- αποδείξεις για την ύπαρξη θεού/ών; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Πώς το ξέρεις οτι δέν υπάρχουν πουθενά?Δηλαδή άν υπήρχαν και τώρα δέν υπάρχουν,δέν μετράει έ?. Μα εδώ μιλάμε για αποδήξεις.

quote:

---

Iσως να κυκλοφορούν ανάμεσα μας.. www.liako.gr

---

Δέν μπορώ να σου πώ τίποτα γιατί δέν είναι δυνατόν να καταλάβεις.Ίσως σε μια άλλη ζωή καταλάβεις αυτά που εγω καταλαβαίνω τώρα.

quote:

---

θεός: άνθρωπος αθάνατος.
εεεε, ρωτάω, τους Ανουνάκι εννοεί;

---

Μήπως έχεις πρόβλημα αντίληψης? Γιατί το συγκεκριμενοποιείς? Έχει σημασια άν εννοεί τους αννουνάκις ή τους ελοχίμ? Και μήν παίρνεις μόνο αυτή την φράση, αν είναι δυνατόν,δέν μπορείς να δείς πέρα απο την μύτη σου.Γενικά μιλάω για το οτι δέχονται τους θεούς.

Μάλλον θα εννοείς την περικοπή 62 του Ηράκλειτου, η οποία λέει κατά λέξη:

Περικοπή 62 : αθάνατοι θνητοί , θνητοί αθάνατοι , ζώντες τον εκείνων θάνατον , τον δε εκείνων βίον τεθνεώτες .

Μετάφραση περικοπής 62 : Οι αθάνατοι είναι θνητοί , θνητοί οι αθάνατοι , ζώντας τον θάνατο εκείνων και την ζωή εκείνων πεθαίνοντας .

Την περικοπή περισώζει ο Ιππόλυτος στο έργο του «Φιλοσοφούμενα». Την εισάγει με την πρόταση : «λέγει δε ομολογουμένως το αθάνατον είναι θνητόν και το θνητόν αθάνατον δια των τοιούτων λόγων» .

Η ερμηνεία της περικοπής είναι ιδιαίτερα δύσκολη .

Οι γνώμες του ανθρώπου για την σχέση του με την θεότητα είναι συχνά περίπλοκες . Ο Δίων Κάσσιος είναι ιστορικός και όσο γνωρίζω δεν αναφέρει πουθενά τον Ηράκλειτο . Ωστόσο , διατυπώνει κάποια γνώμη για το θέμα , που σε μερικούς θυμίζει τον λόγο του Ηράκλειτου : « Ει γαρ δει δη τι και θρασυνόμενον ειπείν , ούτ’ άνθρωπος ουδέν άλλο εστίν ή θεός σώμα θνητόν έχων , ούτε θεός άλλο τι ή άνθρωπος ασώματος και δια τούτο και αθάνατος » .

Ο Στοβαίος αποδίδει στον Ερμή τον Τρισμέγιστο παρόμοια γνώμη : « διο τολμητέον ειπείν τον μεν άνθρωπον επίγειον είναι θνητόν θεόν , τον δε ουράνιον θεόν αθάνατον άνθρωπον – (Α΄, 47 ,8) .

Η λέξη «αθάνατοι» στα αρχαία ελληνικά είναι συνώνυμη με την λέξη «θεοί» . Επομένως για θεούς πρέπει να μιλά στις δύο πρώτες λέξεις . Οι θεοί για τον Ηράκλειτο είναι θνητοί . Αυτό το γνωρίζει από την «Θεογονία» του Ησίοδου και τους μύθους της εποχής του . Τόσοι θεοί , ακόμη και οι Τιτάνες , έχουν ήδη πεθάνει , έχουν εξαφανισθεί από το προσκήνιο της ιστορίας του μύθου πριν από την επικράτηση του ολύμπιου δωδεκάθεου . Για τον Ηράκλειτο ίσως και οι θεοί του Ολύμπου να έχουν ήδη πεθάνει , παρόλο που οι πολλοί ακόμη πιστεύουν σε αυτούς , αφού προτείνει να ονομάσουν με το όνομα του Δία κάτι διαφορετικό .

