- Γνωριζοντας τα ζωα - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Κατα καιρους μαθαινουμε ολοι κατι παραξενο ή ιδιαιτερο που συμβαινει στον τροπο ζωης των ζωων.
Κατι που μας παραξενευει,αλλωτε μας σαγηνευει και αλλωτε μας αηδιαζει.

Νομιζω πως θα ηταν καλο να μοιραστουμε αυτες τις πληροφοριες,και να αποκτησουμε και οι ιδιοι περισσοτερη γνωση για την φυση των ζωων.

Εντυπωση μου εκανε οταν εμαθα για το αλογακι της Παναγιτσας...

Κατα την διαρκεια της συνευρεσης τους το θυλικο βοηθαει το
αρσενικο να εκσπερματισει.......αποκεφαλιζοντας το!!!!

Επεισης ξερατε.... οτι τα θυλικα φιδια περνουν πολυ σοβαρα την επιβιωση των μικρων τους?

Τοσο που σε περιπτωση που ειναι παρα πολυ δυσκολη η ευρεση τροφης,το θυλικο θυσιαζει το αρσενικο σκοτωνοντας και προσφεροντας το για τροφη στα μικρα του.

quote:

---

Αγαπητοι μου,

Κατα καιρους μαθαινουμε ολοι κατι παραξενο ή ιδιαιτερο που συμβαινει στον τροπο ζωης των ζωων.
Κατι που μας παραξενευει,αλλωτε μας σαγηνευει και αλλωτε μας αηδιαζει.

Νομιζω πως θα ηταν καλο να μοιραστουμε αυτες τις πληροφοριες,και να αποκτησουμε και οι ιδιοι περισσοτερη γνωση για την φυση των ζωων.

Mε εκτιμηση Άντα

---

Γεια σου Αντα.

Εγω ειχα διαβασει σε μια εγκυκλοπαιδεια οτι τα ποντικια σε καιρο εντονου στρες τρωνε τα ποδια τους.Δεν ξερω αν το εχεις ακουσει;

Και κατι αλλο να σε ρωτησω αν αληθευει.Ο θηλυκος κροκοδειλος εχω ακουσει πως ειναι ποιο δυνατος απο τον αρσενικο και το εχει κανει αυτο η φυση για να προστατευει τα μικρα της απο τους αρσενικους κροκοδειλους.Ο αρσενικος κροκοδειλος τρωει τα νεογνα κροκοδειλακια.Αληθευει;

Edited by - VIKING on 21/12/2006 22:17:14

Edited by - VIKING on 21/12/2006 22:18:07

Σε καποιο ντοκυμαντερ του νατιοναλ γεογραφικ ειδα το εξης απιστευτο.

Ενας κροκοδειλος ειχα χυμηξει πανω σε ενα ελαφι και ηταν ετοιμο να το κατασπαραξει.Εκει κοντα ηταν ενας ιπποποταμος που παρακολουθουσε και ξαφνικα ορμαει στον κροκοδειλο και το μικρο ελαφακι σωθηκε.Απιστευτο!!!Σωτηρας ιπποποταμος.

Και κατι αλλο.τα δελφινια ειναι πολυ ενδιαφεροντα πλασματα.Λενε πως αγαπουν πολυ τον ανθρωπο.Αλλα ειχα ακουσει σε ενα ντοκυμαντερ οτι ορισμενες φορες γινονται και επιθετικα απεναντι στον ανθρωπο.Εχουν σκοτωσει καποιους.Εχω ακουσει οτι ορισμενα δελφινια αυτοκτονουν χτυπωντας το κεφαλι τους σε βραχο η βγαινουν στην στερια και αρνουνται να ξαναμπουν μεσα στα βαθια.

Για τα δελφινια μπορω να σου πω πως οταν αρνουντε να μπουν στα βαθια νερα και επιμενουν στα ρηχα,καποιος εχθρος τους παραμονευει και προσπαθουν να προστατευθουν.

Τα δελφινια ειναι παρα πολυ εξυπνα και πραγματικα παρα πολυ καλοκαρδα πλασματα.

