεπιτυχής ή επικοδομητική. Αυτη την γνώση του πως είναι ο καθένας μας, και τον προσδιορισμό του είναι μας, απο εμάς ανέφερα σαν γρανίτη.
Θα ήθελα τις απόψεις σας.
Ελπίζω να έγινα κατανοητή.
Φιλικά
Με τα αρνητικά να γίνονται εμπειρίες παράξενα μαθήματα ζωής.
΄Οταν πονάς ενίοτε βρίσκεις την άκρη. Κατασταλάζεις.
΄Ισως λοιπόν η ανωτερότητα και η ευαισθησία που πάντα κουβαλάει εντός της αυτή η λέξη, να είναι η δύναμη του να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου.
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ.
ΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ.
ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΟΔΗΓΟΥΜΕΘΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ;ΙΔΟΥ Η ΑΠΟΡΙΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
- Γιατί; αναρωτήθηκα κι άρχισα να ξεφλουδίζω το κρεμμύδι..
Σκέφτηκα μήπως η πηγή αυτών των συναισθημάτων είναι η ικανοποίηση του Εγώ μου, κι απάντησα Ναι, όμως.. πάλι κατά ένα μέρος μόνον..
Έτσι συνέχισα το ξεφλούδισμα των Γιατί.. κι έφτασα στην Αυτό – επιβεβαίωση της Αλήθειας Μου.. Όμως πάλι Γιατί?..
Χμμ.. γιατί ..Φοβόμουν..!!!…
Γιατί όμως?
Το Λάθος… Την ορθότητα των λόγων μου!!
Ε και?!
Γιατί έχουν τόση σημασία αυτές οι απρόσωπες άγνωστες κατ’ ουσία φωνές?
Μα ..γιατί ταιριάζουν με την Δική μου!
Ε, και?!
Μα επειδή είμαι Άνθρωπος κι έχω ανάγκη της αγέλης και ως εκ τούτου την επιδοκιμασία των μελών της…
Μα πάλι αυτό δεν είναι Εγωκεντρικό?
Χμμ… ναι αλλά γιατί αυθαδιάζει το ΟΧΙ και ξεπροβάλει εκεί στο βάθος?
Γιατί δεν έχει νόημα αυτό το ναι έτσι ξεκάρφωτο στο πουθενά!
.. Μα τότε αναρωτιέμαι τι?
Και να την πάλι η Αγάπη έρχεται να ξεδιαλύνει τα σκοτάδια.. Η Αγάπη που νοιώθει ο κάθε Άνθρωπος για τους ομοίους του, για την αγέλη..
- Μα αυτή δεν είναι ανιδιοτελής!
- Χμμ. Ναι! Σύμφωνοι αλλά πως γίνεται να αγαπώ κάτι που δεν μου ταιριάζει, που, οι φωνούλες μέσα μας, ξέρεις αυτές της ξεδιαλέχτρας σκέψης αδελφές που ορίζουν την ηθική μας, δεν τραγουδούν την ίδια μελωδία?
- Σώπασε επιτέλους κι άκου!!....................................................................................................................................
Σςςς…......................................................................................
… Ακούς τώρα?
- Ναι …ακούω..
- Τι παρατηρείς λοιπόν κι έχεις αυτό το απορημένο ύφος, πες μου..
- Μα δεν είναι παράλογο? Καλά μη θυμώνεις. Εεε.. περίεργο..?
- Τί σου φαίνεται παράλογο?!
- Μα τραγουδούν τόσο ...διαφορετικά κι όμως ...Αρμονικά…!
- Βλέπεις λοιπόν ότι όλες αυτές οι διαφορετικότητες δημιουργούν Αρμονία!
- Ναι αυτό σου λέω..
- Ξέρεις γιατί?
………………………………………………………………………………Γιατί τραγουδούν την ΑΓΑΠΗ!!!
Σιώπησα…κι αφέθηκα να ισορροπώ μεταξύ της Μορφής και της Ουσίας της ζωής, της Μορφής και της Ουσίας, του κορμιού και της ψυχής..
Να ‘στε καλά
"Ρυθμώ δε χαίρομεν
δια τον γνώριμον και τεταγμένον αριθμόν έχειν
και κινεί ημάς τεταγμένως".
Αριστοτέλης
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Ίσως γιατί "ήσουν" κι εσύ {μαζί με άλλους} κάπου στην σκέψη μου καλή μου, όταν το 'γραφα.. 17/01/2006, 12:18:32
Χθές συναντηθήκαμε κάποια άτομα απο το φόρουμ, τελείως άγνωστα και διαφορετικά μεταξύ μας. Η μόνη εικόνα ήταν ο γραπτός λόγος.
Ομως είμασταν όλοι διατεθιμένοι να δώσουμε ότι καλύτερο είχαμε.
