- προσέγγιση της σωστής αντίληψης των πραγμάτων - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
ευχαριστώ
Αυτό που είναι,ομως, φοβερό, είναι ότι ψευδόμαστε συνειδητά....
Μην ξεχνάς ότι όλοι ξέρουμε την αλήθεια,την σωστή αντίληψη των πραγματων, αλλά,ολοι μας,ολως περιέργως, δεν το κάνουμε..Δεν κοιτάμε αυτή την αλήθεια, αλλά κοιτάμε ότι γίνεται γύρω μας, ότι κινείται και αυτό ονομάζουμε αλήθεια, ως δυνατόν και φαινόμενο...
Έτσι δεν είναι;
Άρα, πως θα πετύχεις την σωστή αντίληψη των πραγμάτων, όταν υπάρχει
υποκειμενική οπτική γωνία;
quote:
Πως όμως, θα πείσεις τον κόσμο να πάψει να βλέπει την αλήθεια,μόνο απο την δική του οπτική γωνία αγαπητέ mystery of reality;Πως θα πείσεις τους ανθρώπους, ότι όλοι βλέπουε τα ίδια,δεν υπάρχει πρωτοτυπία, σεν μιακ οινωνία 7 δις και δεν πρέπει να φερόμαστε λες και ειμαστε μόνοι μας, λές και δεν μας βλέπει κανείς;
Αυτό που είναι,ομως, φοβερό, είναι ότι ψευδόμαστε συνειδητά....
Μα μόνο συνειδητά και μόνο συνειδητά μπορεί να ψεύδεται ο κάθε άνθρωπος φίλε Βαγγέλη...και να αναλύσουμε το κάθε ψέμμα , εύκολα θα βρούμε την αλήθεια!!
soul
Γνώμη μου είναι ότι πρέπει να ξεκινήσουμε αυτή την αναζήτηση βρίσκοντας το τι είναι εμπόδιο. Λες το πώς θα βρούμε τη δυνατή προσέγγιση της σωστής αντίληψης των πραγμάτων. Αυτό που καταλαβαίνω είναι το πώς θα αποκτήσουμε την αντίληψη μιας αντικειμενικής αλήθειας που υπάρχει πίσω από αυτά που φαίνονται ως αλήθεια ή πραγματικότητα.
Για να προχωρήσουμε ένα τέτοιο θέμα πρέπει να έχουμε έναν κοινό ορισμό. Χωρίς αυτόν θα υπάρχουν μπερδέματα. Όπως γίνετε σε όλα τα τοπικ.
quote:
αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα από την δική του οπτική γωνία (λογικό) αλλά κάπου υπάρχει μια κοινή γραμμή που τείνει στην καθαρή πραγματικότητα.
Έτσι μπορούμε να αναφερόμαστε στην «υποκειμενική πραγματικότητα» και στην «αντικειμενική πραγματικότητα» που δεν ξέρουμε ποια είναι αλλά ερευνούμε για να δούμε αν μπορούμε να «γνωρίσουμε»
Το πρώτο που πρέπει να σκεφτούμε είναι ποια όργανα μας μαρτυρούν για το τι είναι η πραγματικότητα και αν αυτά τα όργανα είναι η αιτία για το ότι δεν μπορούμε να γνωρίσουμε μια «αντικειμενική πραγματικότητα».
Και αν αυτό ισχύει , τότε πως μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτό το πρόβλημα;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Τι εννοείς αντικειμενική οπτική; Σε ρωτώ γιατί το «οπτική» μπορεί να μην υπάρχει σαν αντικειμενική.. αλλά η αντικειμενική πραγματικότητα μπορεί να υπάρχει; και αν ναι, τι μας εμποδίζει να την «γνωρίσουμε»;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
μέρος του εγκεφάλου μας, επιτηδες..Για να μην μας μπερδέψει η λογική μας...
Κι όμως, αγαπητέ mystery of reality, όλα χρόνο θέλουν...Και όλα θα ρθούν στη θέση τους, όταν έρθει η ώρα...
