- ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

quote:

---

Πως γίνεται φίλε D Incubus και πληγώνονται
μόνο οι άλλοι; Αυτά που λένε για την θρησκεία
και το άτομο μου, π.χ. δεν πληγώνουν;

Η αλήθεια πληγώνει; Και δεν θα τη λέμε;

---

Ειπε καποιος κατι για το ατομο σου; σε εθιξε προσωπικα;
Πληγωθηκες τοσο πολυ επειδη εθιξαν καποιοι την θρησκεια σου;
Μαλλον ναι,η αληθεια πληγωνει τοτε.Και μαλλον χαμενη βγηκα απο ολο αυτο το νταβαντουρι.Εξαλλου,με τετοιο χασιμο,τι την θελω την "νικη".
Καλα να περνας

quote:

---

Το ξέρω ότι ήσουνα σε "μάχη" αγαπητή
μαιμουδιτσα... Εγώ ήμουνα σε διάλογο με
θέμα σεβασμός απέναντι στη θρησκεία,

---

Eχεις ενα φυσικο χαρισμα να τα διαστρεβλωνεις ολα,για να βγαινεις εσυ ο κος Ενταξει.
Αποχωρω απο το θεμα και σε παρακαλω μην απαντησεις παλι στο σχολιο μου.
Για μια φορα,φερσου σαν ενηλικος και μην προσπαθεις να βαζεις φυτιλιες.Αν εχεις αναγκη τοσο πολυ να την λες στους αλλους,φτιαξε ενα θεμα που να λεγεται"το χωσιμο και οι τακτικες του"και ξεσπασε εκει.
Μην απαντας σε καθε τι που λεω εγω.Με φρικαρει και δεν θελω αλλο.
Οποτε,αποχωρω.Κι οταν καποιος αποχωρει,δεν ειναι σωστο να τον σχολιαζουν.Προσπαθησε να κρατηθεις.Ξερω σου ειναι δυσκολο,αλλα δωστου μια προσπαθεια

Θα έλεγα να εξετάσουμε το θέμα μας "ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ", ερευνώντας το από μία διαφορετική οπτική γωνία .

Το θέμα αυτό , για μένα έχει τεράστιο ενδιαφέρον , αλλά με έχει φέρει πολλές φορές σε αμηχανία .

Νομίζω ότι πρέπει να εξηγήσουμε , πρώτα , πώς γεννήθηκε η θρησκεία , το νόημα και την αξία των διαφόρων μορφών της , σε τι σημείο βρίσκεται σήμερα και ποιο θα είναι το μέλλον της στην Ανθρωπότητα .

Ο ανιμισμός , πιστεύω, είναι το πρώτο στοιχείο στην δημιουργία της θρησκείας .

Η πρωτόγονη πίστη υπάρχει ακόμη μέσα μας υπό πολλές μορφές .

Κάποτε , τα βουνά , τα ποτάμια , οι βράχοι , τα δένδρα , τα άστρα και ο ουρανός πιστευόταν ότι ήταν εξωτερικές μορφές πνευμάτων .

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι ο ουρανός ήταν το σώμα του θεού Ουρανού , η σελήνη της θεάς Σελήνης , η γη της θεάς Γαίας , η θάλασσα του θεού Ποσειδώνα .

Αλλά και όλοι οι λαοί είναι ίδιοι σ’αυτό το ζήτημα .

Οι αρχαίοι Γερμανοί και Σκανδιναυοί πίστευαν ότι τα δάση ήταν πυκνοκατοικημένα από πνεύματα , δαίμονες , γίγαντες , νάνους , άρπυιες , νεράϊδες , στοιχειά .

Οι Ινδιάνοι της Αμερικής αποδίδουν , πολλές φορές , την παρακμή τους στο ότι οι λευκοί αποψίλωσαν τα δάση, των οποίων τα πνεύματα προστάτευαν τους ιθαγενείς .

Στην Γαλατία υπήρχαν ιερά δάση , όπου ορισμένα δένδρα τα τιμούσαν με ειδικές λατρείες .

Στην Αγγλία , οι δρυΐδες ιερείς μάζευαν με ιεροτελεστίες τον ιξό της βελανιδιάς .

Ο ίδιος λοιπόν ανιμισμός αποδιδόταν και στα άστρα .

Το καθένα περιείχε ένα ηγετικό πνεύμα .

Οι Βαβυλώνιοι διέκριναν επτά πλανήτες – θεούς και έδωσαν το όνομά τους στις μέρες της εβδομάδας .

Οι αγγλικές ονομασίες Sunday (Κυριακή – ημέρα του Ήλιου) , Monday (Δευτέρα – ημέρα της Σελήνης) και Saturday (Σάββατο – ημέρα του Κρόνου) διατηρούν ακόμη την ανάμνηση αυτή .

Με τις ονομασίες Tuesday , Wednesday , Thursday και Friday (Τρίτη , Τετάρτη , Πέμπτη και Παρασκευή) , τιμούμε τους Σκανδιναβικούς θεούς Tives , Wodin , Thor και Friga .

