- Απωλιες του Πολεμου στο Ιρακ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
είναι πολύ θετικό για την ουσία του διαλόγου, (και της ζωής γενικότερα) που συμφωνούμε.
νομίζω πως αν κάποιος έχει μέσα του υπολείμματα φόβου, η και τύψεις ακόμα, για αυτό που αφήνει,
μάλλον κάτι από την πρότερη πίστη του διεκδικεί, εστω και υποσεινήδητα.
πράγμα, που σημαίνει, ότι δεν είναι ολότελα πεπεισμένος για το καινούργιο που υποτίθεται ότι δέχτηκε.
με εμένα προσωπικά αυτό δεν συμβαίνει!
κανένα ψεγάδι φόβου, καμμιά αμφιβολία!
να είμαι στο απέραντο φως, και να κρατάω λιγο απ΄το σκοτάδι;
και τι να κρατήσω απ΄ το πριν;
όποιος μένει στο σκοτάδι, θα σκοντάψει, θα πέσει, και θα σκοτωθεί!!
πράγμα που δεν επιθυμώ για μένα!!!
Impious Varmint
quote:
νομίζω πως αν κάποιος έχει μέσα του υπολείμματα φόβου, η και τύψεις ακόμα, για αυτό που αφήνει,
μάλλον κάτι από την πρότερη πίστη του διεκδικεί, εστω και υποσεινήδητα.
πράγμα, που σημαίνει, ότι δεν είναι ολότελα πεπεισμένος για το καινούργιο που υποτίθεται ότι δέχτηκε.
Φίλε eidos, ίσως και να συμβαίνει αυτό που λες.
Από την άλλη όμως όταν αφήνεις πίσω σου κάτι σίγουρο και γνώριμο σε σένα και προσπαθείς να κάνεις ένα άλμα, δεν ξέρεις αν κατά την προσγείωση θα σπάσεις τα πόδια σου ή αν θα ισορροπήσεις και θα προχωρήσεις παραπέρα.
Κι αυτό είναι κάτι που μπορεί να σε κρατήσει καθηλωμένο επειδή φοβάσαι τις πιθανές συνέπειες ή να σου δώσει μια ευκαιρία να κάνεις μια γενναία κίνηση χωρίς να είσαι βέβαιος για κάτι.
Μπορούμε όμως να είμαστε πάντα σίγουροι για τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των επιλογών μας?
Φαντάσου ένα ναυαγό σε ένα μικρό νησί ενώ τριγύρω του βλέπει μόνο θάλασσα κι έχει μαζί του μια βάρκα.
Από τη μια σκέφτεται ότι το νησί του παρέχει μια ασφάλεια από τις θύελλες, τα κύματα που μπορεί να τον πνίξουν και φοβάται να φύγει.
Από την άλλη έχει κάποια κίνητρα (να δει τους αγαπημένους του, να γυρίσει σπίτι του κλπ) που τον κινητοποιούν στο να τολμήσει να φύγει παρά τους κινδύνους που ελοχεύουν.
Τι θα κάνει?
Θα παραμείνει ή θα εγκαταλείψει?
quote:
να είμαι στο απέραντο φως, και να κρατάω λιγο απ΄το σκοτάδι;
και τι να κρατήσω απ΄ το πριν;
Η δική μου εντύπωση είναι πως υποσυνείδητα έστω μπορεί κάτι να παραμένει οπότε πρέπει να το αναγνωρίσεις και να το αντιμετωπίσεις - αν βέβαια θεωρείς ότι σε βλάπτει.
Επειδή όμως είναι αδύνατον να γνωρίζω αν αυτό συμβαίνει σε κάθε συνάνθρωπο μου σε ανάλογες περιπτώσεις, δε μπορώ να ξέρω τι συμβαίνει.
Εσύ μάλλον γνωρίζεις καλύτερα! 
