- Καταργωντας την αμαρτια - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Στο θέμα μας.. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν τίθεται θέμα αμαρτίας αλλά θέμα γνώσης/κατανόησης. Δεν μπορείς να καταλογίσεις αμαρτία σε κάποιον που δεν καταλαβαίνει τι κάνει (όπως ένα παιδί που σκοτώνει ένα έντομο, πχ). Ένας βιαστής/φονιάς/κλπ πραγματικά δεν καταλαβαίνει τις συνέπειες της πράξης του, απλά τις αντιλαμβάνεται σε ένα επιφανειακό επίπεδο.
Φίλε Οδοιπόρε, εάν ένας βιαστής/δολοφόνος κλπ δεν καταλαβαίνει τις συνέπειες των πράξεων που κάνει;
Γιατί εάν συμβαίνει αυτό, τότε γιατί πχ προσπαθεί να κρύψει τις πράξεις του από τον κοινωνικό περίγυρο;
Πολλές φορές διαπράττει το έγκλημα με τόσο οργανωμένο τρόπο και με "χειρουργική" ακρίβεια που μπορεί να μας δείξει ότι σαφώς κι έχει συνείδηση κι αντίληψη των πράξεων του.
Ένα παιδί πχ που σκοτώνει ένα έντομο και δεν προσπαθεί να κρύψει την πράξη του, μάλλον δεν έχει συνείδηση της άσχημης πράξης που έκανε οπότε μάλλον δεν θα κρύψει ό,τι έκανε.
In anticipation of my resurrection...
γίνεται αμαρτία, αφού συνειδητοποιηθεί και γίνει και συνειδητά...
Ο συνειδητός αμαρτωλός, λέγεται και κακός... Ἐίναι ο τύπος που
θέλει να χαλάει πράγματα... που θέλει δικά του τα πάντα... Καθαρά
ζωώδη αντιδράσεις... Γι αυτό η κατάργηση της αμαρτίας, περνάει απο την
αντίληψη και απορριψη της, ως λάθος και μερική κίνηση, που υπάρχει
μόνο παραλλαζοντας το ορθόν και δίκαιον...
Εκεί χωράει και το πόσο συνειδητοποιεί ότι κάνει κάτι λάθος...Γιατί
κανεἰς δεν θέλει να κάνει λάθη... Όταν βέβαια τα συνεδητοποιεί...
quote:
Άρα φίλοι μου, η αμαρτία πρωτοπροσδιορίζεται ως λάθος,
γίνεται αμαρτία, αφού συνειδητοποιηθεί και γίνει και συνειδητά...
Ο συνειδητός αμαρτωλός, λέγεται και κακός... Ἐίναι ο τύπος που
θέλει να χαλάει πράγματα... που θέλει δικά του τα πάντα... Καθαρά
ζωώδη αντιδράσεις... Γι αυτό η κατάργηση της αμαρτίας, περνάει απο την
αντίληψη και απορριψη της, ως λάθος και μερική κίνηση, που υπάρχει
μόνο παραλλαζοντας το ορθόν και δίκαιον...
Εκεί χωράει και το πόσο συνειδητοποιεί ότι κάνει κάτι λάθος...Γιατί
κανεἰς δεν θέλει να κάνει λάθη... Όταν βέβαια τα συνεδητοποιεί...
Αμαρτία .. σημαίνει Αστοχία.. βάζεις κάτι στόχο ... και αστοχείς ...
(δεν τα κατάφερες...)
αλλά ...εάν δεν με απατάει η μνήμη μου δεν ήταν ο Συνειδητός Αμαρτωλός (ληστής) ...που μπήκε πρώτος στην "βασιλεία των ουρανών" ?
Γιώργος
.. ο Ιππότης και η Πριγκίπισσα ... ζήσανε για πάντα καλά .. και το Μαγόπουλο γεμάτο χαρά και ικανοποίηση πήγε στο εργαστήριο του να φτιάξει άλλον ένα Δράκο.
quote:
Πολλές φορές διαπράττει το έγκλημα με τόσο οργανωμένο τρόπο και με "χειρουργική" ακρίβεια που μπορεί να μας δείξει ότι σαφώς κι έχει συνείδηση κι αντίληψη των πράξεων του.
