- Η ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Παράγραφος δύο, τελευταία πρόταση....
Είναι λίγο παρδαλό, αλλά μου αρεσαν τα χρωματάκια..
Α! παραδόξως στην παλάμη μου τώρα βλέπω κάτι γραμμές χωρίς να το στραμπουλήξω [ θυμάσαι Unseen?]
quote:
NST
Δεν ξέρω Unseen, μπορώ να σταματήσω να γράφω, μπορώ να σταματήσω να μιλάω αλλα την σκέψη δεν μπορώ να την σταματήσω γιατί αν το κάνω δεν θα είμαι εγώ. Ισως έχω εμπλακεί στο δύχτι της σκέψης όπως λέει και ο αγαπημένος μου Κρισναμούρτι αλλά ακόμη και αυτόν ...αναρωτιέμαι...τι θα έλεγε στη ΘΕΣΗ μου η στη ΔΙΚΗ σου?UNSEEN
Εδώ με βοήθησε πολύ το φόρουμ, με όλα αυτά που διαβάζω. Υπάρχει ας πούμε ένας ΠΛΑΤΩΝΑΣ που γράφει έτσι όπως γράφει. Στην τιμή μου, ώρες-ώρες μου σπάει τα νεύρα. Όμως δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι αυτά που λέει εμπεριέχουν αλήθεια, ακόμα κι αν υπάρχουν φορές που αυτοαναιρείται. Έρχεται ένας Γιώργος και λέει με τρεις λέξεις όσα εγώ θέλω τρεις σελίδες Α4 για να πω. Έρχονται άλλοι και λένε καταπληκτικά πράγματα όπως «το DNA είναι παράδειγμα αντικειμενικής αλήθειας». Μια nst που γράφει το ένα καταπληκτικό πράγμα μετά το άλλο. Συγχωρήστε με που δεν αναφέρομαι ονομαστικά σε όλους, αλλά σας φέρω όλους μέσα μου, μέσα στη σκέψη μου, κάποιους (πολλούς) και μέσα στην καρδιά μου... Κι αυτό είναι αλήθεια.
Γεια σας,
Νομίζω πως το πρόβλημα δεν είναι τόσο στο τι λέει κάποιος, κατά πόσο δηλαδή είναι πειστικά τα λόγια του, και αν είναι αλήθειες η πλάνες τα όσα μας λέει (και εμείς τα κουβαλάμε), μα να δούμε καθαρά πως η ΑΛΗΘΕΙΑ δεν γίνεται να είναι κάτι προσωπικό!
Δεν μπορεί ποτέ να είναι του Πλάτωνα, του Χριστού η του Κρισναμουρτι, γιατί τότε δεν είναι ΑΛΗΘΕΙΑ!
Αν το δείτε καθαρά, τότε βλέπετε καθαρότερα μέσα σας, πως αυτό που έχει ξεχωρίσει τον εαυτό του, (εγώ, εαυτός) έχει ταυτισθεί με ένα κορμί, και επειδή το βλεπει/αισθανεται διαφορετικό από τα άλλα, δημιουργεί ενα κέντρο και όλα τα άλλα (κορμια και ότι υπαρχει) τα βλεπει και είναι... η περιφέρεια.
Αυτή η κίνηση, αν και αναγκαία για την επιβίωση μας σαν ανθρωπότητα, περιέχει την ΠΛΑΝΗ.
Γιατί?
Το κέντρο, βασίζεται και είναι μνήμες, προσωπικές, συλλογικές, ενστικτώδεις, πέστε τες όπως θέλετε.
Η κίνηση της μνήμης σε οποιοδήποτε επίπεδο, είναι αυτό που ονομάζουμε νου η ψυχολογικό χρόνο. Γεια να μην μακρηγορώ σε πράγματα που οι περισσότεροι γνωρίζουν, ας περάσουμε στην ουσία, και ας αναρωτηθούμε,
Είμαστε ελεύθεροι από αυτή την κίνηση? (π.χ ευχαρίστηση, πόνος,γνωσεις, δυσαρέσκεια, ζήλια, μίσος, σπάσιμο νεύρων,
αχαλίνωτο σεχ, συναίσθημα,…κλπ κλπ)
Αν δεν είμαστε, τότε φοβάμαι πως η Πλάνη μας συντροφεύει σταθερά σε οτιδήποτε σκεφτούμε η κάνουμε.
Είναι δύσκολο αυτό το σημείο, και θα προσπαθήσω να γράψω όσο μπορώ ευκρινέστερα, ίσως γιατί δημιουργεί σε ορισμένους, (UNSEEN) την εντύπωση πως αυτοαναιρούμαι
Ας πούμε πως κάποιος διαβάζει σε ένα βιβλίο για όντα.
Έρχεται λοιπόν και αναρωτιέται, τι είναι αυτά τα όντα που αναφέρει ο ΑΛΦΑ η ο ΒΗΤΑ.
Για τον ΑΛΦΑ η τον ΒΗΤΑ, αυτά είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Δηλαδή είναι σαν ΕΓΩ και ΕΣΥ να είμαστε στη ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ, να κοιτάζουμε ένα ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ, και να συμφωνούμε πως είναι πολύ ΟΜΟΡΦΑ.
Επειδή αυτό βιώνουν και μπορούν να επιβεβαιώσουν αρκετές ακόμα χιλιάδες ανθρώπων, λέμε πως η ΟΜΟΡΦΙΑ της ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ, είναι εκ κοινού αποδεκτή σαν γεγονός. Επομένως γίνεται δεχτή σαν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (για όλους).
Τα πράγματα δυσκολεύουν αν ορισμένοι μιλήσουν για όντα, (ίσως για ορισμένους είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, μα όχι για τους πολλούς), και από μια άλλη πραγματικότητα γενικότερα (δεχτή στους περισσότερους, ο εαυτός μας) έχουν απαρχή ερωτήσεις, για το τι είναι τα όντα, αν ζούμε αληθινά η πλανεμένα, αν υπάρχει Θεός και ένα σωρό θέματα και αντιπαραθέσεις που απασχολούν γενικότερα αυτό το Χώρο.
Επομένως ξανά ερωτώ,
Είμαστε ελεύθεροι από την κίνηση της ψυχολογικής μνήμης?
Γιατί επιμένω εκεί πάνω?
Απλούστατα, αν ξεφύγεις από τα βαρύτερα επίπεδα, (της ψυχολογικής μνημης/ενστικτων) ίσως αρχίσει κατι ΝΕΟ, ίσως εμφανισθουν/ερθουν/μετεχουν, φυσιολογικά ορισμένες δυνάμεις (κρυφές η φανερές), που αν σε συνεπάρουν, θα σε κρατήσουν απλά σε ένα διαφορετικό επίπεδο από αυτό των περισσοτέρων, μα αυτο, δεν θα πει πως είναι αληθινό, πως είσαι ελεύθερος από τον ψ. χρόνο και επομένως την Πλάνη.
Κάποιος μπορεί να εξαφανίσει από τα μάτια σας ένα αεροπλάνο. Κάτι που όλοι βλέπουμε, (σαν πραγματικότητα διλαδη), χάθηκε.
Μα χάθηκε, η απλά για λίγο δεν το βλέπετε?
Ίσως λοιπόν σας γράφω από ένα επίπεδο κάποιας προσωπικής αλήθειας ( άλλη Πλάνη), όσο και να τα καλλωπίσω και να σας τα παρουσιάσω αυτούσια και αληθινά, εσείς να αμφιβάλετε, να τα εξετάζεται και να κοιτάτε την καμπούρα σας, γιατί αυτό μπορείτε να κάνετε εκεί μπορείτε να κοιτάξετε απεριόριστα, και αυτο κανω και του λογου μου.
Πίσω από την καμπούρα τι υπάρχει, thats the point που έλεγε και μια καλή φίλη παλιότερα.
Η αλήθεια δεν είναι κανενός, δεν είναι προσωπικό θέμα, του Χριστού, του κρισναμουρτι του Πλάτωνα η του βούδα.
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 09/09/2007 09:22:14
θα ήθελα να σε δω να τα λες όλα αυτά μπροστά σε μια μητέρα που μόλις έχει φέρει στον κόσμο το ΝΕΟ ...
Γιώργος
..για να δω μετά ... τι Αληθινό θα σου φέρει στο κεφάλι....
quote:Nομίζω πως φοβόμαστε τη μοναξιά που συνεπάγεται το να αναλάβουμε την ευθύνη να υπάρξουμε μόνοι. Ξέρεις τι βλέπω; Γεννιόμαστε ελεύθεροι αλλά βιώνουμε την ελευθερία μας σαν μαρτύριο, γιατί μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα κενό στη θεώρηση του κόσμου που πρέπει να γεμίσουμε – και δεν ξέρουμε με τι… Τρομάζουμε τόσο πολύ με την ελευθερία μας που θέλουμε πάση θυσία να ξεγλιστρήσουμε απ’ αυτήν και τρέχουμε να κρυφτούμε πίσω από κοσμοθεωρίες, αντιλήψεις, κανόνες και ορισμούς άλλων για να νιώσουμε ασφαλείς. Και καταλήγουμε να φοράμε μια ύπαρξη προσαρμοσμένη στην αυθεντία ενός άλλου.
η αγνότητα της υπερβατικής λογικής απέναντι στην πονηρή γοητεία της υπέροχης προσωπικότητας
Ο Σαρτρ ονόμασε αυτή την τάση του ανθρώπου «κακή πίστη», mauvaise foi. Την παθητική αυτή κατάσταση ο άνθρωπος την επιζητά με όλα τα μέσα. Υπακούει σε νόμους έτοιμους και καμωμένους από άλλους, τους οποίους αναγνωρίζει ως αυθεντίες, ταυτίζει τον εαυτό του με το σώμα του και τον κάνει έτσι πράγμα, πράγμα-στα-μάτια-του-άλλου. Φτιάχνει υποχρεώσεις που πιστεύει πως έρχονται απ’ έξω απ’ αυτόν (την κοινωνία, την οικογένεια, τον θεό) και περνάει μακάριος τις μέρες του κουκουλωμένος μέσα σε όλα αυτά ώστε να μην αναλαμβάνει την ευθύνη για τον εαυτό του.
Απ’ αυτή την άποψη είναι ίσως σημαντικό να πει κανείς «γυρνάω την πλάτη μου σε όλες τις κατασκευασμένες ερμηνείες και είμαι έτοιμος να δώσω στον κόσμο τη δική μου», ακόμη κι αν οι προσπάθειές του είναι σαθρές και αποτυχημένες.
Γιατί αυθεντικά ελεύθερη πράξη είναι εκείνη που γίνεται όταν η ελευθερία αποκτά επίγνωση του εαυτού της. Σε τέτοιου είδους πράξεις το άτομο βρίσκει τον εαυτό του, στον εαυτό του τα κίνητρα των πράξεών του και στα κίνητρα τις αξίες του… και έτσι αγγίζει το είναι του, το οποίο το έχει ο ίδιος χρωματίσει. Αν το «είναι» είναι καθαρή, άχρωμη δύναμη, ποιος άλλος από το «εγώ» της προσδίδει ποιότητα, κατεύθυνση και ταχύτητα;
Προσωπικά έτσι έχω καταλήξει να στοχεύω το τόξο…
Ευχαριστώ elo για το «άφες αυτοίς»…
Καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις. Ο κόσμος θα εξακολουθούσε να υπάρχει, ακόμα κι αν δεν υπήρχε το αγαστό ανθρώπινο είδος: οι πλανήτες θα εξακολουθούσαν να περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο, ο γαλαξίας γύρω από το κέντρο του, άλλοι γαλαξίες γύρω από το κέντρο του σύμπαντος και κάποτε ίσως έπεφταν όλα μέσα σε μια μαύρη τρύπα και ησυχάζαμε, άσχετα από το τι θα έβλεπε ή θα έλεγε σχετικά ένας Πλάτωνας, ένας Κρισναμούρτι ή ένας οποιοσδήποτε.
Όμως να που βρεθήκαμε (μας βάλανε ή μπήκαμε) στο παιχνίδι της ύπαρξης και που πια δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να παίξουμε. Και για να παίξουμε πρέπει να καταλάβουμε τους κανόνες. Γιατί, βλέπεις, δεν μας δίνουν κι ένα ρημάδι εγχειρίδιο όταν ερχόμαστε. Τα μόνα εφόδια που έχουμε όταν ερχόμαστε είναι η ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε, να νιώθουμε, να σκεφτόμαστε, να έχουμε ένστικτα, ορμές και τάσεις, να έχουμε συνείδηση και αυτοσυνείδηση, καθώς και ελευθερία. Και ερχόμαστε επίσης με την ικανότητα να θυμόμαστε.
Η μνήμη μέσα σε αυτή τη διαδικασία (να καταλάβουμε το παιχνίδι) παίζει σημαντικό ρόλο, αφού ερμηνεύουμε ό,τι βρίσκουμε στον δρόμο μας σύμφωνα με όσα ξέρουμε και με ό,τι μπορούμε να συνάγουμε απ’ όσα ξέρουμε. Δεν θα ήμασταν τίποτα χωρίς αυτήν, δεν θα υπήρχαμε. Και πρόκειται για μια ελάχιστη μνήμη που (ατελώς ούτως ή άλλως) καλύπτει την τρέχουσα ζωή – αλλά είναι αυτή που προσδιορίζει σε μεγαλύτερο βαθμό από αυτόν που φανταζόμαστε το ποιοι είμαστε, την ταυτότητά μας, την αίσθηση του εαυτού, αυτό ακριβώς που λες:
quote:Αν δεν ήταν σημαντικό να ερχόμαστε με συνείδηση της ατομικότητάς μας, τότε γιατί ερχόμαστε έτσι; Η μόνη ηλικία που βιώνουμε απόλυτα συμβιωτικό δεσμό με κάποιον «άλλον» είναι από 0-9 μηνών, όταν πιστεύουμε ότι εμείς και η μητέρα μας είμαστε μία οντότητα. Μετά, τέλος.
αυτό που έχει ξεχωρίσει τον εαυτό του, (εγώ, εαυτός) έχει ταυτισθεί με ένα κορμί, και επειδή το βλεπει/αισθανεται διαφορετικό από τα άλλα, δημιουργεί ενα κέντρο και όλα τα άλλα (κορμια και ότι υπαρχει) τα βλεπει και είναι... η περιφέρεια.
(Παρεμπιπτόντως, πιστεύεις στη μετενσάρκωση; Γιατί αν θεωρείς τη μνήμη και την ατομικότητα παράγοντες εγκλωβισμού, ίσως και η μετενσάρκωση που θεωρεί τη συνέχιση της προσωπικότητας από ζωή σε ζωή να μη σε βρίσκει σύμφωνο.)
Αυτά για να γίνεται συζήτηση. Πάντα στα γραπτά σου υπάρχει κάτι, όπως αυτό:
quote:που με προβληματίζει σοβαρά γιατί είναι από τα λίγα διαφορετικά και αυθεντικά πράγματα που μπορεί να διαβάσει κανείς στο φόρουμ. Το ξέρεις ότι είσαι… ζεν;
Απλούστατα, αν ξεφύγεις από τα βαρύτερα επίπεδα, (της ψυχολογικής μνημης/ενστικτων) ίσως αρχίσει κατι ΝΕΟ, ίσως εμφανισθουν/ερθουν/μετεχουν, φυσιολογικά ορισμένες δυνάμεις (κρυφές η φανερές), που αν σε συνεπάρουν, θα σε κρατήσουν απλά σε ένα διαφορετικό επίπεδο από αυτό των περισσοτέρων
Μιλάς για έναν τρόπο «να στοχεύεις το τόξο» που υποδηλώνει βιωματική εμπειρία και που δεν είναι εύκολο να καταλάβει κανείς αν δεν έχει βιώσει κάτι ανάλογο. Και θέλω να σε ρωτήσω: από ποιο τμήμα σου παρατηρείς αυτή την υπέρβαση; Από το εγώ ή από κάτι άλλο; Γιατί, προσωπικά, όσο καιρό νόμιζα ότι ερχόμουν από κάτι άλλο μέσα μου, ήμουν σε πλάνη. Θέλω να ξέρω: πώς πραγματώνεται ο δικός σου τρόπος;Καλέ μου Γιώργο,
Μια μητέρα που έχει μόλις φέρει το ΝΕΟ στον κόσμο, θα συμφωνήσει απόλυτα με τον Πλάτωνα ότι η αλήθεια είναι μεγαλύτερη και ανεξάρτητη από την ίδια και απ’ όσα μέχρι τότε γνώριζε, γιατί θα το έχει μόλις βιώσει. Σίγουρα όμως δεν θα είναι καθόλου διατεθειμένη να "πουλήσει" τις πρώτες μνήμες που αποκτά από το παιδί της, ονομάζοντάς τες "πλάνη"...
Καλημέρα (έχω μπερδευτεί και με τις ώρες!)
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Νομίζω πως το πρόβλημα δεν είναι τόσο στο τι λέει κάποιος, κατά πόσο δηλαδή είναι πειστικά τα λόγια του, και αν είναι αλήθειες η πλάνες τα όσα μας λέει (και εμείς τα κουβαλάμε), μα να δούμε καθαρά πως η ΑΛΗΘΕΙΑ δεν γίνεται να είναι κάτι προσωπικό!
Ποια είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ???????
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Δεν μπορεί ποτέ να είναι του Πλάτωνα, του Χριστού η του Κρισναμουρτι, γιατί τότε δεν είναι ΑΛΗΘΕΙΑ!
Μάλιστα, μας λέει ο νέος ΠΛΑΤΩΝΑΣ ποιανού δεν μπορεί ποτέ η ΑΛΗΘΕΙΑ να είναι αλλά δεν μας λέει ο αγαπητός ΠΛΑΤΩΝΑΣ ποιανού είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ!!!!!!!
Αλλά μάλλον είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ του ΠΛΑΤΩΝΑ!!!!!!!
Και η ΑΛΗΘΕΙΑ του ΠΛΑΤΩΝΑ είναι ότι δεν υπάρχει ΑΛΗΘΕΙΑ!!!!!!!
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Αν το δείτε καθαρά, τότε βλέπετε καθαρότερα μέσα σας, πως αυτό που έχει ξεχωρίσει τον εαυτό του, (εγώ, εαυτός) έχει ταυτισθεί με ένα κορμί, και επειδή το βλεπει/αισθανεται διαφορετικό από τα άλλα, δημιουργεί ενα κέντρο και όλα τα άλλα (κορμια και ότι υπαρχει) τα βλεπει και είναι... η περιφέρεια.
Αυτή η κίνηση, αν και αναγκαία για την επιβίωση μας σαν ανθρωπότητα, περιέχει την ΠΛΑΝΗ.
Αφού ΕΜΕΙΣ το μόνο που μπορούμε να δούμε είναι η ΠΛΑΝΗ άρα ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ βλέπει την ΑΛΗΘΕΙΑ. Μια ΑΛΗΘΕΙΑ που ΕΜΕΙΣ δεν βλέπουμε γιατί δεν μπορούμε, γιατί αν μπορούσαμε τότε δεν θα ήταν η ΑΛΗΘΕΙΑ του ΠΛΑΤΩΝΑ!!!!!!!
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Το κέντρο, βασίζεται και είναι μνήμες, προσωπικές, συλλογικές, ενστικτώδεις, πέστε τες όπως θέλετε.
Η κίνηση της μνήμης σε οποιοδήποτε επίπεδο, είναι αυτό που ονομάζουμε νου η ψυχολογικό χρόνο. Γεια να μην μακρηγορώ σε πράγματα που οι περισσότεροι γνωρίζουν, ας περάσουμε στην ουσία, και ας αναρωτηθούμε,
Είμαστε ελεύθεροι από αυτή την κίνηση? (π.χ ευχαρίστηση, πόνος,γνωσεις, δυσαρέσκεια, ζήλια, μίσος, σπάσιμο νεύρων, αχαλίνωτο σεχ, συναίσθημα,…κλπ κλπ)
Αν δεν είμαστε, τότε φοβάμαι πως η Πλάνη μας συντροφεύει σταθερά σε οτιδήποτε σκεφτούμε η κάνουμε.
Ιδού και η ΑΛΗΘΕΙΑ του ΠΛΑΤΩΝΑ!
Η μνήμη του ΠΛΑΤΩΝΑ είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ!
Η μνήμη του ΠΛΑΤΩΝΑ είναι μοναδική!
Η μνήμη του ΠΛΑΤΩΝΑ…….
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Είναι δύσκολο αυτό το σημείο, και θα προσπαθήσω να γράψω όσο μπορώ ευκρινέστερα, ίσως γιατί δημιουργεί σε ορισμένους, (UNSEEN) την εντύπωση πως αυτοαναιρούμαι
Εσύ απλά λες την ΑΛΗΘΕΙΑ…….!?
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Επομένως ξανά ερωτώ,
Είμαστε ελεύθεροι από την κίνηση της ψυχολογικής μνήμης?
Θα χρειαστεί πλύση εγκεφάλου!!!!!!!
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Η αλήθεια δεν είναι κανενός, δεν είναι προσωπικό θέμα, του Χριστού, του κρισναμουρτι του Πλάτωνα η του βούδα.
Σαφώς η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι του ΠΛΑΤΩΝΑ…….!!!!!!!???????
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Όπως καταλάβατε η ερωτήσεις και η προσωπική αλήθεια του φίλου μας el.elyon επισκιάζει τα πάντα ….
Το γνωρίζω ότι η προσωπική μου Αλήθεια ενοχλεί. Παρόλο που στο παρόν θέμα δεν έχω πει ποια είναι η προσωπική μου Αλήθεια. Η Αλήθεια μου δεν μπορεί να επισκιάζει τίποτα στο παρόν θέμα γιατί δεν υπάρχει.
Η προπαγάνδα της φωτογραφίας και η χυδαία αυτή επίθεση στην Αλήθεια μου είναι αποτέλεσμα του Χάους που επικρατεί! Κάποιοι θέλουν να σιωπήσω, και μπορεί να ψάχνουν τρόπους πώς να το πετύχουν αυτό.
Παρόλο που έχω πει ότι δεν προτείνω την Αλήθεια μου, δεν θέλω να πείσω κανέναν για την Αλήθεια μου, κάποιοι συνεχίζουν με οποιοδήποτε τρόπο και μέσον να πετύχουν να μην ακουστεί η Αλήθεια μου.
Συνεχίστε το έργο σας! Καλή επιτυχία!!!!!!!
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Απλούστατα, αν ξεφύγεις από τα βαρύτερα επίπεδα, (της ψυχολογικής μνημης/ενστικτων) ίσως αρχίσει κατι ΝΕΟ, ίσως εμφανισθουν/ερθουν/μετεχουν, φυσιολογικά ορισμένες δυνάμεις (κρυφές η φανερές), που αν σε συνεπάρουν, θα σε κρατήσουν απλά σε ένα διαφορετικό επίπεδο από αυτό των περισσοτέρων, μα αυτο, δεν θα πει πως είναι αληθινό, πως είσαι ελεύθερος από τον ψ. χρόνο και επομένως την Πλάνη.
Το ζήτημα είναι οτι αυτό το ''νέο'' εμφανίζεται πάλι ως συναίσθημα που γίνεται προσωπικά αντιληπτό΄....δεν είμαστε εις θέση να το αποδείξουμε και στην καλύτερη περίπτωση ισως μπορέσουμε να κάνουμε μια υποτιθέμενη διασταύρωση με κάποιον άλλο [ οπως τώρα] ...μια πράξη που μας δείνει την ψευαδαίσθηση οτι αγγίζουμε την αλήθεια.
quote:
Είμαστε ελεύθεροι από αυτή την κίνηση? (π.χ ευχαρίστηση, πόνος,γνωσεις, δυσαρέσκεια, ζήλια, μίσος, σπάσιμο νεύρων, αχαλίνωτο σεχ, συναίσθημα,…κλπ κλπ)
ΟΧΙ δεν είμαστε αλλά αν δεν είχαμε κανένα απολύτως συναίσθημα θα είμασταν ζωντανοί?
Αν και γνωρίζω τις θεωρείες στις οποίες αναφέρεσαι και αν και τις δέχομαι ως άποψη δεν εχω δεί καμία ένδειξη οτι είναι εφικτές σε φυσιολογική κατάσταση.Ακόμη και κάποια φορά που για ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα ''εγινε'' να μην έχω καμία συναισθηματική διακύμανση, στο βάθος του μυαλού μου υπήρξε η μορφή της γαλήνης και της ολοκληρωτικής ηρεμίας...δλδ πάλι κάτι προδιόριζε την ύπαρξη.
quote:
Πίσω από την καμπούρα τι υπάρχει, thats the point που έλεγε και μια καλή φίλη παλιότερα.
Χι χι καλό!!! Λοιπόν αφού δεν ξέρουμε τι υπάρχει και αφού όπως φαίνεται και αυτό που θα βρούμε θα είναι δικό μας...ας πιστέψουμε αυτό που μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα,[οπως λέει μια δική μου φίλη] ...ας θυμόμαστε πάντα τις λέξεις κλειδιά ΦΩΣ - ΖΩΗ - ΑΓΑΠΗ...και ας σπάσουμε το φραγμό του χώρου και του χρόνου που μας δεσμεύει.
quote:
Γιατί αυθεντικά ελεύθερη πράξη είναι εκείνη που γίνεται όταν η ελευθερία αποκτά επίγνωση του εαυτού της. Σε τέτοιου είδους πράξεις το άτομο βρίσκει τον εαυτό του, στον εαυτό του τα κίνητρα των πράξεών του και στα κίνητρα τις αξίες του… και έτσι αγγίζει το είναι του, το οποίο το έχει ο ίδιος χρωματίσει.
ΝΑΙ μόνο που τότε γιατί εχει την ανάγκη να το μοιράζεται και αυτό μέ κάποιους άλλους ...πολλές φορές ανώνυμους ταξιδιώτες?
quote:
Γιατί, βλέπεις, δεν μας δίνουν κι ένα ρημάδι εγχειρίδιο όταν ερχόμαστε. Τα μόνα εφόδια που έχουμε όταν ερχόμαστε είναι η ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε, να νιώθουμε, να σκεφτόμαστε, να έχουμε ένστικτα, ορμές και τάσεις, να έχουμε συνείδηση και αυτοσυνείδηση, καθώς και ελευθερία. Και ερχόμαστε επίσης με την ικανότητα να θυμόμαστε.
Νάτο το εγχειρίδιο το είπες Unseen...
Πρίν απο λίγο συνάντησα μια κυρία για κάποια δουλειά...Αν και ήταν λογικά αποδεκτή κάτι δεν...που ομως δεν μπορούσα να προσδιορίσω.
Η λογική δεν έβρισκε εξηγήσεις αλλά το εγχειρίδιο μιλούσε στο μυαλό μου << μην παρασύρεσε απο την εικόνα>>
Το έχουμε και λειτουργεί συνέχεια, αρκεί να το αποκρυπτογραφήσουμε και να το εμπιστευτούμε.
quote:
Και η ΑΛΗΘΕΙΑ του ΠΛΑΤΩΝΑ είναι ότι δεν υπάρχει ΑΛΗΘΕΙΑ!!!!!!!
Αληθεια είναι elo
πειράζει που δεν μας αρέσει και θέλουμε να συναντήσουμε κι άλλους που να έχουν την ίδια με την δική μας? Οπως είπε και η Unssen
<<Nομίζω πως φοβόμαστε τη μοναξιά που συνεπάγεται το να αναλάβουμε την ευθύνη να υπάρξουμε μόνοι. Ξέρεις τι βλέπω; Γεννιόμαστε ελεύθεροι αλλά βιώνουμε την ελευθερία μας σαν μαρτύριο, γιατί μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα κενό στη θεώρηση του κόσμου που πρέπει να γεμίσουμε – και δεν ξέρουμε με τι… Τρομάζουμε τόσο πολύ με την ελευθερία μας που θέλουμε πάση θυσία να ξεγλιστρήσουμε απ’ αυτήν και τρέχουμε να κρυφτούμε πίσω από κοσμοθεωρίες, αντιλήψεις, κανόνες και ορισμούς άλλων για να νιώσουμε ασφαλείς. Και καταλήγουμε να φοράμε μια ύπαρξη προσαρμοσμένη στην αυθεντία ενός άλλου.>>
Aς το αποδεχθούμε αντί να το πολεμάμε..
Μου αρέσει εδω ..ολοι μαζί
quote:
Αληθεια είναι elo
Συγνώμη....παιδία στον el.elyon έγραφα ....κι εσύ δεν μπορούσες να βρείς καμία πιο φωτεινή εικόνα ...
Εκφραστείτε ελεύθερα παιδιά . (Στα πλαίσια των κανόνων του esoterica). Θεωρώ δε ότι είναι θέμα ψυχής - εσωτερισμού, γιαυτό και το βάζω εδώ.........
"Δεν θέλω να πληγώσω Δεν θέλω να πληγωθώ.
Γιατί ο καθένας έχει να κάνει την δικιά του διαδρομή
Μα αν το χρειαστείς, θάμαι εκεί, όπως πραγματικά το θέλεις"
ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ,ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΞΕΦΤΥΣΕΙ,ΦΘΑΡΘΕΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ,ΤΟ ΨΕΜΑ ΠΕΦΤΕΙ ΣΥΝΝΕΦΟ...ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΒΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ..ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΑ ΚΑΠΩΣ...
ΦΙΛΙΚΑ
...ΜΟΥ 'ΧΕΙ ΛΕΙΨΕΙ Η ΑΓΑΠΗ...ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΑΦΗΣΕΙ..
τι ειναι αυτο;
ευτυχως αγνωστη λεξη στην δικη μου ζωη!!!
«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»
"Δεν θέλω να πληγώσω Δεν θέλω να πληγωθώ.
Γιατί ο καθένας έχει να κάνει την δικιά του διαδρομή
Μα αν το χρειαστείς, θάμαι εκεί, όπως πραγματικά το θέλεις"
ΠΑΡΑΚΑΛΩ...ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΠΑ..
...ΜΟΥ 'ΧΕΙ ΛΕΙΨΕΙ Η ΑΓΑΠΗ...ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΑΦΗΣΕΙ..
Γιατι η αληθεια χρειαζεται θαρος και τολμη,κατι που το αποκτας μονο αν εισαι αληθηνος πρωτα απ ολα σε σχεση με τον εαυτος σου και μετα με τους υπολοιπους.
Ευχαριστω.
«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»
Δεν έχω τίποτα με κανέναν Και δεν κατηγορώ κανέναν Για συμπεράσματα πολύ νωρίς
"Δεν θέλω να πληγώσω Δεν θέλω να πληγωθώ.
Γιατί ο καθένας έχει να κάνει την δικιά του διαδρομή
Μα αν το χρειαστείς, θάμαι εκεί, όπως πραγματικά το θέλεις"
"Δεν θέλω να πληγώσω Δεν θέλω να πληγωθώ.
Γιατί ο καθένας έχει να κάνει την δικιά του διαδρομή
Μα αν το χρειαστείς, θάμαι εκεί, όπως πραγματικά το θέλεις"
ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΝ ΦΑΝΗΚΕ ΟΤΙ ΣΕ ΑΠΟΠΗΡΑ,ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΣΚΟΠΟ..
ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΕΣ ΨΕΜΑΤΑ..ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΩ..ΘΕΛΩ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΜΕ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΠΟΡΩ..
ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΠΑΝΤΩΣ,ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΞΕΙ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΘΕΜΑ..ΑΛΛΑ ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΟΙ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΑΛΛΙΩΣ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ Ή ΤΟ ΨΕΜΑ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ??..
ΦΙΛΙΚΑ
...ΜΟΥ 'ΧΕΙ ΛΕΙΨΕΙ Η ΑΓΑΠΗ...ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΑΦΗΣΕΙ..
ναι ολα ειναι δεκτα συμφωνω,απλα καποις στιγμες και τα αποδεκτα ψεματα γινονται ΜΠΟΥΜΕΡΑΚ,και στρεφονται εναντιον σε αυτον που τα χρησημοποιει.
απο το καλο διαλεγω το καλυτερο και το πιο αληθηνο.
Υ.Γ ΕΙΜΑΙ Η ΣΠΙΡΙΤ,ΣΕΜΙΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΣΠΙΡΙΤ,
δεν βλεπεις και την φωτογραφια μου;;;
«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»