- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Κι αλήθεια δεν είναι λίγες οι φορές που ανακαλύπτω εκεί, στο βάθος του πνιγμού,
κοράλλια και μαργαριτάρια και θυσαυρούς ναυαγισμένων πλοίων,
απρόοπτες συναντήσεις,και χτεσινά και σημερινά και μελλούμενα,
μιαν επαλήθευση σχεδόν αιωνιότητας,
κάποιο ξανάσαμα, κάποιο χαμόγελο αθανασίας,όπως λένε,
μιαν ευτυχία,μια μέθη, κι ενθουσιασμόν ακόμη,
κοράλλια και μαργαριτάρια και ζαφείρια΄
μονάχα που δεν ξέρω να τα δώσω-όχι τα δίνω΄
μονάχα που δεν ξέρω αν μπορούν να τα πάρουν-πάντως εγώ τα δίνω.
Το ξέρω πως καθένας μονάχος πορεύεται στον έρωτα,
στη δόξα και στο θάνατο.
Το ξέρω.Το δοκίμασα.Δεν ωφελεί.
Τα χείλη του ποτηριού γυαλίζουν στο φεγγαρόφωτο
σαν κυκλικό ξυράφι-πως να το φέρω στα χείλη μου;
όσο κι αν διψώ,-πως να το φέρω;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
-Τι χρώμα έχει η λύπη; ρώτησε τ'αστεράκι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά.Δεν άκουσες; Σε ρώτησα,τι χρώμα έχει η λύπη;
-Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλέ.
-Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;
-Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
-Τι χρώμα έχει η χαρά;
-Το χρώμα του μεσημεριού,αστεράκι μου.
-Και η μοναξιά;
-Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
-Τι όμορφα που είναι τα χρώματα!Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο να το ρίχνεις πάνω σου όταν κρυώνεις.
Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
-Και η αγάπη; ξέχασα να σε ρωτήσω,τι χρώμα έχει η αγάπη.
-...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού,απάντησε το δέντρο.
-Τι χρώμα έχει ο έρωτας;
-Ο έρωρας έχει το χρώμα του φεγγαριού όταν είναι παωσέληνος.
-Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ'αστέρι...Κοίταξε μακρυά στο κενο...Και δάκρυσε...
...-Ποιός είναι ο δυνατός;ρώτησε ξαφνικά το δέντρο.
- Αυτός που περπατάει μέσα στη νύχτα μόνος του.Κι όμως φοβάται τόσο το σκοτάδι.Αυτός που περιμένει στην πλαγιά τους λύκους. Κι ας τρέμει σαν το λαγό ακούγοντας τα ουρλιαχτά τους. Αυτός που γλιστράει, που γονατίζει, που γεμίζει λάσπες. Που χώνεται στο θολό ποτάμι ως το λαιμό. Και μια στιγμή, μέσα σ'αυτό το χαλασμό, απλώνει τα παγωμένα χέρια του, κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλλιά του. Αυτός είναι ο δυνατός.
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ (απόσπασμα)
του Μικ Τζάκσον
μετάφραση Λητώ Σεϊζάνη
--------------------------------------------------------------------------------
Δεν έχω ιδέα, για το πώς λειτουργεί μια μηλιά. Η ήρεμη μηχανή κάτω από το φλοιό είναι πέραν της δικής μου αντίληψης. Αλλά, σαν τον κοινό θνητό, βρίσκω τη Φαντασία πάντα πρόθυμη να γεφυρώσει το χάσμα της Άγνοιας...
Οι ρίζες του δέντρου, σκέφτομαι, παίζουν μεγάλο ρόλο, καθώς καταφέρνουν με κάποιο τρόπο να απορροφούν τα πλούτη της γης. Φαντάζομαι αυτά τα πλούτη ν' ανεβαίνουν αργά τον κορμό και να χύνονται σε κάθε κλαδί. Χωρίς αμφιβολία ο ήλιος κι η βροχή έχουν επίσης κάποια ανάμιξη. Η ζεστασιά κι η υγρασία τους είναι σίγουρα ουσιώδεις για τη σύνθεση του δέντρου. Αλλά πώς τα πλούτη της γης, ο ήλιος κι η βροχή, συνδυάζονται, για να δημιουργήσουν ένα τέλειο άνθος και μετά ένα μικρό καρπό, το μήλο; Αυτό παραμένει ένα μυστήριο για μένα.
