- ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Shunryu Suzuki
Ο άνθρωπος πρέπει πάντα να είναι έτοιμος να αλλάζει απ' τη μια στιγμή στην άλλη. Να μπορεί να βλέπει τα παντα διαφορετικά κάθε μέρα, κάθε ώρα. Σαν να τα βλέπει για πρώτη φορά και να ξεχάσει οτι ξέρει γι αυτο τον κόσμο για μια στιγμή. Να είναι έτοιμος ν' αφομιώσει ή ν' απομυθοποiήσει το κάθε τι και τον καθένα. Γιατί αυτή είναι η ζωη: κίνηση, αλλαγή (ορατή ή αόρατη). Δεν την ελέγχουμε, κι αυτή είναι η ομορφιά της. Νομίζω οτι αν καποιος πιστέψει οτι είναι "ωριμος" το ταξίδι του θα είναι μικρό και καταδικασμένο προς μία κατευθυνση μόνο.
"Αν οι πύλες της αντίληψης ξεδιαλύνουν, το καθετί θα φανερωθει στον άνθρωπο όπως είναι, άπειρο."
William Blake
Edited by - 1900 on 13/10/2003 16:31:20
ΦΙΛΕ ΜΟΥ '1900' ΩΡΑΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ....
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΑΡΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ....
ΦΙΛΕ ΜΟΥ YHVH ΝΑΙ ΙΣΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΧΛΕΥΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΙΣΩΣ ΑΥΤΟ ΧΛΕΥΑΖΟΥΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ,ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ....
ΙΣΩΣ ΝΑ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΑΞΙΔΙ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
Όταν βρίσκεται σε σωστό Δρόμο.
Το θέμα όμως είναι, μπορεί να είναι κάποιος σίγουρος γι αυτό;
Εγώ πάντως δεν έχω ξεκαθαρίσει αν θα μπορούσα να το καταλάβω αυτό..
Η διανοητική ωριμότητα έρχεται έτσι κι αλλιώς με το πέρασμα των χρόνων, αλλά είναι εύκολο να μπερδευτεί με την πολυπόθητη ωριμότητα με την εσωτεριστική έννοια
Edited by - Crytila on 19/10/2003 14:21:19
ΦΙΛΗ Crytila ΘΕΤΕΙΣ ΕΝΑ ΒΑΣΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ....
quote:
Το θέμα όμως είναι, μπορούμε να είναι κάποιος σίγουρος γι αυτό;
ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ
quote:
ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΦΙΑΞΟΥΜΕ ΚΑΛΟ...
ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...
ΤΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΣΑΙ
TO NA ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ
ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙΣ
ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ
ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ Ο ΕΣΩΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ...
ΔΡΟΜΟΣ ΔΥΣΚΟΛΟΣ ....
ΑΠΛΩΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ...
O ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΟΙΚΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Εγώ θαρρώ πως, ακόμη και όταν είσαι σε καλό Δρόμο, ίσως να μην πρέπει να το εκφράζεις με λόγια, ακόμη και στον εαυτό σου
Πιο κοντά στο φως υπάρχει ένα χαμόγελο
που πληρώνει τη φλόγα
ΦΙΛΗ Crytila ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ
quote:
Εγώ θαρρώ πως, ακόμη και όταν είσαι σε καλό Δρόμο, ίσως να μην πρέπει να το εκφράζεις με λόγια, ακόμη και στον εαυτό σου
Η ΣΙΩΠΗ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ....
ΜΙΑ ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Αλλά κά8ε "δρόμος" έχει τις αρχές του, τα δεδομένα του. Ακόμα και αν ο ίδιος ο ερευνητής-ταξιδευτής τον δημιουργήσει εχει την σφραγίδα του, έχει σαν αφετηρία την οπτική του και κάποια βασικά πιστεύω του.