Μπορούμε όμως, κάποιοι να αναρωτιέμαστε, για το πόσο απέχουμε συμειδητά απο το σωστό, ώστε να μετρήσουμε και την ενοχή μας, γι αυτό..Κι όταν λέω ενοχή, εννοώ συνυπευθυνότητα, σε ότι συμβαίνει...
Έχει κι αυτό τη σημασία του...
quote:
αλλά η αντικειμενική πραγματικότητα μπορεί να υπάρχει; και αν ναι, τι μας εμποδίζει να την «γνωρίσουμε»;
Το "εγώ".
"ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΤΟΥΣ. ΟΙ ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΟΙ ΖΟΥΝ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟ" Ηράκλειτος
"Έχεις επίγνωση ότι είσαι διαμορφωμένος;" Κρισναμούρτι
απλά πράγματα.
Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Με την διαφορά ότι θα έλεγα ΤΑ ΕΓΩ.
Πήγες κατευθείαν στο ζουμί του θέματος.
Και τι είναι τα ΕΓΩ Ή αν θες ΤΟ ΕΓΩ;
Ρωτώ γιατί αν αυτό είναι το εμπόδιο πρέπει να το κατανοήσουμε όσο πιο πολύ μπορούμε έτσι ώστε να το υπερβούμε αν αυτό είναι εφικτό.
Αν τα εγώ είναι το εμπόδιο, τότε χωρίς αυτό το εμπόδιο πρέπει να υπάρχει μια κατάσταση που είναι χωρίς εγώ.
Είναι δυνατόν να έχουμε επίγνωση αυτής της κατάστασης; Και με ποιο τρόπο;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Και τι είναι τα ΕΓΩ Ή αν θες ΤΟ ΕΓΩ;
Είναι ένας τοίχος, ένα κλουβί μέσα στο οποίο κάθε ανθρώπινο ον ζει, είναι ο φράχτης που αποτελείται από προσωπικές θρησκευτικές πολιτικές και κοινωνικές ιδέες-πίστεις και που αρχίζει να χτίζεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, είναι μια μήτρα από την οποία πρέπει ο καθένας μας να βγει και που ελάχιστοι ίσως τα καταφέρνουν εν ζωή... οι υπόλοιποι βγαίνουμε με τον θάνατο.
quote:
Είναι δυνατόν να έχουμε επίγνωση αυτής της κατάστασης;
ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΥΤΟΝ
quote:
Και με ποιο τρόπο;
Ο Χείλων όταν ρωτήθηκε:
"Τι το χαλεπώτατον;"
είπε : "το γιγνώσκειν εαυτόν."
Είναι σίγουρα το δυσκολότερο πράγμα, και είναι ένα σύνορο που το περάσουμε δεν νομίζω να υπάρχει γυρισμός.
Πες μου όμως αγαπητέ τι είναι το/τα "ΕΓΩ";
Το εμείς,όμως, τι είναι;Εννοώ, μια συνολική άποψη,όταν αυτή δεν είναι προκρούστια,έχει να κάνει ότι ειναι κι οχι ότι βλέπουμε, δεν σβύνει το προσωπικό εγώ;
Υπο καλές συνθήκες,εννοείται...
Αλλά, η σωστή αντίληψη των πραγμάτων, πρέπει να ειναι ίδια για ολους.Αλλοιως, δεν είναι η σωστή αντιληψη...
Τώρα υπάρχει κοινή αντίληψη;
quote:
mystery of realityκαλημέρα ξεκινώ αυτό το θέμα με σκοπό να ακουστούν απόψεις όσον αφορά την δυνατή προσέγγιση της σωστής αντίληψης των πραγμάτων, βέβαια η αντίληψη σίγουρα είναι δύσκολο να γίνει αντικειμενική, έχουμε συνηθίσει ο καθένας να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα από την δική του οπτική γωνία (λογικό) αλλά κάπου υπάρχει μια κοινή γραμμή που τείνει στην καθαρή πραγματικότητα.
ευχαριστώ
Θα έλεγα ότι ισχύει μια διαβάθμιση των θεμάτων που ερευνούμε προκειμένου να ανακαλύψουμε την πραγματικότητα σε αυτά. Δηλαδή υπάρχουν θέματα που είναι αδιαπραγμάτευτα με μηδαμινό περιθώριο διαφορετικής αντίληψης ή ερμηνείας, θέματα που στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι αδιαπραγμάτευτα αλλά υπάρχει ακόμα ένα μικρό περιθώριο για διαφορετικές αντιλήψεις και ερμηνείες, θέματα για τα οποία το μεγαλύτερο μέρος τους είναι αμφίβολο οπότε χωράει πλουραλισμός ερμηνειών και αντιλήψεων και άλλα που είναι εντελώς φλου.
Καλώς ήρθες στο φόρουμ...
Τα εγώ όπως είπες είναι ένα τοίχος που επισκιάζουν την «χωρίς εγώ κατάσταση» που μπορούμε να πούμε ότι είναι μια σιωπηλή επίγνωση χωρίς καμιά κατεύθυνση.
Τα εγώ είναι ψυχολογικά επιπρόσθετα και δεν είναι συνείδηση. αλλά «κλέβουν» συνείδηση λόγω του ότι εμείς ταυτιζόμαστε με κάτι που δεν είμαστε. Δηλ με το τοίχος που λες. Αυτό δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι είμαστε… Κάθε τοίχος είναι μια εσφαλμένη εντύπωση που έχουμε για το ποιοι είμαστε. Αυτός ο τοίχος προσβάλετε ,θυμώνει, ζηλεύει ,νιώθει περηφάνια, λαγνεία, τεμπελιά ,φόβο και πολλά αλλά.
Όλα αυτά επισκιάζουν την σιωπηλή επίγνωση. Μια πραγματικότητα που δεν περιέχει έννοιες, πεποίθησης και καταβολές, αλλά μια αυθόρμητη παρουσία στο τώρα.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Ευχαριστώ
quote:
Αγαπητοί φίλοι χαίρομαι για το ενδιαφέρον που δείξατε για το συγκεκριμένο θέμα οι απόψεις από ότι διάβασα διίστανται. Διάβασα λέξεις όπως το ¨εγώ¨ στην συγκεκριμένη θα ήθελα να σταθώ, συμφωνώ ότι το εγώ λειτουργεί σαν ένα εμπόδιο προς την αντικειμενική αντίληψη και όχι μόνο, όπως έλεγε και ο Sigmund Freud η σύγκρουση του εγώ με το ανικανοποίητο είναι σοβαρό πρόβλημα και οδηγεί ακόμα και σε νευρώσεις,(αυτό το λέω για να τονίσω την σημασία του εγω) μας έδωσε λοιπόν να καταλάβουμε ότι πολλές φορές πρέπει να ξεπερνάμε τους φραγμούς που ορίζει το εγώ. Στο συγκεκριμένο θέμα το εγώ μας εμποδίζει να δούμε την πραγματικότητα ίσως από ένα αμυντικό σύστημα που δημιουργείται, βέβαια εάν όλοι βλέπαμε τα ίδια πράγματα από την ίδια οπτική γωνία μπορεί και να μην ήταν και πολύ καλό γιατί η τέχνη για παράδειγμα θα υποβαθμιζόταν, θα έπαυε να είναι αμφιλεγόμενη. Δεν ξέρω αν θα ήταν όντως καλό να έχουμε απόλυτα σωστή αντίληψη των πραγμάτων αλλά πιστεύω σίγουρα πως είναι εφικτό.
Ευχαριστώ
Συνδίκτυε γειά σου!
Ο Freud , καλά τα έλεγε και ακόμα καλύτερα ο συνεχιστής του ο Lakan..
Ανέδειξαν πολύ σωστά την διαφορά του συνειδητού και του υποσυνειδήτου..
Μίλησαν για τις πρωτογενείς επιθυμίες και οι οποίες δεν μπορούν νε ερμηνευτούν σωστά απο το συνειδητό και απλά εκφέρονται ως αιτήματα ...
Μίλησαν επίσης για την ειδοποιό διαφορά..πραγματικού και πραγματικότητας...
Ποιός μπορεί άραγε να ορίσει το αντικειμενικό...ενώ ποτέ δεν υποκειμενικοποιήθηκε επ'αυτού??
Ουδείς φίλε μου...είμαστε υποχρεωμένοι σε ένα ατελείωτο ταξίδι διερέυνησης και αγώνα , ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο , το οποίο κι'αυτό ειναι δομημένο σαν γλώσσα..μια γλώσσα που ενώ φλυαρεί καθημερινά , το συνειδητό αδυνατεί να την συλλάβει!!
Αποτέλεσμα , η νεύρωση και η εμφάνιση επιθετικότητας και άλλων συμπτωμάτων..προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους...!
Πόσοι γνωρίζουμε αλήθεια το συστατικό διχασμό (του υποκειμένου) , απ'οπου και η επιμονη εξαπάτηση του Εγώ(Moi) που εκλαμβάνει τον εαυτό του για (Je)....???
Γνωρίζουμε άραγε τους Μαιάνδρους της σημαίνουσας αλυσίδας δηλ. του ασυνειδήτου και η οποία είναι η κυρίαρχη σκηνή που εγκλωβίζει και κατευθύνει κάθε πράξη του συνειδητού μας???
Η παραδοχή αυτού , ενδεχομένως να οδηγήσει κάποιους στην διερεύνηση και την πιθανή στόχευση της πραγματικής αλήθειας..
soul
quote:
Εαρινός :Ο Freud , καλά τα έλεγε και ακόμα καλύτερα ο συνεχιστής του ο Lakan..
Ανέδειξαν πολύ σωστά την διαφορά του συνειδητού και του υποσυνειδήτου..
Μίλησαν για τις πρωτογενείς επιθυμίες και οι οποίες δεν μπορούν νε ερμηνευτούν σωστά απο το συνειδητό και απλά εκφέρονται ως αιτήματα ...
Μίλησαν επίσης για την ειδοποιό διαφορά..πραγματικού και πραγματικότητας...
Ποιός μπορεί άραγε να ορίσει το αντικειμενικό...ενώ ποτέ δεν υποκειμενικοποιήθηκε επ'αυτού??
Ουδείς φίλε μου...είμαστε υποχρεωμένοι σε ένα ατελείωτο ταξίδι διερέυνησης και αγώνα , ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο , το οποίο κι'αυτό ειναι δομημένο σαν γλώσσα..μια γλώσσα που ενώ φλυαρεί καθημερινά , το συνειδητό αδυνατεί να την συλλάβει!!
Αποτέλεσμα , η νεύρωση και η εμφάνιση επιθετικότητας και άλλων συμπτωμάτων..προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους...!
Πόσοι γνωρίζουμε αλήθεια το συστατικό διχασμό (του υποκειμένου) , απ'οπου και η επιμονη εξαπάτηση του Εγώ(Moi) που εκλαμβάνει τον εαυτό του για (Je)....???
Γνωρίζουμε άραγε τους Μαιάνδρους της σημαίνουσας αλυσίδας δηλ. του ασυνειδήτου και η οποία είναι η κυρίαρχη σκηνή που εγκλωβίζει και κατευθύνει κάθε πράξη του συνειδητού μας???
Η παραδοχή αυτού , ενδεχομένως να οδηγήσει κάποιους στην διερεύνηση και την πιθανή στόχευση της πραγματικής αλήθειας..
Αγαπητέ Εαρινέ
Η νοοτροπία του ασυνείδητου είναι ενστικτώδης . Δεν έχει διαφοροποιημένες λειτουργίες και δεν «σκέφτεται» με την έννοια που γνωρίζουμε εμείς τη «σκέψη» . Απλά δημιουργεί μια εικόνα που απαντά στη συνειδητή κατάσταση . Αυτή η εικόνα περιέχει τόσο σκέψη όσο και συναίσθημα και είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από προϊόν λογικού στοχασμού . Μια τέτοια εικόνα θα μπορούσε να περιγραφεί καλύτερα σαν το όραμα ενός καλλιτέχνη .