Το πνεύμα της αγάπης επιβεβαιώθηκε και διαχύθηκε σε όλους.
Το ονομάζω δονητικό συντονισμό ψυχής.
quote:
Γιατί τραγουδούν την ΑΓΑΠΗ!!!
Να είσαι πάντα καλά και εσύ
Η προσφορά σου είναι πολύτιμη και δείγμα της θεϊκής καταβολής των ανθρώπων.
quote:
οι προσδοκίες και τα όνειρα τα δικά μου ζητούν συνοδοιπόρους και όχι οδηγούς.
quote:Διάλεξα μόνο αυτές τις δύο κουβέντες, γιατί αναζωπύρωσαν τη σκέψη μου.
Αν όμως αγνοείς κάτι που δοκίμασες και δεν αρμόζει στην συνείδηση σου, τότε είναι η δική σου πραγματικότητα.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς που γράφουν και δίνουν ξεκάθαρα τόση ένταση στην αξία του υποκειμενικού.
Τόσες διαφορετικές απόψεις:
"Μα τραγουδούν τόσο ...διαφορετικά κι όμως ...Αρμονικά…!
- Βλέπεις λοιπόν ότι όλες αυτές οι διαφορετικότητες δημιουργούν Αρμονία!
- Ναι αυτό σου λέω..
- Ξέρεις γιατί?
………………………………………………………………………………Γιατί τραγουδούν την ΑΓΑΠΗ!!!".
Δεν έχω λόγια πιο περιγραφικά...
Έχω μια άποψη, μια βιοθεωρία που συγκλίνει τόσο μα τόσο πολύ με αυτή των υπολοίπων και ταυτόχρονα είναι τόσο απόλυτα διαφορετική.
Σ'αυτή την αρμονία, παίρνω το ρόλο του ακροατή γιατί μου εξομολογείται ο εαυτός μου, μέσα από λόγια άλλων....
Και πάλι ευχαριστώ,
φιλικά
Ξωτικούλα
Θα αλλάξει η ζωή μας μου είπες...
Δεν άλλαξες όμως εσύ...
quote:
Προσωπικά δεν θέλω να φυλακιστώ στην ελευθερία κάποιου άλλου... όχι γιατί ο εγωισμός μου ή τα τείχη μου ή βλακεία μου όπως λέει ο Δημήτρης δεν μου το επιτρέπουν αλλά επειδή οι προσδοκίες και τα όνειρα τα δικά μου ζητούν συνοδοιπόρους και όχι οδηγούς.
Ίσως να μην έγινα σαφής παραπάνω. Λέγοντας οτι,μπορείς να φυλακιστείς στην δική τους ελευθερία, εννοώ πως έχεις την δυνατότητα να κάτσεις μαζί με κάποιον άλλο και ενώ είσαι ελεύθερη να πετάξεις μόνη σου, όπως λες, να προτιμήσεις να δέσεις την πορεία σου με αυτόν τον άνθρωπο. Αυτό δεν σημαίνει οτι θα είσαι άβουλη ή κομπάρσος στην ζωή του. Δεν σημαίνει οτι δεν θα έχεις άποψη ή βούληση για να ακολουθείς αυτόν που εσύ πιστεύεις ως πορεία σου. Απλά με αυτόν τον άνθρωπο θα έχεις κοινή πορεία, ίδιους στόχους κοινή λογική κοινό τρόπο αντιμετόπισης καταστάσεων.
quote:
Τι ξεκλειδώνεται, τότε? Το σύνολο της προσωπικότητας μας, ή η αγχωτική συνδρομή στην οποία έχουμε πέσει και είναι απλώς παροδική?
Θα έλεγα πως η αναζήτηση αρχίζει αφού λήξει ενα δυνατό γεγονός. Και μάλλιστα μόνο αν έχεις το θάρος να το αντιμετοπίσεις και να το δείς κατάματα. Στην περίπτωση αυτή νομίζω πως διευρίνεται ο πνευματικός μας ορίζοντας. Αυτόματα ρίχνουμε τα τείχη μας και η πρωσοπικότητά μας έχει την δυνατότητα να πάρει νέα μορφή και σχήμα αφού μπορεί να αναπτηχθεί σε μεγαλύτερο χώρο. Αν υπάρχει όρεξη από εμάς τότε το γεγονός μπορεί τελικά να έχει και κάποιο όφελος. Διαφορετικά χάσαμε μια ακόμη ευκαιρία.
quote:
Είναι όμως τελικά πάντα κλουβί και είναι το ίδιο για όλους?