Δρόμος δύσκολος.. πως να τον διαβείς αν δεν γνωρίζεις τον εσώτερο εαυτό σου? Εκεί έγκειται η ωριμότητα. Εκεί και η ικανότητα να εξισορροπείς τις δυνάμεις.Εξισορροπητική σοφία, αρμονία και 8έληση. Ένας μικρόκοσμος ο άν8ρωπος. Νοιώ8ει να στροβιλίζονται μέσα του οι δυνάμεις του σύμπαντος..Πρέπει να "υποτάξει" αυτές τις δυνάμεις, να τις κα8οδηγήσει, να τις βάλει οδηγό στην αναζήτηση..Αν δεν κατανοήσει τον εαυτό του πως 8α ανοίξει εκείνα τα "άλλα μάτια" να δει γύρω του; Να δει πίσω από τις εικόνες, πίσω από τα φαινόμενα.
Ο νους του ανθρώπου μονάχα τα φαινόμενα μπορεί να συλλάβει, ποτέ την ουσία. Και όχι όλα, παρά μονάχα τους συνειρμούς των φαινομένων. Και μάλιστα εκείνους που γεννάει το μυαλό του. Εκείνους που είναι βολικοί για τις πρακτικές και διανοητικές του ανάγκες (κλεμμένο από Καζαντζάκη). Απλοϊκή άνεση του νου λέγεται αυτό. Ανελευθερία το λέω εγώ (είμαι αντιγραφέας με άποψη;) )
Η ωριμότητα(πνευματική-εσωτερική) δίνει ελευ8ερία να συλλάβεις την ουσία. Γιατί δυσδιάβατος ο δρόμος με πολλές παγίδες..Μοναχικός ο δρόμος..χρειάζονται "εφόδια"..γνώση, πίστη, 8έληση,ηθική, και προχωράς.. Δεν νομίζω να υπάρχει τέλος(υπάρχουν πολλά αδιέξοδα όμως. Η πορεία πάντα είναι το νόημα. Η αιώνια κίνηση..
-Lycia-
Pote mhn anagnwriseis ta synora toy an8rwpoy. Na spas ta synora. Na arnhsai oti 8wroyn ta matia soy. Na pe8aineis kai na les: 8anatos den yparxei!
ΦΙΛΕ C. ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ.
ΕΛΠΙΖΩ ΠΩΣ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΟΝΙΜΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΓΡΑΨΕΙ.
ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΙΣΩ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΜΕ ΟΛΑ...
ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ
quote:
Δεν νομίζω να υπάρχει τέλος(υπάρχουν πολλά αδιέξοδα όμως. Η πορεία πάντα είναι το νόημα.
Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΜΑΣ.
ΙΣΩΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΟΥΡΑΣΗ...
ΙΣΩΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ....
ΠΟΥ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΩ ΑΥΤΑ ΛΟΓΙΚΑ...
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥΝ.
ΘΕΛΗΣΗ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
quote:
ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...
ΤΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΣΑΙ
TO NA ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ
ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙΣ
ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ
ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ
Για μενα η ωριμοτητα ειναι δυναμη, μια δυναμη που θα μου επιτρεπει στα παραπανω να συμπληρωσω : ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΧΕΣΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ
Σε πολλα σημεια του τοπικ αυτου αναφερθηκε το ΓΝΩΘΙΣ ΕΑΥΤΟΝ. Και η απορια μου - την οποια εχω εκφερει και σε αλλες συζητησεις...
Μπορει ποτε να υπαρξει??
Θα μπορεσουμε ποτε να μαθουμε απο τι ακριβως αποτελειται ο εαυτος μας, οταν ερευνωντας τον εαυτο μας βρισκουμε και αλλες δυναμεις, και αλλα επιπεδα?
ΠΙστευω οτι η ωριμοτητα αναφερετε καθαρα στον μηχανισμο της σκεψης. Στο πως εμεις θα μπορεσουμε να επιβληθουμε στην σκεψη μας και να την οδηγησουμε στα μερη αυτα που θα μας επιτρεψουν ανα πασα στιγμη να κατανοησουμε τις υπαρχουσες συνθηκες που βιωνουμε και αντιλαμβανομαστε (το οσα καταφερνουμε να αντιληφθουμε)... τοτε θα μπορεσουμε να μαθουμε και τον στιγμιαιο εαυτο μας στην εκαστοτε στιγμη. Και πως θα τον μαθουμε ? Φτανωντας στα εσω μας...ειτε αυτο ειναι η αναλυση των συναισθηματων μας και η κατανοηση τους, ειτε ειναι η αναλυση της καθε μας πραξης, ειναι η πιο βαθεια ματια ψαχνωντας να βρουμε τι κρυβετε ακομα πιο πισω...
