- Μετεμψύχωση & μετενσάρκωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

quote:

---

karma

Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές, με υγεία, Αγάπη και πνευματική πρόοδο !!!

---

Και ας συνοδεύσω τις ευχές μου και με μία εικόνα !

Αφιερώνεται σε όλους τους καλούς φίλους του θέματος !!!

Υ.Γ. Αγαπητή Unseen, μ’ αρέσει, μ’ αρέσει η εικόνα μου !!!!

Θα επανέλθω δριμύτερη με μία πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση.... Αναμένετε.....

Φιλικά, http://astro.forumup.com/

η karma

quote:

---

Τόσα μα τόσα σχόλια-μηνύματα καλέ μου Dying_Incubus? Πόσα χρόνια είσαι στο esoterica.gr/forums ? Κρίμα που κόψαμε επαφή και μείναμε στη καλή κουβέντα που'χαμε πριν μήνες...Άσε που κάθε τόσο προκύπτει και κάτι, που με κρατάει μακριά από το πισί του σπιτιού μου...!

---

Ναι, έχω να πω πολλά προφανώς!
Όσο γίνομαι παλιά καραβάνα τόσο μου έρχεται να εκθέτω τις απόψεις μου!
Μπορούμε φυσικά να συνεχίσουμε την κουβέντα που είχαμε πριν κάμποσο καιρό, όποτε βρεις χρόνο εδώ είμαστε, φίλε μου!

Υ.Γ. Να υποθέσω πως είσαι το μέλος Ingmar?
Αν ναι, παρουσιάστηκε κάποιο πρόβλημα με τον παλιό σου λογαριασμό?

In anticipation of my resurrection...

Σχετικά με τις αδερφές ψυχές ήθελα να προσθέσω πως είναι ένα συναίσθημα που αισθάνθηκα κάποιες φορές στην ζωή μου και ήταν πολύ διαφορετικό από το απλώς συμπαθώ έναν άνθρωπο ή έχω κοινά στοιχεία μαζί του και αυτό το συναίσθημα υπήρξε με την πρώτη ματιά ασχέτως φύλου, ηλικίας ή καταστάσεων κάτω από τις οποίες συναντηθήκαμε.

Δεν ξέρω αν θα μπορούσα απλώς με λόγια να μεταφέρω την διαφορετικότητα που έχει αυτή η αίσθηση και πιθανόν να μην τα καταφέρω καθόλου καλά. Είναι ένα συναίσθημα κάτω από το οποίο νοιώθεις μια μεγάλη οικειότητα για τον άλλον, σαν ένα πολύ καλό φίλο που έλειπε ταξίδι χρόνια και τον βλέπεις ξαφνικά μπροστά σου και δεν ξέρεις πώς να τον αντιμετωπίσεις. Νοιώθεις πως θέλεις να εκφράσεις την χαρά σου και την ανεξήγητη συμπάθεια και αγάπη που σε πλημμυρίζει αλλά ωστόσο επεμβαίνει και η λογική σου να σου υπενθυμίσει πως αυτό που γνωρίζει η ψυχή σου ο τωρινός εαυτός σου δεν μπορεί να το αναγνωρίσει και να το εκφράσει σωστά. Έχεις τόσα να πεις, μα δεν γίνονται ποτέ συνειδητά ούτε καν απο εσένα, δεν μεταφράζονται σε αναγνωρίσιμες λέξεις που να μπορεί να επεξεργαστεί ο εγκεφαλός σου και τις περισσότερες φορές σιωπάς. Εγώ τουλάχιστον σιωπώ και κρατάω το συναίσθημα αυτό για τον εαυτό μου, ωστόσο, αν κάποιος από αυτούς τους λίγους ανθρώπους που γνώρισα και αισθάνθηκα έτσι τύχαινε να μου πει το - νοιώθω πως από κάπου σε ξέρω - η χαρά μου ήταν απερίγραπτη καθώς ένοιωθα δικαιωμένη για το ό,τι αισθάνθηκα, σαν μια απόδειξη ενάντια του μυαλού μου που προσπαθεί να αποβάλει κάθε τι που δεν μπορεί να εξηγήσει.