Πιστεύω οτι το κλουβί είναι για όλους μια φυλακή και αυτή είναι μια ομοιότητα. Η διαφοροποίηση είναι στο μέγεθος του κελιού. Το πόσο ασφηκτικό είναι για τον καθένα. Σχετίζεται άμεσα με την συνείδηση και την συμβατότητα της ζωής μας με αυτή. Έχει να κάνει ακόμα περισσότερο με τον συμβιβασμό... όταν συνειδητοποιήσεις τον συμβιβασμό σου τότε πράγματικά είσαι στα κάγκελα του κελιού και ατενίζεις τον έξω κόσμο (τον νέο ορίζοντα που αναφέρθηκε παραπάνω)... και όλα ειναι έτοιμα για την επανάσταση.
Φιλικά,
Trovadouros
Εχεις προσεγγίσει το θέμα από πολλές πλευρές και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και εκδιαμέτρου αντίθετες όσο κατάλαβα απ' αυτά που διάβασα. Ισως να φαίνονται έτσι επειδή είναι λεπτές οι διαφορές των εννοιών και πολύ ιδιόμορφες οι καταστάσεις που κουβαλούν στην πλάτη τους. Η δική μου άποψη για το θέμα είναι ότι κατ' αρχήν πρέπει να προσεγγίζεται με τον τρόπο που έθιξε το lamogio και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί.
quote:
όχι γιατί ο εγωισμός μου ή τα τείχη μου ή βλακεία μου όπως λέει ο Δημήτρης δεν μου το επιτρέπουν αλλά επειδή οι προσδοκίες και τα όνειρα τα δικά μου ζητούν συνοδοιπόρους και όχι οδηγούς.
Αγαπητή nst
δεν ήταν προσωπικό το παράδειγμα. Είναι κάτι που συμβαίνει ή έχει συμβεί σε όλους μας.
quote:
Αγαπητέ Δημήτρη αν ο φυλακισμένος είναι όπως λες άνθρωπος περιορισμένων δυνατοτήτων και ο άλλος του κομματιάσει το κελί του φαντάζεσαι τι μπορεί να συμβεί?Να τον διαλύσει ολοσχερώς και να μην συμμαζεύεται με τίποτα. Γι' αυτό θεωρώ οτι ο Δάσκαλος προτείνει, δεν επιβάλει και ο καθ' ενας επιλέγει τι μπορεί, και τι του ταιριάζει. Ίσως η αλήθεια κάποιου ανθρώπου να αποβεί καταστροφική για έναν άλλο και τότε όσο καλή και να ήταν η πρόθεση το καλό να μετατραπεί σε κακό... οι δύο όψεις ...
Ναι, όπως το εκκολαπτόμενο αυγό αν σπάσει πριν την ώρα του..
Εδώ όμως δε μιλάμε για Δασκάλους, αλλά για την καθημερινή επαφή με ανθρώπους σαν και εμάς. Αναφερόμαστε στη σύγκρουση/τριβή μεταξύ ανθρώπων που έχουν ο καθ'ενας τους δικούς τους τοίχους από γρανίτη. Μπορούμε να τους αγνοήσουμε επειδή μας δυσαρεστούν και να δεχόμαστε μόνο αυτούς που συμφωνούν μαζί μας επειδή αυτό νομίζουμε ότι είναι αγάπη της καρδιάς. Δεν θα συμφωνήσω με τον φίλο lorenzo στην τελευταία αναφορά που έκανε για την αγάπη. Αυτή η διαδικασία που ανέφερες αμέσως πιο πάνω αγαπητέ φίλε είναι γέννημα του μυαλού, είναι μια κατεύθυνση που ορίζεται από τον νου και που ταξινομεί τους ανθρώπους σε αυτούς που συμφωνούν μαζί μου (μου είναι συμπαθείς και τους αγαπώ) και σε αυτούς που δε συμφωνούν μαζί μου (τους αγνοώ ή τους μισώ ή μου είναι αδιάφοροι). Η ενέργεια της αγάπης βρίσκεται πριν (υποψιάζομαι και μετά) από αυτόν το διαχωρισμό, πριν επέμβει ο νους και της δώσει κατευθυνση.
quote:
Ποιός θα κρίνει το δήθεν και την άγνοια τού άλλου?
Λίγο πολύ όλοι εθελοτυφλούμε κάποιες φορές για να φωτίσουμε κάποιες άλλες...
Δεν υπάρχουν δάσκαλοι στο παράδειγμά μας. Οι όποιες κρίσεις είναι υποκειμενικές και μπορούμε να τις αγνοήσουμε χάνοντας την ευκαιρία να διευρύνουμε την αντίληψή μας και να βελτιωθούμε ή μπορούμε να τις εκμεταλλευτούμε για την προσωπική μας εξέλιξη, όπως έγραψε παραπάνω ο lorenzo.
quote:
Συμφωνώ απολύτως μαζί σου. Αν το αγνοείς υποκριτικά είναι η υπέρτατη μορφή όχι μόνο βλακείας αλλά και σκοταδισμού.