Μαρα
Η σεναριογραφος
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΜΑΡΑ ΑΝΑΦΕΡΕΣΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΛΜΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΜΑ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ.
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΕΙ ΤΟ ΓΝΩΘΙΣ ΕΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΜΤΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ.
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ
quote:
Φτανωντας στα εσω μας...ειτε αυτο ειναι η αναλυση των συναισθηματων μας και η κατανοηση τους, ειτε ειναι η αναλυση της καθε μας πραξης, ειναι η πιο βαθεια ματια ψαχνωντας να βρουμε τι κρυβετε ακομα πιο πισω...
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΙΟ ΠΙΣΩ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ......
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΕΓΡΑΨΑ ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΤΟΠΙΚ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΦΙΛΟ ΡΑΜΟΓΛΟΥ...
ΕΝΑΝ ΣΤΟΙΧΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ....
ΕΝΤΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
quote:
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΙΟ ΠΙΣΩ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ
Τον εαυτο μας τον ξερουμε, τις απαντησεις τις εχουμε, ειναι μαζι μας απο παλια, απο την αρχη της υπαρξης μας... και δεν αναφερομαι της υπαρξης αυτου του κυκλου που βιωνουμε τωρα αλλα ακομα πιο παλια.
Μενει μονο να τον βγαλουμε στην επιφανεια, να τον ξανα-καλεσουμε να βγει απο την αφανεια, να βγει πισω απο τα οσα τον κρυβουν πραγματικα...ειτε αυτα ειναι τα ταμπου, ειτε ειναι οι φοβοι, ειτε πολλες φορες ειναι και τα συναισθηματα τα οποια τοσο πολυ προσπαθουμε να κατανοησουμε. Ολα αυτα δημιουργουν καταστασεις πανω στις οποιες το μυαλο μας δουλευει, ακονιζετε, και δυναμωνει σαν αθλητης που προπονειται για να μπορεσει να ξεπερασει τον "εαυτο του".
Μελετωντας λοιπον, πειραματιζοντας πανω σε καταστασεις, ερευνωντας, στην ουσια προσπαθουμε να επιβληθουμε εμεις συνειδητα πανω σε αυτα, να ειμαστε εμεις οι κυριαρχοι τους - και οχι αυτα. Ξεπερνωντας τα λοιπον θα μπορεσουμε να δουμε τι ακριβως ειναι απο πισω...ποιος ειναι ο αληθινος μας εαυτος ... και εκει θελει Τολμη και Θαρρος για να μπορεσει να αντεξει την αληθεια, και ωριμοτητα για το πως θα χειριστει την γνωση που θα εχει αποκτησει ....
Μαρα
Η σεναριογραφος
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
Edited by - Mara on 25/10/2003 12:37:28
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΜΑΡΑ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ...
ΝΑΙ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΕΧΟΥΜΕ *** ΕΑΝ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΜΑΣ ***.
ΕΑΝ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΟΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΞΕΛΙΞΗ....
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ/Η (ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΟΠΩΣ ΣΩΣΤΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ) ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΥΛΗ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
Φίλε AVATARGR αν και δεν έχει μεγάλη σημασία, να διευκρινήσω πως είμαι θυληκού γένους:)
Έχεις δίκιο, είναι κούραση και απογοήτευση. Εγώ πάλι 8α τις χαρακτηρίσω προσωπικό αδιέξοδο, ίσως γιατί-κρίνοντας από τον εαυτό μου- εισβάλλει στο "συγκινησιακό" και λειτουργεί αποκαρδιωτικά, δημιουργώντας έναν εφήμερο αποπροσανατολισμό και μια αίσθηση ήττας. Υψώνει ένα τείχος γύρω μου και μια απότομη επάνοδο στο σημείο Α, στην αφετηρία, στην αρχή. Ευτυχώς όμως ο Δρόμος παραμένει εκεί που τον "άφησα", και με καινούριο "σχέδιο", ανανεωμένο, νά'μαι πάλι να οδεύω ανοδικά.
