- Μετά τον θάνατο πού?? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Δε θέλω να γίνω καλύτερη από κανένα, θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερη από το χθεσινό εαυτό μου.
Όσο για το ερώτημα σου, το κατάλαβα και σου απάντησα.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Δε θέλω να γίνω καλύτερη από κανένα, θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερη από το χθεσινό εαυτό μου.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Κατ΄ αρχήν θέλω να τονίσω και εγώ με τη σειρά μου, πως βρίσκω το θέμα αυτό ιδιαίτερα ενδιαφέρον.
Και η δική μου γνώμη είναι πως δεν μπορεί να τελειώνουν όλα εδώ.
Σίγουροι βέβαια, δεν είμαστε για τίποτα, αλλά δεν μπορώ να πιστέψω, ανεξάρτητα από το δόγμα που ανήκει ο καθένας μας, ότι σε αυτόν τον τόσο απέραντο και αρμονικό [κατά κανόνα τουλάχιστον] κόσμο, μπορεί να ισχύει μια τόσο μεγάλη αδικία...
Εννοώ πως αν ζούμε μια μόνο ζωή, τότε είναι μεγάλη αδικία, το ότι όλοι δεν έχουμε τις ίδιες συνθήκες ζωής...
Δεν μπορώ να φανταστώ, πως είναι δυνατόν, ο οποιοσδήποτε Θεός, να επιτρέπει, το ένα παιδί να γεννιέται έχοντας αρτιμέλεια και υγεία και την ίδια στιγμή, το άλλο να γεννιέται με ένα τρομερό πρόβλημα, που δεν του επιτρέπει να χαρεί τίποτα παραπάνω από τον πόνο...
Αν δεν υπάρχει κάποιος πολύ σημαντικός λόγος, για τον οποίο να δικαιολογούνται αυτές οι διακρίσεις, τότε θα πρέπει να πιστέψουμε πως για κάποιους είναι δεδομένη η κόλαση και για κάποιους δεδομένος ο παράδεισος...
Οι έννοιες αυτές, πιστεύω, πως είναι είναι συμβολικές και στην ουσία και ο Χριστιανισμός με την δευτέρα παρουσία και ο Βουδισμός και κάποιες άλλες Θρησκείες, που παραδέχονται την μετενσάρκωση, μας δίνουν όλες, την εικόνα της ώρας της κρίσης... και της πληρωμής των πράξεων μας με κάποιο τρόπο την στιγμή αυτή...
Γιατί άλλωστε να αποκλείεται να είναι η κόλαση, μια ή και παραπάνω διαδρομή ζωής από την οποία, δεν θα λείπει λεπτό ο πόνος της ψυχής και του σώματος...
Και γιατί να μην είναι ο παράδεισος, μια διαδρομή ζωής με ολοκληρωτική ευτυχία..., ανάλογα με το τι επιθυμεί ο καθένας μας...
Δεν πρέπει ακόμα να παραβλέψουμε να αναφέρουμε εδώ, πως τα διάφορα συναισθήματα που νιώθουμε, π.χ. πόνος, ηδονή κ.λ.π. είναι απόλυτα συνδενδεμένα με την ύλης, δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, να έχουμε συνείδηση, για τα συναισθήματα που μπορεί να νιώθει η ψυχή μας, όταν αποκοπεί από το σώμα μας...
Δεν νομίζω άλλωστε πως είναι τυχαίο, το ότι παίρνουμε υλική διάσταση για να βελτιώσουμε την ψυχή...
Η ύλη είναι η αιτία των πειρασμών, προκειμένου να ικανοποιήσουμε όσο περισσότερο γίνεται τις ανάγκες της..., με αποτέλεσμα να γινόμασθε εγωιστές και άπληστοι...
Αντίθετα η ψυχή από μόνη της, όσο τουλάχιστον γνωρίζουμε, δεν έχει τέτοιες ανάγκες.
Αν απομένως δεν έπαιρνε αυτή την διάσταση, μέσω της ύλης, πιθανόν να μην μπορούσε να κριθεί...
Βρίσκω το θέμα αυτό ανεξάντλητο, για να μπορώ να το ολοκληρώσω σε λίγες μόνο σειρές, γι΄ αυτό και ζητώ την κατανόησή σας, αν πετάγομαι από τη μία πτυχή του στην άλλη, αλλά για μένα είναι όλα αυτά τόσο στενά συνδενδεμένα, που δεν είναι τόσο απλό να τα διαχωρίσω εντελώς...
Αυτό που ακόμα θέλω να πω, είναι πως σε πολλά σημεία, οι απόψεις μου συγκλίνουν με πολλούς από όλους εσάς, που έχετε συμμετάσχει σε αυτό το θέμα.
Για παράδειγμα θα αναφέρω πως και εγώ πιστεύω πως μπορεί μετά από κάποιες διαδρομές να αλλάζουμε γαλαξίες...
Αν δεν γινόταν αυτό, ίσως και να μην υπήρχε λόγος ύπαρξης όλων αυτών των γαλαξιών και όλοκλήρου αυτού του σύμπαντος...
Θα ήταν πολύ αφελές να πιστεύουμε, ότι υπάρχουν όλα αυτά χωρίς άλλο λόγο, παρά την διαμονή μας επάνω σε αυτή την κουκιδίτσα του σύμπαντος εμείς και μόνο εμείς.
quote:
Ισως δεν περασα το μηνυμα που ηθελα και καπως λιγο σας μπερδεψα. Εγω αυτο που ηθελα να πω ειναι οτι σημασια δεν εχει σε ποια θρησκεια ανηκεις αλλα το ποσο καλος ανθρωπος θα εισαι με τους γυρω σου με τον εαυτο σου. Απο τη στιγμη που ολοι οι ανθρωποι πιστευουν σε κατι ανωτερο απο αυτους, πιστευουν σε ενα θεο. Αυτο και μονο δειχνει οτι ο ανθρωπος δεν εβαλε τον εαυτο του πανω απο ολα ομως πιστεψε και λατρεψε αφου πρωτα το εψαξε, σε κατι ανωτερο. Τωρα για το θεμα των θρησκειων θα συμφωνησω οτι "λιγο" πολυ για τη διαμορφωση τους εβαλε λιγο το χερακι του κ ο ανθρωπος.
ηταν λαθος αρχικα δικο μου.κατανοησα λαθος το κειμενο.
το οτι το χερακι εβαλε και ο ανθρωπος ειναι σιγουρο.εδω συμφωνω κει με τον who knows αυτο δικαιολογητε αλλωστε και απο τις πολλες αιρεσεις που εχουμε{μαρτυρες του ιεχωβα,προτεσταντες,σατανιστες}ο καθενας πολλες φορες φτιαχνει μια θρησκεια οπως τον συμφερει η οπως νομιζει οτι τον συμφερει.
Dying Incubus
quote:
Επέτρεψε μου να διαφωνήσω βαθύτατα!
Ο Ισλαμισμός δηλαδή κι ο Χριστιανισμός είναι δημιουργήματα του ίδιου Θεού?
Ή ο Χριστιανισμός κι ο Δωδεκαθεϊσμός?
o δωδεκαθεϊσμος οχι ειναι κατι διαφορετικο.η πιστη των αρχαιων Ελληνων στον δωδεκαθεο διαφερει πολυ απο αυτη των χριστιανων στον χριστο σημερα.
λοιπον.δεν ειμαι απολυτα σιγουρος για την αποψη οτι ειναι ολα διμιουργηματα του ιδιου θεου,το πιστευω σε ενα ποσοστο ομως για μερικους λογους.
αν ενας μονο ειναι ο αληθινος θεος,ας υποθεσουμε οτι ειναι ο Αλλαχ,ολοι οι χριστιανοι της γης τι θα γινουν? η και το αναποδο.
δεν μπορω αν πιστεψω μονο σε μια θρησκεια και να θεωρησω οτι οι υπολοιπες ειναι ενα μεγαλο ψεμα.
Μήπως ξεφεύγουμε από το θέμα....?
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Το σωστό ή το λάθος το κρίνουμε στην αρχή από τις διδαχές μας και αργότερα το ψάχνουμε εάν θέλουμε κάπως περισσότερο.
Το ερώτημα του θέματος είναι ανέφικτο να απαντηθεί με σιγουριά όπως είναι ανέφικτο να απαντηθεί με σιγουριά το ερώτημα εάν υπάρχει Θεός.
Δεν υπάρχει καμμία έρευνα που να αποδεικνύει και να καθοδηγεί κάποιον στον "σωστό" δρόμο, όλα είναι θέμα πίστης.
Βρίσκουμε τι ταιριάζει περισσότερο στην ιδιοσυγκρασία μας, τα βιώματά μας, τον τρόπο ζωής μας και το ακολουθούμε, μέχρι να εμφανιστεί κάτι άλλο για να αρχίσει η επανεξέταση.
Στο θέμα μετενσάρκωση θα βρεις πολλούς να υποστηρίζουν ότι ισχύει θα βρεις και τους σκεπτικιστές και οι δύο έχουν επιχειρήματα που σε πείθουν τι λοιπόν πρέπει να πιστέψεις?
Πριν λίγο καιρό έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ για το θέμα αυτό. Υπήρχαν σε αυτό διάφορες ιστορίες που εξετάζονταν από επιστήμονες. Ξεκίνησε με όσους πιστεύουν στην μετενσάρκωση και στις περιπτώσεις που ανέφερε πειθόσουν ότι σίγουρα κάτι υπάρχει. Στο τέλος κατέγραφε μία περίπτωση από ένα μικρό κοριτσάκι, περίπου 3-4 ετών όπου του ζητήθηκε να φανταστεί μιά ιστορία για ένα κοριτσάκι που έφυγε από το σπίτι της και χάθηκε. Η ιστορία που έπλασε το παιδί ήταν ίδια όπως διαπίστωσαν μετά από έρευνα με αληθινό περιστατικό παιδί εξαφανισμένου.
Ο επιστήμονας με αυτόν τον τρόπο ήθελε να αποδείξει ότι το κάθε περιστατικό που βλέπει κάποιος στο όνειρό του ή σε ύπνωση πολύ πιθανόν να ταιριάξει σε αληθινό συμβάν, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αποδεικνύει την μετενσάρκωση.
Για να κάνει κάποιος ένα πείραμα σε ελεγχόμενες συνθήκες, πρέπει να πάρει τον άνθρωπο από την στιγμή που γεννιέται και να τον κρατήσει σε περιβάλλον με ελεγχόμενη ροή πληροφοριών και εάν τότε υπάρξει στην όποια αναδρομή ή όνειρο καταγραφή εικόνων που δεν έχει δει, τότε πιθανόν να μπορούμε να στηρίξουμε το θέμα μετενσάρκωση. Αυτό βέβαια είναι αδύνατον οπότε παραμένουμε μόνο στο τι πιστεύουμε.
quote:
οργή του θεού, και γιατί πρέπει να υπάρχει κάποια σωστή θρησκεία και να μην είναι όλες λάθος?
ισως,ολα τα περιμενω απο αυτον το κοσμο.δεν ειμαι απολυτα σιγουρος για τιποτα ομως.μπορει να ειναι ολες σωστες μπορει ολες λαθος.
quote:
Μήπως ξεφεύγουμε από το θέμα....?
ναι...εχεις δικιο εχω αυτη την ταση μερικες φορες,να μου το λετε οταν ειναι.
Πυραμίδα μου, συμφωνώ με το πείραμα με το κοριτσάκι.
Υπάρχουν όμως πολλά περιστατικά που αρκετά παιδιά, χωρίς να έχουν ακούσει κάτι ή να τους έχει ζητηθεί, λένε πραγματικές ιστορίες...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Ζεις το απόλυτο, ανεξίτηλο, απρόβλεπτο, απέραντο, απίθανο, καταλυτικό συναίσθημα.Ανασαίνεις τον παλμό το χρώμα της ευτυχίας.
Γιατί φοβάσαι -που να πάρει η οργή- ότι θα σβήσει;
Πως θα τελειώσει.Τι είναι αυτό που δεν μας αφήνει να χαρούμε;
ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΑΦΟΥ ΙΣΩΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ;
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Αυτη η αισθηση θανατου που μενει οταν χαθει η <<αληθεια>>.
Φοβαται η ψυχη που δεν ελεγχει...
να εξερευνήσει,να αισθανθεί.....
ο φόβος πως θα τελειώσουν κάποια στιγμή όλα όσα
έδιναν το κίνητρο στις στιγμές.....
η φλόγα,η πνοή....
{μου είχαν βάλει να κάνω ένα τέστ,με βρήκαν
πολύ συναισθηματικό...μου είπαν
πως είναι μείον και να το ελαττώσω....
αν θέλω να αντέξω...
όμως προτιμώ να είμαι έτσι μέχρι την τελευταία
ρανίδα αληθινός,παρά να ζώ με τον φόβο της αβεβαιότητος
του είναι μου....παλεύοντας να μην πνιγώ σε ψέμματα...}
κάνουν τις στιγμές να μοιάζουν δυσβάσταχτες....
προσπαθούμε να κρατήσουμε τις στιγμές ,χωρίς να νοιώθουμε/καταλαβαίνουμε την πίεση που ασκούμε σε αυτές...
με αποτέλεσμα....να τις(μας) πονάμε.....
όχι άλλα δάκρυα για να κρατήσουμε την ευτυχία...
είναι εδώ ,αν απλά τις πούμε "είμαι" εδώ...
την αντικρύσουμε κατάματα και τις δώσουμε να νοιώσει....
πως όποια στιγμή θελήσει να φύγει....δεν θα την εμποδίσουμε...
με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Τέλεια ευτυχία...χρησιμοποιούμε τη λέξη τέλεια για να προσδιορίσει την ευτυχία..
Υπήρξαν στιγμές που θεωρούσα ότι βρήκα την τέλεια ευτυχία..Βέβαια,η ευτυχία υπάρχει σε κάθε είδους σχέση,σκέψη,γνωριμία κτλ. Εξαρτάται τι κάνει ευτυχισμένο τον κάθε άνθρωπο..
Την πάτησα όμως..και την πάτησα αρκετές φορές σε ένα συγκεκριμένο και σημαντικο για μένα τομέα..
Γι αυτό..κάθε φορά που νιώθω να με κατακλύζει η ευτυχία..το σκέφτομαι λίγο περισσότερο...είναι και ο φόβος του να χάσω κάποιον που σε κάνει ευτυχισμένη,ο φόβος του αν πραγματικά θα κρατήσει..αλλά είναι και η επιφύλαξη ότι αύριο μπορεί να μην είναι στη ζωή μου γιατί τα μονοπάτια μας χωρίστηκαν και δεν ενώνονται παρακάτω..
Επιπλέον,μην ξεχνάμε πως οι άνθρωποι βαριούνται..και ορισμένοι πολύ εύκολα!
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
για τις στιγμές ,που θα γεμίσεις....
στιγμές που δεν θα έρθουν ,αυτό φοβόμαστε,στιγμές
όπου πραγματικά νοιώθαμε/νοιώθουμε την υπαρξή μας,
μέσα σε μια άλλη ύπαρξη....
πόσο θέλω να "πεθάνω" και να "ζήσω" ξανά και ξανά....
μέσα σε μια ζεστή αγκαλιά....όμως αργεί ακόμη...
και εγώ σβήνω απλά...
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Αυτό που φανταζόμαστε ολοζώντανα επιθυμούμε με πάθος
προσπαθούμε με ενθουσιασμό θα μας συμβεί οπωσδήποτε.
Τι λέει άραγε η ζωή;
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
αρχισαμε παλι......ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.......ΤΡΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ
Δεν είναι τόσο δύσκολο λοιπόν να κατανοήσεις το σύμπαν, όσο το να καταλάβεις τις πράξεις των άλλων ανθρώπων και μάλιστα των ανθρώπων που αγαπάς.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
[Πιες με,με τα μάτια σου και θα σου κάνω πρόποση με τα δικά μου, ή άφησε ένα φιλί στο ποτήρι μου, και δεν θα ψάξω γιά κρασί...]
H αγάπη που αναζητάς είναι καλή.Αλλά η απρόσμενη καλύτερη.
Και μετά απο λίγο (γιατί κρατάει τόσο λίγο?)
ο φόβος τρυπώνει στο μυαλό και σε κυριεύει.....
σου ψιθυρίζει πως αυτό που νιώθεις είναι εφήμερο....
σου σφίγκει την ψυχή και δεν σ΄αφήνει να το χαρείς λίγο ακόμα.....
γιατι?
γιατί έχεις αφήσει στο φόβο να κουβαλάει μια βαλίτσα με ανασφάλειες,
του έχεις χαρίσει σαν μεταγιόν τις τύψεις για ότι έκανες παλιά,
του έχεις φορέσει αναμνήσεις απο πίκρες σου σαν πουκάμισο και
αφού τον έντυσες τον φόβο με δικά σου ρούχα είναι εύκολο να τον αναγνωρίζεις
άλλοστε του έχεις δώσει ανοιχτή πρόσκληση να έρχετε......
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:Δύσκολο μονοπάτι, ψιλοδύσβατο. Εμείς οι ίδιοι φτιάχνουμε την τύχη μας. Ο χαρακτήρας είναι η μοίρα μας. Χάνω Κερδίζω. ΖΩ ΠΕΘΑΙΝΩ. ΜΙΛΩ ΣΙΩΠΩ.
Μια μοναδική στιγμή Ευτυχίας,που είναι απόλυτη και απέραντη και τόσο δυνατά μεγαλιώδης που καλύπτει όσα άλλα αισθήματα και μνήμες έχεις για εκείνη την μεγάλη στιγμή.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Πάντα έψαχνα την διάρκεια σε όλα. Γι΄αυτό πονούσα όταν έχανα μοιραία κάτι κάποιον. Η αγάπη είναι ένα είδος μάχης.
Νικητές και μη.
Η αληθινή παθιασμένη αγάπη οι ατόφιες σχέσεις είναι σύμβολα αιωνιότητας. Σαρώνουν κάθε έννοια χρόνου καταστρέφουν κάθε μνήμη αρχής και κάθε φόβο τέλους.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
[Πιες με,με τα μάτια σου και θα σου κάνω πρόποση με τα δικά μου, ή άφησε ένα φιλί στο ποτήρι μου, και δεν θα ψάξω γιά κρασί...]
H αγάπη που αναζητάς είναι καλή.Αλλά η απρόσμενη καλύτερη.