- Είναι τελικά οι Θεοί ανθρωπόμορφοι; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
alfa-omegaΤο πρόγραμμα το ονομάζω φαντασία . [ ακ. http://www.youtube.com/watch?v=LbmvIOeZkkU ]
Μέσω αυτής για παράδειγμα ,μπορεί η προσωπικότητά μου να υλοποιήσει τα πάντα και τίποτα δεν υπάρχει που να μην μπορεί να κατορθώσει .
Φυσικά σε θεωρητικό επίπεδο .Ένα άλλο πρόγραμμα , είναι η ψυχή για την οποία έχω γράψει ήδη πάρα πολλά .
Μέσω αυτού μπορεί μία ανθρώπινη διάνοια ,να προσομοιώσει όλες τις διαμορφωμένες προσωπικότητες του πλανήτη μας σε μία και μοναδική .
Πάλι φυσικά σε θεωρητικό επίπεδο
Η ζωή μας δεν είναι θεωρητική. Δεν ζούμε ... θεωρητικά. [ ακ. http://www.youtube.com/watch?v=e46xZUClskI ] Καλή η θεωρία, δεν λέω ... όμως "μέσα στους δρόμους / θες δεν θες σκύβεις τους ώμους" ... τι να σου κάνει η φαντασία άμα δεν έχεις φράγκο για κουλούρι ; όπως λέει ο Ζερβουδάκης. Να φανταστείς πως τρως ; Δεν γίνεται ... γίνεται ; Γίνεται θα μου πεις ... αλλά τρως πραγματικά ;
quote:
alfa-omegaΥπάρχουνε όμως και συνάνθρωποί μας , οι οποίοι ηγούνται και γενικότερα φοράνε τους χαρακτήρες που ανάφερα και τους οποίους δεν γνωρίζουμε προσωπικά ,αλλά καθορίζουνε σε πολύ μεγάλο βαθμό την καθημερινότητά μας .
Ναι, υπάρχουνε και τούτοι.
Καλή η φαντασία, μα στο τέλος ... τα σπίρτα σβήνουν και το κοριτσάκι πεθαίνει ... Η φαντασία δεν κρατάει πολύ. Κρατάει όσο ένα σπίρτο να καεί ...
Προσωπικά φίλε μου, εγώ ήθελα να γίνω δέντρο (όχι ασφαλώς στην Βορειοανατολική Αττική, εννοείται αυτό ...). Αλλά τι να πεις ; δεν "έκατσε" ... ποιος ξέρει ; μπορεί αργότερα ... [βλ. και ακ. http://www.youtube.com/watch?v=6eLxVDLljv4&feature=related ]
Edited by - zip on 27/08/2009 19:09:35
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα!"
Οδ. Ελύτης
Αυτόν τον άνθρωπο π.χ πως θα τον χαρακτήριζες ; (όχι τον Ελύτη, αυτόν που με τα πικρά του χέρια με τον κεραυνό, καλεί τους παλιούς του φίλους με φοβέρες και μ' αίματα, αυτόν, γι' αυτόν, τι θα έλεγες γι' αυτόν ;)
Edited by - zip on 27/08/2009 19:44:59
Απεστάλη: 27/08/2009, 18:32:54
Η ζωή μας δεν είναι θεωρητική. Δεν ζούμε ... θεωρητικά.
Πριν γίνει πράξη η ζωή μας ,ήτανε θεωρία .
Πριν υπάρξει στην θεωρία η ζωή ,ήτανε φαντασία .
Πριν από την φαντασία τι ήτανε η ζωή ?
Μία τρελή θεωρία .
Τώρα πως κατάντησε η ζωή ?
Έμπρακτη θεωρία .
Τελικά όλα είναι θεωρητικά .
Και αν η πράξη ξέφυγε διαχρονικά από την θεωρία , θα ενωθούνε πάλι, πράξη & θεωρία - θεωρία & φαντασία .
Που όμως ?
Εκεί όπου τα πάντα είναι ενιαία ,μονάδα ,αδιάσπαστα ,αδιαχώριστα .
Και εδώ είναι έτσι τα πράγματα στον κόσμο μας .
Όλοι είμαστε ένας χαρακτήρας , ένας άνθρωπος , μία προσωπικότητα .
Θέλει όμως γερή φαντασία , αλύγιστη θεώρηση και ατελείωτη αναζήτηση του αληθινού εγώ , για να το πιστέψει μία προσωπικότητα και μετά να το βιώσει .
Όχι δεν ομιλώ εκ πείρας .
Απλά μιλάω μέσα από τα βάθη της ψυχής .
Πρώτα έρχεται η φαντασία ,μετά η θεωρία και τέλος ακολουθεί η υλοποίηση .
Μετά την υλοποίηση ακολουθεί η εξέλιξη .
Η ζωή ακόμη εξελίσσεται .
Σήμερα είναι πρακτικό δεδομένο, αύριο (βάλε φαντασία και μην τσιγκουνεύεσαι σε χρόνια
) με την καινούργια θεώρηση των πραγμάτων, αυτό το πρακτικό δεδομένο δεν θα αξίζει δεκάρα τσακιστή .
Τις ανοησίες που κάνει η συντριπτική πλειοψηφία του πλανήτη στην καθημερινότητα , για να τις αντιληφθεί αντικειμενικά η προσωπικότητα θα πρέπει να φτάσει σε ένα πολύ υψηλό σημείο εξέλιξης .
Ομαδικά υφίσταται αυτή η εξέλιξη .
Η φύση οδηγεί την Ανθρωπότητα εκεί που πρέπει να φτάσει .
Όσες όμως προσωπικότητες έχουνε έφεση για την ψυχή ,την αθάνατη ψυχή , αυτές εκδηλώνονται απρόσωπα ,διότι η φύση της ψυχής είναι απρόσωπη .
quote:"Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα!"Οδ. Ελύτης
Αυτόν τον άνθρωπο π.χ πως θα τον χαρακτήριζες ; (όχι τον Ελύτη, αυτόν που με τα πικρά του χέρια με τον κεραυνό, καλεί τους παλιούς του φίλους με φοβέρες και μ' αίματα, αυτόν, γι' αυτόν, τι θα έλεγες γι' αυτόν ;)
Edited by - zip on 27/08/2009 19:44:59
Αυθόρμητα δεν μου βγαίνει τίποτα .
Θα πρέπει να εμβαθύνω .
Δεν έχω διαβάσει και όλο το ποίημα …,
Εν τοιαύτη περιπτώσει , γράψε εσύ τον δικό σου χαρακτηρισμό και εγώ θα μελετήσω τους στίχους και πρέπει να βρω και ελεύθερο χρόνο ,και όταν είμαι έτοιμος θα σου απαντήσω στο ερώτημα .
quote:
alfa-omegaΠριν γίνει πράξη η ζωή μας ,ήτανε θεωρία . [ θεωρία για ποιον ; σε ποιον ; σε τι ; Η ίδια η ζωή γεννά θεωρίες. Χωρίς ζωή, δεν υπάρχει καμία θεωρία ]
Πριν υπάρξει στην θεωρία η ζωή ,ήτανε φαντασία . [ φαντασία ποιανού ; ποιος φανταζόταν στην θεωρία την ζωή ; Η ίδια η ζωή γεννά φαντασίες. Χωρίς ζωή, δεν υπάρχει καμία φαντασία ]Πριν από την φαντασία τι ήτανε η ζωή ?
Μία τρελή θεωρία . [ τρελή θεωρία για ποιον ; σε ποιον ; σε τι ; Η ίδια η ζωή γεννά τρελές θεωρίες. Χωρίς ζωή, δεν υπάρχει καμία τρελή θεωρία ]Τώρα πως κατάντησε η ζωή ?
Έμπρακτη θεωρία . [ αυτό νομίζεις πως είναι η ζωή μας, η ζωή ΣΟΥ ; Μια έμπρακτη θεωρία ; Εγώ έχω διαφορετική γνώμη - τουλάχιστον για την δική μου την ζωή δηλ. ]Τελικά όλα είναι θεωρητικά .
Και αν η πράξη ξέφυγε διαχρονικά από την θεωρία , θα ενωθούνε πάλι, πράξη & θεωρία - θεωρία & φαντασία . [ Αυτό, κανείς δεν το ξέρει ... ]
Όταν λέω "η ζωή μας", εννοώ η ζωή, η ύπαρξη. Και η ύπαρξη δεν μπορεί να χωρέσει σε καμία θεωρία, γιατί είναι όλες οι θεωρίες μαζί και καμία θεωρία ταυτόχρονα. Ο άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί την ύπαρξη μέσω της κίνησης, της μεταβολής, του διαφορικού, του διαφορετικού και της σύγκρισης του πριν και του τώρα. Πως ήταν κάτι πριν, πως είναι αυτό το κάτι τώρα. Το ίδιο κάνεις κι εσύ στην παραπάνω παράθεση που σου δείχνω. Λες, μάλλον αναρρωτιέσαι : "τι ήταν πριν την πράξη η ζωή μας ;", "πως κατάντησε τώρα ;", "πως θα γίνει μετά ;".
Βλέπει π.χ ένα δέντρο να φυτρώνει, να μεγαλώνει, να κάνει καρπούς, να μαραίνεται και να πεθαίνει και λέει μέσα του "να! κοίτα! αυτό το δέντρο έχει ζωή, υπάρχει, υπήρχε!". Μπορείς να πεις το ίδιο για ένα κομμάτι ατσάλι ;
Κανένας δεν γνωρίζει τι ήταν ΠΡΙΝ την ύπαρξη, τι ήταν ΠΡΙΝ η ζωή. Κανένας δεν γνωρίζει τι ΘΑ γίνει μετά. Μπορούμε να μιλήσουμε μονάχα για το τι είναι τώρα η ζωή μας, "πως κατάντησε", όπως χαρακτηριστικά λες. Τουλάχιστον εγώ, αυτό μονάχα μπορώ να κάνω και πάνω σ' αυτό μπορώ να πω την γνώμη μου. Εγώ δεν γνωρίζω αν πριν την ζωή μας, η ζωή μας ήταν θεωρία. Δεν γνωρίζω αν πριν την θεωρία, ήταν φαντασία. Θεωρία για ποιον ; Φαντασία για ποιον ;
Αν πριν γίνει πράξη η ζωή μας, η ζωή, ήταν θεωρία, τότε ποιος έφτιαξε αυτήν την θεωρία ; Αν πριν την θεωρία, ήταν φαντασία, τότε ποιος φαντάστηκε την ζωή σαν θεωρία ;
Επειδή δεν τα γνωρίζω όλα αυτά, προτιμώ να σου πω την γνώμη μου σ' αυτά που γνωρίζω. Η ζωή, η ύπαρξη ήταν πάντοτε η ίδια, είναι πάντοτε η ίδια και θα είναι πάντοτε η ίδια. Κι αν με ρωτήσεις για το "είναι" της, θα σου πω :
ρόδo στο ποτάμι
και στου φορτηγού το τζάμι
'κείνο το παιδί
μες στου χρόνου το πλοκάμι
ψάχνει να με βρει
Στον αέρα εκεί
την φλογέρα του άκου
για τα δυο ανήλικα του φτερωτά λαλεί
ξεγελάει τον δαίμονά του κι άλλο δεν αργεί
Πως μπαίνουν στο τραγούδι μας οι δρόμοι κι οι δεσμοί μας
και πως φωτίζει η ζωή την περιπλάνησή μας
Ζέστη του πηλού, μες τη νύχτα αηδόνι
η κυρά μου είναι μόνη μ' ένα πέπλο αχνό
μα η ανάσα της με σώνει κι ας κοιμάται αλλού
Χιόνια και νερά, χρόνια που κυλάνε
τ' όνειρό μας κι αν κρατάνε μες τα βουητά
παίρνει σάρκα κι όπου να 'ναι δε πονάει πια
Και τραγουδάει αθάνατο σε τούτη τη κοιλάδα
και δίχως δίχτυ ακροβατεί
τι φως! τι τρυφεράδα!
quote:
alfa-omegaΑυθόρμητα δεν μου βγαίνει τίποτα .
Θα πρέπει να εμβαθύνω .
Δεν έχω διαβάσει και όλο το ποίημα …,
Εν τοιαύτη περιπτώσει , γράψε εσύ τον δικό σου χαρακτηρισμό και εγώ θα μελετήσω τους στίχους και πρέπει να βρω και ελεύθερο χρόνο ,και όταν είμαι έτοιμος θα σου απαντήσω στο ερώτημα .
ιδέστε, είπαν, ο αφελής περιηγητής του αιώνος!
Ο αναίσθητος
που όταν όλοι εμείς θρηνούμε αυτός αγαλλιά
και όταν όλοι πάλι αγαλλιούμε
αυτός αναίτια σκυθρωπάζει.
Στις κραυγές μας μπροστά προσπερνά και αδιαφορεί
και τα σ' εμάς αόρατα
με τ' αυτί στην πέτρα
σοβαρός και μόνος προσέχει.
Ο χωρίς φίλον κανένα
μήτε οπαδό
που εμπιστεύεται μόνον το σώμα του
και το μέγα μυστήριο στ' αγκαθόφυλλα μέσα του ήλιου αναζητεί
αυτός είναι
ο απόβλητος από τις αγορές του αιώνος!
Επειδή νου δεν έχει
κι από ξένα δάκρυα κέρδος δε βγάνει
και στο θάμνο που καίει την αγωνία μας
μοναχά καταδέχεται να ουρεί.
Ο αντίχριστος και ανάλγητος δαιμονιστής του αιώνος!
Που όταν όλοι εμείς πενθούμε
αυτός ηλιοφορεί.
Και όταν όλοι σαρκάζουμε
ιδεοφορεί.
Και όταν ειρήνη αγγέλλουμε
μαχαιροφορεί.
Καταπρόσωπό μου οι νέοι Αλεξανδρείς εχλεύασαν!
Αν λοιπόν ήθελα κάποια στιγμή να χαρακτηρίσω την ζωή μου / μας, μάλλον θα έλεγα πως είναι γυναικείο άρωμα. Γαλλικό άρωμα, λίγο εξαντρίκ, λίγο κλάσικ και αρκετά παιχνιδιάρικο, ιδιαίτερα αν φορεθεί στο πρώτο της ραντεβού μαζί μας. Άρωμα πικραμύγδαλου και μέντας ή βασιλικού και κανέλλας - ο συνδυασμός ποικίλλει - με βάση από κέδρο και εξωτική παπάγια. Η παπάγια ως γνωστόν περιέχει παπαϊνη - προσοχή! όχι παπαρίνη, παπαϊνη, είναι φυτική πεψίνη για να χωνεύουμε εύκολα - Ένα ερωτικό άρωμα για ιδιαίτερες περιπτώσεις, μπορεί όμως πολύ εύκολα να φορεθεί και κάθε μέρα, στο γραφείο, στα πάρτυ, σε ένα δείπνο, χωρίς σώνει και ντε να σημαίνει πως όποιος το μυρίσει θα πέσει ξερός από ερωτική επιθυμία και θα ουρλιάζει από την ηδονή του - αν και έχουν συμβεί και τέτοια περιστατικά. Ναι, τώρα που το μυρίζω, ναι, θα μπορούσα να πω πως έχει μέσα του κάτι εθιστικό, ελκυστικό. Σίγουρα θα παρασκευάζεται στα κρυφά εργαστήρια του Ύπνου και ασφαλώς θα περιέχει λίγες σταγόνες αφέλειας και άγνοιας. Μμμμ ... σνιφ! Γιατί δεν δοκιμάζετε ;
zip
Αν πριν γίνει πράξη η ζωή μας, η ζωή, ήταν θεωρία, τότε ποιος έφτιαξε αυτήν την θεωρία ;
Την σκέφτηκε , διανοήθηκε ,επιμελήθηκε και έφτιαξε , δύναμη ανώτερη του Άνθρώπου .
zip
Αν πριν την θεωρία, ήταν φαντασία, τότε ποιος φαντάστηκε την ζωή σαν θεωρία ;
Αυτή η δύναμη που διανοήθηκε την θεωρία της ύπαρξης των πάντων , δεν χωράει νοητικά στο μυαλό μας .
Παρατηρώντας όμως την φύση και τον τρόπο με τον οποίο επιβιώνουνε τα στοιχεία της , σε άμεση σύγκριση με τον Άνθρωπο , συμπεραίνουμε ότι είναι ανώτερη ,ανθεκτικότερη .
Θα μπορούσαμε λοιπόν να έχουμε και αυτό το δευτερεύον ,επί μέρους ερώτημα , ποιος ,η τι έφτιαξε την θεωρία της φύσης .
Μα πάνω από όλα πως υλοποιήθηκε το κάθε τι που υπάρχει , ορατό και αόρατο ?
Σε παραπέμπω σε μία απάντηση , που θεωρητικά τουλάχιστον ,έχει αρκετά λογική υπόσταση (για την δική μου αντίληψη ) .
Ο θεός είναι μαθηματικά .
Τελειοποιημένα μαθηματικά .
Ότι αυτά που χωρίζουνε τις προσωπικότητες , είναι στην ουσία το ιδιοτελές συμφέρον .
Ότι αυτό που δεν χωρίζει αλλά ενώνει, όλες τις προσωπικότητες , είναι πάντοτε μία ιδέα ,που περιέχει ανιδιοτέλεια .
Πόσο δύσκολο είναι να ζεις σε αυτόν τον κόσμο και να μην καταλαβαίνεις τις ανοησίες ,στις οποίες κάθε προσωπικότητα συμμετέχει ?
Να δέχεσαι ότι όλα είναι νορμάλ ?
Μα ακόμη και αν δεν το δέχεσαι , να συμβιβάζεσαι με αυτά που σου προσφέρουνε ,ως τρόπο ζωής , κάποιες άλλες προσωπικότητες ?
Πόσο δύσκολο είναι να κατανοήσει μία προσωπικότητα ,ότι τα πάντα είναι πράγματι ένα και ότι οι αισθήσεις εξαπατούνε καθημερινά το μυαλό με τα ίδια κόλπα και της δίνουνε την αίσθηση ,ότι όλα είναι και κινούνται στον φυσιολογικό τους ρυθμό ?
Τελικά όταν μιλάμε για την προσωπικότητα και την συμπεριφορά της , είμαστε πρακτικοί .
Όταν προσπαθούμε να εξιχνιάσουμε ,ερευνήσουμε , μελετήσουμε , τα αίτια που υπάρχουνε διαφορετικές συμπεριφορές , γινόμαστε θεωρητικοί και ο zip ,για παράδειγμα αρχίζει να βαριέται .
Εν τοιαύτη περίπτωση και εγώ άρχισα να βαριέμαι . ![]()
Τα λέμε σε κάποιο άλλο θέμα .![]()
quote:
Πόσο δύσκολο είναι ,να διανοηθεί ένας άνθρωπος , ότι η Ανθρωπότητα είναι ένας άνθρωπος με διαφορετικές προσωπικότητες ?
Ότι αυτά που χωρίζουνε τις προσωπικότητες , είναι στην ουσία το ιδιοτελές συμφέρον .
Ότι αυτό που δεν χωρίζει αλλά ενώνει, όλες τις προσωπικότητες , είναι πάντοτε μία ιδέα ,που περιέχει ανιδιοτέλεια .Πόσο δύσκολο είναι να ζεις σε αυτόν τον κόσμο και να μην καταλαβαίνεις τις ανοησίες ,στις οποίες κάθε προσωπικότητα συμμετέχει ?
Να δέχεσαι ότι όλα είναι νορμάλ ?
Μα ακόμη και αν δεν το δέχεσαι , να συμβιβάζεσαι με αυτά που σου προσφέρουνε ,ως τρόπο ζωής , κάποιες άλλες προσωπικότητες ?Πόσο δύσκολο είναι να κατανοήσει μία προσωπικότητα ,ότι τα πάντα είναι πράγματι ένα και ότι οι αισθήσεις εξαπατούνε καθημερινά το μυαλό με τα ίδια κόλπα και της δίνουνε την αίσθηση ,ότι όλα είναι και κινούνται στον φυσιολογικό τους ρυθμό ?
Alfa omega,μακάρι να καταλάβαιναν όλοι αυτο που λές,οτι δηλαδή όλα είναι ένα.Αυτός είναι ο θεμελιώδης νόμος,και φυσικά η ισότητα προς όλους.
alex22:
Δεχόμαστε την θεώρηση ,ότι τα πάντα είναι ένα ,ως αληθινό γεγονός .
Δεν είμαστε μόνο εμείς οι δύο .
Ο επιστημονικός κλάδος της κβαντομηχανικής ,ενισχύει αυτήν την θεώρηση .
Η ενέργεια παίρνει μία μορφή σαν ύλη για τις αισθήσεις μας .
Αυτές μας δημιουργούνε απάτες .
Ενώ αυτήν την στιγμή η γη κινείται γύρω από τον εαυτό της ,τον ήλιο…,,,οι αισθήσεις μας λένε ότι δεν κινούμαστε και το δεχόμαστε .
Είμαστε όμως ακίνητοι ;
Όχι δημιουργούνε αυτήν την αίσθηση, για να μπορούμε να λειτουργούμε σε αυτήν την εικονικά τεχνητή πραγματικότητα στην οποία βρίσκεται η προσωπικότητά μας .
Ένα άλλο παράδειγμα, απάτης ,ψευδαίσθησης , είναι το βόρειο άστρο .
Χρειάζονται 680 χρόνια για να φτάσει το φως του σε εμάς.
Δηλαδή βλέπουμε το άστρο ,όπως ήτανε πριν 680 χρόνια .
Μπορεί ήδη να έχει εξαφανιστεί αλλά θα το μάθουμε σε 680 χρόνια ,η ποτέ .
Αν περιορίσει η ανθρώπινη μονάδα μόνο στην προσωπικότητα , θα τα βλέπει όλα διαφορετικά από ότι τα βλέπει μία άλλη προσωπικότητα .
Πάντοτε .
Αν προσπαθήσει να σπάσει το φράγμα της ,κινείται προς το σημείο όπου τα πάντα είναι ένα ,αδιάσπαστα ,ενιαία .
Σε παραπέμπω μέσω του ακόλουθου link :
http://www.youtube.com/watch?v=qg5FIR4nqJ0
Στα βίντεο , από όπου δανείστηκα μερικές πληροφορίες και τις εξέθεσα σε δημόσιο χώρο .
απολήξεις της οποίας τυγχάνουμε, είναι γεγονός...Το θέμα είναι οτι
ο καθένας μας, ακολουθεί προσωπική πορεία κι όταν συναντιόμαστε,
σαν μετα απο καιρό,είμαστε σαν ξένοι, επηρεασμένοι απο τις προσωπικές εμπειρίες...
Αλλά, μπορούμε να επικοινωνήσουμε..Θυμηθείτε τους πιονέρους, τους
πρώτους εξερευνητές και πρωτοπόρους σε περιοχές και επιστήμες...
Όταν βρίσκαν άνθρωπο, στις ερημιές της γής ή του μυαλού τους, παντα συννενοούνταν, είχαν αποτέλεσμα..
Σήμερα, ειμαστε τόσο κοντά και τόσο μακρυά ο ένας απο τον άλλον,
που εκνευριζόμαστε και αντιδρούμε, αντι να δρούμε....
Αλλά, όλα στο τέλος,πάλι στο Ένα δεν θα βρεθούν;
Μήπως, γιαυτό είμαστε τόσο κοντά πιά κι όχι υποχρεωτικά λάθος η σχέση αναπνοής,όπως απο ένα υποχρεωτικά αρνητικό οπτικό σημείο;
συμπαντική σχέση, όλων μας, πρεπει να συονδεύεται απο
αρμονία...
Για να έρθει η αρμονία, πρέπει να υπάρχει και να οξύνεται η
αντιληψη,δίχως όρια, δίχως πειρορισμους, δίχως λογική..Το πνεύμα
του ανθρώπου, δεν έχει όρια....Αν κάνουμε τη σάρκα να ακολουθεί,
μέσα απο μια εκφραστικόητα του ατόμου μας,στο χώρο, όπου βρίσκεται
και εξυπηρετεί συγκεκριμένους λόγους και έργο,τότε, μπορούμε να ανέβουμε επίπεδα,ώστε να κατανοήσουε περισσότερο τον εαυτό μας
και ότι ικανότητες, ιδιότητες διαθέτει..
Πρεπει η κατανόηση της προσωπικής συμπεριφορας να φτάσει σε τέτοιο
βαθμό,που να ελέγχει ο άνθρωπος, πραγμτικά, δλδ, δίχως ορμές,με σαφήνεια, παίζοντας την συγκεκριμένη στιγμή, τον συγκεκριμένο
ρόλο που απαιτεί απο μας η περίσταση....
Είμαστε πολύ χαλαροί,στο θέμα της προσωπικότητας, συμπεριφοράς...
Θέλει πολύ δουλειά, αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να ξεχωρίζουμε
πότε μιλά η σάρκα και πότε το πνεύμα..Πρέπει να είμαστε εκεί, κάνοντας αυτό που είναι να γίνει....
quote:
Αυτό το βίντεο είναι αφιερωμένο για τον φίλο zip .http://www.ted.com/talks/lang/gre/dan_gilbert_asks_why_are_we_happy.html
Εύχομαι να γελάσεις με την ψυχή σου .
Δεν είναι καθόλου για γέλια και προσωπικά σ'ευχαριστώ για την "κατάθεσή" σου αυτή!
Έχω αναφερθεί πολλές φορές για τους μηχανισμούς απώθησης(ψυχολογικοί όροι) και για τους μηχανισμούς ψυχολογικής ανάσας , οι οποίοι υπάρχουν μέσα μας και οι οποίοι ειναι ζωοσωτήριοι πολλές φορές!
ο Wayne W.Dyer τον ανέφερε αυτό το μηχανισμό...ως ενδογενές σύστημα επιτυχίας και είχε μια δική του προσέγγιση πάνω στο θέμα!!!
Προσωπικά πιστεύω , ότι την πραγματική ευτυχία την συνθέτουμε εμείς οι ίδιοι ασχέτως απο τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο περιβάλλον που ζούμε και για να μην παρεξηγηθώ δεν αναφέρομαι σε συνταρακτικά γεγονότα...μολονότι ακόμα και αυτα τα γεγονότα αναλύονται και αποτελούν διαφορετικό οδηγό ζωής για τον κάθε άνθρωπο!!!
Εξαρτάται ...στο ποιόν ορισμό δίνει ο καθένας στην έννοια της ελευθερίας!!
Ελευθερία ας πούμε για μένα σημαίνει:"Δεν αγκυλώνομαι και δεν οροεξαρτώμαι απο εξωτερικά ερεθίσματα , δεν ενοχοποιώ τον εαυτό μου για τις παραβατικές δηλώσεις και συμπεριφορές των άλλων , απλά αποδίδω την παράβαση στην πηγή της"
Δύναμη ας πούμε μπορεί να λεχθεί η δυναμική που αναπτύσσει ένας άνθρωπος και ανθίσταται σε συναισθηματικές φορτίσεις οι οποίες τείνουν να τον καθοδηγήσουν και να "αρπάξουν" απ'αυτόν το τιμόνι της ζωής του...οδηγώντας τον , εκεί όπου θέλουν αυτές...
Αλλα είναι ολόκληρο θεματολόγιο η ανωτέρω αναφορά και συναρτάται με
την επιδραστικότητα που έχει κανείς επι του εαυτού του!!
Κάτι τέτοιες είναι οι στιγμές που πραγματικά χαίρομαι που βρίσκομαι σ'αυτό το σάιτ..νά'σαι καλά!!!
soul
πόσο μπορουμε να τις αξιοοπιήουμε ή αξιοποιούμε, είναι ένα
μελνό σημείο, για όλους μας...
Είναι άσχημο να ξέρουμε ότι έχουμε κάτι πουείναι υπέροχο και δεν
το χρησιμοποιούμε...Γιατί άραγε;Είναι θέμα ιδιοκτησίας, μήπως;
Δηλαδή, αν μας ανήκει ή όχι;
quote:
Ο άνθρωπος είναι θεός, έχει δυναμεις, αγαπητέ Εαρινέ, αλλά,
πόσο μπορουμε να τις αξιοοπιήουμε ή αξιοποιούμε, είναι ένα
μελνό σημείο, για όλους μας...
Είναι άσχημο να ξέρουμε ότι έχουμε κάτι πουείναι υπέροχο και δεν
το χρησιμοποιούμε...Γιατί άραγε;Είναι θέμα ιδιοκτησίας, μήπως;
Δηλαδή, αν μας ανήκει ή όχι;
Mου άρεσε η "παρομοίωση" ενδεχομένως να αναφέρεσαι και σε εξομοίωση...όπως και να έχει , έχω την αίσθηση ότι αφουγκράσθηκα το νοηματικό περιεχόμενο της σκέψης σου!!!
Η αλήθεια είναι ότι όχι τόσο μέσα απο πρωτογενή σκέψη δική μου αλλα απο σκέψεις και διατυπώσεις του Γιούνγκ και τις οποίες έχω δεχθεί ως σωστές -μέχρι τούδε- βρίσκω μια αλήθεια στα λεγομενά σου!!
Όπως λοιπόν ο Γιούνγκ πιστεύει ...το λάθος των ανθρώπων ειναι ότι ψάχνουν να βρούν τον θεό κάπου εκεί έξω και δεν τον βρίσκουν ποτέ...μιάς και υπάρχει μέσα τους , με την υπόθεση ότι κάθε δημιούργημα "φέρει" τα αποτυπώματα του δημιουργού του πάνω του!!!
Και επίσης δεν είχα ποτέ μου καμμιά αμφιβολία , ότι ο άνθρωπος έχει φοβερές δυνάμεις μέσα του , αν και θα ήθελα να αποστασιοποιούμαι απο κοινωνικούς όρους...προτιμώ να πώ λοιπόν ..δυνάμεις!!!
Πιστεύω λοιπόν ότι ο άνθρωπος δια μέσου της σκέψης του , μπορεί να αλλάξει τους χάρτες του και την οπτική του ματιά και να υπερπηδήσει κοινωνικά όρια και νόμους , οι οποίοι τον χειραγωγούν ...τον κατευθύνουν και τον ενοχοποιούν καθημερινά , καθηλώνοντάς τον σε μια συναισθηματική γραφικότητα!!!
Να αγαπήσει τον εαυτό του , αφού τον γνωρίσει πρωτίστως και στην συνέχεια να μπορέσει να επικοινωνήσει και μευους υπολοίπους επι τη βάσει , του ότι:
Όλοι οι άνθρωποι έχουν αδυναμίες , πάθη και είναι αγκυλωμένοι απο ασυνείδητα ψυχικά μορφώματα , αποτελέσματα εν πολλοίς ανεξέλεγκτων γονεικών και κοινωνικών προσταγών όπως και θρησκευτικών-ηθικολογικών προστακτικών κανόνων!!!
Μη σε ζαλίζω...δεν έχω καμμιά τέτοια πρόθεση...ούτε διεκδικώ την πρωτοκαθεδρία γνώσεων και ορθών πεποιθήσεων , απλά προσπαθώ και δεν σου κρύβω ότι συνεχώς συλλαμβάνομαι "κλέπτων οπώρας" μεταφορικά να κάνω λάθη!!!
Απλά έχω μάθει να αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως είναι φροντίζοντας πάντα όμως να επισημαίνω το λάθος μου , φροντίζοντας όμως να επισημαίνω και την γενεσιοποιό αιτία και κατάσταση που γέννησε το λάθος και δεν είναι τίποτα περισσότερο απο εσωτερικευμένους φόβους , πληγές , απορρίψεις κλπ...υποσυνείδητα καταχωρημένα που εγκαλούνται στο σήμερα και με χειραγωγούν!!!
Ναι..πιστεύω στον άνθρωπο..πιστεύω στις δυνάμεις του!!!
Καλό απόγευμα και σ'ευχαριστώ για την τοποθέτησή σου!!!
soul
quote:Είναι άσχημο να ξέρουμε ότι έχουμε κάτι που είναι υπέροχο και δεν
το χρησιμοποιούμε...Γιατί άραγε;Είναι θέμα ιδιοκτησίας, μήπως;
Δηλαδή, αν μας ανήκει ή όχι;
Ειλικρινά δεν γνωρίζω αν μας ανήκει...πιστεύω όμως ότι με ένα τρόπο "ενοικεί" εντός μας ...όπως και άλλα εκ διαμέτρου αντίθετα όμως!!!
Είναι θέμα , προσωπικής επιλογής αλλα και δυνατότητας πιστεύω...πρόκειται για ένα πολύ όμορφο ταξιδάκι αν σ'ενδιαφέρει η δική μου μαρτυρία...σε ελευθερώνει και σου δίνει την δυνατότητα να κοιτάζεις στα μάτια τους συνανθρώπους σου...με καλή διάθεση!!!
soul
γύρω μας,αλήθειες που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να δουν, αλλά, το πρόβλημα έχει να κανει με το ότι είμαστε όντως θεοί,αλλά
εν δυνάμει όχι εν ενεργεία και αυτό απαιτεί δική μας εξέλιξη ή
μετάλλαξη,ώστε να φτάσουμε εκεί που είμαστε, ή είναι εκ φύσεως μας να είμαστε......
Δυνάμεις;Τι είναι δυνάμεις;Η πρόθεση, η θέληση μας;...Κι είναι νέο;
Ξέρουμε ότι όλοι μπορούμε να κάνουμε αύτό που θέλουμε..Θέλουμε όμως;
Να μια άλλη ερώτηση, ενδιαφέρουσα....Τι θέλουμε, ξέρουμε;
Μέσα μας, φίλε μου, έχουμε μεγάλη ομορφιά δώρο Θεού,αλλά την κρατάμε
κρυφή,ζηλότυπα, μην τη χάσουμε, παρά το ότι είναι αιώνια, την περιορίζουμε για να είμαστε φειδωλοί στο καλό...
Μονο στο κακό, είμαστε πλούσιοι..Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή...Ξέρουμε ότι το κακό το δίνουμε, γι αυτο και το δίνουμε εν αφθονία,ενώ το καλό, είναι δώρο Θεού,αφήνουμε να δίνει αυτός,αφού εμείς του κάνουμε οικονομία...
Δικό μας, δλδ, είναι το κακό, κατ επιλογήν και του Θεού το καλό, αφού
δεν το ασκουμε...
Ζούμε τη ζωή ενός απίθανου αμνήμωνος, του εαυτού μας, που ψάχνει δικαιολογία για να πει εκεί που έχει να πάει κι άργησε, γιατί, ξέρει ότι δεν έχει λόγο που άργησε...
Αλλα, αυτό που έχουμε μέσα μας, μας προδίδει..Δείχνει πλούσιο,θησαυρός κι, όμως, εμείς το κρύβουμε....Και λέμε πως ειμαστε φτωχοί, για να ξεγελάμε τους άλλους...
Μέσα μας υπαρχει η θέληση, που ειναι θεός.Δεν θέλουμε όμως να την
δείξουμε...
Γιατί άραγε;
Η ζωή μας είναι όντως ένα όμορφο ταξίδι,συμφωνώ,αλλά, πρεπει να είμαστε σίγουροι ότι το ζουμε, όχι ότι το βλέπουμε στην
..τηλεόραση...Πρέπει να παρουμε εχέγγυα ότι πάμε εκεί που είναι να
πάμε, όχι ότι μετατρέπουμε το εδώ σε ένα εικονικό μέρος με μέτρο
το τώρα,αφήνοντας το που μπορούμε να ειμαστε για την πρόχειρη επιλογή μας, για ένα πινάκιο φακής...
Είναι σοβαρο θέμα να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, αντί να τις αρνούμαστε...