- Νήμα επαφής μεταξύ μας - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Δεν υπάρχει αλλά.
Η δημοκρατία μπορεί να πεθάνει,η Ελλάδα ποτέ.
Ξύπνα λεβέντη τσολιά
πιάσε την πούτσα απ τα μαλλιά...
το τραγουδούσε ο πατέρας μου οταν ήμουν μικρός.
Είχε υπηρετήσει ευζωνάκι!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
πρόλαβες να το διαβάσεις?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Edited by - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ on 27/04/2011 00:35:12
quote:
Αιθεροβάμων
πρόλαβες να το διαβάσεις?
ποιο ?
Αν εννοείς το θέμα , ναι
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Edited by - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ on 27/04/2011 00:49:24
Σταυρακα πώς λέμε στα τουρκικα το
προφυλακτικο?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΤΟΥ
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Φυσικά η χάρη του θεού, φυλάει όλα τα πλάσματα πιστά ή άπιστα ή ενάντια.
Ο Θεός και ο Διάβολος είναι ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΕΝΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ, δεν ακυρώνουν ουσιαστικά η μια την άλλη, όπως εσφαλμένα προκύπτει, αλλά αντιθέτως στέκονται ο ένας στον άλλο ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ.
Επομένως, και ως προς τον βαθμό που τους αντιλαμβάνονται οι πιστοί, κανένας δεν καταλύει τον άλλο, κανείς τους δεν είναι πιο ισχυρός, ΠΑΡΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝΕ ΓΝΗΣΙΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ.
Τίποτα παραπάνω.
Ο Θεός τα έπλασε όλα καλά λίαν (και την ελεύθερη βούληση) (το λέει κι ο Πλάτων).
Κάτι διαφορετικό δεν πλάστηκε, δηλ. δεν υπάρχει.
Οτιδήποτε δημιουργήθηκε αργότερα είναι υποδεέστερο της αρχικής του ύπαρξης.
Η χρήση του αντίπαλου δέους είναι ένα ιδανικό εφεύρημα προς άγραν πελατών και συνειδήσεων. …
Η ανθρώπινη χρήση προσδίδει την ποιοτική διαφορά. Παραδείγματος χάριν. Η ομιλία ως ανθρώπινη ικανότητα και ιδιότητα είναι καλή ή κακή?
Φαντάζομαι ότι όλοι θα απαντούσαν ΚΑΛΗ.
Φανταστείτε λοιπόν έναν δυστυχή άνθρωπο να βρίσκεται στη ταράτσα ενός κτιρίου Και απειλεί να πέσει στο κενο.. .
Από κάτω ένας από τον όχλο φωνάζει πέσε μεγάλε είσαι κότα ρε…!!!,
ενώ ένας άλλος προσπαθεί να τον πείσει να μην αυτοκτονήσει….
Το μέσο το ίδιο η χρήση διαφορετική…, και ο νοών νοητω…
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
αρα ο γιαχβε ειναι καλυμενος και παντα θα εχει καποια <προβατα> να τον δοξαζουν
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
«Ο φόβος και ο τρόμος από τις τιμωρίες με τις οποίες οι θεοί υποτίθεται ότι τιμωρούν τους παραβάτες, καθώς και άλλες φρικιαστικές εικόνες που αναστατώνουν τον απλοϊκό νου αποτρέπουν τα πλήθη από την παρανομία...είναι αδύνατο να κυβερνηθεί ο κοινός όχλος και να οδηγηθεί στην αρετή μέσω φιλοσοφικών επιχειρημάτων, αλλά αυτό γίνεται μέσω της δεισδαιμονίας, μέσωπαραμυθιών και μέσω μυθολογικών τεράτων...όλα αυτά τα επινόησαν οι αρχαίοι νομοθέτες για να τρομάζουν το ανόητο πλήθος».
