- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Κάτι υπάρχει μέσα μου
κάτι με καίει ακόμα
Κάτι με φέρνει δίπλα σου
και ζώ σε ξένο σώμα
____
Είναι ή δεν είναι ο έρωτας
παρτίδα πια χαμένη
Ό,τι κι αν παίξεις φίλε μου
εκείνο που θα μείνει
____
Είναι στιγμές που θα κλάψεις
μη φοβηθείς θα ξεχάσεις
Είναι στιγμές που θα κλάψω
κι αν φοβηθώ θα ξεχάσω
____
Μια μοιρασμένη ανάμνηση
σε πόνο και σε ψέμα
Μια αναμέτρηση σκληρή
και όλα τελειωμένα
____
Είναι στιγμές που θα κλάψεις
μη φοβηθείς θα ξεχάσεις
Είναι στιγμές που θα κλάψω
κι αν φοβηθώ θα ξεχάσω
THE LOSER
Days went by
A waste of time
Thoughtless days left behind for ever
Sorrow seems to have soaked them
Sometimes I wonder
What is nature
My nature is to be no one
To stroll, to **** around,
To fit in everywhere
And if not
Forget it
So I misused and was used up
Deceived those who loved me
Never aimed the target
Yet I got hit
But I’m not the first one
Like soil through fingers
I tried once and failed
Time froze
Devil tied down both legs
Now I’m wrapped up by the wave
Endless foolishness made me a victim
Washed me up on the sand like a corpse
Such an idiot to still believe in it
It’s a decision I have to make
Should I change now
Or hang on it
It’s a short way from the feet down to the head up
But seems so long
As Earth from Mars
ΚΒ
Στίχοι: Κωνσταντίνος Βήτα
Μουσική: Κωνσταντίνος Βήτα
Πρώτη εκτέλεση: Κωνσταντίνος Βήτα
ΣΩΜΑ
Τα χέρια σου γράφουν στο ξύλινο σώμα
θα αναστηθώ αν με φιλήσεις στο στόμα
η αγάπη αυτή δεν θα έχει ώρα
θα μας ενώσει με μια αιώρα
ήμουν μέσα σου, μα δεν το ήξερες
με έφερνες μόνο, όταν με ήθελες
και τώρα κλαις πάνω από το χώμα
αναρωτιέσαι πώς ήμουν και πώς δείχνω τώρα
είμαι ένας άγγελος πάνω από τα σύννεφα
δεν νοιώθω άσχημα αλλά ούτε περίεργα
σαν ένα κομμάτι από τον παράδεισο
και ένα κομμάτι από την άβυσσο
εισβάλλω στις σκέψεις σου
για να βρω έξοδο
μα είσαι χαμένος σε ένα απέραντο διάδρομο
θα μετρήσω τ' αστέρια και θα κοιμηθώ
θα ελευθερώσω τα όνειρά σου στον ουρανό
σα σκύλος στα πόδια μου θα κοιμηθείς
κι έτσι όπως σβήνει το φως θα χαθείς
αβοήθητος όπως όλες οι εποχές
αφήνοντας πάνω στα μάτια σου
χιλιάδες γραμμές
προσευχές και συγκρούσεις για ένα θαύμα
η αγάπη σου μοιάζει με ένα άπιαστο πράγμα
αρρωσταίνεις ακόμη από τα αγνά αισθήματα
ζητάς βοήθεια γιατί δεν έχεις τίποτα
σαν ένα κομμάτι από τον παράδεισο
και ένα κομμάτι από την άβυσσο
εισβάλλω στις σκέψεις σου
για να βρω έξοδο
μα είσαι χαμένος σε ένα απέραντο διάδρομο.
And silver fills my eyes.
I kiss her still,
For she will never rise.
On my weak body,
Lays her dying hand.
Through those meadows of Heaven,
Where we ran.
Like a thief in the night,
The wind blows so light.
It wars with my tears,
That won't dry for many years.
Loves golden arrow
At her should have fled,
And not Deaths ebon dart
To strike her dead.
In anticipation of my resurrection...
και εσύ μοιάζεις με τσόντα
υπαλληλάκος δηλαδή,της τάξης τρεις κι'ογδόντα.
Εγινες σοβαρό παιδί,με αφεντικού μουσούδα
βαρύ πεπόνι δηλαδή,και με χοντρή την φλούδα
Ώπα,κρίμα το παιδί ότι κάτσει κι'ότι βγει
Ασ'την καρδιά σου να τα πει και αμόλησε καλούμπα
Πρωί,πρωί απ'τις εφτά μου ντύνεσαι στην πέννα
και τρέχεις φίλε για δουλειά,στου ταύρου την αρρένα.
μοιάζεις με μούμια Αιγυπτιακή,με μαραμένο φύλλο
ΠΙΕΣ ΝΑ ΞΕΔΩΣΕΙΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙ,ΚΙ ΑΝ ΘΕΣ ΠΑΙΞΕ ΚΑΙ ΞΥΛΟ!!!
Who would imagine
The words and my speech are now gone
This situation
Has taken over control
Dreamer,
My life and my soul are now gone
Can you imagine
The rush and the feelings at dawn
Have you not
Ever and ever fallen in love
Not all the miles
Of the world will keep me apart
Luster,
Your spirit, your mind, your thoughts are now gone
Won’t you ever
Try to escape from home
This unknown story
Won’t ever come true
He hopes that
He could find the answers in you
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"
Like wind through the trees
It came so suddenly
But then it was gone
Like it had never been
How could I have ever seen
A lost heart
Will take your soul
How could I have known
How could I have known
As she took me in her arms
And brought me to an end
With the kiss of death
The kiss of death
She promised paradise
As she lied upon her bed
Like a fallen angel
With the devils charm
She promised paradise
With the kiss of death
I tried to stop
As she held out her hand
But the fire was burning inside
She knew what I wanted
She gave it and more
But now I must pay the price
We were strangers
Passing in the night
How could I have known
How could I have known
As she took me in her arms
And brought me to an end
With the kiss of death
The kiss of death
She promised paradise
As she lied upon her bed
Like a fallen angel
With the devils charm
She promised paradise
With the kiss of death
As she took me in her arms
I felt the devils charm
Suddenly I see
The final destiny
With the kiss of death
The kiss of death
She promised paradise
As she lied upon her bed
Like a fallen angel
With the devils charm
She promised paradise
With the kiss of death
With the kiss of death
«Ξένος εδώ, ξένος εκεί»
(παραδοσιακό Μακεδονίας)
Ξένος εδώ, ξένος εκεί, όπου κι αν πάγω ξένος
κι αν πάγω και
κι αν πάγω και στη μάνα μου
Κι αν πάγω και στη μάνα μου, παραβαρώ ο καημένος
θα πάρω ένα
θα πάρω έναν ανήφορο
Θα πάρω έναν ανήφορο να βγω σε κορφοβούνι, αχ
να βρω κλαρά-
να βρω κλαράκι φουντωτό
Να βρω κλαράκι φουντωτό και ριζιμιό λιθάρι, αχ
να πώ τα μά-
να πω τα μαύρα ντέρτια μου
Κατεβάστε το και ακούστε το εδώ
Μην μου λυπάστε μέρες που είναι όμως. Απλά νιώστε.
Καλά Χριστούγεννα παιδιά.
Edited by - Marte on 24/12/2006 01:57:32
Once there were greenfields...kissed by the sun
Once there
were valleys...where rivers used to run
Once there were
blue skies with white clouds high above
Once they were part
of an everlasting hope
We were the lovers who strolled
through greenfields
Greenfields are gone
now...parched by the sun
Gone from the valleys...where
rivers used to run
Gone with the cold wind that swept
through to my heart
Gone with the lovers who let the dreams
depart
Where are the greenfields where we...used to
roam?
I'll never know what made you run away
How can I keep searching when dark clouds hide the day?
I
only know there's nothing here for me
Nothing is now
left for me to see
But I keep on waiting...until you
return
I keep on waiting until the day you learn
You
can't be happy when your heart's on the roam
You
can't be happy until you bring it home
Home to the
greenfields...
Σε διασκευή με την φωνή του Michael Stipe.
Άκουσε το εδώ
μαζί μου...
Αλεξάνρεια
Ο Αλεξανδρινός ο καθαρός ο ουρανός
στον έρωτα είναι σαν διαμάντι ανθεκτικός
Κι όπως καθρεφτίζεται στην θάλασσα ζεστός
Λες γιασαλαμ να κι ένας άξιος πιστός�
Βρε γιασαλάμ που να το φανταστώ
τόσο γλυκό το Φθινόπωρο αυτό
Τούτος ο ουρανός Φθινοπωρινός
είναι ο αυθεντικός ο Αλεξανδρινός.
Το ένα μου λιμάνι είναι δυτικό
Το άλλο το παλιό ανατολικό
Έχω αεροδρόμιο στο βοριά
Κι ένα αρχαίο φάρο προς τον νοτιά
Ναι ο ουρανός ο καθαρός αυθεντικός
Στην Αλεξάνδρεια είναι τόσο ανθεκτικός
Που όταν σκάει το κύμα δυνατά στο Καιτμπέι
Φαντάμ φαντάμ και γιασαλάμ έρωτας λέει�
Γιασαλάμ θα πει τόσα χώρεσα
Που τον δαίμονά μου συγχώρεσα
Για όλα του τα πάθη τα άγρια
Γιασαλάμ θα πει Αλεξάνδρεια.
ακούστε το και αυτό εδώ
για τον Βασίλη που μας άφησε στις 10:55 την 11 9 2004 σκορπίζοντας τα όνειρα του στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου
Edited by - Marte on 25/12/2006 03:22:31
(BLACK)
Here I go out to sea again
The sunshine fills my hair
And dreams hang in the air
Gulls in the sky and in my blue eyes
You know it feels unfair
There's magic everywhere
CHORUS:
Look at me standing
Here on my own again
Up straight in the sunshine
No need to run and hide
It's a wonderful wonderful life
No need to laugh and cry
It's a wonderful wonderful life
The sun's in your eyes
The heat is in your hair
They seem to hate you because you're there
And I need a friend
Oh I need a friend to make me happy
Not stand here on my own
τους γρίφους και τις λύσεις
καίγονται μπρος μου κεριά μυθικά
όλες οι απαντήσεις
Ρώτησε με αν ξέρω που πάω
ρώτησε με που μπορώ να σταθώ
αν φοβάμαι αν σε μισώ αν σ' αγαπάω
ρώτησε με αν πεθαίνω η αν ζω
Ρώτα με ότι θες
για όσα φοβάσαι να ρωτήσεις
χορεύουν μέσα μου γυμνές
όλες οι απαντήσεις
Απόψε βλέπω καθαρά
τους γρίφους και τις λύσεις
στάθηκαν πλάι μου υπάκουα σκυλιά
όλες οι απαντήσεις
Ρώτησε με αν βρήκα την άκρη
ρώτησε με αν έχω θεό
ρώτησε με αν υπάρχει κάτι
που θ' άξιζε να ζήσω η να πεθάνω γι' αυτό
Υπάρχουν ξυράφια που φοβούνται το αίμα
καράβια αλλεργικά στο νερό
παιδιά που σιχαίνονται τα παιχνίδια
μπαλαρίνες που μισούν το χορό
υπάρχουν εραστές που αρνιούνται το θάνατο
υπάρχω κι εγώ.
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
όχι μη με λες δειλό...
ένα όνειρο θέλω, να ζω!
μια ελπίδα να ρεμβάζω!
τι? τα πλοία φύγανε?
ας είναι κι έτσι ... θα τα περιμένω...
δε μπορεί...
Να , πλησιάζουν οι μέρες που θα γυρίσουν πίσω...
θα με πάρουν φίλε, δεν μπορεί! θα με πάρουν....
από παιδί τα περιμένω...
στο λιμάνι...
θα με πάρουν ...
φίλε...
μαζί με ένα κομμάτι εδώ
Edited by - Marte on 30/12/2006 03:54:14
Edited by - Marte on 30/12/2006 03:55:15
Άστο ελεύθερο!
Αν γυρίσει...
Είναι δικό σου!
Αν όχι...
Δεν ήταν ποτέ!!!
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
γράφεις:
quote:
Αν αγαπάς κάτι...
Άστο ελεύθερο!
Αν γυρίσει...
Είναι δικό σου!
Αν όχι...
Δεν ήταν ποτέ!!!
Εγώ θα συμπλήρωνα στο σοφό ρητό, που παραθέτεις και κάτι άλλο:
Αν ένας σκύλος βλέπεις να ακολουθεί δύο ανθρώπους, τότε περίμενε
μέχρι να χωρίσουν οι δρόμοι των δύο ανθρώπων. Τότε θα καταλάβεις
σε ποιόν από τους δύο ανήκει ο σκύλος...
Άλλος για Χίο τράβηξε...
Στα καλντερίμια συζητούν ως το πρωί οι γειτόνοι
μα σκοτεινιάζει ο καιρός και στις καρδιές νυχτώνει
Άλλος για Χίο τράβηξε, πήγε, κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά αίμα και δάκρυα πίνει
Σε πανηγύρι και γιορτή απ’ την Άγια Μαρκέλλα
σ’ αγόρασα χρυσή κλωστή και κόκκινη κορδέλα
Άλλος για Χίο τράβηξε, πήγε, κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά αίμα και δάκρυα πίνει
Άλλος για Χίο τράβηξε, πήγε, κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στης Σύρας τα στενά αίμα και δάκρυα πίνει
Δήμος Μούτσης, Δημήτρης Μητροπάνος
Edited by - λίλιθ on 30/12/2006 19:10:59
quote:
Εγώ θα συμπλήρωνα στο σοφό ρητό, που παραθέτεις και κάτι άλλο:
Αν ένας σκύλος βλέπεις να ακολουθεί δύο ανθρώπους, τότε περίμενε
μέχρι να χωρίσουν οι δρόμοι των δύο ανθρώπων. Τότε θα καταλάβεις
σε ποιόν από τους δύο ανήκει ο σκύλος...
Μην είσαι σίγουρη για αυτό…
Μεταφορικά ή κυριολεκτικά …
Ποτέ δεν ξέρεις….
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
Αγαπητέ μου Krios,
quote:
Μην είσαι σίγουρη για αυτό…
Μεταφορικά ή κυριολεκτικά …
Ποτέ δεν ξέρεις….
Θα συμφωνήσω μαζί σου, ότι το προφανές μήνυμα του ρητού
μπορεί να αμφισβοιτηθεί και να συζητηθεί περεταίρω...
Ο σκύλος μπορεί να ακολουθήσει τον άνθρωπο, που κρατά ένα κόκκαλο,
ακόμη κι αν ο άλλος άνθρωπος είναι το "αφεντικό" του, αν ο σκύλος
είναι πολύ πεινασμένος!
Αλλά πιστεύω ότι μόλις κορέσει την πείνα του, πάλι στο "αφεντικό"
θα γυρίσει ο σκύλος!
Πες μου αλήθεια όμως, πώς εννοείς εσύ την αμφισβοίτηση, που εκφράζεις
στο μήνυμά σου!
Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μίκης Θεοδωράκης, Γιώργος Σεφέρης
Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι,
μα το νερό γλυφό
Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της
Ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή
Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
Πήραμε τη ζωή μας λάθος
κι αλλάξαμε ζωή
Δεν ξέρω αν επιτρέπετε ο σχολιασμός... αλλά ένα μικρό σχόλιο νομίζω δεν βλάπτει κανένα.
Τα περισσότερα ποιήματα-ρητά κ.τ.λ έχουν μεταφορικό χαρακτήρα...
Ο "σκύλος" δεν είναι σκύλος, το κόκαλο επίσης, και όσο για την πείνα, δεν κορέζετε ποτέ!
Πριν απ' τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ' τον Έρωτα, έρωτας.
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα!
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
Ησύχασ’ η θάλασσα, μέσα στα μάτια σου
Το πλοίο φτάνει μπαίνει μες στο λιμάνι
Τώρα που ησύχασε κι εμένα η καρδιά μου
Ο πόνος άλλο τώρα, πια δε μας φτάνει
Μόνη ξανά δε θα σ’ αφήσω
Να μη μ’ αφήσεις μόνο ποτέ
Πέρασε η μπόρα, πέρασε...
Κανείς δε θα μπορέσει να σε πειράξει
Άγγελος φύλακας θα βάζει τάξη
Άγγελος θα ’μαι ‘γω για σένα
Άνοιξε τα φτερά σου πάνω από μένα
Μόνη ξανά δε θα σ’ αφήσω
Να μη μ’ αφήσεις μόνο ποτέ
Τίποτα πια στην τύχη, τίποτα
Μόνη ξανά δε θα σ’ αφήσω
Να μη μ’ αφήσεις μόνο ποτέ
Μόνη ξανά δε θα σ’ αφήσω
Να μη μ’ αφήσεις μόνο ποτέ
Πέρασε η μπόρα, πέρασε...
Μόνη ξανά δε θα σ’ αφήσω
Να μη μ’ αφήσεις μόνο ποτέ...
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ' έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
'Αλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχή την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
Η αμφιβολία είναι η αρχή της σοφίας!