- Εσωτερική Δύναμη... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Ότι δεν αποδέχομαι κάποια από τις υπάρχον θρησκείες αλλα πιστεύω ότι υπάρχει
Κάποια ανώτερη δύναμη .
Ο άθεος είναι αυτός που δεν αποδέχεται ότι υπάρχει ανώτερο ον .
europaios2 δόγμα στις θρησκείες θεωρούνται οι απόψεις τους που δεν
δέχονται αμφισβήτηση στα λεγόμενα τους όπως και στις τελετουργίες τους
οποτε δεν πιστεύω ότι υπάρχει δόγμα στο να είναι κάποιος άθρησκος
δεν υπάρχει κάποιος απαράβατος κανόνας η κάτι που να θεωρείται μη αμφισβητήσιμο.
.
Έλα όμως που η συντριπτική πλειοψηφία όσων δηλώνουν άθρησκοι δηλώνουν ταυτόχρονα και άθεοι.
quote:
snoopy:
ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ ... ΑΘΡΗΣΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ, ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΗ.
Άθρησκος δέν είναι αυτός που λέει οτι κάτι υπάρχει αλλά δέν ξέρουμε ακόμα θα το δούμε ... άθρησκος είναι όποιος λέει οτι δέν υπάρχει τίποτα, τα πάντα είναι ύλη και με τον βιολογικό θάνατο έρχεται το οριστικό τέλος στα πάντα, η ολική ανυπαρξία
-Και γω έτσι νόμιζα αλλά στο μύθος και θρησκεία μερικά παιδιά είπαν ότι ναι μεν δεν πιστεύουμε σε κάποια θρησκεία αλλά πσιτεύουμε σε κάπιο υπέρτατο ον! Αν δεν πιστεύαμε πουθενά θα είμασταν άθεοι!
-Οπότε μη θέλοντας να χαλάσω χατίρι..............
-Και αμέσως μετά είδαμε και την τοποθέτηση του Open Mind! οπότε.............έχει κάποια λογική αν το καλοσκεφτούμε!
quote:
Open Mind:
europaios2 δόγμα στις θρησκείες θεωρούνται οι απόψεις τους που δεν
δέχονται αμφισβήτηση στα λεγόμενα τους όπως και στις τελετουργίες τους
οποτε δεν πιστεύω ότι υπάρχει δόγμα στο να είναι κάποιος άθρησκος
δεν υπάρχει κάποιος απαράβατος κανόνας η κάτι που να θεωρείται μη αμφισβητήσιμο.
-Mα πιστεύεται σε ένα υπέρτατο ον έτσι γενικά! αυτό από μόνο του δημιουργεί ένα δόγμα! γιατί αν ξαφνικά αποφασίσεις ότι το υπέρτατο αυτό τελικά ον είναι ο Βούδας! αυτόμτα παύεις να θεωρείς γενικό και αόριστο αυτό το ον! άρα <<σπας>> την ένοια της α-θρησκείας.......μόνο του οδηγεί!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!
quote:
Mα πιστεύεται σε ένα υπέρτατο ον έτσι γενικά! αυτό από μόνο του δημιουργεί ένα δόγμα! γιατί αν ξαφνικά αποφασίσεις ότι το υπέρτατο αυτό τελικά ον είναι ο Βούδας! αυτόμτα παύεις να θεωρείς γενικό και αόριστο αυτό το ον! άρα <<σπας>> την ένοια της α-θρησκείας.......μόνο του οδηγεί
Δόγμα εννοείται ότι δεν επιδέχεται αμφισβήτησης και αν κάτι απ όσα λέει δεν το
Ακλουθείς δεν θεωρείσαι πιστός .
Στην περίπτωση της αθρησκίας δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που να θεωρείται απαράβατος γενικά δεν έχει κανόνες δηλαδή.
Άμα το σκεπτόμαστε έτσι όπως το λες όλα είναι δόγμα .
quote:
Open mind κατανοώ την διαφορά μεταξύ άθρησκου και άθεου, χαίρομαι μάλιστα που βρίσκω έναν άνθρωπο που το επισημαίνει.