Αλλά και ο Πολύβιος όπως και πολλοί άλλοι αναφέρει:
«Για να χειραγωγείς το πλήθος δεν μένει άλλος τρόπος παρά ο φόβος για το άγνωστο και οι σχετικές τελετουργίες. Γι’ αυτό άλλωστε μου φαίνεται πως οι παλιότεροι μελετημένα μετέδωσαν στα πλήθη τις ιδέες για τους θεούς και τις αντιλήψεις για την μετά θάνατο ζωή, και πως δεν ήσαν απερίσκεπτοι και παράλογοι σαν τους σημερινούς που πασχίζουν να τις καταργήσουν».
Ο Μωησης δεν ήταν κανένας τυχαίος νομάδας γελαδάρης μην τον υποτιμάς, αρχιερέας ήταν έκλεψε την κιβωτό και πήγε για αλλά κόλπα.
Αν θες Γηγηνη να εντυπωσιάσεις το κοινό σου πρέπει να το πείσεις, με ωραία καλπάκια.
Τα μαγαζιά όμως είναι πολλά και οι πελάτες επίφοβοι να λακίσουν σε ανταγωνιστή.
Η σωτήρια της ψυχής και το δέος του κακού που παρασύρει είναι μια καλή και δοκιμασμένη λύση ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ…
Θα παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα από κάτι που ετοιμάζω σχετικά με τον μεσσιανισμό τον Ιουδαϊσμό ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ..
«Ο μεσσιανισμός που δεν ήταν ξένο στοιχείο στις μεσοποταμιακές λατρείες, καθώς οι Εβραίοι οι οποίοι έγραψαν τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, είχαν αφομοίωση από τους αρχαίους μεσοποτάμιους πολιτισμούς ένα πλήθος από αρχαία μυθολογικά μοτίβα.
Στους βαβυλώνιους για παράδειγμα ο μύθος του σωτήρα είχε σχέση με την αστρολογική αντίληψη περί της πορείας των κοσμικών και ιστορικών
γεγονότων. Στο τέλος κάθε ενός μεγάλου «κοσμικού έτους» ο κόσμος
καταστρέφεται, και μια θεότητα σώζει τους ανθρωπους, κτίζοντας έναν νέο κόσμο από τα απομεινάρια του παλιού.
Στην βαβυλωνιακή μυθολογία ο κόσμος υφίσταται ένα διάστημα, και κατόπιν καταστρεφεται.
Αντίστοιχα και στον Ινδουισμό όπως ήδη εξετάσαμε ο Βράχμα ο σωτήρας είναι ο δημιουργός του κόσμου, ο Βισνού είναι ο συντηρητής, ενώ ο καταστροφέας είναι ο Σίβα.
Στην Ελλάδα σωτήρας είναι ο Διόνυσος , στην Αίγυπτο ο Όσιρις, στην Βαβυλωνία ο Μαρδούχ.
Στον Εβραϊκό λαό όμως ο μεσσιανισμός είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ιστορία του εκλεκτού λαού.
Και ενώ στην Ανατολή η αναζήτησε του θείου αφορά μία αναζήτηση προς τα «έσω», ο εβραϊκός λαός στράφηκε προς την «ουράνια» θεία βούληση.
Ο Μεσσίας θα έρθει για την σωτηρία του εκλεκτού λαού και για την εγκαθίδρυση του επίγειου Βασιλείου.
Διαμέσω των προφητών ο μεσσιανικός μύθος ντύθηκε με μία θεα-ανθρώπινη ύπαρξη του Μεσσία Ιησού, και πραγματοποιήθηκε μέσω αυτής.»
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΝΟΝΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΑΝΟΗΤΗΣ ΜΑΖΑΣ
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΧΒΕ ΝΑ ΤΗΜΩΡΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΟΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΓΙΑΧΒΕ?ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΤΟΥ
[Απ' ό,τι έχω καταλάβει]
Δεν είναι ακριβώς εχθρός του, απλώς είναι ο αρχηγός όλων αυτών που του πάνε κόντρα. Δε γίνεται να είσαι εχθρός του Θεού, γιατί δε μπορείς να τον βλάψεις με κανέναν τρόπο. Μπορείς να τεθείς εκτός Θεού, σου δίνει αυτό το δικαίωμα αλλά μία από τις συνέπειες είναι ότι πας εκεί που είναι και ο Σατανάς, i.e. ο πρώτος διδάξας.