Εντοπίστε μια μηλιά στην περιοχή σας. Επισκεφτείτε την καθημερινά στη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών. Προσέξτε πώς ο καρπός φουσκώνει αργά και παίρνει το σχήμα του μήλου. Δείτε το πως παίρνει σιγά σιγά μια ανάσα. Οι εβδομάδες περνάνε μέχρι που το αυξανόμενο βάρος τελικά αναγκάζει το φρούτο να πέσει. Θα το βρείτε στο έδαφος, έτοιμο για φάγωμα. Όλη αυτή η διαδικασία έχει μια τέλεια αξιοπιστία, έχει μια αρχή, μια μέση κι ένα τέλος. Αλλά, εγώ δεν είμαι ευχαριστημένος. Καθόλου! Είμαι εντελώς απορημένος. Πάρα πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Όπως για παράδειγμα, ποιος έμαθε στο δέντρο να εμφανίζει ξαφνικά τα μήλα; Κι από που προέρχεται η μυρωδιά του φρούτου;
Έχω στις εκτάσεις μου έναν από τους μεγαλύτερους δεντρόκηπους με οπωροφόρα σ' ολόκληρη την Αγγλία. Τα Μπράμλεϊ μου και τα Όραντζ Πίπιν παίρνουν βραβεία κι ασημένια κύπελλα. Κάθε χρόνο, καθώς το καλοκαίρι φτάνει με πόνο στο τέλος του, παρακολουθώ τα κάρα να βγαίνουν στο μονοπάτι. Οι ρόδες τους τρίζουν και λυγίζουν κάτω απ' το βάρος των καλαθιών. Καθένα απ' αυτά είναι γεμάτο μέχρι επάνω. Μερικές φορές στέκομαι στην πύλη του δεντρόκηπου και με ονειροπόλο βλέμμα τα κοιτάζω να τσουλάνε προς τα κάτω. Αργά ή γρήγορα ένα μήλο παίρνει μια τούμπα. Το μαζεύω. Αλλά και πάλι δεν μπορώ ν' αντιληφθώ πώς δημιουργήθηκε.
Ω! Τι υπέροχο να είσαι μια μηλιά, να ξέρεις ποια είναι η θέση σου στον κόσμο! Να 'σαι και σταθερός και παραγωγικός. Να ξέρεις τι κάνεις.
--------------------------------------------------------------------------------
Η εμπειρία της ζωής μας αποθηκεύεται ολόκληρη στο θησαυροφυλάκιο της μνήμης μας. Εκεί τοποθετούμε το παρελθόν μας. Δεν κρατάμε άλλο αρχείο, εκτός από μερικά ενθυμήματα, από τις μικρές επιτυχίες της ζωής, από τις συντριπτικές αποτυχίες της, από εκείνους που αγαπήσαμε κι (αν είμαστε τυχεροί) από εκείνους που μας αγάπησαν. Η μόνη διαβεβαίωση που έχουμε για το ότι η ζωή μας βιώθηκε καλά - ή ότι απλώς βιώθηκε - είναι το αντίγραφο που με λεπτότητα κρατάει η μνήμη μας, σ' αυτά τα τεράστια βιβλία του μυαλού. Αλλά, τι γίνεται, όταν ο άνεμος και η βροχή μπουν μέσα; Αν συμβεί αυτό, τότε διατρέχουμε τον κίνδυνο να χαθούμε αιώνια, χωρίς ελπίδα. Κι αν μια τόσο τρομακτική αρρώστια μας πλήξει, μόνη μας παρηγοριά θα είναι να μείνουμε τουλάχιστον μέσα στην άγνοια για το τι χάσαμε, και να ζήσουμε τις τελευταίες μας μέρες σε μια παιδική αθωότητα. Όμως, απ' ότι είπε ο Τζον Σνόου, φαίνεται ότι σ' εκείνον δε δόθηκε ούτε αυτό το τελευταίο ψιχίο ανακούφισης. "Είναι όλα εκεί, τον θυμάμαι καθαρά να μου ψιθυρίζει, "αλλά δεν μπορώ να τα φτάσω".
