- Η άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204 και 1453) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Ένας ακραίος δωδεκαθειστής μπορεί να είναι εξίσου ανάξιος ως Έλληνας όσο και ένας μισαλλόδοξος δογματικός χριστιανός.
Σωστο
quote:
Να που όμως κάπου αλλού τα ιερατεία δεν μπόρεσαν να τα υπερπηδήσουνε, και έτσι έμειναν στις δοξολογίες και τις μοιρολατρικές προσδοκίες της «Δευτέρας Παρουσίας».
Μα ουτε τα αρχαια ιερατεια το υπερπηδησαν.Τα χριστιανικα ιερατεια ομως αν εξαιρεσουμε την περιοδο του Μεσαιωνα και του γενικοτερου σκοταδισμου οπως λες, μετεπειτα εως και τη συγχρονη εποχη μια χαρα το ξεπερασαν.Εκτος απο ακραιες καταστασεις τυπου "πειραματα σε ανθρωπους" και παρομοια, η εκκλησια δεν γινεται εμποδιο στις επιστημονικες ανακαλυψεις.
quote:
Efstathios:
«Ε ΛΟΙΠΟΝ ΝΑΙ, Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΑ ΔΩΡΙΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.ΚΑΙ ΟΠΩΣ 2-3 ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΙ ΔΕΝ ΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΤΣΙ ΚΑΙ 2-3 ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ Η ΤΟΥ ΔΙΑ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.»Όχι αγαπητέ.
Και λέω όχι, διότι δεν ήταν ούτε ένας ούτε δυο οι Έλληνες που έφεραν την άνοιξη του πολιτισμού των Ελλήνων. Η αμφιβάλεις ότι ο Ελληνικός πολιτισμός καταγράφηκε ως άνοιξη στην ιστορία ετούτου του πλανήτη?
Δεν αμφιβαλλω καθολου ,αλλα η απαντηση σου αυτη ακομη προσπαθω να καταλάβω πως συνδεεται με αυτο που γραψα.Εσυ ανεφερες αρχικα οτι 2-3 ιερομοναχοι δεν εφεραν την ανοιξη και γω σου απαντησα οτι το ιδιο ισχυει και με την αρχαια λατρεια,2-3 ιερεις του Δια δεν εφεραν επισης την ανοιξη.Μιλαμε για ιερεις-ιερομοναχους οπως ανεφερες αρχικα.Αδυνατω να κατανοησω την συνδεση αναμεσα στις 2 απαντησεις.Μου λες "οχι αγαπητε" και απαντας με κατι ασυνδετο...
Οστρια:
quote:
Οι νεωτερισμοί του Περικλή! Εκείνη την εποχή, στην Αθήνα γινόταν μια πολιτιστική επανάσταση. Εχεις δει ποτέ να γίνεται επανάσταση χωρίς "θύματα"; ή έχεις δει ποτέ μια επανάσταση να την αγκαλιάζουν όλοι εξ αρχής;
Ναι ομως δεν γινοταν αυτο μονο στην εποχη του Περικλη.Εγινε και με αλλους φιλοσοφους-επιστημονες-διανοητες οπως π.χ Αριστοτελης κ.α.Δεν αναφερω τους υπολοιπους, δηλαδη στρατηγους και αλλα σημαινοντα προσωπα διοτι το θεμα μας ειναι η αντιπαραθεση των φιλοσοφικων και επιστημονικων ιδεων με το ιερατικο κατεστημενο και δογμα.
quote:
Αλλά βρε παιδιά, πώς φτάνουμε σήμερα να συγκρίνουμε τις διώξεις του 450 πΧ με τις διώξεις του 1400 μΧ και βάλε? Με το πέρασμα τόσων αιώνων, θα έπρεπε αυτή η νοοτροπία να είχε ξεπεραστεί...
Ελα ντε...
Schwabe pali:
quote:
Efstathios:
«Οι λογοι για τους οποιους καταδικαστηκε ο Σωκρατης,ο Αριστοτελης,ο Μιλτιαδης,ο Αναξαγορας και ολοι οι αλλοι μονο ελευθερια σκεψης δεν δειχνουν,παρα υπερμετρο δογματισμο και σκοπιμοτητες.»Σου αρέσει να βλέπεις την ένταση, αλλά όχι το τελικό αποτέλεσμα. Δικαίωμα σου
Και παλι δεν βλεπω της συνδεση της απαντησης σου με αυτο που ειπα.Για ποια ενταση μιλας?Και το τελικο αποτελεσμα που λες εχει πολλες προεκτασεις.Το τελικο αποτελεσμα ειναι οτι τελικα αυτοι οι ανθρωποι καταδικαστηκαν και θα μπορουσαν να εχουν προσφερει και αλλα στην ανθρωποτητα ομως δεν τους δοθηκε αυτη η ευκαιρια.Το τελικο αποτελεσμα ειανι επισης οτι το εργο τους ευτυχως διασωθηκε.Κοιτας τη μια πλευρα ομως αγνοωντας την αλλη.
quote:
Έχεις να υποδείξεις κάτι καλύτερο από την ιστορία των λαών? Ορίστε να το ακούσουμε αγαπητέ. Εάν όχι, τότε απλά αναγνωρίζουμε το ΣΥΝΟΛΟ που παρήγαγε εκείνος ο πολιτισμός και όχι μεμονωμένες στιγμές
εγω ποτε δεν ειπα οτι δεν ειναι το καλυτερο αυτο.ΑΛλα ειναι μεγα λαθος να βλεπουμε το συνολο μονο παραγνωριζοντας τις μεμονωμενες στιγμες που λες, που δεν ηταν και τοσο μεμονωμενες.Εκανα και ποστ πανω σε αυτο το θεμα περι μυθοποιησης καποιων πραγματατων η σκοπιμης αποκρυψης τους.Δεχομαστε τον πολιτισμο μας και με τα θετικα του και με τα αρνητικα του.Οταν ομως αρνουμαστε να παραδεχτουμε ποια ηταν τα αρνητικα του και να τα δουμε ειναι λαθος.Πλεουμε στη σφαιρα της φαντασιας απο κει και περα και μιας εικονας του πως πιθανον θα θελαμε εμεις να ηταν.
quote:
Ευστάθιε, συμβαίνουνε και στις καλύτερες οικογένειες
Εδω δινεις πραγματικα ρεστα σαν να εχεις καταρριψει ολη την προηγουμενη επιχειρηματολογια του αλλου και καταννοεις ομως την αγνοια των αλλων.
"ποταπα ανιδεα ανθρωπακια,δεν πειραζει καποτε θα μαθετε και σεις"
quote:
Όμως, δεν σε είδα ΚΑΘΟΛΟΥ να σχολιάζεις το παράδειγμα που πρόβαλες με τον Ωριγένη. Τι έγινε με εκείνον το «συγκερασμό με τις ελληνικές αρχές» τελικά? Υπήρξε επιτυχής ή ο αφορισμός του Ωριγένη μας δείχνει το δρόμο τον αληθινό?
Δεν εχει ιδιατερη σημασια να μελετησουμε το κατα ποσον ηταν επιτυχημενος ο συγκερασμος.Ητανε μια αξιολογη προσπαθεια.Αυτο που εχει σημασια ομως ειναι οτι ηταν ενα βημα προς την συμφιλιωση και την ειρηνικη συνυπαρξη των 2 ιδεολογιων.Δηστυχως αυτες οι προσπαθειες δεν ειχαν αισιο τελος.Εαν η ιστορια ειχε ακολουθησει εναν αλλο δρομο χωρις Θεοδοσιους και τα ρεστα,τωρα δεν θα χαμε και αυτη τη συζητηση.
quote:
ΕΠΙΣΗΣ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΤΕ ΤΙΣ ΨΕΥΔΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΡΟΣ ΑΘΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ''ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ''
Εφευρεση της αμαρτιας?Η αμαρτια ειναι απλως αλλη μια λεξη για να δηλωσει τις κακες πραξεις οπως τον φονο κλπ.Απλως η ερμηνεια του ποια ειναι κακη πραξη διαφερει απο εποχη σε εποχη και απο θρησκεια σε θρησκεια βεβαια.Και στην αρχαια ελλαδα υπηρχε η συνηδειτοποιηση της αμαρτιας η το ποιας πραξης δεν ειναι σωστη,μη ηθικη η κακια.Ο χριστιανισμος ηρθε να αλλαξει ομως λιγο τα δεδομενα.Τωρα αν δεν συμφωνεις και θεωρεις οτι οι ερμηνειες του χριστιανισμου ως προς το ποιες ειναι κακες πραξεις η οχι ειναι υπερβολικες και αυστηρες,αυτο ειναι δικο σου θεμα.Καθε κοινωνια ομως και λατρεια ειχε τις δικες της επιταγες περι αμαρτιων και μη ηθικων πραξεων.Και η αρχαια ελληνικη, το επαναλαμβανω.