Και όταν πας εκεί ο Σατανάς σε "προσέχει", αλλά με το δικό του μοναδικό τρόπο 
.
quote:
Το καλό και το κακό σε θεϊκή και όχι ανθρώπινη υπόσταση όπου σαφώς υπάρχει η διάκριση, έχουν κοινή αφετηρία, δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά καθότι όλα εμπεριέχονται στο Όλον, σε διαφορετική περίπτωση θα ακυρωνόταν η ίδια του η Παν-υπόσταση…
Η χρήση του αντίπαλου δέους είναι ένα ιδανικό εφεύρημα προς άγραν πελατών και συνειδήσεων. …
Η ανθρώπινη χρήση προσδίδει την ποιοτική διαφορά. Παραδείγματος χάριν. Η ομιλία ως ανθρώπινη ικανότητα και ιδιότητα είναι καλή ή κακή?
Φαντάζομαι ότι όλοι θα απαντούσαν ΚΑΛΗ.
Φανταστείτε λοιπόν έναν δυστυχή άνθρωπο να βρίσκεται στη ταράτσα ενός κτιρίου Και απειλεί να πέσει στο κενο.. .
Από κάτω ένας από τον όχλο φωνάζει πέσε μεγάλε είσαι κότα ρε…!!!,
ενώ ένας άλλος προσπαθεί να τον πείσει να μην αυτοκτονήσει….
Το μέσο το ίδιο η χρήση διαφορετική…, και ο νοών νοητω…
Αγαπητέ Πλωτίνε, συμφωνώ γενικά, ναι όλα περιέχονται στο όλον,και ότι η ανθρώπινη χρήση προσδίδει την ποιοτική διαφορά.
Υπάρχει όμως και η άποψη ότι το θείον είναι αμέτοχο του κακού.
Λέει ο Πλάτων οτι ο θεός σαν αγαθός τα έφτιαξε όλα καλά. Και λογικό είναι όσο χωράει η λογική περι θείου, γιατί όλα στο σύμπαν διέπονται από πλήρη αρμονία, με δυνάμεις συνοχής-αγάπης, και φαντάζεται κάποιος τι θα γινόταν στο σύμπαν αν μερικοί πλανήτες έκαναν παιχνιδάκια.
Το φως με το σκοτάδι είναι για την ανθρώπινη αντίληψη δύο διαφορετικά κι αντίθετα. Ποιός έφτιαξε το σκοτάδι? Αυτός φυσικά που έφτιαξε τον ήλιο. Ομως καταλαβαίνουμε ότι στην ουσία κανείς δεν έφτιαξε το σκοτάδι αλλά όπου δεν εισχωρεί το φως λέμε ότι υπάρχει σκότος. Αρα σκοτάδι είναι η μηδενική ύπαρξη του φωτός. Είναι 0 , δεν υπάρχει.
Εμείς αλληλογραφούμε όμως λόγω της "ύπαρξης" του μηδενός. Αν οι υπολογιστές δεν είχαν το μηδέν και το αντίθετό τους τη μονάδα, το ίδιο και ο εγκέφαλός μας, τα πράγματα θα ήσαν δραματικά διαφορετικά.
Να κάτι που δεν περιέχεται στό Όλον, κάτι που δεν δημιούργησε ο θεός .
Εντέχνως ο ποιητής όρισε τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, "τις πλαγκτές πέτρες (από του πλάζεσθαι)", τη μήτρα του κενού και του είναι, σαν μονόδρομο του ανθρώπινου ταξιδιού.