- Metal, Gothic (και άλλα...) Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
quote:
o idios o xristos kolose pano ston stayro i kano lathos.
Φιλε μου Ψαγμένε, σε καλωσορίζω και στα forums αλλά μάλλον κάνεις λάθος, για ψάξε το λίγο πιό βαθειά... και μη μένεις στην επιφάνεια, στον αφρό...
Κέλσος
quote:
Νομίζω ότι υπάρχει ένα βιβλίο της Μπλαβάτσκυ με τίτλο "Εσωτερικός Χαρακτήρας των Ευαγγελίων" ή κάτι τέτοιο, τέλως πάντων το οποίο αναλύει πολλές από αυτές τις έννοιες που συζητάμε εδώ.
Σωστά το λές φίλε μου Θώτ και το προτείνω, ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ....
Εκει μπορεί να βρεί ο ΚΑΘΕΝΑΣ μας ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ στοιχεία, τα οποία όμως θέλπουν μελέτη και όχι απλά, διάβαζμα....
Κέλσος
quote:
Βρε Κέλσο, τώρα που την ξανασκευτόμουν την δεύτερη εκδοχή της γέννησης μου φένεται πιο ορθή... αλλά γεννιέται το εξής: αν πράγματι ο Ιησούς έγινε Χριστός στη βάπτιση του, τι ισχύει για την ζωή του σαν Ιήσους σαν απλός άνθρωπος;
Φίλε μου Βαλζεβούλη, ο Ιησούς, δεν ήταν ένας απλός άνθρωπος με την συνηθησμένη έννοια της λέξης.
Ηταν ένας μυημένος, ένας Ανθρωπος, που όταν έφτασε στο ανώτατο σημείο της ενανθρώπισης του, τότε το Χριστικό Στοιχείο, ΚΑΤΗΛΘΕ και λειτούργησε ΜΕΣΑ απο το σώμα του Ιησού...
'Οσο για τον σταυρικό θάνατο, που ο Ψαγμένος φίλος λέει πως εκει, επάνω στο Σταυρό, "κώλοσε"...
Τα πράγματα φίλε μου είναι πιό ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ και πιό ΒΑΘΕΙΑ...
Κατα τη δική μου άποψη, ο Ιησούς, εκέινη την ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, τη στιγμή της ΘΕΩΣΗΣ του, αναφώνησε το γνωστό:
Θεέ μου Θεέ μου, γιατί με εγκατέληψες;
Εκεί μας μαρτυρά την ΑΓΩΝΙΑ του Ανθρώπου, που χάνει (προς στιγμής) το Χριστικό Στοιχείο και νιώθει το Θάνατο, ΑΛΛΑ και τη Θέωση να "έρχονται" πρός Αυτόν....
Αυτά για.... αρχή
Κέλσος
Θεέ μου Θεέ μου, γιατί με εγκατέληψες; ( se proto prosopo panta )
Εκεί μας μαρτυρά την ΑΓΩΝΙΑ του Ανθρώπου, που χάνει (προς στιγμής) το Χριστικό Στοιχείο και νιώθει το Θάνατο) mexri edo eisai sostos an kai to (προς στιγμής) to sizitame alla vre thirio mporeis na moy peis apo pou evgales to symperasma giati den mporo na to katalabo (ΑΛΛΑ και τη Θέωση να "έρχονται" πρός Αυτόν....) kai an einai etsi opos moy les einai kathara thema egoistiko apo ekei kai pera apenanti toy xristoy pros stoys alloys giati apo oso ksero kai exo diabasei oxi poly pano ston golgotha htan kai alloi 2 itan tyxaio na einai 3 atoma o enas na paizei ton rollo toy kriti o allos na metanionei kai na ton sygxorei o ( xristos ) kai ton allon oxi .
koitakse na deis file moy kelso den exo tipota mazi soy kai fysika oyte kai esy mazi moy apla kanoyme mia sizitisi .
ALLA DEN ANEXOMAI APO KANENAN NA THELEI NA MOY PERASEI TIS DIKIES TOY IDEES KAI APOPSEIS XORIS NA AITIOLOGEI OTAN LOIPON THA THELEISIS NA APANTISEIS SE AYTA POY GRAFO SE PARAKALO POLY NA TO AITIOLOGEIS KAI NA STIRIZESE SE GEGONOTA KAI OXI SE EIKASIES.... SE EYXARISTO
'Οσο για το τι έγινε επάνω στον ΣΤΑΥΡΟ μαζί με τους άλλους δύο, το εξήγησα ήδη (απο τη δική μου θεώρηση των παραγμάτων ΠΑΝΤΑ) στο τόπικ "Ανάσταση για όλους".
Τώρα στο ερώτημά σου, περί της Θέωσης.
Μιλάω φίλε μου για τον ΑΝΘΡΩΠΟ ΙΗΣΟΥ, την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ δηλαδή και όχι για τον Χριστό.
Μιλάω για τον ΚΑΘΕ έναν άνθρωπο απο ύλη, που για να φτάσει τη Θέωση, θα πρέπει να "πεθάνει" ώς άνθρωπος χοϊκός (κατα τον Απ. Παύλο) για να μετέχει της Θεώσεως, δηλαδή της ΕΝΩΣΕΩΣ με τον Πατέρα, την Πρώτη Των Πάντων Πηγή.
Δε ξέρω αν διευκρίνησα επαρκώς το θέμα, στη διάθεσή σου για οτιδήποτε περεταίρω...
Θα σου κάνω και εγώ μια ερώτηση όμως. Τι εννοείς όταν λές ότι είναι λίγο "εγωιστικό" απο μέρος του Χριστού (Ιησού θα έλεγα εγώ) ώς πρός τους άλλους δύο ληστες;;;
Δεν το κατάλαβα αυτό το σημείο...
Ας κάνουμε όμως και μιά κουβέντα αν θές ώς πρός τη λέξη ΣΤΙΓΜΗ που χρησημοποίησα. Που έχεις αντίρρηση σε αυτό, τι σε παρεξένεψε;;;
Κέλσος
quote:
Την λέξη «Χριστός», χρησιμoποιούσαν στα αρχαία ελληνικά μυστήρια για τον Νεόφυτο που προετοιμαζόταν για την τελετή της μύησης. Όταν ο Νεόφυτος μετά από τα διάφορα σταδία μυήσεως περνούσε τις δοκιμασίες και έφτανε το επίπεδο του μυημένου ονομαζόταν Χριστός.(Ο έχων το χρίσμα). Ήταν ένας όρος που συμβόλιζε μια κατάσταση συνείδησης και αφύπνισης της ψυχής.
Φίλε Πλωτίνε,θα προσθέσω την παρούσα θέση της εκκλησίας..που ουσιαστικά είναι τα ίδια..απλά χάσανε την ουσία τους κι επαναλαμβάνουν ένα στείρο τελετουργικό,χωρίς να ξέρουν γιατί..
Καταρχήν,κοιτώντας σ' ένα λεξικό,παρατηρούμε ,ότι χριστός είναι πράγματι αυτός που έλαβε το ΧΡΙΣΜΑ.
Στην εκκλησία υπάρχει η φράση "έλαιον το χριστόν",που είναι το Χρίσμα,το μυστήριο.
Ας δούμε όμως,τί είναι...Κατά την εκκλησία μας πάντα,"Χρίσμα είναι το χριστιανικό μυστήριο,που τελείται αμέσως μετά την βάπτιση και συνδέεται με την χορήγηση στον βαπτισθέντα του Αγίου Πνεύματος."
"Τα μυστήρια του Βαπτίσματος,του Χρίσματος και της Θείας Ευχαριστίας χαρακτηρίζονται ως εισαγωγικά ή ΜΥΗΤΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ "(γιατί άραγε;).
"Λέγονται έτσι,γιατί και τα 3 τελούνται διαδοχικά και συνδιασμένα,για ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΜΥΗΣΗ",μας λένε.. (πώς γίνεται ένα νήπιο σήμερα να 'χει μυηθεί,είναι άλλο θέμα..΄μείνανε οι λέξεις π.χ."μύηση" από παλιά,χωρίς περιεχόμενο..)
rosarium
«Μέχρι τώρα μιλήσαμε για το τέταρτο και τελευταίο είδος της μανίας που καταλαμβάνει εκείνον που όταν αντικρίσει το γήινο κάλος, αναπτερώνεται από την ανάμνηση του αληθινού κάλους. Και θέλει να πετάξει (τότε στις υψηλότερες σφαίρες ύπαρξης), αλλά δεν μπορεί. Και σαν πουλί πια κοιτάζει προς τα πάνω και αδιαφορεί για ότι βρίσκεται από κάτω του. Και γι' αυτό φαίνεται (στους άλλους) να ενεργεί σα μανιακός. Και απέδειξα ότι από όλες τις εμπνεύσεις αυτή είναι η άριστη και καθιστά άριστο και εκείνον που γίνεται κοινωνός της και την κατέχει. Και μόνο αυτός που κατέχεται από αυτή τη μανία και λατρεύει κυριολεκτικά το ωραίο, δικαιούνται να λέγεται εραστής. Γιατί όπως είπαμε, κάθε ανθρώπινη ψυχή από τη φύση της ορέγεται να αντικρίσει την αληθινή ουσία των πραγμάτων. Αλλά καθώς κατέβηκε σ' αυτό το ανθρώπινο σώμα (του ζώου) δεν είναι εύκολο να αναθυμηθεί βυθισμένο στα γήινα, εκείνα που είδε τότε φευγαλέα εκεί, και καθώς ξεπέφτει εδώ στη δυστυχία, τυχαίνει κάτω από ορισμένες συνθήκες να διαφθαρεί, να πάρει τον κακό δρόμο, (να μολυνθεί από) το άδικο και να ξεχάσει έτσι αυτά τα ιερά πράγματα που είχε τότε αντικρίσε. Πολύ λίγες ψυχές πράγματι υπάρχουν που διατηρούν σε ικανοποιητικό βαθμό αυτή την ανάμνηση. Και είναι αυτές που όταν αντικρίσουν εδώ κάποια αντανάκλαση του άλλου κόσμου, εκστασιάζονται και γίνονται ασυγκράτητες. Και δεν ξέρουν βέβαια γιατί παθιάστηκαν τόσο πολύ, επειδή απλά δεν έχουν καθαρή αίσθηση της αιτίας τους πάθους τους.
Δεν υπάρχει λοιπόν πραγματική ανταύγεια δικαιοσύνης και σωφροσύνης ή οποιασδήποτε άλλης αρετής από αυτές που είναι ζωτικές για την ψυχή, στα γήινα αντίγραφά τους. Γιατί με ατελή όργανα μόλις και μετά βίας μερικοί αναγόμενοι από τις εικόνες τους, μπορεί να οραματιστούν απλά τα αρχέτυπά τους Αλλά αυτοί που έλαβαν μέρος σε εκείνη από τις τελετουργίες που είναι νόμιμο να την ονομάζουμε μακαριότατη, βλέπουν τη λαμπρή ωραιότητα και τη μακάρια όψη και την πραγματική θέασή τους, καθώς εν χορώ με τους άλλους πανευτυχείς μύστες γίνονται ακόλουθοι του Δία ή κάποιου άλλου πάτρωνα θεού.
Και τότε πανηγυρίζουμε ευδαιμονικά, καθώς βιώνουμε μία ολοκλήρωση μέσα μας και αισθανόμαστε ότι είμαστε πια απρόσβλητοι από οποιαδήποτε κακό, και βλέπουμε παντού τέλειες και καθαρές και βέβαιες εικόνες καθώς αναγορευτήκαμε πια μυημένοι και επόπτες μυστηρίων, λουσμένη σε ένα λαμπρος φως και νοιώθουμε ότι είμαστε εξαγνισμένοι και απαλλαγμένοι από τα δεσμά του σώματος, από αυτό δηλαδή το μνήμα που το περιφέρουμε κολλημένο επάνω μας σαν όστρακο».
Η αποκάλυψη της γνώσης βέβαια σύμφωνα με τον Πλάτωνα δεν είναι εύκολη. Πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας ( ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ ,η επιγραφή του μαντείου των Δελφών). Η γνώση του εαυτού μας και της σχέσης μας με το κόσμο που μας περιβάλλει σύμφωνα με τον Σωκράτη, αποτελεί την ευτυχία της ζωής και την αφετηρία της Φιλοσοφίας. Η γνώση αυτή μας λέει ο Πλάτωνας, δεν είναι κάτι που μπορεί να περιγραφεί με λόγια όπως οι άλλες επιστήμες. Χρειάζεται μακρά μελέτη του θέματος και διάπλαση του εαυτού με αυτήν. Τότε, είναι σαν μία σπίθα να ξεπηδά και να ανάβει ένα φως που από εκεί και μετά είναι ικανό να αυτοσυντηρείται. Στον Φαίδωνα εξάλλου μας αποκαλύπτει, ότι το μονοπάτι της κατακτήσεως της αλήθειας οδηγεί τόσο στον δρόμο της αγάπης, όσο και στον δρόμο του θανάτου. Είναι πιθανόν λέει ,οι άνθρωποι να μην αντιλαμβάνονται ότι όλοι όσοι προσφεύγουν στην ενασχόληση με την φιλοσοφία, εκπαιδεύονται για ένα πράγμα μόνο – τον θάνατο. Εννοεί βέβαια τον θάνατο της αμάθειας και του εγωισμού, και την αναγέννηση ενός νέου πνευματικού ανθρώπου, όπως δήλωνε κατόπιν και ο Απ. Παύλος:«όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν, εις θάνατον αυτού εβαπτίστημεν», ο άνθρωπος συμβολικά πεθαίνει μέσα από το βάπτισμα και ξαναγεννιέται εξαγνισμένος. ...
Ενα απομονωμένο χωριό ονόματι Shingo, στην βόρεια ορεινή Ιαπωνία, ονομάζεται από τους κατοίκους της "Kirisuto no Sato": Η πόλις όπου κατοικούσε ο Χριστός!
H παράδοση έχει ως εξής: Κατά την διάρκεια των "χαμένων χρόνων" του, ο Ιησούς ταξίδεψε μέχρι την Ιαπωνία όπου και μυήθηκε στην ιερή διδασκαλία. Πολλά χρόνια αργότερα, όταν καταδικάστηκε σε θάνατο στην Ιουδαία, δεν πέθανε πάνω στον σταυρό ο ίδιος αλλά ο αδερφός του, ενώ ο Ιησούς έφυγε και διασχίζοντας την Σιβηρία και μετά από μιά σύντομη επίσκεψη στην Αλάσκα επέστρεψε στο αγαπημένο του -από τα παλιά- μέρος στην Ιαπωνία, όπου παντρεύτηκε, έκανε παιδιά και έζησε εκεί μέχρι που πέθανε σε βαθιά γεράματα.
Η παράδοση αυτή ξεκίνησε λίγο πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο όταν κάποιοι αρχαίοι πάπυροι ήρθαν στα χέρια ενός Ινδουιστή ιερέα κοντά στο Τόκιο.
Οι πάπυροι αναφερόντουσαν σε δύο μικρούς ξεχασμένους τάφους που βρισκόντουσαν στην ορεινή, απομονωμένη περιοχή του βόρειου Honshu, τού κεντρικού νησιού της Ιαπωνίας.
Ηταν γραμμένοι στην αρχαϊκή Ιαπωνική γλώσσα που μόνο οι ειδικοί μπορούσαν να διαβάσουν, από τον ίδιο το Ιησού, ή τουλάχιστον καθ' υπαγόρευση του, ως τελευταία του επιθυμία και διαθήκη. Οι πάπυροι περιείχαν την ιστορία των "χαμένων χρόνων του Ιησού" καθώς και της μετέπειτα "απόδρασης" του από την Ιουδαία και την εγκατάσταση του σε ένα απομονωμένο χωριό της Ιαπωνίας.
Ο ιερέας όταν κατάλαβε την σπουδαιότητα των παπύρων, έψαξε μαζί με τον Banzan Toya, έναν καλλιτέχνη/ερευνητή, ειδικό στην αρχαία Ιαπωνική Ιστορία, και μαζί ανακάλυψαν δύο τάφους μέσα σε ένα δάσος μπαμπού, που ανήκε σε μια οικογένεια όπου η παράδοση λέει πως δεν "ενοχλήθηκαν" ποτέ, χωρίς όμως να εξηγεί το γιατί.
Σύμφωνα με τους πάπυρους, στον ένα τάφο βρίσκονται τα αυτιά του αδερφού του Ιησού, Isukiri, και μια πλεξούδα από τα μαλλιά της Παρθένου Μαρίας και στον άλλο το σώμα του Ιησού.
Σύμφωνα με την ίδια παράδοση, ο Ιησούς άλλαξε το όνομα του σε Daitenku Taro Jurai, γέννησε 3 κόρες και έζησε μέχρι την ηλικία των 106.
Οι αυθεντικοί πάπυροι χάθηκαν στον πόλεμο, αλλά ένα αντίγραφο τους έχει διασωθεί μέχρι σήμερα και παρουσιάζεται-σε γυάλινη προθήκη- στο μουσείο του Τάφου του Ιησού, δίπλα στους τάφους.
Η ιστορία αυτή βέβαια "μπάζει νερά" εξαιτίας του περιεχομένου της (που αλλάζει όλη την ιστορία του Χριστού) αλλά και της αμφιλεγόμενης προσωπικότητας του Toya (ο οποίος ανακάλυψε και κάτι πυραμίδες στην ίδια περιοχή παλιότερες από τις Αιγυπτιακές), της πολιτικής κατάστασης πριν τον πόλεμο στην Ιαπωνία και της κυκλοφορίας ανάλογων ιστοριών για "ανακαλύψεις ντοκουμέντων" που αφορούσαν ένα ταξίδι του Μωησή στην Ιαπωνία, ο οποίος υποτίθεται πως παρέλαβε τις 10 εντολές από τον θεϊκό αυτοκράτορα μαζί με την Εβραική γλώσσα και το άστρο του Δαβίδ και τα έδωσε στους Εβραίους...
Σήμερα η περιοχή είναι "τουριστική" (εξαιτίας των τάφων και της πυραμίδας) και οι κάτοικοι του χωριού ζουν από την προσέλευση των τουριστών-προσκυνητών.
Πολλοί ντόπιοι κάτοικοι δεν πιστεύουν σε αυτή την παράδοση αλλά γεγονός παραμένει πως κάποιος ή κάτι είναι θαμμένα σε αυτούς τους τάφους και λέγεται πως οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει μια αρχαία κρύπτη κάτω από τους τάφους.
Ακόμα έχουν διατηρηθεί κάποια τοπικά παμπάλαια έθιμα που σχετίζονται με αυτή την παράδοση και ίσχυαν πολύ πριν από την ανακάλυψη των παπύρων(πχ, μέχρι πρόσφατα ζωγράφιζαν στο μέτωπο των νεογέννητων παιδιών έναν μαύρο σταυρό) κλπ.
Μερικοί υποθέτουν πως αν δεν είναι ο τάφος του Ιησού, τότε πρέπει να είναι ενός εκ των πρώτων αρχηγών της φυλής των Ainu, ή κάποιου σοφού ανθρώπου, ή κάποιου Χριστιανού ιεραπόστολου που έφτασε ως εκεί για να μεταδώσει τον Χριστιανισμό, κατά τα πρώτα Χριστιανικά χρόνια.
Το άρθρο τονίζει πάντως πως είναι σπάνια η περίπτωση κάποια περιοχή εκτός της Ιουδαίας να "διεκδικεί" όχι μόνο την επίσκεψη του Ιησού αλλά και την εγκατάσταση του εκεί, γι αυτό και αυτή η παράδοση θεωρείται ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα.
Το link
http://www.abcnews.go.com/sections/world/DailyNews/japan010123_jesus.html
oso gia to egoistiko poy leo einai oti ekeinh thn ora sto sygekrimenio lofo ypirxan kai alloi dyo pou itan gia thanato oi legomenoi listes . mas exoun mathei kai mas exoyn pipilisei to mialo apo to sxoleio kai mexri tora gia ton xristo gia ton theo gia thn agapi gia ton synanthropo mas alla sthn prokeimeni periptosi poy pigan ola ayta sto prosopo toy xristoy thn stigmh poy skeftete mono ton eayto toy poses fores amartise giati min moy peis oti den amartise pote tha eisai lathos pios ton sygxorese? apo th stigmh poy amartise den dexomai loipon oti diaferei kai poly apo mas . kai na sou po giati .
an kai ego eksafanizomoun apo ta 10 poy i psixi moy einai agnh kai athoa kai emfanizomoyn sta 30 giati tote emfanistike ksana xoris na kseroyme ti ekane se olo ayto to diasthma apla lene oti einai itan sto nao toy patera toy kai eperne gnosi kai imoyn kai ego sto agio oros kai emfanizomoyn pia i diafora metaksi mas agnos ekeinos agnos kai ego den moy deixnei tipota se oli thn deiarkeia tis zois toy oti itan theiko prosopo kathe allo ektos apo ta thaymata poy ekane poy pisteyo oti kai ayta parabolika itan eixe pio poli to anthropino stoixeio . apla tha sto po me pio apla logia gia mena itan o pio sostos epixirimatias poy perase pote apo ton planiti mas xtipise ekei poy ponoyse i koinonia tote sthn ftoxia sto misos poy epikratoyse kai to symferon tou kathe anthropou kai min mou peis gia profities kai tetoia giati ksereis oti stis profities panta tha yparxoun kalothelites poy tha tis ekplironoyn
quote:
Προσωπικά εμένα ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν με ενδιέφερε το "περιτύλιγμα" της σοκολάτας, αλλά ΠΑΝΤΑ με ενδιέφερε η σοκολάτα η ίδια.
Ετσι δε κάθησα (και δε θα το κάνω ούτε τώρα) να κοιτάξω την ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ των μύθων και των διάφορων παραδόσεων. Πάντα έκανα μια βαθειά βουτιά (όσο μπορούσα φυσικα), στα θέματα που "κρυβόντουσαν" απο πίσω απο τις ιστοριούλες...
Τώρα στην άλλη μου ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ, τη Ροζάριουμ και σε ότι την "απασχολεί" περί του Κρανιού Τόπου...
Κατα τη δική μου αντίληψη των πραγμάτων, ένας εκ των αποσυμβολισμών που θα μπορούσα να παραθέσω τώρα, είναι ο εξής:
Το ΚΡΑΝΙΟ καλή μου φίλη, είναι το μέρος όπου εδρεύει, κατοικεί, η ΝΟΗΣΗ.
Σε κάποια άλα τόπικ έχουμε μιλήσει για την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Δεν έχουμε μιλήσει για την ΥΠΕΡΣΥΝΕΙΔΗΣΗ όμως...