Αληθευει οτι εχουν πνιξει ανθρωπους,αθελα τους ομως διοτι δεν μπορουν να καταλαβουν οτι εμεις αναπνεουμε εξω απο το νερο.
Ετσι μας παρασερνουν απο το παιχνιδι και συμβαινει το μοιραιο.

Βεβαια δεν ισχυει παντα το ιδιο.
Αν βλαψης ενα δελφινι θα σου επιτεθει!
Για παραδειγμα,ειναι τοσο παιχνιδιαρικα που οταν συναντησουν ενα σκαφος περνανε οσο πιο κοντα μπορουν...
Καποτε αγγιξα ενα με αυτον τον τροπο.Αν ομως τα χτυπησεις,θα σου αναποδογυρισουν το σκαφος.

Συμπεριφερονται σαν τα παιδια!Ειναι αυθορμητα και ευγενικα!

Δεν γνωριζω κατι για πιθανες αυτοκτονιες ,θα το ψαξω ομως!

Τα καλαμαρια οταν διαλεξουν ταιρι αυτο θα ειναι για μια ζωη!
Δεν το αποχωριζονται ποτε.

Το ντοκυμαντερ που ειδα,εδειχνε 2καλαμαρια(ζευγαρι).
Εχμαλωτιζουν οι ανθρωποι το ενα σε κατι σαν διχτυ,και τοποθετουν και μια καμερα να δουν τις αντιδρασεις ολο το 24ωρο.
Περιττω να σας πω οτι το αλλο ηταν ακριβως απεξω απο το διχτυ και δεν το κουνησε ρουπι,ουτε για φαγητο.

Πηρανε μετα απο 2μερες το αιχμαλωτο να δουν τι θα κανει το αλλο.

Και το συγκινητικο ειναι πως παρεμεινε στην ιδια ακριβως θεση μεχρι που πεθανε!

Αυτο θα πει αφοσιωση!!!!!!

καλο βραδυ απο μενα φιλοι μου,η συνεχεια αυριο!!

Ενα παιδικος φιλος εχει ενα θυλικο πομερανιαν(σκυλακι).
Το σκυλακι αυτο ειναι πολυ καλο,και αφοσιωμενο στην οικογενεια που το εχει.

Καποτε με τον φιλο μου βρηκαμε 2γατακια παρατημενα στα σκουπιδια και τα πηραμε.
Αγορασαμε και γαλα απο το φαρμακειο και φυσικα μπιμπερο για γατακια.

Φυσικα δεν γνωριζαμε το τι θα ακολουθουσε...
Παμε λοιπον πρωτα στο σπιτι του,
(υποτιθετε θα τα κρατουσα εγω στο σπιτι μου που δεν ειχα σκυλο μεσα)
απομακρινουμε την σκυλιτσα και βαζουμε τα γατακια σε ενα μαξιλαρι...
Παει ο φιλος μου να φερει πετσετες για να τα ταισουμε και μπαινει η σκυλιτσα του μεσα.

Εμεις φοβηθηκαμε αλλα δεν μπορουσαμε και να της απαγορεψουμε να τα πλησιασει..

Καθετε λοιπον και τα παιρνει αγκαλια,οποτε προσπαθουσαμε να τα πλησιασουμε μας γριλιζε...

Λεμε δεν πειραζει θα ερθει η μαμα του απο την δουλεια και θα τα παρει.
Καθησαμε λοιπον μεχρι να επιστρεψει η μητερα του.
Το ολο υπεροχο στην ιστορια ατη ειναι πως οταν ηρθε η μητερα του φιλου μου η σκυλιτσα ειχε κατεβασει γαλα και τα ταιζε!!!!!!

Τα γατακια αυτα ζουν ακομα ,μεσα στο σπιτι του φιλου μου και δεν τολμαει κανεις να τους φερθει 'καπως' γιατι αγριευει η σκυλιτσα.

δεν ειναι υπεροχο??????

