- Test "Area51" -- Δοκιμές για υπογραφές, εικόνες κ.λπ. - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
GENUS PANTHERAS FELIDAE
...and the Predators will prevail...
...and the Predators wll prevail...
...and the Predators wll prevail...
...and the Predators wll prevail...
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
...and the Predators wll prevail...
Είμαι η Μαργαρίτα.
΄Ενα ερώτημα που μας απασχολεί τελευταία και στην δουλειά και στην προσωπική μας ζωή, είναι το αν μπορούμε να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας.
Μοιάζει να είναι σχήμα λόγου.
Μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτόν; ΄Η τελικά τον κουβαλάμε μαζί μας;
Με τα στραβά και τα ευχάριστά του.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Αν υπάρχει ένας πλανήτης όπου βασιλεύουν ο νόμος και η δικαιοσύνη
τότε, σίγουρα τούτος δεν είναι η Γη.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
quote:
Καλώς σας βρίσκω.
Είμαι η Μαργαρίτα.
΄Ενα ερώτημα που μας απασχολεί τελευταία και στην δουλειά και στην προσωπική μας ζωή, είναι το αν μπορούμε να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας.
Μοιάζει να είναι σχήμα λόγου.
Μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτόν; ΄Η τελικά τον κουβαλάμε μαζί μας;
Με τα στραβά και τα ευχάριστά του.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Αν υπάρχει ένας πλανήτης όπου βασιλεύουν ο νόμος και η δικαιοσύνη
τότε, σίγουρα τούτος δεν είναι η Γη.ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
Έτσι όπως το διαβάζω καταλαβαίνω ότι εννοείς: να αλλάξουμε τον εαυτό μας- με τα θετικά και τα αρνητικά του. Και πιο καλά-να ξεπεράσουμε τα αρνητικά όσο γίνεται και να βελτιώσουμε τα θετικά στοιχεία μας...?
Πιστεύω- με τα μέχρι τώρα που έχω δει στη ζωή μου, πως ο χαρακτήρας του ανθρώπου δεν αλλάζει-τουλάχιστον εύκολα.Κάποια πιστεύω και αρχές που έχει ένα άτομο μπορεί να αλλάξουν, αν το άτομο αυτό ζήσει κάτι δυνατό για αυτόν(μια εμπειρία δυνατή ίσως-προσωπική..? δει κάτι που τον συγκλονίσει..?ένα όραμα ίσως.., μια μεταθανάτια εμπειρία..?)Αυτή η αλλαγή, επειδή έχει γίνει βαθεια μέσα του είναι ουσιαστική.
Ισως οι πνευματικές αναζητήσεις και η εξέλιξη του ανθρώπου ψυχολογικοσυναισθηματικά(μεγαλη λέξη..!)του αλλάζουν χαρακτήρα-τρόπο σκέψης. Αλλά πως? θετικά ή αρνητικά?Πολύ σωστά, όπως διάβασα εδώ που γράφει κάποιο παιδί, οι αναζητήσεις αυτές θέλουν προσοχή.
Να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας?-μήπως τελικά πρέπει όχι να ξεφύγουμε αλλά να κοιτάξουμε προς τα μέσα και να τον ακούσουμε?Μήπως τελικά μας μιλάει ο εαυτός μας και εμείς βαριόμαστε να τον ακούσουμε ή μήπως οι φωνές της πολης και η φασαρία είναι πολύ δυνατές?
Τελικά μήπως ο εαυτός μας μας λέει΄΄ Έχεις κολήσει στα ιδια και τα ίδια-ψάξου λίγου- κάνε ένα βήμα μπροστά.Εξελίξου λίγο παραπάνω...΄΄
Τελικά μήπως ο εαυτός θέλει να ξεφύγει από μας γιατί μας έχει βαρεθεί και όχι εμείς από αυτόν?
Τελικά μήπως πρέπει να βρούμε μια λύση με τον εαυτό μας?
Σ' ευχαριστώ που με προβλημάτισες.
εγώ πάλι δεν το καταλαβαίνω ότι το αναφέρεις όπως το μεταφράζει o φίλος Τεο,
quote:
να αλλάξουμε τον εαυτό μας- με τα θετικά και τα αρνητικά του
καταλαβαίνω ότι το εννοείς όπως ακριβώς το γράφεις να ξεφύγουμε απο αυτόν, αν και στην πορεία συμφωνώ με όλα όσα γράφει ότι δεν πρέπει να θέλουμε να ξεφύγουμε απο αυτόν αλλά να βρούμε την λύση μας.
