- ΕΛΛΑΔΑ Η ΑΝΤΙΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΧΩΡΑ! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Ητανε στραβό το δέντρο το έφαγε κι ο γάϊδαρος (ευρώ)...
Στην όπερα στο Παρίσι βρήκα θέση με 20 Ευρώ και όχι και άσχημη και δω στο μέγαρο ξεκινάνε οι φθηνές (στου διαόλου τη μάνα από την σκηνή) από 40 Ευρώ...
Είναι μετά να μην έρχεται ο φτωχομπινεδιάρης τουρίστας με το sleeping bag στον ώμο?
Οι πλούσιοι τουρίστες δεν είναι χαζοί... Δε θα πετάξουν τα λεφτά τους σε κάτι που δεν αξίζει μόνο και μόνο επειδή τα έχουν πολλά... Και αυτοί ακόμη το σκέπτονται γιατί αυτοί λόγω της κατάστασής τους είναι και οι πιο απαιτητικοί.
H Ελλάδα είναι τουριστικότατη
Όταν πηγαίνει κανείς στις γειτονικές Τουρκία ή Ιταλία
εκεί βλέπει ανθρώπους με το χαμόγελο στα χείλη και με
παρακάλια και καλές τιμές για να τα βγάλουν πέρα.
(στην πλειονότητα...)
Εδώ arpaxtation εντ θενκ γιου βέρυ μάτσ.
Και αυτό γιατί το ψάρι ΠΑΝΤΑ βρωμάει απο το κεφάλι.
Μονoπώλια προμηθευτών, εκβιαζόμενοι πολιτικοί αρχηγοί,
λάδι ειπάρθενο και άγιος ο Θεός της ΑΡΠΑ-ΚΟΛΑΣ, της
ψήφου της αψήφιστης και του τώρα χωρίς μετά.
Αφού τα ξέρουμε τί να τα ξαναλέμε...
Τί θέτε; Πορτοκαλάδα θέτε; Λεμονάδα θέτε;
sorry?
Edited by - ALOS on 22/09/2005 00:27:47
ΑΠΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΗΓΗΘΗΚΕ ΜΟΛΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ, ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ. ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΕΙΧΕ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΜΑΖΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ (ΓΥΡΩ ΣΤΑ 4). ΕΝΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕ ΣΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΙΑ ΚΑΡΑΜΕΛΑ. Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΗ " ΠΗΓΑΙΝΕ ΚΑΤΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΤΑ ΤΟ ΧΑΡΤΑΚΙ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΑΚΙ" . ΚΙ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΑΚΟΥΕΙ 4-5 ΚΥΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝΕ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ "ΕΙΔΕΣ ΟΙ ΞΕΝΕΣ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΠΩΣ ΤΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ" ΚΤΛ ΚΤΛ. ΚΙ ΑΝΑΡΩΤΙΟΤΑΝ Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ -ΚΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ- ... ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΙ? ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΚΥΡΙΕΣ ΘΑ ΛΕΓΑΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΤΟ ΧΑΡΤΑΚΙ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ? (ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΤΙ ΤΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ, ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΒΡΩΜΟΝΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ...)
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ, ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΜΟΥ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ, ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΑΝ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΟΙ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΥΝ ΜΙΣΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ-ΜΗΝ ΠΩ ΒΡΙΣΙΔΙΑ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ-, ΚΙ ΑΝ Ο ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΗΣ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΜΑΓΚΑΣ ΠΟΥΛΩΝΤΑΣ 10 ΕΥΡΩ ΤΗΝ ΜΠΡΙΖΟΛΑ, Η Ο ΞΕΝΟΔΟΧΟΣ/ΕΔΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟ ΡΟΥΜΣΤΟΥΛΕΤ, ΧΡΕΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΤΡΩΓΛΗ ΤΟΥ 50 ΕΥΡΩΠΟΥΛΑ ΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΦΧΙΕΤΑΙ ΚΙΟΛΑΣ ΟΤΙ ΠΙΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΚΟΥΤΟΦΡΑΓΚΟΥΣ ΚΩΤΣΟ...
με την παιδεία του κρυφού σχολειού να τα βγάλουμε πέρα και
τα μέσα των αγορών απο κοινοτικά πλαίσια στήριξης και
αντιστήριξης...Η παιδεία είναι καθρεύτης μέν ενός λαού αλλα
όταν αυτή δεν υπάρχει στα ανώτερα στρώματα (πολιτικοί) όπως
επίσης και η ευνομία η ισονομία, η ισοπολιτία κ.α. γνωστά
εμπριμέ τότε οι κατώτερες κοινωνικές τάξεις (ο ταβερνιάρης κ.α
που αναφέρεις) θα έχουν την ευ-συνειδησία και την νομοπρέπεια
που τους αρμόζει.
Έτσι όπως έλεγε ο Χάρυ Κλύνν πρίν απο 20 χρόνια οτι έλεγαν οι
πολιτικοί "Βάσει της ετερεχρονισμένης δομικής αντιπαλότητας..."
και δεν τους καταλάβαινε κανείς, είχε δίκιο και εμείς γελάγαμε
διότι δυστυχώς δεν απείχε απο την αλήθεια. Έτσι έφαγαν αυτοί
καλά και οι άλλοι καλύτερα...
quote:
Οι Έλληνες είναι αντιτουριστικοί...
H Ελλάδα είναι τουριστικότατη
Θα συμφωνήσω, φίλε μου!
Θυμάμαι πέρυσι που πήγα στην Κρήτη και μιλούσα με γνωστούς μου που μένουν εκεί όλο τον χρόνο οτι ήταν πάρα πολλοί αυτοί που "κάηκαν" από την Ολυμπιάδα.
Ο λόγος είναι οτι εν αναμονή των Ολυμπιακών Αγώνων πολλοί καταστηματάρχες με τουριστικά είδη, ξενοδόχοι, κάτοχοι ταβερνών κτλ ανέβασαν τις τιμές τους στα ύψη για να επωφεληθούν από την προσέλευση του κόσμου.
Και πολλοί τουρίστες προτίμησαν την Τουρκία που προσέφερε υπηρεσίες τέτοιου είδους και σε καλή ποιότητα και με πολύ χαμηλές τιμές.
Για αυτό φταίμε εμείς, αγαπητέ μου.
Όταν ο οδηγός ταξί πχ κλέβει στην κυριολεξία τον τουρίστα για μία κούρσα που μπορεί να κοστίζει 10 ευρώ και να του πάρει τα διπλάσια-τριπλάσια και βάλε, φταίει.
mariha2912, διάβασα την αφήγηση της φίλης σου που μας παρέθεσες και δε μου έκανε εντύπωση...
Δε μου έκανε εντύπωση γιατί βλέπω πολλούς συμπολίτες μας να πετάνε τα σκουπίδια κάτω, στο δρόμο κτλ κι ο κάδος είναι δίπλα τους.
Οι ξένοι σε αυτό ειδικά τον τομέα έχουν μια πολύ διαφορετική και πολιτισμένη αντίληψη.
Σέβονται το περιβάλλον και τον χώρο που ζούν...
In anticipation of my resurrection...
Είναι γεγονός οτι έχουμε την ομορφότερη χώρα του κόσμου, με φυσικές ομορφιές πρωτόγνωρες και ανεπανάληπτες. Αλλά ο χαρακτήρας που δείχνουμε απέναντι στον συνάνθρωπο μας τον τουρίστα που έρχεται να τις θαυμάζει γίνεται ο πλέον αποτρεπτικός ποαράγοντας απέναντι στους τουρίστες και τους ξένους επισκέπτες. Η άσχημη νοοτροπία δέν αλλάζει απο την μιά μέρα στην άλλη. Απαιτείται δουλειά, προσπάθεια και το σημαντικότερο σωστή παιδεία.
ΕΤΣΙ ΛΟΓΩ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ (ΑΡΧΕΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΣΤΗΝ XΩΡΑ ΜΑΣ)...
RELOAD!
http://www.traveltimes.gr/news.asp?nid=3870
Πολλές φορές ένα κοινωνικό περιστατικό σε μια γειτονική ή ανταγωνιστική χώρα (π.χ. αρνητικά περιστατικά όπως τρομοκρατική επίθεση, γρύπη πουλερικών, σεισμός κτλ) επηρεάζει την τουριστικη κίνηση στην Ελλάδα θετικα ή αρνητικά ανάλογα με το γεγονός.
Σωστά έχει επισημανθεί ότι σημαντικός επίσης παράγοντας είναι η συμπεριφορά μας απέναντί στους επισκέπτες μας. Δυστυχώς έχουν σημειωθεί φαινόμενα που κηλιδώνουν την εικόνα της Ελλάδας. Αρκετοί ταξιτζήδες πιάνουν τον κ@λο των τουριστών με αδικαιολόγητα μεγάλες χρεώσεις. Μου έχουν πει για ένα περιστατικό όπου ένας τουρίστας ευρισκόμενος στην Αθήνα είχε μισθώσει ταξιτζή να τον πάει Θεσσαλονίκη και ο ταξιτζής αντί για Θεσσαλονίκη τον περιηγούσε 5-6 ώρες σε μερη της Αττικής και δεν θυμάμαι που τον άφησε!!! Αν όντως έγινε αυτό τότε μιλάμε για ντροπή και αίσχος.
Πράγματι στα τουριστικα΄μέρη επίσης πολλά προϊόντα κοστίζουν πανάκριβα. Ακόμα σε πολλά νησιά διορίζουν οι ξενοδόχοι ανειδίκευτους σε σημαντικές θέσεις και γίνεται μετά το έλα να δεις. Κάποτε που δούλευα σε ξενοδοχείο της Μυκόνου ως σερβιτόρος, πήγα να πετάξω στον ντενεκέ της κουζίνας τα αποφάγια από το πιάτο ενός πελατη στα οποία υπηρχαν 2-3 αμάσητα κρουασανάκια. Ε η αφεντικίνα που ήταν εκεί δεν με άφησε να τα πετάξω και μου είπε να τα φυλλάξουμε μαζί με τα επόμενα που θα σερβιριστούν διότι είναι λέει άθικτα!!! Στο λόγο της αντρικής μου τιμής σας το μεταδίδω αυτό!!!(sic)
Στη Ρόδο απ'ότι μου είχαν πει, σε κεντρική παραλιακή λεωφόρο οι Ελληνες οδηγοί έχουν δείξει το ταλέντο τους και έχουν πετσοκόψει αρκετούς φουκαράδες τουρίστες που πηγαιναν για μπάνιο.
Τέλος πάντων, παρά τα όσα προβλήματα είναι στο χέρι μας να βελτιωθούμε κι εμείς και οι συνθήκες από τους αρμόδιους φορείς. Είναι κρίμα σε μια χώρα με τόσα αρχαία, μνημεία, αξιοθέατα, όμορφα νησιά και παραλίες να μην προσελκύουμε μεγάλο αριθμό τουριστών λόγω ερασιτεχνισμών και άσχημων συμπεριφορών. Ας μην ξεχνάμε πως δεν παίζουμε μόνοι μας στην τουριστική σκακιέρα γιατί το προϊόν μας το πλασάρουν πολύ καλά και άλλοι παρόμοιοι ανταγωνιστές(Τυνήσιοι, Τούρκοι, Αιγύπτιοι κτλ.).
Το κλειδί της επιτυχίας κατ'εμέ θα είναι να επιμηκινθέί η τουριστική περίοδος, να έχουμε δηλαδή κίνηση υψηλή και το χειμώνα. Να μην σκέφτεται μόνο Ελβετιά και Γαλλία ο τουρίστας για σκι και χιονοδρομικά κέντρα, αλλά να μπορεί να προσελκυστεί και από τον Παρνασσό (καμιά γυναίκα πουλί έχει εκεί?) και από μέρη ορεινα της βορείου Ελλάδος. Κάτι πάει να γίνει και γι'αυτό απ'οσο έχω ακουσει.Θέλει όμως να πέσουν λεφτά. Κι εμείς όλο για όπλα τα χαλάμε. Anyway... Προς το παρόν θα είμαι αισιόδοξος. Αλλωστε ποτέ δεν μου άρεσε ο ρόλος της Κασσάνδρας. Ιδωμεν.......
Μη σκοτώνεις τα κουνούπια...άλλοι σου πίνουν το αίμα...
Να γεμίσουν την τσέπη τους θα προσπαθήσουν άν βρούν την μεγάλη ευκαιρία και άσε όλους τους υπόλοιπους να πάνε να @/*
Σήμερα το βράδυ άκουσα στις ειδήσεις της ΕΤ1 ότι η χώρα μας
σκοπεύει να
"ενισχύσει οικονομικά το θρησκευτικό τουρισμό"!!!
και να τον αναδείξει και προς τα έξω...
Δόξα το Θεό, η καλόγρια δε θα κρυώνει πιά...
Μου φίλησες τα δάκρυα και έχω μόνο ήλιο,
έσπασες τα όρια, έκανες να χαμογελάσουν τα μάτια της σιωπής
Μερικά πράγματα δεν κουβαλούν το προνόμιο του διαγραμμένου.
Μου πες να μη βλέπω τα πάντα με την υπεροχή της δυστυχίας που με μύησαν.
Με κρατάς σε μιά αγκαλιά ονείρου και λες πως ο ήλιος δύει κι αν γυρίσει
εγκαταλείπει διά παντός τους ναυαγούς του σκότους.
Πέρα από τα άστρα και τους κόσμους πάμε κάπου στα όρια της
γνώσης και στις κρύπτες αδιάβλητης αιωνιότητας,
εκπέμπω λες φως και ποίηση χρωμάτων
κι εσύ λάβα
γαλήνη του θείου
διάσπαρτη ύλη είσαι που κουβαλάς τη γνώση.
Κι όμως σε αγκαλιάζω,
στο βουητό του ωκεανού
στη μελωδία του αυλού
στα ύψη των δασών
στα πέπλα του επίγειου παραδείσου
τις νύχτες
τις μέρες
φλόγα
ψυχή
απομεινάρια
σπορά
άναψε τα κεριά των άστρων πάλι
Μου το ορκίστηκες πως κάθε βραδιά θα το κάνεις γιά μένα.
Γι΄αυτό δεν θα κρυώνω ποτέ πιά.
Μίλα μου γιά κοπάζουσες τρικυμίες.
Κι εγώ γλυπτό κοχύλι στην δίψα των χεριών σου.
Μείνε.
΄Αργησα αλλά ήρθα.
Πέρασα από φαράγγια έσχατα δάκρυα
παραμύθια πεθαμένα
αναμόχλευα οράματα σάπια
μπήκα σε αδιαπέραστους τοίχους.
Κλείνεις πληγές.
Πλατανόφυλλο που κάνεις την άκρη σου σταγονόμετρο
στης μπόρας την ορμή.
Στα παλάτια των πάγων οι δράκοι αγκάλιασαν τις ηπείρους της σελήνης.
Επιπλέοντα σε λάβα νούφαρα.
Αερόφερτη νιφάδα χιονιού.
Να πιούμε δυό κούπες γαλήνη.
Με πανωφόρι τα φυλλοκάρδια σου,
δεν κρυώνω.
Φέγγος.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Μη καπνίζεις απανωτά τσιγάρα
δεν είμαι σκιά
που μακραίνω
μικραίνω
και σβήνω
παίζω με τα σύννεφα
κατρακυλώ
με το φεγγάρι
φιλώ
ασθμαίνουσες
μνήμες
σφυρίζω
περιφέρω στοχασμούς.
Ζω γιά σένα
μέσα από εσένα...
Μην καπνίζεις απανωτά τσιγάρα.
Σβήστο.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Εγώ πάντα πιό πεζός
Στην Ιταλία χιλιάδες μαθητές και φοιτητές διαδηλώνουν στη Βουλή κάθε βδομάδα με βασικό σύνθημα.....
``Μην αγγίζεις τον ΕΓΚΕΦΑΛΟ μου``...απαιτώντας την ελευθερία της σκέψης και της γνώσης και την ελεύθερη μετάδωση τους σε μιά εποχή που όλα είναι εμπορεύσιμα & αναλώσιμα.....(πηγή Ελευθεροτυπία )
Προφανώς αντιλαμβάνονται τις συνέπειες στη μαριονέτα που κρέμεται από τις κλωστούλες της.....
Open mind for a different view....
ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Ανάμεσα σ' αυτές /λέγω/ τις ξυραφισμένες εγκοπές
όπου οι άνθρωποι συνήθιζαν να ονοματίζουν
μάτια
εκεί όπου υπάρχει φυτρωμένος ένας μικρός τάφινος + σταυρός
και μια
μεγάλη γυναίκα καταθλιπτική με μαύρα γυαλιά
κι ένα καφέ λουρί σκύλου στο χέρι
σπάνε εκεί τις τελευταίες μέρες μου
μεγάλα σκοτεινά νερά σταλμένα από δυνάμεις σκοτεινές
καλώντας με να προχωρήσω...
Μπρούμυτα πεθαμένοι με σακάκια ανε6αίνουν σταυρωτά
μέσα από τα νερά
τάματα μπούστο πρησμένα
κολλάνε σα πεταλίθρες στο πίσω μέρος του κρανίου μου
εκεί όπου αρχίζει το τριχωτόν μου /πεινάνε
είναι πεινασμένοι όλοι τους /καταλα6αίνετε/ θέλουν να ζήσουν
κό6ουν εδώ πίσω με κοφτερές δαγκωνιές
την τελευταία μου κοινωνική μου άμυνα
αυτό που οι άνθρωποι συνήθισαν να ονοματίζουν
μυαλό μου
γι ' αυτό τώρα εμένα που με βλέπετε δεν τρώω δεν κλαίω δεν
φο6άμαι δεν 6λέπω δεν μιλώ δεν εκκενώνω δεν αντιστέκομαι
είμαι αυτάρκης και λεία των νεκρών φωσφορίζουσα
θά προχωρήσω.
....................................................
Καμμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά και μπαίνεις.
Φοράς κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια.
Σκύβεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου 72 φράγκα και φεύγεις.
Έχω μείνει στη θέση που με άφησες για να με ξαναβρείς.
Όμως πρέπει να έχει περάσει πολύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύνανε και
οι φίλοι μου με φοβούνται. Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες
έχω χάσει την φαντασία μου και κάθε
φορά που ακούω "Κατερίνα" τρομάζω. Νομίζω ότι πρέπει να καταδώσω κάποιον.
Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε
πως είσαι εσύ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,
γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος
το νου σου ε;
Κατερίνα Γώγου: Εν αρχή ην ο πόνος
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Ποσο ασφαλής είναι τελικά η αντιγραφή, κατάθεσις των αλλότριων σκέψεων, χωρίς αντιπαράθεση, χωρίς επεξήγηση, στολισμένες και υπογεγραμμένες, άλλοτε βρεμμένες απο τα κύμματα με ελάχιστο ηλιακό χρυσό, άλλοτε σκιώσεις μάυρες,τυλιγμένες απο άρωμα αποσύνθεσης,
κάποτε με οργή ανεξήγητη, ενάντια στην χαρά που δίδεται και κάποτε με δάκρυα αναμνήσεων σε αυτά που λείπουν και με δέος σε οτι αρνείται να έρθει.
Η φαντασία πραγματοποιεί οτι επινοεί αλλά η θέληση δημιουργεί κάθε τι που δεν επιθυμεί. Σχήμα οξύμωρο,και όμως ισχύει.Ολα μέσα στό νού δεν είναι? Και αν δεν φαίνεται σημαίνει οτι δεν υπάρχει?
Ως πότε θα κρύβεται η απάντηση που τυφλώνεί την όψη, το τίποτα και όλον μαζί...τρείς, θα μπορούσαν να είναι και περισσότερες.....
Παιγνίδια μέσα και έξω απο το κέντρο, όλα ίδια είναι και πιστεύουν οτι διαφέρουν, διαπίστωση,ίσως αλλάξει αύριο, το άκρον άωτον της σταθερότητας.
Η περιπέτεια γίνεται πολύπλοκη και απλή οταν ανακατεύεται με την μουσική...παρασύρεται εξαυλώνεται. Μοιάζουν οι λέξεις ε?
Ο εσωτερικός μονόλογος
Ο εσωτερικός μονόλογος ως μια ιδιότυπη μορφή διαλόγου αποπνέει το άρωμα της εσωτερικότητας και της προσωπικής εκμυστήρευσης. Ο τόνος είναι εξομολογητικός, ένας λόγος που αποβλέπει να εκφράσει με ειλικρίνεια την εσωτερική πραγματικότητα απελευθερωμένος από τις συμβατικότητες του συνηθισμένου διαλόγου. Ο ποιητής υποθέτει πως έχει απέναντί του ένα συνομιλητή. Ο υποθετικός αυτός συνδιαλεγόμενος είναι κατ’ αρχήν ο εαυτός μας προς τον οποίο οφείλουμε να απευθυνόμαστε με παρρησία. Ο εσωτερικός μονόλογος μετατρέπεται σε μία παρατηρησιακή γλώσσα που με υπομονή και ικανότητα αποτυπώνει και αποκρυπτογραφεί το βάθος των καταστάσεων. Η εσωτερική δυναμικότητα αυτής της μορφής λόγου σε συνδυασμό με την κατάλληλη τοποθέτηση των λέξεων στο ποίημα οδηγεί σε αισθητικά αποτελέσματα..
Ο μύθος αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση της ποιητικής τέχνης. Είναι το υλικό που διοχετεύει στο σώμα του ποιήματος το απαραίτητο υπόβαθρο της ιστορίας, μέσα από την οποία ο ποιητής έχει κάτι να πει στους αναγνώστες του. Λέξη και μύθος έχουν τη δύναμη να ενσαρκώσουν, παροδικά όμως, το δημιουργικό πυρετό του ποιητή μέσα στο σώμα του στίχου..
Η ειλικρίνεια και η ποιητική αυτογνωσία οδηγείται στο μέγιστο σημείο της, όταν ο ποιητής αυτοαναλυόμενος προσδιορίζει ότι κάθε τι που συνθέτει, είναι στην ουσία εικόνα και δάνειο από τη θεία Ποιητική Δημιουργία.
Η ποιητική αυτοσυνείδηση συνοδεύεται από την επίγνωση της επιτακτικής ανάγκης να προλάβει ως δημιουργός το χρόνο και το πεπερασμένο της ανθρώπινης δυνατότητας, ώστε μέσα στην ησυχία της νυκτερινής έμπνευσης να κατορθώσει την ποιητική άρθρωση του λόγου. Είναι ακριβώς η στιγμή, κατά την οποία ο δημιουργός συναισθάνεται σε μυστική επικοινωνία και προσευχή με τον Πλάστη του ότι το πιο βαρύ και βασανιστικό είναι ο αγώνας της έκφρασης, μέσα στη σιωπή της περισυλλογής, τον πόνο της καρδιάς, το δέος της νύχτας, την επίγνωση της ανθρώπινης μηδαμινότητας και την αγωνία να διοχετεύσει σε τέχνη τον κόσμο και την ψυχή του:
Ανάμεσα στην ανυπαρξία και την ύπαρξη, ο ποιητής διαλέγει το δρόμο της δημιουργικής πορείας του λόγου, ο οποίος είναι πράξη. Η σιωπή αρθρώνεται σε στιγμές μυστικές, όταν ο ποιητής εντοπίζει την πραγματική του ύπαρξη, τον παλμό και την ένταση, τη μαγεία της λέξης. Οι λέξεις ματώνουν, πονούν. Επίμονα τριγυρνούν στο μυαλό του ποιητή τα λόγια όσων τον πληγώνουν. Αυτά θα μετατραπούν σε ποίηση επεξεργασμένα από την ευαισθησία του και θα επιδιώξει την επικοινωνία, το πλησίασμα των ψυχών. Όταν ο ποιητής απομονώνεται στη μοναξιά και στη σιωπή του είναι που θέλει να ανασυγκροτηθεί, για να διασωθεί
Η σιωπή ως έννοια και περιεχόμενο παραμένει ανερμήνευτη ή ταυτίζεται με το ταξίδι σε έναν άλλο κόσμο, ενώ συχνά ο υπερβολικός θόρυβος εξισώνεται με τη σιωπή μέσα «στον κόσμο αυτό τον άλαλο και το βουβό» όπου τα αγάλματα της σιωπής κατακλύζουν τις άδειες από ουσιαστική επικοινωνία πολιτείες, ενώ η παρουσία του Θεού σιωπηλά συντροφεύει τη μέσα σε περίσκεψη και σιωπή ανθρώπινη ποιητική δημιουργία.
Η σιωπή της νύχτας μετατρέπεται σε κογχύλι που κατεβαίνει από τα άστρα, ώστε να επικοινωνήσει ο ποιητής με άφωνους κόσμους, κάθε φορά που η επικοινωνία σκοντάφτει στην αδιαφορία..
Ενδέχεται όμως η μνήμη να συντηρεί δια της ποιητικής γραφής την αναπόφευκτη λήθη,
ή επανέρχεται με τρόπο ρυθμικό μέσα στους στίχους ανακαλώντας ήχους και ρυθμούς από λαϊκή ποίηση και μουσικές παρηχήσεις…
«Ας μη λησμονούμε, άλλωστε, ότι η ποίησις γενικώς και ο ποιητής
είναι δύο φαινόμενα που αξίζουν κάθε προσοχή, κάθε αγάπη και
κάθε κατανόηση»
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:Καθόλου πεζός. Κρύβεις κι εσύ τη δική σου μυστική ποιητικότατη φλέβα. Κάποτε έλεγα πως τρία είναι τα σημαντικότερα πράγματα στον κόσμο. Δεν ξεχνώ φυσικά το θέμα της Υγείας, έτσι;ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΡΩΤΑΣ. Ακόμα το πιστεύω.
Αφροδίτη μου αρέσουν οι παραπάνω σκέψεις σου....Ιδιαίτερα τα μιδράλια του ιερατείου καιδρεπανοφόρα όνειρα με ακουμπούν....Συγχαριτήρια γιά τη βράβευση σου τη Δευτέρα....
Εγώ πάντα πιό πεζός
Στην Ιταλία χιλιάδες μαθητές και φοιτητές διαδηλώνουν στη Βουλή κάθε βδομάδα με βασικό σύνθημα.....
``Μην αγγίζεις τον ΕΓΚΕΦΑΛΟ μου``...απαιτώντας την ελευθερία της σκέψης και της γνώσης και την ελεύθερη μετάδωση τους σε μιά εποχή που όλα είναι εμπορεύσιμα & αναλώσιμα.....(πηγή Ελευθεροτυπία )
Προφανώς αντιλαμβάνονται τις συνέπειες στη μαριονέτα που κρέμεται από τις κλωστούλες της.....
Open mind for a different view....
Κάπου ενδιάμεσα και τη φωτιά της αγάπης. ΄Ετσι γιά να μην ξεχνάμε πόσο φθαρτοί είμαστε.
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Άν και πάντα ένιωθες πως αισθανόμασταν αναρωτήθηκες αν σε αγαπάμε,
το αυτονόητο. Μα δεν θα ήταν εύκολο να το λέμε. Αφού είμαστε όλοι απο την ίδια ύλη εκεί.
Σ'ευχαριστώ που πάντα με στήριζες σε οτι καλό, κακό, περιέργο, μεγάλο ή μικρό και αν έκανα.
Που βλέπεις αισθάνεσαι και κάνεις οτι δεν καταλαβαίνεις.Ελα όμως που το βλέπω και εγώ.
Που είσαι αυτός που είσαι, ευαίσθητος, δυνατός, κλαψιάρης, εγωιστής,
ελεύθερος.....
Που γελάς...με την ζωή...και μας το έμαθες...
Αφιερωμένο στο μπαμπά μου, τον πιό εσωτεριστή από όσους ξέρω και ας μην ξέρει τι θα πει η λέξη, που σήμερα εορτάζει.
Χάθηκα για λίγο…
Είναι κάποιες φορές που διαλέγεις τη σιωπή
γιατί αυτή σε φέρνει πιο κοντά στη σκέψη σου .
Είναι φορές που η δυνατή κραυγή της ψυχής σου αδυνατεί
να βγεί και να συναντήσει το ουράνιο βλέμμα.
Είναι φορές που στερεύουν τα λόγια και η πηγή της γνώσης
φαντάζει πολύ μακριά και στείρα.
Εναι φορές που σε σκεπάζουν μόνο οι σκιές…
mat...
Γιατι τώρα??