Αλληγορικά λοιπόν, στο περιστατικό της ΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ, ο Ιησούς που σωματικά σταυρώθηκε, συμβολίζει την ΥΠΕΡΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ο εκ δεξιών "ληστής" (που υπερασπίστηκε τον Ιησού) ήταν η ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και ο εξ αριστερών "ληστής" δεν ήταν άλλος παρα η χαμηλότερη των άλλων δύο ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΩΝ του ανθρώπου, η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Αναλογίσου την όλη στιχομηθεία επι του ΣΤΑΥΡΟΥ καλή μου φίλη, παρατήρησε και την εικόνα που μας είπες, η οποία φαντάζομαι δεν έχει ΚΑΙ τους άλλους δύο που συνΣΤΑΥΡΩΘΗΚΑΝ μαζί με τον Ιησού. Αν τους είχε τότε αυτό που σου περιγράφω θα έκανε "μπάμ"...
Ψάξε να βρείς κάποια απεικόνιση έτσι όπως το λέω και θα δείς ότι οι άλλοι δύο σταυροί (των ληστών), ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ στο ίδιο ύψος με τον σταυρό του Ιησού. Και για να είμαι και ακόμα πιό ακριβολόγος, και μεταξύ τους οι σταυροί των δύο ληστών, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ στο ύψος...
Φίλε μου Ψαγμένε, αυτή είναι η άποψή μου για το ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ η ιστοριούλα με του ληστές... Υποκειμενικά ΠΑΝΤΑ.
Θα σου δώσω μια "συμβουλή" αν μου επιτρέπεις φυσικά.
ΜΗΝ ΜΕΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ, ΙΣΤΟΡΙΩΝ κλπ.
'Οταν μιλάμε για ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ (τον Ιησού) που μετείχε της ΘΕΩΣΗΣ και δέχθηκε με αυτόν τον τρόπο τον ΧΡΙΣΤΟ μέσα του, ΣΙΓΟΥΡΑ τον αδικής με τη τοποθέτησή σου...
Και ναι.... σαν άνθρωπος ΑΜΑΡΤΗΣΕ, αλλα σε θεός ΣΥΓΧΩΡΕΘΗΚΕ...
Στην εικόνα και στο πρόσωπο του ΙΗΣΟΥ, εγώ βλέπω ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ. Βλέπω τη διαδρομή που θα περάσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ...
Ειναι κάτι σαν ΑΡΧΕΤΥΠΟ...
Και μη ξεχνάς φίλε μου, ότι δεν είχε το ρόλο του θαυματοποιού, αλλά και ότι ΔΕΝ ήθελε να κάνει κάποιους να πιστέψουν, στην Θεοποίησή του. Εννοώ πώς ΑΝ έκανε ένα θαύμα και λυτρωνόταν ΚΑΙ αυτός, αλλά ΚΑΙ οι 2 ληστές (δηλαδή εάν έπεφτε στη παγίδα τησ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ που εμφανίζεται με τα λόγια του ενός απο τους δύο ληστές... "σώσε τον ευατό σου ΚΑΙ εμάς"...), τότε μάλλον θα είχε χάσει το "παιχνίδι"!!!
Στη διάθεσή σου για ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ περετέρω αποσαφήνηση των απόψεών μου...
Κέλσος
"Ηκουσα ω Κάισαρ ότι επιθυμής να μάθης ότι σοι γράφω νυν περί ανθρώπου τινός λίαν ενάρετου καλούμενου ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ον ο λαός θεωρεί προφήτην και οι μαθηταί του Θεόν, λέγοντες ότι είναι Υιός Θεού, πλέστου των Ουρανών και της Γης και παντός ότ εν αυτή ευρίσκεται και υπάρχει. Τη αλήθεια ω Καίσαρ, ακούονται καθ'εκαστην θαυμάσια πράγματα περί του Χριστου αυτού. Αναγείρει νεκρούς και ιατρέυει ασθενείς δια μίας μόνο λέξεως. Ειναι ανήρ αναστήματος μετρίου, καλός την όψιν και μεγαλοπρέπειαν περιβεβλημένος, ιδίως κατα το πρόσωπον, ώστε όσοι τον ατενίζουν αναγκάζονται να τον αγαπουν και
να τον φοβώνται. Εχει την κόμην χρώματος καρύου ώριμου εξικνούμενην μέχρι των ωτών του, εκείθεν δε μέχρι των ωμοπλατών του καταντά γαιόχρους αλλά μαλλοιν στιλπνή, διχάζεται δεάυτή εν τω μέσηάνωθεν κατά το σύστημα των Ναζαρηνών. Το μέτωπο του είναι λέιον και γαλήνιον, το πρόσωπο του άνευ ρυτίσος ή κηλίδος, η ρίς και τα χείλη του κανονικότατα. Το γένοιον του είναι πυκνον και αυτού χρώματος της κόμης, δεν είναι δε μακρόν και διχάζεται εν τω μεσω. Το βλέμμα του είναι σοβαρόν και εμποιούν φόβον, έχει δε δύναμιν ακτίνος ηλιακής...Ουδείς δύναται να τον παρατηρήσει ατενός. όταν επιτιμά, φοβίζει, όταν δε πράτει τούτο κλάιει. Είναι αξιαγαπητος και χαριείς μετά σοβαρότητος. Λάγουσιν ότι ουδέποτε ώφθη γελών, αλλά πλειστάκις κλάιων. Εχει ωραίας τας χείρας και τους βραχίονας. Εν τη συνομιλία ευρεστεί τπους πάντας. Δυσκόλως όμως φαίνεται, όταν δε φανεί έιναι μετριόφρων και το ωραιότερον παράστημα του κόσμου. Είναι ωραίος ωε την μητέρα του, ήτις έστιν η ωραιοτερα γυνή, ήτις εθεάθη εις τα μέρη ταύτα.
Εάν όμως η Ση μεγαλειότης, ω Καίσαρ ποθή να ιδή αυτόν ως μοι έγραφες αλλοτε , πληροφορησον με, διοτι θα σοι τον στείλω παραυτα. Πάντες εν Ιερουσαλήμ θαυμάζουσιν την σοφίαν του και τι ουδέποτε εσπούδασε τι, και όμως είναι κάτοχος πάσης επιστήμης. Περιπατεί ανυπόδητος, και ασκεπής την κεφαλήν. Πολλοί βλέποντες αυτόν γελώσιν αλλά όταν ευρίσκονται προ αυτού τρέμουσι και θαυμάζουσιν αυτόν. Λάγουσιν δε ότι ουδέποτε άνθρωπος ως αυτός ενεφανίσθει εις τα μέρη ταύτα. Τη αλήθεια ως μοι λέγουσιν οι Εβράιοι, ουδέποτε εδόθησαν συμβουλαί, ουδέποτε εκυρήχθη διδασκαλια ως δική ιδική του, πολλόι δε των Ιουδαίων θεωρούσιν αυτόν Θεόν. Λλλοι πάλιν μοι λέγουν ΄τοι είναι εχθρός της σης μαγαλειότητος ω Κάισαρ. Πολλαχώς με παρενόχλουσιν οι μοχθηροι αυτοί Εβραίοι. Λέγεται ότι αυτός ουδέποτε δυσαρέστησε τινά, αλλά ότι μάλλον εποίησε το αγαθόν. όλοι όσοι εγνώρισαν αυτόν λέγουσιν ότι ευηργητήθησαν παρ αυτού. Όμως εις την ΜΕγαλοιότητα, ω Καίσαρ, εις την προς σε υπακοήν, ειμί πρόθυμος. ότι διατάξεις θα εκτελεθεί.
Εν Ιερουσαλήμ Ινδικτίωνος Ζ', ΣελήνηςΙΑ, της Σης μεγαλειότητος πιστότατος και ευπειθέστατος.
ΠΟΥΒΛΙΟΣ ΛΕΝΤΟΥΛΟΣ
Κυβερνήτης της ΙΟΥΔΑΊΑΣ.