Έλα όμως που η συντριπτική πλειοψηφία όσων δηλώνουν άθρησκοι δηλώνουν ταυτόχρονα και άθεοι.
snoopy μην τα συνδέεις μεταξύ τους είναι διαφορετικό απλα αν κάποιος είναι άθεος
εννοείται ότι είναι και άθρησκος .
quote:
Open Mind:
Στην περίπτωση της αθρησκίας δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που να θεωρείται απαράβατος γενικά δεν έχει κανόνες δηλαδή.
Άμα το σκεπτόμαστε έτσι όπως το λες όλα είναι δόγμα
-Υπάρχει ο απαράβατος κανόνας της αποδοχής θρησκείας-δόγματος.
-Γιατί να μην το σκεπτόματε έτσι?
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!
quote:
Υπάρχει ο απαράβατος κανόνας της αποδοχής θρησκείας-δόγματος.
-Γιατί να μην το σκεπτόματε έτσι?
Στη θρησκεία υπάρχει αυτός ο κανόνας στην δεύτερη περίπτωση δεν υπάρχει
Άρα αφού δεν υπάρχει απαράβατος κανόνας δεν θεωρείται δόγμα.
quote:
Open Mind:
Στη θρησκεία υπάρχει αυτός ο κανόνας στην δεύτερη περίπτωση δεν υπάρχει
Άρα αφού δεν υπάρχει απαράβατος κανόνας δεν θεωρείται δόγμα.
-Πως δεν υπάρχει? αν σταματήσεις να πιστεύεις ότι η ανωτέρο δύναμη είναι αδιευκρινήστου ταυτότητας? τότε δεν παύεις να είσαι ά-θρησκος? αφού αρχίζεις τον προσετερισμό με κάποα θρησκεία?
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!
ΘΡΗΣΚΕΙΑ, το σύνολο των δοξασιών (κανόνες) που έχουν σχέση με την πίστη σε θεούς ή σε θεό .
Με απλά λόγια όταν πιστεύεις ότι υπάρχει μια «άγνωστη ανώτατη δύναμη» απλησίαστη από κάθε ανθρωποκεντρική σκέψη και ταμπέλα, τότε δεν υφίστασαι σε κανέναν γραφτό κανόνα και δόγμα….απλά αντλείς ΟΥΣΙΑ από αυτά που θα σου ανοίξουν τον "δρόμο" για το προσωπικό σου γνώθι … 
quote:
elo:
Με απλά λόγια όταν πιστεύεις ότι υπάρχει μια «άγνωστη ανώτατη δύναμη» απλησίαστη από κάθε ανθρωποκεντρική σκέψη και ταμπέλα, τότε δεν υφίστασαι σε κανέναν γραφτό κανόνα και δόγμα….απλά αντλείς ΟΥΣΙΑ από αυτά που θα σου ανοίξουν τον "δρόμο" για το προσωπικό σου γνώθι
-Με πάλι πολύ απλά λόγια μόλις ξεφύγεις από τα παραπανω παύεις να ανήκεις σε αυτόν τον κουβά και πας σε άλλον κουβά! δηλαδή σε άλλο δόγμα!
-Ξέρεις φίλε μου είναι πολύ εύκολο να καμαρώνεις λέγοντας <<δεν ανήκω σε κανένα δόγμα>>, έτσι όμως πολύ εύκολα μπαίνεις στο δόγμα των μη ανήκοντων κάπου! επειδή όμως η παραδοχή ατυή χαλάει τη διαφορετικότητα αυτός είναι και ο λόγος που δεν παραδέχονται τα έν λόγω άτομνα ότι είναι δογματικά!
-Είναι θέμα εγωισμού!...........πως ξαφνικά εμείς που καμαρώνουμε ως αδογμάτιστοι είμαστε τελικά δογματικοι?
-Είναι πολύ απλό! άφησε τις άλλες καμήλες να μηλίσουν για τις δικές σας καμπούρες! γιατί καμιά καμήλα δε βλέπει τη δική της!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!
quote:
Μια άλλη πιθανή αιτία είναι η προσκόλληση μας στην συγκεκριμένη πίστη επειδή έχουμε προσκολληθεί σε αυτήν σε μεγάλο βαθμό.