Αν όμως αγνοείς κάτι που δοκίμασες και δεν αρμόζει στην συνείδηση σου, τότε είναι η δική σου πραγματικότητα.
Δεν μπορείς να αγνοείς κάτι που έχεις δοκιμάσει και δεν αρμόζει στη συνείδηση σου και δεν μπορείς να αγνοείς γενικώς. Αν αγνοώ έχω έλλειψη προσοχής/άγνοια και αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Οταν δεν αγνοώ αλλά έχω συνείδηση της κατάστασης σημαίνει ότι αυτήν ήδη την περιλαμβάνω, ήδη περιέχεται μέσα μου, την γνωρίζω και δεν μπορεί να με αλλάξει (δεν είναι κάπου έξω από εμένα, έξω από το τοίχος μου) Δεν την αγνοώ, δεν την προσπερνώ και δεν μου κάνει τίποτα, όχι επειδή σκέφτηκα ότι θα φερθώ ανώτερα αλλά επειδή έτσι προκύπτει από μόνο του. Αν φερθώ ανώτερα ή όχι είναι κάτι που θα το διαπιστώσουν οι άλλοι, όχι εγώ (σε κάποια σελίδα πιο πίσω είχε κάνει μια εύστοχη παρέμβαση το γνωστό lamogio).
το να περιμένεις από τους άλλους να σου πουν αν φέρθηκες έτσι ή αλλιώς είναι το κελί που καλείσαι να σπάσεις κατά την γνώμη μου.
Όλες σου οι θέσεις εμπεριέχουν αυτή σου την αγωνία..
Γιατί το θεωρείς τόσο σημαντικό? Ζεις για σένα ή για τους άλλους? Τους κανόνες τους ορίζεις εσύ ή οι άλλοι?
Το αγνοώ, μισώ, αδιαφορώ είναι λέξεις που δεν εκφράζουν αυτό που λέω επ' ουδενί! ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ΤΗΝ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ!!
Άρα την ΣΕΒΟΜΑΙ και την ΑΓΑΠΩ ως ισότιμη αναγκαιότητα στην επίτευξη της Αρμονίας!!!
Το θέμα της επιλογής των ομοιδεατών μου, που αναφέρεσε, είναι θέμα κρίσης άρα σκέψης του νου!! Αλλιώς πως? Με επιφοίτηση, με διαίσθηση με τι?
Αγνοώ δεν σημαίνει έχω άγνοια, το αντίθετο ακριβώς! Επιλέγω κατόπιν βαθιάς γνώσης που έχει γίνει ΕΠΙΓΝΩΣΗ!!!
Δηλαδή για να σου το εξηγήσω με παράδειγμα, καταννοώ κι αποδέχομαι τις επιλογές κάποιου ομοφυλόφιλου ως προς τις προσωπικές του ιδιαίτερες συμπεριφορές, αλλά, από αυτό μέχρι το να τον επιλέξω ως καθημερινή μου παρέα στις νυχτερινές μου εξόδους διαφέρει, επειδή ακριβώς διαφέρουμε, διαφέρουν τα γούστα μας!! Αυτό όμως είναι αμοιβαίο!!! Δεν σημαίνει πόλεμο, μίσος, ή κακώς εννοούμενη ανωτερότητα!!! Τον Σεβομαι και με Σέβεται αλλά ο καθένας μας έχει δικαίωμα να επιλέξει τον δρόμο του κι αυτό είναι ΑΓΑΠΗ!!! ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΔΙΟΤΙ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ!!! Είναι ματιά πάνω απ' αυτά που μας χωρίζουν και βλέπει αυτά που μας ενώνουν!!!
Όταν προσεταιρίζεσαι την γνώση φίλε μου με το πνεύμα του κατακτητή γίνεται τείχος της φυλακής σου. Η ΓΝΩΣΗ είναι δώρο κι έχει δύναμη και τοκίζεται όταν την σκορπάς κι όχι όταν την κρύβεις στο θησαυροφυλάκιο του νου σου!!
Να 'σε καλά
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Δεν είπα πουθενά ότι περιμένω αναγνώριση αλλά ότι αυτή έρχεται από μόνη της. Νομίζω πως κάπου το ανέφερες και εσύ. Και για να το διευκρινίσω καλύτερα, η γνώμη μου είναι πως γενικά δεν ωφελεί να σκεφτόμαστε καθόλου την ανωτερότητα, δεν χρειάζεται να περνάει από το νου μας πριν από οποιαδήποτε πράξη μας. Αν προκύψει να φανεί η ιδιότητα του ανώτερου αυτήν θα την δουν οι άλλοι και δεν χρειάζεται να μας το φωνάξουν. Μόνο τότε έχει αξία όχι για εμάς αλλά για τους άλλους. Αν βγω εγώ και διαλαλώ ότι είμαι ανώτερος ως προς τους άλλους τι εντύπωση θα δώσω; Αν όχι αυταρχική, τουλάχιστον αστεία όπως κάποιος που φωνάζει ότι είναι μορφωμένος για υποστηρίξει τις θέσεις του.