Όταν στερηθούμε τη μνήμη, στερούμεθα τον εαυτό μας. Χωρίς την ιστορία μας είμαστε κενοί. Μπορούμε να περπατάμε και να μιλάμε και να κοιμόμαστε, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουμε οντότητα.
Κάθησα εκεί στο γραφείο μου για καμιά ώρα περίπου με το κεφάλι μου ζεστό μέσα στα χέρια μου. Ένιωσα το σκοτάδι να κινείται γύρω μου. Ήταν ένα τρομακτικό εσωτερικό σκοτάδι.
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
μια και η νοσταλγια με κυριευσε,κι εχασα τον ελεγχο..
καποιοι φιλοι συζητανε στο διπλανο δωματιο,για της αδερφες ψυχες,
και αξαφνα ο αερας αλαζει στο δωματιο,
ηλεκτρονικη ανοιξη
και ολα γυρω σε μια αεναη αλαγη,
μονο η εικονα σου δεν λεει να σβυσει
και καποτε οταν αλαζει ο καιρος,γινεται σημαδι που πονα.
Χρωμα δεν αλαζουνε τα ματια,λεει το τραγουδι..
μονο τροπο να κοιτανε...
ας ειναι...
Μια τρελη επιθυμια που ακομη την παλευω
κατω απο το φωτεισμενο παραθυρο σου να βρεθω.
***************************
*******************************
Γνωριστηκαμε,αγαπηθηκαμε,
Μετα χαθηκαμε ,δεν ξανα'ι'δωθηκαμε.Ξαναβρεθηκαμε,ξαναγαπηθηκαμε
Κι επειτα χωριστηκαμε…
Καθανας το δικο του τραβηξε στρατι
Στην ανεμοζαλη της ζωης….
Μα γιατι να χαθουμε, να μην ξαναϊδωθουμε
Σαν ξανανταμωσαμε και ξανα αγαπηθηκαμε/
Γιατι,γιατι ξανα να χωριστουμε/
Μα να που ριχτηκαμε παλι
Στης ζωης την ανεμοζαλη
Και στροβιλιζομαστε ξανα,
Οι δυο μας αγκαλια,
Οι δυο μας αγκαλια.
---Μπαζιακ---
********************************
ένας ποιητής χαμένος στον κύκλο του....
μια σιωπή που κρύβει η σκιά της....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 07/05/2005 14:18:26
στέκει βαρειά
και η σιωπηλή μοδίστρα, η νύχτα,
καρφιτσώνει τ' άστρα, στο αέρινο
βαθυγάλανο, βελούδινο κορμί της.
Ξεδιάντροπα, γυμνό,
προβάλλει στου φεγγαριού
την λάγνα επαργύρωση,
κι ύστερα πάλι κρύβεται πίσω
απ' τις συννεφένιες κουρτίνες..
Σκέψεις..
Μοναχικοί ταξιδευτές προχωρούν
στις πολυδαίδαλες αστροστράτες τ' ουρανού
μπροστάρισες..
Μακρυνές φωτεινές κουκίδες
στα σκοτεινά απώτατα μονοπάτια..
Κι οι άλλες
οι γυαλιστερές, οι προφανείς, οι κοντυνές..
Οι φλύαρες,
Ομαδικές κοντινές εκδρομές
του Σαββατοκύριακου εξορμήσεις..
Δεν τολμούν τα μακρυνά ταξίδια..
-Πού να τρέχεις Σαββατιάτικα...
-Άσε και τα έξοδα!!
-Πιό καλά με ψευδαισθήσεις!!
-Έτσι που ακρίβαινε η Ζωή....
-Άσε μωρέ... πιό καλά!!!
Κι ακούγεται στο ράδιο..
Κι έχει ενά φεγγάρι απόψε
που με κάνει κι αρρωσταίνωωω..
Κι έχει ένα φεγγάρι απόψε
που μελάαα...γχολώωω....
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
Παλαιές απόψεις, αναμοχλεύσεις αρχείων
στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων
στο επιτακτικόν των νεοθεάσεων
αναθεωρητικόν έσωακροάσεων ξεδιαλυτήριο..
Εισηγήτρια και πολιτική ενάγουσα,
η μονίμως κυοφορούσα νεοϊδεολογήματα,
της Γνώσης, η ρουφιάνα θυγατέρα
η Αποκάλυψης..