Ο εαυτός μας είναι αυτός που μας προωθεί στην εξέλιξη, είναι αυτός που μας προβληματίζει, αυτός που μας σπρώχνει στις αλλαγές, είναι αυτός που μας ενημερώνει για κάθε κατάσταση που μας πάει και κάθε μια που δεν μας πάει, είναι εκείνος που απο μόνος του δείνει μια ουσία στην υπαρξή μας να τον ψάξουμε, να τον ανακαλύψουμε, να τον διορθώσουμε, να βρουμε αυτά που τον γεμίζουν και αυτά που τον αδειάζουν είναι ακόμα αν θες ο φίλος που θα τσακωθούμε, που θα συμβουλευτούμε, που θα συμφιλιωθούμε μα πάνω απο όλα είναι ο μόνος μόνιμος συνηδηπόρος μας σε όλη την διάρκεια της ζωής μας.
Η ερώτηση κατά την γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι αν τον κουβαλάμε μαζί μας, αλλά αν και κατα πόσο μπορούμε να διανύσουμε την ζωή μας περπατώντας αρμονικά στο πλάι του.
quote:
Μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτόν;
Πιστέυω πως όχι, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε απο αυτόν, μπορούμε όμως να τον απορίψουμε, να τον μειώσουμε, να τον αγνοήσουμε, φτάνοντας έτσι σε ένα σημείο σύγχησης και δυστυχίας. Μπορούμε να μπούμε σε μια μόνιμη διαμάχη μαζί του. Ο εαυτός συμπεριλαμβάνει τα αισθήματα και τις σκέψεις μας. Για να ξεφύγουμε εντελώς απο αυτόν θα έπρεπε να ξεφύγουμε και απο τα υπόλοιπα, αν τελικά το καταφέρναμε, αν κάποιος το έχει ήδη καταφέρει, τι θα έχει μείνει στον άνθρωπο αυτό; Ποια σκέψη θα δημιουργεί την ξεχωριστή αντίληψή του και ποιο αίσθημα την μοναδικοτητά του; Ποιο θα είναι το στοιχείο εκείνο που θα διαμορφώνει μια προσωπικότητα και όχι ένα άβουλο ζώντα οργανισμό;
Η ερώτηση που κάνεις είναι αν μπορούμε να ξεφύγουμε απο αυτόν ή αν τελικά τον κουβαλάμε μαζί μας;
Η ερώτηση που σου κάνω εγώ είναι γιατί να θέλουμε να ξεφύγουμε απο αυτόν; γιατί να μην προσπαθήσουμε απλά να περπατήσουμε αρμονικά μαζί του; γιατί να μην απολαύσουμε το ταξίδι με έναν συνηδηπόρο που θα μας κρατάει πάντα σε εγρήγορση, που θα μας σπρώχνει πάντα κάπου παρα πέρα, που θα μας σηκώνει απο τους λάκους μας και θα μας σπρώχνει στις κορυφές μας;
Γιατί να θέλουμε να ξεφύγουμε απο την μοναδικοτητά μας γιατί απλά να μην την αγαπήσουμε;
quote:
Μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτόν; ΄Η τελικά τον κουβαλάμε μαζί μας;
Ακόμα και αν ξεφύγουμε δεν νομίζω οτι λύθηκε το πρόβλημα αγαπητή Μαργαρίτα. Είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα ξαναεμφανιστέι μπροστά μας και μάλλιστα πιο δυνατός από ότι τον αφήσαμε. Δεν είναι οτι τον κουβαλάμε μαζί μας απλά ξεγελάστηκαμε οτι τον χάσαμε.
Κατά την γνώμη μου καλύτερα είναι να τον εξερευνίσουμε, να προσπαθήσουμε να τον ερμηνεύσουμε, να τον αποδεχθούμε. Να τον κάνουμε φίλο και να μήν τον θεωρούμε εχθρό και να φεύγουμε. Και σαν φίλο μπορούμε ίσως και να τον κατευθύνουμε.
Φιλικά,
Trovadouros
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΟ εφικτό.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
Edited by - ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΓΗ on 12/03/2006 13:48:20
quote:
Επομένως παλεύουμε, κι ελπίζουμε. Να γίνουμε καλύτεροι.
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΟ εφικτό.ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
Όποιος όμως θέλει να αναλάβει το συντονισμό του παρόντος θέματος, μπορεί να το συνεχίσει.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
-Σαν τι να μοιάζει αυτό το σύννεφο ;
-Περίεργο σύννεφο ε; Έχει το σχήμα της φυγής.