Υπάρχουν διάφορα επίπεδα συνείδησης. Σκέψου την διαφορά στη συνείδηση όταν ονειρεύεσαι (και έχεις πρωταγωνιστικό ρόλο) και όταν είσαι ξύπνιος. Στο όνειρο κάνεις/κάνουμε πολλά πράγματα που είναι απίστευτα, αδύνατα ή ακόμα και άσχημα. Έχουμε μία αίσθηση των πραγμάτων (ή των συνεπειών) αλλά η κρίση μας και η αντίληψη των πραγμάτων είναι θολή. Για αυτήν τη διαφορά συνειδότητας μιλάω.
quote:
Η αμαρτία δεν είναι η πράξη, αλλά η μη συνειδητοποίηση
Θα έλεγα ότι η μη-συνειδητότητα (έτσι όπως την περιγράφω παραπάνω) ακυρώνει την έννοια της αμαρτίας. Έτσι η καθαρή γνώση/συνειδητότητα εξυψώνει τον άνθρωπο κάνοντας τον να έχει αληθινή αντίληψη για τα πράγματα. Αυτό είναι το ζητούμενο (και το μεγάλο στοίχημα) για τον άνθρωπο και όχι η υπακοή σε κανόνες και η υποταγή του σε δίπολα ανταμοιβής (παράδεισος)/ τιμωρίας (κόλασης) [θρησκευτικό δίπολο] ή καλού πολίτη / εγκληματία [κοινωνικό δίπολο].
"Any fool can know. The point is to understand."
Albert Einstein
Edited by - Οδοιπόρος on 26/10/2008 16:55:41
ανθρώπου, δεν μπορεί να θεωρηθεί έργο, αλλά αποτυχία...
Άρα θέλει να διορθωθούμε, να βελτιώσουμε ότι έχουμε...
Όσο για τον ...δράκο, είδες που τους φτιάχνουν και δεν υπάρχουν,
τουλάχιστον όλοι;Και μπερδευόμαστε ποιοί είναι αληθινοί
και ποιοί όχι...
Φίλοι, η κατάργηση της αμαρτίας αποτελεί στόχο κι όχι θέμα
δικαίωσης ή όχι της αμαρτίας....Είναι το σταδιο όπου ο άνθρωπος
θα γιγνώσκει το αποτελεσμα πρίν την πράξη...Αυτο πάμε να φτάσουμε...
quote:
Η αμαρτία δεν είναι η πράξη, αλλά η μη συνειδητοποίηση
quote:
Άρα θέλει να διορθωθούμε, να βελτιώσουμε ότι έχουμε...
νομίζω.. το βασικό είναι να έχουμε το Γνώθι εαυτόν ότι και αν είμαστε .. ληστές... βιαστές ... άγιοι ... μάγοι ... ή και (και γιατί όχι) όλα μαζί .. 
quote:
Φίλοι, η κατάργηση της αμαρτίας αποτελεί στόχο κι όχι θέμα
δικαίωσης ή όχι της αμαρτίας....Είναι το σταδιο όπου ο άνθρωπος
θα γιγνώσκει το αποτελεσμα πρίν την πράξη...Αυτο πάμε να φτάσουμε...
πιστεύω .. ότι η κατάργηση της αμαρτίας ή για να το πούμε διαφορετικά ....η "επίτευξη του στόχου" .... έρχεται με το Γνώθι Εαυτον.. έτσι μόνο γνωρίζεις όπως λες ...το αποτέλεσμα πριν την πράξη ...(γιατί απλά ξέρεις τι είσαι και τι κάνεις...) ....
έτσι και ο Ληστής που έχει το γνώθι εαυτό ...την συνειδητοποίηση που αναφέρεις ... δίκαια καταδικαστήκαμε, γιατί ανταμειβόμαστε ανάλογα με αυτά που πράξαμε.....έτσι χάνει την αμαρτία .. . .. και πάει στην "βασιλεία των ουρανών" .. όπως μας λένε και οι Γραφές...
quote:
Όσο για τον ...δράκο, είδες που τους φτιάχνουν και δεν υπάρχουν,
τουλάχιστον όλοι;Και μπερδευόμαστε ποιοί είναι αληθινοί
και ποιοί όχι...
αληθινοί ή όχι.... σημασία έχει το happy end !!
Γιώργος
και τότε ο καλοντυμένος και καλοταισμένος μυημένος βορείων προαστίων κοίταξε τον εμφανέστατα ταραγμένο νεαρό που στεκόταν μπροστά του ...και είπε.... "και εδώ, είναι που λένε Pay no attention to that man behind the curtain.... αλλά κάτι μου λέει ότι δεν θα το κάνεις.. έτσι δεν είναι..."
θα νικήσει τα ξύλινα σπαθιά των αριθμων τους...
Κάθε άνθρωπος ειναι ένας θεος, με τις ανάλογες προοπτικές...
Κανείς δεν έχει δικαίωμα να στερεί απο κανέναν τίποτα και εδώ
βλέπουμε τον έρπον φασισμό της νέας εποχής, όπου όλα τα αντίθετα
της πολεμούνται λυσσαλέα απο τα πάμπολλα μέσα που διαθέτει...
Η εξέλιξη,όμως ,συντελείται και η αμαρτία παύει να ειναι κατι κρυφό, γίνεται το
γνωστό, το λάθος...Να φύγει μόνο ο εγωιμός, μπας και το ξεπεράσουμε...
Να γίνει ο κόσμος έτσι που να μην ευνοούνται τα λάθη...Αυτή είναι η μεγαλύτερη
αλήθεια...Γύρω μας η αμαρτία βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει...
Αλλά ο άνθρωπος θα νικήσει...
Και βέβαια δεν υπάρχει ανάγκη να υπερασπιστούμε το λάθος...Πάμε
στο μέλλον που δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν που ξέρουμε ως τώρα...
Αν και καθυστερημένα παραθέτω και εγώ την άποψη μου.
Ίσως να θεωρηθεί κυνική από κάποιους, ίσως όχι.
Η έννοια της αμαρτίας είναι άμεσα συνυφασμένη με την θρησκεία.
Ενας κώδικας άξιων δοσμένος κατευθείαν από τον «θεό» ,ένα εξ αποκαλύψεως σύστημα συμπεριφοράς , οι προτροπές-εντολές μιας ανώτερης δύναμης.
Άρα γεννάτε το ερώτημα πως εμφανίσθηκαν οι θρησκείες, ποιες ανάγκες ικανοποιούσαν και ποια η λειτουργία τους
Πριν από αρκετές χιλιάδες χρόνια , όταν ο άνθρωπος εγκατέλειψε τον μοναχικό βίο και ενώθηκε με άλλους του είδους του για να βελτιώσει τις πιθανότητες επιβίωσης και διαιώνισης ( ίσως και ανάγκη συντροφικότητας , διότι ο άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό) δημιούργησε τις πρώτες κοινωνίες του ανθρώπου.
Οι πρώτες αυτές μορφές συλλογικής ζωής δεν θα διαρκούσαν πολύ χωρίς την δημιουργία κάποιων κανόνων συμπεριφοράς.
Στη συλλογική ζωή , η έννοια του θανάτου έγινε υπαρκτή, αισθητή από τα μέλη, τα οποία είχαν ανάπτυξη δεσμούς , άρα , γεννήθηκε και ο φόβος του θανάτου και η άγνοια του μετέπειτα.
Τα μεγάλα «μυστήρια» της ζωής (ο κεραυνός τότε, η αρχή των χρόνων σήμερα) έγιναν θέμα κεντρικό στις συζητήσεις και εστία φόβου.
Μεταφυσικές αναζητήσεις, λοιπόν, και η ανάγκη μίας σχετικά δίκαιης κοινωνίας, στρέψανε την καρδιά και το μυαλό των τότε ανθρώπων στο υπερβατικό, στο «θειο».
Στο παρών θέμα μας ενδιαφέρει μόνο το σύστημα κανόνων δικαίου, τα πρότυπα συμπεριφοράς και οι λειτουργίες του.
Ο κάθε κανόνας , ηθικός η μη, ρητός η άρρητος , για να έχει επιρροή στους κοινωνούς πρέπει μετά την παράβαση του να ακολουθει μια ποινή.
Στην προκείμενη περίπτωση , η παράβαση της αμαρτίας έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα τον χλευασμό του κοινωνικού συνόλου( ειδικά σε ομοιογενείς κοινωνίες) και ως έμμεσο την τιμωρία μετά θάνατον η και σε κάποιες περιπτώσεις την τιμωρία εν ζωή, αλλά από μια ανώτερη δύναμη, μια νέμεσης.
Για παρά πολλά χρόνια η αμαρτία και ο φόβος της θεικης οργής έκαναν πολύ καλά την δουλεία τους. διατηρούσαν τις κοινωνίες σε μια πολιτισμένη κατάσταση , σε μια κατάσταση σχετικής δικαιοσύνης.
Η ανθρωπότητα σε κάποια στιγμή της πορείας της αποφάσισε, να κωδικοποιήσει σε γραπτό κείμενο που καλείτε ποινικός νόμος , κάθε πράξη η οποία τελούμενη εγείρει μιαν αντίδραση ,από την πλειονότητα των κοινωνών, η οποία καλείτε ποινή.
Δηλαδή, όλες οι αρχές που διασφαλίζουν την αρμονική συμβίωση των μελών μια κοινωνίας και την διαιωνίση της προστατεύονται με γραπτό νόμο
Και
Κάθε παράβαση τους ακολουθείτε από τιμωρία.
«Εάν λάβουμε υποψιών μας την ελληνική ιστορία σε αυτή τη φάση βρίσκετε η ανθρωπότητα τα τελευταία 2500 χρόνια.» (Ι Φαρσεδακης)
Άρα από τα προαναφερόμενα εύκολα γίνεται κατανοητό ότι οι θεϊκά δοσμένοι κώδικες συμπεριφοράς καθίστανται άχρηστοι , για το κοινωνικό σύνολο , από την εμφάνιση του ποινικού δίκαιου και έπειτα.
Θα ήταν αμέλεια να μην αναφέρω ότι μεγάλο μέρος του ποινικού δικαίου είναι κωδικοποιημένο εθιμικό δίκαιο , στη δημιουργία του οποίου καταλυτικό ρόλο έπαιξαν οι θρησκευτικοί κανόνες, ως πρότυπα συμπεριφοράς ευρέως αποδεκτά .
Βέβαια η νομοπαραγωγικη διαδικασία πλέον χαράσσει πορεία ανεξάρτητη των θρησκειών , με γνώμονα τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ωριμότητα της εκάστοτε κοινωνίας να αποδεχτεί η όχι μια κατάσταση (π.χ μαγεία, μοιχεία κτλ)
Σε προσωπικό επίπεδο όμως, ο κάθε ένας από εμάς επιλέγει Αξιακό σύστημα, κώδικα συμπεριφοράς ,ως πυξίδα των πράξεων του
Δηλαδή αν και σε συλλογικό επίπεδο η αμαρτία πλέον δεν αποτελεί το μέσο έλεγχου των κοινωνών, σε ατομικό ίσως σε κάποιους από εμάς να ορίζει τις πράξεις μας, και εμείς σαν μονάδες , Έμεσα να επηρεάζουμε την κοινωνία.
Σε πολύ γενικές γραμμές η καθαρά προσωπική μου άποψη,
πάντα χωρίς να επιθυμώ να θίξω και να κρίνω κανέναν και πάντα σεβόμενος την κάθε άποψη.
αλλά ήθελα να συζητήσουμε λίγο αυτό που λές περί σχέσης αμαρτίας, θρησκείας
αλλά κι ατόμου για μενα, ασφού η απόδοση των εννοιών, μπορεί
να γίνει κι αλλοιώς...
Δηλαδή, οι λάθος ενέργειες, που δε'ίχνουν έλλειψη ικανότητας, είναι αυτό
που λέμε αμαρτία. Η λέξη, όπως προείπαμε το λέει: Αμαρτία = αποτυχία...
Αυτό λοιπόν ξεπερνιέται με τη γνώση και τη βιωτική σε ανάλογα αρμονικό
περιβάλλον, ώστε να μην ευδοκιμεί η αμαρτία ή αποτυχία, ή και ζώο για μένα
με ενστικτα κτητικά..
Αντίθετα, δεν πιστεύω ότι μπορούμε να καταργήσουμε τον όρο αμαρτία, αποχαρακτηρίζοντας
το απο την εννοια του κακου...
Αν καταλαβαίνεις ότι το άτομο επηρεάζει την κοινωνία, σαν μέλος του
παγκοσμίου πνεύματος που είναι,τότε σίγουρα καταλαβαίνεις ότι η αμαρτία
αποτελεί θέμα να καταργηθεί δια της γνώσεως...
, επιφυλάσσομαι να συμμετάσχω στον διάλογο όταν έχω λίγο περισσότερο χρόνο.
In anticipation of my resurrection...
Απλά θα το παίξουν τρελίτσα στο δικαστήριο......ο μπαμπάς μ' έδερνε η μαμά με εξέδιδε.......ο δάσκαλος με βάραγε.......και κατά συνέπεια δεν είχαν το πολυπόθητο Γνώθι εαυτόν
Δε χρειάζεται λοιπόν κάποιος να αποκτήσει κάτι που έχει......
Η σοφία είναι ένα μόνο πράγμα: να γνωρίζει κανείς την αρχή που κυβερνά τα πάντα με τη βοήθεια των πάντων.
(Ηράκλειτος).