Φλογερή και λάγνα,
ελκυστική και παθιασμένη,
συναρπαστική ονειροπλανεύτρα,
στης Αστραπής το άρμα Αμαζόνα οδηγός..
Γεννοβολά αδιάκοπα,
γκαστρωμένα αστροβρέφη
που τρέχουν αμέσως μαγνητισμένα
προς το Απολλώνειο φως...
Την οντολογική τους ταυτότητα
διεκδικεί απαιτητικά η μάνα τους
η πολιτική ενάγουσα Αποκάλυψη
παρουσιάζοντας τα με την θεία συνδρομή
του Απολλώνειου Φωτός την αποκαλυπτικήν μαρτυρίαν..
Του ακροατηρίου η γνωμάτευση
προς την οδόν του Εφετείου
συλλέγει ανήφορον..
Ζωογόνα του πυρώμένου φωτός η θερμότης,
τροφοδότρα της αέναης δίψας.. Τροφός..
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
Ενδιαφέρον...pixeldream.
*αντανάκλαση,αντανάκλαση
Το έργον τών θεών διακόπτομεν εμείς,
τα βιαστικά κι άπειρα όντα της στιγμής.
Στης Ελευσίνος και στής Φθίας τα παλάτια
η Δήμητρα κ'η Θέτις αρχινούν έργα καλά
μες σε μεγάλες φλόγες και βαθύν καπνόν.Αλλά
πάντοτε ορμά η Μετάνειρα από τα δωμάτια
του βασιλέως,ξέπλεγη και τρομαγμένη,
και πάντοτε ο Πηλεύς φοβάται κ'επεμβαίνει.
Κ.Π.Καβάφη(διακοπή)
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
quote:
Το όνομα απο το δεύτερο και το γκρούπ μπορείς να πεις αν θές;
Ενδιαφέρον...pixeldream.
ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΟ ΝΑ ΣΟΥ ΚΡΥΨΩ ΤΙΠΟΤΑ
...KAWIR...ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ...ΠΡΟΣ ΚΑΒΕΙΡΟΥΣ.ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΓΝΗΣΙΟΙ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΓΑΝΑ...ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΑΙΖΟΥΝ BLACK METAL ...ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΞΥ THERION ΚΑΙ ROTTING CHRIST...ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ "DEMO" ΟΠΩΣ ΤΟ "ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ"..."ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΔΙΑ" ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΤΟ "ΝΥΞ".
ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΔΙΑ 101 ΚΒ
ΝΥΞ 304 ΚΒ
ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ
Είμαι σχετικά νέος σαν συγγραφέας αλλά πιστεύω πως αρκεί να έχεις πείσμα, υπομονή, φαντασία και κουράγιο και θα τα καταφέρεις!
Α! Και να μην το ξεχάσω! Πάνω απ' όλα καλούς φίλους για να σε στηρίζουν και να ομορφαίνουν τη ζωή σου.
Γιατί, όπως και να το κάνουμε, αν δεν ζεις πάνω απ' όλα όμορφα και ευχάριστα, τότε μάλλον θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να γράψεις για τους υπόλοιπους, χώρια που το γράψιμο θα είναι μόνο ένας τρόπος προσωρινής διαφυγής από την καθημερινότητά σου αλλά και ένας παραπάνω λόγος για απομόνωση.
Κι αυτό μου φαίνεται πως είναι αρκετά κακό από μόνο του. Γιατί το γράψιμο είναι πάνω απ' όλα χόμπυ για να σε ξεκουράζει όταν έχεις ελεύθερο χρόνο και όχι κάτι για να το χρησιμοποιείς για ψυχανάλυση. Οι ψυχολόγοι λένε "Γράψε μου κάτι και θα σου πω τι νιώθεις" και ίσως να έχουν δίκιο. Ίσως πάλι όχι.
Δεν ξέρω αν παραβιάζει κάποιον κανόνα περί διαφήμισης, αν και δεν βρήκα κάτι σχετικό, προτιμώ πάντως να το πω ανοιχτά και όχι να στέλνω email στον καθένα σας ξεχωριστά, που μόνο spam θα ήταν άλλωστε. Συγνώμη πάντως προκαταβολικά...
θέλω λοιπόν να προσκαλέσω όσους από εσάς αγαπάτε πραγματικά την συγγραφή και την λογοτεχνία σε ένα club για νέους συγγραφείς που έχω δημιουργήσει. Η διεύθυνση είναι http://clubs.pathfinder.gr/neoslogotexnis/
Η είσοδος είναι ελεύθερη και αν σας αρέσει μπορείτε να γίνετε και μέλη. Για περισσότερες πληροφορίες όμως στην σελίδα!!!
Φιλικά
Ευγένιος
Όλοι μας έχουμε μέσα μας ένα παιδί. Ας μην το σκοτώσουμε. Είναι το χειρότερο έγκλημα που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας.
ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΡΑΪΔΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ.
ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΑ ΕΡΘΩ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΚΑΠΟΙΑ ΓΝΩΜΗ (ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΕΚΔΟΣΟΥΝ ΦΥΣΙΚΑ!)
ΑΛΛΑ ΝΤΡΑΠΗΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΚΑΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ.
ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΓΑΖΩ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΕΙΤΕ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΕΙΤΕ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟΣΟ Η ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ..
ΑΥΤΑΑΑΑ.....!
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
quote:
ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΓΑΖΩ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΕΙΤΕ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΕΙΤΕ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟΣΟ Η ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ..
Από τα θερμότερα λόγια που έχω ακούσει ποτέ...
Όλοι μας έχουμε μέσα μας ένα παιδί. Ας μην το σκοτώσουμε. Είναι το χειρότερο έγκλημα που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας.
Κι εγώ γράφω. Δυστυχώς όχι ποίηση γιατί έχω πάθει μία φοβία. Υπάρχει ο κίνδυνος της εσωστρέφιας και έτσι απόφεύγω την ποίηση για να είμαι πιο επικοινωνιακή που πάλι δεν είμαι.
Γραφω κυρίως φόβου ιστορίες. Η πάλι ψυχοραγήματα ας το πούμε. Τέλος πάντων τώρα τελευταία θέλω να φτιάξω σενάριο και θεατρικό. Ηδη έχω σκαρώσει πράγματα αλλά θα ήθελα αν ξέρετε κανένα βιβλίο για τεχνικές και ρεύματα ως προς την δημιουργία τέτοιων έργων να μου προτείνετε. Τεχνικές και κόλπα βασικά...
Αφροδίτη εύγε! Μπραβο που ασχολήσε όπως και οι υπόλοιποι...
Το βιβλίο είτε σε ηλεκτρονική μορφή είτε όχι όχι ότι θα το ακολουθήσω γραμμή. Ποτέ μου δε το έκανε αλλά ένεκα ενημέρωσης. Η άγνοια είναι σκοτώστρα και σκατολακούβα που σε χώνει σε λασπούρα.
Αν θέλετε μπορείτε να μου πείτε σε ποια περιοδικά ή πηγές έμπνευσης που γράφετε και διαβάζετε αντιστοίχως.
Σχετικά με τις εκδόσεις παίζει πακέτο μιας και τώρα με το ευρώ οι εκδότες φοβούνται να πηγαίνουν να εκδίδουν άσημους και σπάνιους ανθρώπους.
Η λύση είναι στις αυτοεκδόσεις. Γύρω στα 3000 ευρώ(για 60-70 σελίδες έργου) αν δεν βοηθήσει ο εκδοτικός οίκος. Που σημαίνει ότι σου δίνει τα βιβλία όσα αναλογούν στην τιμή αυτή και δεν φροντίζει να σου αγοράσει τα δικαιώματα και δεν προσφέρεται καν να δώσει το βιβλίο στα βιβλιοπωλεία-κονέ του. Άσχημο ε;
Σε καλύτερη περίπτωση σου ζητάνε περί 1700(και καλά ότι σου αγοράσανε τα δικαιώματα κατά 1500 ευρώ από ένα σύνολο 3200 και εσύ μετά τους χρώστας 1700). Τότε δέχονται να σου τα ανεβάσουν σε βιβλιοπωλεία αλλά σε χλευάζονται επειδή δε πρόκειται να πουλήσεις τίποτα. Μιας και τα χωμένα βιβλία δεν είναι για διάβασμα. Τα light αναγνώσματα πουλάνε βρε παιδάκι μου.
Αν κάποιος από σας έχει απορία ή επιθυμεί πραγματικά να μάθει κάτι ας ρωτήσει. Είμαι πολύ ενημερωμένη και μπορώ ειλικρινά να βοηθήσω!!!!!!!!
quote:
Τέλος πάντων τώρα τελευταία θέλω να φτιάξω σενάριο και θεατρικό. Ηδη έχω σκαρώσει πράγματα αλλά θα ήθελα αν ξέρετε κανένα βιβλίο για τεχνικές και ρεύματα ως προς την δημιουργία τέτοιων έργων να μου προτείνετε. Τεχνικές και κόλπα βασικά...
Καλώς ήρθες διπλή Maya
Το σενάριο έχει τους δικούς του κανόνες (και το θεατρικό το ίδιο). Θα έλεγα ότι δεν είναι τόσο εύκολο όσο -ίσως- φαίνεται. Είναι πολύ πιο περιεκτικό από το λογοτεχνικό έργο -δεν χωράνε αναλυτικές περιγραφές χώρων και ψυχολογικών/εσωτερικών καταστάσεων- πρέπει να υπάρχει δυνατός διάλογος και τα πάντα μεταφράζονται σε εικόνες και λόγο. Υπάρχει ρυθμός, εισαγωγή, πλοκή, κρίσιμα σημεία, λύση, επίλογος.
Νομίζω ότι μπορείς να βρεις διάφορα σχετικά βιβλία.
Από κει και πέρα ψάξτο και λίγο στο νετ, υπάρχουν πολλά sites που δίνουν συμβουλές προς τους σεναριογράφους ή τους συγγραφείς γενικότερα.
Σου δίνω ένα καλό link από το BBC. Εκεί θα βρεις περισσότερα. Μια καλή ιδέα για όποιον ενδιαφέρεται σοβαρά για το γράψιμο είναι να στείλει το σενάριο του σε κάποιον script reader για να πάρει την γνώμη ενός επαγγελματία του είδους και βέβαια πολύ σημαντικές συμβουλές, με ένα μικρό αντίτιμο. Δεν ξέρω αν υπάρχει αυτή η ειδικότητα στην Ελλάδα βέβαια.
http://www.bbc.co.uk/dna/filmnetwork/filmmakersguidewriting
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Σύντομα θα ξεκινήσω με έναν ακαδημαικό και έναν Διευθυντή Κλινικής ένα άλλο με θέμα την Νοσοκομειακή Διοίκηση.
Μπορεί να μην είναι καλλιτεχνικά αλλά είναι συγγραφή....
Το χρήμα δεν είναι το παν στην ζωή, η αγάπη είναι. Ευτύχως αγαπάω το χρήμα
quote:Καλώς ήρθες διπλή Maya
Το σενάριο έχει τους δικούς του κανόνες (και το θεατρικό το ίδιο). Θα έλεγα ότι δεν είναι τόσο εύκολο όσο -ίσως- φαίνεται. Είναι πολύ πιο περιεκτικό από το λογοτεχνικό έργο -δεν χωράνε αναλυτικές περιγραφές χώρων και ψυχολογικών/εσωτερικών καταστάσεων- πρέπει να υπάρχει δυνατός διάλογος και τα πάντα μεταφράζονται σε εικόνες και λόγο. Υπάρχει ρυθμός, εισαγωγή, πλοκή, κρίσιμα σημεία, λύση, επίλογος.
Νομίζω ότι μπορείς να βρεις διάφορα σχετικά βιβλία.
Από κει και πέρα ψάξτο και λίγο στο νετ, υπάρχουν πολλά sites που δίνουν συμβουλές προς τους σεναριογράφους ή τους συγγραφείς γενικότερα.
Βασικά σε ευχαριστώ Όστρια... Το χω ψάξει αρκετά το θέμα και είμαι αρκετά προχωρημένη θα έλεγα. Το ότι είναι σαφώς μία διαφορετική φιλοσοφία και τεχνική το πράγμα(θέατρο και σενάριο) δεν χωράει αμφιβολλία. Το νετ είναι πάντα μια λύση αλλά έχω πρόβλημα ζαλίζομαι με Η/Υ και δε διαβάζω ποτέ αν δεν έχω τα βιβλία μου.
Όποιος ξέρει κάτι μου λέει πάντως. Η ερώτηση ισχύει.