Νομιζω οτι καποιοι απο εσας θα επρεπε να μπορουσατε να μεταφερθειτε στην Αθηνα του Περικλη π.χ και να ζησετε εκει για κανα 2 χρονια και μετα να εβλεπα αν θα λεγατε τα ιδια.Ειμαι σιγουρος οτι θα βρισκοσασταν προ εκπληξεων ετσι οπως εχετε σχηματισει την εικονα της αρχαια ελλαδας στο μυαλο σας.
«Τα πιο πάνω ονόματα, φίλε Σβάμπε, αφορούν την ύστερη βυζαντινή περίοδο.»
Ψηλέ, ειλικρινά ρε μπαγάσα ΠΛΑΚΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΧΕΙΣ!!!!
Διότι:
«Οι Μανουήλ Μοσχόπουλος, Νικόλαος Ραβδάς και Ιωάννης Πεδιάσιμος γράφουν μαθηματικές μελέτες…»
Ε και??????? Γνωρίζει καμία επιστημονική έδρα τις «καινοτόμες ΜΕΛΕΤΕΣ» τους?? Έφεραν μήπως καμία «ανακάλυψη» στον χώρο των μαθηματικών και δεν το γνωρίζουμε ρε Ψηλέ?
Μελέτες Ψηλέ, έγιναν και θα γίνονται. Δεν είπαμε ότι….έπασχαν και από λοβοτομή!!
Ψηλός:
«Ο Ιωσήφ Ρακενδύτης έγραψε την πρώτη μεγάλη "εγκυκλοπαίδεια" στο Βυζάντιο, τη Σύνοψη εν επιτομή, όπου δίνει συνοπτικά τα ουσιαστικά στοιχεία κάθε επιστήμης.»
Τρομερό!!! Ο Ρακενδύτης έγραψε μια ΣΥΝΟΨΗ των όσων ήταν….ήδη γνωστά!! Διότι, ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΛΕΣ ρε Ψηλέ!!
Ψηλός:
«Ο Θεόδωρος Πρόδρομος εντυπωσιάζεται τόσο πολύ από την ευλογιά, ώστε να την περιγράφει σε επιστολές του.»
Αυτό και αν δεν είναι «τρομερή επιστημονική ανακάλυψη»!!!! Άκου λέει «..περιγράφει την ευλογιά στις επιστολές του»!!!!!
Ρε Ψηλέ, θα μας τρελάνεις άνθρωπε μου. Διαβάζεις άραγε αυτά που βρίσκεις ή απλά μας τα περνάς? Σου φαίνονται όλα αυτά τα σιρόπια και οι παπαγαλίες ως «καινοτόμες στιγμές του επιστημονικού στερεώματος»??????
Για να δούμε λοιπόν τι άλλα «τρομερά» στοιχεία μας επιφυλάσσεις…..
Ψηλός:
«"Στον τομέα των επιστημών, την Πρώιμη Βυζαντινή περίοδο, βλέπουμε ιδιαίτερη ανάπτυξη της φιλοσοφίας και της ιατρικής.»
Ώστε έτσι έ? Ωραία ρε Ψηλέ, πες μας λοιπόν ΠΟΙΟΣ είναι αυτός ο φιλόσοφος του οποίου το έργο διδάσκεται στα πανεπιστήμια του κόσμου?? ΠΟΙΟΣ είναι αυτός ο φιλόσοφος που ήρθε στη θέση ενός Αριστοτέλη για παράδειγμα ή ενός Πλωτίνου?
Άντε ντε, βάλε τα δυνατά σου!
Ψηλός:
«Διασώζει αναρίθμητα κείμενα και συγγραφείς από τον Όμηρο ως το Θεμίστιο, που θα ήταν άγνωστοι σήμερα, αν δεν υπήρχε το έργο του Στοβαίου.»
Το μόνο που δεν μας λες είναι ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΕΠΡΕΠΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΥΝΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ?? Μήπως από την βυζαντινή σας μισαλλοδοξία? Μήπως από το θρησκευτικό μένος των βυζαντινών κατά κάθε τι ελληνικού??
Ψηλός:
«Στον τομέα της γεωγραφίας πρέπει να αναφερθεί η προσφορά του Κοσμά του Ινδικοπλεύστη.»
Κάνε μας την χάρη ρε Ψηλέ με τον…..Ινδικοπλεύστη σας!! Ποια «προσφορά» βρε?? ΠΟΙΟΣ αφιερώνει έστω και μια αράδα για το «γεωγραφικό έργο» του τάδεπλεύστη σας??? Η Ινδία ήταν ήδη γνωστή, και το εάν περιέγραψε αυτά που είδε αυτό είναι ΑΦΗΓΗΜΑ και όχι «ανακάλυψη»!
Ψηλός:
«Η Πρώιμη Βυζαντινή περίοδος ανέδειξε κάποιους επιστήμονες που διακρίθηκαν ως "διάδοχοι" της αρχαίας ελληνικής ιατρικής. Πρώτος στη σειρά ήταν ο Ορειβάσιος (325-403), γιατρός του αυτοκράτορα Ιουλιανού…»
Πρώτον δεν έχουμε ΚΑΜΙΑ σημαντική δραστηριότητα ιατρικής φύσης και δεύτερον δεν είναι οι συγκριμένοι χριστιανοί. Διότι αυτό προσπαθείς να μας πείσεις. Η μήπως ανακαλύψατε τώρα και τον Ιουλιανό??
Ψηλέ, γενικά όλα αυτά τα οποία παραθέτεις δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο. Εάν δεν έρχονταν η αναγέννηση ακόμα θα είχαμε τα ιερά εξετάστρια σας και τους παπάδες να περνάνε από δικαστήριο κάθε ασεβή που θα έφερνε μαζί του την σατανική γνώση από τη δύση. Διότι, όποιος επί βυζαντίου σπούδαζε στη δύση και επέστρεφε, πρώτα θα πέρναγε από τον Λίβελο και μετά θα…συνέχιζε να περπατά!
Κατά τα υπόλοιπα, ας μην ξεχνάμε ότι τόσο ο Αινστάιν έδρασε σε «χριστιανικό περιβάλλον» όσο και ο δικός μας Νανόπουλος. Γνωρίζουμε όμως ότι ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΕΧΟΥΝΕ ΓΡΑΨΕΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΒΙΒΛΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ: στον κόσμο του μύθου.
Επομένως, σύνελθε, και όταν μας βρεις κανέναν «βυζαντινό φιλόσοφο» τότε έλα να μας τον παρουσιάσεις.
quote:Efstathie εσύ τώρα τον πήρες πρέφα
Μα καλα τωρα schwabe τα σκεφτεσαι αυτα που γραφεις?Η γραφεις ετσι απλα για να γραφεις και να με εξοργιζεις?ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 5ΟΥ 4ΟΥ ΚΑΙ 3ΟΥ ΑΙΩΝΑ Π.Χ?
Η ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΩΔΕΚΑΘΕΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ?Η ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΩΔΕΚΑΘΕΙΣΤΗΣ Η ΜΙΣΗΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ?
Αυτά για τις σπουδές στην Πόλη την "κοινή των Ελλήνων εστία, διατριβή των μουσών, της επιστήμης απάσης διδάσκαλον, την των πόλεων βασιλίδα", όπως την χαρακτηρίζει ο Ανδρόνικος Κάλλιστος στην "Μονωδία επί τη δυστυχεί Κωνσταντινουπολει" (μετά την άλωση).
Επειδή αναφέραμε τον Νικηφόρο Γρηγορά, αξίζει να πούμε ότι πρώτος ανακάλυψε το λάθος του Ιουλιανού ημερολογίου, 250 χρόνια περίπου πριν καθιερωθεί στην Δύση το Γρηγοριανο. Άλλοι μεγάλοι θετικοί επιστήμονες... μεγάλες μορφές σαν τον Ιωάννη τον Φιλόπονο (θεμελιωτή της Ουράνιας μηχανικής 10 αιώνες πριν τον Γαλιλαίο, τελειοποίησε όργανα όπως ο αστρολάβος κ.α.), τον Συνεσιο τον Κρηναίο, τονΛέοντα τον Μαθηματικό, τον Ανθέμιο και τον Ισίδωρο κ.α. πολλοί.
