- ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο...."ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ"? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
«Το έχουμε ξαναπεί ότι για τον Χριστό, μιλούσανε στη Ρώμη λίγα χρόνια μετά την ανάσταση του, οπότε κάποιους αιώνες μετά..»
Μπερδεύεις φίλτατε διαρκώς τους μύθους με την ιστορία. Ο Χριστός είναι για πάνω απο 1 αιώνα ανύπαρκτος ως «θεάνθρωπος» ή ως «Αναστημένος». Αργότερα δημιουργείται η σημερινή αφήγηση. Μετά θάνατον δηλαδή....
trexagireve:
«Επαναλαμβάνω ότι αναφέρεται ιστορικά ότι έγινε πρώτα το άγαλμα του χριστού, που προηγούνταν και έγινε μετά το του Απολλωνίου..»
Ανοησίες. Ο χριστιανισμός είναι δημιούργημα απο πολλές θρησκείες και γεγονότα, αυτός και ο λόγος για το ότι όλα όσα συνθέτουνε την αφήγηση της Κ.Δ. έχουνε ελάχιστη αντοχή σε ερωτήσεις και αντιπαράθεση με την ιστορία...
trexagireve:
«Ο οποίος όπως λέτε καισεις δανείστηκε στοιχεία του Χριστού..»
Ότι θέλεις βλέπεις? Είπα εγώ ποτέ κάτι τέτοιο?
Ο Χριστός είναι αυτός που μετά-θάνατον για παράδειγμα δανείζεται την εορτή του Μίθρα στις 25 Δεκεμβρίου, και πλέον αναφέρεται ως «χριστούγγενα». Γνωρίζεις καμία άλλη παρόμοια υποκλοπή να μας αναφέρεις?
europaios2:
«Kαι τι έλεγε καλό μου παιδί ο Άρειος για το φυσικό πρόσωπο Χριστό?»
Το θέμα είναι ΤΙ ΔΕΝ ΕΛΕΓΕ, όχι τι έλεγε!!
europaios2:
«Ο Δίας ξέρεις πόσα είχε??????? αυτό τον έκανε υπαρκτό ως Θεό? ή ως φυσικό πρόσωπο?»
Μόνο που ο Απολλώνιος ουδέποτε ζήτησε αναγνώριση θεότητας. Μικρή «λεπτομέρεια»....
europaios2:
«Μέχρι πριν λίγο έλεγες ότι η Ελληνική φιλοσοφία δεν έχει καμία σχέση με το Χριστιανισμό..»
Σοβαρέψου και διάβαζε καλύτερα το τι γράφω.
Είπα ξανά και ξανά ότι ο χριστιανισμός υφάρπαξε στοιχεία της ελληνικής φιλοσοφίας, τα οποία και κακοποίησε ως έννοιες για δική του χρήση.
Σαφέστατα και δεν έχει καμία σχέση η ελληνική φιλοσοφία με τον χριστιανισμό, έχουνε όμως οι λέξεις και μονάχα οι λέξεις.
Τόσο δύσκολα σου είναι τα ελληνικά?
καλά θα ήταν να καταλαβαίνατε τον φανατισμό σας...
Καλά ρε σεις, ούτε ποιός ήταν πρώτος και ποιός
δεύτερος δεν ξέρετε; Όσο για το πότε ο Χριστός
έγινε γνωστός στη Ρώμη, επαναλαμβάνω ( με βαρεμάρα)
ότι οι απόστολοι Πέτρος και Παύλος πήγαν στη Ρώμη, είχαν,
όπως λένε οι γραφές και σχέσεις με κόσμο έξω από τις
φυλακές που τους είχαν, αλλά και συζητήσεις γίνονταν για
κάτι ΄τοσο παράξενο για τα τότε δεδομένα, με ένα Θεό,
τόσο ήπιο, αλλα και πλείστες αναφορές περί Χριστού,
από επαναπατρισθέντες Ρωμαίους, άσχετα της πίστης τους...
Ρε παιδιά ωσπότε θα μπερδεύετε τον Χριστο με τον Δία;
Το άγαλμα του Απολλώνιου αναφέρεται ότι μπήκε δίπλα σε
αυτό του Χριστού... Περί καλλιστείων αγαλμάτων, δεν άκουσα
τίποτα...Αλλά σίγουρα είναι προχωρημένο... Μήπως είχαν και διαγωνισμό ποιός θα φάει πιο γρήγορα τα μπιφτέκια, όπως
γίνετα στην Αμερική; 'Ε! επιτέλους, σε κάτι πρέπει να βγει
κι αυτός ο Απολλώνιος καλύτερος...
quote:
Schwabe:
Μπερδεύεις φίλτατε διαρκώς τους μύθους με την ιστορία. Ο Χριστός είναι για πάνω απο 1 αιώνα ανύπαρκτος ως «θεάνθρωπος» ή ως «Αναστημένος». Αργότερα δημιουργείται η σημερινή αφήγηση. Μετά θάνατον δηλαδή....
Kαι αυτή τη φωτιά στη Ρώμη περίπου το 64 μ.Χ. ποιοι κατηγορήθηκαν ότι την έβαλαν? Οι χριστιανοί! Πως υπήρχαν Χριστιανοί χωρίς την ύπαρξη του Χριστού?? ένας Schwabe ξέρει.....
quote:
Schwabe:
Ο Χριστός είναι αυτός που μετά-θάνατον για παράδειγμα δανείζεται την εορτή του Μίθρα στις 25 Δεκεμβρίου, και πλέον αναφέρεται ως «χριστούγγενα». Γνωρίζεις καμία άλλη παρόμοια υποκλοπή να μας αναφέρεις?
Ο Χριστός δε δανείστηκε γιατί δεν έχει τέτοια ανάγκη να χαρίσει μπορεί.................να δανειστεί όμως, αυτό το άφησε στους ανθρώπους. Η επιλογή της εορτής στις 25/12 σαφώς και έγινε για να υπερκαλυφθεί ο Μίθρας............το αποτέλεσμα έδειξε ότι η κίνηση ήταν σωστή βοηθώντας να καθαρίσει η ήρα από το στάρι
quote:
Schwabe:
Μόνο που ο Απολλώνιος ουδέποτε ζήτησε αναγνώριση θεότητας. Μικρή «λεπτομέρεια»....
Το περίεργο θα ήταν να το είχε κάνει....
quote:
Schwabe:
Σοβαρέψου και διάβαζε καλύτερα το τι γράφω.Είπα ξανά και ξανά ότι ο χριστιανισμός υφάρπαξε στοιχεία της ελληνικής φιλοσοφίας, τα οποία και κακοποίησε ως έννοιες για δική του χρήση.
Σαφέστατα και δεν έχει καμία σχέση η ελληνική φιλοσοφία με τον χριστιανισμό, έχουνε όμως οι λέξεις και μονάχα οι λέξεις.
Τόσο δύσκολα σου είναι τα ελληνικά
Δεν ήξερα ότι οι λέξεις στην προ Χριστιανική περίοδο άλλαξαν με τη μία και "όλες μαζί" στη μετά Χριστού εποχή!
Άρα ο μονοΘεισμός του Σωκράτη ποτέ δε συνάντησε το Χριστιανισμό...... για σου Schwabe!
quote:
γιαπετ:
Αμέ... αυτή που λέει ότι υπήρχαν χριστιανοί πριν απ' το χριστό
Φυσικά και υπήρχαν πάρε για παράδειγμα τον Σωκράτη και τον Ηρόδοτο μιλούσαν για ηθικό βίο για έναν Θεό και ο Ηράκλειτος μίλησε ακόμη και για τη δύναμη του Λόγου του Θεού πλησιάζοντας όσο δυνατόν περισσότερο στο Δόγμα μας. Μέχρι και για το πυρ μίλησε τη φωτιά......και αν θυμάμαι καλά και το Άγιο Πνεύμα με πύρινες γλώσσες περίβαλλε τους Αποστόλους.....
Αλλά ο "κριτικός", επειδή δεν είναι ικανός να δημιουργήσει τίποτα, πασχίζει να καταστρέψει αυτά που δημιουργούν οι άλλοι.
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
ότι πέρα από κουραστικό γράφοντας τα ίδια και τα ίδια
για τέτοια αυταπόδεικτα ζητήματα με τους φίλους Σβάμπε,
γιάπετ,κλπ. είνα ότι πάρα το ότι
τα λέμε και τα ξαναλέμε, δείχνουν αρνητές της αλήθειας
κι αυτό δεν πιστεύω οτι γίνεται κατά λάθος...
Μοιάζουν να έχουν καθαρό ρόλο προσυλητιστού και κάτι
τέτοιο τους φέρνει σε επίπεδο απαράδεκτο. Το λέω αυτό,
όχι γιατί με ενδιαφέρει η παρανομία τους ή τιποτε άλλο,
αλλά γιατί έχω περιέργεια για το αν το κάνουν συνειδητά
ή όχι....
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
« Αγαπητοι μου Schwabe και Γιάπετ, πιστεύω οτι καλά θα ήταν να καταλαβαίνατε τον φανατισμό σας...»
Γνωστό το τροπάριο: αμφισβητείται το δόγμα μας? Είστε φανατικοί Αντιχριστιανοί!
Πάμε παρακάτω...
trexagireve:
«Ε! επιτέλους, σε κάτι πρέπει να βγει κι αυτός ο Απολλώνιος καλύτερος...»
Ο Απολλώνιος φίλτατε δεν χρειάστηκε ούτε πολιτική στήριξη για να γίνει αποδεκτός, ούτε πραξικοπηματικές Συνόδους για να ορίσει ομάδα ανθρώπων εάν τελικά ήταν.......άνθρωπος ή «θεάνθρωπος» μετά-θάνατον, ούτε σφαγές μεταξύ πιστών ώστε να επικρατήσει η «σωστή άποψη», αλλά ούτε και εκατοντάδες αιρέσεις ώστε να............διαφωνούνε αιωνίως!!!
Ότι είναι ψεύτικο, ότι έχει δημιουργηθεί, μόνο αυτό μπορεί τόσο έντονα να αμφισβητηθεί. Ενώ τον Απολλώνιο, ή τον Πλάτωνα, ουδείς χρειάστηκε είτε να τον επιβάλλει είτε να τον χωρίσει σε ομάδες και αιρέσεις.
Το πιάνεις το παραμύθι?
trexagireve:
«Μοιάζουν να έχουν καθαρό ρόλο προσυλητιστού και κάτι τέτοιο τους φέρνει σε επίπεδο απαράδεκτο.»
Τις καμπάνες φίλτατε άλλοι τις χτυπάνε για προσέλευση ποιμνίου, όχι εγώ. Συνεπώς, η λάσπη σου δεν πιάνει ούτε αυτή τη φορά....
trexagireve:
«..μου φαίνεται ότι πέρα από κουραστικό γράφοντας τα ίδια και τα ίδια για τέτοια αυταπόδεικτα ζητήματα με τους φίλους Σβάμπε, γιάπετ..»
Το μόνο που είναι αυταπόδεικτο, είναι ότι ποτέ δεν πρόκειται ένας δογματικά σκεπτόμενος άνθρωπος, όπως εσύ ή οι ομόσταυλοι σου, να αποδεχθεί την οποιαδήποτε θέση η οποία θα θέτει στην γωνία την «αλήθεια» του δόγματος.
Και ετούτο διότι δεν ενεργεί ο πιστός ως ανεξάρτητος κριτής, αλλά ως συνήγορος του χαλκευτή. Και εδώ, είναι το αδιέξοδο σου.
Νομίζεις ότι είναι άγνωστη η ρητορική σου?
Καημένε.....
Γιατί μέχρι τώρα και ειδικά στο τελευταίο σου μήνυμα,
όλο σλογκαν και λογότυπα μου είσαι... Συνάδελφοι
μάλλον είμαστε...
Τελικά αυτός ο 'Απολλώνιος, αν δεν υπήρχε η σύγκριση με
τον Χριστό, μάλλον δεν θα σας ενδιέφερε...
Φίλε μου βλέπω ότι το μίσος για τον Θεο της αγάπης, δείχνει
μάλλον άλλον έναν άνθρωπο που δεν έχει γνωρίσει την αγάπη
στη ζωή του και γι' αυτό και αμφισβητεί έναν τέτοιο και
μοναδικό Θεό...
"Και ετούτο διότι δεν ενεργεί ο πιστός ως ανεξάρτητος κριτής, αλλά ως συνήγορος του χαλκευτή. Και εδώ, είναι το αδιέξοδο σου."
Ώρα είναι να μου πεις ότι σε σιγοντάρω...
«Kαι αυτή τη φωτιά στη Ρώμη περίπου το 64 μ.Χ. ποιοι κατηγορήθηκαν ότι την έβαλαν? Οι χριστιανοί! Πως υπήρχαν Χριστιανοί χωρίς την ύπαρξη του Χριστού?? ένας Schwabe ξέρει.»
Ο «Χριστός» για τον οποίο ομιλείς, δεν είναι απαραίτητα ο Χριστός που η σημερινή Καινή Διαθήκη περιγράφει φίλτατε. Αυτό ακριβώς σχολιάζω, το έχεις αντιληφθεί?
Ο Χριστός και όσοι σχολιάζονται ως ακόλουθοι της σέκτας αυτής, σχολιάζονται ως δεισιδαιμονία απο τους ρωμαίους, και εδώ βρίσκεται η «λεπτή διαφορά». Η αναφορά στους πιστούς της σέκτας, ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠΟΔΟΧΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ Ή «ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ».
Γνωρίζουμε ότι υπήρχανε πάμπολλες διαφορετικές απόψεις περί του τι εστί «Χριστός»....
europaios2:
«Ο Χριστός δε δανείστηκε γιατί δεν έχει τέτοια ανάγκη να χαρίσει μπορεί.................να δανειστεί όμως, αυτό το άφησε στους ανθρώπους.»
Ο Χριστός ούτε ποτέ του είπε ότι είναι «θεάνθρωπος» ή «Θεός», ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΜΙΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΝ ΟΡΙΣΕ ΩΣ......................«ΤΟΝ ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΟ ΘΕΟ»!!!
Συνεπώς, πές τα αλλού τα περί «δεν έχει ανάγκη ο Χριστός», διότι δίχως αυτά τα δάνεια θα έμενε αυτό που ήταν, ένας Ραβίνος Ιουδαίος.
Φυσικά, και η ενσωμάτωση της εορτής του Μίθρα, δείχνει αυτό ακριβώς: οτιδήποτε έδιδε μεγαλύτερη αποδοχή στους Εθνικούς, έστω και με απλά αλλαγή του ονόματος, ήτανε απλά καλοδεχούμενο!
Καινούργιος ήταν ο «θεός» κάποιος έπρεπε κάτι να κάνει!!
europaios2:
«Άρα ο μονοΘεισμός του Σωκράτη ποτέ δε συνάντησε το Χριστιανισμό...... για σου Schwabe!»
Βρε άσχετε, αφού δεν γνωρίζεις τίποτα απο αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τι θέλεις και γίνεσαι ξανά και ξανά ρόμπα?
Η συσχέτιση που ορίζει ως «Μονοθεϊσμό» ο Σωκράτης και η υπόσταση που δίνει ο Σωκράτης στον «θεό», περιορίζεται με τον Προσωπικό Θεό του Ιουδαιοχριστιανσιμού απλά και μόνο στις λέξεις!
Άν άκουγε φίλτατε ο Σωκράτης τις ιουδαιοχριστιανικές αντιλήψεις περί «Θεού» και νεκρανάστασης, να είσαι σίγουρος ότι.....................με τα λεμόνια θα σας έπαιρνε!!
europaios2:
«Φυσικά και υπήρχαν πάρε για παράδειγμα τον Σωκράτη και τον Ηρόδοτο μιλούσαν για ηθικό βίο για έναν Θεό και ο Ηράκλειτος μίλησε ακόμη και για τη δύναμη του Λόγου του Θεού πλησιάζοντας όσο δυνατόν περισσότερο στο Δόγμα μας.»
Είναι η γνωστή ψευδεπίγραφη προσπάθεια μερικής αποστασιοποίησης του Rum Orthodox Think Tank από την ιουδαϊκή μήτρα του δόγματος, προσπαθώντας να ντύσουνε με πανανθρώπινα μηνύματα σοφίας την κακότητα και την μισαλλοδοξία που αναδύει ο ρατσισμός του ιουδαιοχριστιανισμού.
Κατα τον ίδιο τρόπο, προσπαθούνε απεγνωσμένα οι ντελάληδες του ιουδαιοχριστιανισμού να υφαρπάξουνε και τα λεγόμενα του Αριστοτέλη. Ίσως διότι ο Αριστοτέλης υπήρξε ο συστηματικός εκφραστής της καταφατικής θεολογίας, αντιλήφθηκε τον Θεό ως αρχέτυπη Διάνοια, θέτοντας έτσι τις προϋποθέσεις του θεολογικού διανοητικού του ΜΕΣΑΙΩΝΑ. Μία εξόχως εξυπηρετική θέση για τον ιδεαλισμό του ιουδαϊσμού.
Αποτέλεσμα της καταφατικής θεολογίας του Αριστοτέλη ήταν όμως και η θεωρητική μεταβολή της ουσίας του Πέρατος από «ίχνος του Θεού» σε «ουσία του Θεού». Ο Αριστοτελισμός προέβαλε ένα τμήμα του ενδοκοσμικού (νόησις) στο υπερβατικό και εξέλαβε την ΑΥΤΟΠΡΟΒΟΛΗ του αυτή ως «Ουσία του Θεού».
Τα πιάνεις ευρωπαίε ή να σου τα κάνει πιο λιανά ο Μεταλληνός?
Συνάμα, ο ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟΣ ΘΕΟΣ του Αριστοτελισμού που ψευδεπίγραφα και χονδροειδέστατα υφαρπάζει ο ιουδαιοχριστιανισμός, επαναλαμβάνει το πανάρχαιο «αμάρτημα» της ΑΠΟΛΥΤΟΠΟΙΗΣΗΣ του σχετικού.
Κάθε θεολογία που «περιγράφει» τον Θεό, έχει παραλείψει να απευθύνει το πρώτο ερώτημα που οφείλει στον εαυτό της: ΠΟΘΕΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΜΙΑΣ ΤΕΤΟΙΑΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ??
Μήπως με τον «εξ αποκαλύψεως» παραλογισμό και τα παχιά και ανεδαφικά λόγια των αυτόκλητων «Πατέρων»??
Αλλά και έτσι να είχανε τα πράγματα φίλτατε περί του ιουδαιοχριστιανισμού θα ήτανε καλύτερα. Να που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΤΣΙ!
Ο Αριστοτέλης, πόσο μάλλον δε οι Προσωκρατικοί φιλόσοφοι, δεν βαρύνεται με τις απολυτοποιήσεις της καταφατικής θεολογίας του μεσαιωνικού χριστιανισμού καθώς και των «διδαχών» του Παυλισμού. Το Αριστοτελικό «πρώτον Κινούν Ακίνητον» δεν έχασε ποτέ την υπερβατικότητα του και ο Θεός της Αριστοτελικής μεταφυσικής ΔΕΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΦΑΤΙΚΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΟ των προσωκρατικών μυστών, του Σωκράτη και του Πλάτωνα.
Συνέχισε λοιπόν να χαριεντίζεσαι με τις νεκραναστάσεις και τις ενσαρκώσεις του ιουδαϊκού μύθου, αλλά δεν ξεγελάς ΚΑΝΕΝΑΝ με τις κατ’επίφαση επικλήσεις της ελληνικής σοφίας.
Αλληλούια!!
Δεν θα πάρω το μέρος κανενός, αλλά επειδή έχω διαβάσει όλες τις προηγούμενες 7 σελίδες, έχω να πω το εξής:
Το μεγαλύτερο αγαθό του ανθρώπου είναι η ελευθερία (παντός είδους), αλλά το κυριότερο η ελευθερία του πνεύματος. Από κει ξεκινούν όλα. Αν κάποιος διαφωνεί μαζί μου ας μου εξηγήσει γιατί.
Αυτό σημαίνει ότι είμαι ελεύθερος να επιλέξω ότι θέλω, ωστόσο χωρίς να παραβιάζω την ελευθερία κάποιου άλλου. Αν κάποιος διαφωνεί μαζί μου ας μου εξηγήσει γιατί.
Όμως αυτή την ελευθερία (που εξυμνούν οι αρχαίοι έλληνες) καταδιώκουν με ζήλο οι εβραιοχριστιανοί, βάζοντας όρια και με το ρητό "πίστευε και μή ερεύνα", προσπαθούν (και το έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό) να τιθασεύσουν τον νου.
Από πολλούς αυτόκλητους "πνευματικούς πατέρες" ακούω να λένε: πίστεψε και θα σου αποκαλυφθεί.
Μα τί να πιστέψω? Κάτι που δε γνωρίζω δε μπορώ να το πιστέψω. Πρέπει πρώτα να το ερευνήσω.
Να πιστέψω δλδ ότι η σελήνη θα πέσει και θα με πλακώσει, μόνο και μόνο επειδή μου το είπαν? Εγώ σαν νοήμον άνθρωπος δεν πρέπει να εξετάσω την περίπτωση αυτό να αληθεύει? Ναι πρέπει.
Δεν δέχομαι λοιπόν τίποτα. Δεν απορρίπτω όμως και τίποτα.
Αλλά το κυριότερο δεν προσπαθώ να πείσω για τίποτα.
Αν κάποιος μου ζητήσει, εγώ θα του δώσω συμβουλή και δεν θα προσπαθήσω να τον πείσω για τίποτα. Ας πεισθεί μόνος του.
Αυτό είναι το λάθος της εκκλησίας.
Αυτή είναι η γοητεία της αρχαίας Ελλάδας.
...δε θρέφει η γη απ' τον άθρωπο αδυνατότερο άλλο, απ' όσα πάνω περπατούν στην πλάση κι ανασαίνουν. Θαρώ πως στη ζωή κακό ποτέ δε θα τον λάχει, όσο που να 'χει ανάκαρα και του βαστούν τα πόδια. Μα σαν του δώσουν οι Θεοί κακά στερνά και μαύρα...
«Τελικά αυτός ο 'Απολλώνιος, αν δεν υπήρχε η σύγκριση με τον Χριστό, μάλλον δεν θα σας ενδιέφερε...»
Λάθος.
Και ο Αναξίμανδρος δεν συγκρίνεται με τον Χριστό, αλλά με ενδιέφερε ανέκαθεν φίλτατε. Η σύγκριση, είναι παρενέργεια...
trexagireve:
«Φίλε μου βλέπω ότι το μίσος για τον Θεο της αγάπης, δείχνει μάλλον άλλον έναν άνθρωπο που δεν έχει γνωρίσει την αγάπη στη ζωή του και γι' αυτό και αμφισβητεί έναν τέτοιο και μοναδικό Θεό...»
Χμμμ, πολύ προβλέψιμα γράφεις φίλτατε, το γνωρίζεις?
Πρώτον δεν υπάρχει «μίσος», εξάλλου δεν έχω κάτι να χωρίσω με τον άνθρωπο!
Δεύτερον, δεν είναι «θεός». Δεν προκύπτει απο πουθενά, και ιδιαιτέρως εάν κάποιος μελετήσει την λεγομένη απο τους χριστιανούς Παλαιά Διαθήκη τότε θα δει ότι ούτε καν ως Μεσσίας δεν μπορεί να αναγορευτεί.
Ας σημειώουμε ότι ο Μεσσίας για τους προφήτες δεν θα είναι τίποτα περισσότερο απο ένας θνητός εκλεκτός του Θεού, και φυσικά ο Θεός ούτε ενσαρκώνεται αλλά ούτε και δύναται να κρεμαστεί σε ξύλα και δοκάρια....
Συνεπώς, λάθος η όλη σου εκτίμηση.
trexagireve:
«Ώρα είναι να μου πεις ότι σε σιγοντάρω...¨»
ΣΥ ΕΙΠΑΣ....