- Το Αμφιθέατρον - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Του ΕΜΠ, της Φιλοσοφικής, του Φυσικού, του Μεταξουργείου, του Αν, των εμβυθώς κινούμενων όρχεων, και στην τελική, του καθεμιανού καθρέφτη, ασχέτως καταστάσεως, ρωγμών και παρελθόντος. Απλώς το γαμφιθέατρο της μιζέριας του καθεμιανού δηλαδής.
-Γαμείς, μεγάλε?
-Γαμώ, κύριε δικαστά.
Άπορες κορασίδες, φοιτήτριες, Milfάκια, τη γυναίκα μου, άμα μου κάτσει ή και βαριέμαι, τη χούφτα μου αν δε με βλέπουν.
Αλλά.
Είμαι ειλικρινής, κι από αυτή μου την ειλικρίνεια, καθίσταμαι αθώος, και πριχού των άλλων τη διακόρευση, γαμώ τη δικιά μου τη συνείδηση, κι αυτό δεν το λες καν μαλακία. Το λες βέβαια αυτοκτονικό ιδεασμό, αλλά και διά ζώσης αυτογαμία, όμως πιστώνεις και την αγνή μου διάθεση να μοιραστώ. Ότι έχω, δηλαδή.
Κι αυτό που έχω, δεν το λες και λίγο. Όχι μόνο, γιατί οτι έχει κανείς καλό είναι, κι αυτό το λέει η κάθε δημοκρατία, αλλά και κυρίως, γιατί άμα και δεν πάρεις από αυτούς που κάτι έχουν, ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος.
Πάρε λοιπόν το κουβάλημά μου. Παρουσία, τρόπο, ύφος, παραγωγή!, empathy?. Πάρε, πάρε, πάρε. Πάρε κυρία μου!
Κι αν δεν πάρεις εσύ, εσύ λέω, που με βλέπεις από την τρίτη σειρά στο Αμφιθέατρο 4, θα πάρει το παιδί μου. Που δεν παίρνει το 222, και που θα μάθει την προπαίδεια σωστά.
Δύο δύο τέσσερα και τέσσαρα δεκάξι, και ...χμμμ σαρανταπέντε δώδεκα και γακ δεκαεφτά. Το λύνουμε αυτό. Δεν είναι δα και φυσική. Και κβάντα, και ξέρω εγώ από αυτά, γιατί με Qantas έχω πάει Αουστράλια, που είναι λίγο δίπλα από το ανάθεμα, αλλά όχι τώρα, μόλις πριν που κουνηθήκανε οι πλάκες από τα πετρέλαια.
- Γαμώ κύριε δικαστά, για να μην ξεχνιώμαστε.
Και με το συμπάθειο δηλαδή. Ότι προλάβω. Να εξυπηρετήσω δηλαδή, να μη μείνουνε παραπονεμένες οι κόρες. Οι δικές μου, του γείτονα, κι όλων των ματιών των ανθρώπωνε δηλαδή, που μας βλέπουν και σταυροκοπιάζουνε δεξιά κι αριστερά, με αγκύλες και παρενθέσεις και θυμιάματα. Αγιαστούρες, γιαβρί μου, που τις πας και σα μαστούρες, γιατί άμα το κάναμε και ρεμπέτικο, ίσα που κονομάγαμε στους Αρεοπαγίτες, τους Αεροπαγίτες, και τελοσπάντων, σε όσους την είδαν να παγώνουν κάτω από τη Ακρόπολη και προς Θησείο μεριά.
Μεγάλη υπόθεση η παγωμάρα. Να είσαι μαλάκας, να μην είσαι, να παγώνεις στη μοναδικότητα της απουσίας σου, να κυνηγάς αυτό που νόμιζες πως είναι το μυαλό σου, να ανακαλύπτεις πως ήταν το λεωφορείο τελικώς. Κι έχασες τη στάση, το δρομολόγιο, τη ψωλή στο παντελόνι σου, τη μπέσα και τα κουράγια σου. Ως άρχοντας όμως.
- Αρχοντικά γαμώ, κύριε δικαστά.
Ίσως κι αυτό να είναι που δεν καταλαβαίνετε, κυρίως. Την αρχοντιά. Αρχοντολεβέντης. Εγώ, τίποτα δεν θέλησα από αυτά που μου προσφέρατε. Και τα ταξίματά σας, από την αρχή τα κατάλαβα, και δεν μαντρώθηκα. Έχω τον δικό μου δρόμο, τον περπατώ μόνος μου, μου ανήκει και τον αφιερώνω πιστά και με συνέπεια, σε κάθε ορθόδοξα αισθανόμενο εγώ μου. Ή Εγώ μου.
- Λεβεντομαλάκας, κύριε δικαστά, ουδέποτε υπήρξα.
Ήμουν πάντα συνεπής, κι αυτό γνωρίζετε, πως είναι από μόνο του συγκινητικό. Μόνος μου κλαίω κάθε δείλι, κι από τους αποχαιρετισμούς μου αναπηδούν λόγχες κι ελπίδες, οράματα επικυκλικά και ακανθώδη, αγωνίες αληθινές και γνήσιες.
Γιατί, αν δεν είναι γνήσια η αγωνία της ανυπαρξίας μου, ποιός πούστης μπορεί να είναι αγωνιστικά γνησιώτερος εμού?
- Κύριε δικαστά. Στην ουσία, εγώ είμαι η δίκη.
Κι εσείς, εγώ είμαι. Και οι αξιότιμοι κατήγοροι, που άμα εκνευριστώ και λίγο, τους γαμώ και τη μάνα, εγώ είμαι. Εγώ ειμί η άμπελος. Και η ακακία, κι ο βασιλικός. Και η γαμοφούντα που δεν φτάνει για όλους, και που κάποιος πούστης έχει κρατήσει το γάρο δυο γύρους και δεν το κάνει πάσα. Εγώ ειμί το άπαν. Προς τέρψην και ενσάρκωση του ακροατηρίου, εις σάρκαν μίαν, δημοκρατικώς εκδιδόμενη και δεοντολογικώς αποκαθιστόμενη.
Η ειλικρίνεια και αγαθότητά μου είναι προφανής...χμμμ. Διότι τίποτα από όσα έπραξα σε βάρος –καθώς μου καταλογίζεται- άλλων, δεν είναι που δεν έπραξα, με τις αγνότερες και προς ανάψυξη, ή ακόμα και ανάταση προθέσεις, και προς τον εαυτό μου. Να μοιραστώ ηθέλησα, δημοκρατικώ τω δικαιώματι, το περιεχόμενο και τις λεπτές υφές της ύπαρξής μου. Τί πιό τίμιο από αυτό? Ποιός μπορεί στ’αλήθεια να κατηγορήσει τα κίνητρα και τις επιλογές μου?
- Κύριε δικαστά. Δηλώνω ένοχος.
Είμαι αφελής. Ναι. Είμαι πράγματι αφελής. Εις μάτην οι νουθεσίες και η άοκνος αγαθοεργία μου. Μάταιος ο κόσμος κι ο μπουρδελοντουνιάς. Εγώ, ο μικρότατος πουθενάς, που με το θράσος χιλίων καρδιναλίων, πίστεψα πως ημπορώ να επαναφέρω τους απωλεσθέντες στην οδό της αληθείας. Αμαρτία μου είναι η αλαζονία, και για αυτήν στέκω τελικώς υπόλογος, όχι προς το Αμφιθέατρο, αλλά προς το κενό.
ΥΓ.1. Για τα αδέρφια μου
ΥΓ.2. Γακ.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Αλλά αυτή είναι η Ελλάδα μας δυστυχώς, το θέμα είναι πως μπορούμε να την δικάσουμε και να προχωρήσουμε, χωρίς να την αλλοιώσουμε, αλλά να την εκσυγχρονίσουμε.
Μήπως τελικά είναι καλύτερα από αλλού, που ένας φοιτητής, θα έλεγε τικ τακ τικ τακ η ώρα και ο χρόνος περνά;
Ξέρεις παλιότερα τι με ενοχλούσε ή μάλλον προσπαθούσα να ξεσπάσω σε όλα αυτά που μου πρόσφεραν για να με εκνευρίσουν, τα σκ... των σκύλων στα πεζοδρόμια και ότι οι δύο στους δέκα, μην σου πω και ο ένας τα μαζεύαν, από εκεί ξεκινούσε οι παιδεία μας για εμένα.
Όταν στην Επαρχία οι Δήμοι φωνάζουν στους αγρότες να μην περνούν από κεντρικούς δρόμους με τα τρακτέρ και τους βρομίζουν και δεν περνούσε κανένας, άτυπος νόμος και όμως βατός.
Επειδή ζούμε σε Αστικές Πόλης σημαίνει ότι στοιβαζόμαστε και είμαστε ζώα;
Γιατί η παιδεία να είναι ίδια παντού και σε όλα τα κομμάτια της Ελλάδας, γιατί εμείς οι ίδιοι να δικαζόμαστε κάθε μέρα και να μην κάνουμε την ζωή μας καλύτερη από τα ποιο απλά.
Τι μας φταίει τελικά το Ακαδημίας-Ζωγράφου, ή το δρομολόγιο που περνάει ανά είκοσι λεπτά και παίρνει τους ανθρώπους του δεκάλεπτου;
Και ενώ δεν υπάρχει χώρος ακούς τις βρισιές έχεις μία αναπνοή Κυρία μου πήγαινε ποιο μέσα να μπούμε και εμείς, να φτάσουμε ποιο γρήγορα και μην αναπνέεις καθόλου.
Οπότε θα σου έλεγα πρώτα εμείς οι Έλληνες πρέπει να μάθουμε τους άτυπους νόμους και τι τελικά μας κάνει να οδηγηθούμε εδώ;
Μην ξεχνάς στους Ολυμπιακούς την παράδοση μας με το Ντάτσουν αυτό τα λέει όλα και αυτό προσφέραμε.
Τελικά πρέπει να αποφασίσουμε ζούμε για του τουρίστες και προσφέρουμε περίεργα φαινόμενα στον τουρισμό και τους δελεάζουμε, ή ζούμε γεια εμάς και εκσυγχρονιζομαστε, με τους άτυπους νόμου;
Και λέω άτυπους γιατί η Πολιτεία πρέπει να ήμαστε εμείς.
Άρα συμβιβαζόμαστε, άρα έχεις δίκαιο εμείς φταίμε.
Υ.Γ είναι πολύ ωραίο το κείμενο σου, για να μην ασχοληθώ, γιατί όλα αυτά τα βιώνω και τα έχω βιώσει.
Τι να πω που εγώ είμαι γυναίκα και δεν γ.... κυριολεκτικά, μόνο μεταφορικά και πάλι συγνώμη, αν δεν έπιασα τον ειρμό των σκέψεων σου, αλλά αυτά μου βγήκαν, με αυτά που διάβασα.
Το είδα όλο αυτό και γέλασα. Είναι πολύ αριστοκρατικό πράγματι, ειδικά τα επαναλαμβανόμενα "*****" το κάνουν υπέροχο.
Αντί να το γράφεις για εμένα και κάποιους άλλους εδώ μέσα που τάχα με ταυτίζεις με άξεστους και αγράμματους, γιατί δεν πας να το διαλαλήσεις στο χωριό σου, ή στον δρόμο ανάμεσα στους άξεστους;
Έξω είναι η κοινωνία των άξεστων. Αυτοί δεν πρόκειται να μπουν εδώ και να το διαβάσουν.
Αν είναι υψηλή ποίηση αυτό που κάνεις, τότε δεν μπορεί να διαβαστεί από άξεστους, θα πρέπει να τους το κάνεις πιο βατό.
Αν θέλεις να διορθώσεις την κοινωνία μην μιλάς με γρίφους που μόνο κλειστοί κύκλοι καταλαβαίνουν.
Με δυο λόγια, αυτό το θέμα το άνοιξες απλώς για να μου την πεις και όχι για να διορθώσεις την κοινωνία.
Ό,τι κλείνει, ανοίγει!
*
Ο φόβος ότι οι άριστοι μπορεί να μην είναι ανιδιοτελείς και άρα να εκμεταλευτούν την εξουσία,ήταν ανέκαθεν το σημείο που έδινε το "ιδεολογικό προβάδισμα" στις διάφορες μορφές των πολιτευμάτων της δημοκρατίας,έναντι της αριστοκρατίας.
Ακόμη και ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του δεν θεώρησε ότι οι πολλοί-εμείς ντε- οι πολίτες,θα είμασταν σε θέση να καταλάβουμε ότι η έννοια άριστος ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ την έννοια ανιδιοτελής και άρα ο Πλάτων δεν χρειαζόταν ασφαλιστικές δικλείδες στην Πολιτεία του.
Αρκεί κανείς να αντιλαμβανόταν, ότι οι πολίτες της πολιτείας που περιγράφει ο Πλάτων έπρεπε να είχαν ήδη ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙ από το σπήλαιο.
Ο Πλάτων παρουσίασε την τέλεια πολιτική λύση, με προυπόθεση να έχουν οι ακολουθούντες αυτήν,εξασφαλισμένο το ..εξιτήριο από το σπήλαιο.
Ο Αριστοτέλης διαφώνησε μαζί του, όχι στο ότι δεν είναι ιδανική και ωραιότατη η λύση του δασκάλου του,αλλά στο ότι θα υπάρξουν ικανές ..υποψηφιότητες για πολίτες αυτής της λύσης....
Για να το κάνω νιανιά..,ανησύχησε ότι ο αριθμός των αρίστων, θα είναι λίγο μονάχα μικρότερος, από τον αριθμό των πολιτών...
Και δεν βάζεις 15 άτομα να κυβερνήσουν 25...θα καταντούσε αστείο.
Έτσι λοιπόν ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ο Αριστοτέλης να παρουσιάσει μια δική του λύση,ένα μόρφωμα δημοκρατίας με ολίγον από αριστοκρατία.
Οι δυο άνδρες, αγαπητοί συνδίκτυοι στο μόνο που διαφωνούσαν, ήταν στο πόσο ακατάλληλη ήταν η δημοκρατία για τον τίτλο του ιδανικού πολιτεύματος.
Ο Πλάτων έλεγε ότι ήταν πολύ ακατάλληλη και ο Αριστοτέλης ότι ήταν... ολίγον ακατάλληλη.
Και οι δυο τους με λίγα λόγια είχαν αναγάγει την τυραννία των μεγάλων αριθμών,ως το εμπόδιο προς το ιδανικό πολίτευμα.
Ο πρώτος είπε λοπόν:δε γ@μιέται... εγώ θα επιλέξω να το αγνοήσω...τους τα είπα με το σπήλαιο...όποιος καταλάβει κατάλαβε.
Ο δεύτερος ..έκανε και μια παραπάνω προσπάθεια,δίνοντας μια ενδιάμεση λύση, στα πολιτικά του.
-----------
Σκέφτηκα προς στιγμήν να ανοίξω ένα θέμα περί πολιτευμάτων και πολιτών.
Ήθελα να μεταφέρω την αγωνία μου, σκεπτόμενος, ότι αν οι Πλάτων και Αριστοτέλης, θεωρούσαν ότι οι πολίτες των Αθηνών της κλασικής περιόδου ήταν χαμηλού επιπέδου για να κυβερνηθούν από ιδανικό πολίτευμα,τότε σε εμάς σήμερα, τι αξιολόγηση θα αναλογούσε;
Μετά είδα ότι ο καλύτερος τίτλος για ένα τέτοιο θέμα ήταν το κείμενο του DSM.Απλά είναι μεγάλο για ...τίτλος.
Όσοι λοιπόν έχετε την ...αλαζονεία να θεωρείτε ότι μπορούμε να ακουμπήσουμε το θέμα τούτο,όσοι έχετε καμμιά ιδέα για να πάρουμε εξιτήριο από το σπήλαιο...ελάτε.
Μόνο ας μην παρεξηγηθούμε μπερδεύοντας τις έννοιες αριστοκρατία με απολυταρχία.
Δεν θα ανεχτώ κρανιοχλαπάτσες που μπερδεύουν την έννοια του αρίστου με την έννοια του "φασίστα".
Είπαμε να βγούμε -όσο μπορούμε- από το σπήλαιο.
Αυτό προυποθέτει να έχουμε βγει από την ...έκτη δημοτικού πρώτα.
Ας διαβάσουμε τα αναγνωστικά μας πρώτα,ναι;
Εμπρός λοιπόν.
ΥΓ1: Ο πρώτος που έχει δηλώσει απόφοιτος δημοτικού,είναι ο φίλος μου ο Νικόμαχος.Ας πρόσεχε όμως.
.Είναι τιμωρημένος.Τον περιμένω αφού εκτίσει την ποινή.
ΥΓ2:Προς Μαρία3."Γ@μεί" κανείς και με την φαιά του ουσία.
Και εσύ έχεις από δαύτη.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 15/02/2014 08:39:00
Το θέμα μου ήταν πως με την φαία μου ουσία, μπορώ να αντιμετωπίσω την σκηνή που έγραψα ποιο πάνω και την ξανά μεταφέρω:
quote:Και ενώ δεν υπάρχει χώρος ακούς τις βρισιές έχεις μία αναπνοή Κυρία μου πήγαινε ποιο μέσα να μπούμε και εμείς, να φτάσουμε ποιο γρήγορα και μην αναπνέεις καθόλου.
Τελικά όμως τι είναι για τον καθένα μας οι άριστοι;
Ας ξεκινήσουμε όμως πως δημιουργήθηκε η πολιτεία ποιος ήταν ο λόγος;
Ήταν η ανάγκη ότι δεν μπορεί ο άνθρωπος να αυτό εξυπηρετηθεί μόνος του, οπότε και χρειαζόταν την βοήθεια ενός δεύτερου και ο δεύτερος του τρίτου και πάει λέγοντας.
Η ιδέα του Πλάτωνα για την ιδανική πολιτεία ήταν και θα είναι μία φοβερή ιδέα όπου θα απογειώνει την δημοκρατία.
Αλλά πιστεύω ότι ο Πλάτωνας ήταν εμπνευσμένος από την φύση των ζώων, όπου ναι μεν η μητέρα στέκεται στα παιδιά της μέχρι να απογαλακτιστούν αλλά μετά τα αφήνει και παίρνουν μόνα τους την δική τους πορεία.
Αλλά ακριβώς αυτό στα ζώα δεν υφίσταται το γνώρισμα, αδέλφια, ξαδέλφια, όταν είναι έτοιμα να ζευγαρώσουν υπερτερεί το ένστικτο, και δεν διαφέρει από την κοινωνία των ζώων, θα μου πεις εκεί παίζει ρόλο και η δύναμη.
Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ζω σε αυτήν την πολιτεία.
Ναι πιστεύω πλέον ότι οι πολιτείες είναι μεγάλες, οπότε που θα βρούμε το σοφό και θα τον αναγνωρίσουμε;
Θα σου δώσω τον όρο για το τι θα θεωρούσα εγώ άριστη πολιτεία.
Να ξεκινήσουμε όμως από το οικοδόμημα, η πολιτεία για εμένα θα έπρεπε να έχει μέχρι πέντε ή δέκα χιλιάδες κατοίκους.
Οι πόλεις να ήταν δομημένες σωστά στο ανάλογο γεωγραφικό μήκος και πλάτος και ο συντελεστείς να μην ήταν πάνω από τρεις ορόφους, το ποιο ψιλό κτήριο ας ήταν το τοίχος που θα στεγαζόταν η πόλη για να εξυπηρετεί τις διάφορες καιρικές συνθήκες, φαντάσου το σαν γυάλα που όμως θα καλύπτει και την οροφή όποτε υπάρχει ανάγκη, δηλαδή θα ανοίγει και θα κλείνει.
Τι εννοώ τα διάφορα φυσικά φαινόμενα, κατακλυσμούς, παγετώνες, καύσωνες, σεισμούς κτλ.
Αφού θα τα είχαμε λύσει όλα αυτά, γιατί η ανάγκη μας για προστασία και βοήθεια μας έκανε να στεγαστούμε όλοι μαζί, θα έμπαιναν και οι ανάλογοι νόμοι.
Ο καθένας θα είχε την δικιά του γη, μέσα στην πολιτεία, όπου θα μπορούσε να καλλιεργήσει και να τραφεί.
Θα υπήρχε δηλαδή, ο γεωργός, ξυλουργός, ο φούρναρης και όλοι θα παρείχαν τα κοινά αγαθά, σαν ανταλλαγεί αλλά όχι ακριβώς γιατί πάλι θα μας έκανε να έχουμε αποκλείσεις, ο μπατζανάκης του ξαδέλφου κτλ.
Στου δέκα χιλιάδες θα υπήρχαν τρεις αντιπρόσωποι με ένα κλιμάκιο δέκα πέντε είκοσι ατόμων, όπου θα συναλλάσσονταν με τις άλλες πολιτείες, για το τι υπάρχει ανάγκη, γεια παράδειγμα όχι προς της αποφάσεις, πάμε για πόλεμο, θα το ολοκληρώσω ποιο κάτω.
Θ υπήρχε στα κάποια χιλιόμετρα μία κυρίαρχη Πολιτεία κοντά όμως γεωγραφικά με την άλλη φαντάσου την Ολλανδία σε μέγεθος, όπου θα είχε την Πύλη της τεχνολογίας, όπου ο καθένας σύμφωνα με της ανάγκες του και τους αντιπροσώπους της εκάστοτε πολιτείας, (όπως ανέφερα ποιο πάνω) όπου θα έκριναν αυτήν την ανάγκη και θα έπαιρνε το ανάλογο υλικό, που χρειάζεται στις εργασίες του.
Οπότε επιστρέφω στην αρχική πολιτεία, ποιοι όμως θα ήταν οι τρεις αντιπρόσωποι και το κλιμάκιο τους και αυτό είναι το δύσκολο.
Και εκεί μπαίνουν οι σοφοί του Πλάτωνα, για εμένα θα έπρεπε να ήταν σαν το Πάπα να είχαν δηλαδή μεγάλη ηλικία, ή να ήταν παιδιά χαρισματικά, όπου οι πρώτοι θα κυβερνούσαν λίγα χρόνια λόγο γήρατος και οι δεύτεροι μέχρι την ενηλικίωση τους.
Γιατί εφόσον θα είχαμε πετύχει αυτήν την Πολιτεία θα είχαμε και την ανάλογη παγκόσμια εξέλιξη.
Δηλαδή μέσα από τις Πολιτείες θα γεννιόταν και για εμένα οι τέσσερις κατηγορίες, οι Αρχηγοί και το επιτελείο δεν τα ξεχωρίζω, οι Επιστήμονες, οι γνώστες (τους γνώστες θα του αναφέρω ποιο κάτω) και οι Πολίτες.
Ο καθένας θα ήταν πολίτης, αλλά σύμφωνα με την εξέλιξη του στην Πολιτεία δηλαδή το χάρισμα του, θα είχε την ευκαιρία να γίνει αρχηγός, Επιστήμονας, γνώστης ή πολίτης.
Γιαυτό και θα υπήρχαν πειραματικά βέβαια σχολεία ειδικευμένα όπου θα αναγνώριζαν τους χαρισματικούς.
Θα μου πεις είπα και τους ηλικιωμένους, ναι αυτοί θα ήταν στο επιτελείο από παιδιά και θα έφταναν στην απόλυτη σοφία και γνώση.
Τα πειραματικά αυτά σχολεία θα στέγαζαν τα παιδιά μόλις μπορούσαν να χωριστούν από την μητέρα δηλαδή να απογαλακτιστούν και εκεί θα έμεναν μέχρι την ενηλικίωση της, δηλαδή θα ήταν σαν μία τέταρτη κοινωνία, αλλά ουσιαστικά δεν υφίσταται γιατί για τον αν θα γίνουν πολίτες θα το έβλεπαν στην ενηλικίωση τους, οπότε είναι και αλληλένδετη με την τρίτη κοινωνία.
Και όταν θα αποφοιτούσαν από εκεί θα είχαν και το ανάλογο καλωσόρισμα από τους γονείς τους.
Αν συνέχιζαν να είναι πολίτες, γεωργοί και παράδειγμα θα έπαιρναν και την έκταση των γωνιών τους και ούτω κάθε εξής.
Θα μου πεις ποιος θα διοικούσε το σχολείο;
Οι νομοθέτες που θα ήταν και εκπαιδευτικοί, θα μάθαιναν στα παιδιά τους κανόνες της πολιτείας, την ανάλογη γνώση αφού έβλεπαν προς τα που τείνουν και αυτοί ανάλογα θα έβλεπαν πότε θα χρειαζόταν να δημιουργηθεί ένας καινούργιος νόμος.
Για εμένα ο όρος στους νομοθέτες, θα ήταν να μην είχαν οικογένειες έτσι ώστε να μην είχαν κάνει παιδιά, οπότε θα διέμεναν εκεί όλοι τους την ζωή και θα ήταν οι γνώστες, η τέταρτη κοινωνία.
Θα μου πεις αφού θα ήταν οι γνώστες πως θα γινόταν αυτό να μην κάνουν παιδιά, γιατί θα τους δημιουργούσα από την κατηγορία της επιστήμης και ο νόμος ο ποιο σημαντικός θα ήταν να μην κάνουν οι Πολίτες οικογένεια πριν τα τριάντα με τριάντα πέντε και στην κάθε οικογένεια θα έδινα τρία το πολύ παιδιά.
Αυτή θα ήταν η Πολιτεία για εμένα σε παγκόσμιο επίπεδο.
Πόσα χρόνια λες να χρειάζεται να φτιαχτεί για να μας βγάλει από το σπήλαιο;
Συγνώμη και πάλι αν δεν γίνω αντιληπτή αλλά έχω έναν τρόπο δικό μου να βλέπω τα πράγματα.
Ευχαριστώ καταρχήν για την ανταπόκριση σου, στην έκκληση μου.
Επειδή αναφέρθηκες σε πολλά σημεία που χρήζουν κουβέντας θα τα πιάσω ένα-ένα ξεχωριστά.
quote:
Ήταν η ανάγκη ότι δεν μπορεί ο άνθρωπος να αυτό εξυπηρετηθεί μόνος του, οπότε και χρειαζόταν την βοήθεια ενός δεύτερου και ο δεύτερος του τρίτου και πάει λέγοντας.
Υπάρχει αυτό που λες,αλλά δεν είναι η πρωταρχική ανάγκη δημιουργίας κοινωνιών...
Η ανάγκη όλων των όντων που διαθέτουν συνείδηση (βλέπε και το αντίστοιχο θέμα που πρωτοστατεί ο Κηφέας), είναι η λειτουργία βάσει ιεράρχησης αξιών.
Για να τίθεται θέμα αξιών και επιλογών,αυτόματα υπάρχει ανάγκη αλληλεπίδρασης με άλλα όντα που μετέχουν στο προαναφερθέν σύστημα αξιών...
Και ...τσακ νάτη ή απόδειξη ανάγκης ύπαρξης κοινωνίας.
---
quote:
Η ιδέα του Πλάτωνα για την ιδανική πολιτεία ήταν και θα είναι μία φοβερή ιδέα όπου θα απογειώνει την δημοκρατία.
Εδώ,θα σε ..στεναχωρήσω λίγο.
Ο Πλάτων είχε την άποψη ότι η Δημοκρατία ήταν το καλύτερο εκ των ...φαύλων πολιτευμάτων.
Κοινώς δεν είχε και την ευνοικότερη άποψη για την δημοκρατία.
Ο Αριστοτέλης ήταν λίγο λιγότερο αυστηρός με την δημοκρατία αλλά κι εκείνος ήταν επικριτικός μαζί της.
Θέλει πολύ προσοχή η ενασχόληση με τα πολιτεύματα.
Διότι ενώ η αριστοκρατία με την έννοια της αξιοκρατίας,είναι εν δυνάμει το αποτελεσματικότερο και ιδανικότερο πολίτευμα,ΚΡΥΒΕΙ σε περίπτωση που αλλοιωθεί, όλες τις εκφάνσεις των απολυταρχικών καθεστώτων που όλοι μας καταδικάζουμε.
Αντιστοίχως, οι αλλοιωμένες εκφάνσεις της δημοκρατίας κρύβουν φαυλοκρατία,δημαγωγία,αναποτελεσματικότητα και αναξιοκρατία.
Θέλει προσοχή η ενασχόλησή μας.Σε επόμενο στάδιο της κουβέντας θα επιχειρήσω μια ανάλυση-σύγκριση της δημοκρατίας και της αριστοκρατίας.
Θα αυτοστριμωχτώ-sic- και θα πάρω και θέση, τελικά.Υπομονή.
------
quote:
η πολιτεία για εμένα θα έπρεπε να έχει μέχρι πέντε ή δέκα χιλιάδες κατοίκους.
Ο αριθμός των πολιτών παίζει ρόλο όντως,αν και πρακτικό μόνο,στην επιτυχία του εγχειρήματος.
Η κλασσική Αθήνα π.χ. είχε βέβαια αρκετές δεκάδες χιλιάδες.
Δεν ήταν στον αριθμό το πρόβλημα της.
Δυστυχώς απείχε αρκετά (πολυ λιγότερο βέβαια από σήμερα)από το ιδεατό επίπεδο (όχι από άποψη αριθμών,αλλά επιπέδου πολιτών)
Όσον αφορά τους ρόλους των πολιτών,πρέπει να επισημάνω το εξής:
Ο αγρότης και ο δάσκαλος αποτελούν π.χ. διαφορετικού ρόλους.Ναι.
Αλλά χρήζουν ίσης ποσότητας σεβασμού.
Εκεί που χάνεται ο σεβασμός είναι όταν ο αγρότης πάει να το παίξει δάσκαλος και ο δάσκαλος αγρότης.
Πρέπει ο καθένας να αναγνωρίζει την ανωτερότητα του άλλου στα σημεία που αυτή υπάρχει.
Παράδειγμα:
Ο Αμεινίας π.χ. οφείλει να αναγνωρίσει ότι στα θέματα που πραγματεύεται ο Κηφεύς, πρέπει να ακούει,και να δέχεται ως βαρύτερης σημασίας άποψη, εκείνη του Κηφέα και όχι τη δική του.
Αντιστοίχως ο π.χ Κηφεύς κάνει με τη σειρά του το ίδιο όταν διακρίνει ότι σε κάποιο θέμα είναι περισσότερο ειδήμων, κάποιος άλλος.Κι ούτω καθ'εξής...
--------
quote:
Πόσα χρόνια λες να χρειάζεται να φτιαχτεί για να μας βγάλει από το σπήλαιο;
Έλα τώρα βρε.Αν είχα αυτήν την απάντηση,θα την είχα πει πρώτη πρώτη.
--------
quote:
Συγνώμη και πάλι αν δεν γίνω αντιληπτή αλλά έχω έναν τρόπο δικό μου να βλέπω τα πράγματα.
Αλλίμονο, αν ΔΕΝ είχες τον δικό σου τρόπο να βλέπεις τα πράγματα.
Το καλό με σένα είναι ότι δίνεις την πρέπουσα αξία και στον τρόπο θέασης των άλλων,από τη στιγμή που καταλαβαίνεις ότι έχει αξία.
Το θέμα συνεχίζεται..
την καλημέρα μου σε σένα και σε όλους.
ΥΣ: Στα περί περιγραφής της πολιτείας είσαι λίγο εκτός θέματος,αλλά είναι ενδιαφέροντα. Θα τα δούμε ίσως ξεχωριστά.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 15/02/2014 12:20:39
Απο τις αρχες Ιανουαριου 2014, που εγινα μελος σε αυτο το φορουμ ιντερνετικων συζητησεων, αποκομισα την εξης εικονα:
Μονολογος....Γ@μημ@νη...Πο@στη...Πουτ@νες...Μαλ@κ@ς...Γ@μω...Και ξανα Μονολογος.
quote:
ΜΙΑ ΣΥΝΟΨΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΑπο τις αρχες Ιανουαριου 2014, που εγινα μελος σε αυτο το φορουμ ιντερνετικων συζητησεων, αποκομισα την εξης εικονα:
Μονολογος....Γ@μημ@νη...Πο@στη...Πουτ@νες...Μαλ@κ@ς...Γ@μω...Και ξανα Μονολογος.
Είναι γνωστή ψυχολογική κατάσταση αυτή, "προβολή" τη λένε οι σχετικοί με τον χώρο
quote:Εδώ,θα σε ..στεναχωρήσω λίγο.
Ο Πλάτων είχε την άποψη ότι η Δημοκρατία ήταν το καλύτερο εκ των ...φαύλων πολιτευμάτων.
Κοινώς δεν είχε και την ευνοικότερη άποψη για την δημοκρατία.
Ο Αριστοτέλης ήταν λίγο λιγότερο αυστηρός με την δημοκρατία αλλά κι εκείνος ήταν επικριτικός μαζί της.Θέλει πολύ προσοχή η ενασχόληση με τα πολιτεύματα.
Διότι ενώ η αριστοκρατία με την έννοια της αξιοκρατίας,είναι εν δυνάμει το αποτελεσματικότερο και ιδανικότερο πολίτευμα,ΚΡΥΒΕΙ σε περίπτωση που αλλοιωθεί, όλες τις εκφάνσεις των απολυταρχικών καθεστώτων που όλοι μας καταδικάζουμε.
Αντιστοίχως, οι αλλοιωμένες εκφάνσεις της δημοκρατίας κρύβουν φαυλοκρατία,δημαγωγία,αναποτελεσματικότητα και αναξιοκρατία.Θέλει προσοχή η ενασχόλησή μας.Σε επόμενο στάδιο της κουβέντας θα επιχειρήσω μια ανάλυση-σύγκριση της δημοκρατίας και της αριστοκρατίας.
Θα αυτοστριμωχτώ-sic- και θα πάρω και θέση, τελικά.Υπομονή.Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 15/02/2014 12:20:39
Ναι αλλά με ποια κριτήρια εννοούμε πλέον την Αριστοκρατία, στην σύγχρονη Ελλάδα;
Γιατί πλέον για το σήμερα μιλάμε;
Και τι σημαίνει πλέον Δημοκρατία;
quote:
Ο αριθμός των πολιτών παίζει ρόλο όντως,αν και πρακτικό μόνο,στην επιτυχία του εγχειρήματος.
Η κλασσική Αθήνα π.χ. είχε βέβαια αρκετές δεκάδες χιλιάδες.
Δεν ήταν στον αριθμό το πρόβλημα της.
Δυστυχώς απείχε αρκετά (πολυ λιγότερο βέβαια από σήμερα)από το ιδεατό επίπεδο (όχι από άποψη αριθμών,αλλά επιπέδου πολιτών)Όσον αφορά τους ρόλους των πολιτών,πρέπει να επισημάνω το εξής:
Ο αγρότης και ο δάσκαλος αποτελούν π.χ. διαφορετικού ρόλους.Ναι.Αλλά χρήζουν ίσης ποσότητας σεβασμού.
Εκεί που χάνεται ο σεβασμός είναι όταν ο αγρότης πάει να το παίξει δάσκαλος και ο δάσκαλος αγρότης.
Πρέπει ο καθένας να αναγνωρίζει την ανωτερότητα του άλλου στα σημεία που αυτή υπάρχει.Παράδειγμα:
Ο Αμεινίας π.χ. οφείλει να αναγνωρίσει ότι στα θέματα που πραγματεύεται ο Κηφεύς, πρέπει να ακούει,και να δέχεται ως βαρύτερης σημασίας άποψη, εκείνη του Κηφέα και όχι τη δική του.
Αντιστοίχως ο π.χ Κηφεύς κάνει με τη σειρά του το ίδιο όταν διακρίνει ότι σε κάποιο θέμα είναι περισσότερο ειδήμων, κάποιος άλλος.Κι ούτω καθ'εξής...Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 15/02/2014 12:20:39
Ναι σε αυτό συμφωνώ γιαυτό και βάζω το πειραματικό σχολείο, στο κείμενο μου, γιατί από εκεί μπορούμε να βγάλουμε μία άκρη.
Μπορεί ο Επιστήμονας να έχει τον δικό του κήπο και να τον καλλιεργεί και μπορεί ο Αγρότης να παίρνει θέση με την ψήφο του και τους φόρους τους, στην ανάπτυξη των επιστημών στην Ελλάδα όταν υπάρχουν τόσα κονδύλια και παίζονται εκατομμύρια;
Γιαυτό και υπάρχει η έννοια της Δημοκρατίας της άποψις, γιατί ο καθένας μπορεί να έχει την δικιά του γνώμη, υπάρχουν πολύ Επιστήμονες που άνοιξαν θερμοκήπια και ασχολήθηκαν με φάρμες και πολύ αγρότες ή άλλων ειδικοτήτων άνθρωποι που πήραν δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
Απλά και στις δύο περιπτώσεις έχει δίκαιο ο Πλάτωνας γιατί ασχολήθηκαν με το όχι προς τα που έτειναν ή τι τους άρεσε αλλά με σύμφωνα με αυτό που τους υπέδειξαν οι γονείς τους, ή μάλλον τους έμαθαν.
quote:
Αλλίμονο, αν ΔΕΝ είχες τον δικό σου τρόπο να βλέπεις τα πράγματα.Το καλό με σένα είναι ότι δίνεις την πρέπουσα αξία και στον τρόπο θέασης των άλλων,από τη στιγμή που καταλαβαίνεις ότι έχει αξία.
Το θέμα συνεχίζεται..
την καλημέρα μου σε σένα και σε όλους.ΥΣ: Στα περί περιγραφής της πολιτείας είσαι λίγο εκτός θέματος,αλλά είναι ενδιαφέροντα.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 15/02/2014 12:20:39
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, απλά είχα αναφερθεί σε παραπάνω κείμενο για τους άτυπους νόμους και απλά ήθελα να δώσω έμφαση, στο ότι τα πάντα για εμένα ξεκινάνε από της υποδομές, εκείνη την εποχή τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Πιστεύω ότι στον άνθρωπο πρέπει να του δίνεται η ευκαιρία για νόηση και ότι όλοι άνθρωποι ήμαστε ίση σε αυτό το κομμάτι, αρκεί να μας δείξουν τον δρόμο.
Άρα για εμένα απλά η Πολιτεία πρέπει να είναι ευφυείς και συγχρόνως αριστοκρατική, ως προς την Αριστεία.
Πριν φτάσουμε στα της σύγχρονης Ελλάδας αλλά και στου σύγχρονου κόσμου,πρέπει να δούμε πρώτα το ρου της ιστορίας.
Εκεί "τρίφτηκαν" τα πολιτεύματα,εκεί απέκτησαν τις παραλλαγές τους,εκεί προσαρμόστηκαν-παραποιήθηκαν στις ανάγκες των φαύλων.
Σε αυτό το σημείο,οφείλεται ότι η ανθρωπότητα, ενώ έκανε μεν μεγάλα βήματα στον τομέα της γνώσης(επιστήμης-τεχνολογίας κλπ),ουσιαστικά δεν προήχθη πολιτικά...
Και όταν δεν έχεις προηγμένη πολιτικά ανθρωπότητα,τότε η πρόοδος που πετυχαίνεις πολιτισμικά φαίνεται μεγάλη, αλλά δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένη στους πληθυσμούς.
Ωραίες οι τέχνες.Υπέροχες.Θεμιτές.Ναι.
Αλλά άντε μίλησε για τέχνη στα 2/3 του γήινου πληθυσμού..
Και δεν εννοώ μόνο αυτούς που πεινάνε.Αυτό είναι προφανές σε όλους.
Προτιμώ να αναφερθώ σε όσους έχουν μεν λυμένο το βιοποριστικό, αλλά δεν απολαμβάνουν ούτε στο ελάχιστο, το αλατοπίπερο του γήινου πολιτισμού!
-----
Παράδειγμα:
Ο εργαζόμενος σε εστιατόριο στον Παναμά,θεωρείται αυτάρκης,έχει οικογένεια,έχει και ένα αυτοκινητάκι και φαινομενικά ζει μια "καθωσπρέπει" ζωή.
Στην πραγματικότητα οι ξένοι, κατά κύριο λόγο,επιχειρηματίες που έχουν αδράξει (και καλώς,εγώ σου λέω..) τις ευκαιρίες ανάπτυξης του τόπου,τον αποκαλούν "γελάδι"...
Άντε να μιλήσεις σε αυτόν τον άνθρωπο για "τέχνες",ή για "καλιέργεια".
Δεν θα είστε καν στο ίδιο μήκος κύματος.
Ή θα απορήσει ή αν είναι λίγο έξυπνος θα γελάσει σαρκαστικά...
----
Δεν υποτιμώ τα είδη της εργασίας.Ούτε παράλληλα, κατηγορώ την επιχειρηματικότητα.Καθόλου.
Δεν κατηγορώ αυτόν που κυνηγάει ένα καλύτερο επίπεδο παροχών, για τον ίδιο και την οικογένειά του.
Απλά επισημαίνω ότι όταν η "νοοτροπία" ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ, έχει συνιφασμένο το επάγγελμα του π.χ. ξυλουργού με περιορισμένη δυνατότητα εισοδήματος,περιορισμένο μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο,και μηδενική επιρροή στα κοινά,ΤΟΤΕ είναι εύλογο να μην προτιμά κανείς να γίνει ξυλουργός ακόμα κι αν από μικρός, σκάλιζε αλογάκια από κομμάτια ξύλου.
Έλα όμως που χρειαζόμαστε π.χ.ξυλουργούς...
Και τι έχει κάνει το .."σύστημα" για να λύσει το πρόβλημα;
Κρατάει τον πολύ κόσμο απαίδευτο.Αμόρφωτο.Έτσι ώστε να αποδέχεται και τη οποιαδήποτε δουλειά του επιβάλλεται,για να λύσει το βιοποριστικό του πρόβλημα,αλλά επειδή ακριβώς έχει πλασαριστεί η ιδέα ότι τέτοιες δουλειές δεν "απαιτούν" καλλιέργεια,καταδικάζει τους κάνοντες αυτές τις δουλειές, σε πολιτισμικό μαρασμό.
Αν όμως ήταν συνηθισμένη η ιδέα ότι ένας υδραυλικός,μπορούσε κάλλιστα να είναι καλλιεργημένος,να διαβάζει φιλοσοφία,να έχει αρκετό εισόδημα για να καλύπτει τις ψυχαφωγικές δραστηριότητες που επιθυμούσε,τότε....
Βλέπω ήδη κάποιους από σας να γελούν...να γελούν στην ιδέα του μορφωμένου υδραυλικού....
Δε γελάτε όμως όταν διαβάζετε, ότι ο Σωκράτης ήταν λιθοξόος...
Ανακεφαλαίωση:
Για να έχουμε τις βάσεις μιας εν δυνάμει επιτυχημένης προσπάθειας σχηματισμού πολιτείας,πρέπει να ΜΗΝ υπάρχει σύνδεση του επαγγέλματος που ασκείται με το επίπεδο καλλιέργειας του ατόμου.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί αυτό που όλοι πιπιλάνε, αλλά κανείς δεν προτείνει μια οδό επίτευξης.Την παιδεία για όλους.
Ξέρω ότι πολλοί θέλουν να φτάσουμε κατ' ευθείαν στο αποτέλεσμα.
Ποιο ρε φίλε είναι το πολίτευμα που προτείνεις;
Μα εκεί είναι το πρόβλημα.. Διαλέχτε όποιο θέλετε τότε.Όποιο και αν επιλέξετε, είναι καταδικασμένο να αποτύχει.
Η δημοκρατία θα καταλήξει είτε σε δημαγωγική οχλοκρατία,είτε σε ολιγαρχία στη χείριστη μορφή της, όπως είναι σήμερα σε ΟΛΕΣ σχεδόν τις χώρες του Κόσμου.
Η αριστοκρατία θα καταλήξει σε κληρονομική τιτλοκρατία.
Και ούτω καθ'εξής...
Πρέπει για μια φορά επιτέλους να τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
συνεχίζεται...
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Οφείλω στον εαυτό μου να βγάλω το φανταστικό μου καπέλο στον DSM και να ρίξω και μια υπόκληση για το παρόν θέμα.
Παρένθεση, ο καθείς θα το αντιληφθεί και θα το ερμηνεύσει σύμφωα με τα δικά του Πάθη και ένορκες απολογίες.
Με τις λιγοστές μου βασικές γνώσεις και με την απειροελάχιστη κριτική ικανότητα, αυτό που αποκόμισα ήταν τεράστιο.
Η σημερινή κοινωνία σε μια σελίδα απείρου κάλλους.
Η "υποχρεωτικη" γνώση σε αμφιθέατρα υποχρεωτικής και μη παρακολούθησης από αγανκτισμένους ή μη εφηβους τω πνευματι (story of my life). H, τελικώς, ηθηλημένη ανάγκη για εμπλούτιση γνώσης και η μισαλλοδοξία (ας μου επιτραπεί ο ορος) που αυτη συνεπάγεται. Πως οδηγούμαστε σε φαύλο κύκλο που ξεκινά με την αγνή πρόθεση για μεταλαμπάδευση της γνώσης που αποκομίσαμε (Μαμά, έμαθα την αληθινή ιστορία πίσω από τις μάγισσες του Σάλεμ, Ω ναι ευθυνόταν ενας και μόνο μύκητας, ο Claviceps purpurae) και πως καταλήγουμε να απολογούμαστε και κρινόμαστε για αυτην (Μα τι λες, ηταν όλα προιον μαυρης μαγείας και όχι "προιον" μυκητα).
Συγγνώμη αν ξέφυγα και από το θέμα και από άποψη έκτασης.
Βάζω το φανταστικό καπέλο που εβγαλα πριν και αποχωρώ.
Edited by - Σοφία_ on 16/02/2014 13:44:21
<< Η λογικη και τα μαθηματικα δεν στηριζονται σε αξιωματα. Διαπρατουμε σφαλμα οταν εκλαμβανουμε το ευλογοφανες, το προφανες των θεμελιακων νομων, ως κριτηριο ορθοτητας στην λογικη.>>
L. Wittgenstein
quote:Θα παω ακομη πιο μακρια φιλε Heretic, και θα μιλησω για νευρωσεις. Τις νευρωσεις, που διακατεχουν οχι μοναχα την ελληνικη κοινωνια, αλλα και την ευρητερη συγχρονη αντιληψη, του καταναλωτισμου και της κυριαρχιας.
Είναι γνωστή ψυχολογική κατάσταση αυτή, "προβολή" τη λένε οι σχετικοί με τον χώρο.
Κατα την αποψη μου, ειναι νευρωσεις που δημιουργιθηκαν μεσα απο τον ορθολογιστικο καταναγκασμο, ο οποιος στρεφεται απεναντι στην φυση και τον κοσμο, και που ως αρχη του εχει, το να μπορω ως ατομο ως ενα, να ελεγχω, να προβλεπω , να ασκω εξουσια στο ολο.
Οι νευρωσεις ομως, δεν θεραπευονται μονοσημαντα με την αποστασιοποιηση του ατομου απεναντι στο συνολο. Αυτο σημαινει οτι για να απαλαγει καποιος απο την νευρωση του, θα πρεπει προηγουμενος να συνειδητοποιησει την κατασταση του , καθως επισης και το βαθος αυτης της καταστασης. Ετσι εκτος απο τα φαρμακα, τα οποια θα χρησημοποιησει , θα πρεπει να συμμετεχει και ο ιδιος ενεργα στην θεραπεια, μεσα απο την αλλαγη της συνειδητοποιησης του προβληματος του, ολιστηκα και ψυχαναλυτικα.
Με τον ιδιο τροπο ο ανθρωπος ο οποιος θεωρει οτι εχει να μας πει κατι, θα πρεπει να συνειδητοποιησει την κατασταση του ολου ως ολο, και λιγοτερο του ενος και του ατομου , το οποιο στεκεται και κατευθυνει νευρωτικα το ολο, στην αληθεια που αυτο θεωρει ως μια και μοναδικη.Η οποια αληθεια μπορει να ειπωθει ομως, ειναι κατα την αποψη μου, αποτελεσμα ελευθεριας και συνειδητοποιησης, ενος κοσμου συνθετου πολυδιαστατου και σφαιρικου.
Τον αφιερώνω πρωτίστως στον θεματοθέτη,
αλλά και στον Admin (ως επανόρθωση για τον ...μπελά που προκάλεσα προχτές)
--------------------------------------------------------------------
---Διάλογος:Ο Πλάτων συναντά τον εν δυνάμει δραπέτη του σπηλαίου.---
Δραπέτης: Δάσκαλε,βγήκα..
Πλάτων: Από που?
Δραπέτης: Από το σπήλαιο,δάσκαλε.Βγήκα.
Πλάτων: Το σπήλαιο δεν έχει σύνορα.Είναι παντού.
Δραπέτης: Δεν βλέπω πια τρομακτικές σκιές.
Πλάτων: Οι φίλοι σου που είναι?
Δραπέτης: Μέσα, δάσκαλε.
Πλάτων: Και δεν τρομάζεις,μόνος σου,εδώ έξω?
Δραπέτης: ...Είμαι μόνος μου ,ναι.Αλλά δεν είσαι και συ εδώ δάσκαλε?
Πλάτων: Εγώ είμαι νεκρός.Οι πολιτείες αποτελούνται από ζωντανούς.
Δραπέτης: Μα σε βλέπω καθαρά ,τώρα,μπροστά μου,δάσκαλε.
Πλάτων: Πως σε λένε Φίλε?
Δραπέτης: Κανένα,δάσκαλε.Το όνομά μου είναι Κανένας.
Πλάτων: Ποιος σου έδωσε αυτό το όνομα?
Δραπέτης: Οι φίλοι μου δάσκαλε.Εκεί.Μέσα.
Πλάτων: Τυχερός ήσουν.Δεν μπορούν να σκοτώσουν τον Κανένα.
Δραπέτης: Οι φίλοι μου δάσκαλε? Θα με σκότωναν?
Πλάτων: Αν προσπαθούσες,ναι.
Δραπέτης: Αν προσπαθούσα να τους πείσω,δάσκαλε?
Πλάτων: Αν προσπαθούσες να τους λύσεις.Όσο προσπαθείς να τους πείσεις,μονάχα σε κοροιδεύουν.
Δραπέτης: Ναι,δεν τους έπεισα,αυτό είναι αλήθεια.
Πλάτων: Και προφανώς,δεν επιχείρησες και να τους λύσεις.Αφού είσαι εδώ.
Δραπέτης: Δηλαδή δάσκαλε,λες ότι είναι αδύνατο να μεταφερθεί η ελπίδα λύσεως των δεσμών?Πρέπει ο καθένας να λύνεται μόνος του?
Πλάτων: Μέχρι τώρα,έτσι είναι Κανένα.
Δραπέτης: Έτσι εξηγείται η μοναξιά εκτός του σπηλαίου δηλαδή?
Πλάτων: Μέχρι να τα καταφέρει ο επόμενος εγωιστής,έχει γεράσει ο προηγούμενος.
Δραπέτης: Εγωιστής δάσκαλε?
Πλάτων: Εγωιστής είναι ο κάθε κανένας που κουράζεται για να λυθεί,αλλά όχι για να πείσει.
Δραπέτης: Μα δεν είπες ότι θα με σκότωναν δάσκαλε? Οι δεσμώτες φίλοι μου?
Πλάτων: Κανείς δεν μπορεί να σκοτώσει τον Κανένα.Δεν με προσέχεις φίλε.Δεν ακούς.Εκτός από τα μάτια,το σπήλαιο σου κατέστρεψε και τα αυτιά.
Δραπέτης: Θα πάψω να είμαι εγωιστής.Θα γίνω πολίτης.
Πλάτων: Χρειάζεσαι κι άλλους για να το πετύχεις αυτό,το ξέρεις τώρα πια,έτσι δεν είναι?
Δραπέτης: Το άκουσα δάσκαλε.Τα αυτιά μου γιατρεύονται σιγά σιγά.
Πλάτων: Χαίρομαι,για τον φίλο μου τον Κανένα.
Δραπέτης: Εσύ το πέτυχες δάσκαλε.Εσύ με γιάτρεψες.
Πλάτων: Δεν είμαι ο Ασκληπιός φίλε.Μπερδεύεσαι πάλι.Ο Πλάτων είμαι.Και είμαι νεκρός.Θυμάσαι?Οι νεκροί δεν βοηθούν Κανέναν,Κανένα.
Οι ζωντανοί βοηθούν τους ζωντανούς.
-------------------------------------------------------------------
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 16/02/2014 20:17:57
quote:
arte:ΜΙΑ ΣΥΝΟΨΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ
Απο τις αρχες Ιανουαριου 2014, που εγινα μελος σε αυτο το φορουμ ιντερνετικων συζητησεων, αποκομισα την εξης εικονα:
Μονολογος....Γ@μημ@νη...Πο@στη...Πουτ@νες...Μαλ@κ@ς...Γ@μω...Και ξανα Μονολογος.
Καλώς ήρθες στην Εσωτερική Αναζήτηση!
Λοιπόν, είναι κάποιες μέρες τώρα, που είχα πάει σε μια διάλεξη ενός φίλου για τη θρησκεία (τον μονοθεϊσμό).
Ο φίλος μου, υποψήφιος διδάκτωρ φιλοσοφίας και πολύ καλός ομιλητής + φιλόσοφος. Το κοινό, καλοπροαίρετοι στην πλειοψηφία τους άνθρωποι, με υπαρξιακές-μεταφυσικές ανησυχίες πολλαπλών και ποικίλων κατευθύνσεων. Έιχαν ήδη προηγηθεί (τον προηγούμενο καιρό) κάποιες άλλες ομιλίες για διάφορα θέματα, σε κάποιες δε από αυτές είχαν αναφερθεί και πράγματα που για τη δική μου φιλοσοφικο-επιστημονική θεώρηση ήταν, ας το πω έωλα, ή στην καλύτερη περίπτωση αρκετά πιο ευκολοχώνευτα.