Σχολές και θετικοί επιστήμονες του Βυζαντίου
Ι. Μερικές από τις ανώτερες και ανώτατες σχολές επί Βυζαντίου
1. Πανεπιστήμιο της Κωνσταντιπουπόλεως 5ος - 15ος αιώνας
Άκμασε από τον 10-13ο αιώνα. Τότε οι καθηγητές ονομάζονταν "φιλόσοφοι" και "μαΐστροι"
και οι έδρες "θρόνοι". Λειτούργησε μέχρι την Πτώση. Περιελάμβανε αίθουσες διδασκαλίας
αλλά και πολυτελείς βιβλιοθήκες.
2. Σχολή της Νίκαιας. Λειτούργησε στην Νίκαια από το 1204 έως το 1261.
3. Πατριαρχική ακαδημία. Ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα.
4. Σχολή της Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε το 1330
5. Σχολή του Μυστρά. Ιδρύθηκε το 1390
6. Σχολή της μονής του Προδρόμου, ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Βατατζή και με διευθυντη τον Νικηφόρο Βλεμμύδη.
7. Σχολή του Νικηφόρου Γρηγορά,στην Κωνσταντινούπολη.
8. Ακαδημία των Θετικών επιστημών της Τραπεζούντας. Γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη επί Μεγαλοκομνηνων. Καλλιεργήθηκαν κατά την περίοδο 1204-1461 τα μαθηματικα και η αστρονομία. Σύμφωνα με τον Δ. Κωτσακη στο βιβλίο του " Διδάσκαλοι του γένους και αστρονομία" Α9ηνα 1983, " κατα πάσα πι9ανοτητα,ελειτουργουσε κοντά σ' αυτήν και αστεροσκοπείο" Ο Σ. Πλακιδης γράφει ότι είχαν αναπτυχθεί τόσο πολύ τα μαθηματικά και κυρίως η αστρονομία ώστε πολλοί που ενδιαφερόντουσαν γι' αυτήν έφευγαν ακόμη και απο την Πόλη για να σπουδάσουν στην Τραπεζούντα.
9. Σχολή της Σμύρνης. Ιδρύθηκε απο τον Νικηφόρο Βλεμμύδη τον 13ο αιώνα.
10. Σχολή της Καισαρείας
11. Σχολή της Εφέσου
1. Ζώσιμος 4ος-5ος αι.
Έλληνας Αλχημιστής από την Πανοπολη της Αιγύπτου. Αυτός πρώτος χρησιμοποίησε την λεξη "Χημεία" από την τέχνη της μαύρης γης της Αιγύπτου που ονομάζεται "χεμ".Ένα από τα έργα του "περί ζύθων ποιήσεως" αποτελεί την αρχαιότερη συνταγή Παρασκευής μπύρας.
2.Πελαγιος 4ος-5ος αι.
αλχημιστής
3. Δημόκριτος 4ος-5ος αι,
αλχημιστής
4.Μαρια η Ιουδαία 4ος-5ος αι.
Αλχημίστρια, μαθήτρια του Δημοκρίτου
5.Αστεριος ο Αμασιευς 5ος αι.
συγγραφέας με σπουδές στα μαθηματικά και την αστρονομία.
6. Ιάκωβος 5ος αι.
Ιατρός, φαρμακολογος και βοτανολόγος
7.Προκλος ο Βυζάντιος 5ος-6ος αι.
Μαθηματικός και φιλόσοφος
8. Αετιος 5ος-6ος αι.
Ιατρός, φαρμακολογος και βοτανολόγος
9.Αμμωνιος 5ος-6ος αι.
Φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος
10.Ερμιας ο Αλεξανδρευς 5ος-6ος αι.
Φιλόσοφος και μαθηματικός
11.Ασκληπιοδωρος ο Αλεξανδρευς 5ος-6ος αι.
Ιατρός.Μαθηματικός και νεοπλατωνικός φιλόσοφος
12.Διδυμος 5ος-6ος
γεωπόνος
Το φόρουμ του Θεοδοσίου
13. Ιωάννης ο Λυδος 490-565
Ιστορικός, νομικός και αστρονόμος
απο την Φιλαδέλφεια.
14.Ιουλιανος ο αρχιτέκτονας 5ος-6ος αι.
Μηχανικός και αρχιτέκτονας. Γνωστός από έναν μηχανισμό άντλησης νερού τον οποίον εφεύρε.
15.Μαρινος ο Νεαπολιτης 5ος-6ος αι.
Νεοπλατωνικός και μαθηματικός. Διάδοχος του Πρόκλου στην Ακαδημία.
16. Σιμπλικιος 5ος-6ος αι.
Φιλόσοφος και μαθηματικός
Δίδαξε στην Ακαδημία μέχρι που έκλεισε και μετά το κλείσιμο της πήγε στην Περσία για 5 χρόνια, όπου δίδαξε. Επέστρεψε όμως και δίδαξε στην Κωνσταντινούπολη.
17.Ασκληπιος ο Τραλλειανος 6ος αι.
Νεοπλατωνικός και γεωμέτρης
18. Ανθέμιος ο Τραλλειανος 6ος αι.
αρχιτέκτονας (Αγια Σοφία) και συγγραφέας
19.Ηλιοδωρος ο Νεοπλατωνικός 6ος αι.
Φιλόσοφος,μαθηματικός και αστρονόμος
20.Ισιδωρος ο Μιλησιος 6ος αι.
Αρχιτέκτονας και μαθηματικός.
Ολοκλήρωσε την Αγια Σοφία.
Ίδρυσε στην Πόλη Σχολή Μηχανικών και υπήρξε δάσκαλος τους τελευταίου διευθυντή της Ακαδημίας Αθηνών του Δαμάσκιου.
21.Ισιδωρος ο Μιλησιος ο Νεώτερος 6ος αι.
Αρχιτέκτονας και μηχανικός. Ανιψιός του προηγούμενου.
Ανοικοδόμησε τον τρούλο της Αγίας Σοφίας όταν έπεσε λόγω σεισμού το 558.
22.Δαμασκιος 6ος αι.
Έλληνας νεοπλατωνικός και μαθηματικός, από την Δαμασκό. Τελευταίος διευθυντής της Ακαδημίας.
23.Ευτοκιος 6ος αι.
Μαθηματικός
24.Ηρων 6ος αι.
Μαθηματικός
25.Ιεροκλης 6ος αι.
Γεωγράφος
26. Ιωάννης ο Φιλόπονος 6ος αι.
Φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος
Μεγάλη φιλοσοφική και πνευματική διάνοια του Βυζαντίου.
Το έργο του άσκησε μεγάλη επίδραση στις φυσικές επιστήμες του μεσαίωνα αλλά και των νεότερων χρόνων.
27.Καισαριος 6ος
γεωγράφος
Παλάτι Τεκφούρ
28.Κοσμας ο Ινδικοπλευστης 6ος
Γεωγράφος και τοπογράφος
29. Λεοντιος 6ος αι.
Μαθηματικός, φιλόσοφος και μηχανικός
30.Διονυσιος ο Μικρός 6ος αι.
Αστρονόμος
31. Ολυμπιοδωρος 6ος αι.
Νεοπλατωνικός και μαθηματικός
32 Πρόκλος ο Μητροπολίτης 6ος αι.
μαθηματικός και αστρονόμος
33. Ρητοριος ο Βυζαντινός 6ος αι.
Αστρονόμος.
34. Στέφανος ο Βυζάντιος 6ος αι.
Γεωγράφος
35. Σωτηριχος 6ος αι.
μαθηματικός και φιλόσοφος
36.Βασσιος Κασσιανος 6ος-7ος αι.
Συγγραφέας γεωπονικών και φυσιογνωστικών έργων
Το έργο του "Γεωπονικά" θεωρείται το καλύτερο της βυζαντινής φυσιογνωμίας και
αποτελείται από 26 βιβλία.
37.Αλεξανδρος ο Τραλλειανος 525-605
Ιατρός, φαρμακολογος και βοτανολόγος
Είναι ο πρώτος που χορήγησε σίδηρο ως εσωτερικό φάρμακο.
38.Τιμοθεος ο Γαζαιος 6ος-7ος αι.
Ζωολόγος, γραμματικός
39.Γεωργιος ο Κύπριος 6ος-7ος αι.
Γεωγράφος
40. Αριστοφάνης 6ος-7ος αι.
ζωολόγος
41. Πισιδης Γεωργιος 6ος-7ος αι.
Αστρονόμος, ζωολόγος, βοτανολόγος
Πίστευε στην σφαιρικότητα της γης.
42. Καλλίνικος 7ος αι.
