- Χαμένες Ήπειροι και η Προέλευση των Αρχαίων Θεών και Μύθων - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Δεν είχα σκοπό να γράψω κάτι για το Esoterica σύντομα, αλλά τώρα ‘άκουσα’ το ‘κάλεσμα’ του Admin, και τώρα ήρθα (delay time λέγεται το εφφέ).

Μπορεί μεν να μην έχω αρκετή πείρα σους χώρους του Esoterica, αλλά θα επιχειρήσω να κάνω κάποιες προτάσεις, πάνω στην προσπάθεια να βρεθούν λύσεις λειτουργικές, που να ωφελούν το ‘Σύνολο’ των μελών.

Κατ’ αρχήν, (και ο λόγος για τον οποίο βρίσκομαι στην ‘παρέα’ σας) θεωρώ ότι ο ‘Πυρήνας’ του site απαρτίζεται από Ανθρώπους, που συνδέονται με δεσμούς Αληθινής Φιλίας. Μιλάω για τους δημιουργούς, τους διαχειριστές και γενικώς, όλους όσους έχουν αναλάβει ‘ουσιαστικό έργο’ που αφορά τους σκοπούς και τα μέσα του Esoterica.

Εφόσον έχει έτσι, (πράγμα για το οποίο θα λεγα ότι είμαι πεπεισμένος) δεν έχετε/έχουμε να ανησυχούμε για τίποτα. Έχει ήδη κερδιθεί μιά μεγάλη μάχη για όλους μας. Οι μακροχρόνιες, δοκιμασμένες, προσωπικές σχέσεις φιλίας, είναι η ‘Μεγάλη Πανάκεια’ που θα μας θεραπεύσει όλους μας.

Πιστεύω πως πάνω σε αυτή την βάση, μπορούν να οικοδομηθούν πολύ όμορφα πράγματα, και τέτοιου είδους ‘φλόγα’ θα πρέπει να θερμαίνει τις ‘ψυχές’ όσων έχουν σκοπό να ‘παίξουν’ λειτουργικούς ‘ρόλους’ εντός αυτού του χώρου.

Μία οποιδήποτε ομάδα Συνεργασίας-Συντονισμού, θα πρέπει να αποτελείται από μέλη που γνωρίζονται καλά μεταξύ τους και είναι βεβαιωμένοι ο ένας για τις προθέσεις (τουλάχιστον) του άλλου. (Απαιτείται χρόνος και μόχθος, αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ‘σπεύδετε βραδέως’).

Όσον αφορά εργασίες λειτουργικού τύπου, πάνω σε μιά προσπάθεια να ενισχυθούν κάποιοι τομείς όπου ‘υστερεί’ το site, από ανθρώπους που το εγκολπώνουν, αλλά δεν τους έχετε γνωρίσει αρκετά (προσωπικά), θα πρότεινα τα εξής:

Άσχετα με τους αριθμούς μηνυμάτων (εφόσον έχει σημασία η ποιότητα περισσότερο από την ποσότητα) θα μπορούσατε να ζητάτε ένα mail με ένα μικρό βιογραφικό, των ατόμων που θέλουν να δώσουν ένα χέρι βοηθείας. Δηλαδή ονοματεπώνυμο, ηλικία, επαγγελματική ενασχόληση και προσόντα, καθώς και πέντε λόγια που να αναφέρονται στους λόγους για τους οποίους θέλει κάποιος να βοηθήσει.

Αυτό το λέω από την άποψη του ότι πρώτα βρίσκουμε τα κατάλληλα άτομα και μετά προχωράμε σε σχεδιασμούς εργασιών. Αν κάποιοι θα δίσταζαν να δώσουν προσωπικά στοιχεία, αυτό που έχω να πώ είναι: ‘Εμπιστευόμαστε όσους μας εμπιστεύονται και ακούμε όσους μας ακούνε’.

Όσον αφορά την ποιότητα σε σχέση με την ποσότητα (όπως προανέφερα), νομίζω ότι μας ‘έχουν πάρει τα αυτιά’ κάποιες ‘κραυγές’ όπως ‘Δεν προλαβαίνω να διαβάσω όλες τις απαντήσεις, να τις παρακολουθήσω και να επέμβω, όπου υπάρχει πρόβλημα’...’Με συγχωρείτε, δεν ήξερα ότι το θέμα που έθιξα έχει ξανασυζητηθεί σε άλλα 23 topics με διαφορετικό τίτλο και σε 128 απαντήσεις με χίλιους δυό τρόπους (αν τα έχουμε πεί όλα, τί άλλο να πούμε;’...’Τί θα γίνει με την ωριμότητα ή ανωριμότητα κάποιων, καθώς και τους άσχετους χαοτικούς σχολιασμούς, όπου ο καθένας/καθεμιά γράφει ότι του/τις κατέβει με προσβλητικό τρόπο;’

Πιστεύω ότι επικρατεί κάποιου είδους χάος (ευτυχώς, όχι σε τραγικά επίπεδα), το οποίο δημιουργεί σύγχυση σε όλους μας. Θα τολμούσα, λοιπόν, να προτείνω τα εξής:

Να μην θέτονται όρια σε αριθμούς μηνυμάτων, ώστε κάποιος να μπορεί να θεωρηθεί ικανός να συμμετάσχει ενεργά στις εργασίες του site. Φαίνεται πως υπάρχουν αρκετά καινούρια μέλη που στοχεύουν να ‘χτυπήσουν αριθμούς’, με τη σκέψη ότι ‘κάποια στιγμή θα μπορώ να μιλάω για δικαιώματα που έχω κερδίσει’.