Δεν μπορώ να καταλάβω που βλέπεις την αγωνία της αναγνωρίσεως στις θέσεις μου. Νομίζω το βλέπεις πως όταν διαφωνώ το λέω στα ίσα και δεν προσεταιρίζομαι τους άλλους για να είμαι αρεστός. Ούτε περιμένω απο 'σένα να μου πεις πως θα φερθώ. Διαφωνώ και στο λέω. Γενικά για το θέμα της ανωτερότητας με καλύπτει όπως σου είπα η προσέγγιση που έκανε το lamogio. Δεν επικαλούμαι την ανωτερότητα και δεν με ενδιαφέρει καθόλου.
quote:
Το αγνοώ, μισώ, αδιαφορώ είναι λέξεις που δεν εκφράζουν αυτό που λέω επ' ουδενί! ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ΤΗΝ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ!!
Άρα την ΣΕΒΟΜΑΙ και την ΑΓΑΠΩ ως ισότιμη αναγκαιότητα στην επίτευξη της Αρμονίας!!!
Το θέμα της επιλογής των ομοιδεατών μου, που αναφέρεσε, είναι θέμα κρίσης άρα σκέψης του νου!! Αλλιώς πως? Με επιφοίτηση, με διαίσθηση με τι?
Δεν λέω ότι γίνεται διαφορετικά. Απλά αυτό δεν είναι αγάπη αλλά μια ευχαρίστηση του νου. Και εγώ συμφωνώ ότι έτσι μόνο γίνεται η όλη διαδικασία και αναγνωρίζω αποδέχομαι την ατομικότητά μου και τα όρια μου που προσπαθώ να διευρύνω. Ισως κακώς παρέμβαλα σ' εκείνο το σημείο τη γνώμη μου σχετικά με αυτό που είπες. Και φυσικά αναγνωρίζω την ετερότητα γι' αυτό και δεν την αγνοώ.. Δεν σηκώνω τοίχους ούτε κλείνω πόρτες και παράθυρα όταν την βλέπω. Αυτό ήταν το νόημα εκείνης της παραγράφου.
quote:
Όταν προσεταιρίζεσαι την γνώση φίλε μου με το πνεύμα του κατακτητή γίνεται τείχος της φυλακής σου. Η ΓΝΩΣΗ είναι δώρο κι έχει δύναμη και τοκίζεται όταν την σκορπάς κι όχι όταν την κρύβεις στο θησαυροφυλάκιο του νου σου!!
Συμφωνώ και επαυξάνω αγαπητέ. Γι' αυτό δεν προσεγγίζω τη γνώση με αίσθηση ανωτερότητας.
quote:
Αγνοώ δεν σημαίνει έχω άγνοια, το αντίθετο ακριβώς! Επιλέγω κατόπιν βαθιάς γνώσης που έχει γίνει ΕΠΙΓΝΩΣΗ!!!
Αγνοώ σημαίνει πως δεν γνωρίζω και εδώ χρησιμοποιούμε τη λέξη με την απαξιωτική έννοια του "δεν τον γνωρίζω τον κύριο" ή "δεν την γνωρίζω την κυρία που κάθε άλλο παρά σεβασμός και αναγνώριση της ετερότητας είναι.
Η αναφορά σου, καθώς και του αγαπητού riziti, στο ζήτημα της αγάπης είναι πολύ σημαντική. Και αυτό γιατί μέσα σε αυτήν βρίσκεται και η ανωτερώτητα, ως υποσυνολο νομίζω. Ακόμα θα σημφωνίσω στο οτι η επιλογή των ομοιδεατών είναι προιόν σκέψης αντίληψης και όχι αγάπης. Η αγάπη νομίζω οτι γεννιέται μόνο στην αγέλη που αναφέρεις, μόνο στην τριβή που αναφέρει και ο φίλος Δημήτρης.
Θα σου εκφράσω την επιφύλαξή μου για το συμπέρασμα σου από το παράδειγμα που ανέφερες. Πιστεύω οτι επειδή υπάρχει σεβασμός στις επιλογές του καθενός, γεγονός που παραπέμπει στην ανωτερότητα, δεν συμένει πως υπάρχει και αγάπη. Πιστεύω οτι η αγάπη είναι πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθεί σε ένα σύνολο που απλά το αποδέχεσαι, αλλά δεν το εντάσεις στην προσωπική σου ζωή και αυτό λογο αντιπαράθεσης ιδεολογίας. Αυτό που σε αυτή την κατάσταση θα δεχόμουν είναι η αγάπη για την ένοια του σεβασμού και ανωτερότητας.