Για έναν ηθικό άνθρωπο , το ηθικό πρόβλημα αποτελεί φλέγον ζήτημα , το οποίο έχει τις ρίζες του στις βαθύτερες ενστικτώδεις διεργασίες αλλά και στις πιο ιδεαλιστικές του φιλοδοξίες .
Ο καθένας νομίζει ότι η δική του ψυχολογία αποτελεί το μέτρο των πάντων . Αν συμβαίνει να είναι και ανόητος , θα πιστέψει αναπόφευκτα ότι ένα τέτοιο πρόβλημα είναι πολύ ασήμαντο για να τον απασχολήσει .
Τα άτομα με πλουσιότερο και ευρύτερο χαρακτήρα μπορούν δικαιολογημένα να ασχολούνται με ένα απρόσωπο πρόβλημα και , στο βαθμό που συμβαίνει κάτι τέτοιο , το ασυνείδητό τους είναι σε θέση να τους απαντήσει με τον ίδιο τρόπο . Και όπως ακριβώς ο συνειδητός νους μπορεί να θέσει το ερώτημα :
"Γιατί υπάρχει αυτή η φρικτή σύγκρουση ανάμεσα στο καλό και το κακό" έτσι το ασυνείδητο θα απαντήσει : "Κοίταξε πιο προσεχτικά ! Το ένα χρειάζεται το άλλο . Το καλύτερο , επειδή ακριβώς είναι το καλύτερο , περιέχει το σπέρμα του κακού και δεν υπάρχει τίποτε τόσο κακό που να μην μπορεί να γεννήσει κάτι καλό" .
Αν εξετάσουμε τις ασυνείδητες αντισταθμίσεις από αυτή τη σκοπιά , ίσως κατηγορηθώ , δικαιολογημένα , πως κρίνω το ασυνείδητο από την άποψη του συνειδητού . Και πραγματικά αυτές οι σκέψεις ξεκινούν από την άποψη ότι το ασυνείδητο απλώς αντιδρά στο συνειδητό .
Αντίθετα , υπάρχουν πολλές εμπειρίες που δείχνουν ότι το ασυνείδητο μπορεί να λειτουργήσει αυθόρμητα και να πάρει την πρωτοβουλία .
Πράγματι , υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που παραμένουν προσκολλημένοι σε μια θολή κατάσταση ασυνειδησίας , με τελικό αποτέλεσμα να γίνουν νευρωτικοί.
Χάρη στη νεύρωση που δημιουργεί το ασυνείδητο , βγαίνουν από την απάθειά τους παρόλη την αδράνεια η οποία τους διακρίνει και παρόλη την απελπισμένη τους αντίσταση .
Όμως , κατά τη γνώμη μου θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι σε αυτές τις περιπτώσεις το ασυνείδητο λειτουργεί με βάση ένα σκόπιμο σχέδιο και ότι προσπαθεί να πετύχει κάποιους συγκεκριμένους σκοπούς . Η δύναμη που ωθεί το άτομο μοιάζει ουσιαστικά με μια τάση για αυτοπραγμάτωση .
Αν είχαμε να κάνουμε με κάποιο γενικό τελεολογικό σχέδιο , τότε όλοι όσοι βρίσκονται σε κατάσταση ασυνειδησίας θα ένιωθαν μια ακατανίκητη ανάγκη να κινηθούν προς ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας , κάτι που προφανώς δεν συμβαίνει .
Τα λίγα άτομα που παθαίνουν κάτι τέτοιο είναι στην πραγματικότητα πιο εξελιγμένης φύσης , τα οποία , για τον ένα ή τον άλλο λόγο , παραμένουν επί μακρόν σε ένα πρωτόγονο επίπεδο . Η ίδια τους η φύση δεν ανέχεται αυτή τη μακροπρόθεσμη παραμονή σε αφύσικη κατάσταση , η οποία ισοδυναμεί με λήθαργο . Επειδή έχουν μια περιορισμένη συνειδητή νοοτροπία και ζουν μια μίζερη ζωή , εξοικονομούν ενέργεια .
Αυτή η ενέργεια συσσωρεύεται σιγά – σιγά στο ασυνείδητο και τελικά εκρήγνυται με τη μορφή μιας οξείας νεύρωσης . Αυτός ο απλός μηχανισμός δεν κρύβει αναγκαστικά κάποιο «σχέδιο» . Μια απόλυτα κατανοητή και φυσική τάση προς την αυτοπραγμάτωση αποτελεί μια ικανοποιητική εξήγηση . Θα μπορούσαμε επίσης να μιλήσουμε για μια καθυστερημένη ωρίμανση της προσωπικότητας .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η επιθυμία ως όρος αναφέρεται στην πρωτογενή σκηνή-άλλη σκηνή- και δεν έχει καμμιά σχέση με το συνειδητό το οποίο εκφέρει αιτήματα στην απέλπιδα προσπαθειά του να μεταφράσει την επιθυμία και που δυστυχώς ποτέ δεν τα καταφέρνει!
Ο άνθρωπος δεν υποκειμενικοποιήθηκε ποτέ επί των πρωτογενών επιθυμιών του που μολονότι εμφανίζονται ως δικές του διότι "ενοικούν" εντός του..δυστυχώς έρχεται η αναπόφευκτη αλήθεια που θεματικά εμφανίζει την διυποκειμενικοτητά του και την ρήξη ανάμεσα σε συνειδητό και ασυνείδητο!
Όσο θα εμφανίζεται το "αδύνατον" η υποκειμενικοποίηση δηλαδή επι των πρωτογενών επιθυμιών ...τόσο ο άνθρωπος θα έχει την καύσιμο ύλη ή και τον λόγο αν θές της κινητοποιησής του!
Τα εκφερόμενα αιτήματα καθημερινά , δεν αποτελούν τίποτε άλλο απο μια προσπάθεια εκφοράς και μετάφρασης των επιθυμιών που αναβλύζουν απο το ύποσυνείδητο και χειραγωγούν και δεσμεύουν όλο το είναι του ανθρώπου σε μια προσπάθεια ικανοποιησής τους..μια προσπάθεια άνευ αντικειμένου όμως...μιας και δεν πρόκειται ποτέ..ΠΟΤΕ..να ικανοποιηθεί η οποιαδήποτε επιθυμία διότι είναι καταστατικής φύσεως του ατόμου!
Νόμιζα ότι μου άρεσε..
Νόμιζα ότι την αγαπούσα...
Νόμιζα ότι ήταν αυτό που ήθελα...
Νόμιζα ότι κάνοντας και επιτυγχάνοντας αυτό το στόχο θα είχα αυτό που ήθελα...
Και συνεχώς κάνει πράγματα ο άνθρωπος και συνεχώς δεν ικανοποιείται..
Η ρηχότητα και η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι του ανθρώπου , εμφανίζεται μέσα απο την προσπαθειά του να εκλογικεύσει με κοινωνικούς όρους(καλό..κακό..καλύτερο..σωστό...λάθος..κλπ) ασυνείδητα ψυχικά μορφώματα !!!
Υπάρχουν πολλές φαντασιακές αναπαραστάσεις (αρχικού τόπου) του ιδιου του εγώ του ατόμου(ακόμα και απο την παιδική του ηλικία..πρωτίστως θα έλεγα)ως ανυποκειμένου που ήταν (υπήρξε) και εν συνεχεία μεταθέσεις θέσεων , όπου άφησαν ένα ανεκπλήρωτο κενό...μια τραυματική γνώση και εμπειρία!!
Υπενθυμίζοντας ες αεί ...το αλλοτριωμένο καθεστώς του ανυποκειμένου που ήταν..θεμελιώνοντας μια νέα θέση , αυτήν του ιδεώδους του εγώ!!!
soul