Έλληνας μηχανικός από την Ηλιούπολη της Συρίας
εφευρέτης του "υγρού πυρός"
Η είσοδος στο Σενάτο
43. Θεόδωρος ο Καντερβουριας 602-690
Έλληνας και πρώτος αρχιεπίσκοπος caterbury, από την Ταρσό της Κιλικίας.
Σπούδασε μαθηματικά, φιλοσοφία και αστρονομία στην Κωνσταντινούπολη.
Είναι ο πρώτος που ίδρυσε βιβλιοθήκες και σχολεία στην Αγγλία, φροντίζοντας
να διδάσκονται εκεί η αριθμητική και η ελληνική γλώσσα. Θεωρείται ο ιδρυτής της
αγγλοσαξονικής φιλολογίας και ο ιδρυτής των πρώτων μεγαλόπρεπων ναών της ευρύτερης περιοχής του Λονδίνου. Είναι άγιος της καθολικής Εκκλησίας, αν και Έλληνας.
44.Θεοδωρος ο πρωτοσπαθάριος 610-642
Ιατρός και φαρμακολογος έγραψε έργο με συνταγές φαρμάκων
45. Παύλος ο Αιγινήτης 7ος αι.
Ιατρός, φαρμακολογος, ζωολόγος, φυτολόγος από την Αίγινα
46. Στέφανος ο Αλεξανδρευς 7ος αι.
αστρονόμος και μαθηματικός, φαρμακολογος
47. Σιμοκαττος θεοφύλακτος 7ος αι.
γεωπόνος
48. Θεόφιλος ο Εδεσσηνος 695-785
αστρονόμος και λόγιος. Μετέφρασε τον Όμηρο στα αραβικά
49. Αρεθας 9ος αι.
μαθητής του Λέοντος του Μαθηματικού
50. Θεοδηγιος 9ος αι.
καθηγητής αστρονομίας και των μαθηματικών
στη Σχολή της Μαγναύρας και λόγιος.
51. Θεόδωρος ο Γεωμέτρης 9ος αι.
Καθηγητής γεωμετρίας στη Σχολή της Μαγναύρας
52. Λέων ο Μαθηματικός 9ος αι.
Γεννήθηκε στην Θεσσαλία, σπούδασε στην Άνδρο και στην Πόλη.
Ένας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς, είναι ο πρώτος που εισήγαγε τα γράμματα στην θεωρητική αριθμητική και άλγεβρα.
Γεωμέτρης, μηχανικός, αστρονόμος και φιλόσοφος.
Πρύτανης της Σχολής της Μαγναύρας δίδαξε σ' αυτή τετρακτυ
(Γεωμετρία, αστρονομία, αριθμητική και μουσική)
Κατασκεύασε τον πρώτο οπτικό τηλέγραφο που αναφέρεται στην Ιστορία ο οποίος
τοποθετήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας.
Διέσωσε πολλά αρχαία κείμενα.
53.Φωτιος ο Α' 820-891
θεολογος,νομικος,ιστορικος,φιλοσοφος,γεωγραφος,αστρονομος,μαθηματικος
πατριάρχης Κων/πολεως
54. Κωνσταντίνος ο Σικελός 9οσ-10ος αι.
μαθηματικός.
Η Χρυσή Πύλη
55. Γρηγοριος 10ος αι.
καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Μαγναύρας
Επινόησε έναν βελτιωμένο τύπο αστρολαβουτον οποίον ονόμασε "κόσμημα μαθηματικόν". Θεωρείται ο πρόδρομος των αστρονομικών παραδοχών του 14ου-15ου αι.
56. Ηρων ο Βυζαντινός 10ος αι.
Μαθηματικός, αρχιτέκτονας και μηχανικός
αναφέρεται ως ο επινοητής του "επιμονιδιου φαρμάκου" το οποίο προκαλούσε τόνωση του οργανισμού και καταπράυνση του αισθήματος της πείνας.
57.Νικηφορος Πατρίκιος 10ος αι
καθηγητής γεωμετρίας στο πανεπιστήμιο Μαγναύρας
58.Ελευθεριος Ζεβεληνος 11ος αι
αστρονόμος
59.Ιωαννης ο Ιταλός 11ος αι.
Φιλόσοφος, μαθηματικός
60.Συμεων Σηθης 11ος αι.
Αστρονόμος, βοτανολόγος και ιατρός
61.Μιχαηλ Ψελλός 1018 - 1096
φιλόσοφος, μαθηματικός, αστρονόμος, φυσικός, νομικός και φιλόλογος
Πρύτανης του Πανεπιστήμιου Κωνσταντινουπόλεως
Σπούδασε στην Αθήνα και στην Πόλη.
62. Μάρκος ο Έλλην 11ος αι.
λόγιος και αστρονόμος
63. Μιχαήλ ο Εφεσιος 11ος αι.
καθηγητής του πανεπιστήμιου Κων/πολης
64. Ιεροφιλος ο Σοφιστής 12ος αι.
Διαιτολόγος, φαρμακολογος
65. Νεόφυτος ο Μοναχός 12ος αι.
εισηγητής των "ινδικών αριθμών" στο Βυζάντιο
66.Προδρομος ο Μοναχός 12ος αι.
Μαθηματικός, αστρονόμος αλλά και μονάχος ερημίτης
δάσκαλος του Νικηφόρου Βλεμμύδη
67.Μιχαηλ ο Ιταλικός 12ος
ασχολήθηκε και με αστρονομία.
68. Νικηφόρος Βλεμμύδης 1197-1272
μαθηματικός. Αστρονόμος, γεωγράφος, ιατρός, θεολόγος
η μεγαλύτερη πνευματική μορφή του 13ου αιώνα σπούδασε στην Νίκαια 4 χρόνια κλασσικές σπουδές και ιατρική στην Σμύρνη παρακολούθησε μαθήματα αριθμητικής, γεωμετρίας αστρονομίας και οπτικής στη Σκάμανδρο της
Τρωάδας. Έγραψε πολλά φυσικομαθηματικά βιβλία.
69. Γεώργιος Ακροπολιτης 1220 - 1282
πολιτικός, μαθηματικός, αστρονόμος
ίδρυσε στην Πόλη βιβλιογραφικό εργαστήριο για να αντιγράφονται και να διασώζονται
κείμενα και έργα προγενέστερων και αρχαίων
Το μεγάλο Παλάτι
70. Νικόλαος Μυρεψος 1222 - 1255
ιατρός, βοτανολόγος
Συγγραφέας του έργου "Δυναμερον" που περιλαμβάνει 2656 ιατρικές συνταγές
Αυτό το βιβλίο αποτέλεσε μέχρι και τον 15ο αιώνα το επίσημο φαρμακευτικό κώδικα της Δύσης και το επίσημο σύγγραμμα της ιατρικής σχολής του Παρισιού.
71. Μανουήλ Ολοβολος 1240 - 1290
αστρονόμος και μαθηματικός
72. Γεώργιος Παχυμερης 1242 - 1310
μέγας φιλόσοφος, μαθηματικός, αστρονόμος και ιστορικός
ασχολήθηκε με τον Διοφαντο. θεωρείται από τους πρώτους βυζαντινούς που ασχολήθηκαν με τα γραμμικά συστήματα. Έγραψε την τετραβιβλο (quadrivium)
73.Μαχιμος Πλανούδης 1255 - 1310
μαθηματικός, αστρονόμος, βιβλιογραφος και φιλόλογος
74. Μανουήλ Βρυέννιος 14ος αι.
Αστρονόμος, μαθηματικός, θεωρητικός μουσικός
75. Θεόδωρος Μετοχιτης 1260 - 1332
Πρόδρομος της ανθρωπιστικής αναγέννησης του 15ου αιώνα.
Μεγάλη επιστημονική μορφή του Βυζαντίου.
Αστρονόμος, μαθηματικός, φιλόσοφος και ιστορικός
Γράφει ο Μετοχιτης (τέλη 13ου αιώνα) "... σε μας που έχουμε την ίδια καταγωγή και την ίδια γλώσσα με κείνους (τους αρχαίους Έλληνες) και είμαστε διάδοχοι τους.."
Ο Ζεύσιππος δίπλα από τον Ιππόδρομο
76 Μανουήλ Φιλης 1275 - 1345
βοτανολόγος, ζωολόγος
77.Βαρλααμ ο Καλαβρος 1290 - 1348
Έλληνας φιλόσοφος, αστρονόμος, μαθηματικός
Δάσκαλος του Πετράρχη και του Βοκκακίου.
Γράφει ο Βοκκάκιος σε ένα γράμμα του για τον Βαρλαάμ
"..,δεν υπήρχε ανάμεσα στους Έλληνες άλλος άνθρωπος με τόση αληθή σοφία και τόσες αμέτρητες γνώσεις" θεωρείται ένας από τους πρόδρομους της αναγέννησης.
Ο Στηβεν Ρανσιμαν ("η τελευταία βυζαντινή αναγέννηση" σελ.82) τον θεωρεί ως έναν από τους ιδρυτές της σύγχρονης άλγεβρας. Ίδρυσε σχολή στην Θεσσαλονίκη στην οποία διδάσκονταν η φιλοσοφία, η αστρονομία και τα μαθηματικά.
78. Νικηφόρος Γρηγορας, από την Ηράκλεια του Πόντου 1295 - 1359
Μεγάλος σοφός της εποχής των Παλαιολόγων. Αστρονόμος και μαθηματικός και πλατωνικός φιλόσοφος. Μελέτησε επισταμένως το ζήτημα του ημερολόγιου και τον καθορισμό της εορτής του Πάσχα. Εξακρίβωσε το σφάλμα κατά τον υπολογισμό της πανσελήνου μετά την εαρινή ισημερία και βάσει αυτού κατάρτισε σχέδιο διόρθωσης του Πασχαλιου. Το σχέδιο το υπέβαλλε προς συζήτηση σε ομάδα σοφών την "Λογικήν Πανηγυριν" και στον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' το 1324. Το σχέδιο εγκρίθηκε, αλλά για να μην γίνει σύγχυση μεταξύ των αμαθών και προκαλέσει διχασμό στην εκκλησία, δεν προέβη στην διόρθωση. Έτσι η αλλαγή του ημερολογίου δεν έγινε το 1324,αλλα το 1578 από τον παπα Γρηγόριο τον 13ο και την Δύση.
79. Γρηγοριος Χιονιαδης 13ος-14ος αι.
Αστρονόμος και ιατρός στην Τραπεζούντα. Καθηγητής αστρονομίας στην Ακαδημία θετικών επιστήμων Τραπεζούντας.
80. Κωνσταντίνος Λυκιτης 13ος - 14ος αι.
Αστρονόμος. Δίδαξε στην Ακαδημία Τραπεζούντας.
Μελέτησε και ασχολήθηκε και με την οπτική.
81. Ιωάννης Πεδιασιμος 13οσ-14ος αι.
Πρύτανης του Πανεπιστήμιου Κων/πολεως.
έγραψε έργα με μαθηματικό / γεωδαιτικό περιεχόμενο.
82. Ιωάννης Αβραμιος 14ος αι.
Αστρονόμος, ιατρός
83. Ελευθέριος ο Ηλειος 14ος αι.
αστρονόμος
84. Θεόδωρος Μελιτηνιωτης 1310 - 1389
Ο μεγαλύτερος ίσως αστρονόμος του Βυζαντίου μετά τον Γρηγορα.
85.Ισαακ Άργυρος 1310 - 1372
μαθηματικός, αστρονόμος.
86. Δημήτριος Κυδωνης 1324 - 1398
πολιτικός, θεολόγος και μαθηματικός
μεταλαμπάδευσε στην Δύση πολύτιμες μαθηματικές γνώσεις.
87.Νικολαος Ραβδας 14ος αι.
μαθηματικός από την Σμύρνη
88. Μανουήλ Μοσχοπουλος 14ος αι.
λόγιος και μαθηματικός
89. Μιχαήλ Βαλσαμων 14ος αι.
ιερωμένος. φιλόσοφος και μαθηματικός
90. Γεώργιος Γεωμέτρης 14ος αι.
μαθηματικός
91, Δημήτριος ο Πεπαγωμενος 14ος αι.
Ζωολόγος, πτηνολογος, φαρμακολογος και ιατρος
92.Ιωαννης Κατραρης 14ος αι.
Έζησε στην Θεσσαλονίκη, κωμωδιογράφος και αστρονόμος
93.Νικολαος Καβάσιλας 14ος αι.
Μαθηματικός. Αστρονόμος και θεολόγος
Σε επιστολή του έδωσε μια ερμηνεία στα αίτια του σχηματισμού του ουράνιου τόξου.
Εκτέλεσε πειράματα πάνω στην διάθλαση του φωτός και στην πορεία των ακτινων, μέσα σε μια διάφανη σφαίρα με νερό. Στις εργασίες του Καβάσιλα στηρίχτηκαν οι δυτικοί για να εξηγήσουν το ουράνιο τοξο. Το 1611 ο Μαρξ Αντώνιο ντε ντομινις δημοσίευσε μια εξηγηση για το ουράνιο τόξο που δεν διαφέρει από την εξήγηση του Καβάσιλα 3 αιώνες πριν.
Ο Ζεύσιππος με θεά τον Ιππόδρομο
94. Ανδεας Λιβαδηνος 14ος αι.
Αστρονόμος, γεωγράφος
95. Μανουήλ ο Τραπεζούντιος 14ος αι.
Κληρικός, μαθηματικός και αστρονόμος
δίδαξε μαθηματικά στην Ακαδημία θετικών επιστημων Τραπεζούντας. θεωρείται απο πολλούς ότι ίδρυσε αστεροσκοπείο στην Τραπεζούντα. Επί εποχής του αναπτύχθηκε στην Ακαδημία η τριγωνομετρία.
96. Νεόφυτος Προδρομηνος 14ος αι.
Βοτανολόγος
97.Γεωργιος Χρυσοκοκκης 14ος αι.
αστρονόμος. Μαθηματικός και γεωγράφος
Δίδαξε αστρονομία στην Ακαδημία Τραπεζούντας.
98.Μανουηλ Χρυσολωράς 14ος-15ος αι.
Αστρονόμος, φιλόσοφος
99. Γεώργιος Γεμιστός (Πλήθων) 1355 - 1452
Μεγάλος Βυζαντινός φιλόσοφος, αστρονόμος και μαθηματικός
Γνωστό το έργο του
100. Ιωάννης Χορτασμένος 1370 - 1437
αστρονόμος, μαθηματικός και γεωγράφος
101. Γεώργιος Αμιρουτσης 15ος αι.
μαθηματικός και αστρονόμος
Μέγας Λογοθέτης του Δαβίδ Κομνηνού τον οποίον πρόδωσε κατά πολλούς και "τιμήθηκε" από τον Μεχμετ τον τούρκο.
Ο Ιππόδρομος
Βυζαντινών Φιλοσοφία
Οι λόγιοι και θεολόγοι της Ρωμανίας αποτέλεσαν τους συνεχιστές της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας. Εντελώς τυχαία, έπεσα σήμερα στο ακόλουθο απόσπασμα από το βιβλίο του Χρ. Γιανναρά "Ορθοδοξία και Δύση στη Νεώτερη Ελλάδα". [Εκδόσεις Δομος, 1992] Την άποψη αυτή, σύμφωνα με το γραπτό του Χρ. Γιανναρά την διατύπωσε πρώτος ο Βασίλειος Τατακης:
Η συμβολή του Τατάκη στη σπουδή και αξιολόγηση της φιλοσοφικής ειδικά προσφοράς του βυζαντινού Ελληνισμού ξεπερνάει τα στενά ελλαδικά όρια. Το βιβλίο του La philosophie byzantine, εκδεδομενο στο Παρίσι το 1949 (στη σειρα Histoire de la Philosophie, του E. Brehier [Ελλ. έκδοση από την Εταιρεία Σπουδών Σχολής Μοραΐτη,
Αθήνα 1977]) ήταν για τη διεθνή βιβλιογραφία <<ορόσημο στη σπουδή της Βυζαντινής Φιλοσοφίας στα νεώτερα χρόνια, το πρώτο συνθετικό έργο στην περιοχή αυτή>> [Λίνος Μπενάκης, Η σπουδή της βυζαντινής φιλοσοφίας - κριτική επισκόπηση 1949- 1971, Επετηρίδα <<Φιλοσοφία>> της Ακαδημίας Αθηνών 1/1971]
Πριν από το βιβλίο του Τατάκη, τόσο η δυτική ιστοριογραφία όσο και οι ελλαδικές απομιμήσεις της δεν αναγνώριζαν ύπαρξη φιλοσοφικού λόγου και σκέψης στα χίλια χρόνια ζωής της εξελληνισμένης ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είχε υιοθετηθεί καθολικά η αντιθετική διαστολή φιλοσοφίας και θεολογίας - που χρησίμευε στη Δύση για την εξασφάλιση της ελευθερίας των φιλοσοφικών αναζητήσεων από τον δογματισμό του ιδρυματικού <<αλάθητου>> - και είχαν όλοι αποδεχθεί ότι το Βυζάντιο μόνο θεολογούσε. Έτσι η ιστορία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας σταματούσε στους Στωικούς και Νεοπλατωνικούς, παρεμβαλλόταν ένα κενό δώδεκα αιώνων απουσίας ελληνικού φιλοσοφικού λόγου, και την ιστορική του συνέχεια διεκδικούσε η Δύση από την <<Αναγέννηση>> και μετα. Μόλις το 1891 ο πολύς Krumbacher είδε αναγνωρίσει συγκαταβατικά στους <<βυζαντινούς θεολόγους>> τη συντήρηση της χειρόγραφης παράδοσης των αρχαιοελληνικών φιλοσοφικών κειμένων, και το 1895 ο Ludwig Stein είχε ανασύρει από τη λήθη κάποιους σχολιαστές και υπομνηματιστές - τα λιγότερο δημιουργικά πνεύματα του Βυζαντίου: Μιχαήλ Ψελλό, Ιωάννη Ιταλό, Μιχαήλ Εφέσιο κλπ
Η Νέα Εκκλησία
Με τη Βυζαντινή Φιλοσοφία του Τατάκη, για πρώτη φορά, προβάλλεται τεκμηριωμένα και αναλύεται συστηματικά η οργανική συνεχεία της ελληνικής φιλοσοφίας στους βυζαντινούς αιώνες. Τα κοσμογονικά φιλοσοφικά επιτεύγματα των αρχαιοκλασικών χρόνων αποδείχνεται ότι δεν σταματάνε με τον εκχριστιανισμο των Ελλήνων, αλλά τόσο η φιλοσοφική προβληματική όσο και ο μεθοδικός φιλόσοφος λόγος συνεχίζονται οργανικά και εξελίσσονται αδιάπτωτα μέσα από τη γόνιμη και δημιουργική σκέψη των Ελλήνων Πατέρων της Εκκλησίας -οδηγούνται σε συνθέσεις που αποτελούν ριζοσπαστικές τομές στην Ιστορία της Φιλοσοφίας.