Η λέξη «θνητοί» στα αρχαία ελληνικά είναι συνώνυμη με την λέξη «άνθρωποι» . Αλλά με ποιον τρόπο μπορεί να θεωρεί ο Ηράκλειτος τους ανθρώπους αθάνατους ; Όχι λόγω της αθάνατης ψυχής τους , όπως ο Ιππόλυτος και άλλοι νομίζουν , Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως για τον Ηράκλειτο η ψυχή είναι αθάνατη . Αντίθετα είναι σχεδόν βέβαιο πως την θεωρεί θνητή . Όπως και για τους στωικούς , η ψυχή είναι για τον Ηράκλειτο ό,τι προσδίδει ζωή στο σώμα , αλλά χάνεται και αυτή με το τέλος της ζωής , κατά τον θάνατο . Η ιδέα της αθανασίας της ψυχής , όπως νοείται από πολλούς σήμερα , αποτελεί αρχικά γνώμη των Ορφικών και των Πυθαγορείων , αλλά αναπτύχθηκε από διάφορες θρησκείες για να στηρίξει την ιδέα της ανταπόδοσης για τις καλές και κακές πράξεις των ανθρώπων .

Έχω την γνώμη πως αλλού βρίσκεται η απάντηση του ερωτήματος . Κατά τον Ηράκλειτο ο κόσμος μέσα στον οποίο οι άνθρωποι ζουν αναγεννάται σε τακτά χρονικά διαστήματα ακριβώς όμοιος με όλους τους προηγούμενους και επόμενους (Περικοπή 30) . Εφόσον ο κόσμος αναγεννάται πάντα όμοιος , αναγεννώνται μαζί του και οι άνθρωποι ακριβώς όμοιοι . Ο Θαλής , ο Αναξίμανδρος , ο ίδιος ο Ηράκλειτος και όλοι οι άλλοι σοφοί , αλλά και οι απλοί άνθρωποι υπήρξαν ξανά και ξανά θα υπάρξουν . Με αυτή την έννοια είναι αθάνατοι οι θνητοί . Όχι λόγω κάποιας αθάνατης ψυχής που θα εξακολουθεί να υπάρχει για πάντα σε κάποιον άλλον κόσμο , αλλά γιατί υπήρχαν και θα υπάρχουν πανομοιότυπα , ως φυσικά πρόσωπα , σε κάθε ανακύκληση του φυσικού κόσμου σε τακτά χρονικά διαστήματα .

Οι δύο τελευταίες προτάσεις γίνονται με αυτόν τον τρόπο κάπως ευκολότερα προσιτές . Στον φαινόμενο κόσμο κάθε κοσμικού κύκλου θεοί και άνθρωποι ζουν όταν άλλοι άνθρωποι και θεοί πεθαίνουν και αντίθετα άνθρωποι και θεοί πεθαίνουν όταν άλλοι θεοί και άνθρωποι ζουν . Όταν οι θεοί ζουν , κάποιοι άνθρωποι πεθαίνουν , και θεοί πεθαίνουν , όταν άλλοι άνθρωποι ζουν .

Η ταύτιση ζωής και θανάτου γίνεται εντονότερα αισθητή όταν κάποιος κατανοήσει πως για τον Ηράκλειτο στον επόμενο κοσμικό κύκλο , όπως και σε όλους τους προηγούμενους και επόμενους , θεοί και άνθρωποι πάλι ζουν πανομοιότυπα . Δίας και Ηράκλειτος και Νίτσε δεν υπάρχουν τώρα , αλλά υπήρξαν σε τούτο τον κύκλο όπως και σε όλους τους προηγούμενους και επόμενους . Είναι λοιπόν θνητοί και αθάνατοι .

Οι αθάνατοι πεθαίνουν όπως οι θνητοί και οι θνητοί ζουν ξανά την ζωή τους παντοτινά ως αθάνατοι . Δύο έννοιες , που οι πολλοί θεωρούν βασικά αντίθετες , στην ουσία δεν έχουν περιεχόμενο , είναι πραγματικά όμοιες .

