- ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ - ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Αγαπητοί Φίλοι, σας ευχαριστώ για το καλωσόρισμα σας.
Συνεχίζοντας τη συζήτηση, θα ήθελα να αναφερθώ στον λεγόμενο Δεύτερο Θάνατο. Μετά το τέλος της φυσικής ζωής, περνούμε κάποιο απροσδιόριστο διάστημα σε ένα πεδίο, ανάλογο της ζωής που ζήσαμε στον υλικό κόσμο. Εκεί παραμένουμε για να πάρουμε ίσως τα διδάγματα αυτής της ζωής και μετά έρχεται η αποχώρηση του Εαυτού απο την προσωπικότητα, επιστρέφωντας σε αυτό που είμαστε πραγματικά. Σε αυτά τα πεδία βρίσκεται ο προσωπικός παράδεισος και κόλαση του κάθε ενός μας. Όσο πιο σωστή ζωή ζήσαμε, τόσο πιό ψηλό και φωτεινό είναι το πεδίο (ουρανός) που βρισκόμαστε. Ο Χριστός πάνω στο σταυρό που βρισκόταν είπε στον ένα ληστή : "Αληθώς σοι λέγω, σήμερον θέλεις είσαι μετ' εμού εν τω παραδείσω" .
Μετά λοιπόν το δεύτερο θάνατο χάνουμε την προσωπικότητα που είχαμε στη τελευταία ενσάρκωση και επιστρέφουμε πίσω απο εκεί που ξεκινήσαμε για να ετοιμαστούμε για την επόμενη μας "αποστολή".
Κάθε ενσάρκωση, είναι σαν ένα δάχτυλο του χεριού. Κανένα δάχτυλο απο μόνο του δεν αποτελεί το χέρι-αυτό που πραγματικά είμαστε-και ένα χέρι είναι μόνο ένα μέλος απο τα πολλά του Ανθρώπου .
Επίσης, άν δεχτούμε πως πριν κάποιες χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος ζούσε 500 μέχρι και 1000 χρόνια, θα καθυστερούσε ή θα επιταχυνόταν ο κύκλος της επιστροφής στο Θείο ;;; Θα υπήρχε περισσότερο πνευματικό όφελος, ή θα γινόταν "κατάχρηση" του χρόνου ζωής προς υλικά επιτεύγματα ;
Και ακόμα, τι εξυπηρετούν μέσα στο κύκλο των ενσαρκώσεων μας τα γηρατειά ; ( όσοι είμαστε "τυχεροί" να τα προλάβουμε, πριν μας προφτάση το Τέλος του δικού μας Κόσμου). Είναι μήπως μια ύστατη ευκαιρία διόρθωσης μιας λάθος στάσης ζωής, μια ευκαιρία για περισσότερη σκέψη, ή απλά ένα βασανιστικό μάθημα να βλέπεις τα νειάτα σου και την ωραιότητα σου να χάνονται και να τρομάζεις καμμιά φορά μπροστά στο καθρέφτη απο αυτό τον άγνωστο που βλέπεις...που νόμιζες πως είναι εσύ αλλά εσύ έχεις άλλη ανάμνηση του ποιός είσαι. Μήπως είναι για να δούμε πως ούτε η εικόνα του νέου, ούτε η εικόνα του γέρου είναι αληθινή ;;; Πως η πραγματική μας εικόνα, το αληθινό μας είδωλο του καθρέφτη είναι έξω απο τον υλικό κόσμο ;;;
Αγαπητέ Thoth, συμφωνώ με αυτο που λες για τις εποχές, ο αέναος κύκλος τους, είναι και αυτός ένα μέρος του αέναου κύκλου της ζωής, μέρος του οποίου είναι και η δική μας παρουσία σε αυτή τη ζωή. Μήπως όμως αυτός ο κύκλος δεν είναι πραγματικά αέναος ως φαντάζει στα δικά μας μάτια, αλλά κάποια στιγμή θα έρθει ένα τέλος στις διαδοχικές μας ενσαρκώσεις ; Και αν ναι, πότε, με την επιστροφή όλων των χαμένων παιδιών, ή μήπως υπάρχει κάποιο "πλήρωμα του χρόνου" όπου όποιος προλάβει, πρόλαβε, και tough luck για τους υπόλοιπους ;
Απόλογούμαι αν έχω ξεφύγει σε κάποια σημεία απο το θέμα.
Αντρέας.
quote:
Επίσης, άν δεχτούμε πως πριν κάποιες χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος ζούσε 500 μέχρι και 1000 χρόνια, θα καθυστερούσε ή θα επιταχυνόταν ο κύκλος της επιστροφής στο Θείο ;;; Θα υπήρχε περισσότερο πνευματικό όφελος, ή θα γινόταν "κατάχρηση" του χρόνου ζωής προς υλικά επιτεύγματα ;
Σωστά τα τοποθετής τα πράγματα φίλε μου Ανδρέα.
Κρατάω κάτι απο όσα είπες, μιάς και στην εκπομπή ΜΠΟΡΩ τής 'Αννας Δρούζα που είχε με θέμα τα ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ και που οι "ΜΟΝΟΙ" κατα γενική ομολόγια ΣΟΒΑΡΟΙ ήταν οι εκπρόσωποι του "δικού μας" Site, μαζί με έναν ή δύο ακόμα θαρώ απο τους άλλους προσκεκλημένους, κάποιος λοιπόν ανέφερε κάτι περί "Αθανασίας του Σώματος".
Πολύ σωστή η τοποθέτηση του "συντάκτη" του Esoterica που αναρωτήθηκε:
"Μα καλά, ΑΝ γίνεται κάτι τέτοιο (να ζέι κάποιος 500 ή 1000 χρόνια συνεχώς), ποιός Ο ΣΚΟΠΟΣ;;;
Σε τι θα οφελούσε;;; 'Οχι ΜΟΝΟ τον ίδιον σαν ατομικοτητα, αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα;;;
Προεκτείνοντας τη σκέψη του "συντάκτη", θα έλεγα ότι εάν το όφελος θα ήταν ΜΟΝΟ υλικοφυσικό, δηλαδή να μαζευτούν όλο και περισότερα χρήματα, κτήματα κλπ, όλα θα ήταν ΥΛΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΑ, και ύλη ώς γνωστόν υπόκειτε σε φθορά και τελικά μετατρέπεται σε ενέργεια.
'Αρα να ο λόγος που ΔΕΝ εφαρμόζεται κάτι τέτοιο. Από μόνη της η θεία οικονομία φροντίζει για τη ΤΑΞΗ και την ΑΡΜΟΝΙΑ μέσα στη φύση.
Εάν όμως ό άνθρωπος είναι ΠΝΕΥΜΑΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ, πιστεύω ότι θα μπορούσε να έχει εφαρμογή η άποψη αυτή, ΜΟΝΟ που ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΟΜΟΣ για όλη την ανθρωπότητα.
Από μόνο του το ΠΝΕΥΜΑ, είναι ΑΘΑΝΑΤΟ και επομένος όσοι "ΖΟΥΝ ΚΙΝΟΥΝΤΕ ΚΑΙ ΕΣΜΕΝ" μέσα σε αυτό, είναι ΑΘΑΝΑΤΟΙ.
Τέτοια παραδείγματα ο Εσωτερισμός έχει να μας δείξει ΠΟΛΛΑ.
Συνχαρητήρια φίλε μου Ανδρέα γιά την γόνημη σκέψη.
Είναι κάτι που λείπει απο την Ανθρωπότητα.
Κέλσος
Αυτά είχα να πω προς το παρόν,απαντήστε νατο συζητήσουμε το θέμα..ΔΙΨΑΩ ΓΙΑ ΓΝΩΣΗ.
ΜΑΡΣΥΑΣ Ο ΔΑΙΜΩΝ
Πολύ μυστηριώδες το μήνυμά σου. Τον Μαρσύα τον έγδαρε ο Απόλλωνας αφού πρώτα τον νίκησε σε διαγωνισμό μουσικής. Εσένα ποιος σε "έγδαρε" συμβολικά (μάλλον όχι η... Εφορία); Και γιατί ζούσες στο σκοτάδι; Και πως "δένουν" όλα αυτά με τον Μαρσύα;
Και οι απορίες μου συνεχίζονται. Λες ότι οι ψυχές καταλαμβάνουν το ανθρώπινο σώμα. Ποιο ανθρώπινο σώμα; Ένα ανθρώπινο σώμα γίνεται...διάδρομος προσγειώσεως για τις ψυχές;
Τι εννοείς ότι αυτήν την φορά θα αφομοιωθεί η γνώση στον άνθρωπο σαν ολότητα; Ποια γνώση; Ποια ολότητα; Τι είχε γίνει, δηλαδή, την προηγούμενη φορά;
Όπως καταλαβαίνεις μου έχεις δημιουργήσει πολλά ερωτήματα, οπότε θα περιμένω διευκρινήσεις για να πάρω και εγώ κάποια πιο συγκεκριμένη θέση.
quote:
...Όπως καταλαβαίνετετε δεν πιστεύω στη μετενσάρκωση.Πιστεύω όμως στην αθανασία της ψυχής και θεωρώ πιθανό να συντονιστεί μία "παλιά ψυχή" με μία "καινούργια",απόκυμα του συντονισμού αυτού βέβαια είναι η μετενσάρκωση,από'κει και πέρα συμβαίνουν τα αυτονοήτα...
Γειά χαρά και σε σένα φίλε Μαρσύα και καλως όρισες στη παρεούλα μας.
Και εγώ απο τη μεριά μου έχω τις ίδιες απορίες με τον Θωτ, όσον αφορά τις θέσεις που εξέφρασες.
Περιμένοντας λοιπόν κάποιες διευκρινήσεις, κράτησα για να σχολιάσω το παραπάνω κείμενο.
Λές ότι ΔΕΝ πιστεύεις στην Μετενσάρκωση.
Αλλά λές ότι πιστεύεις στην ΑΘΑΝΑΣΙΑ της Ψυχής.
Πιστεύεις δηλαδη στο ότι ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ, ΣΑΡΚΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΨΥΧΗ;;;
Απο που έρχονται αυτές οι Ψυχές;;;
Που περιμένουν ή καλύτερα, ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ;;;
Και όταν πεθαίνει ο άνθρωπος, ΠΟΥ ΠΗΓΕΝΕΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ;;;
Στη συνέχεια με μπερδεύεις ακόμα πιο πολύ...
Λές ότι υπάρχει "συντονισμός της παλαιάς με τη καινούργια ψυχή και πώς αυτό είναι που λέμε μετενσάρκωση"...!!!!!
Ποιά είναι η "παλιά ψυχή" και ποιά είναι η "καινούργια";;;
Να ξέρεις ότι περιμένω με ενδιαφέρον τις απαντήσεις σου.
Κέλσος
Βέβαια, όχι ότι δεν θα με ενδιέφερε να κοιτάξω πίσω απο τη δική μου πλάτη, όμως ούτως ή άλλως προσωπικά δεν έχω τη δυνατότητα. Αλλά.... ας μην ξεχνούμε και τη γυναίκα του Λώτ τι έπαθε κοιτάζοντας πίσω.
Τα παραγείγματα... πλέιστά.
ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Αγ.Γραφή αυτό μας φανερώνει. Τη διαδικάσια γέννησης, επαναγέννησης, μέχρι και της ΤΕΛΙΚΗΣ πλέον ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ του ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ στην Αγκαλία του στοργικού Πατέρα απο όπου και προεβλήθηκε μέσα στα σύμπαντα κόσμους.
Αν καταφέρουμε και εισχωρίσουμε εις βάθος μέσα σε ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΓΡΑΦΕΣ των λαών, αυτό θα δούμε.
Την εκπνοή και την εισπνοή του Βράχμα.
Την εκδήλωση και απεκδήλωση των κόσμων.
Αλήθεια, αν εμπεδώσουμε την διαδικασία της Μετενσάρκωσης, εννοώ για τους ΣΚΟΠΟΥΣ που εφαρμόζεται, κατα την γνώμη μου ΙΣΩΣ να αντιληφθούμε το μεγάλου μυστήριο της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ...
Κέλσος
Το θέμα που πραγματεύεστε σε αυτό το σημείο της σελίδας είναι πραγματικά ανεξάντλητο και παράλληλα ιδιαίτερα ενδιαφέρον.Ακούγονται πολλές απόψεις με τις περισσότερες από τις οποίες συμφωνώ.Πραγματικά, οι έννοιες της μετενσάρκωσης και της μετεμψύχωσης συγχέονται επικίνδυνα τα τελευταία χρόνια, και νομίζω πως οι φίλοι Θώτ και Κέλσος έβαλαν τα πράγματα στην σωστή τους βάση.Οι νόμοι της μετενσάρκωσης, της ανταποδωτικής δικαιοσύνης και της ελεύθερης βούλησης είναι αυτές που μας συντροφεύουν σε κάθε σάρκωσή μας, όχι μόνο σε αυτόν τον πλανήτη.Οι περισσότεροι θεωρούν πως το Κάρμα( ή αλλιώς νόμος της ανταποδωτικής δικαιοσύνης) είναι ένας άτεγκτος νόμος- τιμωρός που με τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει.Αυτή είναι κυρίως άποψη των ανατολικών φιλοσόφων( δες ινδουισμός ).Και όμως.
Ο Papus, στο καταπληκτικό του βιβλίο Μετενσάρκωση, μεταφέροντας τις απόψεις του δασκάλου του Levi, μας δίνει το κλειδί σε αυτό το '' μυστήριο''.
Το Κάρμα μπορεί να αλλάξει. Αρκεί να συντρέχουν ταυτόχρονα δύο συνθήκες. Κατ'αρχήν, η ανθρώπινη θέληση και η τόλμη. Και κατά δεύτερον, η Θεική παρέμβαση.Σύμφωνα με τους καββαλιστές, ο αριθμός 3 είναι ο αριθμός του Θεού, ο αριθμός 4 είναι ο αριθμός της ανθρώπινης θέλησης και ο αριθμός 5 είναι ο αριθμός που συμβολίζει το Κάρμα.Το Κάρμα μπορεί να εξισσοροπειθεί αν συντρέχουν ταυτόχρονα οι δύο παραπάνω συνθήκες. Αυτό είναι και το μυστικό κλειδί του πυθαγορείου θεωρήματος, το τετράγωνο του 3 + το τετράγωνο του 4=τετράγωνο του 5, δηλ. 9+16=25.
Αν ο ανθρωπος θέλει και στραφεί προς τα μέσα του προς την αναζήτηση του Θεού, τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει. Μπορεί να εξισσοροπήσει ακόμα και αυτό το Κάρμα.
'Οσον αφορά το πλήθος των σαρκώσεων, είναι λίγο δύσκολο να βρούμε έναν μέσο όρο. Σίγουρα όμως, οι ρυθμοί με τους οποίους σαρκωνόμαστε είναι πιο γρήγοροι από ότι παλιότερα, μιας και το τωρινό Θείο σχέδιο έχει μπει σε ρυθμούς εκγρήγορσης.
"Και ενώ ανεχώρει,είδεν άνθρωπον τυφλόν εκ γενετής.Και ηρώτησαν αυτόν οι μαθηταί αυτού,λέγοντες:τις ήμαρτεν, ούτος ή οι γονείς αυτού,ώστε να γεννηθεί τυφλός;"
rosarium
Ο Χρόνος είναι μια έννοια του υλικού μας κόσμου.
Ο Θεός Υπάρχει μέσα στο Αιώνιο Τώρα.
Με αυτές τις σκέψεις, είναι δυνατό η επόμενη ενσάρκωση οποιουδήποτε να γίνη σε χρόνο που εμείς ονομάζουμε παρελθόν ;;;; (π.χ. στο Μεσαίωνα, ή στην αρχαία Ελλάδα; )