Εγω θα ηθελα να αναφερω ενα περιστατικο που συνεβη πριν παρα πολλα χρονια σε καποιο συγγενικο μου προσωπο.Πηγαινε βολτα στο δασος,χιονιζε πολυ.Οταν αποφασισε να γυρισει πισω στο σπιτι δεν θυμοταν το δρομο της επιστροφης.Χαθηκε και μετα απο αρκετα λεπτα αποφασισε να σταματησει απο την κουραση.Οι γονεις του ανησυχησαν και αρχισαν να τον ψαχνουν.Τελικα ενας πιστος φιλος του ο σκυλος του ενα χαριτωμενο λυκοσκυλο καταφερε και τον εντοπισε μεσα στο δασος σωζοντας του την ζωη ουσιαστικα.

Τα ζώα συχνά μας συγκινούν με την συμπεριφορά τους ή μας αφήνουν άναυδους με μια πράξη τους η οποία είναι αντίθετη με την φύση τους - όπως τα γατάκια που ανέφερες οτι ανέθρεψε η σκύλα του φίλου σου.

Μερικά πράγματα που έχω ακούσει και μου έκαναν εντύπωση:

3 - 4 δελφίνια είναι ικανά να σκοτώσουν έναν καρχαρία χτυπώντας τον με τα ρύγχη τους στην κοιλιά του προκαλώντας του έτσι εσωτερική αιμορραγία.

Το θηλυκό αλογάκι της Παναγίας (Mantis Religiosus) όντως αποκεφαλίζει το αρσενικό μετά την συνουσία τους.
Το γιατί δεν το γνωρίζω αλλά μήπως γνωρίζουμε και γιατί κάνει το ίδιο η Black Widow (αράχνη)?

Αυτό με το καλαμάρι μου έκανε εντύπωση πάντως. Απ' ότι γνώριζα και το περιστέρι έχει ίδια συμπεριφορά.

Πολλά αρσενικά ζώα σκοτώνουν τα μικρά τους, ίσως λόγω ζήλειας.
Το θηλυκό όμως αν αντιληφθεί τις προθέσεις του αρσενικού, μαύρο φίδι που το έφαγε!
Όταν ήμουν παιδί είχα ακούσει πως η θηλυκή οχιά πεθαίνει όταν πρόκειται να γεννήσει αρσενικό φίδι (αστρίτης) το οποίο της σκίζει την κοιλιά για να βγει.
Έχει ακούσει κάποιος κάτι για αυτό?

In anticipation of my resurrection...

Και ήρθε σε περίοδο που έχουν σουξέ θέματα για τα ζώα

Πράγματι μερικά χαρακτηριστικά ορισμένων ζώων είναι εντυπωσιακά.
Ας αναφέρω κι εγώ ορισμένα που βρήκα στις πηγές μου.

- Ο αστερίας έχει το στόμα και το στομάχι στο κεντρικό τμήμα του σώματός του, το οποίο είναι ενωμένο με τους βραχίωνες. Οταν βρίσκει ογκώδη τροφή, είναι σε θέση(μοναδική περίπτωση ανάμεσα στα ζώα)να αναποδογυρίζει έξω το στομάχι του και να χωνεύει την τροφή έξω από το σώμα του! Ενα επίσης εντυπωσιακό χαρακτηριστικό είναι ότι μερικοί αστερίες στους οποίους ξαναμεγαλώνει κάποιος βραχίονας που έχουν χάσει,ενώ στην οικογένεια των γαλάζιων αστεριών, υπάρχουν είδη που από έναν κομμένο βραχίωνα δημιουργείται καινούργιος αστερίας.

- Υπάρχει ένα είδος Αράχνης που ζει κάτω από το νερό, αν και χρειάζεται αέρα. Για να μην βγαίνει λοιπόν συχνά στην επιφάνεια, καταναλώνοντας ενέργεια και ρισκάρωντας, φτιάχνει μια κύστη αέρα και ζει μέσα σ'αυτήν. Πρώτα, φτιάχνει ένα δίχτυ που το μπλέκει με τα φύκια και το στερεώνει στο βυθό. Στη συνέχεια, χτυπώντας τα πόδια της στην επιφάνεια του νερού, φτιάχνει αφρό και φέρνει στο δίχτυ τη φυσαλίδα που περιέχει οξυγόνο. Εχει φτιάξει έτσι έναν προσωπικό αναπνευστηρα και μπορεί να κάθεται πολλή ώρα στο βυθό!

- Στις παγωμένες θαλασσες της Ανταρκτικής υπάρχουν 2 είδη ψαριών(τουλάχιστον αυτά κατάφερα να βρω), τα Παγοτενία ή Μπερνάκειος και τα Παγέτοψις ή Μακρόπτερος τα οποία κατορθώνουν να επιβιώνουν στις θερμοκρασίες κα΄τω από το μηδέν διότι στο αίμα τους ρέει ένα είδος "αντιψυκτικής" ουσίας. Τα ψάρια αυτά, έχουν επίσης μεγάλη καρδιά και μεγάλα βράγχια, καθώς και πολύ αίμα. Στην επιφάνεια του σώματος δεν εχουν λέπια, αλλά δέρμα μέσω του οποίου μπρούν να οξυγώνονται ευκολότερα. Με τη μεγάλη καρδιά, μεγαλύτερη από αυτές των συνηθισμένων ψαριών, έχουν μεγαλύτερη χωρητικότητα και ταχύτητα κυκλοφορίας αίματος. Οι χαμηλες θερμοκρασίες της θάλασσας απαιτούν περισσότερο οξυγόνο στο αίμα και μια πιο αποτελεσματική κυκλοφορία. Τα ψάρια αυτά λόγων των προαναφερθέντων χαρακτηριστικών τους καταφέρνουν να επιβιώνουν στα συγκεκριμένα πολύ ψυχρά ύδατα.

- Η Φάλαινα Ναρβάλ που ζει στις βόρειες θαλασσες, διαθέτουν ένα χαυλιόδοντα ο οποίος είναι γεμάτος από πολυάριθμες νευρικές ίνες. Ο χαυλιόδοντας αυτός την βοηθάει στο να καταγράψει τις μεταβολές στη θερμοκρασία του νερού, την πίεση και κυρίως την συγκέντρωση σωματιδίων στα διάφορα βάθη. Αυτή η ικανότητα εντοπισμού σωματιδίων της δίνει τη δυαντότητα να καταγράφει την αλατότητα του νερού, κάτι που προφανώς την βοηθαέι να επιβιώνει στο παγωμένο αρκτικό περιβάλλον. Επίσης μπορεί να εντοπίζει σωματίδια τα οποία είναι χαρακτηριστικά των ψαριών που αποτελούν την κύρια τροφή της.
Το γεγονός ότι οι Φάλαινες Ναρβάλ "ξιφομαχούν" με τους χαυλιόδοντες τους, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μάλλον πρόκειται για ένα είδος μεταξύ τους επικοινωνίας.

Πηγές - Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Newton, Science Illustrated.

Λοιπον,καλε μου φιλε VIKING,πολυ ωραιο και το περιστατικο με το σκυλο.
Νομιζω παντος πως στα σκυλια θα πρεπει να κανουμε ολοκληρο αφιερωμα αν αρχισουμε να μιλαμε για αυτα και ειμαι σιγουρη πως θα ειναιενα ανεξαντλητο θεμα.

Αγαπητε Dying_Incubus,
πολυ ωραια και η δικη σου καταθεση.
Μου κανει λιγο εντυπωση αυτο με την οχια,νομιζωπως τα φιδια γεννουν μονο αυγα.Δεν εχω ακουσει ποτε να ειναι ζωοτοκα.
Μπορει βεβαια και να ισχυει..
Καποια στιγμη θα ψαξω για την αραχνη(μαυρη αραχνη)και θα μεταφερω οποιαδηποτε πληροφορια συναντησω.

Καλε μου Agnostic,
Να σε καλα που μοιραστικες μαζι μας τις γνωσεις σου και τοσο εμπεριστατομενα!
Αυτο με την αραχνη μου εκανε εντυπωση,οπως και αυτο με την φαλαινα!