Η αγωνία της αναζήτησης, ο θρίαμβος της θέλησης, η μαγεία της πορείας.
Σοφία, η8ική και αρετή(αόριστες και παρεξηγημένες και οι τρεις ανά τους αιώνες :) )
Η Φύση φρόντισε για την επιβίωση των ζώων προικίζοντας τα με το ένστικτο. Ο άνθρωπος μπορεί και πρέπει να μάθει να ζει.
Η επιστήμη της ζωής είναι η επιστήμη της ισορροπίας. Αυτή έγκειται στην συμφιλίωση της γνώσης, της λογικής, του συναισθήματος, της ενεργητικότητας και άλλων. ( έχω πάντα την ανασφάλεια μην ξεφύγω από το 8έμα). Περιπλανώμενες δυνάμεις μες τον άνθρωπο, δυνάμεις δημιουργικές και σε τάξη μες την φύση. Γνωρίζει τις δυνάμεις και κατ'επέκταση γνωρίζει τον εαυτό του. Δαμάζει τις δυνάμεις και κυριαρχεί σ'αυτές. Ταυτόχρονα τις "υπηρετεί" (όχι δεν γίνεται έρμαιο τους, ούτε αυτές μοιραίες)και τις εξισορροπεί. Γίνεται κύριος του εαυτού του. Γνωρίζει τον μικρόκοσμο του. Οδεύει και προσθέτει κάθε φορά ένα λιθαράκι στο "οικοδόμημα". Αιώνια κίνηση,Ζωή.
"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ (ΟΧΙ ΦΙΛΕ) C. ΟΦΙΛΩ ΜΙΑ ΣΥΓΜΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΦΥΛΟΥ 
ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ
quote:
Περιπλανώμενες δυνάμεις μες τον άνθρωπο, δυνάμεις δημιουργικές και σε τάξη μες την φύση. Γνωρίζει τις δυνάμεις και κατ'επέκταση γνωρίζει τον εαυτό του. Δαμάζει τις δυνάμεις και κυριαρχεί σ'αυτές. Ταυτόχρονα τις "υπηρετεί" (όχι δεν γίνεται έρμαιο τους, ούτε αυτές μοιραίες)και τις εξισορροπεί. Γίνεται κύριος του εαυτού του. Γνωρίζει τον μικρόκοσμο του. Οδεύει και προσθέτει κάθε φορά ένα λιθαράκι στο "οικοδόμημα". Αιώνια κίνηση,Ζωή.
ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ...
ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΑΧΗΤΗΣ .....
ΜΑΧΗΤΗΣ ΜΕ ΚΑΘΑΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ , ΚΑΘΑΡΟ ΣΚΟΠΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ...
ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ** Γνωρίζει τον μικρόκοσμο του.**
ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ...
ΕΝΤΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Θα παρασύρεσαι από "ιδέες", "εικόνες", "μονοπάτια" που από ανάγκη ή περιέργεια θα υιοθετήσεις. Χωρίς να μπορείς να κατανοήσεις και το βασικότερο να "οριοθετήσεις" τον εαυτό σου, την ύπαρξη σου. Προχωράει κανείς έτσι? στα τυφλά? με την ελπίδα ότι καποιο φως θα φανεί μέσα σε κάποιο ακατανόητο σύμπλεγμα γνώσης? Θα επέλθει σύγχυση, ίσως και παραλογισμός.
Η πρώτη ερώτηση που θα κάνουμε στον εαυτό μας όταν αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε κάποια πράγματα και να αναπτύσουμε την κριτική μας αντίληψη/ικανότητα ειναι: "γνωρίζω ποιος είμαι, που είμαι, που θέλω να φτάσω και έχω μέσα μου ισορροπία?" Η πρώτη απάντηση θα είναι συνήθως αρνητική
. Έχουμε να διαβούμε τον δύσκολο, μοναχικό δρόμο, έχουμε όμως και πρωτύτερα να διεισδύσουμε στα "άδυτα" του έσω-εαυτού μας. Είπε κανείς πως η "αναζήτηση" είναι εύκολη και για όλους προσιτή? 
Με λίγα λόγια, συμφωνώ με τον φίλο AVATARGR
Και όταν "ανακαλύψουμε" τον εαυτό μας, έχουμε το "φοβερό" ΓΝΩΘΙ Σ'ΕΑΥΤΟΝ, δεν θα έχουμε την αίσθηση πως ο μισός δρόμος "κατακτήθηκε"?
Πως η πορεία είναι πιο φωτεινή, πιο κατανοητή, και οι "γρίφοι" 'οχι και τόσο ακατόρθωτοι στο να "λυθούν"? (Αισιοδοξία που την έχω όμως,ε? )
Αυτά τα λίγα
-Lycia-
"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"
quote:
Γνωρίζει τον μικρόκοσμο του. Οδεύει και προσθέτει κάθε φορά ένα λιθαράκι στο "οικοδόμημα". Αιώνια κίνηση,Ζωή.
Ο μικροκοσμος απο τον οποιο αποτελειται το καθε ατομο ειναι το ιδιο μεγαλειωδες , πολυπλοκο μα και τοσο αρμονικο οσο και ο μεγαλοκοσμος του Συμπαντος! Το κεντρο λοιπον αυτου το μικροκοσμου ειναι το Πρωταρχικο Πυρ, ειναι αυτη η δυναμη η οποια μας ξεσηκωνει (απο την στιγμη που θα την αποδεχτουμε και θα σταματησουμε να ειμαστε αδρανης) για να ανακαλυψουμε για ποιο λογο και σκοπο υπαρχει η παρουσια μας σε αυτη την πραγματικοτητα.
Ξεκιναει λοιπον η αναζητηση, ξεκιναει η κινηση για να φτασουμε οσο το δυνατον πιο βαθεια, οσο το δυνατον πιο κοντα σε αυτον τον πυρηνα για να ανακαλυψουμε και να μαθουμε την ουσια μας, τον πιο βαθυ μας εαυτο. Οπως ανεφερε και ο Ιωαννης στο Ευαγγελιο του: "Υπάρχει στο κέντρο σας κάποιος που δεν γνωρίζετε."
Θα πρεπει λοιπον να μαθουμε να ακουμε τις μικρες φωνουλες μεσα μας, να ελευθερωθουμε απο τις καθημερινες μας πλανες, να ανοιξουμε την καρδια μας και να προσπαθησουμε να ακουσουμε τον εαυτο που υπαρχει μεσα μας, να ξανα θυμηθουμε την αληθινη ευγενη καταγωγη μας που ανερχεται απο το ξεκινημα της υπαρξης μας ... αλλιως το απολυτο Γνωθις Εαυτου δεν θα μπορεσει να υπαρξει ποτε.
Μάρα
Η σεναριογράφος
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
Edited by - Mara on 27/10/2003 23:01:29
ξερεις νομιζω οτι ποτε δεν θα μπορεσω να αποκτησω το απολυτο γνωθι σ'εαυτον...απλα νομιζω οτι το απολυτο ειναι κατι απιαστο...για μενα τουλαχιστον...
ΑΒΑΤΑΡ ΚΑΙ ΜΑΡΑ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΤΕ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ :
quote:
Τον εαυτο μας τον ξερουμε, τις απαντησεις τις εχουμε, ειναι μαζι μας απο παλια, απο την αρχη της υπαρξης μας... και δεν αναφερομαι της υπαρξης αυτου του κυκλου που βιωνουμε τωρα αλλα ακομα πιο παλια.Μενει μονο να τον βγαλουμε στην επιφανεια, να τον ξανα-καλεσουμε να βγει απο την αφανεια, να βγει πισω απο τα οσα τον κρυβουν πραγματικα...ειτε αυτα ειναι τα ταμπου, ειτε ειναι οι φοβοι, ειτε πολλες φορες ειναι και τα συναισθηματα τα οποια τοσο πολυ προσπαθουμε να κατανοησουμε. Ολα αυτα δημιουργουν καταστασεις πανω στις οποιες το μυαλο μας δουλευει, ακονιζετε, και δυναμωνει σαν αθλητης που προπονειται για να μπορεσει να ξεπερασει τον "εαυτο του".
