- Περι αντιπαλότητας χριστιανών και "δωδεκαθεϊστών" στο Esoterica. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Ο άνθρωπος λοιπον για να νοιάζεται για να αρχίσει να νοιάζεται για τους άλλους ανθρώπους θα πρέπει να είχε κάποιο σοβαρό λόγο και όχι απλώς μια φαντασία. Όλοι οι πρωτόγονοι λαοί , καόμη και σήμερα, λατρεύουν τους νεκρούς και προσπαθούξν να τους εξευμενίσουν. Τους βλέπεουν μάλιστα την ώρα που πεθαίνουν να φεύγοουν με κάποια μορφή από το σώμα τους και να υ΄πάρχουν με άλλη μορφή. Αν δεν έβλεπαν κάτι τέτοιο δε θα έφτιαχναν ναούς, δε θα έκαναν εξιλασμούς , θυσίες κλπ. Οι πρωτόγονοι ακολουθούν τις αισθήσεις τους. Η υποδούλωσή μας στη φαντασία είναι φαινόμενο των τελευταίων χιλιετιών.

Αν διάβαζες λίγο τις παραδόσεις των ινδιάνων και όλων των ιθαγενών όπου γης θα έβλεπες ότι όλοι λένε όμοια πράγματα χωρίς να έχουν επικοινωνήσει μεταξύ τους. Πράγμα που σημαίνει ότι η ύπαρξη της ψυχής είναι μια απτή πραγματικότητα και όχι φαντασία. Ο Λεκατσάς έιχε συγκεντρώσει ολλές παραδόσεις στο "Ψυχή" αλλά διαφωνώ με την ερμηνεία που κάνει. Αν μελετήσουμε τις ίδιες τις παραδόσεις θα δούμε ότι όλες στηρίζονται σε πράγματα ΠΟΥ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΝ ΜΕ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ .

Αν ο άνθρωπος ήταν μόνο σάρκα δε θα έπρεπε να ασχολείται με τίποτε άλλο παρά με τη συλλογή ηδονής αλλά και δε θα έπρεπε να υπακουει σε καμμιά ηθική αρχή και να μην αγαπά τίποτε πέρα από τον εαυτό του. Θα ήταν σε τραγική ψυχική κατάσταση όποιος το πίστευε πραγματικά αυτό, για να μην πω ότι θα ήταν ήδη στα πρόθυρα τρέλλας. Η ερωτική έλξη είναι ένας μηχανισμός της φύσης να μας δείχνει ότι υπάρχει κάτι πέρα από το σώμα. Όσοι δεν έχουν τη νοημοσύνη να το αντιληφθούν άμεσα αυτό θα αισθάνονται τρομερές σεξουαλικές επιθυμίες και πάντα θα είναι ανικανοποίητοι γιατί δε θα μποούν να απολαύσουν αυτό που επιθυμούν αφού η σκέψη της θνητότητας θα τους κατατρέχει επηρρεάζοντας και τη λειτουργία του σώματός τους.

quote:

---

"Η ερωτικότητα υπάρχει σε όλες τις διαστάσεις αλλά δεν είναι επαφή με το υλικό σώμα πάντα."

---

Δεν ξερω πως εγινε αυτο το"θαυμα" αλλα συμφωνω και παλι -αυτη τη φορα ολοκληρωτικα-μαζι σου.
Με καλυπτεις απολυτα με αυτη τη σκεψη.
Βλεπεις πως παντα υπαρχουν κοινα σημεια ,ασχετα απο τα διαφορετκα "θρησκευτικα""πιστευω";.
Η αποψη σου ταυτιζεται απολυτα με τη γνωμη μου και δεν εχω να προσθεσω κατι αλλο.
Αυτο που διατυπωνεις νομιζω πως ειναι η ουσια ,πισω και περα απο καθε διαφορετικη ερμηνεια στα πλαισια διαφορετικων θρησκευτικων ,φιλοσοφικων ή επιστημονικων θεωριων.
Το κατανοω πληρως απο προσωπικη εμπειρια , και, δεν το πιστευω απλα,αλλά το ΓΝΩΡΙΖΩ ,περα απο καθε αμφιβολια.
Να'σαι καλα..

"Life and death, energy and peace.
If I stop today it was still worth it for having been allowed to walk where I've walked,
which was to hell on earth, heaven on earth,
back again, into, under, far in between, through it, and above. "(Gia Carangi)

quote:

---

Και τι είναι ο έρωτας; Ερχεται κατά παραγγελία; Και πώς εξασφαλίζουμε την ανάπτυξη της αγάπης ανάμεσα στο ζευγάρι;
Ξεχνάτε μάλλον ότι μόλις πριν λίγα χρόνια το μεγαλύτερο ποσοστό των γάμων γινόταν μέσω προξενιού. Η νύφη και ο γαμπρός δεν γνωριζόντουσαν μεταξύ τους, δεν ήταν απαραίτητο να ήθελαν ο ένας τον άλλο, ούτε καν να αλληλοσυμπαθιούνται. Και αυτούς τους γάμους τους ευλογούσε κατά κόρον η Εκκλησία.
Σε τι ποσοστό λέτε να αναπτυσσόταν έρωτας ή αγάπη μέσα σε αυτό τον τύπο των γάμων;

Και όταν μιλάω για έρωτα, δεν εννοώ ενθουσιασμό, και όταν μιλάω για αγάπη, δεν εννοώ συνήθεια, ανοχή ή τυπική συζυγική σχέση.

---

Οχι φυσικά κατα παραγγελία αλλά ούτε και αναγκαστικά.
Μπορεί να είναι και κεραυνοβόλος αλλά κι αυτός σε λίγο καιρό μπορεί να ξεχαστεί από έναν που έχει μεγαλώσει σαν μαμόθρεπτος και δεν έχει μάθει να σκέφτεται κάτι άλλο εκτός απ΄τον εαυτό του.
Έτσι και στο σημερινό ζευγάρι που δεν παντρεύεται από εγκληματικά προξενιά περασμένων εποχών συνήθως καταλήγει να μην αλληλοσυμπαθούνται. Αυτό συμβαίνει εντός γάμου κι εκτός. Εντός γάμου καταλήγουν στο αδιέξοδο της αναγκαστικής συμβίωσης, εκτός γάμου αλλάζουν σύντροφο από βαριεστημάρα. Και οι εντός και οι εκτός καταλήγουν ότι η ηδονή δεν είναι το παν(αν και πανίσχυρη, με ψυχολογικά κίνητρα) αλλά αισθάνονται αποτυχημένοι κυνηγώντας κάτι αόρατο, κάποια αλλαγή στη ζωή τους , σαν κάτι να μην πηγαίνει καλά.
Δεν το παραδέχονται φυσικά γιατί νομίζουν ότι έχουν δίκιο και φταίει πάντα ο άλλος.

έλειψα αρκετό διάστημμα και τώρα επανήλθα έχοντας ερωτήσεις.

Στο διάστημμα που έλειψα, γέννησα και πέθανε ο πατέρας μου. Αντιφατικά αισθήματα, περίεργες καταστάσεις.

Τα όνειρά μου εξακολουθούν να με προβληματίζουν....και είναι πιο ζωντανά απο ποτέ.

Η πρώτη ερώτησή μου έχει να κάνει με τον πατέρα μου.Θα αναφέρω για αρχή το όνειρο που είδα εφόσον πέθανε και αργότερα τα άλλα..

Ονειρεύτηκα λοιπον τον πατέρα μου, ο οποίος με πήρα παο το χέρι και πήγε να μου δείξει που μένει. Ήταν στο βουνό που είναι ακριβώς πίσω απο το σπίτι μου..

Ανεβήκαμε λοιπόν μαζί ψηλά και φτάσαμε σε ένα σπίτι σε σχήμα κυκλαδίτικης εκκλησίας (σημείωση : δεν είμαι θρησκόληπτο άτομο και γενικά δεν πιστεύω), μπήκαμε μέσα και δεν υπήρχε κανένα έπιπλο..όλα ήταν άσπρα και τα παράθυρα και οι πόρτες δεν είχαν τζάμια και γενικά κουφώματα..έμπαινε ο αέρας απο παντού. Μόνο σε ένα παράθυρο νομίζω κουνιότανε μια λευκή αραχνουφαντη κουρτίνα.

Ήτανε πολύ χαρούμενος και παρ'όλο που μου έκανε αντύπωση το σπίτι χωρίς τα έπιπλα θυμάμαι πως με γέμισε και εμένα με ένα είδος χαράς.

Έπειτα με πήρε πάλι απο το χέρι και κατεβαίνοντας το βουνό φτάσαμε στη θάλασσα, σε ένα μέρος με πολύ κόσμο φιλικό, οι οποοίοι χαιρετούσαν τον μπαμπά μου και γενικά γνωριζόντουσαν...Άτομα τα οποία δεν έιχα ξαναδεί ποτέ...

Μπορείτε να μου πείτε σας παρακαλώ απόψεις σας γι'αυτό το θέμα? Είναι η αγωνία μου για το πως περνάει εκεί που είναι ο μπαμπάς μου ή θα μπορούσε να είναι κάποιο μύνημά του?

Σε άλλο όνειρο πάντως που έχω δει και είμαι συνηδητοποιημένη στον ύπνο μου ότι είναι νεκρός..τρέχω να τον αγκαλιάσω άλλη μια φορά και τραβιέται...μεσα στη σκέψη μου , μου λέει πως δεν είναι σωστό.Μια φορά κόντεψα να αγγίξω θυμάμαι το χέρι του και ξύπνησα με φόβο, σαν να είχα κάνει κάτι απίστευτα κακό και αίσθημα καψίματος...

Νo time to run, no place to hide, when your life is just a lonely ride as the lord of fire and ice. And all your dreams behind your eyes turned out to be just...lies...

Όσο για τα άλλα που λες, και γω περιμένω να απαντήσει κάποιος γνώστης του θέματος

Θα ήθελα να σε ρωτήσω αν θα σε κάλυπτε το παρακάτω topic (κλίκαρε στον τίτλο που παραθέτω για να το δείς):

Εξηγηση ονειρου!!!

Αν σε κάλυπτε εκείνο ίσως να συνέχιζες σε εκείνο.

In anticipation of my resurrection...

Μήπως φταίει σε εμένα ότι έχω θυμό αυτή τη στιγμή προς οποιαδήποτε θρησκεία? Πως δεν πιστεύω δηλαδή σε τίποτα?

αλλωστε καποια πραγματα υπαρχουν, γινονται και δρουν ασχετα αν τα πιστευουμε ή οχι...

εγω προσωπικά πιστεύω οτι οταν πεθαινει καποιος σιγουρα πηγαινει καπου, τωρα το που παει, πιστευω οτι εχει να κανει με το πως έζησε στη ζωη του (παραδεισος - κολαση κτλ)αλλα οχι με τοσο απλοικη μορφη.
Δηλ πιστευω οτι ο παραδεισος και η κολαση είναι απλα πολλα επιπεδα και οτι κανενας ανθρωπος δε θα ειναι στο ιδιο επιπεδο με καποιον αλλο..αφου και κανενας ανθρωπος δεν ειναι ιδιος με τον αλλο και δεν εχει ζησει ομοια με καποιον αλλο
επειδη πιστευω στο θεο και στη δικαιοσυνη του ειμαι σιγουρη λοιπον οτι για να μπορει να αποδοθει σωστα η δικαιοσυνη θα πρεπει να υπαρχουν αυτα τα επιπεδα..εαν λοιπον ειναι ετσι πολυ πιθανο να υπαρχουν διαφορες στο τι μπορει να κανει ο καθε ανθρωπος αφου πεθανει..δηλ αλλο υνου μπορει να του δινεται το δικαιωμα να εμφανιζετε σε ονειρα..αλλου να εμφανιζετε στον ξυπνιο συγγενων του (εχω τετοιες μαρτυριες φιλων μου, αν σας ενδιαφερει)και φυσικα το αν θα μπορει να αγκιξεις καποιον νεκρο στον υπνο σου να εχει να κανει με την κατασταση στην οποια ειναι ο πεθαμενος (επιπεδο)