"Η βυζαντινή φιλοσοφία", γράφει ο Τατάκης, "είναι η χριστιανική μορφή του ίδιου του ελληνικού λόγου, του μεγάλου φίλου της θεωρίας. Αν ο λόγος άλλαξε το ένδυμα του και εξεδύθη το χριστιανικό πνεύμα, ως προς τα αλλά μένει ο ίδιος ο ελληνικός λόγος. Το βλέπομε αυτό και στην θαυμαστή ευλυγισία και διεισδυτικότητα του, στη μεθοδική πορεία, στην ταυτότητα των λογικών οπλών με τα οποία ίδιος αυτός στο βάθος, επεξεργάζεται το νέο του θέμα... Αυτό το έργο οιστρήλατοι την Ελληνική Ανατολή από το 2ο κιόλας αιώνα και συνεχίζεται σε όλο το Βυζάντιο". [Μελετήματα Χριστιανικής Φιλοσοφίας", Αθηνα 1967, σελ. 174]
Το 1952 ο Τατάκης συγκεντρώνει σε έναν τόμο, με τίτλο: Θέματα Χριστιανικής και βυζαντινής φιλοσοφίας [Αθήνα, Έκδοση Αποστολικής Διακονίας, σελ. 208], μια σειρά ειδικών μελετημάτων που οριοθετούν τόσο τον γενικό χαρακτήρα όσο και επιμέρους πτυχές της φιλοσοφικής θεματικής του έργου των Ελλήνων εκκλησιαστικών
Πατέρων. Ακολουθεί, το 1960, το βιβλίο του: Η συμβολή της Καππαδοκίας στη χριστιανική σκέψη [έκδοση του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών του Institut Francais d' Athenes, σελ. 285], μελέτημα βαθιάς γνώσης και οργανικής αφομοίωσης του έργου των τριών μεγάλων Πατέρων της Καππαδοκίας - Βασιλείου Καισαρείας, Γρηγορίου Ναζιανζηνού και Γρηγορίου Νύσσης - αλλά και πλειάδας των άλλων πνευματικών αναστημάτων της ίδιας γεωγραφικής περιοχής. Το βιβλίο αυτό ήταν πραγματικά μια αιφνιδιαστική καινοτομία στον χώρο της ελληνικής διανόησης, που για πρώτη φορά έβλεπε έναν φιλόσοφο ερευνητή να προσεγγίζει από τη σκοπιά του θεολογικά αναστήματα της Εκκλησίας και να παρουσιάζει την εκπληκτική γονιμότητα της σκέψης τους. Αρκεί να συγκρίνει κανείς το μελέτημα του Τατάκη με τις εργασίες των σύγχρονων του πανεπιστημιακών Πατρολογων της Θεολογικής Σχολής (Δ. Μπαλανου και Κ. Μπονη) για να εκπλαγεί από την υπέροχη του φιλόσοφου τόσο σε επίπεδο επιστημονικής αρτιότητας, όσο και σε αμεσότητα προσωπικού ενδιαφέροντος.
Ακολουθεί το βιβλίο: Μελετήματα χριστιανικής φιλοσοφίας (1967) όπου η σκέψη του Τατάκη αποτολμάει πια συμπερασματικές συνθέσεις (Η περί του ανθρώπου διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας μας - Ο διάλογος χριστιανικού με το ελληνικό πνεύμα, κλπ) ή διευκρινίζει μεθοδολογικές αρχές (Γρηγόριος ο Παλαμάς: μεθοδολογικά - Προμηνύματα του σύγχρονου φιλοσοφικού στοχασμού στην βυζαντινή φιλοσοφία - Πλωτίνος, πρόδρομος του χριστιανικού μυστικισμού, κλπ).
Βυζαντινοί Πλατωνιστές και Αριστοτελιστές
Ο Πλήθων, πλατωνιστής, γράφει στην Φλωρεντία (όπου είχε μεταβεί εκεί το 1439 για την Σύνοδο την σχετική με την ένωση των Εκκλησιών) το "Περί ων ο Αριστοτέλης προς Πλάτωνα διαφέρεται". Ο Θεόδωρος Γάζης, αριστοτελικός, του αντιτίθεται σφόδρα, όπως και ο Γεώργιος Σχολαριος Γεννάδιος με το "Κατά Πλήθωνος αποριών επ' Αριστοτέλη". Ο Πλήθων ανταπαντά το 1450 με το "Προς τας υπέρ του Αριστοτέλους Γεωργίου του Σχολαρίου αντιλήψεις". Ο Γεώργιος Τραπεζούντιος γράφει στα λατινικά το "Comparatio Platonis et Aristoteles", χαρακτηρίζοντας εγκληματική την πλατωνική ηθική και τον Πλάτωνα "επιζήμιο" για την ανθρωπότητα, ενώ τον Αριστοτέλη "ευεργέτη". Ο Βησσαρίων, μαθητής του Πληθωνος, γράφει το "Έλεγχος των κατά Πλάτωνος βλασφημιών", χωρίς όμως να απορρίπτει τον Αριστοτέλη. [*]
Για δες για τι ενδιαφέρονταν και με τι ασχολούνταν οι Έλληνες λόγιοι την ώρα που οι τούρκοι του Πορθητή προήλαυναν!
Όλοι οι παραπάνω λόγιοι, και άλλοι (Μανουήλ και Ιωάννης Χρυσολωράς, Ιωάννης Αργυρόπουλος, Δημήτριος Χαλκοκονδύλης, Κωνσταντίνος και Ιωάννης Λάσκαρης, νωρίτερα ο Βαρλαάμ, δάσκαλος του Πετράρχη) διδάσκουν στην Ιταλία, ιδρύουν εκεί δικές τους Σχολές και Ακαδημίες, φέρνουν τους αρχαίους συγγραφείς και τους μεταφράζουν απ' ευθείας από τα Ελληνικά (αντί από τα αραβικά) (κάτι που είχε ξεκινήσει ήδη με τις επαφές Δύσεως και Βυζαντίου μέσω των σταυροφοριών και των εμπορικών συναλλαγών με Βένετους και Γενουάτες), διδάσκουν και την Ελληνική γλώσσα, αναγεννούν τις πλατωνικές σπουδές, οι οποίες, μαζί με τις αριστοτελικές, οι οποίες είχαν διαδοθεί και επικρατήσει από τον 11ο αι. μέσω των αραβικών μεταφράσεων και γεννήσει το ρεύμα του σχολαστικισμού, γεννούν τον ουμανισμό και συνδυαζόμενες φέρνουν την Αναγέννηση.
Τρίκλινος Ναός
Κατά τον Whitehead, "ολόκληρη η ιστορία της ευρωπαϊκής σκέψεως είναι μια σειρά υποσημειώσεων στον Πλάτωνα". Και με πρώτη και σημαντικότερη... υποσημείωση τον Αριστοτέλη, έχουμε τα δυο θεμέλια του Ελληνικού, Ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτισμού. Εάν θεωρήσουμε π.χ. τον μεσαίωνα ως διεστραμμένο πλατωνισμό (δογματική αλήθεια, εξουσιασμός, περιφρόνηση της φύσης και του σώματος και προσκόλληση στον ιδεατό μεταφυσικό κόσμο), ή την
σύγχρονη εποχή της επιστημονικής μεθόδου και της τεχνολογίας, αλλά και της λογικοκρατίας και του αστοκαπιταλομαρξισμου- νεοταξικο-εξουσιασμου, ως διεστραμμένο αριστοτελισμό, η αλήθεια του αφορισμού του Whitehead είναι προφανής. Και όχι μόνο αυτό. (Βεβαίως το ιδεώδες του Ελληνικού Πολιτισμού δεν είναι διαχωριστικό όπως ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός. Στην Ελληνικότητα συνυπάρχουν αρμονικά το πνεύμα και η ύλη, η επιστήμη και η αρετή, το Απολλώνιων και το Διονυσιακών.) Το σημαντικό μάλιστα είναι ότι όχι μόνο ο πλατωνισμός και ο αριστοτελισμός προσφέρουν τις βασικές μεθόδους θεωρήσεως του κόσμου, αλλά ακριβώς η μελέτη των έργων αυτών των δυο κυρίως, αλλά και όλων των υπόλοιπων βέβαια Ελλήνων δημιουργών, ήταν το βασικό αίτιο της πνευματικής και υλικής προόδου, το βασικό αίτιο όλων των φιλοσοφικών και πολιτιστικών ρευμάτων, τάσεων, εξελίξεων της ευρωπαϊκής ιστορίας. Αν θεωρήσουμε ως αρχή της Αναγεννήσεως στην Δύση τον 11ο αιν. (στην Ελλάδα τον 9ο αι.), βασικό αίτιο στην Δύση ήταν η (ατελής βέβαια) γνωριμία με τον Αριστοτέλη, μέσω αραβικών μεταφράσεων, μέσω αραβοκρατουμενης Ισπανίας. Οι Άραβες γνώριζαν ειδικά τον Αριστοτέλη. Η εποχή μέχρι τότε στην Δύση από τον Αυγουστίνο και δώθε ήταν πλατωνική. Η γνωριμία αυτή με τον Αριστοτέλη γέννησε τον Σχολαστικισμό, απόρροια του οποίου είναι η επικράτηση της Λογικής και της επιστημονικής μεθόδου, μέχρι σήμερα (αλλά και πολλά στραβά, στα οποία αναφέρθηκα σε άλλο σημείο). Περισσότερα έργα Ελλήνων σοφών έγιναν εν συνεχεία προσβασιμα μέσω των εμπορικών συναλλαγών του Βυζαντίου με την Βενετία και Γένοβα και των Σταυροφοριών. Όπως είπαμε οι Έλληνες λόγιοι του 14ου-15ου αι. Συνέβαλαν στην ανανέωση των πλατωνικών σπουδών (οι οποίες είχαν παραμεριστεί πλέον από τον Αριστοτελισμό). Έτσι την εποχή αυτή έχουμε μια πιο πλήρη και πιο γνήσια γνωριμία της Δύσης με τον Ελληνικό Πολιτισμό. Οπωσδήποτε η αναζήτηση του ιδανικού, του ωραίου, της αλήθειας, της αρετής, του δικαίου, της ουτοπίας συνιστούν πλατωνισμό. Αυτή η γνησιότερη και πληρέστερη επαφή με το Ελληνικό Πνεύμα (μετά τον αριστοτελισμό και με τον γνήσιο πλατωνισμό, όχι τον διεστραμμένο του μεσαίωνας) ήταν το κύριο αίτιο του ρεύματος του ουμανισμού και της Αναγεννήσεως. (Αργότερα το ιδανικό της Ελληνικότητας διεστραφη εκ νέου από τον αστοκαπιταλομαρξισμο, ο οποίος επικρατεί και σήμερα.)
[*] Σχολιαζει ο Ν.Α. Καλογερόπουλος, στο έργο του "Η διαμορφωσις του Ευρωπαϊκού Πνεύματος" (εκδ. "Πολιτικά θέματα", 1995): "Αν ο Ραφαηλος στην "Σχολή των Αθηνών" θέτει τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη στο ίδιο επίκεντρο, τούτο απηχεί την επίδραση που είχε η διδασκαλία του Βησσαρίωνος κατά την ιστορική εκείνη εποχή. Οι Ευρωπαίοι διψούσαν για μάθηση και για πνευματική πρόοδο, όταν οι Τούρκοι ερήμωναν την κοιτίδα του Ευρωπαϊκού πολιτισμού από κάθε ικμάδα πνευματικής ζωής. Τούτο συνιστά το μέτρο για την εκτίμηση της θέσεως του Τούρκου στα πεπρωμένα της Ευρώπης."!
ΚΑΘΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙ ΕΝΑΝ <<ΑΘΕΟ>> ΜΕΣΑ ΤΟΥ.
«Efstathie εσύ τώρα τον πήρες πρέφα»
Περονόσπορε, καλά θα κάνεις να κοιτάς την καμπούρα σου. Αντί να πετιέσαι απλά και μόνο για να βγάλεις τη χολή που σε βαραίνει, καλά θα έκανες να μας παρέθετες και στην σχετική απάντηση που έδωσα.
Ξέρεις, και η προπαγάνδα θέλει λίγο στιλ, λίγες γνώσεις παραπάνω. Ειδάλλως, κινδυνεύουμε να χαρακτηριστούμε γραφικοί φίλτατε.
Άντε να σε δούμε.
«Μα ουτε τα αρχαια ιερατεια το υπερπηδησαν.Τα χριστιανικα ιερατεια ομως αν εξαιρεσουμε την περιοδο του Μεσαιωνα και του γενικοτερου σκοταδισμου οπως λες, μετεπειτα εως και τη συγχρονη εποχη μια χαρα το ξεπερασαν.»
Ευστάθιε, κανένας στην αρχαιότητα δεν έβγαλε ΝΟΜΟΥΣ για την εκδίωξη άλλων Θεοτήτων ή φιλοσοφικών απόψεων, έγινε όμως άπαξ και εκχριστιανίστηκαν οι Ρωμαίοι και οι συνεχιστές τους. Τυχαίο?
Κανένας στην αρχαιότητα δεν εξέδωσε ΑΝΑΘΕΜΑ κατά κάποιας θρησκείας, έγινε όμως στην χριστιανική Νέα Ρώμη. Τυχαίο?
Ποτέ στην αρχαιότητα δεν έχουμε μια ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ. Έχουμε όμως στην χριστιανική Νέα Ρώμη. Τυχαίο?
Κανένας φιλόσοφος ή άλλος δεν μας προτρέπει να αφορίσουμε ή να θεωρήσουμε ως μίασμα τους οπαδούς άλλης θρησκείας ή φιλοσοφικής άποψης. Συμβαίνει όμως με τους διαφόρους χριστιανούς «Αγίους» και Ισαποστόλους αυτοκράτορες. Τυχαίο?
Αντιλαμβάνεσαι ότι ΠΟΤΕ ουσιαστικά δεν στάθηκε εμπόδιο το ιερατείο στην Ελλάδα? Και τούτο φίλτατε διότι η ΘΕΟΜΑΧΙΑ γεννήθηκε από τους Έλληνες και όχι η ΘΕΟΔΟΥΛΕΙΑ.
Είπαμε, μην μπερδεύεσαι με μεμονωμένες περιπτώσεις.
Efstathios:
«Το τελικο αποτελεσμα ειναι οτι τελικα αυτοι οι ανθρωποι καταδικαστηκαν και θα μπορουσαν να εχουν προσφερει και αλλα στην ανθρωποτητα ομως δεν τους δοθηκε αυτη η ευκαιρια.»
Δεν ισχύει. Εάν δεν είχανε προσφέρει, τότε μάλλον δεν θα μας απασχολούσανε. Όσον αφορά τα έργα τους, έχεις αναρωτηθεί ΓΙΑΤΙ σώθηκαν ΟΛΑ τα έργα του Πλάτωνα και όχι των Προσωκρατικών? ΠΟΙΟΙ είχανε άραγε συμφέρον να αφανίσουνε τα έργα των μεν και να διατηρήσουνε τα έργα ενός ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ φιλοσόφου?
Efstathios:
«γω ποτε δεν ειπα οτι δεν ειναι το καλυτερο αυτο.ΑΛλα ειναι μεγα λαθος να βλεπουμε το συνολο μονο παραγνωριζοντας τις μεμονωμενες στιγμες που λες, που δεν ηταν και τοσο μεμονωμενες.»
Εφόσον ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, τότε απλά τους βγάζουμε το καπέλο! Απλό δεν είναι? Είπαμε, σαφέστατα και υπήρξανε άσχημες στιγμές, αλλά δεν έμειναν εκεί αλλά προχώρησαν παραπέρα.
Efstathios:
«Εδω δινεις πραγματικα ρεστα σαν να εχεις καταρριψει ολη την προηγουμενη επιχειρηματολογια του αλλου και καταννοεις ομως την αγνοια των αλλων.»
Όχι, αλλά απλά λέω ότι παντού συνέβαιναν ακρότητες και λάθη. Το θέμα είναι τι έγινε ΜΕΤΑ εκείνα τα λάθη και εάν όντως τα αναγνώρισαν ως λάθη.
Efstathios:
«Δεν εχει ιδιατερη σημασια να μελετησουμε το κατα ποσον ηταν επιτυχημενος ο συγκερασμος.Ητανε μια αξιολογη προσπαθεια.»
Έχει αγαπητέ, έχει ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕΓΑΛΗ!! Διότι, δεν μπορούμε από την μια να λέμε ότι «έγιναν προσπάθειες» και από την άλλη να αφήνουμε στην άκρη το γεγονός ότι ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ!!
Αντιλαμβάνεσαι ότι εκ του αποτελέσματος η προσπάθεια ΕΠΕΣΕ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ ΣΤΟ ΚΕΝΟ. Και ως γνωστό, όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος…..
Υπέρτερον πάντων αγαθών, η υγεία της διανοίας.
quote:
Δεν ισχύει. Εάν δεν είχανε προσφέρει, τότε μάλλον δεν θα μας απασχολούσανε. Όσον αφορά τα έργα τους, έχεις αναρωτηθεί ΓΙΑΤΙ σώθηκαν ΟΛΑ τα έργα του Πλάτωνα και όχι των Προσωκρατικών? ΠΟΙΟΙ είχανε άραγε συμφέρον να αφανίσουνε τα έργα των μεν και να διατηρήσουνε τα έργα ενός ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ φιλοσόφου?
Δεν ειπα ποτε οτι δεν ειχανε προσφερει αλλα οτι δεν ειχαν την ευκαιρια να προσφερουν πιθανον και αλλα πολλα.Υπεκφευγεις πλαγιως του γεγονοτος αυτου που ειναι και πολυ σημαντικου.Δεν θελω να κρινω τους ανθρωπους ετσι η να χρησιμοποιω λεξεις που αλλοι χρησιμοποιουν για σενα σε αυτο εδω το φορουμ αλλα αυτο συναγεται απο την απαντηση σου.Χρησιμοποιεις τη μεθοδο της απαντησης με μια συμπαγη προταση αδιαμφισβητητη "Εάν δεν είχανε προσφέρει, τότε μάλλον δεν θα μας απασχολούσανε" αγνοωντας την αρχικη δηλωση του αλλου οτι "τι αλλο θα μπορουσαν να ειχαν προσφερει εαν δεν ειχαν καταδικασθει-θανατωθει" δρομολογωντας ετσι την συζητηση μακρυα απο την προταση αυτη που ουσιαστικα δεν θες να αντικρουσεις ειτε γιατι δεν μπορεις ειτε γιατι θεωρεις οτι δεν επιδεχεται αντικρουσης.Εαν ισχυει το τελευατιο απλα παραδεξου οτι οντως αυτοι οι ανθρωποι θα μπορουσαν να εχουν προσφερει ισως τα διπλασια εαν ο δογματισμος και τα συμφεροντα των αρχαιων ελληνων(εδω συγκεκριμενα κυριως των αθηναιων) δεν στεκονταν εμποδιο.Εαν απλι επιχειρησεις να αντικρουσης αυτη την τελευταια προταση καντο απαντωντας με κατι σχετικο με αυτην.Την ιδια τακτικη ακολουθεις και σε αλλες απαντησεις σου και η οποια ουσιαστικα αφηνει τον διαλογο και τη συζητηση ελλιπη γιατι δεν καλυπτεται ο αρχικος συγγραφευς στον οποιο απαντας με παραθεση αυτων που ειπε,αρα επι συγκεκριμενης προτασης.
Οσο για το "μεμονωμενο" του γεγονοτος εχουμε ηδη απαντησει με παραδειγματα στο οτι δεν ητανε τοσο μεμονωμενο και οτι αντιθετα στις περιπτωσεις οπου εγινε ηταν και απο τις σημαντικοτερες.Αλλο δηλαδη το να ειχε γινει στον ταδε ασημο ποιητη απο τον κεραμεικο και αλλο στον Σωκρατη η τον Αριστοτελη των οποιων τελικα το εργο ητανε και καθοριστικο...
τωρα περι των συμφεροντων προς αφανισμο των εργων δεν μπορω να απαντησω.Ισως κατι παραπανω να γνωριζεις εσυ.Οι αιτιες αφανισμου ομως πολλων αρχαιων ελληνικων κειμενων ειναι οι εξης:
-Ειναι ακομη θαμενα καπου κατω απο την ελλαδα.Υπαρχει οπως ξερεις κατω απο την Αθηνα η αρχαια Αθηνα η οποια και εχει ανασκαφει σε ενα μικρο μερος του συνολου της.Φαντασου ποσα κτερισματα,ερειπια σπιτιων,ναων βιβλιοθηκων και παπυρων η πλακων μεσα σε αγγεια και διασπαρτα σε σπιτια μπορει να υπαρχουν ακομη εκει κατω.Και φυσικα ειναι εξαιρετικα δυσκολο πλεον να ανασκαφουν εφοσον απο πανω υπαρχουν ηδη κτιρια και δρομοι.
-Πολλα χαθηκανε με τις καταστροφες της βιβλιοθηκης της Αλεξανδρειας (3 φορες καταστραφηκε).
Ενα μεγαλο μερος της γνωσης που εχουμε προερχεται απο μεταγενεστερους οπως τον Πλουταρχο και τους Βιους του και αλλα εργα τα οποια διασωθηκαν.
Υπαρχει το ζητημα των παπυρων του Οξυρυγγχου οι οποιοι απο οτι εχει ανακοινωθει περιεχουν το 30% της αρχαιας εληνικης γραμματειας,μεταξυ των οποιων και πολλες χαμενες τραγωδιες και αλλα σημαντικα εργα.Υπολογιζεται οτι η καταγραφη και η εκδοση ολων αυτων θα εχει τελειωσει σε 8-9 χρονια.Ελπιζω παντως να τα εκδιδουν σιγα σιγα για να δουμε και μεις περι τινος προκεται.Και ελπιζω να ειναι τα κειμενα αυτουσια και οχι παραλλαγμενα απο -βαλτε οι προτιματε εδω και οτι συμφωνει με τις θεωριες συνομωσιας που σα αρεσουν πιο πολυ- .
quote:
Εφόσον ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, τότε απλά τους βγάζουμε το καπέλο! Απλό δεν είναι?
Οχι βεβαια.Σιγουρα τους βγαζουμε το καπελο σε καποια πραγματα αλλα σε αλλα οχι.Το να βγαλεις το καπελο σε ολα ειναι σαν να λες οτι εισαι διατεθειμενος να κανεις τα ιδια λαθη που εκαναν και αυτοι.Εστω και αν κατα τη γνωμη σου ειναι λιγα...
Edited by - Efstathios on 27/12/2005 18:50:49
Για δες για τι ενδιαφέρονταν και με τι ασχολούνταν οι Έλληνες λόγιοι την ώρα που οι τούρκοι του Πορθητή προήλαυναν
ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΕ
Το τραγικό της Υπόθεσης είναι ότι οι στρατιές του Πορθητή, αυτές δηλαδή που εμφανίσθηκαν μπροστά στα τείχη της Πόλης και την κατέλαβαν, δεν ήταν τούρκοι, αλλά εξισλαμιμένοι Ρωμιοί.
Γενικά έχει παρατηρηθεί πως ο Ελληνισμός έχει διασωθεί εκεί ακριβώς όπου η εκκλησία ήταν δυνατή και εκεί όπου διατηρούσε ισχυρή επιροή (π.χ. με μεγάλα μοναστήρια). Οπουδήποτε εξασθένησε αυτή, ο Ελληνισμός οδηγήθηκε στον εκτουρκισμό-εξισλαμισμό και στην οριστική για το έθνος απώλεια.
Με εκτίμηση