Όσον αφορά το τι θα μπορούσες να κρατήσεις απ' το πριν, θα σου πρότεινα να κρατήσεις όλα αυτά που αποκόμισες από το πριν και σε διαμόρφωσαν διδάσκοντας σε ως άνθρωπο. 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Από την άλλη όμως όταν αφήνεις πίσω σου κάτι σίγουρο και γνώριμο σε σένα και προσπαθείς να κάνεις ένα άλμα, δεν ξέρεις αν κατά την προσγείωση θα σπάσεις τα πόδια σου ή αν θα ισορροπήσεις και θα προχωρήσεις παραπέρα.
Κι αυτό είναι κάτι που μπορεί να σε κρατήσει καθηλωμένο επειδή φοβάσαι τις πιθανές συνέπειες ή να σου δώσει μια ευκαιρία να κάνεις μια γενναία κίνηση χωρίς να είσαι βέβαιος για κάτι.
Ομως αγαπητέ Dying_Incubus αυτό το κάτι στο οποίο επιχειρείς το άλμα δεν πρέπει να σου δώσει κάποιες "διαβεβαιώσεις" ότι αξίζει να το πιστέψεις?Δεν μπορείς να ασπαστείς κάτι το οποίο δεν γνωρίζεις πόσο μάλλον αν είναι κάτι το καινούριο.
Impious Varmint
Από την άλλη όμως, πόσα πολλά πράγματα αποδεχόμαστε κι ασπαζόμαστε κατά συνθήκη ή εντελώς μηχανικά χωρίς να γνωρίζουμε πραγματικά αν αυτά μας εκφράζουν πραγματικά αλλά και πως φτάσαμε στο σημείο να τα υϊοθετούμε?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Από την άλλη όμως, πόσα πολλά πράγματα αποδεχόμαστε κι ασπαζόμαστε κατά συνθήκη ή εντελώς μηχανικά χωρίς να γνωρίζουμε πραγματικά αν αυτά μας εκφράζουν πραγματικά αλλά και πως φτάσαμε στο σημείο να τα υϊοθετούμε?
Πράγματι φίλε Dying_Incubus υπάρχουν αρκετά πράγματα τα οποία αποδεχόμαστε μηχανικά.Από την συμβουλή του "σοφού" παππού μέχρι την υιοθέτηση των ιδεών που προβάλλει ο πολιτικός αρχηγός που υποστηρίζουμε.Ολες αυτές μας οι επιλογές έχουν συνέπειες,είτε θετικές είτε αρνητικές.Το θέμα είναι αν μπορούμε να τις αλλάξουμε.
Χωρίς να θέλω να γίνω κουραστικός,θα ήθελα να μείνω στο θέμα της πίστης.Το θρήσκευμα το οποίο είμαστε "υποχρεωμένοι" να ασπαζόμαστε στην Ελλάδα είναι η Ορθοδοξία αφού σχεδόν η πλειονότητα του πληθυσμού είναι βαφτισμένη σε Ορδόθοξες εκκλησίες.Το 98%-99% του πληθυσμού δηλώνουν Χριστιανοί Ορδόδοξοι.Πόσοι από αυτούς όμως πραγματικά είναι???Μια βόλτα θα σε πείσει πως ούτε οι μισοί δεν ξέρουν σε τι πιστεύουν.Από την νεολαία στις καφετέριες που επισκέφθεται την εκκλησία κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα,από τους εργαζόμενους μεσήλικους που δεν έχουν χρόνο για θρησκείες αφού αγωνίζονται για τα προς το ζην,μέχρι τις χαριτωμένες γριούλες που,όπως δηλώνουν,δεν πιστεύουν στους παπάδες,που έχουν κάνει την θρησκεία επάγγελμα, αλλά πιστεύουν στον Θεό-Χριστό-Παναγία.Και τίθεται εδώ το ερώτημα,που πραγματικά με "βασανίζει" εδώ και χρόνια.Πως γίνεται αγαπητέ σε κάθε πόλη,κωμόπολη,κοινότητα ή χωριό να υπάρχουν ανά 50 με 100 μέτρα εκκλησίες???Πως γίνεται να υπάρχουν σε ένα ακριτικό χωριό ή σε ένα απομακρυσμένο νησί να υπάρχουν τουλάχιστον δυο εκκλησίες και δύο μοναστήρια ενώ το κοντινότερο σχολείο να βρίσκεται σε απόσταση 150 χιλιομέτρων και το πλησιέστερο νοσοκομείο σε απόσταση 200???Πως γίνεται ο απλός κόσμος να προτιμά να μείνουν αγράμματα τα παιδιά του και να μείνει χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πάρα να μείνει χωρίς εκκλησία???
Εδώ φαίνεται αγαπητέ η τεράστια δύναμη που ασκεί η θρησκεία.Και ρωτάω εγώ:"Είναι φυσιολογικό αυτό?"
Φυσικά αποτελεί δικαίωμα του καθενός να ασπάζεται και να πιστεύει όποιον και ό,τι θέλει.Αλλά για καλό δικό μας ας πάψουμε να πιστεύουμε ότι η θρησκεία θα μας σώσει ως Γένος.Η θρησκεία αποτελεί απλά δεκανίκι στην πνευματική μας αδυναμία να πιστέψουμε στους εαυτούς μας.Το ξέρω ότι είναι δύσκολο να αποτινάξουμε τον μανδύα της πίστης (άλλωστε ούτε εγώ επιδιώκω κάτι τέτοιο),απλά ας πάψουμε να θεωρούμε την θρησκεία ως "ύψιστο" αγαθό.Υπάρχουν πολύ σοβαρότερα πράγματα που πρέπει να πετύχουμε και,προς Θεου,αυτά δεν επιτυγχάνονται με "Θεία Φώτιση".
Impious Varmint
ειναι ξεκαθαρο απο αυτα που λες το εξης:
η οργανωμενη θρησκεια, εκμεταλευεται την εμφυτη αναγκη του ανθρωπου να πιστευει σε κατι ανωτερο, και ετσι καταφερνει και χειραγωγει τους 'πιστους' της, και τους χρησιμοποιει προς ίδιον οφελος.
σε καθε περιπτωση ολοι μας, ασκουμε καποια θρησκεια=τροπος λατρειας.
δεν εχει σημασια προς ποιον η τι απευθυνεται η θρησκεια μας,
εγω λατρευω τον Γιαχβε, εσυ τον Θεο, ο αλλος τον Αλλαχ, ο αλλος λατρευει την επιστημη του, ο αλλος τη φυση, ο αλλος τον εαυτο του, ο αλλος μια πετρα!
θα μου πεις πως λατρευει καποιος την επιστημη, για παραδειγμα;
εφοσον καποιος θεωρει την επιστημη ως πανακεια για να λυθουν τα οποια προβληματα, και εφοσον την εμπιστευεται, και αποβλεπει σε αυτην, δινει στην επιστημη αυτη, (και κατ΄επεκτασι στους επιστημονες) ρολο Θεου. η πιστη του στην επιστημη, τον οδηγει να λεει και να κανει πραγματα υπερ αυτης.
Ασκει λοιπον θρησκεια, για την επιστημη.
επομενως ας μην βγαζει κανεις τον εαυτο του απεξω, λεγοντας οτι 'εγω δεν εχω σχεση με θρησκειες και τετοιες βλακειες, που αποκοιμιζουν τον απλο λαο..κ.τ.λ.'
ολοι ειμαστε θρησκευομενοι... γιατι να το κρυψωμεν αλωστε;
D_I
νομιζω οτι αυτοι οι οποιοι πιστευουν πραγματικα, αυτοι που εχουν νοηση της πιστης τους ειναι ελαχιστοι. αυτους τους καταλαβαινεις εφοσον μπορουν να υπερασπιστουν την πιστη τους. τα περισσοτερα ατομα βεβαια δεν ειναι πιστοι, απλα ακολουθουν το ρευμα.
ποιοι νομιζεις οτι μπορουν να δεχτουν κατι καινουργιο πιο ευκολα;
εν πασει περιπτωση αν κατι μπροστα σου δεν ειναι ξεκαθαρο καλυτερα να μεινεις εκει που εισαι.
Μακάρι να με ρωτούσαν εμένα κάτι ανάλογο.
«μολις σταματησω να γελαω (το λεω σοβαρα) θα σου απαντησω»
Τελικά, και όπως βλέπεις δεν θέλησα να…….διακόψω το γέλιο σου (!), μετά από ΠΕΝΤΕ ΟΛΑΚΕΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ μήπως έχεις σκεφτεί κάτι που να μπορείς να εμφανίσεις ως ΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ φίλτατε??
Καλά τα γέλια, αλλά μην ξεχνάς ότι όποιος γελά τελευταίος γελά καλύτερα….
Άντε να δούμε.
Γιατί δεν απαντάς φίλε eidos στον Schwabe; Φοβάσαι κάτι; Έχεις να κρύψεις κάτι; Δεν έχεις πολλά να πεις; Απλά πιστεύεις άνευ ερεύνης; Όπως προτρέπουν οι γραφές; Γιατί;;
Μακάρι να με ρωτούσαν εμένα κάτι ανάλογο.
-------------------------------------
και γιατι δεν το κανεις τελικα; γιατι δεν απαντας; απο μενα κανενα προβλημα!
Αλλωστε και οι αρχαίοι Ελληνες,που έτρεμαν τους θεούς τους,έλεγαν σοφά:"Συν Αθηνά και χείρα κίνει".Εμείς???
Σου παρέθεσα αυτό το απλοικό παράδειγμα της καθημερινότητας για να δείς την δύναμη που ασκεί η θρησκεία στον λαό.Γίνονται έρανοι για να χτιστούν εκκλησίες και ενώ υπάρχουν ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν άμεσα,αλλά για να ικανοποιηθούν πρέπει να υπάρχουν κονδύλια,τα οποία για να τα πάρεις πρέπει να έχεις "τον Θεό μπάρμπα".Για πέρνα από κάποιο νοσοκομείο για να δεις τι εστί πόνος.Πέρνα να δεις χειρουργημένους σε ράντζα,νεφροπαθείς να περιμένουν να λειτουργήσει το μηχάνημα αιμοκάθαρσης,καρκινοπαθείς να περιμένουν σε ουρές αναμονής για χημειοθεραπείες.Εκεί να δείς "γούστα" αγαπητέ.Και μετά έλα να μου πεις,για Γιαχβέ,Αλλάχ,Βούδα και ο,τι άλλο.Μα ακόμη και έτσι αυτοί οι ανθρωποι περιμένουν μια ανώτερη βοήθεια.Και καλά κάνουν,κανείς δεν τους κατηγορεί.Είναι και αυτό μια ανάγκη που όλοι μας έχουμε.Αλλά δεν πιστεύω ο Θεός να θέλει να του χτίζουμε παλάτια ενώ δίπλα μας πεθαίνουν τα δημιουργήματα του.
Μπορείς να γυρίσεις την συζήτηση και πάλι σε φιλοσοφικό επίπεδο και να μου παρουσιάσεις εδάφια της Αγίας Γραφής για την αγάπη του Θεού στον άνθρωπο,όμως η πραγματικότητα βρίσκεται εδώ και όχι στον ουρανό.
Προτιμώ λοιπόν αγαπητέ να δώσω 100 ευρώ σ'ένα ζητιάνο στην άκρη του δρόμου παρά να δώσω έστω και 1 ευρώ στον "κυριλέ" ζητιάνο της διπλανής ενορίας.Και ας πέσει φωτιά να με κάψει...
Impious Varmint