Μια ακόμα σκέψη για το κείμενο που παραπέμπουν οι παρακάτω προτάσεις.
quote:
Χμμ.. γιατί ..Φοβόμουν..!!!…Γιατί τραγουδούν την ΑΓΑΠΗ!!!
Πιστεύω οτι σε ένα σύνολο, είναι όμορφο να είσαι αποδεκτός. Αν σε μια αγέλη, σε μία συντροφιά υπάρχει αγάπη, στην παρούσα περίπτωση θα έλεγα ομοψυχία με προοπτικές, βρεθούμε εκτός παραδοχής τότε αυτό θα γίνει γιατί εμείς θα θέσουμε τον εαυτό μας εκτός. Αυτή η τοποθέτηση δεν θα γινει από το υπόλοιπο σύνολο επειδή έχει υποθεί κάτι λάθος ή επειδή υπάρχει ασυμφωνία. Είτε επιβεβαίωση είτε απόρριψη των λεγομένων θα είναι προς ατομικό και συλλογικό όφελος. Οπότε θα υποστήριζα οτι η αγάπη απομακρύνει τον φόβο και δρα θετικά στην ενότητα ενός συνόλου. Αν κάτι δεν ερμήνευσα ή δεν παρατήρησα σωστά να με συγχωρείς.
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
Και ο άλλος μπορεί ποτέ να γνωρίζει επ' ακριβώς τι διαδραματίζεται στο δικό μας μυαλό?
Πιθανόν …ναι , αγαπητή nst
Ειδικά ….. εάν είσαι ένας ανόητος, μονοδιάστατος, άνθρωπος περιορισμένων δυνατοτήτων ή ένας μπαμπουίνος 
Γιώργος
Δείτε προσεχώς … “τα email των Διδασκάλων της αγνοίας” …του LePen 
Φίλε Trovadouros,
Το είπα χίλιες φορές και θα το ξαναπώ ακόμη μία. Μη στέκεσε στο προφανές συνέχισε το ξεφλούδισμα ως την ρίζα!
Αγάπη φίλε μου, είναι ο λόγος που υπάρχουμε, γιατί απλούστατα αν πρώτα απ' όλα δεν αγαπούσαμε την ζωή,...δεν θα υπήρχαμε!!!
Αγάπη λοιπόν είναι η κινητήριος δύναμη μας..! Χωρίς αυτήν τίποτα!
Αυτό είναι το πρώτο που θα ‘πρεπε να συνειδητοποιήσουμε και όμως συνήθως είναι το τελευταίο που συνειδητοποιούμε!! Όλοι «αγαπάμε» διάφορα, αλλά πόσο αλήθεια τα ΑΓΑΠΑΜΕ???!!!
Ας ξετυλίξουμε το κουβάρι της μνήμης μας κι ας αναλογιστούμε πόσες φορές είπαμε αυτήν την Ιερή λέξη… Θα σου απαντήσω με σιγουριά 99 τοις 100, όσες και εξαπατηθήκαμε!
Σκέψου το…
Αν δεν αγαπάω εμένα φίλε μου, δεν μπορώ, μου είναι αδύνατον να αγαπήσω εσένα και τούμπαλιν!
Γιατί, για να με αγαπήσω πρέπει πρώτα να Με γνωρίσω, να Με ξέρω να ξέρω τι θέλω, να τα αποδεχτώ και να Με αγαπήσω, ώστε να μπορέσω να κρίνω και να αποφασίσω, ότι είσαι αυτός που με πλήρη επίγνωση τα θέλω μου θα σε επιλέξουν ώστε να σε αποδεχτώ και να σε αγαπήσω!
Αλλιώς κάποιος από τους κατά καιρούς εαυτούς μου θα σε "αγαπήσει", κι όχι αυτός καθ’ εαυτός, ο εαυτός μου!! Γιαλαντζί Αγάπη φίλε!!!
Ελπίζω να έγινα κατανοητός..
Τώρα, στο θέμα της αποδοχής μας από τους άλλους που αναφέρεσε, θα πρέπει να ξέρεις ότι πάντα υπάρχουν κάποιοι που θα συμφωνούν με κάποιους και κάποιοι που θα διαφωνούν, λόγω ετερότητας αλλά και …ομοιότητας! Για το τι είναι όμοιο και τι ίδιο και ποιές οι διαφορές τους νομίζω ότι έχω αναφερθεί αναλυτικά σε προηγούμενη τοποθέτηση μου. Εδώ λοιπόν μιλάμε για ομοιότητα..
