- Γήινες και εξωγήινες συμπεριφορές και σκέψεις... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Θα ήθελα να έβλεπα , αν σου έκοβαν τα αυτιά χωρίς νάρκωση μάλιστα τι θα έλεγες...τα δόντια ή την ουρά -αν είχες- ή ημερών μόλις να σε απομάκρυναν απο την μητερα και να σε έδεναν με ένα σχοινί μέχρι την ημέρα που θα σε θανάτωναν....ή να σε έριχναν -κατα λάθος...
- στο λάκο με τα απόβλητα....καλά ρε φίλε , το είδες το βίντεο και τι σχέση εχουν ότι λές με αυτές τις μεθόδους και την υποτιθέμενη καλλιεργημένη ανθρώπινη ράτσα???
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Αναρρωτιέμαι τι διάβολο "διαβολεμένο μυαλό και ψυχή είχε" και έφερε σε τούτο τον κόσμο και αυτή την άρρωστη νοητικά και ψυχικά και την επωνομαζόμενη ως "ανθρώπινη ράτσα"....
Φαντάζομαι ότι πλέον κάθε αντίρρησης θα πρέπει να ήταν ο ίδιος ή ελλειπής και δεν γνωριζε τι δημιουργούσε ή ήταν τρομερά φθονερός και βρωμερός στην ψυχή...διαφορετικά δεν δικαιολογείται αυτή η βρωμερή και τρισάθλια παρουσία της ανθρώπινης ράτσας...μιας ράτσας στυγνών δολοφόνων που όμοιά της η γή δεν έχει γνωρίσει ποτέ ξανά....μιάς ράτσας που αφανίζει οτιδήποτε στο πέρασμά της αφήνοντας πίσω μόνο πόνο και δυστυχία...
Μιας ράτσας τόσο "πούστικης" και υποκριτικής...που δεν διστάζει να εκμεταλλευθεί οτιδήποτε στο πέρασμά της αλλα και να το δικαιολογεί με φθηνά επιχειρήματα , τόσο φθηνά όσο και η ζοφερή παρουσία της...
Ελπίζω στην καταστροφή της , ελπίζω στον αφανισμό της...και προπάντων ελπίζω ότι τίποτα μετά δεν θα την ξαναδημιουργήσει...
Ας ζήσουν και τα υπόλοιπα είδη εν ηρεμία σε τούτο τον πλανήτη...χίλιες φορές καλύτερα θα είναι και γι'αυτά και για τον πλανήτη...
"Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε.."
Τι ηλίθια "Θεέ μου" ευχή και αυτή....το θέμα είναι ότι το πήραμε τοις μετρητοίς και πασχίζουμε να το κάνουμε πράξη...πφφφφφ...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Αδυνατώ να πιστέψω πως θεωρείς το παραμύθι την γένεσης σαν έγκυρη ερμηνεία και εξήγηση του κόσμου που παρατηρούμε.
Πέραν αυτών, εγώ δεν διακρίνω κάποιο κακό στην ζωντανή φύση, αν εξαιρέσουμε το ζώο άνθρωπος που θέλει, λέει, να γίνει θεός/πνεύμα, και για τον λόγο αυτό, μια και δεν έβλεπε κάποιο θεό, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα κατ' εικόνα και ομοίωση τους μούρης του, σαν επιβεβαίωση της υπεροχής του.
Μες στην αλαζονεία του πίστεψε, πως είναι αυτός ο επικυρίαρχος της γης.
Λάθεψε όμως και συνεχώς παρασύρεται στην αλαζονεία του ότι δεν έχει αντίπαλο.
Ο αντίπαλος όμως υπάρχει και δεν τον βλέπουμε.
Και δεν εννοώ αυτές τις βλακείες για επερχόμενους εξωγήινους ούτε για τις αστείες ιστορίες του Λιακό με Νεφελίμ-Ελωχιμ, Ελ , και υποχθόνιους.
Οι επικυρίαρχοι της γης, αυτοί που θα εξελιχτούν σαν βασικός μας αντίπαλος , θα είναι η βάση της ζωή, και η αρχή της.
Τα βακτήρια και οι ιοί.
Το σίγουρο είναι ότι εκφράζουν αγανάκτηση αλλα και απογοήτευση...
Το σίγουρο είναι ότι εκφράζουν ΚΑΙ άγνοια...
Νεφελίμ και Ελλοχίμ...Χριστοί και Βούδες και Γιαχβέ...Αλλάχ...
Απ'ολα εχει ο μπαξές...
Ανθρωπιά δεν έχει και προοπτικές για κάτι καλύτερο...και δεν τα έχει αυτά , διότι δεν έχει καλές προδιαγραφές....
Μάλλον για κανα πείραμα μου κάνει η ανθρωπότητα -ανθρωπότητα ... λέμε τώρα..- και προφανώς -και εκ του αποτελέσματος- το πείραμα δεν πρέπει να πήγε και τόσο καλά Γιάννη....και πειράματα που δεν πάνε καλά , εγκαταλλείπονται....
Μα είναι δυνατόν να μην σέβεται το περιβάλλον του Γιάννη και να θεωρείται ως σοφό και όμορφο δημιούργημα???
Τον καρκίνο μου θυμίζει-ανθρωπότητα- , που μέσα στην απληστία της κατατρώει όλο τον οργανισμό , μη σκεπτόμενη όμως ότι απο την στιγμή που θα πεθάνει ο οργανισμός-φύση/περιβάλλον- δεν θα έχει και κείνη πλέον τίποτα να φάει και θα σημάνει και το τέλος το δικό της....
Κάθε τι το διαφορετικό απο κείνον -καρκίνο- θεωρείται ως αναλώσιμο είδος και μη έχον δικαίωμα ύπαρξης και σεβασμού...
Καλύτερα μην πώ οτιδήποτε άλλο....
Σημ.."Αδυνατώ να πιστέψω πως θεωρείς το παραμύθι την γένεσης σαν έγκυρη ερμηνεία και εξήγηση του κόσμου που παρατηρούμε.
Απλά δεν είναι..."
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Edited by - Εαρινός on 12/07/2011 22:38:14
Προσωπικά δεν έχω άποψη επι του θέματος , ούτε για την όποια εγκυρότητά του ... ούτε για το αντίθετο φίλε μου...
Οπότε ούτε να επικυρώσω μπορώ αλλα ούτε να απορρίψω...
θεωρώ πάντως ως πολύ πιθανό , κάποιοι να γνωρίζουν αλλα και αυτό μια σκέψη μου είναι και τίποτα περισσότερο...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:Τι να σου πω σχετικά με τα ζώα δεν έχω κάποια ιδιαίτερη άποψη.. εγώ απο μικρός ασχολούμουνα με τη φύση, έλεγα μάλιστα ότι ήθελα να γίνω φυσιοδίφης και έπειτα βιολόγος. Αλλα τελικά πήγε αλλού το πράγμα.
Το ξέρω φίλε μου , απλά σε καλώ να συμμετάσχεις στο θέμα , θεωρώντας ότι έχεις άποψη και ιδιαίτερη....
Σε αναμένω...
Κάθε ζωντανός οργανισμός μικρός ή μεγάλος είναι άξιος του σεβασμού μας και δεν πρέπει να φερόμαστε λες και μας ανήκουν τα πάντα, γιατί δεν μας ανήκουν τα πάντα και θα μας έρθει απο εκεί που δεν το περιμένουμε...
quote:
Και δεν εννοώ αυτές τις βλακείες για επερχόμενους εξωγήινους ούτε για τις αστείες ιστορίες του Λιακό με Νεφελίμ-Ελωχιμ, Ελ , και υποχθόνιους..Προσωπικά δεν έχω άποψη επι του θέματος , ούτε για την όποια εγκυρότητά του ... ούτε για το αντίθετο φίλε μου...
Οπότε ούτε να επικυρώσω μπορώ αλλα ούτε να απορρίψω...
θεωρώ πάντως ως πολύ πιθανό , κάποιοι να γνωρίζουν αλλα και αυτό μια σκέψη μου είναι και τίποτα περισσότερο...
Κατανοητό φίλε μου.
Είναι βλέπεις, ... και αυτή η μαγκούφα η ζέστη.
Τι να πει κανείς !!!!
Ξέρω 'γώ..???
Προσωπικά , οτι κι'αν πώ θα είναι άνευ καμμιάς αξίας Γιάννη και αυτό διότι ΔΕΝ γνωρίζω...
Εσύ τι γνωρίζεις....???
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ -Εμείς σαν ανώτερα οντα,εχουμε την διακριτή ικανότητα να ορίσουμε
μια πράξη,ώς βαρβαρική.Οι κατώτερες μορφές ζωής την έχουν?
Δεν είναι λίγο εγωιστική αντίληψη αυτή Νικόμαχε;
Ποιος ορίζει τι είναι ανώτερη μορφή ζωής και τι κατώτερη;
Αλλά ακόμα και έτσι να το δούμε. Εμείς ως ανώτερη μορφή ζωής δεν θα πρέπει να έχουμε πρωτίστως κάποια ευαισθησία σε κάθε μορφή κατώτερης ζωής, ακόμα και όταν πρόκειται για θέμα επιβίωσης (τροφής) .
Η όταν έχουμε να κάνουμε με θέματα κακοποίησης ζώων (θανάτωση) που δείχνει το πρώτο βίντεο, τότε σε αυτά τα φαινόμενα που είναι η ανώτερη φύση του ανθρώπου, χάνεται, γίνεται πιο κατώτερη και από τις κατώτερες μορφές ζωής ;
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ -Οπως προείπα,αν κανείς δεν σκότωνε κανέναν για να τραφεί,τότε θα
συνέβαιναν δυο πράγματα.
Α.ο υπερπλυθησμός ανθρώπων,ζώων και φυτών,θα καθιστούσε την ζωή στον
πλανήτη αδύνατη.
Β.Επειδή η φύση δεν κάνει τίποτα χωρίς λόγο,δεν θα δημιουργούσε τα
ζώα <τροφή>.Δεν θα δημιουργούσε μικρά και μεγάλα ζώα,αλλά ενα είδος
που δεν θα είχε την δυνατότητα να φάει το άλλο,όπως τους ανθρώπους.
Βλέπεις το όλο θέμα μόνο από μια συγκεκριμένη προσωπική σου θέαση και όχι από μια ολοκληρωμένη θέαση, ξεχνάς πως ο «άνθρωπος» σκοτώνει, βασανίζει, κακοποιεί με κάθε τρόπο αθώα ζώα χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος, βέβαια θα μου πεις και πως πολλά ζώα το κάνουν αυτό, το θέμα όμως είναι πως εμείς δεν είμαστε ζώα ή μήπως είμαστε… !!!
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ -Αν πάρεις για κατοικίδιο ενα λιοντάρι και το αφήσεις νηστικό,δεν θα
σε φάει ζωντανό?Που είναι η συνείδηση και η αγάπη?
Το θυμάσαι αυτό το βίντεο… Lion Hugs woman
Edited by - elo on 14/07/2011 00:39:44
Καλημέρα:)
"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
quote:
Εαρινός
Τι να πεί???
Ξέρω 'γώ..???
Προσωπικά , οτι κι'αν πώ θα είναι άνευ καμμιάς αξίας Γιάννη και αυτό διότι ΔΕΝ γνωρίζω...
Εσύ τι γνωρίζεις....???
Το να φτάσει κάποιος στο σημείο να δεχτεί πως ο λόγος του δεν έχει καμία αξία , είναι τραγικό φίλε Δήμο.
Είναι η ολική κατάρρευση.
Αν με ρωτάς τι γνωρίζω για εξωγήινους, Νεφελίμ-Ελωχιμ, Ελ , υποχθόνιους.. και λοιπές μπουρδολογίες της πλάκας, εγώ είμαι σοβαρός άνθρωπος.
Μην προσλάβεις την νοημοσύνη μου.
Έχω πίστη στον άνθρωπο, αν και η εγωιστική αλαζονεία του με θλίβει.
Ελπίζω πως την τελευταία στιγμή – στο παρα πέντε – ενα γερό σοκ θα τον συνεφέρει.
Με αφορμή την παράθεση αυτής της φράσης από την Unseen, στο θέμα της Μετενσάρκωσης:
" Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε... "
έγραψα εκεί:
quote:
Η υιοθέτηση αυτής της φράσης (αν και ουσιαστικά αυτοακυρώνεται από το ίδιο το νόημά της) εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε έναν ακραίο αυτοεγκλωβισμό και έναν υπέρμετρο εγωισμό.
Κατάσταση όπου η αξία του δια-λόγου και της επικοινωνίας αναιρείται.Το ζητούμενο δεν είναι απλά μία ψυχρή νοητική ανοχή στις γνώμες των άλλων και στις θεωρίες των διαφόρων σχολών σκέψης, αλλά η βαθιά Κατανόησή τους και η ανεύρεση των τρόπων που αυτές συνδέονται.
Αυτό προϋποθέτει Σχέση, Μετοχή.Τα 'νομίζω' του καθενός δεν συνιστούν αλήθειες. Οι αλήθειες είναι ευρύτερα σύνολα που ξεπερνούν το άτομο. Το άτομο είναι που θα διευρύνει τη συνειδητότητά του και θα διανοίξει τις Οδούς προσέγγισης προς αυτές.
Αυτό που (καταχρηστικά) ονομάζεται "προσωπική αλήθεια", δεν είναι παρά ένα μείγμα σκέψεων και επιθυμιών που έχουν προέλθει από τον τρόπο που συσχετιζόμαστε με το περιβάλλον ή από διάσπαρτες πληροφορίες.
Τίποτα δεν ανήκει σε κανέναν, και "όλα είναι ένα", λέγεται συχνά.Δεν υπάρχει "προσωπική αλήθεια", υπάρχει όμως προσωπικός δρόμος προς την Αλήθεια.
Και αυτός ο Δρόμος προϋποθέτει πάντα την αναζήτηση και αποδοχή βοήθειας από μία εξωτερική Πηγή που μάς υπερβαίνει...
Επειδή στο θέμα εκείνο εδόθη επίλογος, και επειδή το θέμα αυτό είναι άμεσα σχετιζόμενο, θα αναπτύξω εδώ λίγο παραπάνω τις ανωτέρω σκέψεις.
----------
"Η υιοθέτηση αυτής της φράσης (αν και ουσιαστικά αυτοακυρώνεται από το ίδιο το νόημά της) εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε έναν ακραίο αυτοεγκλωβισμό και έναν υπέρμετρο εγωισμό.
Κατάσταση όπου η αξία του δια-λόγου και της επικοινωνίας αναιρείται.
Το ζητούμενο δεν είναι απλά μία ψυχρή νοητική ανοχή στις γνώμες των άλλων και στις θεωρίες των διαφόρων σχολών σκέψης, αλλά η βαθιά Κατανόησή τους και η ανεύρεση των τρόπων που αυτές συνδέονται.
Αυτό προϋποθέτει Σχέση, Μετοχή."
Βάσει ποιού μηχανισμού άραγε εξελλίσεται, αλλάζει, και μεταμορφώνεται ο άνθρωπος, η κοινωνία, ο κόσμος..;
Δεν είναι μέσα από την εμπλοκή, την σχέση, την ταύτιση , ενίοτε (συχνά) και την σύγκρουση..;
Η στάση του "έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.." τί περιθώρια αισθάνεσθε ότι αφήνει για ουσιαστική επικοινωνία και ανταλλαγή απόψεων, έτσι που να μπορεί να εμπλουτισθεί και να διευρυνθεί η προσωπική θέση;
Μεταξύ του: επιτίθεμαι στον άλλον με σκοπό να του επιβάλλω την δική μου άποψη, και του: κρατώ μία στάση αδιαφορίας και ψυχρής ανοχής για ό,τι λέει, υπάρχει η στάση του: ακούω τον άλλον, επεξεργάζομαι κριτικά ό,τι λέγεται, στοχάζομαι, διατίθεμαι να διαφοροποιήσω ή να διευρύνω το νοητικό μου περιεχόμενο, και όχι μόνο.
(Όπου ο "άλλος", μπορεί να είναι ο φίλος μας , ένας άγνωστος, ο γείτονας, ένας αρχαίος Φιλόσοφος, ένας Μύστης, μία Διδασκαλία κ.α.)
-----------
"Τα 'νομίζω' του καθενός δεν συνιστούν αλήθειες. Οι αλήθειες είναι ευρύτερα σύνολα που ξεπερνούν το άτομο. Το άτομο είναι που θα διευρύνει τη συνειδητότητά του και θα διανοίξει τις Οδούς προσέγγισης προς αυτές."
Σε θέματα όπως Οντολογία, Μεταθανάτια Ζωή, Μετενσάρκωση κ.α. δεν τίθεται ζήτημα "προσωπικής αλήθειας".
Καθένας μπορεί να έχει προσωπική γνώμη, άποψη ή κατανόηση.
Ακόμα και μεγάλα φιλοσοφικά ρεύματα, Στοχαστές και Μύστες ανα τους αιώνες δεν διεκδίκησαν την αλήθεια για τον εαυτό τους. Οι διαφορετικές αλήθειες δεν αυτοαναιρούνται.
Όπως τα πολλά χρώματα συνυπάρχουν, κάτω από την πραγματικότητα του λευκού και μαύρου.
(πολλά χρώματα, όχι όμως άπειρα χρώματα)
-----------
"Δεν υπάρχει "προσωπική αλήθεια", υπάρχει όμως προσωπικός δρόμος προς την Αλήθεια.
Και αυτός ο Δρόμος προϋποθέτει πάντα την αναζήτηση και αποδοχή βοήθειας από μία εξωτερική Πηγή που μάς υπερβαίνει..."
Ένα βίωμα, ένα αίσθημα, μία προσωπική εμπειρία συνιστά πράγματι "προσωπική αλήθεια", εφόσον είναι κάτι που διαμορφώνεται και εμφανίζεται στο δικό μας συνειδησιακό χώρο, με δική μας ευθύνη.
Όμως,
προσωπικές γνώμες, ακόμα και κατανοήσεις που σχετίζονται με Κοσμογονία, Συμπαντικούς Νόμους και το Αόρατο γενικότερα , είναι σχεδόν αλαζονία να τις ονομάζουμε "προσωπικές αλήθειες".
Και μάλιστα αρνούμενοι την αναγνώριση ή την μελέτη όλων αυτών των σημαντικών Μορφών που ανά τους αιώνες έχουν διαμορφώσει τα μεγάλα ρεύματα σκέψης (φιλοσοφικά, εσωτερικά, θρησκευτικά, επιστημονικά).
Σάς χαιρετώ
Nada
Θα είμαι εκτός Διαδικτύου για ένα διάστημα, οπότε δεν θα επανέλθω σύντομα.
Καλή Συνέχεια!
Κανείς δεν μίλησε για «ψυχρή νοητική ανοχή στις γνώμες των άλλων και στις θεωρίες των διαφόρων σχολών σκέψης». Εξίσου, κανείς δεν μίλησε για την αλήθεια ως «ευρύτερο σύνολο που ξεπερνά το άτομο».
Ξέρεις, αγαπημένη μου Nada, ποτέ δεν πίστεψα ότι γεννήθηκα για να ξαμοληθώ στο άγριο σαφάρι της μίας αλήθειας. Ούτε και πίστεψα ότι με έστειλε εδώ κάτω ένας αιμοδιψής θεός που διασκεδάζει με την άγνοιά μου ή ένας απελπισμένος θεός που θέλει να φωτίσει μέσα από μένα τη δική του.*
Ο κόσμος δεν είναι ένας λαβύρινθος όπου κρατιόμαστε από το νήμα της σκέψης ή της επιθυμίας μας για να συνθέσουμε το παζλ της μίας αλήθειας. Είναι μάλλον μια αίθουσα με καθρέπτες, όπου η αλήθεια αντανακλάται ισάξια επ’ άπειρον χωρίς να στριμώχνεται σώνει και ντε σε μια ερμηνεία που προσλαμβάνει για τον εαυτό της πρόσθετη αξία έναντι οποιασδήποτε άλλης.
Το μύθο της μίας αλήθειας και των διαφορετικών δρόμων τον δημιούργησαν τα κάθε λογής ιερατεία που εξακολουθούν να αγνοούν επιδεικτικά την εποχή που διανύουμε, την εποχή δηλαδή της προσωπικής θρησκείας και της προσωπικής αλήθειας ως πραγματικών αντανακλάσεων της Ζωής, προκειμένου να διαιωνίσουν την «αυθεντία» τους, χωρίζοντας έτσι τον κόσμο σε μυημένους, γνώστες, αφυπνισμένους (ή ο,τιδήποτε άλλο) και μη.
Αυτό που προτάθηκε εδώ, αντίθετα, είναι ότι καθένας φυλάσσει και προτάσσει ψήγματα της Αλήθειας, ισάξια. Δηλαδή, η αλήθεια δεν είναι αθροιστική, δεν είναι συνθετική, αν και μπορεί να είναι μερική κατά έναν κβαντικό τρόπο: όλες οι επιμέρους προσωπικές αλήθειες ισχύουν εξίσου έγκυρα χωρίς να αλληλοαναιρούνται.Μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης όψεως ισοπεδωτικό, όμως, αν κοιτάξει κανείς πιο προσεκτικά, θα δει ότι η διαφορετικότητα των ψηγμάτων κάνει ξανά το τοπίο ανάγλυφο.
Και ξέρεις ποια είναι η τραγική ειρωνεία; Ανάμεσα στις δύο αυτές κοσμοθεάσεις, εκείνη που εντέλει αναγνωρίζει ΜΙΑ ζωή και ΜΙΑ αλήθεια, χωρίς να διακρίνει ανάμεσα στα ψήγματα που βρίσκονται μέσα στον καθένα μας, είναι η «έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε»…
*ΠΙΣΤΕΥΩ σε έναν Θεό που αντανακλάται σε άπειρες αλήθειες, δεν σφετερίζεται για τον Εαυτό Του καμία, είναι τέλειος και δεν βιώνει καμία ανάγκη μέσα στην τελειότητά Του, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης να αποκτήσει ταυτότητα και άρα να στριμωχτεί σε μία αλήθεια.
Και σε έναν Κύριο που διαχέει την ύπαρξή Του παντού, διαπερνά και αγκαλιάζει ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
Άπλετο φως που δεν δημιούργησε έκπτωτους κόσμους, αλλά τέλειες εικόνες Του παντού, σκορπίζοντας απλόχερα ομορφιά, έλεος, ευκαιρίες και αγάπη.
Και στο Πνεύμα που εμπνέει και γεννά θεωρίες, βεβαιότητες, αμφιβολίες, κοσμοθεάσεις και ερμηνείες του κόσμου, διακονώντας τες όλες και φυλάσσοντάς τες όλες μέσα στην Αγιότητά Του.
Σε μία αγία και συνεχή παρουσία που διαποτίζει και συνδέει ιδέες, φορείς, συνειδήσεις και μνήμες,
ΟΜΟΛΟΓΩ μία ζωή με άπειρες αντανακλάσεις και προσδοκώ τη βίωση της ομολογίας μου στον μέλλοντα αιώνα.
Αμήν.
Το γιατί πρέπει να κανείς να λύσει πρώτα τα βασικά ζητήματα, να κατασταλάξει δηλ. στο πώς αντιλαμβάνεται τον κόσμο (ως κάτι έκπτωτο ή ως δημιούργημα ενός τέλειου Θεού) και τον εαυτό του μέσα σε αυτόν (αντίστοιχα, ως κάτι που μετέχει της θεϊκής ουσίας ή είναι τελείως ξένο ως προς αυτήν), προσπαθώ να εξηγήσω στο blog που δημιούργησα τις τελευταίες μέρες, http://unseenchrislina.blogspot.com/
Edited by - Unseen on 28/02/2008 08:47:34
quote:
Όμως,
προσωπικές γνώμες, ακόμα και κατανοήσεις που σχετίζονται με Κοσμογονία, Συμπαντικούς Νόμους και το Αόρατο γενικότερα , είναι σχεδόν αλαζονία να τις ονομάζουμε "προσωπικές αλήθειες".
Και μάλιστα αρνούμενοι την αναγνώριση ή την μελέτη όλων αυτών των σημαντικών Μορφών που ανά τους αιώνες έχουν διαμορφώσει τα μεγάλα ρεύματα σκέψης (φιλοσοφικά, εσωτερικά, θρησκευτικά, επιστημονικά
ΑΌΡΑΤΟ είναι αγαπητή ΝΑDA και ως εκ τούτου δεν μπορεί να υπάρξει καμία μέθοδος παρατήρησης, σύγκρισης και κρίσης.
Αλαζονία θα ήταν να θεωρήσουμε μια γνώμη ως αλήθεια απ' όπου κι αν προέρχεται.
Κανείς δεν αρνείται την συμβολή των μεγάλων μορφών στα διάφορα φιλοσοφικά και θρησκευτικά συστήματα αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε οι γνώμες πολλές.... και κάθε εκθέτης παρουσιάζει τις ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ απόψεις.
Εχουμε κάθε δικαίωμα να χρησιμοποιήσουμε τις δικές μας ικανότητες και την δική μας σκέψη, στην προσπάθεια μας να διαμορφώσουμε μια άποψη...τις οποίες προσωπικά δεν θεωρώ καθόλου ευκαταφρόνητες επειδή δεν είναι γραμμένες η αναγνωρίσιμες...
Επίσης ενα ερώτημα που μου έθεσε ενας πολύ καλός φίλος και στριφογυρίζει στο μυαλό μου
<< Τι κατάφεραν όλοι αυτοί οι μύστες ανα τους αιώνες >> ?
Και συμπληρώνω
<< Βλέπει κανείς μια ουσιαστική αλλαγή στην ανθρωπότητα ως σύνολο που να επετεύχθη μέσα απο διαλογισμούς και ιδέες?
Μέσα απο λόγια, θεωρίες και τυπικά?
Αν δεν ολοκληρωθεί ο καθένας μας ως οντότητα με την ΔΙΚΗ του προσπάθεια και εργασία ..με την ΔΙΚΗ του αλήθεια και πραγματικότητα ... πως θα εχουμε ολοκλήρωση και αρμονία εξωτερικά?
Ο Δάσκαλος είναι όλος μέσα σε κάθε άνθρωπο...
Η αλήθεια είναι ολοφάνερη μπροστά μας κάτω απο το φως του ήλιου και το μόνο που περιμένει είναι να δούμε τα ατέλειωτα χρώματα της...μόνο που εμείς την ψάχνουμε στα σκοτάδια ..
Οι συμβολισμοί είναι αντίθετοι ....ο άνθρωπος δημιουργήθηκε τέλειος, ολόκληρος και γαλήνιος....δεν βγαίνει το λευκό μέσα απο το μαύρο όπως θέλουνε να μας πείσουν, αλλά το μαύρο προσπαθεί να λερώσει το δικαίωμα του μόνιμου λευκού.
Ας είναι ...πλάνη της αλήθειας ονομάζεται το θέμα.
Καλή αντάμωση... μέχρι να επιστρέψεις στο διαδύκτιο...
quote:Σε κάθε περίπτωση, εξυπακούεται ότι η "προσωπική αλήθεια" είναι μια μοναδική σύνθεση θεωριών, δογμάτων και διδαγμάτων κατά το δοκούν. Και μολονότι πολλές φορές η προσωπική αλήθεια κάποιου, αν δεν έχει σωστές φιλοσοφικές βάσεις, αν αυτός δεν έχει θέσει τα σωστά ερωτήματα και δεν έχει ερείσματα φαίνεται πράγματι σαν αερολογία, προσωπικά θα ήμουν πολύ διστακτική να αναιρέσω το περιεχόμενο των λόγων οποιουδήποτε ανθρώπου, διότι απλούστατα ακόμη και χωρίς τα θεωρητικά ερείσματα όλοι έχουν κάτι να πουν! Κάτι που τις περισσότερες φορές βγαίνει από την καρδιά τους και αν μπορείς να κάνεις τη διάκριση και να βγάλεις τα στοιχεία του εγώ, είναι πολύ σημαντικό.
Όμως,
προσωπικές γνώμες, ακόμα και κατανοήσεις που σχετίζονται με Κοσμογονία, Συμπαντικούς Νόμους και το Αόρατο γενικότερα , είναι σχεδόν αλαζονία να τις ονομάζουμε "προσωπικές αλήθειες".
Και μάλιστα αρνούμενοι την αναγνώριση ή την μελέτη όλων αυτών των σημαντικών Μορφών που ανά τους αιώνες έχουν διαμορφώσει τα μεγάλα ρεύματα σκέψης (φιλοσοφικά, εσωτερικά, θρησκευτικά, επιστημονικά).
Κι αν οι διάφορες Σχολές κατάφερναν να αφουγκραστούν τον παλμό και την αντίδραση του κόσμου, αντί να βάζουν μια ταμπέλα "ανεξέλικτοι", θα είχαμε όλοι προοδεύσει πολύ περισσότερο...
quote:Ναι, ας μην αναλωνόμαστε όμως μόνο στο φάσμα των χρωμάτων που μπορούμε να αντιληφθούμε με το μάτι μας γιατί υπάρχουν και πολλά άλλα, μη αντιληπτά με το ανθρώπινο μάτι. Υπάρχουν επίσης και πολλά άλλα πράγματα μη ορατά με το ανθρώπινο μάτι, τι είδους πραγματικότητα συνιστά αυτό, άραγε;
Οι διαφορετικές αλήθειες δεν αυτοαναιρούνται.
Όπως τα πολλά χρώματα συνυπάρχουν, κάτω από την πραγματικότητα του λευκού και μαύρου.
(πολλά χρώματα, όχι όμως άπειρα χρώματα)
Ελπίζω να μη μας λείψεις για πολύ καιρό, Nada.
Καλημέρα, με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
Και το βασικό νόημα είναι ότι η αλήθεια δεν είναι αθροιστική, δεν είναι συνθετική, αν και μπορεί να είναι μερική κατά έναν κβαντικό τρόπο: όλες οι επιμέρους προσωπικές αλήθειες ισχύουν εξίσου έγκυρα χωρίς να αλληλοαναιρούνται.Αυτό σημαίνει αναπόφευκτα ότι και η αλήθεια της Nada και του Open Mind είναι εξίσου έγκυρη με τη δική μου ή με οποιαδήποτε άλλη. Για πολλοστή φορά μέσα στο τόπικ, θα πω «έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε»…
Δεν συμφωνώ ως προς την εγκυρότητα της προσωπικής αληθείας του καθένα μας
Ναι μεν η αλήθεια για τον καθένα μας διαφέρει αλλα δεν σημαίνει ότι και όλες οι
Απόψεις ισχύουν.
Πχ ένας μπορεί να πιστεύει ότι δεν υπάρχει τίποτα ενας άλλος ότι η χ θρησκεία
Είναι η σωστή δεν είναι δυνατόν να ισχύουν και τα δυο στην πραγματικότητα
Καθώς το ένα αναιρεί το άλλο.
Άρα πραγματική αλήθεια υπάρχει και είναι μια άπλα εμείς οι άνθρωποι δεν μπορούμε να την Ξέρουμε και προσπαθούμε μέσω διαφόρων θεωριών να την προσεγγίσουμε.
quote:
Το γιατί πρέπει να κανείς να λύσει πρώτα τα βασικά ζητήματα, να κατασταλάξει δηλ. στο πώς αντιλαμβάνεται τον κόσμο (ως κάτι έκπτωτο ή ως δημιούργημα ενός τέλειου Θεού) και τον εαυτό του μέσα σε αυτόν (αντίστοιχα, ως κάτι που μετέχει της θεϊκής ουσίας ή είναι τελείως ξένο ως προς αυτήν), προσπαθώ να εξηγήσω στο blog που δημιούργησα τις τελευταίες μέρες
Πολύ ενδιαφέρον προσπάθεια θα το επισκέπτομαι συχνά το blog σου.
Πάντως για όσους δεν το γνωρίζουν, θα άξιζε να το διαβάσουν, να γίνουν παρατηρητές στους εσωτερικούς προβληματισμού τους, με τα μάτια ενός άλλου Μεγάλου ανθρώπου .
«Ήσυχα, καθαρά, κοιτάζω τον κόσμο και λέω: Όλα τούτα που θωρώ, γρικώ, γεύομαι, οσφραίνομαι κι αγγίζω είναι πλάσματα του νου μου .
Ο ήλιος ανεβαίνει, κατεβαίνει μέσα στο κρανίο μου. Στο ένα μελίγγι μου ανατέλλει ο ήλιος, στο άλλο βασιλεύει ο ήλιος .
Τ΄ άστρα λάμπουν μέσα στο μυαλό μου, οι Ιδέες, οι άνθρωποι και τα ζώα βόσκουν μέσα στο λιγόχρονο κεφάλι μου, τραγούδια και κλάματα γιομώνουν τα στρουφιχτά κοχύλια των αυτιών μου και τρικυμίζουν μια στιγμή τον αγέρα σβήνει το μυαλό μου, κι όλα, ουρανός και γης, αφανίζονται .
"Εγώ μονάχα υπάρχω!" φωνάζει ο νους .
"Μέσα στα κατώγια μου, οι πέντε μου ανυφάντρες δουλεύουν, υφαίνουν και ξυφαίνουν τον καιρό και τον τόπο, τη χαρά και τη θλίψη, την ύλη και το πνεύμα .
"Μα εγώ, ο Νους, με υπομονή, με αντρεία, νηφάλιος μέσα στον ίλιγγο, ανηφορίζω. Για να μην τρεκλίσω να γκρεμιστώ, στερεώνω απάνω στον ίλιγγο σημάδια, ρίχνω γιοφύρια, ανοίγω δρόμους, οικοδομώ την άβυσσο .
"Αργά, με αγώνα, σαλεύω ανάμεσα στα φαινόμενα που γεννώ, τα ξεχωρίζω βολικά, τα σμίγω με νόμους και τα ζεύω στις βαριές πραχτικές μου ανάγκες .
"Βάνω τάξη στην αναρχία, δίνω πρόσωπο, το πρόσωπο μου, στο χάος .
"Δεν ξέρω αν πίσω από τα φαινόμενα ζει και σαλεύει μια μυστική, ανώτερη μου ουσία. Κι ούτε ρωτώ δε με νοιάζει .
Είναι ανθρώπινο έργο, πρόσκαιρο, παιδί δικό μου, το βασίλειο μου ετούτο.
Μα είναι στέρεο, άλλο στέρεο δεν υπάρχει, και μέσα στην περιοχή του μονάχα μπορώ γόνιμα να σταθώ, να χαρώ και να δουλέψω. "Είμαι ο αργάτης της άβυσσος. Είμαι ο θεατής της άβυσσος. Είμαι η θεωρία κι η πράξη. Είμαι ο νόμος. Έξω από μένα τίποτα δεν υπάρχει."
Χωρίς μάταιες ανταρσίες να δεις και να δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπινου νου, και μέσα στ΄ αυστηρά τούτα σύνορα αδιαμαρτύρητα, ακατάπαυτα να δουλεύεις να ποιο είναι το πρώτο σου χρέος.
Με αντρεία, με σκληρότητα στερέωσε απάνω στο σαλευόμενο χάος το καταστρόγγυλο, το καταφώτιστο αλώνι του νου, ν΄ αλωνίσεις, να λιχνίσεις, σα νοικοκύρης, τα σύμπαντα.
Καθαρά να ξεχωρίσεις κι ηρωικά να δεχτείς τις πικρές γόνιμες τούτες, ανθρώπινες, σάρκα από τη σάρκα μας, αλήθειες:
α) Ο νους του ανθρώπου φαινόμενα μονάχα μπορεί να συλλάβει, ποτέ την ουσία
β) κι όχι όλα τα φαινόμενα, παρά μονάχα τα φαινόμενα της ύλης
γ) κι ακόμα στενότερα: όχι καν τα φαινόμενα τούτα της ύλης, παρά μονάχα τους μεταξύ τους συνειρμούς
δ) κι οι συνειρμοί τούτοι δεν είναι πραγματικοι, ανεξάρτητοι από τον άνθρωπο, είναι κι αυτοί γεννήματα του ανθρώπου
ε) και δεν είναι οι μόνοι δυνατοί ανθρώπινοι παρά μονάχα οι πιο βολικοί για τις πραχτικές και νοητικές του ανάγκες.
Γεννοβολώ τα φαινόμενα, ζωγραφίζω με πλήθια χρώματα φανταχτερά, γιγάντιο ένα παραπέτασμα μπροστά από την άβυσσο. Μη λες: "Αναμέρισε το παραπέτασμα, να δω την εικόνα!" Το παραπέτασμα, αυτό είναι η εικόνα.
"Είναι ανθρώπινο έργο, πρόσκαιρο, παιδί δικό μου, το βασίλειο μου ετούτο. Μα είναι στέρεο, άλλο στέρεο δεν υπάρχει, και μέσα στην περιοχή του μονάχα μπορώ γόνιμα να σταθώ, να χαρώ και να δουλέψω. "Είμαι ο εργάτης της άβυσσος. Είμαι ο θεατής της άβυσσος. Είμαι η θεωρία κι η πράξη. Είμαι ο νόμος . Έξω από μένα τίποτα δεν υπάρχει."
Σκάψε! Τι βλέπεις;
Ανθρώπους και πουλιά, νερά και πέτρες!
Σκάψε ακόμα! Τι βλέπεις;
Ιδέες κι ονείρατα, αστραπές και φαντάσματα.
Σκάψε ακόμα! Τι βλέπεις;
Δε βλέπω τίποτα! Νύχτα βουβή, πηχτή σα θάνατος. Θα ΄ναι ο θάνατος.
Σκάψε ακόμα!
Αχ! Δεν μπορώ να διαπεράσω το σκοτεινό μεσότοιχο! Φωνές γρικώ και κλάματα, φτερά γρικώ στον άλλον όχτο!
Μην κλαις! Μην κλαις! Δεν είναι στον άλλον όχτο! Οι φωνές, τα κλάματα και τα φτερά είναι η καρδιά σου!
Πέρα από το νου, στον ιερό γκρεμό της καρδιάς, ακροποδίζω τρέμοντας. Το ένα μου πόδι αδράχνεται από το σίγουρο χώμα, το άλλο ψάχνει στα σκοτεινά απάνω από την άβυσσο .
Ψυχανεμίζουμαι πίσω απ΄ όλα τούτα τα φαινόμενα μια μαχόμενη ουσία. Θέλω να σμίξω μαζί της .
Ψυχανεμίζουμαι πως κι η μαχόμενη ουσία πολεμάει πίσω από τα φαινόμενα να σμίξει με την καρδιά μου. Μα το σώμα στέκεται ανάμεσα και μας χωρίζει. Ο νους στέκεται ανάμεσα και μας χωρίζει .
Ποιο είναι το χρέος μου; Να συντρίψω το σώμα, να χυθώ να σμίξω με τον Αόρατο. Να σωπάσει ο νους, ν΄ ακούσω τον Αόρατο να φωνάζει .
Περπατώ στ΄ αφρόχειλα της άβυσσος και τρέμω. Δυο φωνές μέσα μου παλεύουν .
O νους: "Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο; Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αισθήσεων χρέος μας ν΄ αναγνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου ."
Μα μια άλλη μέσα μου φωνή, ας την πούμε έκτη δύναμη, ως την πούμε καρδιά, αντιστέκεται και φωνάζει: "Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν΄ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!»
Νίκος Καζαντζάκης - ΑΣΚΗΤΙΚΗ Salvatores Dei
Edited by - elo on 28/02/2008 14:01:37
Η επιταγή της αλήθειας, έρχεται πιεστική γιατί μόνο αυτή υπάρχει, εκτός αν εμείς θεωρήσουμε τους εαυτούς μας αδυνάτους να την φτάσουμε. Αξίωμα που αυτοαναιρείται καθώς ο άνθρωπος είναι θεός... Γιατί μόνον ο αδύνατος έχει ανάγκη το ψέμα, ή δεν αντέχει την αλήθεια, ενώ ο πραγματικά δυνατός δεν φοβάται την αλήθεια. Αυτό έχει να κάνει με την διάκριση κέντρο «εγώ όπως είμαι τώρα» και κέντρο «ο θεός που είμαι» και δεν μπορεί να έχει αδυναμίες και ανάγκη του ψέματος.
Μόνο το ψέμα έχει ανάγκη το σκοτάδι, για να κρυφτεί η ατέλεια του, αυτό με τις σοφιστείες του προσπαθεί να δώσει στην υπόσταση του ένα μυστηριακό λόγο για την ελλατωματικότητα του με αναγωγή σε κάτι σπουδαίο που ακόμη δεν μπορεί να φανερωθεί, αλλά, που στην ουσία ζητάει απλά πίστωση χρόνου ώστε να συνεχίσει να υπάρχει, άλλως η καταστροφή κι η αποπομπή του είναι βέβαια ακολουθία και ο θάνατος του οριστικός, λόγω της ατέλειας του που θα έρθει στο φως…
Όλες οι σκοτεινές ..αλήθειες είναι ημιτελείς και γι’ αυτό ψεύτικες, έχουν υπόσταση μόνο και μόνο ως πλάσματα του όντος, αλλά, στην ουσία υπάρχουν για να χαθούν κι αυτή τους η κατάληξη δεν γίνεται αποδεκτή κι αγωνίζονται για να παραμείνουν, κοροϊδεύοντας τον άνθρωπο ώστε να συνεργήσει αυτός στην επιβίωση τους, αν και αυτό δεν μπορεί να γίνει, αφού, εξ’ ορισμού είναι να χαθούν…
Όποιος λοιπόν, ζητεί την διατήρηση αυτού που είναι να χαθεί, δένεται μαζί του και κινδυνεύει να χαθεί κι αυτός. Φυσικά το ατελές ή ημιτελές αδιαφορεί γι’ αυτό, καθώς έγνοια του είναι η δική του επιβίωση, ακόμη κι εις βάρους του ανθρώπου, κατά το «ο θάνατος σου η ζωή μου»…
Ο αποκρυφισμός έχει να κάνει με λάθη και ψεύτικους θεούς, καθώς μέσα στο σκοτάδι περιμένουνε να παρασύρουνε τους ανθρώπους, άλλως θα εμφανίζονταν στο φώς που αποκαλύπτοντας τα, τα σκοτώνει, φέρνοντας τα στο φως και στην κατανόηση του ανθρώπου. Η θρησκεία που έχει ανάγκη το σκοτάδι είναι ήδη νεκρή, ενώ η φωτεινή θρησκεία κινείται ειρηνικά στο φως χωρίς φόβο.
μπορεί να καταλάβει ότι το θέμα δεν είναι πόσο μπορεί
να επιμείνει κανείς σε κάτι, όσο κι αν το τεκμηριώνει,
αλλά, αν αυτό μπορεί να σταθεί απέναντι στην αιώνια
αλήθεια. Αν στέκει, όσο αγαπητό κι αν μας είναι, θα
προχωρήσει μόνο του και θα σταθεί στο αιώνιο φως και
θα βοηθήσει και μας νασταθούμε εκεί, αλλά, αν η αλήθεια
του μπορεί να σταθεί ως αλήθεια, άσχετα από την επιθυμία
μας γι’ αυτό…Η διαβολή, η πλάνη, όσο αγαπητή κι αν πετύχει
να γίνει, κάποια στιγμή θα χαθεί, αφού ο χρόνος κι η
αιωνιότητα θα την καταδείξουν ως ανεπαρκή…Το θέμα είναι
πόσοι θα την ακολουθήσουν κι ο εκβιασμός που πιστεύει
ότι μπορεί να κάνει απέναντι στην αλήθεια, με ομηρία τον
άνθρωπο, για τον οποίο έγινε η αλήθεια…
Ευτυχώς, όμως, το σχέδιο του Θεού, οικονομεί ώστε να
γίνουν και όσοι άνθρωποι χρειάζεται , άσχετα από το
πόσο θα πάρει, με τη δική τους θέληση, έτσι ώστε πάντα
να μην έχει όπλα η πλάνη, όπως νομίζει ότι έχει ο
δυστυχής διάβολος…
Αυτό που είναι να γίνει θα γίνει και ο στόχος του Θεού
είναι τα παιδιά του να μην μπορεί να πλανηθούν από τον
διάβολο, γι’ αυτό και βελτιώνεται ο άνθρωπος, με την
εξέλιξη του, παρά τις μαγγανείες του διαβόλου και τις
πλάνες που είναι πολλές, μόνο και μόνο γιατί δεν μπορούν
να αντικαταστήσουν την μια αλήθεια.
Ο Θεός δεν έφτιαξε ένα πλάσμα που να μπορεί να χαθεί,
αλλά, έναν θεό, κατ’ εικόνα και κατ’ ομοίωσην και με
τη βιωτή θα φτάσουμε σ’ αυτό το στάδιο.
Όσο εγωϊσμό κι αν αποκτήσει ο άνθρωπος, η λογική του
κάποια στιγμή θα επικρατήσει και θα’ ναι εύκολο η
σωτηρία. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι υπομονή,
όπως είπε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, «Ειρήνη ημίν»,
όλα θα συντελεστούν…
Η Αλήθεια δεν μπορεί να μην φανεί στο τέλος…
Φτάνει κι ο άνθρωπος στην τελική φάση να είναι κοντά
της, για να σωθεί κρεμόμεος από αυτή, η οποία είναι
αμετάβλητη, ενώ η φύση του ανθρώπου μεταβλητή, μέχρι
την τελική επιλογή...
Καλέ μου Open Mind,
quote:Μα, έλα τώρα… Ξέρεις πόσες κοσμοαντιλήψεις έχουν προταθεί από καταβολής σκεπτόμενου κόσμου για να εξηγήσουν τι είναι αυτό που ζούμε;
Δεν συμφωνώ ως προς την εγκυρότητα της προσωπικής αληθείας του καθένα μας
Ναι μεν η αλήθεια για τον καθένα μας διαφέρει αλλα δεν σημαίνει ότι και όλες οι
Απόψεις ισχύουν.
Πχ ένας μπορεί να πιστεύει ότι δεν υπάρχει τίποτα ενας άλλος ότι η χ θρησκεία
Είναι η σωστή δεν είναι δυνατόν να ισχύουν και τα δυο στην πραγματικότητα
Καθώς το ένα αναιρεί το άλλο.
Άρα πραγματική αλήθεια υπάρχει και είναι μια άπλα εμείς οι άνθρωποι δεν μπορούμε να την Ξέρουμε και προσπαθούμε μέσω διαφόρων θεωριών να την προσεγγίσουμε.
Πέρα από τις διάφορες θρησκείες, ενδεικτικά αναφέρω
τις θεωρίες περί σεξουαλικότητας και ζωτικότητας του Φρόυντ και του Μπερξόν
τις θεωρίες περί δύναμης και εξουσίας, όπως του Νίτσε
τις ορθολογικές θεωρίες, όπως του Καρτέσιου
τις μεταμοντέρνες του Ντεριντά και του Λυοτάρ
τον μυστικισμό της φύσης του Θορώ
τον άμορφο μυστικισμό του Μάιστερ Έκχαρτ
τη θεοσοφία της Μπλαβάτσκι
...
η λίστα είναι ατελείωτη. Όλες ισχυρίζονται για τον εαυτό τους ότι κατέχουν την αλήθεια. Ποιος όμως αποφασίζει ποιες από αυτές ισχύουν και ποιες όχι; Και ποιος αποφασίζει αν η δική σου άποψη ή η δική μου ή του Καζαντζάκη ή και η πιο αφελής ακόμη είναι λιγότερο ή περισσότερο έγκυρη και γιατί;
Για να μη νομίζεις ότι τα λόγια μου είναι ρομαντικές ευχές, αντιγράφω από το βιβλίο του Ken Wilber «Μια θεωρία για τα πάντα», εκδόσεις Κυβέλη, σελ. 134-135:
«Πρέπει να υπάρχει μια έννοια, σύμφωνα με την οποία ακόμη και η ‘παιδαριώδης’ μαγεία και οι μύθοι τύπου Άη Βασίλη είναι αληθινά. Γιατί οι απόψεις αυτές δεν είναι παρά ο τρόπος με τον οποίο φαίνεται ο κόσμος στο επίπεδο αυτό, ή από το κύμα αυτό, και όλα τα κύματα είναι κρίσιμα συστατικά του Κόσμου. Στο μυθικό επίπεδο, ο Άη Βασίλης (ο Δίας, ο Απόλλων ή η αστρολογία) είναι μια φαινομενολογική πραγματικότητα.
Δεν χρησιμεύει σε τίποτε να πούμε, ‘Έχουμε ξεπεράσει αυτό το στάδιο και τώρα ξέρουμε ότι δεν υπάρχει Άη Βασίλης’, γιατί αν αληθεύει αυτό – και όλα τα στάδια αποδεικνύονται απλοϊκά και ανακριβή στο φως της περαιτέρω εξέλιξης – τότε θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι και οι δικές μας απόψεις, ακριβώς τώρα, είναι επίσης λαθεμένες (επειδή η μελλοντική εξέλιξη θα τις ξεπεράσει). Τούτο δεν σημαίνει όμως ότι υπάρχει ένα επίπεδο πραγματικότητας και ότι οι άλλες απόψεις είναι απλοϊκές και ανακριβείς εκδοχές αυτού του μοναδικού επιπέδου. Καθεμία τους είναι ακριβής άποψη ενός κατώτερου, αλλά ουσιαστικά σημαντικού επιπέδου πραγματικότητας και όχι ανακριβής άποψη του ενός και μοναδικού πραγματικού επιπέδου. Η έννοια της ανάπτυξης μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε εμφωλευμένες αλήθειες, όχι απλοϊκές προλήψεις.»
Δηλαδή κάθε προσωπική αλήθεια είναι ορθή για το επίπεδο της πραγματικότητας στο οποίο αντιστοιχεί. Επίσης, κάθε προσωπική αλήθεια τελεί εν εξελίξει ΚΑΙ υπάρχουν πάντοτε αλήθειες ανώτερων επιπέδων που επισκέπτονται τον άνθρωπο και του ανοίγουν πόρτες. Πέρα από τη γνώση δια της μάθησης, που βιώνεται από έξω προς τα μέσα, υπάρχει και η γνώση δια της αποκάλυψης, που βιώνεται από μέσα προς τα έξω.
Εντάξει, θα μου πεις, και πού θα μας πάει μια τέτοια θεώρηση; Για να μην σε κουράζω με σεντόνια king size όμως, θα σου απαντήσω στο επόμενο ποστ μου. Μέχρι τότε, από το εξαιρετικό απόσπασμα που παρέθεσε ο elo, ας κρατήσουμε αυτή τη φράση:
" Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα!"
Σε ευχαριστώ ιδιαίτερα και για την επίσκεψη του blog μου, αν έχεις σχόλια, είναι πάντα ευπρόσδεκτα...
Καλέ μου elo, ζητώ συγνώμη και από σένα και από τους υπόλοιπους συνομιλητές αν σπάσαμε το νήμα της συζήτησης μέχρι τη στιγμή που μεταφέραμε στο τόπικ σου τη συζήτηση που είχε ξεκινήσει στο δικό μου και σε ευχαριστώ για τη φιλοξενία...
Καλό βράδυ, με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Edited by - Unseen on 29/02/2008 01:48:52