-Σαν να τρέχει να σωθεί. Ποίος το κυνηγάει;
-Τρέχει κανείς με τόση φούρια μόνο όταν τον κυνηγάει εαυτός του. Κανείς άλλος δεν κυνηγάει τόσο επίμονα και τόσο ύπουλα.
-Και είναι η φυγή σωτηρία;
Δεν υπάρχει σωτηρία σε αυτό το κυνηγητό. Οποίος δεν το ξέρει κάποια στιγμή χάνεται σκορπίζει στους πέντε ανέμους. οποίος το ξέρει το κάνει μόνο για το αλκοολίκι της φυγής. Φεύγει για να φύγει. Τίποτε άλλο.
-Είναι ποτέ η φυγή σκοπός;
-Οχουου… παράταμε με τους σκοπούς σου. Υπάρχει πάντοτε η μαγεία του ταξιδιού… υπάρχουν πάντα τα μεσημέρια της φυγής
Φιλικά,
Trovadouros
Αλλάζοντας, αλλειώνοντας το είναι του δεν θα καταφέρει να βρει την εσωτερική ευτυχία που του λείπει, το μόνο που θα επιτύχει είναι σύγχηση και δυστυχία εσωτερικά, που πιθανόν μετά από καιρό να οδηγήσουν σε παθολογικά και ψυχολογικά προβλήματα.
Είναι καλύτερο να αγγίξεις το είναι σου απαλά, παρά να το γροθοκοπήσεις.
Όταν υπάρχει εσωτερική ειρήνη η ζωή είναι ένα γλυκό και δροσερά απολαυστικό φρούτο, αν όμως βρίσκεσαι σε μόνιμη εσωτερική πάλη, τότε η ζωή γίνεται μαύρη, πικρή, μυρίζει χώμα και μαυρίζει από μέσα πρός τα έξω.
Υπάρχουν 3 κατηγορίες ανθρώπων, κατά την άποψη μου πάντα.
Αυτοί που τα θεωρούν όλα δεδομένα και ποτέ δεν τους απασχόλησε ο εαυτός τους ως κάτι ξεχωριστό από το σώμα τους. Ουσιαστικά είναι όλοι αυτοί που έχουν μπεί σε μια αέναη ρουτίνα και φυτοζωούν παγιδευμένοι σε αυτή, ονομάζοντας την ζωή. Και είναι το μεγαλύτερο κομμάτι του πλυθισμού παγκοσμίως.
Μετά βλέπουμε αυτούς που είδαν τον εαυτό τους και δεν τους άρεσε, ίσως γιατί δεν ταίριαζε σε αυτό που αποκαλούν ζωή, και από την στιγμή που κατάλαβαν ότι είναι λίγο διαφορετικοί, ότι έχουν πάθη, αδυναμίες, ευαισθησίες ή ότι δεν έχουν όλα τα παραπάνω, αποφάσισαν ότι πρέπει να αλλάξουν για να μην είναι διαφορετικοί. Παλεύουν για να πνίξουν το πραγματικό τους είναι και να το μετατρέψουν σε κάτι χλιαρό και αποδεκτό. Αλλά από ποιούς θα είναι αποδεκτό? Από αυτούς που δεν βλέπουν ούτε τον δικό τους εαυτό?
Τέλος υπάρχουν αυτοί που έχουν κάνει ειρήνη με το είναι τους. Αποδέχτηκαν τα θετικά και τα αρνητικά, τα αγκάλιασαν και έγιναν ένα με αυτά. Γιατί μόνο όταν θα δεις και θα αποδεχτείς την πραγματικότητα που υπάρχει μέσα σου θα καταφέρεις να την αλλάξεις, αν βέβαια φτάσεις στο συμπέρασμα ότι δεν σου αρέσει. Μα για να αλλάξεις πρέπει να γίνεις εύπλαστος σαν πιλός και όχι άκαμπτος σαν βράχος.
Σα μάνα που λικνίζει το παιδί της, να αγκαλιαστείς εσωτερικά για να φτάσει κάποια στιγμή η ώρα να αγκαλιάσεις και τους άλλους και να τους προσφέρεις γαλήνη και ηρεμία.
υπάρχει έστω ένας που γνωρίζει ικανοποιητικά τον εαυτό του, τόσο ώστε να θέλει να του ξεφύγει κιόλας?
γνωρίζει κανείς ότι και τα καλά και τα κακά που έχουμε είναι όλα το ίδιο χρήσιμα για την εξέλιξη μας? και μάλιστα νομίζω τα κακά ακόμα πιο χρήσιμα...
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος