- ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Το θέμα είναι ότι ο δρόμος αυτός ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ και δεν έχεις δυνατότητα αλλαγής και επιλογής.
Μήπως θα μπορούσες να μας εξηγήσεις τι ακριβώς εννοείς με το ότι δεν υπάρχει δυνατότητα αλλαγής και επιλογής?
Φίλη Ελπίδα, ο δρόμος που οδηγεί στον θεό ή οτιδήποτε θέλει να τον ονομάσει κάποιος, είναι ένας. Είναι οδρόμος της επιστροφής της ψυχής στον δημιουργόν της. Είναι το εσωτερικό μονοπάτι που πρέπει να βρούμε και να ακολουθήσουμε όλοι γιά να φθάσουμε στον προορισμόν μας σαν ψυχές. ΑΥΤΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ, δεν υπάρχει άλλος. Αυτό που συνήθως μας κάνει να μπερδευόμαστε είναι οι πρό- δρόμοι τους οποίους μπορεί να ακολουθήσει κάνείς με τον μοναδικό σκοπό να βρεί την αρχή του σωστου εσωτερικού μονοπατιού. Αφετηρίες γιά αυτούς τους δρόμους και τέτοιοι δρόμοι υπάρχουν πολλοί. Αυτούς τους δρόμους μπορείς να τους αλάξεις. Σ αυτούς τους δρόμους υπάρχουν επιλογές.
Εδώ θα ήθελα να σημειώσω ότι ο εσωτερικός δρόμος ενώ ειναι ο μοναδικός γιά όλους τους ανθρώπους, υπάρχουν κάποιες ελάχιστες διαφορές γιά τον κάθε άνθρωπο που οφείλονται αποκλειστικά στό κάρμα του. Ο δρόμος όμως είναι ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
quote:
ΔΡΟΜΟΙ ΠΕΡΠΑΤΗΜΕΝΟΙ ΚΙ ΑΠΕΡΠΑΤΗΤΟΙ
ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΔΙΑΒΗ ΠΕΡΑ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΙ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ.
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΝ ΛΕΣ ΕΣΥ :
quote:.
υπάρχουν κάποιες ελάχιστες διαφορές γιά τον κάθε άνθρωπο που οφείλονται αποκλειστικά στό κάρμα του
ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠ0ΔΕΧΟΜΑΙ ΤΟ ΚΑΡΜΑ, Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΩΘΕΙ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ "ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ" ΔΡΟΜΟΥ.
ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ : ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ, ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ.
ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΟΥ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Φίλε Odysseus_nemo νομίζω πως ο φίλος glinaaea με το post του θέλει να μας πει για την τελική κατάληξη μιας ψυχής που είναι στο δημιουργό της και αυτό είναι που ονομάζει «μοναδικό δρόμο» (αν κάνω λάθος διόρθωσε με)
Θα συμφωνήσω σε αυτό απλά θα ήθελα να πω πως στο πως θα φτάσει εκεί η κάθε ψυχή είναι κάτι διαφορετικό.
Ανάλογα με τις ανάγκες που έχει η κάθε ψυχή με τα εκάστοτε μαθήματα που έρχεται να πάρει η δρόμος αυτός αλλάζει – προσωπική άποψη.
Μιας και η κάθε μία είναι μοναδική έτσι μοναδικός είναι ο δρόμος που ακολουθεί άσχετα εάν η κατάληξη οδηγεί σε ένα κοινό σημείο.
Φίλε Οδυσσέα, επαναλαμβάνω ότι ο δρόμος που οδηγεί από την ύλη (ο χώρος που βρισκόμαστε), στο άυλο (θεός), είναι ένας και ο ίδιος γιά όλους μας. Οι ανταποδώσεις όμως του κάθε ενός ΜΕΣΑ Σ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Αν εσύ θέλεις να πιστεύεις ότι ο ίδιος ο δρόμος του καθενός ειναι άλλος φυσικά είναι δικαιωμά σου. Επειδή το θέμα αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο και δεν έχω και πολύ χρόνο στην διαθεσή μου θα σου πρότεινα να διαβάσεις στο θέμα <<ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ, ΤΙ ΘΑ ΡΩΤΟΥΣΑΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟ >> στον τομέα <<ΨΥΧΗ>> στην σελίδα 14 τις δικές μου συμμετοχές. (Φίλη Ελπίδα είχες και εσύ συμμετοχές σ αυτό το θέμα). Νομίζω φίλε μου ότι κάποιες περισσότερες διευκρινίσεις θα πάρεις από εκεί. Θα κάνεις αυτόν τον κόπο;;;;;;;;;
Φιλικότατα.
ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ. ΕΠΙΤΡΕΨΕ ΜΟΥ ΝΑ ΕΧΩ ΤΙΣ ΑΝΤΙΡΗΣΕΙΣ ΜΟΥ!!
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΩ ΠΩΣ ΘΕΩΡΩ ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ(ΘΕΩΣΗ) ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ(ΖΩΗ, ΜΥΗΣΗ, ΤΡΟΠΟΣ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ ΤΗΣ ΘΕΩΣΗΣ ΚΛΠ). ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΚΟΠΟ, ΤΗ ΘΕΩΣΗ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ(Ο ΔΡΟΜΟΣ ΜΑΣ).
ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ!!
ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΛΗΘΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ!!
ΑΣ ΕΙΝΑΙ... ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ
...
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Από την άλλη, αυτό το "ο σκοπός μας είναι η θέωση μας" δεν σας ακούγεται κάπως (πολύ) υπερφίαλο; Ξέρω ότι χαιδεύει τα αυτιά μας η ιδέα, να γίνουμε μικροί θεοί, όπως μας "αξίζει" (κουραφέξαλα), αλλά μήπως αυτή είναι και η μεγαλύτερη παγίδα;
Μήπως αυτό που καλούμαστε να πετύχουμε, είναι η ισορροπία της υλικής και της πνευματικής μας υπόστασης, την άριστη συνεργασία των δύο που θα φέρει την απόλυτη αρμονία της ύπαρξης μας;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Ποιός θα μπορούσε να πεί το αντίθετο! Το θέμα είναι όμως οτι αυτή η αρμονία να μήν είναι ο στόχος
αλλα το μέσο του στόχου που έρχεται και αυτό "φυσικά"
Στόχος-σκοπός ή ότι άλλο όμως είναι τεχνητά και νοητικά
πλασμένοι. Ο ΝΟ-ΩΝ έχει τη γεννήτρια της πραγματικότητάς του.
Η ύλη είναι απλά το αποτέλεσμά της. Άμα καταδικάζεις κάποιο
μέρος τότε καταδικάζεις το έξω είναι σου της χρονικής περιόδου.
Εξορισμού δεν ξέρουμε τίποτα παρα μόνο λίγα για τον εαυτό μας.
Η συνείδηση και η εμχύχωση βοηθάνε να καλουπωθεί η άλλη όψη
της "Γνώσης" αυτής που δείχνουμε να ΞΕΡΟΥΜΕ και ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ
παρά αυτή που νοιώσαμε βιώσαμε και θα ξαναβιώσουμε.
Στις απαντήσεις σας φίλοι μου, ότι πείτε εσείς. Το μόνο που ξέρω και είναι η ΔΙΚΗ ΜΟΥ γνώμη είναι ότι η ύλη είναι η δέσμιά μας, η δεσμώτης της ψυχής. Όσο γρηγορότερα και καλύτερα απαλαγούμε από τα δεσμά της τόσο πιό γρήγορα θα σταματήσουμε να επανερχόμαστε στην Γη, γιατί ο απότερος σκοπός των όλων ενσαρκώσεων που κάνουμε είναι αυτός: η απαλαγή της ψυχής από τα δεσμά της ύλης. Γιατί λοιπόν να μην προσπαθήσω να το κάνω πράξη αυτό;
Φιλικότατα.
ΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ ΤΟΝ ΟΡΟ "ΘΕΩΣΗ";;
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Χαίρε καλή μου Ostria.
quote:
Γιατί βρε παιδιά τόσο πρόβλημα με την ύλη; Είμαστε φτιάγμενοι από ύλη, τα πάντα γύρω μας είναι ύλη (ή και ύλη αν το θέλετε). Και εμείς αντί να τιμάμε την ύλη από την οποία είμαστε φτιαγμένοι (είμαστε φτιαγμένοι από αστρική σκόνη, που λέει και ο ποιητής) και μέσω της οποίας ζούμε, κινούμαστε και διανοούμαστε, εμείς την υποτιμάμε και την θεωρούμε κάτι υποδεέστερο από μας;! Δηλαδή πηγαίνουμε ενάντια στην ίδια μας την φύση...
Κάποιες ημέρες είναι τώρα που απολαμβάνω σαν παρατηρήτρια την συζήτηση ετούτη, και να σου πω, ότι χαίρομαι την καλή συνεργασία όλων των παιδιών, της Elpidas, του glinaaea, του Odysseus_nemo και των λοιπων φίλων μας...
Ναι τα πάντα γύρω μας, είναι ύλη καλή μου (αυτά τουλάχιστον που μπορούν να δεσμεύσουν οι πέντε αισθήσεις μας και τα οποία βιώνουμε). Και πάλι φυσικά είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνεις πως "ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΛΗ" στο εμπάργο, μια και ετούτο απορρέει από όλες μας, ή, σχεδόν όλες μας τις καθημερινές ενέργειες!
quote:
Από την άλλη, αυτό το "ο σκοπός μας είναι η θέωση μας" δεν σας ακούγεται κάπως (πολύ) υπερφίαλο; Ξέρω ότι χαιδεύει τα αυτιά μας η ιδέα, να γίνουμε μικροί θεοί, όπως μας "αξίζει" (κουραφέξαλα), αλλά μήπως αυτή είναι και η μεγαλύτερη παγίδα;
Είπαμε λοιπόν για τις πέντε βασικές αισθήσεις μας, όπου σε συνεργασία με τον εγκέφαλο μας δίνουν το αποτέλεσμα: ώστε να αντιληφθούμε, να γνωρίσουμε και να τιμήσουμε αυτό που απλά ονομάζουμε ύλη. (Ενώ καλή μου Ostria για την επιστήμη η ύλη δεν είναι τίποτα άλλο από συσσωρευμένη ενέργεια που διαμορφώνει την "ύλη" και διαμορφώνετε μέσω αυτής, δες Αϊστάην..)
Έτσι λοιπόν γεννάτε το βασικό για όλους μας ερώτημα είτε υπερφίαλο, είτε όχι : Είναι ο σκοπός του ανθρώπου να συνειδητοποιήσει την θέωση, δηλαδή ο άνθρωπος να γνωρίσει με τις "αληθινές" πλέων αισθήσεις (αυτές της ενέργειας) την ποιούσα ενέργεια (Θεία Ουσία);
quote:Μήπως αυτό που καλούμαστε να πετύχουμε, είναι η ισορροπία της υλικής και της πνευματικής μας υπόστασης, την άριστη συνεργασία των δύο που θα φέρει την απόλυτη αρμονία της ύπαρξης μας;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Καλή μου ναι, όλοι οι δρόμοι πάνε στον σκοπό της ένωσης...
Καλούμαστε (μέσα από κάποια συστήματα) να ισορροπήσουμε την ύλη με την ενέργεια, ή, μάλλον να χρησιμοποιήσουμε ορθά την "ενέργεια ύλη", μια και έχουμε ετούτη την δυνατότητα σε αυτό το εξελικτικό μας στάδιο, για να πραγματώσουμε την θέωση.
Σε χαιρετώ Ostria.
Καλή συνέχεια.
Σας χαιρετώ με εκτίμηση.
Επίσης μια αλλή ερωτήση ποιος είναι ο καλύτερος γιατρός αυτός που αγαπά γιατρευεί με την παρουσία του ή αυτός που είναι ο καλύτερος γνώστης της ιατρικής ;, αυτό κυρίως και για την κυπριακή πραγματικότητα .
Αποψή μου αν δεν είσαι ανθρωπος και δεν σεβεσαι τον διπλανό σου τι θα κανείς και για τι θα χρησιμοποιήσεις αυτά που θα ανακαλύψεις , ίσως για αυτό η μεγαλύτερη μας τεχνολογική γνώση που έρχεται από το παρελθόν να μην ερχέται μόνο από τους πιο αναπτυγμένους ταλαντούχους αλλά από αυτούς που πραγματικά θελλουν να προσφέρουν όπως πχ Νευτωνας . Ποια η δική σας απόψη ποια η αξιά της γνώσης (πχ γνωρίζω πως κοβεί το μαχαίρι) χωρίς την αγάπη για τους γύρω μας ;
Είναι τότε ενα άλλο εγωιστικό παρασκευασμά ;
Ποια η Δική σας γνώμη
Ο σεβασμός και η αποδοχή είναι οι βασικές αρχές της ελευθερίας
Αγαπητέ ALOS, ο σκοπός και το μέσον.
Από την μία έχουμε την αρμονία (την δημιουργική συνεργασία-έσω και έξω) και από την άλλη την συνειδητοποίηση. Αν δεν προηγηθεί η συνειδητοποίηση μπορούμε να έχουμε αρμονία; Από την άλλη η συνειδητοποίηση πώς επιτυγχάνεται; Ερωτήματα...
Φίλε glinaaea, έχω περάσει από αυτή τη σκέψη "η απαλλαγή της ψυχής από τα δεσμά της ύλης", αλλά πάντα κάτι δεν μου κολλούσε απόλυτα.
Θεωρούμε την ψυχή ως αυθύπαρκτη, τέλεια ουσία, η οποία πρέπει να απαλλαγεί από τα δεσμά της ύλης. Ομως, η ίδια επέλεξε να "δεσμευτεί" στην ύλη. Οπότε από την μία έχουμε μία καθαρή επιλογή και από την άλλη την ανάγκη κατάργησης αυτής της επιλογής. Γιατί άραγε; Γιατι η ψυχή να εξελίσσεται μόνο μέσω της ύλης (και πώς εξελίσσεται εφ όσον η φύση της είναι τέλεια;) και όχι ως άυλη αυθύπαρκτη ουσία; Κι άλλα ερωτήματα...
quote:
ΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ ΤΟΝ ΟΡΟ "ΘΕΩΣΗ";;
Χμμ.. νομίζω ότι δεν υπάρχει ως όρος, φίλε Οδυσσέα. Ο πιό κοντινός είναι ο όρος "αποθέωση" που στην περίπτωση μας σημαίνει "θεοποίηση".
Νομίζω πάντως, ότι η zezberg έδωσε μία καλή απάντηση "δηλαδή ο άνθρωπος να γνωρίσει με τις "αληθινές" πλέων αισθήσεις (αυτές της ενέργειας) την ποιούσα ενέργεια (Θεία Ουσία);"
Θα έλεγα όμως ότι συνήθως σημαίνει και την ένωση με την Θεία Ουσία.
Αγαπητή zezberg πολύ σωστά λες ότι η ύλη είναι ενέργεια.
(εκ)Δηλούμενη (φανερή) ενέργεια θα έλεγα εγώ. Οπότε γιατί να υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός ανάμεσα στην ύλη και την ενέργεια; Από την άλλη η ενέργεια ανιχνεύεται με διάφορους τρόπους (και ίσως και να ελέγχεται κι όλας) οπότε είναι και αυτή μέρος της φύσης που μας περιβάλλει.
Νομίζεις ότι υπάρχει ενέργεια πέρα της φυσικής; (
Φίλε Ελληνα, κατά την γνώμη μου πάντα, η συσσώρευση γνώσης δεν έχει καμία σχέση με τον σεβασμό και την αγάπη, παρά μόνο στον τρόπο με τον οποίο θα την χρησιμοποιήσεις. Οπότε γνώση μπορεί να αποκτήσει ο καθένας, "καλός ή κακός" άνθρωπος. Αλλά ο τελικός χαρακτηρισμός θα βγει από το αποτέλεσμα. Οσο δεν έχουμε την γνώση, μπορούμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας "καλούς", το θέμα είναι όταν αποκτήσουμε την δύναμη (η γνώση είναι δύναμη) τι κάνουμε; Αλλοι υποκύπτουν στην γοητεία της εξουσίας, άλλοι όχι. Εδώ νομίζω ότι παίζει ρόλο η διάδοση της γνώσης. Οσο την κρατάς για τον εαυτό σου, κινδυνεύεις να πέσεις στην λούμπα.
Στο θέμα του γιατρού, επέτρεψε μου να σου πω ότι χρειάζονται και τα δύο. Και γω μπορεί να έχω καλές προθέσεις και αγάπη, αλλά δεν θα μπορέσω να σώσω τον ασθενή. Ούτε ο γιατρός που δεν έχει τις αναγκαίες γνώσεις.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Αγαπητή φίλη Όστρια νομίζω ότι έχει γίνει ένα μικρό ΛΑΘΑΚΙ. Και νομίζω ότι δεν διάβασες την παραπομπή που προτρέπω πιό πάνω. Αν την διαβάσεις θα καταλάβεις ότι η ψυχή ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΞΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΤΕΙ ΤΗΝ ΥΛΗ. ΠΡΟΥΠΗΡΧΕ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΥΛΗ. Αυτό που επέλεξε η ίδια με όλες τις άλλες ψυχές μαζί ήταν η απόφασή της να απαλαγεί από την ύλη γιά να μπορεί να απολαμβάνει την ύπαρξη και την παρουσία του θεού χωρίς κανένα απολύτως εμπόδιο (απο την ύλη). ΑΥΤΗ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ήταν και η αιτία της δημιουργίας των τριών κόσμων με όλες τις υπόλοιπες διαιρέσεις και υποδιαιρέσεις. Βάσει ΑΥΤΗΣ της απόφασης έγινε το λεγόμενο ΜΠΙΝΓΚ ΜΠΑΝΓΚ. ΔΩΘΗΚΕ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ στις ψυχές να αποχωριστούν την ύλη ξεκινόντας από πολύ χαμηλά, από το μηδέν.
Αν ήταν όντως ελεύθερη όπως ακριβώς την είπες εσύ, ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΤΕΙ ΤΗΝ ΥΛΗ, σε τί θα την ωφελούσε;;;;;;;;;;;;;;
Και μιά απάντηση προς τον Έλληνα.
Φιλε μου η αληθινή και πραγματική αγάπη υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει πραγματικός οδηγός που σε καθοδηγεί για το τί πρέπει να κάνεις στην ζωή. Οι επιλογές όμως είναι των ανθρώπων.
Φιλικότατα.
quote:
Όσο γρηγορότερα και καλύτερα απαλαγούμε από τα δεσμά της τόσο πιό γρήγορα θα σταματήσουμε να επανερχόμαστε στην Γη, γιατί ο απότερος σκοπός των όλων ενσαρκώσεων που κάνουμε είναι αυτός: η απαλαγή της ψυχής από τα δεσμά της ύλης.
Συμφωνώ μαζί σου στο ότι πρέπει να απαλλαγούμε από το κομμάτι ύλη αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Χρειάζεται και εσωτερική καλλιέργεια.
Πέρα από την ύλη υπάρχουν και άλλα πράγματα και αυτά έχουν να κάνουν με τον έσω εαυτό μας. Το να απαλλαγείς από την ύλη και να παραμείνεις ένας υπερόπτης εγωιστής που νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα δεν νομίζω να βοηθάει και τόσο.
Αρχικά ένα καλό βήμα θα ήταν όσον αφορά την ύλη μιας και ανήκουμε σε έναν υλικό κόσμο να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τι είναι και τι κάνει η ύλη και απλά να την χρησιμοποιούμε και όχι να χρησιμοποιεί αυτή εμάς.
Ας μην ξεχνάμε πως το ανθρώπινο σώμα είναι υλικό και αυτό είναι που φυλάσσει μέσα την ίδια την ψυχή. Μήπως τελικά είναι αναγκαία η ύλη προκειμένου να εξυπηρετηθούν κάποιοι σκοποί ως ένα βαθμό?
Μήπως αυτή η αναγκαιότητα υπερβαίνει τη σκοπιμότητα με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται ο σκοπός?
Odysseus_nemo
quote:
ΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ ΤΟΝ ΟΡΟ "ΘΕΩΣΗ";;
Είναι το επίπεδο εκείνο που μπορεί μία ψυχή να φτάσει αφού έχει ολοκληρώσει την πορεία της, έχει πάρει τα εκάστοτε μαθήματα μέσα από τις ενσαρκώσεις της που συντελούν στην ανέλιξη της και πλέον έχει απαλλαγεί από το φθαρτό κόσμο.
Φίλη Ελπίδα πιστεύω ότι απ τα γραφόμενά μου δεν άφησα πουθενά να εννοηθεί ότι δεν συμφωνώ μαυτά που λες.
Ο καλύτερος λοιπόν τρόπος να δώσουμε τις απαντήσεις και να βρούμε την αλήθεια ειναι να βρούμε το εσωτερικό μονοπάτι, τον εσωτερικό δρόμο και ακολουθόντας τον να βρούμε τις λύσεις και να τις ακολουθήσουμε.
Δεν συμφωνείς και εσύ;
Φιλικότατα.
Ίσως ο δρόμος προς την υποτιθέμενη ολοκλήρωση μας είναι μπροστά μας και αρνούμαστε να τον δούμε. Κάποιος κάποτε είπε ότι δεν είμαστε ικανοί να ποθούμε τις στιγμές που μας αναλογούν στον δρόμο της ζωής μας. Είμαστε όμως ικανοί να αλλάξουμε δρόμο; Είμαστε άνθρωποι που σεβόμαστε τον εαυτό μας. Είμαστε τι;
Μπορώ να ζήσω ξέροντας ότι αυτά που μου λένε δεν με γεμίζουν, δεν μου ορίζουν έναν δρόμο δικό μου αλλά δικό τους. Είμαστε πραγματικά ελεύθεροι να διαλέξουμε την ποριά της ζωής μας η απλώς νομίζουμε ότι ορίζουμε τον εαυτό ως μέτρο γνώσης.
Γνώσης ως προς τι; Και με τι ανάμνηση; Αναμνήσεις του δρόμου που θυμάσαι από φωτογραφίες και τις νιώθεις επιφανειακά σαν την μελάνη της φωτογραφίας.
Ίσως ο δρόμος να ορίζει εσένα σαν άνθρωπο.
Ίσως ο δρόμος είναι να είσαι άνθρωπος.
Ίσως ο δρόμος είναι άνθρωπος.
Ίσως και ποτέ είναι.
Δεν είμαι σίγουρος για τίποτα περισσότερο από εμένα.
Δεν υπαρχει αντικειμενικότητα.
Υπαρχει μονο συνειδητότητα.
Υπάρχει εσωτερικό μονοπάτι διαφορετικό από το εξωτερικό μονοπάτι, η είναι μια από τις πολλές ψευδαισθήσεις που κάποιος άκουσε …η δημιούργησε? Το γράφω με την καλή έννοια, μιας και όποιος θέλει να δει βαθιά μέσα τι συμβαίνει,χρειάζεται να αμφισβητήσει πολλά από όσα έμαθε, και να το θέσει... στα υπ όψιν…
Μια ερώτηση πριν από αυτή…. δεν θα ήταν,
Για να βρω τι αληθινά υπάρχει, (για την αλήθεια, δεν γνωρίζω τίποτα, ακουσα τι ειπαν αλλοι,(Σωκρατης, Βουδας, Χριστος...) έχω απλά την εντύπωση πως υπάρχει…. και αν υπάρχει, κάτι περισσότερο από τον εαυτό μου πρέπει να είναι, ιδιαίτερα σαν βλέπω πόσες φορές ο εαυτός πέφτει σε αντιθέσεις η ζει σε ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ….)
η ερώτηση λοιπόν είναι,
ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ?
Αν υπάρχει κάτι τέτοιο, φτάνει κανείς μέσα από εσωτερικά μονοπάτια, και αυτά /ο, είναι ένα... ξεχωριστό μονοπάτι?
Μήπως ξεκινάμε λάθος…. τεμαχίζοντας την ίδια τη ΖΩΗ…σε έξω και σε μέσα?
Μήπως δημιουργήσαμε το μέσα, και παλεύουμε απεγνωσμένα να ξεφύγουμε με τα προβλήματα που αυτό μας δημιουργεί?
quote:
Ο καλύτερος λοιπόν τρόπος να δώσουμε τις απαντήσεις και να βρούμε την αλήθεια ειναι να βρούμε το εσωτερικό μονοπάτι, τον εσωτερικό δρόμο και ακολουθόντας τον να βρούμε τις λύσεις και να τις ακολουθήσουμε.
Δεν συμφωνείς και εσύ;
Φυσικά και συμφωνώ σε αυτό που λες.
Αυτό που θα ήθελα να πω είμαι όμως πως αυτό το μονοπάτι που οδηγεί στην αλήθεια δεν είναι ένα. Τι εννοώ όμως με αυτό ?
Η κάθε ψυχή είναι μοναδική όπως μοναδικές είναι και οι ανάγκες της τα βιώματά της αυτά που καλείται να «κατακτήσει» προκειμένου να ανέλθει.
Έτσι λοιπόν η διαφορετικότητα αυτή υπαγορεύει και το μοναδικό μονοπάτι του καθένα άσχετα εάν όλα αυτά τα μονοπάτια μπορούν να ονομασθούν δεξιά ατραπός.
Ελπίζω να έγινα κατανοητή.
quote:
Αγαπητή φίλη Όστρια νομίζω ότι έχει γίνει ένα μικρό ΛΑΘΑΚΙ. Και νομίζω ότι δεν διάβασες την παραπομπή που προτρέπω πιό πάνω.
Ποιά παραπομπή εννοείς;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-