Σε αυτό μπορεί να μας οδηγήσει ο φόβος μήπως χάσουμε αυτό στο οποίο έχουμε πιστέψει κι έχουμε βασίσει ένα μεγάλο μέρος της προσωπικότητας μας, της ζωής μας αλλά και της δράσης μας έως τώρα.
Καλέ μου Dying Incubus, έτσι είναι. Όταν γεννιόμαστε, εκτός από προσωπική ταυτότητα αποκτούμε αυτόματα και κοινωνική. Και είναι μερικές φορές δύσκολο να αποκόψουμε τον εαυτό μας από τμήματα της κοινωνικής μας ταυτότητας, γιατί και αυτή συνθέτει το πρόσωπό μας, αυτό που μας έχουν πει και έχουμε αποδεχτεί ότι είμαστε… Παρά τους κοινωνικούς, οικογενειακούς και άλλους προγραμματισμούς, όμως, πρέπει να φέρουμε ακέραια την ευθύνη της ελεύθερης βούλησης και της συνακόλουθης επιλογής.
quote:Πολύ ενδιαφέρον, αγαπητέ trexagireve… Πώς εννοείς το ότι ο άνθρωπος είναι θεός;
Ο άνθρωπος αυτό το άτυχο ζώο που δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι είναι θεός, φοβάται να δοκιμάσει τις δυνάμεις του
quote:Καλέ μου Open Mind εδώ βρίσκεται και η ρίζα του θεολογικού ζητήματος. Πιστεύουμε στον Θεό επειδή έχουμε έστω ασυνείδητη επίγνωση ή αίσθηση της παρουσίας Του ή επειδή προβάλλουμε στο σύμπαν την ανάγκη μας να υπάρχει ένας Θεός ώστε να έχουμε μια εξήγηση του τι κάνουμε εδώ και να μη νιώθουμε μόνοι;
Είναι μια μεγάλη αλήθεια η πίστη δίνει δύναμη το ερώτημα είναι αν πρόκειται για ανθρωπινή ανάγκη η προέρχεται από κάτι θεϊκό που μας σπρώχνει σε αυτή την κατεύθυνση.
Η πίστη ωστόσο δεν είναι κάτι που στρέφεται μόνο προς τον Θεό, δεν είναι συνυφασμένη απόλυτα με το θρησκευτικό συναίσθημα δηλαδή, μολονότι έχουμε συνηθίσει να αναφερόμαστε σε αυτήν σε θρησκευτικό πλαίσιο τις περισσότερες φορές.
Μετά από κοπιώδη αναζήτηση κατέληξα πως όχι. Ο δρόμος προς την εξέλιξη δεν είναι το κακό, αλλά η πίστη. Όλοι όσοι δεν οδηγήθηκαν στο καλό, ήταν αυτοί που δεν είχαν βαθιά, τέλεια πίστη. Δεν έχει πίστη ο αλκοολικός που δεν θεραπεύεται. Δεν έχει πίστη ο εγκληματίας που δεν συνειδητοποιεί. Απ’ όλους αυτούς λείπει η πίστη σε αυτό που κάνουν. Πίστευαν σε κάτι άλλο, δεν κατάφεραν να το βρουν και, θυμωμένοι, έκαναν την πράξη με την οποία τους χαρακτηρίζουμε. Και έμειναν στην πράξη αυτή. Δεν την ξεπέρασαν. Δεν μπόρεσαν να την αντιστρέψουν.
Οι Κινέζοι λένε πως το Γιν πρέπει να γεμίσει εντελώς για να ανατραπεί σε Γιανγκ. Και αυτό που προκαλεί το τέλειο γέμισμα, την πληρότητα, είναι η πίστη. Όταν η πράξη της καταστροφής ή της αυτοκαταστροφής είναι αποτέλεσμα βαθιάς πίστης, αυτοανατρέπεται. Και έτσι βλέπουμε καρκινοπαθείς και αλκοολικούς να θεραπεύονται, σαν από θαύμα. «Η πίστη σου σε έσωσε», θα τους ψιθυρίζει στο αυτί το Σύμπαν…
Καλό χαρταετό!