Φιλικά

Κηφεύς

H καραμελίτσα της αγάπης.
Για το Δημιουργό δεν υπάρχει αγάπη έτσι οπως την εννούμε εμείς.
Κύριο μέλημα του Δημιουργού είναι η Φυσική Τάξη.
Δεν θα νοιώσει αγάπη προς το θήραμα ο θηρευτής του έτσι ώστε να μην το σκοτώσει για να το φάει.
Δεν θα νοιώσει αγάπη ενα ηφαίστειο προς τους γύρω του έτσι ώστε να μην εκραγεί.
Δεν θα νοιώσει αγάπη ο ``Απόφις`` έτσι ώστε να παρεκλίνει της πορείας του.
Δεν θα νοιώσει αγάπη η νεροποντή κλπ.
Σε περίπτωση σύγκρουσης ενός μετεωρίτη με τη Γή δεν θα υπάρξει κανείς έτσι ώστε να μην γίνει η σύγκρουση.
Ναί μέν ο Δημιουργός εχει φροντίσει έτσι ώστε ο Πλούτωνας να προσελκύει λόγω βαρύτητας ολους τους μετεωρίτες, εχει φροντίσει ο μετεωρίτης να καεί μπαίνοντας στην ατμόσφαιρα της Γής αλλά σε περίπτωση που δεν γίνει αυτό κανείς δεν θα νοιώσει αγάπη για τους χαμένους.
Η αντίληψη ενός Θεού γεμάτου ``αγάπη`` είναι οι ``ευσεβείς πόθοι`` του ανθρώπου.

quote:

---

θεός: άνθρωπος αθάνατος.
εεεε, ρωτάω, τους Ανουνάκι εννοεί;

---

Θεοί φαίνεται να υπήρχαν πολλοί.
Και αυτοί που περιφέρονται μαζί με τους θνητούς και αυτοί που κατοικούν στον ουρανό.
Ο πόλεμος του Ενκι-Ενλίλ με τις ιπτάμενες μηχανές και τίς δέσμες φωτός είναι το ίδιο πράγμα με την Τιτανομαχία-Γιγαντομαχία.
Ενας μεγάλος πόλεμος φαίνεται να διεξήχθη τότε που κατέστρεψε ολους τους πολιτισμούς.
Ενας πόλεμος που δεν είναι απαραίτητο να έγινε στον πλανήτη Γή..

Τα λές σοβαρά αυτά ή κάνεις πλάκα? Αν τα λές σοβαρά,μπράβο,ανοιχτό μυαλό.

quote:

---

H καραμελίτσα της αγάπης.
Για το Δημιουργό δεν υπάρχει αγάπη έτσι οπως την εννούμε εμείς.
Κύριο μέλημα του Δημιουργού είναι η Φυσική Τάξη.
Δεν θα νοιώσει αγάπη προς το θήραμα ο θηρευτής του έτσι ώστε να μην το σκοτώσει για να το φάει.
Δεν θα νοιώσει αγάπη ενα ηφαίστειο προς τους γύρω του έτσι ώστε να μην εκραγεί.
Δεν θα νοιώσει αγάπη ο ``Απόφις`` έτσι ώστε να παρεκλίνει της πορείας του.
Δεν θα νοιώσει αγάπη η νεροποντή κλπ.
Σε περίπτωση σύγκρουσης ενός μετεωρίτη με τη Γή δεν θα υπάρξει κανείς έτσι ώστε να μην γίνει η σύγκρουση.
Ναί μέν ο Δημιουργός εχει φροντίσει έτσι ώστε ο Πλούτωνας να προσελκύει λόγω βαρύτητας ολους τους μετεωρίτες, εχει φροντίσει ο μετεωρίτης να καεί μπαίνοντας στην ατμόσφαιρα της Γής αλλά σε περίπτωση που δεν γίνει αυτό κανείς δεν θα νοιώσει αγάπη για τους χαμένους.
Η αντίληψη ενός Θεού γεμάτου ``αγάπη`` είναι οι ``ευσεβείς πόθοι`` του ανθρώπου.

---

Επέτρεψέ μου να πάρω μόνο ως αφορμή τη δήλωσή σου αυτή για να καταθέσω μια σκέψη μου.

Ο άνθρωπος, σήμερα, δεν δέχεται τη θεότητα του Ιησού Χριστού, αλλά ούτε και το πως περπάτησε επί γης, αρνούμενος πεισματικά την εγκυρότητα του πλήθους των στοιχείων που μαρτυρούν τα παραπάνω.

Αντιθέτως, τείνει, με σχετική ευκολία, να πιστέψει σε θρύλους και παραδόσεις και ψάχνει, έστω και ίχνη στοιχείων, προκειμένου να ισχυροποιήσει αυτή του τη νέα "αγαπημένη".

Ίσως είναι η γοητεία που εκπέμπουν κάτι τέτοιες ιστορίες;;;; Δεν ξέρω.