Αντ’αυτών οι Γάλλοι προτιμούν τους θεούς Άρη , Ερμή , Δία και Αφροδίτη .

Η αστρολογία γεννήθηκε στην Βαβυλώνα , από την αντίληψη ότι αυτά τα αστρικά πνεύματα διέπουν τις τύχες των ανθρώπων .

Ο Αναξαγόρας εξορίστηκε από τους Αθηναίους , διότι είπε ότι η σελήνη είναι μια διάπυρη σφαίρα και όχι θεά .

Με τον Χριστιανισμό , τα πνεύματα αυτά μετονομάστηκαν σε αγγέλους .

Ο άλως που περιβάλλει την κεφαλή των αγίων είναι ίσως υπόλειμμα της λατρείας του ήλιου ( Jnng : «Ψυχολογία του ασυνειδήτου» ) .

Νομίζω ότι μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα , επομένως , ότι ο ανιμισμός αποτελεί το αρχικό υλικό της θρησκείας .

Και εννοώ με τον όρο ανιμισμό την πίστη ότι πνεύματα ενοικούν σε όλα τα πράγματα .

Φιλικά

Κηφεύς

Ωστόσο πρέπει να επισημάνουμε ορισμένα πράγματα:

α) Η αρχαιοελληνική κοσμοθέαση και κατά συνέπεια η ουσία των Ελληνικών θεών απέχει πάρα πολύ από το να ταυτιστούν αυτοί με τη Σελήνη, το θάλασσα ή κάτι σχετικό. Η Μυθολογία μας βρίθει συμβολισμών που πάνω απ' όλα, μέσω των θεών, ορίζουν τις διαφορετικές εκφάνσεις της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης...

β) η άλως ναι μεν σε έναν βαθμό αποτελεί κατάλοιπο της λατρείας του ήλιου αλλά σαφώς δεν συνιστά αμιγώς χριστιανικό συμβολισμό καθώς απαντάται και στον Βούδα (κόκκινη άλως), στον Δία (γαλάζια άλως), στον Φοίβο-Απόλλων, στον Σίβα (πύρινη άλως), καθώς επίσης και στους Ρωμαϊκούς θεούς Jupiter και Απόλλωνα έως και στον ίδιο τον Σατανά στη βυζαντινή τεχνοτροπία...

γ) ο ανιμισμός ως κοσμοθέαση είναι ελλειπής αλλά και φτάνει σε "περίεργα" συμπεράσματα περί δομής υλικού πεδίου, καθώς θεωρεί πως κάποια "πνεύματα" βρίσκονται ακόμη και πίσω από φυσικά φαινόμενα!

δ) θεωρώ πως το βασικό "υλικό" για τη δημιουργία της θρησκείας ως ευρύ κοινωνικό φαινόμενο δεν είναι κάποια συγκεκριμένη κοσμοθέαση (σαν αυτές που προαναφέρθηκαν) αλλά το γέννημα της ανάγκης του ανθρώπου (άνω θρώσκω) προς "σύνδεση" με κάτι πλειοτροπικά ανώτερο από αυτόν σε συνδυασμό με την ανασφάλεια των αποφάσεων και των επιλογών που φέρνει αυτή η διαδικασία αναζήτησης. Η θρησκεία ως οργανωμένη κοινωνική πορεία στην αναζήτηση του θείου αποφέρει την κατάργηση της ανασφάλειας που μπορεί να επιφέρει η μοναχική ενασχόληση με τέτοια θέματα αλλά ας μην ξεχνάμε πως η σχέση θεού και ανθρώπου είναι ίσως το πιο ιδιαίτερο και προσωπικό ζήτημα που μας χαρακτηρίζει.

Προσωπικά είμαι ενάντια στις οργανωμένες θρησκευτικές εκδηλώσεις γιατί εκεί χάνεται ο παράγοντας ατομικότητα που αποτελεί βασικότατη προϋπόθεση στην υγιή επικοινωνία θεού και ανθρώπου. Η θρησκεία προκαλεί μία ομοιογένεια απόψεων και τάσεων με αποτέλεσμα η διαφορετικότητα του ατόμου να χάνεται στην ομοιογένεια του πλήθους των πιστών και κάτι τέτοιο είναι "τοξικό"στην ατομική θρησκευτικότητά μας που αποτελεί όπως προανέφερα το πιο ιδιαίτερο και προσωπικό ζήτημα που μπορεί να μας απασχολήσει.

Όσο για τον σεβασμό απέναντι στη θρησκεία, ναι μεν κάθε θρησκεία τον δικαιούται αλλά η άρνηση απέναντι σε κάποιες συγκεκριμένες μεγάλες θρησκείες αποτελεί φυσικό επακόλουθο της προγενέστερης δραστηριότητας αυτών των θρησκειών. Ό,τι σπέρνεις, θα θερίσεις...

quote:

---

Θα διευρύνω αρκετά τον όρο "ανιμισμός" που χρησιμοποίησε πιο πριν ο φίλος Κηφεύς και αντιπροτείνω τον όρο "πανθεϊσμός" ή ακόμη και "πανενθεϊσμός (μονιστικός μονοθεϊσμός) ως εναλλακτική και πιο πλήρη προσέγγιση στο θέμα της σύνδεσης του θεού-δημιουργού με το σύμπαν.