Unseen
* Πέραν αυτού, είναι ψευδαίσθηση να λέμε ότι ο άνθρωπος είναι περισσότερο καταστρεπτικός από ό,τι δημιουργικός, περισσότερο «κακός» από ό,τι «καλός». Οι καταστρεπτικές πράξεις προκαλούν θόρυβο, αταξία και τραβούν την προσοχή. Όταν όμως ο άνθρωπος ρέει μαζί με το σύμπαν, εναρμονίζεται με την ισορροπία του σύμπαντος δηλαδή, προσθέτει στην κοσμική τάξη και προκαλεί περισσότερη σιωπή. Τίποτε το αισθητό δεν εμφανίζεται, τίποτε το εντυπωσιακό. Στην πραγματικότητα, η δημιουργική ή καλή δύναμη του ανθρώπου είναι πολλαπλάσια της καταστρεπτικής ή κακής…
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
previously on Esoterica.... ενα ωραίο θέμα για τα Πιστεύω
Γιώργος
πιστεύω πως κάθε μαγόπουλο θα πρέπει να κατέχει τουλάχιστον μια mind fuc**ing technique (να "το κάνει" με τον Νου... που και πού)
Το θέμα με έχει απασχολήσει πολύ τελευταία και αποφάσισα να καταθέσω μερικές απόψεις στις οποίες κατέλληξα μετα απο την ερώτηση μιας φίλης
<< Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σε απασχολεί τόσο το τι είναι και δεν είναι αλήθεια? >> και συμπλήρωσε << εγω αυτό ακολουθώ και είμαι ευτυχισμένη>>...
Συμπληρώνω οτι το προαναφερθέν άτομο δεν είναι ούτε άσχετο, ούτε ''αδιάβαστο'', ούτε επιπόλαιο...
quote:
ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΣΠΑΝΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΟΓΜΑΤΑ.
Διαφωνώ! Ο Πραγματικός πιστός μόνο δόγματα μπορεί να ακολουθεί, διαφορετικά δεν πιστεύει αλλά αποδεικνύει.
Η Σύγχιση στην έννοια γίνεται δίοτι θεωρούμε οτι δογματικός λέγεται αυτός που συμβαδίζει και ζει ακολουθώντας ένα απο τα γνωστά κινήματα η τις υπάρχουσες θεωρίες [ συνηθως θρησκευτικές].
Ομως δογματικός είναι και αυτός που ακολουθεί ΠΙΣΤΑ, οποιαδήποτε άποψη άλλου η ΔΙΚΗ ΤΟΥ, ανεξάρτητα αν είναι η όχι καταγεγραμμένη.
Ακομη και η άποψη, του << δεν πιστεύω σε κανενα Θεό, καμία θρησκεία, κανένα σύστημα κλπ, περιέχει την άρνηση αλλά και συχρόνως την πίστη.
Τι διαφορά εχει το αν κάποιος πιστεύει σε ενα Θεό η στον εαυτό του που τον εχει Θεοποιήσει...πάλι αυθαίρετο είναι, πάλι αναπόδεικτο παραμένει, πάλι πίστη και προσδοκία είναι.
quote:
Με απλά λόγια όταν πιστεύεις ότι υπάρχει μια «άγνωστη ανώτατη δύναμη» απλησίαστη από κάθε ανθρωποκεντρική σκέψη και ταμπέλα, τότε δεν υφίστασαι σε κανέναν γραφτό κανόνα και δόγμα….απλά αντλείς ΟΥΣΙΑ από αυτά που θα σου ανοίξουν τον "δρόμο" για το προσωπικό σου γνώθι …
ΟΤΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ....αναφέρεις ....
Αρα αντλείς ουσία απο αυτά που.....
Ενω συμφωνώ με την έννοια της προτάσεως επειδή και εγω κάτι τέτοιο πιστεύω, δεν λέω οτι δεν είναι δογματικό.
Μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει χωρίς να πιστεύει απολύτως σε τίποτα, χωρίς να καταφεύγει?
Μπορούμε να μην ελπίζουμε σε κάτι ομορφότερο και αγνότερο απο εμάς ?
Είναι δυνατόν να αντέξουμε αυτού του είδους την μοναξιά μας, η συνειδητά δημιουργούμε πανέμορφα παραμύθια [που μπορεί και να είναι΄''αληθινά''] τα οποία όλο και τα εξελίσσουμε?