Η δύναμη της Ομοιότητας τροφοδοτείται από την ανάγκη μας για συντροφικότητα κι έτσι πολλές φορές κάνουμε τα στραβά μάτια, ή κατά το κοινώς λεγόμενο κάνουμε την ανάγκη φιλότιμο!
Η πηγή όμως φίλε μου όλων των ενεργειών μας είναι η Αγάπη, μόνο που πρέπει να την αναγνωρίσουμε πρώτα μέσα μας ώστε να ξέρουμε γιατί μιλάμε και να μην ευτελίζουμε την ΑΞΙΑ και την σπουδαιότητα του όρου, με αοριστίες κι επιπολαιότητες στη χρήση του!!
Φίλε μου δεν έχω τίποτα να σου συγχωρήσω, κουβέντα κάνουμε κι ανταλλάσουμε απόψεις έτσι ώστε να μπορέσουμε να φωτίσουμε κάποιες σκοτεινές γωνιές του μυαλού μας που μας τσιγκλάνε…
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Μηπως εν τελει αυτο που κερδιζει παντα ειναι η δυαδικοτητα;
Μηπως παντα απο οποιοδηποτε συμπερασμα (καλο ή κακο) υπαρχει ενα κοστος (αντιστοιχα) και επομενως η ολοενα και αυξανομενη συνειδητοποιηση του κοστους διευρυνει την συνειδηση; Μηπως ετσι οδηγουμαστε σε ολο και λιγοτερη σκεψη μεχρι τον τελικο προορισμο οπου ολα ειναι το ιδιο;
Δηλαδη να καταλαβουμε οτι πριν ακομα κανουμε μια ερωτηση η απαντηση δεν εχει αξια. Η συνειδητοποιηση οδηγει στη διευρυνση, στο ζεν.
Μπορει να κανω λαθος, διορθωστε με.
προσθετωντας χοντρικα: Το τελικο διλημμα θα ηταν να κατανοησουμε οτι ουσιαστικα δεν εχει αξια το αν ειμαστε ή οχι στην ερωτηση του: ειμαι;
Καπως ετσι λειτουργουν τα "κοαν"? Με ενδιαφερει να γνωρισω κοσμο που ακολουθει αυτη τη φιλοσοφια πραγματικα.
Edited by - Γιωργος11 on 24/01/2006 23:32:08
Edited by - Γιωργος11 on 24/01/2006 23:47:19
ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ
ΑΠΛΟΤΗΤΑ...
ΤΟ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΓΡΑΦΕΙ.
ΚΙ ΑΦΟΥ ΓΡΑΨΕΙ,
ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ...
ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΟΦΟΣ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΙΣΩ, ΚΑΙ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΣΗ ΓΡΑΜΜΗ
ΟΥΤΕ ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΤΟΥ...
ΜΗ ΕΥΔΙΑΚΡΙΤΕΣ ΑΣΤΡΙΚΕΣ ΕΠΙΡΡΟΕΣ...
ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ
ΑΓΑΠΗ
ΑΠΛΟΤΗΤΑ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Αφροδίτη, έχει πραγματικά ενδιαφέρον η σειρά που παρέθεσες τις λέξεις.
Αναρωτιέμαι όμως τι θα γινόταν αν αλλάζαμε λίγο τη σειρά και βάζαμε πρώτα την ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ.
Δηλαδή :
ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ
....
....
Θα ακολουθούσαν οι υπόλοιπες (αγάπη και απλότητα);
Edited by - Δημήτρης on 25/01/2006 11:29:37
Ωραίες οι σκέψεις σου και κατά κάποιο τρόπο σχετικές με το θέμα μας. Προσωπικά δεν μπορώ να μιλήσω για το ζεν καθώς δεν το γνωρίζω. Νομίζω άλλωστε πως δεν μου ταιριάζει ως τρόπος ζωής και αντίληψης. Ισως να θέλει κάποιος άλλος από τους συνομιλητές να καταθέση την άποψή του επί του θέματος
Αφροδίτη θα έβαζα Αγάπη, απλότητα, ανωτερότητα, όσο γίνεται.
Αγαπητέ Γίωργο προσωπικά δεν πιστέυω οτι είναι δυνατόν να ξέρουμε το περιεχόμενο κανενός μυαλού είτε απο μακριά είτε απο κοντά.
Ακόμα και αν είμασταν εις θέσιν να ''διαβάσουμε'' τις σκέψεις ενός συνανθρώπου μας δεν θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε το συναίσθημα που τις προκάλεσε, οπότε πάλι θα απέχουμε.