Μελετωντας λοιπον, πειραματιζοντας πανω σε καταστασεις, ερευνωντας, στην ουσια προσπαθουμε να επιβληθουμε εμεις συνειδητα πανω σε αυτα, να ειμαστε εμεις οι κυριαρχοι τους - και οχι αυτα. Ξεπερνωντας τα λοιπον θα μπορεσουμε να δουμε τι ακριβως ειναι απο πισω...ποιος ειναι ο αληθινος μας εαυτος ... και εκει θελει Τολμη και Θαρρος για να μπορεσει να αντεξει την αληθεια, και ωριμοτητα για το πως θα χειριστει την γνωση που θα εχει αποκτησει ....
ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ...
ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΣΕ ΣΤΗ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ...
ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΜΑΣ...
ΑΣ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ Η ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΔΕ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ,ΤΑ ΒΙΩΜΑΤΑ,ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ...
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΓΝΩΣΗ ΟΠΩΣ ΛΕΣ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΜΑΡΑ,ΤΟΤΕ ΘΕΛΕΙ ΠΑΛΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΕΙ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΝΩΣΗ...
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!
quote:
ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ...
ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΣΕ ΣΤΗ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ...
Αν ολες οι απαντησεις ηταν στο συνειδητό μας τοτε ναι - η στασιμοτητα θα ηταν ενα σιγουρο γεγονος. Υπαρχει ομως και το ασυνειδητο κομματι του μυαλου μας ... οπου εκει καταγραφονται οχι μονο τωρινα μας βιωματα αλλα εχουν καταγραφει και βιωματα ακομα και προηγουμενων ζωων μας (για οσους πιστευουν στην μετεμψυχωση - μετενσαρκωση) Και για να γνωρισουμε στο απολυτο τον εαυτο μας θα πρεπει να βρουμε και αυτες τις κρυμενες πληροφοριες... ετσι θα ξερουμε το τι ειμαστε τωρα, δεν ειναι απαντησεις για το τι θα καταληξουμε η το μεχρι που μπορει να φτασουμε (οχι σε αμεση φαση τουλαχιστον) Πως λοιπον μπορει να ερθει η αδρανεια αφου και τις κρυμενες πληροφοριες να ανακαλυψουμε θα πρεπει να τις επεξεργαστουμε, να τις αποδεχτουμε και να συνεχισουμε για να βρουμε τα ορια μας!
Ο καλυτερος μεχρι τωρα χαρακτιρισμος για το μυαλο που εχω διαβασει ειναι το ακολουθο:
"Το μυαλό μοιάζει με ένα μεγάλο βουνό με φαράγγια και χαράδρες την νύχτα, την ώρα που μόλις χαράζει. Η κορυφή έχει μόλις αρχίσει να φωτίζεται (συνειδητό), ενώ το υπόλοιπο βουνό με τη ζωή - χλωρίδα και πανίδα που φέρει βρίσκεται στο σκοτάδι (ασυνείδητο)."
Μετα απο αυτα
quote:
...ΤΟΤΕ ΘΕΛΕΙ ΠΑΛΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΕΙ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΝΩΣΗ...
και εκει με βρισκεις απολυτα συμφωνη 
Καλε μου συγχρονισμενε ryche δεν θα διαφωνησω οτι το απολυτο ειναι κατι το απιαστο ... μπορουμε ομως να ερθουμε πολυ κοντα... δεν αξιζει τουλαχιστον να προσπαθησουμε να δουμε ποσο κοντα μπορουμε να φτασουμε??
Καλη σας μερα
Μάρα
Η Σεναριογράφος
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
quote:
Αν ολες οι απαντησεις ηταν στο συνειδητό μας τοτε ναι - η στασιμοτητα θα ηταν ενα σιγουρο γεγονος. Υπαρχει ομως και το ασυνειδητο κομματι του μυαλου μας ... οπου εκει καταγραφονται οχι μονο τωρινα μας βιωματα αλλα εχουν καταγραφει και βιωματα ακομα και προηγουμενων ζωων μας (για οσους πιστευουν στην μετεμψυχωση - μετενσαρκωση) Και για να γνωρισουμε στο απολυτο τον εαυτο μας θα πρεπει να βρουμε και αυτες τις κρυμενες πληροφοριες...
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΕ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΣ...ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ..ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ!
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ...
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!