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

Θα έλεγα ότι το δεύτερο στοιχείο , μετά τον ανιμισμό , που δημιούργησε τη θρησκεία , είναι η μαγεία .

Αφού η φαντασία γέμισε τον κόσμο με πνεύματα και επειδή δεν ήταν ικανός να τα θέσει υπό έλεγχο , όπως κάνει η επιστήμη σήμερα , ο πρωτόγονος άνθρωπος σκέφθηκε να τα εξευμενίσει και να τα κάνει αρωγούς του .

Η μαγεία , είναι «η στρατηγική του ανιμισμού» .

Συνήθως είναι συμπαθητική μαγεία και βασίζεται στην μαντεία .

Για να προκαλέσει βροχή ο πρωτόγονος καλλιεργητής , ή ο επί πληρωμή καλούμενος μάγος , έχυνε νερό στο έδαφος , κατά προτίμηση από ένα δένδρο .

Μέχρι σήμερα , στα Βαλκάνια και σε τμήματα της Γερμανίας , όταν η ξηρασία παρατείνεται πολύ , οι αγρότες ρίχνουν νερό πάνω σε ένα γυμνό κορίτσι με ιεροτελεστικό τρόπο και με συνοδεία μαγικού τυπικού .

Στην Σουμάτρα , η στείρα γυναίκα κατασκευάζει ένα ξύλινο είδωλο παιδιού και το κρατάει όρθιο στα γόνατά της , πιστεύοντας ότι θα θεραπεύσει την στειρότητά της .

Ο ανιμισμός είναι ο πατέρας της ποίησης , η μαγεία είναι η μητέρα της δραματικής τέχνης , δια μέσου της αληθοφάνειας , και της επιστήμης δια μέσου της επιθυμίας ελέγχου των πνευμάτων . Όταν μια μαγική πράξη αποτύγχανε , ο μάγος μερικές φορές ετιμωρείτο , αν και ο λαός θυμόταν περισσότερο μια επιτυχία παρά δέκα αποτυχίες μαγικής επέμβασης .

Ήταν σε όφελος του μάγου το να μελετά τα αίτια των φαινομένων και τα αποτελέσματα και να βρίσκει φυσικά μέσα για να πετυχαίνει το επιθυμητό αποτέλεσμα .

Χρησιμοποιώντας αυτά τα μέσα , χωρίς να εγκαταλείπει και το μαγικό τυπικό , μπορούσε να αποδίδει την επιτυχία στην μαγική του τέχνη και να ενισχύει τη φήμη του σαν ανθρώπου που μπορεί να μιλάει με τους θεούς .

Έτσι , από τον πρωτόγονο μάγο , τον θαυματοποιό ή τον ιερέα , προήλθαν ο θεραπευτής και ο γιατρός , ο αστρολόγος και ο αστρονόμος , ο αλχημιστής και ο χημικός . Οι επιστήμονές μας όλων των κλάδων είναι απ’ευθείας απόγονοι των αρχαίων εκείνων μάγων .

Σε μερικούς τόπους , η επιδεξιότητα του μάγου ή η φήμη ενός μαγικού τύπου απέκτησαν τόση ισχύ , ώστε η τυχόν αποτυχία εξευμενισμού του θεού αποδιδόταν όχι στην ατέλεια των μαγικών τύπων , αλλά στη αδιαλλαξία του θεού .

Στην Ελλάδα , οι νέοι μαστίγωναν καμιά φορά το άγαλμα του θεού Πάνα , εάν δεν τους έδινε καλό κυνήγι .

Οι Κινέζοι , όταν η σοδειά των ορυζώνων τους αποτύχει , σέρνουν το ομοίωμα ενός θεού στους δρόμους και το καταριόνται .

Στις παράδοξες αυτές μαγικές εκδηλώσεις , οι πρωτόγονοι άνθρωποι έφθασαν πολύ κοντά στην έννοια εκείνη της Μοίρας που στέκεται πάνω από θεούς και ανθρώπους και οδηγεί αφ’ενός προς τον μονοθεϊσμό και αφ’ετέρου προς την επιστήμη.

Η μαγεία λοιπόν , δεν οδήγησε μόνο στην επιστήμη και την δραματική τέχνη , αλλά και στις θρησκευτικές ιεροτελεστίες , τις θυσίες και την προσευχή .

Πολλές προσευχές διατηρούν ακόμη τον χαρακτήρα της μαγικής λατρείας , προφερόμενες συνεχώς κατ’επανάληψη , σαν η επανάληψη να έχει για τον πιστό μια ιδιαίτερη δύναμη .

Τα φυλακτά , οι κατάρες , οι ευχές έχουν την προέλευσή τους στην μαγεία .

Φιλικά

Κηφεύς