Φιλικά
Αγαπητέ Γιωργος11,
επειδή κατ' αρχήν δεν είναι το ζεν το θέμα μας κι ούτε η απάντηση στα ερωτήματα σου μπορεί να δωθεί σε λίγες γραμμές θα σου πρότεινα αν θέλεις να ρίξε μια ματιά εδώ:
http://www.integralworld.net/gr/levels-gr.html
εδω
http://www.hathayoga.gr/SXOLI.htm
αλλά και εδώ
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1418&whichpage=3&ARCHIVE=" target="_blank">http://www.nea-acropoli.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=781&Itemid=416,
ή εδώ
http://www.integralworld.net/gr/levels-gr.html
εδω
http://www.hathayoga.gr/SXOLI.htm
αλλά και εδώ
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1418&whichpage=3&ARCHIVE=
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
"και ψυχή
ει μέλλει γνώσεσθαι αυτήν
εις ψυχήν αυτή
βλεπτέον
ΠΛΑΤΩΝ Αλκιβιάδης 133b
και η ψυχή,
αν είναι να γνωρίσει τον εαυτό της,
σε ψυχή πρέπει
να κοιτάξει.
Η διαμάχη βρίσκεται μέσα σου. Αν δεν διευθετηθεί εκεί, τότε δεν θα μπορέσει να διευθετηθεί πουθενά. Οι μάσκες που φοράς έχουν περάσει μέσα σου, ανάμεσα στα δύο μέρη του νού σου, εκεί όπου υπάρχει μια πολύ μικρή γέφυρα. Αν σπάσει αυτή η γέφυρα από ένα ατύχημα, από ένα σωματικό ελάττωμα ή από οτιδήποτε άλλο, τότε ο άνθρωπος διχάζεται, γίνεται δύο. Και τότε συμβαίνει το φαινόμενο της σχιζοφρένειας ή της διχασμένης προσωπικότητας. Αν σπάσει αυτή η γέφυρα – κι είναι μια πολύ εύθραυστη γέφυρα – τότε γίνεσαι δύο, συμπεριφέρεσαι σαν δύο διαφορετικά πρόσωπα. Το πρωί είσαι πολύ τρυφερός, πολύ όμορφος... το βράδυ είσαι πολύ θυμωμένος, τελείως διαφορετικός. Δεν θυμάσαι πώς ήσουν το πρωί... Πώς να το θυμάσαι, αφού άλλο ήταν το μυαλό που λειτουργούσε τότε; Αν αυτή η γέφυρα ενισχυθεί, τόσο που τα δύο μυαλά να πάψουν να είναι δύο και να γίνουν ένα, τότε αναδύεται η ενοποίηση, η αποκρυστάλλωση. Αυτό που ο Γεώργιος Γκουρτζίεφ ονόμαζε αποκρυστάλλωση, δεν είναι παρά αυτά τα δύο μυαλά που γίνονται ένα, η συνάντηση του αρσενικού και του θηλυκού μέσα μας, η συνάντηση γιν και γιανγκ, η συνάντηση αριστερού και δεξιού, η συνάντηση λογικής και μη-λογικής, η συνάντηση Πλάτωνα και Αριστοτέλη.
Osho Ancient Music in the Pines Κεφάλαιο 1
Η εικόνα της ενοποίησης είναι η unio mystica (μυστική ένωση), η συνένωση των αντιθέτων. Αυτή είναι μια στιγμή επικοινωνίας ανάμεσα στις δυαδικότητες που βίωσες μέχρι τώρα στη ζωή σου. Αντί η νύχτα να αντιτίθεται στην ημέρα ή το σκοτάδι να εμποδίζει το φως, τα αντίθετα συνεργάζονται για να δημιουργήσουν ένα ενοποιημένο όλον. Το ένα μεταμορφώνεται αέναα στο άλλο, το καθένα περιέχει στο βαθύτατο πυρήνα του το σπόρο τού αντίθετού του. Ο αετός κι ο κύκνος είναι δύο πλάσματα μεγαλειώδη. Ο αετός ενσαρκώνει τη δύναμη και τη μοναχικότητα. Ο κύκνος ενσαρκώνει την απλοχωριά και την αγνότητα, καθώς πλέει μέσα στο νερό, το στοιχείο των συναισθημάτων, και βουτάει απόλυτα ικανοποιημένος και ολοκληρωμένος μέσα στην τελειότητα και την ομορφιά του. Είμαστε η ένωση του αετού και του κύκνου: αρσενικό και θηλυκό, φωτιά και νερό, ζωή και θάνατος.
Ένα πράμα προκύπτει από δυόμιση χιλιάδες χρόνια φιλοσοφικού στοχασμού: πως καμιά αλήθεια δεν είναι απόλυτη. Πως τίποτα δεν ισχύει "αναγκαστικά για όλους
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius