- Επιγνωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Να ξερεις οτι χαιρονμαι να συζηταμε
quote:
Μια απαντηση...... ακομα και αν μπορουσα η ηθελα να σου την δωσω.......αν θα εξυπηρετουσε κατι....... και τιΑν μου το πεις αυτο........ τοτε θα σου δωσω και εγω μια απαντηση απο την λιγοστην εμπειρια μου πανω σε αυτο
Εγω κατι εχω κατα νου ......θα ηθελα ομως εσυ πρωτα να μουτ δωσεις την δικη σου θεση σε αυτο που σε ρωτησα
Ναι, θα σου πω. Αν θα εξυπηρετούσε κάτι ; Θα μας έλυνε το πρόβλημα.
Κοίτα, στο συνάφι μας όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε την σημασία της επίγνωσης. Μη κοιτάς που χρησιμοποιώ τις έννοιες "ύπνος", "αποκοιμισμένος", "ξυπνητός" ή "όνειρο". Τις χρησιμοποιώ γιατί έτσι μπορώ εγώ προσωπικά να εκφραστώ καλύτερα με αυτές και να αποδώσω σε κάποιον που ίσως δεν καταλαβαίνει (μην ξεχνάς ότι ίσως μας διαβάζουν και άνθρωποι που έρχονται πρώτη φορά σε επαφή με όλα αυτά που κουβεντιάζουμε) την έννοια μιας συνειδησιακής κατάστασης.
Η κατάσταση που ζει και εργάζεται ο συνηθισμένος άνθρωπος είναι μια κατάσταση που περιγράφεται πολύ απλά με την λέξη "ύπνος". (Όταν χρησιμοποιείς αυτήν την λέξη, ακόμη και ο πιο αδαής μπορεί να καταλάβει τι εννοείς, ε, 'ντάξει, την χρησιμοποιούν πολλοί). Στην κατάσταση του ύπνου λοιπόν, οι περισσότεροι άνθρωποι ονειρεύονται. Και μπορεί να ζουν, να συναναστρέφονται, να μιλούν, να πράττουν, να εργάζονται, να φτιάχνουν θεωρίες, να κάνουν σχέσεις, να αγαπούν, να πονούν, να γελάνε, να κερδίζουν βραβεία, να πετυχαίνουν πράγματα, όλα αυτά ... μέσα σε ένα όνειρο. Στο δικό τους όνειρο. Στην δική τους αυταπάτη. Αν μπορούσαμε λοιπόν να βρούμε τον τρόπο με τον οποίο, αυτός που ονειρεύεται ότι ζει να συνειδητοποιεί μέσα στο όνειρό του ότι στην πραγματικότητα δεν ζει, τότε θα είχε λυθεί το πρόβλημα της επίγνωσης.
Αλλά δεν θέλω να το κουράσω άλλο. Δεν υπάρχει τρόπος. Αυτός που ονειρεύεται ότι ζει, ονειρεύεται ότι εργάζεται, ότι κάνει τέλος πάντων ότι περιγράφω πιο πάνω μέσα σε ένα όνειρο, σε μια αυταπάτη, δεν μπορεί ποτέ και με κανέναν τρόπο από μόνος του να καταλάβει την διαφορά μεταξύ του δικού του ας πούμε, του υποκειμενικού "ζειν" και του πραγματικού, του αντικειμενικού "ζειν". Σ' αυτόν τον άνθρωπο, όλα φαίνονται φυσιολογικά. "Ζει στον κόσμο του", που λέμε. Αν του πεις "ξύπνα!", θα σου απαντήσει "ξυπνητός είμαι". Αν του πεις "ζεις σε μια αυταπάτη!", θα σου απαντήσει "όχι, αλήθεια σου λέω".
Σε έναν τέτοιον άνθρωπο λοιπόν, δεν υπάρχει τίποτε απολύτως να πεις παραπάνω. Απλώς του λες, "εντάξει φίλε, αφού την βρίσκεις έτσι, ok". 
Τουλάχιστον, αυτό κάνω εγώ πια ...
Αν εσύ φίλε μου - δεν γνωρίζω ή μήπως γνωρίζω ; 
- ανήκεις σ' αυτήν την κατηγορία, την δεύτερη, αυτών που γουστάρουν δηλ. την αυταπάτη τους, το όνειρό τους και τον ύπνο τους (γιατί κάπου είδα πως λες ότι το γουστάρεις αυτό που κάνεις) τότε εγώ ... τι μπορώ να σου πω ; Μαγκιά σου και μπράβο σου! Κανένας δεν μπορεί να σου πει τίποτε. Ούτε επικίνδυνο είναι αυτό που κάνεις για σένα, ούτε για μένα, ούτε για τον διπλανό σου, ούτε για το φόρουμ, ούτε για κανέναν και κανέναν δεν ενοχλείς.
Εμένα προσωπικά, δεν με ενοχλούν αυτά που γράφεις - τ' ακούτε ρε ;
Edited by - kangaro on 16/10/2018 11:07:40
(Δραματική η κατάσταση των ανθρώπων φίλε μου, άσ'τα να πάνε, μη τα συζητάς, ζουν σε έναν ατελείωτο ύπνο, αλλά ... τι να κάνεις ; Δεν αποκλείεται στο όνειρό μας να σκάσει μύτη κα'νας άγγελος, αληταριό, μεθύστακας του Τυχαίου και μέγας πότης της Ζωντανής κι Ολόφρεσκιας Αλήθειας και να μας ταρακουνήσει μέχρι να ξυπνήσουμε. Τα πάντα ρει, που έλεγε κι ο Ηράκλειτος. "Τα πάντα ρει, τα πάντα ρει / γι' αυτό ο κόσμος να σωθεί μπορεί", που έλεγε κι ο δάσκαλος)
Edited by - kangaro on 16/10/2018 11:38:37
Διάβασα με τη δέουσα προσοχή όλα τα μηνύματα από το τελευταίο δικό μου έως το πιο πάνω εδώ.
Λοιπόν, είχαμε ξεκινήσει από το παράδειγμα με τον "φυλακισμένο" του Ζιπ, μετά ανέφερε ο Χατζηχρήστος το τέννις με τον πιτσιρικά, και ύστερα πήγαμε στους σαλταρισμένους συγγραφείς...
Δεν είναι κι άσχημα
τουλάχιστον μετά από καιρό κοκορομαχιών ασχολιόμαστε με κάτι φύσει και θέσει 'εσωτερίστικο'.
Λοιπόν, τριπλαδόρε Ζιπ, εμένα δε με τη φέρνεις τόσο εύκολα 
και μια έτσι μια γιουβέτσι, και το ξέρεις.
Όταν σε είπα για το φυλακισμένο, αν το λες παραβολικά,
είπες ότι εκεί είναι παράδειγμα της πραγματικότητος.
Δηλαδή, ο άλλος είναι κανονικά στη φυλακή, στον Κορυδαλλό ας πούμε στο κελί 33, παρέα με όλα τα καλά παιδιά, με Τσοχατζόπουλους, Γιωτόπουλους και Κουφοντίνες.
Καταρχήν, εάν ήτο συνειδητοποιημένος δεν θα έπρεπε να φτάσει ως εκεί, γνωρίζοντας ότι αυτό θα αποτελεί την ποινή συγκεκριμένων πράξεων/συμπεριφορών. Ή θα έπρεπε να ήτο πιο προσεκτικός πχ. γιατί κι άλλοι κλέψανε αλλά ως γνωστόν μόνο ο μ@λάκας ο 'Ακης είναι μέσα. Ίσως γιατί έκλεψε πιο πολλά, ίσως γιατί έκλεψε πιο άγαρμπα, ίσως γιατί επέλεξε τους λάθος 'φίλους' και συν-κλέπτες,κλπ,κλπ
Αλλά ακόμα κι αν κάποιος βρέθηκε συνειδητοποιημένα εκεί μέσα,
και επίσης συνειδητοποιημένα θέλει να βγει, έχει ένα εύρος επιλογών ρε παιδί μου, από το να παρει καλούς δικηγόρους μέχρι να γίνει ...κολλητός του Παλαιοκώστα και να δραπετεύσει κυρίλα με Ελικόπτερο! Δεν νομίζω όμως να είναι της παρουσης το αυτό τόπικ.
quote:
Κοίτα, στο συνάφι μας όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε την σημασία της επίγνωσης. Μη κοιτάς που χρησιμοποιώ τις έννοιες "ύπνος", "αποκοιμισμένος", "ξυπνητός" ή "όνειρο". Τις χρησιμοποιώ γιατί έτσι μπορώ εγώ προσωπικά να εκφραστώ καλύτερα με αυτές και να αποδώσω σε κάποιον που ίσως δεν καταλαβαίνει (μην ξεχνάς ότι ίσως μας διαβάζουν και άνθρωποι που έρχονται πρώτη φορά σε επαφή με όλα αυτά που κουβεντιάζουμε) την έννοια μιας συνειδησιακής κατάστασης.Η κατάσταση που ζει και εργάζεται ο συνηθισμένος άνθρωπος είναι μια κατάσταση που περιγράφεται πολύ απλά με την λέξη "ύπνος". (Όταν χρησιμοποιείς αυτήν την λέξη, ακόμη και ο πιο αδαής μπορεί να καταλάβει τι εννοείς, ε, 'ντάξει, την χρησιμοποιούν πολλοί). Στην κατάσταση του ύπνου λοιπόν, οι περισσότεροι άνθρωποι ονειρεύονται. Και μπορεί να ζουν, να συναναστρέφονται, να μιλούν, να πράττουν, να εργάζονται, να φτιάχνουν θεωρίες, να κάνουν σχέσεις, να αγαπούν, να πονούν, να γελάνε, να κερδίζουν βραβεία, να πετυχαίνουν πράγματα, όλα αυτά ... μέσα σε ένα όνειρο. Στο δικό τους όνειρο. Στην δική τους αυταπάτη. Αν μπορούσαμε λοιπόν να βρούμε τον τρόπο με τον οποίο, αυτός που ονειρεύεται ότι ζει να συνειδητοποιεί μέσα στο όνειρό του ότι στην πραγματικότητα δεν ζει, τότε θα είχε λυθεί το πρόβλημα της επίγνωσης.
Γιατί κύριε κάγκουρα, στον "ύπνο" μας το λες αλλιώς το τραγούδι.
Εκεί το παίζεις ψυχολογική κατάστασις και μάτριξ.
Δεκτόν αυτό και συμφωνώ, αλλά κι εκεί υπάρχουνε πολλών λογιών ξυπνητήρια. Και του εαυτού μας και των αλλωνώνε.
Το θέμα άπτεται και των σχολών/σχολείων/δασκάλων.
Γιατί αλλού βοηθάει και αλλού όχι. Δεν είναι πανάκεια, ούτε ισχύει απολύτως το 'με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις'. Μπορεί να μην μάθεις και τίποτα.
Ο μαθητής κάνει μάγκα το δάσκαλο και όχι το αντίστροφο.
Όπως και ο ποδοσφαιριστής τον προπονητή, και πάει λέγοντας.
Μην παραγνωρίζουμε το ρόλο του 'εγώ' και της προσωπικότητας του καθενανού. Εκεί είναι όλα τα λεφτά και εκεί πάει να το ρίξει ο Χατζηχρήστος αν και το'χει σεντονιάσει υπερβολικά πολύ, σαν το μηχανάκι που αγκομαχάει να πιάσει τις στροφές.
Ακόμα και στο τέννις
μας το΄'πε ανάποδα το παραμύθι. Εκανε λέει καρφιά ο πιτσιρικάς,
κι αντί αυτός να πει ότι γέρασε ή δεν είχε τη δύναμη ή την τεχνική να αποκρούσει, διαμαρτυρότανε γιατί κυνηγούσε τα μπαλάκια στα ...κεραμμύδια....
Η πραγματικότης έχει πολλές αναγνώσεις.
Και βεβαίως όχι απαραίτητα όλες λάθος, αλλά ούτε και σωστές.
Αυτό με τους συγγραφείς και την επίγνωση, επίσης, μετέωρο.
Συγγραφέας μπορεί να γίνει ο καθένας. Με τον τρόπο του, ή το ύφος του.
Δεν λέει τίποτα αυτό. Δεν έχει καμιά σχέση με καμιά συνειδητοποίηση και επίγνωση.
Γραπτός λόγος είναι. Περιγραφή. Επικοινωνία. Τέτοια πράγματα δηλαδή...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
Δηλαδή, ο άλλος είναι κανονικά στη φυλακή, στον Κορυδαλλό ας πούμε στο κελί 33, παρέα με όλα τα καλά παιδιά, με Τσοχατζόπουλους, Γιωτόπουλους και Κουφοντίνες.Καταρχήν, εάν ήτο συνειδητοποιημένος δεν θα έπρεπε να φτάσει ως εκεί, γνωρίζοντας ότι αυτό θα αποτελεί την ποινή συγκεκριμένων πράξεων/συμπεριφορών. Ή θα έπρεπε να ήτο πιο προσεκτικός πχ. γιατί κι άλλοι κλέψανε αλλά ως γνωστόν μόνο ο μ@λάκας ο 'Ακης είναι μέσα. Ίσως γιατί έκλεψε πιο πολλά, ίσως γιατί έκλεψε πιο άγαρμπα, ίσως γιατί επέλεξε τους λάθος 'φίλους' και συν-κλέπτες,κλπ,κλπ
Αλλά ακόμα κι αν κάποιος βρέθηκε συνειδητοποιημένα εκεί μέσα,
και επίσης συνειδητοποιημένα θέλει να βγει, έχει ένα εύρος επιλογών ρε παιδί μου, από το να παρει καλούς δικηγόρους μέχρι να γίνει ...κολλητός του Παλαιοκώστα και να δραπετεύσει κυρίλα με Ελικόπτερο! Δεν νομίζω όμως να είναι της παρουσης το αυτό τόπικ.
Μόνος του, κατάμονος (όχι με την βοήθεια άλλων) μπορεί να κάνει κάτι για να απελευθερωθεί ρε τσάκαλε ; Αυτή είναι η ερώτηση.
☆( γιατί νομίζεις πως πάω να σου την φέρω ; )
quote:
Ο μαθητής κάνει μάγκα το δάσκαλο και όχι το αντίστροφο.
Όπως και ο ποδοσφαιριστής τον προπονητή, και πάει λέγοντας.
Οι ρόλοι αλλάζουν συνέχεια φίλε. Τι είναι αυτά που λες ; Πρωτάρης είσαι ;
quote:
Ακόμα και στο τέννις
μας το΄'πε ανάποδα το παραμύθι. Εκανε λέει καρφιά ο πιτσιρικάς,
κι αντί αυτός να πει ότι γέρασε ή δεν είχε τη δύναμη ή την τεχνική να αποκρούσει, διαμαρτυρότανε γιατί κυνηγούσε τα μπαλάκια στα ...κεραμμύδια..
Ξέρεις κανέναν να παραδέχεται την τύφλα του ; Εγώ μόνο εμένα ξέρω. Αλλά δεν πειράζει, εγώ τον πιστεύω ότι λέει αλήθεια ...
quote:
Γιατί κύριε κάγκουρα, στον "ύπνο" μας το λες αλλιώς το τραγούδι.
Εκεί το παίζεις ψυχολογική κατάστασις και μάτριξ.
Δεκτόν αυτό και συμφωνώ, αλλά κι εκεί υπάρχουνε πολλών λογιών ξυπνητήρια. Και του εαυτού μας και των αλλωνώνε.
Πού ρε Μήτσο ; Στον ύπνο και στο όνειρο υπάρχουν πολλών λογιών ξυπνητήρια ; Δικά μας και των άλλων ; Ε, ας υπάρχουν, ύπνος είναι, όνειρο είναι. Τα ονειρευόμαστε. Αλλά, για πες ένα ... λίγο να γουστάρουμε.
Edited by - kangaro on 16/10/2018 16:46:33
Πάμε ξανά, πραγματική κατάσταση, όχι μεταφορά ή παραβολή : Κάποιος άνθρωπος σε μια στιγμή της ζωής του μπήκε στη φυλακή π.χ για χρέη προς το Δημόσιο. Δεν έκανε κανένα έγκλημα, χρωστούσε κάποια χρήματα, έχασε την δουλειά του και δεν μπόρεσε να είναι συνεπής στις οφειλές του και τονε 'χώσαν στην στενή. Κάθε πρωϊ λοιπόν, κάγκελο και 🎶δεν ξανακάνω φυλακή με τον Καπετανάκη🎶 Στο κελί του, είναι μόνος του. Δεν έχει κάποιον όπως επίσης δεν έχει και τίποτε εργαλεία. Μόνος του κοιμάται, μόνος του ξυπνάει. Ξέρει οτι είναι στην φυλακή, αλίμονο, δεν βρίσκεται στα Φίτζι. Έχει συνειδητοποιήσει πού βρίσκεται γιατί όπως είπα, κάθε μέρα βλέπει κάγκελο. Θέλει να απελευθερωθεί. Πάση θυσία. Δεν μπορεί να περιμένει να λήξει η ποινή του. Θέλει τώρα, αυτήν την στιγμή αν είναι δυνατόν να φύγει από την φυλακή και από το κελί του. Τι μπορεί να κάνει από μόνος του (χωρίς την βοήθεια άλλων εντός ή εκτός της φυλακής) για να βρει την ελευθερία του ;
Κάποιος κοιμάται. Κοιμάται βαθιά, τόσο βαθιά που κανένας εξωτερικός θόρυβος / κρότος / φασαρία / κανονιά, δεν μπορεί να τον ξυπνήσει. Στον βαθύ του ύπνο ονειρεύεται πως ζει, πως εργάζεται, πως παντρεύεται, πως κάνει παιδιά, φίλους, πως συναναστρέφεται με τους γύρω του, πως κάνει διακοπές, πως έχει δικό του σπίτι, εξοχικό και Ι.Χ, ονειρεύεται πως είναι ωραίος, όμορφος, πως έχει γκόμενα, πως είναι επιτυχημένος, πως έχει λεφτά. Όλα αυτά τα ονειρεύεται. Μπορεί από μόνος του να αντιληφθεί ο ίδιος ότι κοιμάται και να θελήσει να ξυπνήσει ;
*αδερφάκι μου, από τέτοιο όνειρο δεν θα 'θελε κανείς να ξυπνήσει
Ακούω σχόλια / αντιρρήσεις / διαφωνίες / επιχειρήματα και καντήλια ...
Edited by - kangaro on 16/10/2018 18:38:24
Χαίρομαι που εκθέτετε απόψεις και δεν διαπληκτίζεστε..
Μια ερώτηση..
Κάπου αναφέρθηκε πως πρέπει να διαλέξουμε δρόμο πχ ο Ιησούς είχε πει "διαλέξτε, είτε εμένα είτε το χρήμα" κατ' αναλογία με αυτό που ειπώθηκε σχετικά με την επιλογή της ευτυχίας ή της δυστυχίας μας, ότι δηλ το αν θα είμαστε ευτυχισμένοι ή δυστυχείς είναι στο χέρι μας..
Έπειτα ειπώθηκε πως τον τρόπο που θα επιτύχουμε την ευτυχία θα τον βρούμε εμείς, αφού δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ευτυχισμένοι με τα ίδια..
Σε αυτό που μόλις περιέγραψα εν είδει παράθεσης, αφού βαριέμαι να ψάχνω πού το διάβασα ώστε να το κάνω παράθεση εδώ, προσωπικά μου δημιουργείται μία σύγχυση..
Από τη μία να είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε την ευτυχία ή τη δυστυχία μας και οι τρόποι για να το πετύχουμε αυτό, (ό,τι επιλέξουμε), να είναι διαφορετικοί για τον καθένα, κι απ' την άλλη ο Ιησούς να μας λέει "όστις θέλει οπίσω μου ελθείν" και να μας βάζει στο δίλημμα να επιλέξουμε είτε το δικό του δρόμο είτε το χρήμα..
Δεν ακυρώνεται αμέσως το παραπάνω που είπαμε σχετικά με την ελευθερία επιλογής στους τρόπους να επιτύχει κάποιος την ευτυχία?
Όταν ο Ιησούς μας δείχνει το δρόμο και η εκκλησία ειδικότερα μέσα από εξομολογήσεις, μετάνοιες, νηστείες, τη Θεία Μετάληψη κλπ.. δεν κατευθύνει τον άνθρωπο?
Ή μήπως όλα αυτά (τα μυστήρια της εκκλησίας) είναι εφευρέσεις των ανθρώπων στην ανάγκη τους να βάλουν το Θεό σε καλούπια?
Μάλλον το δεύτερο είναι..
Αναφορικά με τον ύπνο ή τον ξύπνιο, έχω να πω, πόσο ένας άνθρωπος να καταφέρει να μείνει ξύπνιος όταν όλοι γύρω του κοιμούνται?
Αργά ή γρήγορα θα τον πάρει κι αυτόν πάλι ο ύπνος ή θα του δώσουν κάτι να τον κοιμίσουν κι αυτόν..
Ίσως να το ειπώθηκε κι αυτό όμως..
Το λέω σαν παράπονο από προσωπική εμπειρία..
Και κάτι τελευταίο σχετικό περισσότερο με την ενότητα "Ψυχή"..
Τελευταία έχω αρχίσει και πιστεύω στο Χριστό και στην Παναγία μετά από ένα βιντεάκι που είδα με μια γυναίκα αρχιλοχαγό που σώθηκε από θαύμα μετά από πτώση του ελικοπτέρου στο οποίο επέβαινε, στο Σαραντάπορο.. Θα το έχετε ακουστά..
Πιστεύω μεν, αλλά δεν έχει αλλάξει τίποτα στις σκέψεις και στην ψυχοσύνθεσή μου..
Δεν είναι αρκετό να πιστεύει κανείς..
Χρειάζεται και όλη αυτή η έρευνα που περιγράφετε τόσον καιρό σε όλα αυτά τα μηνύματα..
Αλλιώς σταυρώνουμε τα χέρια, προσευχόμαστε και δεν κάνουμε τίποτα ούτε βλέπουμε τίποτα απ' το μέσα μας για να το αλλάξουμε..
Γι' αυτό δεν συμφωνώ τόσο με την τακτική των μοναστηριών τελικά..
Επίσης κάπου αναφέρατε πως χρειάζεται μια καθοδήγηση στην εσωτερική έρευνα αλλιώς όποιος την κάνει μόνος του χάνεται ή αποκοιμιέται αλλά παρακάτω δεν θυμάμαι από ποιον, υποστηρίζεται η άποψη πως η εσωτερική έρευνα είναι εμπειρική, πως αν δεν βρέξει κανείς τον .... του δεν θα μάθει..
Και κάπου εκεί ο Ζιπ έφερε το παράδειγμα με τη γεύση ενός φαγητού και πόσο ενώ μπορεί να είναι η ίδια για όλους, πόσο είναι αδύνατον να περιγραφεί με λόγια στους άλλους..
Πάνω σε αυτό έχω να πω πως είναι απαραίτητα και τα δύο, και οι σχολές και ο προσωπικός πειραματισμός..
Η διαφορά τους είναι απλά ότι το κάθε ένα απ' τα δύο απευθύνεται σε ανθρώπους που βρίσκονται σε διαφορετικό στάδιο, σε διαφορετική φάση συνειδητοποίησης..
Είναι απαραίτητα όμως και τα δύο να υπάρχουν και να συμβαίνουν για να καλύπτονται οι ανάγκες όλων των ανθρώπων σε όποιο στάδιο κι αν βρίσκονται..
Απλά οι πιο συνειδητοποιημένοι είναι αυτοί που έχουν καταλάβει κάτι παραπάνω και είναι οι μοναχικοί μελετητές που λέτε..
Οι υπόλοιποι έχουν ανάγκη μια καθοδήγηση μέχρι να βρουν το προσωπικό τους πάτημα αν το βρουν ποτέ..
Όπως και τα παιδιά στο σχολείο όταν τα βάζουν να μαθαίνουν απ' έξω το μάθημα, αυτό γίνεται για να ξετριφτούν λίγο με τη χρήση της γλώσσας ώστε αργότερα ως ενήλικοι να μπορούν να συνθέτουν δικές τους προτάσεις και να μην αποστηθίζουν πια από ένα βιβλίο..
(Κι αυτό το παράδειγμα είναι παρμένο από προσωπικό καημό)..
Ή άλλο παράδειγμα.. Παίρνει κάποιος ένα φάρμακο για κάποιο πόνο..
Τα φάρμακα κατά τη γνώμη μου δεν θα πρέπει να λαμβάνονται εφ'όρου ζωής αλλά μόνο για όσο χρειάζεται μέχρι να καταλάβει ο ασθενής τι είναι αυτό που κάνει λάθος στη ζωή του (στη διατροφή, στην άσκηση αν κάνει ή δεν κάνει, στο άγχος αν έχει ή δεν έχει κλπ) και να το αλλάξει..
Καλά σίγουρα εδώ υπάρχουν και περιπτώσεις ανθρώπων που πρέπει να παίρνουν ένα φάρμακο σε όλη τους τη ζωή γιατί από αυτό εξαρτάται η ζωή τους..
Τελικά το μόνο σίγουρο είναι πως όσο και να πηγαίνουμε κόντρα στη ζωή και στην ψυχή μας, αυτή είναι εκεί να μας υπενθυμίζει την ύπαρξή της και το πόσο πονάει με τον τρόπο που έχουμε επιλέξει να σκεφτόμαστε και να ζούμε..
Επίσης δεν μπορώ να δεχτώ τη ζωή σαν κενή νοήματος ή σαν ένα διάστημα που πρέπει ο καθένας να το γεμίσει με το δικό του νόημα..
Θα πρέπει να υπάρχει ένα καθολικό, πανανθρώπινο νόημα που να αγγίζει τις ψυχές όλων των ανθρώπων.. Κάτι πιο βαθύ δηλ. από το νόημα που μπορεί να έχει βρει κάποιος πχ στη ζωγραφική ή στην τέχνη γενικότερα κλπ..
Κι αυτό το λέω γιατί πιστεύω πως τίποτα δεν πάει χαμένο..
Καμία ψυχή δεν χάνεται και όση δουλειά έκανε εδώ στη γη από αυτό θα εξαρτηθεί το πού θα πάει μετά θάνατον..
Δεν ξέρω αν ισχύει η μετενσάρκωση, αλλά πιστεύω τουλάχιστον πως η ψυχή δεν χάνεται..
Είναι τόσα αυτά που κουβαλάμε μέσα μας..
Και δεν αρκεί πιστεύω η αποστασιοποίηση από μόνη της για να τα καταλάβουμε..
Χρειάζονται και τα ερεθίσματα απ' το περιβάλλον ως έναυσμα για το δεύτερο στάδιο, αυτό της αποστασιοποίησης και συνειδητοποίησης..
Ρωτήστε κι εμένα..
Απομονώστε τελείως έναν άνθρωπο για χρόνια..
Αποστασιοποιημένος θα θεωρείται, αλλά χωρίς την επαφή με τον έξω κόσμο δεν θα έχει κανένα μέτρο σύγκρισης για να προχωρήσει στην πολυπόθητη ενδοσκόπησή του..
Χρειάζονται όλα και με ισορροπία..
Επίσης στα λόγια όλοι καλά τα λέμε, στην πράξη χωλαίνουμε..
Αυτά για την ώρα.. ζαλίστηκα λίγο με όλα αυτά..
quote:
Αν μπορούσαμε λοιπόν να βρούμε τον τρόπο με τον οποίο, αυτός που ονειρεύεται ότι ζει να συνειδητοποιεί μέσα στο όνειρό του ότι στην πραγματικότητα δεν ζει, τότε θα είχε λυθεί το πρόβλημα της επίγνωσης.Αλλά δεν θέλω να το κουράσω άλλο. Δεν υπάρχει τρόπος. Αυτός που ονειρεύεται ότι ζει, ονειρεύεται ότι εργάζεται, ότι κάνει τέλος πάντων ότι περιγράφω πιο πάνω μέσα σε ένα όνειρο, σε μια αυταπάτη, δεν μπορεί ποτέ και με κανέναν τρόπο από μόνος του να καταλάβει την διαφορά μεταξύ του δικού του ας πούμε, του υποκειμενικού "ζειν" και του πραγματικού, του αντικειμενικού "ζειν". Σ' αυτόν τον άνθρωπο, όλα φαίνονται φυσιολογικά. "Ζει στον κόσμο του", που λέμε. Αν του πεις "ξύπνα!", θα σου απαντήσει "ξυπνητός είμαι". Αν του πεις "ζεις σε μια αυταπάτη!", θα σου απαντήσει "όχι, αλήθεια σου λέω".
Σε έναν τέτοιον άνθρωπο λοιπόν, δεν υπάρχει τίποτε απολύτως να πεις παραπάνω. Απλώς του λες, "εντάξει φίλε, αφού την βρίσκεις έτσι, ok". Τουλάχιστον, αυτό κάνω εγώ πια ...
Η παραδοχη Zip οτι κανεις κοιμαται..... η.... η μη παραδοχη .......ειναι ακριβως το ιδιο πραγμα
Χωρις καμμια ουσιαστικη διαφορα
Το ιδιο ισχυει οταν επαναλαμβανουμε ενοιες χωρις να τις εχουμε κατανοησει και εμπειριωσει
Ειτε αυτο λεγεται υπνος ειτε επιγνωση....... ειτε ... ειτε
Εμεις για να κατανοησουμε ανιχνευσουμε τον υπνο και την επιγνωση θα πρεπει αρχικα........ αυτο να γινει .....οχι στην κανονικη ζωη ....αλλα με την καθε αισθηση ξεχωριστα .......
Με την καθε αισθηση μπορει κανεις να παιξει ανετα και να περνα απο την θεση στην αντιθεση και να αντιλαμβανεται τον υπνο
Και βεβαια....ενοειται ...... σε κατασταση καθισματος .....και σε πειραματικο και ερευνητικο επιπεδο ...
Στην κανονικη ζωη η οποια χαρακτηριζεται απο πληθος αισθησεων διαδικασιων .....αλλα και συνεχη εισροη .......νεων αισθησεων αυτο δεν γινεται με την δεδομενη μας συνειδησιακη κατασταση
Η καθε αισθηση αποτελει .....την μικροτερη ..... μοναδα..... συνισταμενη ψυχισμου .....
Να μπορεσει κανεις να προχωρησει σε αυτο ....... με μια κουβεντα.... αποτελει αυτο που λεμε αποστασιοποιηση ......η ......αυτοπαρατηρηση που ειναι ακριβως το ιδιο πραγμα
Μεσω της αποστασιοποιησης θα διαπιστωσει κανεις την μηχανιοκοτητα και τον υπνο .....στο συγκινησιακο ενστικτο κινητικο κεντρο
Θα εχει σχεδον πετυχει το μεγαλυτερο ποσοστο του στοχου του να ενωσει την εργασια με την ζωη
Θα μπορει να διαπιστωσει την ανα πασα στιγμη δημιουργια ψυχισμου η οποια συμβαινει
Χωρις αυτες τις προυποθεσεις ......που δεν ειναι και μικρες ......απλα θα επαναλαμβανουμε λογια αλλων
Ενα συμπληρωματικο στοιχειο...... που επισης αποτελει μερος του εγχειρηματος ..... ειναι η χρηστικοτητα
Του γιατι δηλαδη να προσπαθει κανεις να ειναι ξυπνιος
Δικαιολογημενα ο καθενας θα πει....... οτι ο υπνος ειναι μια χαρα
Ειδικα οταν τα ονειρα ειναι ομορφα ....ακομα περισσοτερο
Υπνος σημαινει η ταυτιση της προσοχης με το καθε εγω
Ειτε αυτο εκφραζεται μεσω διανοητικου συγκινησιακου η ενστικτου κεντρου
Η προσοχη λοιπον δεν γνωριζει οτι εχει εγκλωβιστει εκει ........
Στην μοναδα δημιουργιας ψυχισμου....αλλα και στο συνολο γενικοτερα των εγω αισθησεων ..... ......καικατα συνεπεια δρα συμφωνα με αυτα .....
Αυτο συββαινει επειδη τα εγω προσδιδουν μια ψευτικη αισθηση εαυτου
Και εκει συμβαινουν ολα τα εκτροπα ατελειες που συμβαινουν στην ζωη
Εδω υπεισερχεται και η ενοια της αναμνησης εαυτου η διαλυση του εγω και ενα σωρο αλλα
Πες μου Zip Τι μπορουμε να πουμε εμεις που ειμαστε μονο κατ ονομα εσωτεριστες .......
quote:
Συμπέρασμα που βγαίνει συνδυάζοντας τις απαντήσεις στα παραπάνω : ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τίποτε από μόνος του (ούτε στον ύπνο του, ούτε στον ξύπνιο του).
Ακούω σχόλια / αντιρρήσεις / διαφωνίες / επιχειρήματα και καντήλια ...
Αν κρινω απο την δικη μου πορεια καποιος μπορει να βρει καποια λιγα πραγματακια με πολυ κοπο μοχθο αφιερωση
Και υπογραμιζω .....λιγα πραγματακια
Αν υπηρχε ομως καποιος...... που θα ειχε δειξει καποιους δρομους πραγματα ......σιγουρα η προοδος....θα ηταν διαφορετικη
Το σιγουρο ειναι οτι μονος δεν πας μακρυα
Edited by - xristosxatz on 16/10/2018 23:26:00
quote:
Empty SpaceΜια ερώτηση..
Κάπου αναφέρθηκε πως πρέπει να διαλέξουμε δρόμο πχ ο Ιησούς είχε πει "διαλέξτε, είτε εμένα είτε το χρήμα" κατ' αναλογία με αυτό που ειπώθηκε σχετικά με την επιλογή της ευτυχίας ή της δυστυχίας μας, ότι δηλ το αν θα είμαστε ευτυχισμένοι ή δυστυχείς είναι στο χέρι μας..
Έπειτα ειπώθηκε πως τον τρόπο που θα επιτύχουμε την ευτυχία θα τον βρούμε εμείς, αφού δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ευτυχισμένοι με τα ίδια..
Σε αυτό που μόλις περιέγραψα εν είδει παράθεσης, αφού βαριέμαι να ψάχνω πού το διάβασα ώστε να το κάνω παράθεση εδώ, προσωπικά μου δημιουργείται μία σύγχυση..Από τη μία να είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε την ευτυχία ή τη δυστυχία μας και οι τρόποι για να το πετύχουμε αυτό, (ό,τι επιλέξουμε), να είναι διαφορετικοί για τον καθένα, κι απ' την άλλη ο Ιησούς να μας λέει "όστις θέλει οπίσω μου ελθείν" και να μας βάζει στο δίλημμα να επιλέξουμε είτε το δικό του δρόμο είτε το χρήμα..
Δεν ακυρώνεται αμέσως το παραπάνω που είπαμε σχετικά με την ελευθερία επιλογής στους τρόπους να επιτύχει κάποιος την ευτυχία?
Όταν ο Ιησούς μας δείχνει το δρόμο και η εκκλησία ειδικότερα μέσα από εξομολογήσεις, μετάνοιες, νηστείες, τη Θεία Μετάληψη κλπ.. δεν κατευθύνει τον άνθρωπο?
Ή μήπως όλα αυτά (τα μυστήρια της εκκλησίας) είναι εφευρέσεις των ανθρώπων στην ανάγκη τους να βάλουν το Θεό σε καλούπια?
Καλώς την.
Παρ' ότι το ερώτημά σου είναι ίσως αντικείμενο άλλου θέματος, ωστόσο είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε το νόημα των λόγων του Ιησού μέσα από αυτό που ονομάζουμε "εσωτερικός Χριστιανισμός". Εν ολίγοις, το περιστατικό το βρίσκουμε στον Ματθαίο κεφ.19(16-23) και περιγράφεται ως εξής : Πλησιάζει κάποια στιγμή ένας εύπορος νέος τον Ιησού και τον ρωτάει τι πρέπει να κάνει ο ίδιος για να έχει "αιώνια ζωή".
Ο καλύτερος τρόπος για να ξεσκεπάσεις τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου είναι να δεις πως συμπεριφέρεται ο ίδιος με το χρήμα. Ο Ιησούς βλέποντας αυτόν τον άνθρωπο μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει το οτι είναι πλούσιος (το χρήμα και ο βήχας δεν κρύβονται, εξ απ' ανέκαθεν). Μετά από έναν μικρό διάλογο που περιγράφεται, ο Ιησούς καταλαβαίνει ότι ο εύπορος νέος, στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι ο ίδιος θέλει και πως αυτή η επιθυμία που εκφράζει στην αρχή, αυτό το "θέλω να αποκτήσω την αιώνια ζωή, αλλά δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω", είναι στην ουσία ένα ψεύτικο "θέλω". Έτσι, του βάζει το δίλημμα : "Εάν θέλης να είσαι τέλειος, πήγαινε, πώλησε τα υπάρχοντά σου, μοίρασέ τα στους πτωχούς και θα αποκτήσης θησαυρόν στον ουρανόν, και έλα ακολούθησέ με". Εδώ ο Ιησούς, φέρεται με συνειδητή πονηριά στον νέο, του βάζει έναν πειρασμό, τον δοκιμάζει.
Αλλά ...
Στην πραγματικότητα ο Ιησούς δεν ενδιαφέρεται τι θα κάνεις. Δεν τον νοιάζει αν θα τον ακολουθήσεις ή όχι. Στα παλιά του υποδήματα αν επιλέξεις το χρήμα ή αν επιλέξεις να τα ξεπουλήσεις όλα και να πας μαζί του. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να κάνεις κάτι, οτιδήποτε, να το επιλέξεις και να το κάνεις συνειδητά. Θες να τα πουλήσεις όλα και να πας μαζί του ; Κάνε το συνειδητά. Θες να πας με το χρήμα ; Πήγαινε αλλά πάλι κάνε το συνειδητά. Ο Ιησούς σου δίνει ελευθερία κινήσεων. Κάνε ότι θες. Έχει μπροστά του έναν εύπορο νέο, έναν πλούσιο άνθρωπο που αγαπά το χρήμα και θέλει να τον δοκιμάσει. Ξέρει ότι όσο περισσότερο ένας άνθρωπος απολαμβάνει και επαναπαύεται στις ανέσεις που του προσφέρουν τα χρήματά του, τόσο λιγότερο αυτός ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για να γνωρίσει πραγματικά τον εαυτό του. Τι άλλο θα μπορούσε να του πει, ώστε να ξεσκεπάσει το ψεύτικο "θέλω" του νεαρού ; Τα διλήμματα για τους ανθρώπους έχουν αξία μονάχα όταν η μία πλευρά τους πατά πάνω σε κάποια αδυναμία τους.
"Να θυμάσαι οτι ήρθες εδώ γιατί κατάλαβες την ανάγκη να παλαίψεις με τον εαυτό σου - και μόνον με τον εαυτό σου. Έτσι, να ευχαριστείς οποιονδήποτε σου προσφέρει αυτήν την ευκαιρία."
Δεν είχα ξαναδεί πουθενά αυτήν την ερμηνεία σχετικά με την άποψη του Ιησού για τους πλουσίους και με ανακούφισε για να πω την αλήθεια..
Είχα μείνει με τη γνωστή ρήση του, ότι πιο εύκολα μπορεί να περάσει μια καμήλα απ' την τρύπα που ανοίγει μια βελόνα παρά να εισέλθει ένας πλούσιος στη Βασιλεία των Ουρανών.
Όλα είναι σχετικά λοιπόν.. Και αυτό είναι και το πιο λογικό..
Σημασία έχουν πάντα τα κίνητρα, η ψυχή του ανθρώπου, και όχι το φαίνεσθαι..
Επίσης ήθελα να πω πως είναι πολλά αυτά που βράζουν μέσα μας αλλά όπως ειπώθηκε και πιο πάνω δεν έχουμε την ικανότητα πολλές φορές να τα διατυπώσουμε σωστά ώστε να γίνουν κατανοητά από τους άλλους..
Οπότε πριν από οποιαδήποτε έρευνα χρειάζεται προπάντων γλωσσική παιδεία ώστε να μπορούμε να αποδώσουμε αυτό που έχουμε στο μυαλό μας εύστοχα..
Απλά σαν υπενθύμιση το λέω αυτό, ώστε να καταλάβουμε γιατί υπάρχει τόση σύγχυση γενικά με τις πληροφορίες..
quote:Εγώ παιδιά θέλω να μάθω τι είναι αυτό το "εγώ", απο τι"αποτελείται" ας πούμε; Γιατι νομίζω οτι αντιλαμβάνομαι τι εννούμε όταν μιλάμε για μια συναισθηματική κίνηση ή αντίδραση, και αντιστοίχως μια σωματική, μια νοητική κλπ. Αλλά δεν καταλαβαίνω που κολλάει η λέξη "εγώ" σε όλο αυτό, τι αντιπροσωπεύει
xristosxatz
Υπνος σημαινει η ταυτιση της προσοχης με το καθε εγω