Με κανέναν από τους τρεις – τέσσερις αυτούς ανθρώπους δεν εξελίχτηκε μια φιλία ή κάτι τέτοιο, ήταν απλώς μια συνάντηση ή κάποιες παραπάνω που αθέλητα, ίσως και λόγο φόβου του δικού μου συναισθήματος, δεν επιδίωξα να έρθουμε πιο κοντά. Μόνο μια φορά αυτό το συναίσθημα εξελίχτηκε σε σχέση και η σχέση αυτή σταμάτησε χωρίς κανένα λόγο για να υπάρξει μια φιλία. Κανένας από τους δύο δεν μπόρεσε να εξηγήσει ποτέ το γιατί δεν μπορούσαμε να είμαστε μαζί μέσα σε ένα δεσμό, και για καιρό αναρωτιόμουν για το συναίσθημα που ένοιωθα ότι δεν υπάρχει κάτι που να μπορούμε να κάνουμε μαζί, τίποτα που να μπορεί να μου προσθέσει ή να του προσθέσω, τίποτα που να μπορεί να με βάλει να αντιμετωπίσω ή που να μπορώ να του βάλω εγώ. Πιθανόν η αιτία να ήταν αυτή, δεν υπήρχε εξέλιξη μεταξύ μας όσο αφορούσε τα ατομά μας, σαν να ήμασταν στο ίδιο σημείο, στο ίδιο στάδιο και κανείς να μην μπορούσε να σπρώξει τον άλλον στο λίγο πιο πίσω ή λίγο πιο μπροστά, ωστόσο πάντοτε υπήρχε ένας ανεξήγητα ισχυρός δεσμός μεταξύ μας όσο καιρός κι αν υπάρξει χωρίς να έχουμε ειδωθεί.

Εκείνος μου είπε κάποτε, με παρηγορεί που δεν μπορώ να είμαι μαζί σου γιατί έτσι δεν θα μπορώ ποτέ και να σε χάσω, κι αν δεν μπορώ να σε χάσω θα σε έχω συνηδηπόρο δίπλα μου για πάντα. Και έτσι επανέρχομαι σε αυτό που πολύ σωστά κατά την γνώμη μου είπε και ο φίλος Dying Incubus πως οι αδερφές ψυχές δεν είναι απαραίτητο να είναι ζευγάρι, ίσως και να μην υπάρχει λόγος να είναι, εγώ προτιμώ να τις σκέφτομαι ως γλυκές αναμνήσεις ενός γεγονότος που ποτέ δεν θα θυμηθώ αλλά θα έχω την τύχη να νοιώσω πως υπήρξε, είτε αυτές αποτελέσουν ένας μέρος της ζωής μου, είτε αυτές φανούν μπροστά μου φευγαλέες για μία μόνο στιγμή.

Η έννοια της αδελφής ψυχής για αρκετούς ανθρώπους ταυτίζεται με την
έννοια του αιώνιου συντρόφου. Του ανθρώπου, που συμπληρώνει, σαν μισός,
τον άλλο μισό, φτιάχνοντας το "ανδρόγυνο" του Αριστοφάνη στο Συμπόσιο
του Πλάτωνα.
"Για πάντα μαζί, έως την αιωνιότητα", θυμάμαι μια φράση σε μια ταινία.
Δυστυχώς, στο τέλος της ταινίας, εκείνος πεθαίνει και εκείνη βρίσκει
μια νέα αδελφή ψυχή!!!
Είναι πολύ βασική και ανθρώπινη η ανάγκη που έχουμε να αναζητούμε
τον αιώνιο σύντροφο. Η ιδέα, ότι στον κύκλο των μετενσαρκώσεων, μαζί
ξεκινήσαμε με "εκείνον" ή "εκείνην" και ότι σε κάθε ζωή, μοιραία θα
ξανασυναντιώμαστε, μέχρι το τέλος όλων των κύκλων...
Και όταν λοιπόν τον ή την συναντήσουμε, τότε κάτι μέσα μας θα "αστράψει",
μια πεποίθηση ότι αυτός ή αυτή είναι, πέρα από κάθε αμφιβολία, η
αδελφή ψυχή μας!
Είναι τόσο γλυκό αυτό το όνειρο, που δε μπορούμε να του αντισταθούμε,
σε βαθμό που ίσως και να υπερεκτιμούμε κάποιες φορές τα "σημάδια", που
αποδεικνύουν ότι βρίκαμε την αδελφή ψυχή μας.

Αν και είμαι μια από αυτές, που πιστεύει στην αδελφή ψυχή με την έννοια αυτή,
δε γνωρίζω, δεν έχω νιώσει ότι την έχω συναντήσει πραγματικά.
Δε ξέρω αν πραγματικά υπάρχει, ή αν είναι μια ρομαντική επιθυμία, που
έχω...
Ακόμη, λόγω αυτής της επιθυμίας, έχω πολλές φορές στο παρελθόν
επενδύσει πάνω της, έχω δηλαδή πιστέψει στην ύπαρξη της αδελφής
ψυχής μου και έχω απογοητευτεί στη συνέχεια...

Όσον αφορά τις αδελφές ψυχές, με την έννοια της ευρύτερης ψυχικής
συγγένειας καθώς και την ιδέα, ότι με κάποιους ανθρώπους είμασταν
μαζί και σε προηγούμενη ζωή, νιώθω μεγαλύτερη πίστη, ίσως και
πεποίθηση.
Για ανθρώπους κοντά μου, αλλά και ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή μου
και έφυγαν, ή για άλλους, που λίγο γνώρισα, έχω νιώσει αυτά, που
και εσείς παραπάνω περιγράφετε, όπως η αγαπητη μου serenite.
Έτσι, σκεφτόμενη αυτές τις αδελφές ψυχές γύρω μου, μπορώ να φανταστώ
ότι κάποτε, σε μια άλλη ζωή, ήμασταν μαζί και κάτι κάναμε, ίσως
σχετικό με αυτό που κάνουμε εδώ, σε ετούτη τη ζωή. Αν και οι ρόλοι,
που είχαμε και έχουμε μπορεί να διαφέρουν.

Καλέ μου A.Kircher,

quote:

---

Η εμπειρία του να συναντήσεις την αδερφή ψυχή σου είναι ανάλογη νομίζω με την εμπειρία του Déjà vu. Είναι δηλαδή το να νοιώσεις το έντονo συναίσθημα πως γνωρίζεις κάποιον από καιρό ενώ ξέρεις πως τον συναντάς για πρώτη φορά.
Μπορώ να πω πως είχα και εγώ κάποιες εμπειρίες μιας άλλου είδους επαφής-επικοινωνίας με άτομα που συνάντησα για πρώτη φορά.
Ένοιωσα δηλαδή σαν να τα γνωρίζω για χρόνια και επειδή ως άνθρωπος είμαι αρκετά ντροπαλός, ιδιαίτερα με ανθρώπους που συναντώ για πρώτη φορά, με αυτούς τους ανθρώπους ένοιωσα μια παράξενη οικειότητα. Το συναίσθημα που ένοιωσα αλλά και η συμπεριφορά μου απέναντι σε αυτούς είναι κάτι το οποίο και αδυνατώ να ερμηνεύσω.

---

Πράγματι έτσι είναι. Το φοβερότερο όμως είναι να υπάρχει αμοιβαία αναγνώριση και να μην υπάρχουν κρατήματα στην παραδοχή αυτής της αναγνώρισης. Και για να μην υπάρχουν κρατήματα είναι βασικό να γνωρίζει κανείς ποιος είναι, τι πρεσβεύει και πού πατάει. Είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι μπορούμε να βασιζόμαστε στον εαυτό μας, να είμαστε σίγουροι για το τι και ποιοι είμαστε, ό,τι κι αν κάνουμε, όπου κι αν βρεθούμε, ανά πάσα στιγμή. Με άλλα λόγια, είναι σημαντικό να βασιζόμαστε στο είναι μας και όχι στη δίνη του εγώ μας.

quote:

---

Από την άλλη βρήκα αρκετά ενδιαφέρουσα την διαδασκαλία του Robert Detzler που ανέφερε παραπάνω η Unseen και την οπoία δεν γνώριζα.

---

Βέβαια, αυτό που δεν υπογράμμισα είναι ότι σύμφωνα με τη συγκεκριμένη θεωρία, μπορεί κανείς να έχει μέχρι και 8 δίδυμες ψυχές (είπα βέβαια ότι κάθε πέταλο μπορεί να έχει μέχρι και 9 υποδιαιρέσεις και επομένως συνάγεται το παραπάνω, αλλά ως γνωστόν με τα μαθηματικά δεν τα πάμε καλά, κάποιοι από εμάς τουλάχιστον... ). Επίσης είναι σημαντικό στη συγκεκριμένη θεωρία κάτι άλλο που έγραψα και ίσως επίσης δεν τόνισα, ότι δηλ. κάθε ψυχή στο πέταλο ενσαρκώνεται ΠΛΗΡΗΣ, δηλαδή ολόκληρη και κοιτάξτε τι παιχνίδια παίζει καμιά φορά η γλώσσα. Λέμε λοιπόν στη Δύση ότι ψάχνουμε το άλλο μισό μας και υπονοούμε έτσι ότι είμαστε κι οι ίδιοι μισοί, ενώ δεν συμβαίνει τίποτα τέτοιο. Είμαστε ολόκληροι και πρέπει να αναζητούμε ένα άλλο ολόκληρο για να είμαστε επί ίσοις όροις σε μια σχέση. (Αυτό το πολύ ωραίο μου το είχε πει η kswtikoula κάποτε...).

***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****

Πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση στο τόπικ του φίλου Diostas. Δεν θυμάμαι ποιος έγραψε εκεί ότι για να βρεις την αδελφή ψυχή σου και να μπορέσεις να την αναγνωρίσεις θα πρέπει πρώτα να έχεις βρει τον εαυτό σου, να ξέρεις εσύ ποιος είσαι. Πάρα πολύ ενδιαφέροντα και τα στοιχεία που συνέβαλες εσύ στη συζήτηση.

quote:

---

Λέγεται, πως συναντάς την αδελφή σου ψυχή και παραμένεις μαζί της, μόνο όταν έχεις να συντελέσεις μαζί της ένα σημαντικό έργο, μία αποστολή για το καλό της ανθρωπότητας....

---