- ΚΥΠΡΟΣ-ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΩΡΕΣ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Και ισχύς δεν νοείται η οικονομική, αλλά η πολιτικο-στρατιωτική.

Δεν έχω γνώση στρατιωτικών θεμάτων, ότι υπάρχει και στον στρατό κάποια ίσως "γραφειοκρατική αντίληψη" σε κάποιους σταρτιωτικούς είναι σίγουρο, αλλά σε σχέση με άλλους τομείς της ελληνικής κοινωνίας, ελπίζω και θέλω να πιστεύω πως υπάρχει μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης.

Θα ήθελα απλά παρενθετικά να τονίσω, πως και η ανάπτυξη του στρατού επηρρεάζεται αναγκαστικά από τη συνολικότερη ανάπτυξη της χώρας τόσο σε ανθρώπινο, όσο και σε τεχνολογικό επίπεδο.

Άνθρωποι από "εμάς", από την ελληνική κοινωνία δηλαδή, στελεχώνουν και τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά και σε τεχνολογικό επίπεδο, υπάρχει πάντα ο καταλυτικός παράγοντας (παντού & πάντα) της τεχνολογίας. Και δεν αρκεί να αγοράζει κανείς τεχνολογία, πρέπει να παράγει.

Μακάρι -- και νομίζω πως έτσι είναι -- ότι και στους δύο τομείς υπερτερούμε. Θα πρέπει όμως να ισχυροποιήσουμε και τα αντανακλαστικά μας και αυτές τις τελείως ανόητες φοβίες. Θα πρέπει να καταλάβουμε πως τόσο η δειλία, όσο και το θάρρος είναι θέμα ελεύθερης επιλογής και "απλής" λογικής.

Δεν είναι δυνατόν, το θεωρώ πέρα για πέρα παρανοϊκό και απαράδεκτο να αποδεχτούμε αυτό το σχέδιο, για πολλούς λόγους.

Έχουνε τόσα χρόνια διάφοροι, δώσει γη και ύδωρ στην Τουρκία. Γιατί; Με τι αντάλλαγμα; Αυτό το ελεεινό σχέδιο, που πολύ εύστοχα, ο Παπαδόπουλος Τάσος, χαρακτήρισε αγορά ελπίδας;

Είναι πολιτική αυτά τα άθλια ζεμπέκικα; Και εντάξει, ας το δεχτούμε. Αλλά ένας σόφρων άνθρωπος εξετάζει ... Αν δει ότι δεν υπάρχει αντίκρισμα, την άλλη μέρα πρέπει να αλλάξει πορεία. Όχι σαν εμάς, όλο καλωσύνη (βλακώδης) και η άλλη πλευρά τίποτα.

Καλύτερα μία ολόψυχη έχθρα, παρά μία φιλία κολλημένη με κόλλα.

Πιστεύω ότι ένα "όχι" θα λειτουργήσει συν τω χρόνω υπέρ των ελληνοκυπρίων αλλά και των τουρκοκυπρίων (όσων θέλουν να ζουν μέσα σε μία σύγχρονη κοινωνία). Ο φόβος εμπλοκών δημιουργεί εικονικές καταστάσεις εμπλοκών και μία ψυχολογία σαν να έχει ήδη συμβεί και να έχουμε χάσει την μάχη. Η ψυχολογία πολλών πολιτικών μας δυστυχώς είναι εδώ και χρόνια η ψυχολογία του χαμένου που δεν διεκδικεί τίποτα και προσπαθεί με διάφορους συμβιβασμούς να μην χάσει τα πάντα.
Εντελώς λάθος, εκτός κι αν γνωρίζουν κάτι που εμείς το αγνοούμε...

Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι σ'ένα "ναι", η λύση ανάν θα χρησιμοποιηθεί
ως πρότυπο για την επίλυση άλλων παρόμοιων προβλημάτων στον πλανήτη, τώρα αλλά και στο μέλλον. Το βλέπω ως υποχρέωση μας να αντιταχθούμε σε τέτοιες λύσεις που δεν ευνοούν κανένα λαό παρά μόνο τα συμφέροντα αυτών τις σχεδιάζουν.

Χριστός Ανέστη σε όλους

Μεταφέρονται στρατιώτες και υλικό.
Τουρκικά πολεμικά σκάφη καταπλέουν στην Αμμόχωστο.
http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=334&id=245314

Και χθες ξεφόρτωνε το αρματαγωγό.
Για τρίτη φορά σε μια βδομάδα ο κατοχικός στρατός ενισχύεται σε άνδρες και όπλα.
http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=283&id=245292

Θεωρώντας πια δεδομένο το ΟΧΙ, θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε το τι μέλλει γεννέσθαι.

Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει ο γνωστός πόλεμος νεύρων με παραβιάσεις κλπ κλπ. Και εδώ όμως θα ήθελα με κεφαλαία γράμματα να τονίσω προς όσους έχουν τη δυνατότητα να ακούσουν.

Σε τέτοια περίπτωση η Ελληνική αντίδραση οφείλει να είναι άμεση και δυναμική. Εδώ δεν παίζουμε παιχνιδάκια, απαιτείται αποφασιστικότητα.
Για όσους θυμούνται το 1987, η Ελληνική αποφασιστικότητα είχε θριαμβεύσει.

Επίσης, το γεγονός της προσάρτησης των κατεχομένων ιδιαίτερα όταν ενισχύθηκε ως ενδεχόμενο μετά από Αμερικανικές δηλώσεις δήθεν αναγνώρισης, νομίζω πως θα διακόψει κάθε προσπάθεια της ευρωπαϊκής ενταξιακής πορείας της Τουρκίας.

Αλλά ακόμα και αν γινόταν κάτι τέτοιο (γεγονός που θεωρώ απίθανο, παρά τις περί αντιθέτου δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού) τότε η Τουρκία θα αυτοκτονούσε.

Η Τουρκία βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση και οι κινήσεις της θα είναι ως ένα σημείο σπασμωδικές. Απαιτείται επαγρύπνιση και δυναμισμός από εμάς. Καμία υπαναχώρηση από τις θέσεις μας.

---------

"Δεν θα ήταν εκείνοι λύκοι, αν δεν ήταν οι άλλοι αρνιά"
Σαίξπηρ

Αγαπητέ μου φίλε Louca,όταν μίλησα για προδότες ΦΥΣΙΚΑ δεν εννοούσα
τους Ελληνοκύπριους πολίτες αλλά τους διαφόρους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ....
ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ του Ελληνοκυπριακού λαού,σε ΟΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ ΚΙ ΑΝ ΑΝΗΚΟΥΝ και
είτε είναι πολιτικοί της Κύπρου είτε της Ελλάδος.

Πιστεύω να καταλαβαίνετε τι λέω. Να είστε όλοι καλά!

ΑΝΑΛΥΩΝ

Φίλε Αναλυων.

Αυτό που έχω σχολιάσει για προδότες δεν είναι για αυτό που εσύ ανάφερες αλλά για αυτό που έχει αναφέρει ο φίλος Απολλωνιος.

Ξέρω πολύ καλά τις απόψεις σου φίλε μου και δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να παρεξηγήσω κάτι.

Με χαροποιεί το γεγονός ότι πολλά μέλη έχουν ενδιαφερτεί για την Κύπρο.
Αυτό που με λύπεί όμως είναι ότι βλέπω σε μια σελίδα του εσωτερισμού και που ασχολείται έπρακτα με τα θέματα του ελληνισμού να μην έχει ενδιαφερτεί έστω και ένας απο τους συντονιστές οι διαχειριστές του εδώ χώρου και να πεί μιαν άποψη.
Να πιστέψω ότι δεν τους ενδιαφέρει το θέμα?Εαν είναι έτσι τότε πραγματικά πρ'επει να προβληματιστώ.

Εδώ και περισσότερο απο ένα χρόνο που είμαι μέλος εδώ έχω διαβάσει φιλοσοφίες απο κάποια μέλη.Ακραίες θέσης.Καγάδες για ηλίθια πράγματα.
Είδα άτομα να έχουν υπέροχες απόψεις και τοποθετήσεις σε κάποια θέματα.Είδα άτομα που πραγματικά γνωρίζουν πολλά πράγματα και μελετούν πολλά πράγματα.
Και ειδικά κάποιους απο τους συντονιστές.

Που είναι όλοι αυτοί τώρα που ένα μέρος του ελληνισμού έχει πρόβλημα???

Αυτό πραγματικά με προβληματίζει γιατί βλέπω ότι για μερικά άτομα(και δεν μιλάω μονο για συντονιστες αλλά για όλα αυτά τα άτομα που θέλουν να πιστεύουν ότι είναι διανοούμενη και ότι κατέχουν μεγάλο μέρος της γνώσης)υπάρχουν πολύ περισσοτερο σημαντικά πράγματα απο ένα κομάτι του ελληνισμού που κινδυνεύει.

Δεν θέλω να πω άλλα γιατί ίσως παρασυρθώ.ΚΑι είπα ήδη πολλά.

Ευχαριστώ όλα τα μέλη τα οποία συμετέχουν στο θέμα της κύπρου και λένε τις απόψεις τους και συμπαραστέκονται.Η άποψη του καθενός είναι σημαντική αλλά προσωπικά περίμενα πολύ περισσότερο ενδιαφέρον ειδικά απο αυτόν τον χώρο.

Να είστε όλοι καλά.
Σας ευχαριστώ όλους όσους αγαπάτε και πονάτε το νησί.

Βλέπω αυτόν τον τίτλο καιρό τώρα, διαβάζω τα μηνύματα...

Από μόνη της η λέξη ΚΥΠΡΟΣ μου προκαλεί μια θλίψη...πονάω και που την προφέρω.
Οσο θυμάμαι τον εαυτό μου, αυτό το κομμάτι της Ελλάδας ( που είναι λοιπόν και δικό μου κομμάτι ), περνά "κρίσιμες ώρες".

Ισως φταίει που φαντάζει σαν απλωμένο χέρι να δείχνει προς τα κει...προς την ανατολή, εκεί που βγαίνει το φως, εκεί απ' όπου ήρθαμε(;)

Και το νοιώθω σαν ένα χέρι απο ένα κορμί, που ποτέ δεν ήταν γερό, πάντα κάποιο τραύμα θα προκαλούσε στο κορμί πόνο και δυσκολία.
Φαντάζομαι τον εαυτό μου χωρίς το ένα μου χέρι...

Πολλοί προσπάθησαν κατά καιρούς να το κόψουν, να το πληγώσουν, να το αποξενώσουν απ' το κορμί, πολλοί προσπαθούν ακόμα.
Πολλές φορές τα κατάφεραν αλλά αυτό ξαναγειάνει και εξακολουθεί να τρέφεται με το αίμα της καρδιάς μάνας και να περιμένει την ανάλογη φροντίδα.

Μπορεί να μοιάζουν λίγο μελό και ξεπερασμένα αυτά αλλά έτσι το νοιώθω αυτό το κομμάτι, αυτό το χρυσοπράσσινο φύλλο...

Δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό που του συμβαίνει σήμερα.
Πάντα στο παρελθόν κάποιοι προσπαθούσαν να το πάρουν, κι όταν δεν μπορούσαν προσπάθησαν να το μολύνουν με κάθε τρόπο, φορτώνοντάς το με ασύμβατους ιστούς και μολυσμένο αίμα αλλά...φαίνεται πως έχει ψυχή.
Και την ψυχή δύσκολα τη μολύνεις.

Δεν έχει σημασία ποιός είναι σήμερα πρόεδρος εκεί, ποιός θα' ναι αύριο.
Οποιος και να' ναι, ό,τι και να πει, ο κόσμος που ζει σ'αυτον τον τόπο, αυτός που είναι η ψυχή, θα πάρει το δρόμο που η μέσα του - ελληνική ψυχή θα του υποδείξει.

Κι έχω την αίσθηση πως ξέρει καλά τις συνέπειες, ξέρει τη μοίρα του που δεν είναι άλλη από εναν διαρκή αγώνα.
Ισως ετούτος ο αγώνας να είναι πιό δύσκολος από όσους έκανε ως εδώ αλλά όπως και να έρθει, δεν θα είναι ο τελευταίος. Και το ξέρουν αυτό εκεί κάτω.

Τούτη τη φορά όμως, ίσως είναι η ώρα να μη δώσει τον αγώνα μόνος του.
Ισως είναι η ώρα το κορμί-μάνα να αντισταθεί και να πει σε όλους οτι είναι παρούσα και θα παλαίψει να μην της κόψουν το χέρι.

Σκέφτομαι καμμιά φορά πως, όταν ο εχθρός σου ανεβαίνει, κάνει κάτι καλό και σπουδαίο, πρέπει να προσπαθήσεις να μειώσεις την αξία αυτού που πετυχαίνει, αυτό τουλάχιστον λένε οι φωστήρες της στρατηγικής.

Και συνειρμικά μου έρχεται στο νού αυτή η χρονιά...
Την ώρα που το κορμί μεστώνει, λάμπει, ωριμάζει...ο άλλος κάνει την ύστατη προσπάθεια να το πληγώσει... να το αφήσει ανάπηρο.
Την ώρα που όλοι θα το κοιτούν με δέος, με σεβασμό και - γιατί όχι; με ελπίδα, την ώρα που θα δίνει κάτι απο τη λάμψη του, τη λάμψη που απο την Ολυμπία σκορπάει απλόχερα, την ίδια ώρα διάλεξαν να του κόψουν το χέρι.

Υπάρχει δίλημμα;
Εχω επιλογές;
Μπορώ να καθίσω αμέτοχος;
Δικαιούμαι να μην αγωνισθώ;

Έχετε ξεφύγει εντελώς, έχετε χάσει τα μυαλά σας και αυτό με απογοητεύει.

Καταρχήν είπα ότι σκέφτομαι, δεν είπα ότι αποφάσισα.

Επέλεξα την διέξοδο της λογικής και προσπάθησα να δω τους πολιτικούς να ανταλλάσσουν επιχειρήματα. Δεν έχει απομείνει κανένα ουσιαστικό επιχείρημα υπέρ του όχι εκτός από αυτό της ασφάλειας.

Το οικονομικό βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη αφού περιμένουμε και τους δωρητές.

Το ότι ήμαστε εθνικιστές δεν μας δίνει το δικαίωμα να ισοπεδώνουμε τα πάντα.

Εγώ σαν πατριώτης θέλω την επανένωση της Κύπρου και την ειρήνη σε αυτόν τον τόπο για τον οποίο πονάω.

Δεν φοβάμαι τίποτα και κανένα.

Δεν φοβάμαι να πω όχι.

Δεν φοβάμαι όμως ούτε το ναι αν αυτό είναι μονόδρομος.

Ο Ελληνισμός επιβίωσε σε πολύ χειρότερα.

Ο πρόεδρος Παπαδόπουλος σε όλη την πορεία του έλεγε ψέματα στον Κυπριακό λαό ότι θέλει λύση και στην πάροδο της εξουσίας του έκανε ότι ήταν δυνατόν για να θάψει αυτό το σχεδιο.

Και αυτό το δήλωσε και ο ίδιος για όσους ηλίθιους έχουν αυτιά να ακούσουν, ότι δεν αποδέχεται την διζωνική ομοσπονδία.

Ο κύριος Παπαδόπουλος είναι άνανδρος στις δηλώσεις του και στις πράξεις του.

Αν ήταν καλός διπλωμάτης θα έλεγε ψέματα στους ξένους και όχι στους συμπατριώτες του σε τούτη την στιγμή.

Έχω το δικαίωμα να βλέπω και να κρίνω και τώρα πλέον που τα πράγματα ξεκαθάρισαν υπέρ του όχι, τοποθετούμαι συνειδητά υπέρ του ναι απλά για να καταδικάσω την παραπληροφόρηση και το δικαίωμα του κάθε πολίτη να ενημερωθεί σωστά.

Δεν μπορώ να εμπιστευθώ κανένα πολιτικό, εμπιστεύομαι την κρίση μου και πόσο μάλλον να εμπιστεύομαι έναν πολιτικό που είναι γνωστός μασόνος, πρόσφατα η γυναίκα του πραγματοποίησε μια παγκυπρια συνάντηση τον γυναικών τεκτόνων.

Θα περιμένουμε την επόμενη μέρα για να διαπιστώσουμε τελικά τι θέλει ο αόρατος εχθρός του Ελληνισμού.

Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπάρχει, ισχυρίζομαι ότι μετά το όχι οι εβραίοι θα έχουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν προβλήματα και στην Ελλάδα και στην Κύπρο γιατί από του χειρισμούς του άτιμου Τασούλη έχουμε βρεθεί στην ποιο δύσκολη θέση της ιστορίας μας.

Είναι δικαίωμα μου να πιστεύω ότι θέλω, και πιστεύω ότι Παπαδόπουλος είχε σκοπό να θάψει το σχέδιο.

Και δεν το πιστεύω μόνο εγώ, το πιστεύουν οι εναπομείναντες λογικοί σε αυτήν την χώρα, όπου μέσα σε αυτούς είναι και ο Χριστοφιας που έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα με την επιλογή που έκανε στις προεδρικές αφού εξέλεξε έναν ψυχακια εθνικιστή.

Και το θέμα είναι εξαιρετικά απλό, αφού είχαμε πρόβλημα ασφάλειας γιατί δεν το έβαλε μέσα στις απαιτήσεις του, ο άνθρωπος αυτός θα κριθεί από την ιστορία ως ένας εγκληματίας.

Γιατί δεν μας είπε τι πρέπει να αλλάξει σε αυτό το σχέδιο?

Δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα?

Τότε γιατί μας κοροϊδεύει.

Μήπως το επόμενο σχέδιο θα το κάνει μόνος του.

Εγώ λέω να φωνάξει και όλους του υπόλοιπους εθνικιστές να δείξουν το μυαλό τους.

Μέχρι να σχηματιστεί άλλο σχέδιο, η Κύπρος θα διχοτομηθεί.

Και είναι δική μου εκτίμηση και θα το δούμε στην πορεία.

Εγώ πιστεύω με αυτά που ακούω και βλέπω ότι τα θετικά του σχεδίου είναι πολύ περισσότερα απο τα αρνητικά.

Και έχω συνηθίσει τους Έλληνες ποιο γενναίους από αυτή την κατάσταση.

Η δειλία στην ουσία κρύβεται στο όχι.

Είμαι απόγονος αγωνιστών της ΕΟΚΑ και της ΕΟΚΑ Β όσο και αν το δεύτερο με λυπεί αφάνταστα.

Και σας διαβεβαιώνω ότι ο πραγματικός ηρωισμός είναι το ναι, εκεί όπου θα ανοίξει ένας φυλετικός πόλεμος και ένας πολιτικό οικονομικός πόλεμος, όπου θεωρώ ότι θα βγούμε νικητές.

Αντίθετα ακολουθώντας τις γνωστές προκαταλήψεις και φοβίες οδηγούμαστε σε ένα δρόμο που κάποιοι θέλουνε να ωραιοποιούνε, αλλά στην ουσία πρόκειται για έναν γκρεμό που μπορεί στο βάθος του να κρύβει και πόλεμο, αλλά και οριστική παράδοση της Κύπρου στους Τούρκους.

Ότι και να γίνει εγώ θα είμαι εκεί με το όπλο μου, αλλά πολύ φοβάμαι ότι οι καραγκιόζηδες που παίζουν μαζί μας, θα πάρουν του αεροπλανάκι τους και άντε γεια.

Δεν θα μιλήσω τώρα, θα περιμένω να μιλήσω μετά, εδώ θα είμαστε.

Δεν θα μπω στην διαδικασία να μιλήσω με συναισθηματικά φορτισμένους, γιατί τώρα όλοι θα δούμε την μέρα μετά το όχι.

Δεν γίνομαι το αρνί κανενός βοσκού, δεν θα πάω προς το σφαγείο χωρίς να αναρωτηθώ πρώτα.

Αυτή είναι η διάφορα μας.

Η ομάδα μου στην Κύπρο είναι η Ανόρθωση και πάω συχνά στο γήπεδο και ξέρω καλά πως είναι οι φανατισμένοι οπαδοί που τρέχουν να δείξουν το πόσο φανατικοί είναι στην ηλιθιότητα, όταν κάποιος ποιο ηλίθιος κάνει τον ρόλο του βοσκού.

Δεν έχω συνηθίσει να παριστάνω το αρνί κανενός.

Φίλε Λούκα τα πράγματα είναι πολύ απλά.

Αν ο Παπαδόπουλος έδειχνε εξ αρχής ότι δεν δεχότανε διζωνική ομοσπονδία, δεν θα έβγαινε πρόεδρος.

Αυτήν την θέση υποστηρίζουν μόνο οι περιθωριακοί εθνικιστές του τύπου Κουτσού που κανένας δεν τους δίνει σημασία.

Η πλειοψηφία του Κυπριακού λαού θέλει λύση και δεν θα έβγαζε ποτέ στην εξουσία κάποιον επικίνδυνο ψυχάκια.

Δυστυχώς για σένα. Εδώ μέσα δεν είναι τηλεόραση και δεν μπορείς να ξεφύγεις από την αλήθεια για αυτό μην με προκαλέσεις να αρχίσω να βγάζω αποσπάσματα από τις κατά καιρούς δηλώσεις του και από το διάγγελμα, ελπίζω πως δεν είσαι οπαδός του Τάσου, γιατί θα πρέπει και εσύ να φορτωθείς τις συνέπειες από τις πράξεις του, τις οποίες δεν θα μπορεί κανείς να υπερασπίσει στο μέλλον.

Και επειδή κάπου ανέφερα κάτι για αρνιά και βοσκούς, οφείλω να πω και δυο λόγια για τους παπάδες που είναι από τους κύριους συντελεστές αυτού του συναισθηματικού ξεσηκώματος που υπάρχει, θα σας υπενθυμίσω ότι αυτοί οι ιουδαίοι καραγκιόζηδες μας αναθεματίζουν κάθε Κυριακή της ορθοδοξίας χωρίς να ντρέπονται.

Δεν αξίζει τον κόπο να ασχολείται κάποιος μαζί τους είναι για γέλια.

Καλή είναι η Ελληνική ψυχή αλλά χωρίς το Ελληνικό μυαλό βρίσκεται σε δουλεία.