Ξέρω, θα μου πείτε ότι τέτοιου είδους νοοτροπίες εντοπίζονται εύκολα και τα δικαιώματα δίνονται βάσει της εμπράκτως αποδεδειγμένης ποιότητας, αλλά τί γίνεται όταν τα topics γεμίζουν με ασυνάρτητες απαντήσεις λόγω αυτών των ανώριμων σκέψεων; (Έχω μιλήσει αρκετές φορές με άτομα, πρώην μέλη ή μη του site και μου έχουν πεί: ‘άσε ρε φίλε, χαμός γίνεται εκεί μέσα, ότι θέλει γράφει ο καθένας και μας πιάνει πονοκέφαλος).

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα έπρεπε εκτώς από τα προσβλητικά μηνύματα, να διαγράφονται και κείμενα, τα οποία έχουν χάσει την ουσία τους. Φυσικά, μετά από συνεννόηση των διαχειριστών με τα άτομα που τα έγραψαν και αποκλειστικά σύμφωνα με την κρίση του Admin, για να μην υπάρξει καν η υπόνοια της ‘ρουφιανιάς’, της ‘προπαγάνδας’ και του ‘αθέμιτου ανταγωνισμού’ μεταξύ των μελών (γι’ αυτό και θίγω αυτό το θέμα εδώ, μπροστά σε όλους, χωρίς να αναφέρομαι σε συγκεκριμένους ανθρώπους...όλοι κάνουμε τα λάθη μας και είναι κρίμα να καταδικάζεται ο άνθρωπος...καταδικάζονται οι καταστασεις).

Θα μου πείτε, κρατάμε κάποια ανούσια κείμενα online ως ‘παραδείγματα προς αποφυγήν’, αλλά σημασία έχει ότι εκ των πραγμάτων αποτελούν μέρος της εικόνας του Esoterica. Κάποιοι μπαίνουν στο site, τυγχάνει να δούν μόνο αυτά τα μέρη του συνόλου και μας κακοχαρακτηρίζουν ‘όλους μας’. Κρατήστε αρχείο με τα ‘κακώς κείμενα’ σε περίπτωση που ζητηθούν λόγοι για κάτι σχετικό, αλλά ας μην προβάλονται online...δεν είναι θέμα εικόνας, αλλά ουσίας...και είμαστε, και φαινόμαστε.

Σε περιόδους όπου υπάρχουν εντάσεις και γενικώς έντονοι προβληματισμοί, θεωρώ ότι θα πρέπει από την πλευρά των διαχειριστών να ακολουθούνται αυστηρά μέτρα και αλλαγές στους κανονισμούς. Φυσικά, οι κανονισμοί θα πρέπει να είναι τρέχοντες και ευέλικτοι, ανάλογα με τις καταστάσεις και τους ανθρώπους. Όσο εύκολα εφαρμόζουμε έναν κανονισμό, τόσο εύκολα θα πρέπει και να τον αποσύρουμε, αν συνειδητοποιήσουμε ότι πλέον δεν είναι αναγκαίος ή χρήσιμος.

Εδώ θα προτείνω κάτι ακόμη πιό τολμηρό. Πώς θα σας φαινόταν να υπήρχε συγκεκριμένος αριθμός μηνυμάτων την ημέρα, που θα έχει το δικαίωμα να κάνει post το κάθε μέλος. Ας πούμε π.χ. 4 μηνύματα την ημέρα. Με αυτό τον τρόπο, ο καθένας/ καθε μία από εμάς, θα σκεφτόταν καλά πριν γράψει κάτι...το πώς...το πού και το γιατί. (εννοείται ότι αυτό δεν αφορά διαχειριστές και συντονιστές που πρέπει να έχουν το απεριόριστο για ευνόητους λόγους).

Νομίζω ότι όσοι διαθέτουν αρκετή σοβαρότητα και ωριμότητα (άσχετα με την παλαιότητα) δε θα δυσανασχετούσαν εάν εφαρμοζόταν κάτι τέτοιο, διότι ήδη γνωρίζουν από μόνοι τους να βάζουν κάποιο μέτρο στο λόγο τους. Η ελευθερία του λόγου δε βασίζεται στην ποσότητα, αλλά στην ποιότητα αυτών των οποίων λέμε και γράφουμε.

Φυσικά θα κάνουμε και την πλάκα μας, και τα πειράγματά μας, και θα πούμε και τις βλακιούλες μας, για να ξεκολάμε όταν υπάρχουν έντονες λεκτικές συγκρούσεις (εννοείται ότι ‘ο καθένας ξέρει καλύτερα από τον άλλο’ και ‘Εγώ καλύτερα απ’ όλους σας’)...υπάρχει όμως και το mail, και το icq και το ‘φραπεδάκι στη γωνία’ για να αναλύσουμε με τις ώρες εάν ο Christian Rosenkreutz ήταν πιό σωστός από τον Καζαντζίδη ή ο Πλάτων πιό δυνατός από τον Batman.

Αν και θα ήθελα να πω και άλλα πολλά (όχι φίλε λυπήσου μας), για μην καταλήξω σαν τον Κακοφωνίξ δεμένος σε κάνα δέντρο, θα ήθελα να πώ κάτι τελευταίο σε όλους μας:

Αυτά που πάνω απ’ όλα χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμη΄, είναι συμπαράσταση και θετικότητα. Έχουμε ακόμη μιά αιωνιότητα για να διαφωνούμε και να αμφισβητούμε...όλα μέσα στο ‘παιχνίδι’ της εξέλιξης βρίσκονται...ας το κάνουμε με χιούμορ και καλή διάθεση.

Όσοι νομίζετε ότι είμαι αυστηρός, απαιτητικός και ιδιότροπος, μην ανησυχείτε. Έχετε και εσείς ‘ταλέντα’ που μπορείτε να ανακαλύψετε. Εγώ έτυχε να είμαι πάνσοφος, καλόκαρδος, πανεπιστήμων, ωραίος (τσσσς!!!!) και μετριόφρων πάνω απ’ όλα...κάτι θα τύγχει και σε σας...προσέξτε τι έυχεστε.

Η ‘αναζήτηση’, η ‘διάδοση’ και η ‘προάσπιση’ της Αλήθειας μέσω του internet (που ως γνωστόν είναι το θηρίο, είναι ίβολ, σιξ-σιξ-σιξ-σιξ-σιξ...) είναι μεγάλο εγχείρημα που δύναται να μας ‘πλακώσει’ όλους μας...προσοχή και καλοσύνη χρειάζεται...οι Γνώσεις και η Αγάπη είναι μεγάλες κουβέντες.

Σας Ευχαριστώ
The Prince (κυρία Λουκά του Εσωτερισμού) of Pentacles

‘Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo…Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ...’

Πολύ ωραίες οι απόψεις σου Πρίγκηπα και ήρθα και γω για να κάνω εξέδρα

Σε δύο μόνο πράγματα διαφωνώ,στον αριθμό των μηνυμάτων που κάποιος θα μπορούσε να στείλει και προτείνω απεριόριστα όπως είναι και στη διαγραφή.
Για μένα καλά η κακά είναι η "ιστορία του σάιτ.
Δεν πειράζει αν φαίνονται,γιατί εξ άλλου να προβάλλουμε μια εικόνα τελειότητος;

Κατά τα άλλα επικροτώ.

Κι εγώ σου δίνω φιλικά το χέρι . Προτάσεις κάνουμε μέχρι να βρούμε τη χρυσή τομή...να αναθεωρήσουμε...να διαφωνήσουμε...να ξαναβρούμε τη χρυσή τομή...και γενικώς, έρευνα κάνουμε...όσο μπορούμε.

Πολλά Φιλιά σε όλους!!!

Υ.Γ. Ααααα, ναι, μην το ξεχάσω...δεν μιλάω για τελειότητα, κανείς μας δεν είναι τέλειος...μιλάω για 'αρμονική συνύπαρξη'...εξέδρα?...ελπίζω να μιλάς για τη Πανάθα

‘Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo…Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ...’

quote:

---

ελπίζω να μιλάς για τη Πανάθα

---

ΠΑΝΤΑ!!!!!
Ό,τιδήποτε άλλο είναι εκ του πονηρού.....

Απ’ την αρχή το είχα καταλάβει ότι είσαι ‘δικό μας παιδί’...γιατί κάτι γαύροι νομίζουν ότι με πονηρά μέσα θα παίρνουν πάντα πρωταθλήματα.

Λοιπόν, παιδιά, επειδή συν τοις άλλοις είμαι και διαισθητικός, και οραματιστής (ομολογώ ότι μόνο η αγαπητή Zadok το συνέλλαβε εξ αρχής)... θα μοιραστώ μαζί σας ένα ‘όραμα’ που είδα τις προάλλες...Ναι, έχω ένα όραμα (αχ, πάντα δακρύζω όταν λέω κάτι τέτοια).

Το Όραμα:

‘Κάθονταν, λέει, πάνω σε ένα συννεφάκι, ο Christian Rosenkreutz και ο Καζαντζίδης (διόλου τυγχαία αυτά που προανέφερα για αυτούς τους δύο νωρίτερα) και μιλούσαν για μας εδώ κάτω. Ο διάλογος είχε ως εξής:

Christian Rosenkreutz: (ρίχνοντας μια πενιά στο μπαγλαμαδάκι του) Πω ρε μάγκα, τι λένε τούτοι εκεί κάτου...θα μας τρελλάνουνε, ωρέ!

Καζαντζίδης: (κλείνοντας το εγχειρίδιο με τις αλχημιστικές φόρμουλες που κρατούσε) Έχεις δίκιο Αδελφέ, η μεταστοιχείωσις δεν επετεύχθη ακόμα.

Εκεί ψηλά στους Ουρανούς, όπου τα πάνω έρχονται κάτω και ο τελευταίος γίνεται πρώτος, κάποιοι συνεχίζουν να μας παρατηρούν με θαυμασμό και αναρωτιούνται.’

Είναι πολύ δύσκολο να μπορέσουμε να βρούμε ουσιαστικές λύσεις που να είναι ωφέλιμες για όλους μας, όσο υπάρχει σύγχυση και μέσα μας και έξω από εμάς.

Αυτό που μέχρι στιγμής έχω καταλάβει είναι ότι, Α) Δεν είναι δυνατόν όλα να βρίσκονται έξω από εμάς...το ‘καλό’ και το ‘κακό’...οι γνώσεις, οι απαντήσεις, η παιδική αγνότητα, οι θεοί. Αν όλα είναι έξω, τότε εμείς τί είμαστε...κούφια σαρκία?

Β) Αν, πάλι, όλα είναι μέσα μας...αν η εξέλιξη αφορά αποκλειστικά το άτομο, τότε γιατί υπάρχει ένας ολόκληρος ανεξερεύνητος Κόσμος που μας περιβάλλει? Γιατί δεν ζούμε ο καθένας μόνος του, στον πλανήτη του?

Αυτά που είπα δεν είναι βεβαιώσεις, αλλά απορρίες, πιστεύοντας ότι οι λύσεις που αναζητούμε, θα πρέπει να στοχεύουν συγχρόνως και ‘εσωτερικά’ και ‘εξωτερικά’. Αλλιώς, είτε θα καταντήσουμε εγκλωβισμένοι στον ‘μοναχισμό’, ή θα πνιγούμε σε αυτό που έχω προαναφέρει, ως Συλλογικό Ασυνείδητο και θα μαζοποιηθούμε.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πιστεύω ότι μέσω του εαυτού προσεγγίζουμε την τελειότητα και συνεργαζόμενοι, την πληρότητα.

Αλλά αυτό είναι ένα topic που πρόκειται να δημιουργήσω όσο πιό σύντομα μπορώ, με τίτλο ‘Νοοτροπίες Που Στοιχειώνουν Τον Δυτικό Άνθρωπο’, βασισμένο στα έργα και τις μελέτες του Carl Gustav Jung (να ναι καλά ο θείος Κάρολος...εμείς να δούμε τί κάνουμε).

Μετά Τιμής
The Prince of Pentacles

Υ.Γ. Πάλι τα κατάφερα και ξέφυγα από την ουσία του θέματος. Μήπως θα πρέπει τελικά να ακολουθήσω την οδό που προτείνουν οι Monty Pythons? Δηλαδή, να παρω τη Βίβλο και να αρχίσω να την κοπανάω το κεφάλι μου ψέλνοντας ‘Pie Jesu Domine, Dona Eis Requiem’, μπας και χωρέσουν κάποιες έννοιες στο μυαλό μου. Άβυσσος η Ψυχή του Ανθρώπου.

χαίρομαι που οι αναφορές σου σε αυτό το θέμα συνδυάζουν τη θεωρία με την πρακτική.

Ζήσε τη στιγμή!

Μία απλή τεχνική χαλάρωσης του αστρικού σώματος, δηλαδή του συναισθηματικού κόσμου, είναι να φανταζόμαστε τον εαυτό μας να επιπλέει ανάλαφρα σε μία γαλήνια λίμνη, της οποίας τα ήρεμα ρεύματα περνάνε από μέσα του δίχως να συναντάνε κανένα εμπόδιο, αβίαστα και απαλά.
Σαν αποτέλεσμα, ο αστρικός μας φορέας υφίσταται ένα είδος εξάγνισης και παύει να πάλλεται από τις βίαιες συγκινήσεις.

Για το νοητικό σώμα, θα αναφέρουμε μία μέθοδο, η οποία μέχρι το πρόσφατο παρελθόν προοριζόταν για αποκλειστική χρήση δυτικών εσωτερικών ομάδων.
Είναι και αυτή απλή σαν τις άλλες, ωστόσο περιέχει ορισμένα πολύ δυναμικά σύμβολα, τα οποία την κάνουν ιδιαίτερα αποτελεσματική.

Αφού το άτομο έχει πετύχει μία σχετικά καλή σωματική και συναισθηματική χαλάρωση, στρέφεται προς την Ανατολή και οραματίζεται ένα χειμωνιάτικο ήλιο, ο οποίος μόλις ανατέλλει.
Νιώθει ότι από αυτή την κατεύθυνση έρχεται ένα απαλό, δροσερό αεράκι, μία αύρα, η οποία του χαϊδεύει το πρόσωπο προκαλώντας του ευχαρίστηση.
Η αναπνοή του αρχίζει τώρα να γίνεται πιο βαθιά και πιο αργή, ενώ ταυτόχρονα το αεράκι δυναμώνει.
Με κάθε εκπνοή οραματίζεται ότι αυτή η αύρα διαπερνάει το κεφάλι παρασέρνοντας προς τα πίσω κάθε νοητική κούραση, δυσαρμονία και βαριά σκέψη.
Αυτό συνεχίζεται, μέχρι να αισθανθεί κάποιος ότι έχει πραγματικά καθαρίσει ο νους του, ότι όλα γύρω από το κεφάλι του έχουν ηρεμήσει.
Τότε, χαμηλώνει η ένταση της πνοής του ανέμου και γίνεται πάλι μία απαλή αύρα.
Σε αυτό το τελευταίο στάδιο, το άτομο διαπιστώνει με τη φαντασία του ότι ο ήλιος δεν βρίσκεται πια στην ανατολή, αλλά από πάνω του, φωτίζοντας και ζεσταίνοντας - όχι με ένταση - όλη του την ύπαρξη.

Πρόκειται για ένα πολύ δραστικό τρόπο εξάγνισης και χαλάρωσης, με τον οποίο ο άνθρωπος απελευθερώνεται από τη νοητική υπερφόρτιση.

Η χαλάρωση λοιπόν, είναι μία από τις πρακτικές λύσει, οι οποίες προτείνονται για την αντιμετώπιση σύγχρονων προβληματικών καταστάσεων, όπως υπερένταση, αγωνία, φόβος, νευρικότητα και γενικά, διάφορες ψυχοσωματικές διαταραχές.
Ταυτόχρονα όμως, είναι και ένα εισαγωγικό στάδιο σε πιο βαθιές συνειδησιακές καταστάσεις, όπως ο διαλογισμός.

Συνεχίζεται...

Στις μέρες μας έχουν φτάσει αρκετές ποικιλίες τεχνικών διαλογισμού, από τις οποίες πλέον σημαντικές είναι οι ακόλουθες:

Ο ενεργός διαλογισμός, κατά τον οποίο ο νους συμμετέχει δραστήρια.
Αυτού του είδους ο διαλογισμός θεωρείται σαν ένας διεγέρτης του νου, μέσω του οποίου περνάει κάποιος από τη μία συνειδητοποίηση στην άλλη.
Η βάση του ενεργού διαλογισμού είναι η "σπερματική σκέψη".
Αυτή συνήθως, είναι μία πρόταση, την οποία αναλύουμε, επεξεργαζόμαστε, εξετάζουμε σφαιρικά από όλες τις απόψεις και από τις προσπάθειές μας τελικά πηγάζει μία πραγμάτωση.

Ο παθητικός τύπος διαλογισμού είναι μία άλλη τεχνική, όπου νους και σώμα είναι ανίκητα.
Οι εικόνες εμφανίζονται στο νου χωρίς να γίνονται αντικείμενο σκέψης, απλά σημειώνονται και μερικές φορές μπορεί να δημιουργήσουν κάποια συναισθηματική ανταπόκριση, για να ενισχύσουν τον έλεγχο του συναισθήματος.
Συχνά χρησιμοποιείται και για αποσυμβολισμό συμβόλων με την εφαρμογή αλυσιδωτών συσχετισμών ή συνειρμών.
Ένας κύκλος από συμβολικούς συνειρμούς έρχεται στο νου, ξεκινώντας από κάποιο άγνωστο σύμβολο και καταλήγοντας πάλι σε αυτό.
Αυτός ο κύκλος βοηθάει στο να συλλάβουμε έστω και μία αμυδρή εικόνα της έννοιας του συμβόλου.

Ο τύπος του υπερβατικού διαλογισμού βασίζεται πάνω στη συνειδητή προσπάθεια να έρθει κάποιος σε επαφή και εναρμόνιση με τις παγκόσμιες θεωρήσεις και ιδέες.

Η ενατένιση είναι μία μορφή επικοινωνίας με τις ανώτερες σφαίρες του είναι.
Πρόκειται για μία τεχνική, η οποία συχνά αποκαλείται "Συνομιλία με το Θεό".

Υπάρχει και ένα άλλο είδος διαλογισμού - γνωστό σαν "Πύλες της Σιγής" - το οποίο είναι πάρα πολύ δυναμικό και χρησιμοποιείται από άτομα εξασκημένα σε όλα τα προηγούμενα είδη διαλογισμού.
Για αυτόν τον τύπο ελάχιστα είναι ευρέως γνωστά.

"Ο παθητικός τύπος διαλογισμού είναι μία άλλη τεχνική, όπου νους και σώμα είναι ακίνητα."

Ένα από τα όπλα του σύγχρονου αποκρυφιστή στην εξερεύνηση των Εσωτερικών Πεδίων είναι η δύναμη, την οποία περιέχει ο νους.
Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάει, ότι ο νους είναι μεν καλός υπηρέτης, αλλά κακός αφέντης.
Όπως οι συγκινήσεις χαλιναγωγούνται από το νου, έτσι και ο νους χαλιναγωγείται από μία λεπτότερη μορφή συνείδησης.
Αυτή η αλυσίδα είναι αρχικά πολύ εύθραυστη, αλλά με τη σταθερή διαλογιστική εξάσκηση συγκροτείται δυναμικά και πετυχαίνεται η αναγκαία ισορροπία.

Κύριο έργο του διαλογισμού σήμερα, είναι να γεφυρώσει την υπερβατική συνείδηση με την καθημερινή, δηλαδή να βοηθήσει στην εξερεύνηση των ανώτερων κόσμων και να χρησιμοποιήσει δημιουργικά στην ύλη όσα ανακαλύπτει.
Με το διαλογισμό, το άτομο έρχεται σε συνειδητή επαφή με την εσωτερική πραγματικότητα, προχωράει στην αυτοανάλυση, αναγνωρίζει συνάφειες και κοινά στοιχεία με τον εξωτερικό κόσμο, με τους άλλους ανθρώπους.
Αφήνει τα παγκόσμια ρεύματα να διεισδύσουν ελεύθερα μέσα του και έτσι, αποκτά την εμπειρία μίας υπαρξιακής πληρότητας.

Ο διαλογισμός είναι μοναδικός τρόπος για την ανάπτυξη του νοητικού σώματος.
Έχει διαπιστωθεί, ότι ακόμα και στις μεγαλοφυΐες ο εγκέφαλος αποδίδει μόνο το 10% των δυνατοτήτων του.
Κλινικές έρευνες απέδειξαν ότι ο διαλογισμός δραστηριοποιεί σημαντικά τις νοητικές λειτουργίες και συγκεκριμένα, αυξάνει την παραγωγή των εγκεφαλικών κυμάτων.
Τα κύματα αυτά, είναι εκείνα, τα οποία εκπέμπονται όταν γίνονται ανώτερες διανοητικές λειτουργίες, όπως, για παράδειγμα, όταν λύνει κάποιος ένα αφηρημένο μαθηματικό πρόβλημα.
Έτσι, για μία ακόμη φορά, η επιστήμη της εποχής μας δικαιώνει τις αποκρυφιστικές τέχνες.

Συνεχίζεται με τα αποτελέσματα του διαλογισμού...

Ο διαλογισμός δεν περιορίζεται από κανένα θρησκευτικό δόγμα.
Ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις του καθένα, για να φέρει αποτελέσματα προϋποθέτει κύρια μία αίσθηση ανάγκης για μεγαλύτερη ελευθερία και μία ενδόμυχη πίστη ότι μέσα μας λανθάνουν ανεκμετάλλευτες ικανότητες.

Στις απλές, σύγχρονες διαλογιστικές τεχνικές το άτομο παίρνει μία καθορισμένη στάση - του Λωτού:

του Φαραώ:

ή άλλες - και αρχίζει να χαλαρώνει.
Στη συνέχεια, αφού ηρεμήσει τόσο το σώμα όσο και τις σκέψεις του, αρχίζει να συντονίζει και να ευθυγραμμίζει τους εσωτερικούς του φορείς.
Η ευθυγράμμιση στηρίζεται στο αποκρυφιστικό αξίωμα ότι το σύμπαν αποτελείται από μία αλληλουχία κόσμων, από τους οποίους ο υλικός, χειροπιαστός κόσμος, δεν είναι παρά ένα μέρος μονάχα.
Το άτομο συμμετέχει ταυτόχρονα σε όλους αυτούς τους κόσμους, τους οποίους αντιλαμβάνεται σπάνια, κυρίως μέσα από τα όνειρα ή τα οράματά του.
Σταδιακά, οι κόσμοι αυτοί αποκτούν στη συνείδηση του ασκούμενου την αντικειμενική τους υπόσταση, τις αληθινές τους διαστάσεις.
Μετά την ευθυγράμμιση και ανάλογα με τον τύπο του διαλογισμού, το άτομο συνήθως καταπιάνεται με την ανάλυση μίας περιεκτικής λέξης ή φράσης.
Σε αυτό το στάδιο, προσπαθεί να προσεγγίσει τους εσωτερικούς κόσμους χρησιμοποιώντας ορισμένες φράσεις-κλειδιά, κατάλληλα μάντραμ, σύμβολα και χρώματα.

Συνεχίζεται με τον "Καββαλιστικό Διαλογισμό"...

Σε πιο προχωρημένα στάδια αρχίζει μία τελείως συγκεκριμένη, βήμα προς βήμα, προσπάθεια του μαθητή να χτίσει μία συνειδητή σχέση και επικοινωνία με τον ανώτερο εαυτό του.

Ας δούμε όμως, από κοντά ένα τέτοιο καββαλιστικό διαλογισμό.
Αρχικά, γίνεται μία συμβολική κίνηση - η οποία υποδηλώνει την πρόθεση του ατόμου να εργαστεί εσωτερικά.
Ακολουθεί μία καθολική χαλάρωση και ένας καθαρισμός της αύρας, προετοιμάζοντας το μαθητή να δεχθεί εντυπώσεις από τα ανώτερα πεδία.
Με τη βοήθεια του οραματισμού χτίζει επάνω του το Δέντρο της Ζωής, όχι στο αιθερικό επίπεδο, αλλά σε ένα αστρονοητικό, δονώντας ταυτόχρονα τα κατάλληλα θεϊκά ονόματα.
Η Στήλη της Ισορροπίας του Δέντρου χρησιμοποιείται σαν ένα είδος κεραίας, φέρνοντας το άτομο σε επαφή με την Πνευματική Πηγή, αλλά και σαν αγωγός, διαχύνοντας τις ανώτερες ενέργειες σε πιο χαμηλά πεδία.
Με αυτό τον τρόπο, ο ασκούμενος νοιώθει την "ατμόσφαιρα", την οποία αποπνέει το Δέντρο - ισορροπία, αρμονία, τελειότητα.
Στον οραματισμό του φυσικά, χρησιμοποιούνται και τα αντίστοιχα χρώματα της κλίμακας, πάνω στην οποία εργάζεται.
Στη συνέχεια, διαλογίζεται πάνω σε κάποια Σεφίρα ή Σφαίρα και τις ιδιότητες, τις οποίες αυτή αντιπροσωπεύει.
Προσπαθεί να τη δει σαν ένα ολόκληρο κόσμο, ρυθμισμένο σύμφωνα με τις αρχές αυτής της Σεφίρα.
Τοποθετεί τον εαυτό του μέσα σε αυτό τον κόσμο και βλέπει τις αντιδράσεις του - θετικές, αρνητικές ή ουδέτερες.

Πρόκειται δηλαδή, για έναν οργανωμένο τρόπο αυτοανάλυσης και όταν έχουν συμπληρωθεί όλα τα Σεφιρόθ, έχει μία ολοκληρωμένη εικόνα του εαυτού του για το πώς λειτουργεί σε όλα τα πεδία.
Έρχεται αντιμέτωπος με όλες τις καταστάσεις, οι οποίες υπολανθάνουν μέσα του, θετικές ή αρνητικές, και προσπαθεί να τους δώσει τις φυσικές τους διαστάσεις.
Έτσι, σιγά-σιγά, μαθαίνει να είναι ο ίδιος ένα Δέντρο της Ζωής - μία ενσάρκωση του Αρχετυπικού Αδάμ.
Είναι ένα έργο, το οποίο, αν το ολοκληρώσει κάποιος ουσιαστικά, σίγουρα θα έχει προχωρήσει αρκετά βαθιά στον αποκρυφισμό.

Όπως βλέπουμε, υπάρχουν τρόποι διαλογισμού, οι οποίοι δεν είναι απλές νοητικές ασκήσεις, αλλά πανίσχυρες μέθοδοι ανάπτυξης των απόκρυφων δυνάμεων του ανθρώπου, με πρωταρχικό στόχο πάντα τη διεύρυνση της συνείδησης.
Το τί ακριβώς εννοείται με αυτά τα λόγια, μονάχα η άμεση εμπειρία μπορεί να δείξει.

Συνεχίζεται με διαλογισμό στις Κάρτες των Ταρώ...

Η πρόγνωση είναι η πιο γνωστή, αλλά και πιο παρεξηγημένη χρήση τους.
Δεν πρέπει να ξεχνά όμως, ο καθένας, ότι στη ζωή τίποτε δεν είναι προκαθορισμένο.
Έτσι, εξ ορισμού, κάθε μαντική μέθοδος περιορίζεται στην πρόβλεψη πιθανοτήτων και όχι αναπόφευκτων μελλοντικών καταστάσεων, γιατί τέτοιες δεν υπάρχουν.

Τα Ταρώ έχουν πολύ βαθύτερες προεκτάσεις.
Η σειρά με την οποία εκτυλίσσονται οι κάρτες της Μεγάλης Αρκάνα, δεν είναι παρά η ιστορία της ανθρώπινης ψυχής - η κάθοδος μέσα στην ύλη και η επιστροφή της στην αρχική Πηγή της Δημιουργίας.
Για αυτό το λόγο προσφέρονται σαν ένα θαυμάσιο αντικείμενο διαλογισμού.
Κάθε εικόνα αντιστοιχεί σε κάποιο πεδίο της ανθρώπινης συνείδησης κι έτσι εκφράζει συγκεκριμένες ιδιότητες.
Υπάρχουν τεχνικές, οι οποίες επιδιώκουν να φέρουν το άτομο σε στενή σχέση με κάθε Κάρτα και να του δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις να εκφράσει αυτές τις ιδιότητες στην καθημερινή ζωή.

Μία από αυτές είναι και το The Guide Meditation, το οποίο αναπτύχθηκε από τον Edwin Steinbrecher.
Χρησιμοποιεί μία τεχνική ελεύθερης δημιουργικής φαντασίας, κατά την οποία το υποκείμενο οραματίζεται όσο το δυνατό πιο ζωντανά και πραγματικά τον εαυτό του μέσα σε μία σπηλιά.
Σε αυτή την σπηλιά υπάρχει ένα πέρασμα, το οποίο οδηγεί προς τα πάνω, στο ύπαιθρο.
Εκεί συναντά ένα ζώο και έναν οδηγό και, μέσα από μία σειρά διαλογισμών, οδηγείται διαδοχικά σε διάφορες αρχετυπικές εικόνες, αρχίζοντας με εκείνη του Ήλιου.
Οι σκηνές, τις οποίες προκαλούν οι τεχνικές δημιουργικού οραματισμού, είναι τόσο ζωντανές, που δίνουν την αίσθηση αντικειμενικών πραγματικοτήτων.
Σαν αρχετυπικές εικόνες χρησιμοποιούνται οι κάρτες της Μεγάλης Αρκάνα των Ταρώ.
Με κάθε αρχέτυπο ή κάρτα, το οποίο προσεγγίζεται, δημιουργείται κάποιος δεσμός.
Αυτός εγκαθιδρύεται θέτοντας ερωτήσεις σχετικά με το τί μπορεί να κάνει κάποιος, για να εκφράσει πληρέστερα στην εξωτερική ζωή την Αρχή, την οποία αντιπροσωπεύει η κάρτα.
Κατόπιν, τοποθετεί ένα σύμβολο της εικόνας μέσα του, υποδηλώνοντας έτσι την ενότητά του, την σχέση του με αυτή την αρχή.

Ο Paul Foster Case, ένας από τους βαθύτερους μελετητές των Ταρώ, δημιουργώντας ένα σύστημα ειδικά και μόνο για την εσωτερική του ομάδα, προσεγγίζει κάθε κάρτα έχοντας ήδη γνώση της ιδιότητας, την οποία αντιπροσωπεύει.
Η τελευταία αφυπνίζεται μέσα στο άτομο με τη βοήθεια της εικόνας και των συμβόλων.
Έτσι, αναδύονται ιδιότητες με τελείως πρακτική χρήση, όπως μνήμη, φαντασία και αυτοέλεγχος (καθώς και άλλες πιο αφηρημένες).

Συνεχίζεται...

Σε ευχαριστώ...

Όσα αναφέρθηκαν δεν είναι παρά ένα δείγμα των πρακτικών εφαρμογών των Ταρώ.
Οι κάρτες τους έχουν ένα πλεονέκτημα, το οποίο σπάνια συναντάται στον αποκρυφιστικό συμβολισμό.
Εκτός από τα γεωμετρικά ή άλλα σύμβολα, τα οποία απευθύνονται στο ασυνείδητο, περιέχουν και παραστάσεις με ανθρώπινες μορφές, των οποίων λίγο-πολύ το νόημα είναι εύκολα κατανοητό από το συνειδητό νου.
Έτσι, τα Ταρώ έχουν τη δύναμη να μιλάνε και στους δύο ψυχικούς κόσμους του ανθρώπου: το συνειδητό και τον ασυνείδητο, δημιουργώντας έναν αγωγό επικοινωνίας μεταξύ τους.

Τα Ταρώ έχουν πολύ μεγάλη σχέση και με το καββαλιστικό σύστημα.
Οι κάρτες τους σχετίζονται άμεσα με το Δέντρο της Ζωής και τις Ατραπούς, οι οποίες ενώνουν τα Σεφιρόθ μεταξύ τους.
Κάθε Κάρτα της Μεγάλης Αρκάνα είναι ουσιαστικά το κλειδί για τη διάνυση αυτών των Ατραπών - ένα θέμα, το οποίο αισίως θα εξετάσουμε αργότερα και το οποίο μπορείτε να "γευτείτε" εδώ: ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΤΡΑΠΟ....

Στην εντελώς συνειδητή διαλογιστική εργασία έρχονται να προστεθούν ορισμένες σύγχρονες αποκρυφιστικές τεχνικές, οι οποίες απευθύνονται άμεσα στο ασυνείδητο.
Η σφαίρα του ασυνείδητου αποτελεί έναν καινούργιο όρο για ένα κομμάτι του εαυτού μας γνωστό από την αρχαιότητα.
Ο χώρος του αγκαλιάζει όλα όσα λειτουργούν μέσα μας χωρίς την επίγνωση ή την έγκρισή μας.
Εκεί κρύβονται οι εμπειρίες του παρελθόντος και, όπως πολλοί υποστηρίζουν, η γνώση του μέλλοντος.
Στην τελευταία περίπτωση όμως, μιλάμε πια για υπερσυνείδητο, δηλαδή την περιοχή εκείνη της ψυχής, η οποία σχετίζεται με τον ανώτερο εαυτό.

Το ενδιαφέρον γι' αυτόν τον ψυχικό χώρο ουσιαστικά προϋπήρχε, αλλά είχε νεκρωθεί για πολλές εκατονταετηρίδες.
Πρόσφατα όμως, αναζωπυρώθηκε πάνω σε μία νέα βάση, πολύ πιο τεκμηριωμένη, καθώς ο άνθρωπος κατέχει πλέον την γνώση ενός μεγαλύτερου μέρους του εαυτού του.

Συνεχίζεται...

Οι επόμενοι αιώνες απομάκρυναν τον άνθρωπο από αυτή την επαφή, έστω και αν αρχικά, όπως υποστηρίζεται, οι πρώτοι Χριστιανοί διατηρούσαν την κληρονομιά των προγόνων τους με τις συμβολικές, υπόγειες κατακόμβες.

Η απύθμενη ανάγκη για αυτοεξερεύνηση και γνώση της θεότητας ξαναζωντάνεψε μόλις πριν μερικές δεκαετίες και ολοένα γίνεται πιο επιτακτική.
Οι κυριότερες σύγχρονες μέθοδοι, οι οποίες οδηγούν σε αυτή την γνώση μέσω του ασυνειδήτου με στόχο την πληρέστερη κατανόηση όλου του εαυτού μας και όχι μόνο του συνειδητού, είναι κύρια οι λεγόμενες Δίοδοι και οι εργασίες Ατραπών.
Το γενικό πλαίσιο εφαρμογής τους είναι η ομαδική συμμετοχή.
Το άτομο δεν εργάζεται μόνο του, αλλά μέσα σε ένα ομαδικό σχηματισμό, όπου παίρνουν μέρος και άλλα μέλη, τα οποία τα εμπιστεύεται.
Έτσι, νοιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια κατά τη διάρκεια της εφαρμογής, έχει τη χαρά του μοιράσματος της εμπειρίας με τους συντρόφους του και τέλος, του δίνεται η ευκαιρία της επικοινωνίας και της ανταλλαγής απόψεων μετά το τέλος της άσκησης.
Αυτό, βέβαια, δεν αποκλείει πάντοτε την πιθανότητα ατομικής εργασίας - η εμπειρία όμως, της τελευταίας δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε κατά το ελάχιστο με την ποιότητα της πρώτης.

Συνεχίζεται...

Κι εδώ φυσικά, η χρήση οποιασδήποτε ναρκωτικής ουσίας είναι καταστροφική.
Η εμπειρία και η συνειδητότητα, οι οποίες αποκτούνται από την επίπονη και επίμονη προσπάθεια, δεν είναι δυνατό να αντικατασταθούν με τίποτε.

Είναι γνωστοί τρεις τύποι Ατραπών: ο Ορφικός, ο Ερμητικός και ο Μυστικιστικός.
Ο Ορφικός τύπος χρησιμοποιεί μυθολογικά στοιχεία, ο Ερμητικός γεωμετρικά σχήματα, ενώ ο Μυστικιστικός στηρίζεται στις "Πνευματικές Ασκήσεις" του Ιγνάτιου Λογιόλα, οι οποίες είναι βασισμένες σε σκηνές από τη ζωή του Χριστού.

Στο καββαλιστικό σύστημα υπάρχει η δυνατότητα να εφαρμοστούν και οι τρεις τύποι πάνω στις 22 Ατραπούς του Δέντρου της Ζωής, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του καθένα.

Οι Ατραποί, οι οποίες γίνονται πάνω στο Δέντρο, είναι στην ουσία ένα ταξείδι της Ψυχής από μία Σεφίρα σε μία άλλη, δηλαδή από μία κατάσταση συνείδησης σε μία άλλη.
Κάτι το οποίο σχετίζεται άμεσα με τις 22 Κάρτες της Μεγάλης Αρκάνα των Ταρώ, οι οποίες βρίσκουν εδώ την αντιστοιχία τους.

Οι εργασίες Ατραπών έχουν εξασκηθεί πλατιά και επί πολύ χρόνο σε ορισμένους κύκλους της Ευρώπης και της Αμερικής.
Τα αποτελέσματά τους υπήρξαν πάντα θετικά, εφόσον ακολουθήθηκαν οι βασικές τους αρχές και βοήθησαν σημαντικά στη διερεύνηση, αποκάλυψη και γνώση του Ασυνείδητου Κόσμου.

Συνεχίζεται με τις "Διόδους"...

Η μετέπειτα ανταλλαγή απόψεων και εντυπώσεων οδηγεί στη διασταύρωση τυχόν κοινών εμπειριών και στις τελικές εντυπώσεις, τις οποίες έχουν τα μέλη της ομάδας για τη συγκεκριμένη εφαρμογή.
Η συλλογικότητα της διεξαγωγής αυτών των ασκήσεων παίζει καθοριστικό ρόλο στην αποτελεσματικότητά τους.

Συνεχίζεται...