Η διάλεξη του φίλου μου ήταν εξαιρετική. Σαφής, κατανοητή, με φιλοσοφική και επιστημονική ακρίβεια χωρίς να μπαίνει σε ακατανόητες πολυπλοκότητες. Είχε, αυτό που λέμε φιλοσοφική δομή.
Και έβαζε "το μαχαίρι στο κόκαλο". Κυρίως αυτό.
Ακόμα και στα σημεία που επιχείρησε να παρουσιάσει την βιωματική όψη των θρησκευόμενων, το έκανε με δίκαιο τρόπο απέναντι στη φιλοσοφία και τη θρησκεία (ταυτόχρονα).
Η ομιλία ξεσήκωσε θύελλες.
Θύελλες απέναντί του.
Γιατί;
Δεν ξέρω, ίσως είναι η υπαρξιακή μας αγωνία, αυτή που μας κάνει να είμαστε παράλληλα αναζητητές του αγνώστου και οι χειρότεροι σκοταδιστές (στη συγκεκριμένη περίπτωση, απέναντι στην καθαρότητα της φιλοσοφίας). Αλλά έτσι γίνεται, όταν στέκεσαι στο "χείλος της αβύσσου", το σκοτάδι και το κενό του φόβου για το άγνωστο, φανερώνει την πραγματική μας ανθρώπινη αδυναμία.
Μετά από 12 χρόνια στο ESOTERICA, μου προκαλεί πλέον μικρότερη έκπληξη αυτό που γράφεις arte.
*
Γιαυτό και ήσουν σωστός ότι πρέπει να βρούμε από που ξεκινάει.
Ο διάλογος σου με τις λέξεις μου άρεσε πολύ και μου θύμισε, τον Οδυσσέα με τον Κύκλωπα, που όταν τον ρώτησε ποιος είσαι εσύ, του είπε ο κανένας και ο Κύκλωπας τον πίστεψε, αλλά ο Οδυσσέας υπήρχε.
Επιστρέφω ποιο πάνω ως προς το ξεκίνημα, η Χώρα που ζούμε είναι από τους πρώτους μεγάλους Πολιτισμούς και μην σου πω ο πρώτος, όχι επειδή είναι η Χώρα μου.
Οι υπόλοιποι ήταν οι Αιγύπτιοι, οι Ρωμαίοι, οι Κινέζοι και οι Ιάπωνες, θα προσθέσω και τους Ινδούς ως προ την Θεοσοφία και τους Ιθαγενείς και βάζω εμάς τελευταίους, όχι ως προς τον Πολιτισμό, για να τους ξεχωρίσω, αφού μιλάω και για Έλληνες και Ρωμαίους, βάζω και Κινέζους και Ιάπωνες, μιλάω πάντα για μεγάλους Πολιτισμούς.
Θα μιλήσω περιληπτικά, ως προς τον κάθε πολιτισμό.
Όλοι αυτοί οι πολιτισμοί στα χρόνια που περάσαν μας δίδαξαν κάτι, οι Αιγύπτιοι με τους Φαραώ και τους δούλους, όπου οι δούλοι ξεσηκώθηκαν, βλέπουμε την φυλή του Ιούδα, άρα και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Οι Ρωμαίοι με τόσα χρόνια μετά μας δείχνουν την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τον Πρώτο Βασιλιά-Αυτοκράτορα, τον τίτλο του Καίσαρα δηλαδή και την Αριστοκρατία.
Η Κίνα την οχύρωση και την πρόληψη με το μεγαλύτερο τοίχος του κόσμου το Σινικό, υποδομές.
Η Ιαπωνία μας θυμίζει την Χώρα της επαγγελίας, γιατί το ως ενιαίο σύνολο προέρχονται από πολλές ομάδες, οι οποίες μετανάστευσαν στα νησιά από άλλα σημεία της Ασίας, στα οποία περιλαμβάνονται η Κίνα και η Κορέα, μου θυμίζει την Παγκοσμιοποίηση με έναν Αυτοκράτορα, να κυβερνά την αυτή την Αυτοκρατορία.
Ελπίζω να καταλαβαίνεται το σκεπτικό μέχρι εδώ και να μην χρειάζονται διευκρινήσεις.
Και την Ινδία ιθαγενείς βέβαια Θεοσοφιστές που δημιούργησαν τον Βουδισμό και τον Ζαϊνισμό, λόγο του ότι ιθαγενείς εξοντώθηκαν θα έλεγα από τους λαούς που κατέβηκαν από τα Βόρεια, άρα και τον πρώτο θρησκευτικό πόλεμο.
Οπότε αν τα δούμε όλα αυτά μαζί αρχόμαστε στους Έλληνες και θα βάλω και την Μακεδονία αν και δεν ήταν ενιαίο κράτος, όπου μας διδάσκουν όλα τα παραπάνω, συν το τι σημαίνει Πολιτεία και Πολίτης, (ήμασταν κοσμογυρισμένη από τότε), το μόνο που δεν πετύχαμε και γιαυτό μας αλλοίωσαν ήταν αυτή η Παγκοσμιοποίηση, του ενός Αυτοκράτορα, γιαυτό και ήμασταν διαιρεμένη, δηλαδή ο απόλυτος όρος, διαιρεί και βασιλεύει.
Από όλα αυτά διδαχτήκαμε και περισσότερο οι βόρειοι, γιαυτό και είδαμε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο τον Χίτλερ να παίρνει μαζί τους Ιταλούς και τους Ιάπωνες, πιστεύω ότι δεν ήταν τυχαίο, στην παγκόσμια αυτοκρατορία που ήθελε να δημιουργήσει, νόμιζε είχαν την γνώση.
Και καταλήγω γιατί τα αναφέρω όλα αυτά, η Πολιτεία δεν έπαιζε ρόλο για να διδαχθούν σε κανέναν και να παραδειγματιστούν;
Η οργάνωση ρε παιδί μου, βλέπουμε χώρες που δεν έχουν δώσει τα φώτα τους στον πολιτισμό και έχουν καλύτερη εξέλιξη από εμάς και είναι οργανωμένες.
Μήπως λόγο του κλίματος οι Αρχαίο Έλληνες ναι ήταν ευφυής αλλά έμεναν στο λόγια και στις συζητήσεις όπως και τώρα, δηλαδή ονειρευόταν τα ιδανικά πράγματα, αλλά λόγο του διαλόγου πολύ συζητιόταν και μέναν στα χαρτιά σαν την σημερινή, γραφειοκρατία ένα πράγμα, η φιλοσοφία με άλλα λόγια άλλα όχι στην πράξη;
Και γιαυτό ΑΜΕΙΝΙΑΣ παραπάνω, συνδύασα και τον Πλάτωνα με την δημοκρατία, γιατί δεν πήγε να κάνει δικό του Πολίτευμα, να το επιβάλλει, αλλά μόνο το συζήτησε και πήραμε και από αλλού τους απόψεις τους όχι από δικά του γραπτά, γιατί όλοι ήταν ευφυής αλλά υπήρχε το διαιρεί και Βασιλεύει όπως είπα ποιο πάνω, με τα λόγια όμως και δεν υπήρχε κατά την άποψη μου βέβαια, η Αριστοκρατία ως προς την Αρχηγεία.
Οπότε στην Αρχαία Ελλάδα για εμένα, θα έπρεπε σύμφωνα πάντα με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, μέσα από τους ευφυείς, σαν αρχή να γεννιόταν οι αριστοκράτες και να λεγόταν άριστοι, για αρχή δηλαδή.