- Αλβανοί στην Ελλάδα - Ρατσισμός ή θέμα επιβίωσης; - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

παραθέτω και τον λίνκ που αναφέρεται σε ναούς "The Temples of Malta & Gozo"
www.bradshawfoundation.com/ malta/tarxien.html
δεν λειτουργεί ως λινκ γι αυτό κάντε copy paste στο google και θα σας βγάλει κάπου...

Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......

Edited by - simori on 23/03/2004 04:16:37

Το περιοδικό Nature πριν λίγα χρόνια είχε μια πολύ ωραία έρευνα που μας δείχνει πως τα μαθηματικά του χάους, τα φράκταλς και οι παράξενοι ελκυστές είναι κάτι απλά και συνηθισμένα ήδη για κάποιον γνωστό μας, ο οποίος τα εφαρμόζει πολύ συχνά.

Ποιος είναι αυτός ο γνωστός μας;

Μα... το σώμα μας !!!

Θα σας πω με λίγα λόγια τι έλεγε το άρθρο...

Η έρευνα έδειξε ότι ο άνθρωπος όταν παίζει τένις και προσπαθεί να χτυπήσει το μπαλάκι εκτελεί, ενστικτωδώς, πολύπλοκες μαθηματικές πράξεις της επιστήμης του χάους. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν μπορεί κάποιος να εξακριβώσει συνθήκες όπως η αρχική ταχύτητα της μπάλας ή την αναπήδηση της μπάλας πάνω στην ρακέτα με πλήρη ακρίβεια. Ακόμα και οι πιο μικρές διαταραχές είναι καθοριστικές. Όλα αυτά σημαίνουν ότι, στην πραγματικότητα, οι εξισώσεις δεν μπορούν να επιλυθούν. Το οποίο κι αυτό με την σειρά του ερμηνεύει γιατί δεν κυριαρχούν στο τουρνουά Wimbledon οι… μαθηματικοί.

Το καλύτερο που μπορούν να κάνουν οι μαθηματικοί είναι να προβλέψουν ένα αποτέλεσμα και μετά βλέποντας από την εμπειρία τους, να διορθώνουν το προβλεπόμενο αποτέλεσμα και αυτό να γίνεται συνέχεια, διορθώνοντας συνέχεια τις εξισώσεις τους.

Αυτό όμως, που δεν μπορούν να κάνουν οι μαθηματικοί, το κάνει το σώμα μας αυτόματα, με λίγη... εξάσκηση.

Κρυμμένος κάπου μέσα μας στις εξισώσεις υπάρχει ένας σταθερός «ελκυστής». Αυτός ο ελκυστής ρυθμίζει μια ομάδα από συνθήκες όπου οι μικρές διαταραχές να μη μπορούν να ρίξουν το όλο σύστημα σε αταξία. Έτσι η ανθρώπινη τακτική, σύμφωνα με τον Dagmar Sternad, μαθηματικό στο πανεπιστήμιο της Pennsylvania, είναι να βρει αυτόν τον «ελκυστή». Οι έρευνες που έγιναν με ανθρώπους που προσπαθούσαν να κτυπούν την μπάλα του τένις προσπαθώντας να κρατήσουν την μπάλα με σταθερό ρυθμό, έδειξαν ότι το σώμα έβρισκε έναν ενστικτώδη τρόπο να λύνει πολύπλοκες μαθηματικές εξισώσεις και να κρατά τον ρυθμό σταθερό.

Πιο εκπληκτικό είναι το γεγονός ότι η σωστή αίσθηση της ρακέτας τείνει να είναι πιο σημαντική από το να βλέπει κάποιος την μπάλα. Αν και νομίζουμε ότι η οπτική παρακολούθηση της μπάλας είναι πιο σημαντική, οι μελέτες αποδεικνύουν ότι το σώμα και οι ενστικτώδεις του λειτουργίες, δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς.

Συμπέρασμα. Μόλις ξεκίνησε το ταξίδι της γνώσης και είναι απογοητευτικό αλλά συνάμα και συναρπαστικό ότι τα παραδείγματα της επιστήμης του Χάους ήταν κάτω από τη... μύτη μας τόσο καιρό αλλά εμείς δεν τα βλέπαμε.

Πολλά μένουν να απαντηθούν όπως το πως γνωρίζει το σώμα μας να επιλύει χιλιάδες αλλεπάλληλες και διαδραστικές εξισώσεις, σε κλάσματα δευτερολέπτου.

Ή το πως "συνδέεται" το υποκείμενο-άνθρωπος με το αντικείμενο-περιβάλλον τόσο στενά που γίνονται σχεδόν μια ενότητα.

Μήπως τελικά είναι μια ενότητα αλλά η αυτοσυνείδηση και ο νους αναζητώντας να αναλύσει "σκοτώνει" αυτήν την ενότητα;

OM

quote:

---

Θα ήθελα τη γνώμη σας για το θέμα και αν κάποιος έχει παρατηρήσει κάποια ομοιότητα ανάμεσα στα fractals και στις αρχαίες παραδόσεις θα χαιρόμουν αν τι μοιραζόταν μαζί μας.

---

quote:

---

Γνώριζαν οι αρχαίοι πολιτισμοί τα φράκταλς όπως τα γνωρίζουμε εμείς σήμερα; Για να συνέβαινε αυτό θα έπρεπε να γνωρίζουν ένα κάρο άλλα πράγματα, όπως τη Μιγαδική Ανάλυση (δηλαδή τους φανταστικούς αριθμούς) και τις αναδρομικές ακολουθίες. Δε νομίζω ότι τα ήξεραν όλα αυτά. Φυσικά δεν ήταν καθόλου χαζοί (ειδικά οι ανατολικοί φιλόσοφοι, γιατί οι Έλληνες όπως ο Πλάτων προτιμούσαν να θεωρούν τον πραγματικό κόσμο ατελή απομίμηση ενός καθόλου χαοτικού πρωτοτύπου) και δεν τους διέφυγε ολοσδιόλου η χαοτική φύση του Σύμπαντος. Αλλά δεν είχαν τα μαθηματικά εργαλεία για να περιγράψουν ή έστω να αντιληφθούν σε μεγαλύτερο βάθος τα χαοτικά φαινόμενα. Η αυτοομοιότητα είναι το πιο εύκολο (και πάλι αδύνατον να κατανοηθεί επαρκώς χωρίς ανώτερα μαθηματικά) αλλά ούτε καν το σημαντικότερο κομμάτι του Χάους

---

Αρχικά θέλω να προτείνω σε όσους δεν έχουν ασχοληθεί με την θεωρία του χάους και τα fractals, να διαβάσουν μια πολύ καλή εισαγωγή στο http://www.physics4u.gr/chaos/chaos1.html

Φίλε Γιώργο, όντως η θεωρία του Χάους έχει σχέση με τη μαγεία. Είναι και οι δύο Επιστήμες (με κεφαλαίο το Ε), αν και η δεύτερη αντιμετωπίζεται σαν τέτοια από πολύ λίγους. Όσον αφορά τους ελκυστές, αν θεωρήσουμε ότι πηγάζουν από τον μη αισθητό κόσμο ( τον κόσμο των Ιδεών του Πλάτωνα, ή των Αρχετύπων του Γιουνγκ, ή το επίπεδο Μάνας της Θεοσοφίας, ή το Ναγουάλ του Δον Χουάν, το ίδιο είναι), ίσως όντως τέτοια λειτουργία έχουν τα σύμβολα, οι μύθοι, τυπικά που συναντάμε σε όλους τους πολιτισμούς πέρα από τόπο και χρόνο.

Κάνοντας μια παρένθεση θα ήθελα να αναφέρω μια άλλη προσέγγιση του εσωτερισμού μέσω της επιστήμης που έχει κάνει εδώ και 20 περίπου χρόνια ο Rubert Sheldrake, με τη θεωρία των μορφογεννετικών πεδίων. Aυτοί oι παράξενοι ελκυστές ( ή σκεπτομορφές, θεοί, αρχέτυπα, σύμβολα) που αναφερόμαστε ή οι σταθεροί ελκυστές που μπορεί εύκολα να ακολουθεί το σώμα μας μέσω των ενστίκτων (όπως μας διαφώτισε με πολύ ωραίο τρόπο ο thoth) στη θεωρία του Sheldrake αναφέρονται σαν τα αόρατα στο μάτι μορφογεννετικά πεδία που ορίζουν την εξέλιξη, συμπεριφορές, αντιλήψεις, ιδέες, σχέσεις μεταξύ όλων των έμβιων όντων. Όμως αυτό, ίσως είναι θέμα για άλλο topic.

Φίλη Amalia, όντως το άρθρο που παραθέτεις «Ο καθρέφτης μέσα στον καθρέφτη» είναι πολύ καλό και το γνωρίζω εδώ και καιρό.

Φίλη λίλιθ, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, ελπίζω να συμμετέχεις όσο πιο ενεργά μπορείς από βδομάδα. Το παραπάνω άρθρο που προτείνει η Αmalia, λέει αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα για τη φρακταλική δομή του χρόνου και την αυτοομοιότητα στα ανθρώπινα βιώματα. Μια σχετική ταινία με το όλο θέμα είναι το «Τρέξε Λόλα τρέξε», που δείχνει απλά το πως μικρά, φαινομενικά ασήμαντα συμβάντα στη ζωή μας μπορεί να την αλλάξουν δραματικά. Η ζωή μας σίγουρα πλέει μέσα στο χάος, όσο προσπαθούμε να το ελέγξουμε, τόσο αυτό μας ξεφεύγει. Όταν λέω χάος εδώ εννοώ το παράξενο, το απροσδόκητο, το μη προβλέψιμο. Αυτό που κατά τη γνώμη μου μπορούμε να κάνουμε είναι να μην το εξορκίζουμε αλλά να συμπλέουμε μαζί του. Να αφήσουμε λίγο χώρο για αυτούς τους “δαίμονες” στον γραμμικό τρόπο σκέψης μας. Έτσι μπορούμε να είμαστε πιο δημιουργικοί. Το χάος και το μη-λογικό πάντα ήταν η αιτία της δημιουργικότητας αρκεί να μπορέσεις να το δεχτείς σα μέρος της ζωής σου...και τότε ίσως φτάσεις ξανά στην πολυπόθητη τάξη. Όλοι οι μεγάλοι δημιουργοί (είτε ήταν καλλιτέχνες, φιλόσοφοι, επιστήμονες, ή καθημερινοί άνθρωποι) έτσι έφταναν σε μεγάλες ανακαλύψεις.

Φίλη/ε simori η σπείρα που αναφέρεις δεν είναι ακριβώς φρακταλ, αλλά έχει μεγάλη σχέση με τη θεωρία του χάους. Τα τελευταία χρόνια οι θεωρητικοί του χάους έχουν ανακαλύψει σπείρες αυτο-οργανούμενης τάξης που ξεπιδούν από το χάος σε πολλά φυσικά φαινόμενα, όπως είναι ο σχηματισμός των σπειροειδών νεφελωμάτων στο διάστημα, ή στη διάδοση των σημάτων κατά μήκος των ανθρώπινων νεύρων, ή σε κάποιες χημικές αντιδράσεις μακριά από την ισορροπία, ή και στη μεγάλη κόκκινη κηλίδα του πλανήτη Δία. Οπότε η σπείρα μάλλον περισσότερο είναι εκλυστής παρά φρακταλ. Μπορούμε να πούμε ότι στη θεωρία του χάους, η σπείρα συμβολίζει την δραστηριότητα στο ζωογόνο όριο μεταξύ τάξης και χάους. Όπως και ο λαβύρινθος συμβολίζει το σπειροειδές μονοπάτι για το ταξίδι στον πυρήνα της ύπαρξης.

Φίλε Junk95. Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον το post σου. Όπως ανέφερε και ο thoth στο άρθρο που μετέφρασε, το σώμα μας, ξέρει πολύ καλά από ένστικτο να “λύνει” σε ελάχιστο χρόνο μη γραμμικές (χαοτικές) εξισώσεις, χωρίς να έχει εντρυφήσει πάνω στην αριθμητική ανάλυση. Όπως λες και εσύ “το κάνουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε”. Παρεπίπτοντος το ανθρώπινο σώμα είναι φράκταλ. Ξεκινώντας από τη δενδριτική – φρακταλ – δομή των εγκεφαλικών κυττάρων, του κυκλοφορικού συστήματος, την επιφάνεια των πνευμόνων μας και του λεπτού εντέρου, τον μυώδη ιστό, τον εγκέφαλο, τις ρυτίδες στο πρόσωπό μας κλπ., όλα αυτά έχουν δομή φρακταλ. Ο δημιουργός του (είτε αυτό λέγεται θεός, είτε φύση, είτε πρώτη αιτία, είτε πνεύμα του κόσμου) σίγουρα γνώριζε πολύ καλά τη θεωρία του χάους.

quote:

---

Γνώριζαν οι αρχαίοι πολιτισμοί τα φράκταλς όπως τα γνωρίζουμε εμείς σήμερα; Για να συνέβαινε αυτό θα έπρεπε να γνωρίζουν ένα κάρο άλλα πράγματα, όπως τη Μιγαδική Ανάλυση (δηλαδή τους φανταστικούς αριθμούς) και τις αναδρομικές ακολουθίες. Δε νομίζω ότι τα ήξεραν όλα αυτά. Φυσικά δεν ήταν καθόλου χαζοί (ειδικά οι ανατολικοί φιλόσοφοι, γιατί οι Έλληνες όπως ο Πλάτων προτιμούσαν να θεωρούν τον πραγματικό κόσμο ατελή απομίμηση ενός καθόλου χαοτικού πρωτοτύπου) και δεν τους διέφυγε ολοσδιόλου η χαοτική φύση του Σύμπαντος. Αλλά δεν είχαν τα μαθηματικά εργαλεία για να περιγράψουν ή έστω να αντιληφθούν σε μεγαλύτερο βάθος τα χαοτικά φαινόμενα

---

*************************
"Όταν είναι νύχτα να ονειρεύεσαι και όταν ξημερώνει ν'ανοίγεις τα παράθυρα διάπλατα. Όλα τα πράγματα έχουν δικαίωμα στο φως." Οδ. Ελύτης
*************************

quote:

---

Το «μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω» (που σημαίνει: να μην εισέλθει κανείς που δε γνωρίζει γεωμετρία), που ήταν γραμμένο στην είσοδο της Ακαδημίας του Πλάτωνα, αυτό δείχνει. Στην Πολιτεία του Πλάτωνα ο Σωκράτης λέει ότι η Γεωμετρία αναγκάζει την ψυχή να αντικρίσει την ουσία των όντων. Τώρα, τι είδους γεωμετρία και μαθηματικά διδάσκονταν οι αρχαίοι αυτό δεν νομίζω ότι μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα, καθώς τα Μαθηματικά και η Γεωμετρία ανήκαν στις Ιερές Επιστήμες (μαζί με τη Μουσική και την Αστρονομία) που όσοι τις διδάσκονταν στα μυστήρια, τηρούσαν όρκο σιωπής. Πάντως η θεωρία των πέντε πλατωνικών στερεών, το stonehedge, τα θιβετανικά μαντάλα και οι γιάντρας, οι αναλογίες του Παρθενώνα, οι αναλογίες των πυραμίδων της Γκίζας, οι αναλογίες των καθεδρικών ναών, η χρήση του αριθμού της χρυσής τομής φ, στην τέχνη της Αναγέννησης, το κοσμικό μονόχορδο των πυθαγορείων και πολλά άλλα παραδείγματα, εμένα μου δείχνουν ότι οι αρχαίοι κατείχαν κλειδιά γνώσης που σήμερα έχουν ξεχαστεί. Προς θεού, δε λέω ότι οι αρχαίοι ήταν παντογνώστες, απλώς νομίζω πως είχαν βρει την απάντηση σε πολλά ερωτήματα. Αν έφτασαν στις απαντήσεις μέσω διαίσθησης ή με κάποιο άλλο τρόπο δεν το γνωρίζω, πάντως όσο τους μελετάω δεν παύουν να με εκπλήσουν.

---

quote:

---

Είναι νομίζω προφανές πως αν οι Πλατωνικοί είχαν υπόψη τους την ανωτέρου επιπέδου τάξη που το Χάος μας διδάσκει ότι "ξεπροβάλλει" από τα φαινομενικά άτακτα πράγματα δε θα αντιμετώπιζαν με τόση -αν θες- "περιφρόνηση" την πραγματικότητα.

---

Ένα αρκετά καλό βιβλίο που έχει να κάνει με την αυτό-ομοιότητα (ενδελέχεια) στην Ιστορία, τον Ανθρώπινο εγκέφαλο και την Κοινωνική δομή είναι το
The Lucifer principle…… (Η Εωσφορική Αρχή)….. του Howard Bloom

Γιώργος.
χμ …έχω την εντύπωση ότι κάποιος μόλις με αποκάλεσε «μικρή μου παρανοϊκή γαριδούλα» στα γερμανικά ….

quote:

---

Συμπάθα με, αγαπητέ, αλλά μάλλον εσύ κάνεις λάθος.

Ο Πλάτωνας μίλαγε για φαινόμενα και όχι για κακέκτυπα και ουδέποτε "περιφρόνησε" αυτό που ονομάζεις πραγματικότητα.

---

Edited by - junk95 on 26/03/2004 16:57:50

δεκτή η διευκρίνηση, αλλά αν λάβω υπόψιν την άποψη την οποία φαίνεται να έχεις για τον Πλάτωνα, δε νομίζω να διάλεξες και τόσο "τυχαία" τη λέξη.

quote:

---

Για να μη μπω σε πιο χαμηλού επιπέδου προβλήματα επαφής του πλατωνικού τρόπου σκέψης με την πραγματικότητα -δηλαδή με τον αισθητό κόσμο- (π.χ. η απέχθεια για πειραματική ή έστω μέσω παρατηρήσεων επαλήθευση των όσον λέμε).

---

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)

quote:

---

Ένα αρκετά καλό βιβλίο που έχει να κάνει με την αυτό-ομοιότητα (ενδελέχεια) στην Ιστορία,

---

Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^

Και,

Καλη συνεχεια!

http://www.raygirvan.co.uk/apoth/udo.htm

Αν και η ιστορία είναι αρκετά αληθοφανής και γοητευτική τελικά αποδείχτηκε ότι όλη ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο.

http://lucidquest.com

Οι λαοί της αρχαιότητας πίστευαν πως οι δυνάµεις του χάους και της τάξης συνδέονταν αρµονικά αλλά συγχρόνως βρίσκονταν σε µεγάλη ένταση. Θεωρούσαν το χάος κάτι απέραντο και δηµιουργικό. Ήταν το πρωταρχικό στοιχείο όλων των κοσµογονιών.

Ας δούµε µερικά παραδείγµατα από µερικά αρχαία κείµενα:

Στη Θεογονία του ο Ησίοδος διατυπώνει τον πρώτο γνωστό ορισµό του χάους. Στους στίχους 116, 123, 700 της Θεογονίας ο Ησίοδος λεει ότι το Χάος, το κενό, δηµιουργεί έναν κόσµο τάξης που τον αποτελούν διάφορες θεότητες, η πρώτη από τις οποίες είναι η θεά Γαία, τη ίδια µας η Γη, σαν ένας σπόρος από τον οποίον ξεπετάγεται ο σύζυγός της ο Ουρανός και µεγαλώνει σαν ένα δέντρο.

«Και λοιπόν πρώτα από όλα το Χάος εγεννήθη και μετά η
πλατύστερνη Γαία, η αιώνια και ασφαλής έδρα των πάντων / και
ο σκοτεινός Τάρταρος σε μια τρύπα στα έγκατα της απλωμένης
Γης και ο Έρως, ο πιο όμορφος ανάμεσα στους Αθάνατους
Θεούς που τα μέλη παραλύει σε Θεούς και σε ανθρώπους που
υποτάσσει τα στήθη, το μυαλό και τη σύνεση. Από το Χάος
γεννήθηκε το Έρεβος και η Νύχτα. Από τη Νύχτα και το Έρεβος,
με τη βοήθεια του Έρωτα, γεννήθηκαν ο Αιθέρας και η Ημέρα.»

Παραδείγµατα τέτοιου είδους αυτο-γέννησης του σύµπαντος υπάρχουν και στις αντιλήψεις των προσωκρατικών φιλοσόφων για την δηµιουργία του κόσµου.

Ο σχολές του Πλάτωνα και του Πυθαγόρα υποστήριζαν ότι το χάος, αυτή η πρωταρχική ουσία, ήταν η Ψυχή του Κόσµου, που αποκαλούνταν προθύλη από τους αλχηµιστές. Έτσι το χάος αντιµετωπίζεται σαν αυτό που αγκαλιάζει όλες τις αντιτασσόµενες δυνάµεις σε µια κατάσταση οµοιόµορφης διάλυσης. Σύµφωνα µε την Αλχημεία το χάος αναγνωρίζεται σαν η Πρωταρχική Ύλη και θεωρούταν ότι είναι µια massa confussa, από την οποία θα έβγαινε ο πολύτιµος λίθος.

Παρακάτω είναι µια ιστορία για το χάος, παρµένο από τον µεγάλο Κινέζο φιλόσοφο Chuang-Tzu:

“Ο αυτοκράτορας της Νότιας Θάλασσας λεγόταν Shu (Σύντομος), της Βόρειας Θάλασσας Hu (Ξαφνικός) και της κεντρικής περιοχής λεγόταν Hun-Tun (Χάος). Ο Shu και ο Hu συναντούσαν κάθε τόσο τον Hun-Tun στην επικράτειά του, όπου αυτός τους περιποιόταν με μεγάλη γενναιοδωρία. Ο Shu και ο Hu συζητούσαν πως θα μπορούσαν να ανταποδώσουν την ευγένειά του. “Όλοι οι άνθρωποι”, έλεγαν , “έχουν εφτά ανοίγματα ώστε να μπορούν να βλέπουν, να ακούν, να τρώνε και να αναπνέουν. Μόνο ο Hun-Tun δεν έχει κανένα. Ας προσπαθήσουμε να του φτιάξουμε μερικά!” Κάθε μέρα άνοιγαν και από μια τρύπα. Την έβδομη μέρα ο Hun-Tun πέθανε.”

Το χάος έχει σηµαντική θέση στον Ταοϊσμό. Το χάος είναι η ολότητα, η µοναδικότητα και η Φύση. Το Χάος αποτελεί την φυσιολογική κατάσταση του κόσµου. Το να ανοίγεις τρύπες στο κεφάλι του Χάους σηµαίνει να καταστρέφεις την φυσική κατάσταση του κόσµου. Για το λόγο αυτό για τους αρχαίους Κινέζους το χάος δεν ήταν µόνο η αιτία της αταξίας αλλά αποτελούσε επίσης µια αξιοσέβαστη αισθητική κατάσταση. Αυτή η αντίληψη για το χάος είναι µάλλον αρκετά διαφορετική από την δυτική αντίληψη. Σύµφωνα µε την κινέζικη ιστορία για τη δηµιουργία, µια ακτίνα καθαρού φωτός, το Yin, ξεπετιέται από το χάος και φτιάχνει τον ουρανό, ενώ η βαριά σκοτεινιά, το Yang, δηµιουργεί τη Γη. Το Yin και το Yang, η θηλυκή και η αρσενική αρχή, δρουν από κοινού για να δηµιουργήσουν τα πάντα. Είναι σηµαντικό ότι ακόµα και µετά από την εµφάνιση τους, οι αρχές του Yin και του Yang διατηρούν τα γνωρίσµατα του χάους από το οποίο ξεπήδησαν. Υπερβολικό Yin ή Yang θα ξαναφέρει το χάος.

Ο Παν - Κου ειναι η προσωποποιηση του Χαους,ο ανθρωπος του Χαους ή αυτος που απεκατεστησε την ταξη των πραγματων στον κοσμο ,θετοντας τελος στο Χαος.
Μας θυμιζει λιγο και το ορφικο αυγο?

Ευχαριστω,καλη συνεχεια