Μηπως καποιος απο εσας γνωριζει πως κλεβουν τα ποντικια αυγα χωρις να σπασουν?
Πανε παντα δυο δυο,το ενα αγκαλιαζει το αυγο,το αλλο αναποδογυριζει το πρωτο και υστερα το τραβαει απο την ουρα μεχρι την φωλια.

εχω την απαντηση για το θεμα της μαυρης χηρας.

Οι πληροφοριες εχουν να κανουν με την διαδικασια αναπαραγωγης του ειδους αραχνης:

Όταν το αρσενικό ενηλικιωθεί, εναποθέτει ένα σπερματοφόρο σάκο, αφήνοντας στην άκρη μια σταγόνα υγρού την οποία κατευθύνει με τα πόδια του.

Έτοιμο για δράση το αρσενικό, αρχίζει την αναζήτηση για το θηλυκό. Καθώς το αρσενικό πλησιάζει τη φωλιά της θηλυκιάς, χτυπά απαλά τον ιστό της για να της γνωστοποιήσει ότι είναι παρόν και ενδιαφέρεται να ζευγαρώσει και ότι δεν είναι κάποιο θήραμα που πιάστηκε στον ιστό της.

Το αρσενικό έπειτα δονεί το πίσω μέρος της κοιλιάς του πάνω στον ιστό. Εάν το θηλυκό είναι δεκτικό στο κάλεσμά του, θα ανταποκριθεί πλησιάζοντας σιγά-σιγά. Τότε το αρσενικό θα πλησιάσει αργά και προσεκτικά τινάζει τα πόδια της με τα δικά του.

Εαν το θηλυκό παραμένει δεκτικό, τότε το αρσενικό πλέκει ένα μεταξωτό πέπλο γύρω απο τη θηλυκιά, πριν εναποθέσει το σπερματοφόρο σάκο του στο πίσω μέρος της θηλυκιάς.

Όταν το αρσενικό τελειώσει, πρεπει να εξέλθει απο τον ιστό το ίδιο προσεκτικά όπως είχε πλησιάσει, ώστε η θηλυκιά να μην τον περάσει κατά λάθος για θήραμα.

Κουρασμένα και εξουθενωμένα απο την όλη διαδικασία, τα περισσότερα αρσενικά, παραπατούν και ατυχώς καταλήγουν να γίνουν ενα εύκολο γεύμα απο την πεινασμένη σύντροφό τους.

Σχετικα με τις αποριες σου για τα δελφινια,πιστευω να καλυπτεσε απο αυτα που μεταφερω παρακατω.

Τα δελφίνια είναι πολύ περίεργα και συχνά παρακινούνται από την περιέργεια τους για τον άνθρωπο. Συχνά, δύτες έχουν αντικρίσει δελφίνια κατάματα. Το βλέμμα τους δεν έχει την παγερή σταθερότητα που έχει το βλέμμα ενός καρχαρία, είναι ένα βλέμμα με μια απροσδόκητη λάμψη, που όλοι μαγεύονται από αυτό και από την επικοινωνία που αισθάνονται πως έχουν μαζί με τα δελφίνια, λες και αυτά είναι έτοιμα να τους αποκαλύψουν - επιτέλους - το μεγάλο μυστικό για το μυστήριο που τα καλύπτει.

Η αιχμαλωσία αποτελεί φοβερό πλήγμα για ένα δελφίνι, σωματικά και ψυχολογικά. Έχουν αναφερθεί πάρα πολλές περιπτώσεις αιχμαλωτισμένων δελφινιών που μόλις τα έβαλαν σε δεξαμενές, σκοτώθηκαν, κολυμπώντας με όλη τους τη δύναμη και χτυπώντας στους τοίχους της δεξαμενής.

Σε κάθε περίπτωση ήταν ακατόρθωτο για τους ανθρώπους να τα συγκρατήσουν και να τα ηρεμήσουν. Υπάρχουν, όμως, και δελφίνια που προσαρμόζονται πιο εύκολα.

Όταν, όμως, δεν έχουν συντροφιά, είναι δυστυχισμένα. Πέφτουν σε λήθαργο και παραμένουν αδρανή. Αλλά μόλις βρουν σύντροφο (ένα άλλο δελφίνι ή έναν άνθρωπο), ξαναπηδούν στη ζωή.

Τα δελφίνια, ποτέ, σε καμία περίσταση, δεν έχουν εκδηλώσει την παραμικρή εχθρότητα προς τον άνθρωπο, ακόμα και όταν υποβάλλονται στα πιο φοβερά μαρτύρια, όπως το να περνούν μεταλλικούς γάντζους στο κρανίο τους, χτυπώντας τους με σφυρί. (Πρόκειται για ντοκουμενταρισμένο γεγονός).

Στο πείραμα αυτό, που έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες, 29 δελφίνια σκοτώθηκαν, κι όμως κανένα τους δεν προσπάθησε να δαγκώσει ή να πληγώσει με οποιοδήποτε τρόπο τους ανθρώπους που τα βασάνιζαν.

επεισεις:

--Ένα δελφίνι μπορεί να πηδήσει μέχρι και τρία μέτρα έξω από το νερό.

--Ένα νεογέννητο δελφίνι ζυγίζει 2 με 3 κιλά.

--Σε ηλικία ενός έτους ζυγίζει περίπου 35.

--Τα δελφίνια έχουν τα περισσότερα δόντια από οποιοδήποτε άλλο θηλαστικό θαλάσσιο ή χερσαίο. Είναι όλα κωνικά και χρησιμεύουν κυρίως στο να συγκρατούν την τροφή παρά να την κόβουν.

--Τα δελφίνια τρωνε περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα και τα γεύματα τους διαρκούν συνήθως μία ώρα.

--Στα δελφίνια, όπως και στους ελέφαντες της Αφρικής, υπάρχει οργανωμένη ιεραρχία.

Τι ομορφο ζωο!
Και ποιος δεν εχει μαγευτει απο την παρουσια τους..

Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα πιστεύεται ότι οι κύκνοι προαισθάνονται το θάνατό τους και θρηνούν προτού ξεψυχήσουν.
Ομως ο θρήνος τους δεν μοιάζει με μοιρολόϊ, αλλά είναι ένα γλυκύτατο άσμα, γνωστό ως «κύκνειο άσμα.

Και παμε και στον ΜΠΟΥΦΟ

Ο μπούφος είναι νυκτόβιο αρπακτικό πουλί και τρέφεται μεταξύ άλλων με μικρότερα πουλιά.

Κάποτε, λέει ένας μύθος, ο μπούφος συνάντησε για πρώτη φορά τα άλλα πουλιά και τους έκανε εντύπωση η αλλόκοτη φάτσα του, αφού πρώτη φορά τον έβλεπαν μπροστά τους και τον ρώτησαν τι ζητά: «Ψάχνω για μυρμήγκια», απάντησε ο Μπούφος, για να μην προδωθεί. «Ορίστε κύριε, που ψάχνεις για μυρμήγκια», είπαν τα πουλιά. «Το αλώνι είναι γεμάτο μυρμήγκια».

Ο μπούφος, για να μη φανερωθεί ότι τους είπε ψέματα, άρχισε να καταπίνει τα μυρμήγκια. Ασυνήθιστος όμως όπως ήταν στην τροφή αυτή, την έπαθε ο φουκαράς. Τα μυρμήγκια κόλλησαν στη γλώσσα του και δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν.

Τα πουλιά τον παράτησαν αβοήθητο.
Το πάθημα όμως του μπούφου του βγήκε σε καλό.

Όταν τα πουλιά ξαναγύρισαν τη νύχτα, είδαν τα μυρμήγκια στο στόμα του μπούφου και όρμηξαν να τα φάνε. Τότε ο μπούφος έκανε τα πουλιά μια μπουκιά.

Γι' αυτό ο μπούφος τις νύχτες στέκει σαν χάχας μ' ανοιχτό το στόμα. Στη γλώσσα του κολλούν διάφορα έντομα. Τα μικρά πουλιά, βλέποντας την εύκολη αυτή λεία, χιμάνε βιαστικά στο στόμα του μπούφου.

Και ενας μυθος για την δεκαοχτουρα.

Η δεκαοχτούρα ήταν φτωχή κόρη αλλά πολύ όμορφη.
Γι' αυτό καλοπαντρεύτηκε με κάποιο καλό νοικοκυρόπουλο του χωριού της που ήταν ράφτης.

Η πεθερά της όμως δεν τη συμπαθούσε καθόλου.
Μια μέρα την έστειλε στο φούρνο με μια πινακωτή με δεκαοχτώ στάρινα καρβέλια. Όταν ψήθηκαν, η κόρη πήγε να τα πάρει.

Η πεθερά της, μόλις έφτασε η νύφη, χίμηξε να μετρήσει τα καρβέλια. Τα βρήκε δεκαοχτώ.

Για να παιδέψει όμως τη νύφη της, φωνάζει το γιο της και του λέει πως τα καρβέλια ήταν δεκαεννιά και περνώντας από το σπίτι της μάνας της, η νύφη της έδωσε φαίνεται ένα. «Τι τη φυλάς την παλιογυναίκα που μας κλέβει το ψωμί και το σπίτι μας; Πήγε στο φούρνο με δεκαεννιά καρβέλια και έφερε δεκαοχτώ.» «Που είναι το άλλο το καρβέλι;» ρωτάει ο άνδρας της. «Δεκαοχτώ ψωμιά είχα πάει στο φούρνο», αποκρίνεται εκείνη. «Παναγιά μου σώσε με», φωνάζει η άμοιρη η νύφη.

Η Παναγία τη λυπήθηκε και την έκανε πουλί. Από τότε πιάνει τις κορφές των δέντρων και τις στέγες των σπιτιών και φωνάζει συνέχεια τον αριθμό των καρβελιών: «δεκαοχτώ, δεκαοχτώ».

Διαφέρει από το τρυγόνι, γιατί γύρω στο λαιμό της έχει ένα μαύρο γαϊτάνι. Της έμεινε από την εποχή που βοηθούσε τον άντρα της στο ράψιμο και περνούσε τις μαύρες κλωστές στο λαιμό της.

Υπαρχει ενα ειδος σαλιγκαριου, (θα το δειτε πολυ συχνα σε ενυδρεια..)
τα οποια, εαν βαλεις 2 μεσα στον ιδιο χωρο, ασχετα του τι φυλου ειναι, θα αλλαξει το ενα απο τα δυο φυλο, ετσι ωστε να ειναι 1-1.Δηλ αν ειναι και τα δυο αρσενικα, το ενα θα γινει θηλυκο, για να ζευγαρωσουν...

Ξέρετε πως οι ποντικοι τρωνε μύδια.?
περνουν με το στομα τους μια πετρουλα, την ριχνουν μεσα στο μυδι οπως ειναι ανοιχτο.. αυτο κλεινει, αλλα δε μπορει να κλεισει ολο..οποτε ευκολα απομακρυνουν το εσωτερικο του...

Ξερετε πως οι ποντικοι κλεβουν λάδι?
βαζουν την ουρα τους μεσα στα μπουκαλια ή στα δοχεια που κρατειτε το λαδι..

οι πιγκουινοι ειναι πραγματικα αξιοθαυμαστα ζωα..
με το που γεννησουν τα αυγα τους, γεναει ενα αυγο η θηλυκια, το εναποθετει στα ποδια του αρσενικου, και φευγει για τη θαλασσα να τραφει..
αυτο το κανουν 0λα τα θηλυκα, με αποτελεσμα να μενουν πισω τα αρσενικα με τα τα αυγα μεχρι να γυρισουν οι θηλυκες απο την αναζητηση τους για τροφη.Αυτο παιρνει πολυ καιρο, και ολο αυτο το καιρο, οι αρσενικοι ειναι με τα αυγα, χωρις τροφη, χωρις τπτ..
οταν επιστρεψουν οι θηλυκες, τους δινουν τα αυγα και φευγουν αυτοι τωρα προς τη θαλασσα για αναζητηση τροφης.Δυστυχως ομως απο την πολυ εξαντληση λιγοι καταφερνουν να φτασουν στη θαλασσα και να βρουν τροφη..

quote:

---

οι πιγκουινοι ειναι πραγματικα αξιοθαυμαστα ζωα..
με το που γεννησουν τα αυγα τους, γεναει ενα αυγο η θηλυκια, το εναποθετει στα ποδια του αρσενικου, και φευγει για τη θαλασσα να τραφει..
αυτο το κανουν 0λα τα θηλυκα, με αποτελεσμα να μενουν πισω τα αρσενικα με τα τα αυγα μεχρι να γυρισουν οι θηλυκες απο την αναζητηση τους για τροφη.Αυτο παιρνει πολυ καιρο, και ολο αυτο το καιρο, οι αρσενικοι ειναι με τα αυγα, χωρις τροφη, χωρις τπτ..
οταν επιστρεψουν οι θηλυκες, τους δινουν τα αυγα και φευγουν αυτοι τωρα προς τη θαλασσα για αναζητηση τροφης.Δυστυχως ομως απο την πολυ εξαντληση λιγοι καταφερνουν να φτασουν στη θαλασσα και να βρουν τροφη..

---

Αυτά είναι τα βάρη του συζυγικού βίου!

Να αναφέρω κι εγώ ένα μύθο για την Αλκυόνη.
Η Αλκυόνη ήταν κόρη του Αιόλου και σύζυγος του Κύηκα.
Ήταν πολύ αγαπημένο ζευγάρι με τον άνδρα της και βίωναν μια ευτυχία που όλοι τους θαύμαζαν.
Μια μέρα ο Κύηκας ήθελε να πάει για ψάρεμα αλλά η γυναίκα του που είχε ένα πολύ κακό προαίσθημα τον παρακαλούσε να μην πάει.
Τελικά ο Κύηκας πήγε και ξαφνικά άρχισαν να φυσούν μανιασμένοι άνεμοι και να σηκώνονται μανιασμένα κύματα τα οποία βύθισαν το πλοίο του.
Η Αλκυόνη που παρακολουθούσε με αγωνία από μακριά μην αντέχοντας τον πόνο έπεσε από τον βράχο και σκοτώθηκε.
Ο Δίας επειδή λυπήθηκε το ζευγάρι τους μετέτρεψε στα πουλιά αλκυόνες.
Επειδή τα πουλιά αυτά γεννούν τα μικρά τους μέσα στον χειμώνα, ο θεός όρισε μερικές μέρες του χειμώνα να είναι ζεστές κι ηλιόλουστες προκειμένου να επωαστούν τα αυγά του πουλιού αυτού.

In anticipation of my resurrection...

τα χαριτωμενα χταποδια, σε περιοδους πεινας...τρωνε τα ποδια τους..

Κάτι που μου είπε ένας φίλος μου - και το οποίο δεν γνώριζα εγώ - είναι οτι η σαλαμάνδρα έχει κάποιου είδους αναγεννητική ικανότητα.
Αν πχ της κόψεις το ένα πόδι σε κάποιο χρονικό διάστημα αυτό θα έχει γίνει ξανά όπως και πριν.
Κάποια άλλα ερπετά αναγεννούν το κομμάτι που τους κόπηκε αλλά το κομμάτι τους αυτό θα είναι μικρότερο απ' ό,τι πριν.

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Αυτό θα πει πείνα!!!
Μετά βγάζουν πάλι πλοκάμια ή όχι?

---

ναι βέβαια ξανά βγαζουν, αλλά πολλές φορές μπορεί να τύχει να δεις χταπόδι με λιγότερα από 8 πόδια (εξ ου και το χταπόδι = οχτώ πόδια) και ο λόγος είναι ότι έπεσε πολύ πείνα, και τράφηκαν με τα πόδια τους..

Η Μεγάλη μου Αγάπη!