FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Βλέπει κανείς εκφράσεις στα πρόσωπα των νεκρών? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

- Βλέπει κανείς εκφράσεις στα πρόσωπα των νεκρών? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ11 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/1

13/01/2012, 18:45:23

Αν φεύγοντας απ εδω, συνεχίζεις να έχεις θυμό, κακιά, ζήλια, να σφαιτεριζεσαι ανθρώπους, να ζεις μέσα στη σύγκρουση.....Να πονας,

.......τότε δεν έφυγες,
........μα είσαι εδω,

Και αν επανεμφανιζεσαι σε κάποια άλλη μορφή,

Τότε τι είναι η ψυχη?

Καλο σου ταξίδι μητέρα,

Σκορπα πάντα αγάπη,

όπου και να βρίσκεσαι.

Ψηλός

13/01/2012, 21:12:53

quote:

Αν φεύγοντας απ εδω, συνεχίζεις να έχεις θυμό, κακιά, ζήλια, να σφαιτεριζεσαι ανθρώπους, να ζεις μέσα στη σύγκρουση.....Να πονας,
.......τότε δεν έφυγες,
........μα είσαι εδω,
Και αν επανεμφανιζεσαι σε κάποια άλλη μορφή,
Τότε τι είναι η ψυχη?
Καλο σου ταξίδι μητέρα,
Σκορπα πάντα αγάπη,
όπου και να βρίσκεσαι.

Καλό της ταξίδι Πλάτωνα.
Καλή Ανάσταση.

lixosΜέλος

13/01/2012, 21:15:41

Πλάτωνα,

Να είσαι καλά να τη θυμάσαι. ΜΟΝΟ έτσι τελικά δεν πεθαίνουν πραγματικά οι άνθρωποι, με το να τους θυμόμαστε...

MrityamΝέο Μέλος

13/01/2012, 21:36:30

Λυπάμαι

Mrityam

stiv

13/01/2012, 21:47:53

ΠΛΑΤΩΝΑ ,καλο ταξιδι της εκει που παει.

trelantonisΜέλος

13/01/2012, 22:25:29

ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ

13/01/2012, 23:03:24

Για σένα θα πεθάνει μαζί σου.Τώρα θα ζεί,μαζί σου!

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

15/01/2012, 00:44:19

Παιδιά σας ευχαριστώ, μα μιας και είμαστε διαδικτυακα φιλαράκια, θέλω να σας γράψω δυο λόγια, με τον τροπο μου, που ορισμένοι απο εσάς σίγουρα θα καταλάβουν.

Είχε πολυ κόσμο στο νεκροταφείο, είχα να δώ συγγενείς δεκαετια και βάλε, Συλλυπητήρια, φιλία που δεν τελείωναν, μια να κοιτάζω τον πατέρα μου, μια την αδερφή μου, μια τους παπάδες με τα λιβανια τις συγχωρεσεις και τις ευχές για ανάπαυση στις αγκαλιές του κυρίου, και γω να φχαριστω σιωπηλά την μανούλα για την αγάπη της, αυτη που απο μέρους της ποτε δεν έλειψε....και μέσα μου συνεχίζει...

Πως να κλαψεις και γιατι κλαις, όταν κάποιος φεύγει....

Το σκεφθηκατε σοβαρά?

Γιατι δεν έχεις την εικόνα του πια, η κάτι που σου έδινε....

Μα αν σου έδωσε κάτι πραγματικα, και αυτο συνεχίζει μέσα σου, ΑΝΑΊΤΙΑ, τότε αυτο είναι αθάνατο, και αυτη είναι η αθανασία της ψυχής.

Οι άνθρωποι νομίζουν πως η αθανασία είναι κάπου και τους περιμένει...γιατι ζουν με εικόνες και συμπεράσματα, όχι με αγάπη.

Η αγάπη που νομίζουν πως έχουν, είναι στο χρόνο...έχει αρχή και τέλος.

Μα η ΑΓΆΠΗ....που δεν έχει αιτία...

Και πάλι καλο σου ταξίδι μητέρα,

σας αγαπώ απο τα βάθη της καρδιάς

Χ.

Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 15/01/2012 00:48:20

MrityamΝέο Μέλος

15/01/2012, 13:52:56

Να είσαι καλά Πλάτωνα. Όταν χάνουμε κάποιον που αγαπούμε έχουμε πολλούς λόγους να στεναχωριόμαστε και οι περισσότεροι αν όχι όλοι έχουν να κάνουν με μας. Προσκόλληση με όλη την παροδικότητα. Η αγάπη κατά την γνώμη μου πάντα είναι αναίτια αλλιώς έχει άλλα ονόματα. Νιώθω κάπως που ξεκίνησα ένα θέμα που έχει σχέση με τον θάνατο και κατά την διάρκειά του συνέβη ένας θάνατος....που πήγαν οι άθλιες ζωές, ανησυχίες, φόβοι, κακίες, εγωισμοί, όνειρα, έρωτες όλων αυτών στους σωρούς των μνημάτων?

Mrityam

lixosΜέλος

15/01/2012, 15:30:49

Αν και όταν το είχα πρωτακούσει είχα εκνευριστεί πολύ, τελικά όταν χάνουμε έναν δικό μας, πρώτα για τον εαυτό μας κλαίμε. Τώρα τολμώ να ομολογήσω ότι ναι έτσι είναι ΑΛΛΑ, μήπως αυτός ο πολύ δικός μας που φεύγει πάλι μέρος του εαυτού μας δεν είναι; Οπότε ταυτόχρονα τελικά θρηνείς για πολλά: και για σένα (ΚΑΙ ΑΣ ΤΟ ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΌ!!!) αλλά και για κείνον που έφυγε. Και για τα δικά σου αλλά και για τα δικά του χαμένα όνειρα.

YUGI-OHΜέλος

16/01/2012, 14:12:18

<<Αυτό ας φτάσει σ'όλων σας τ'αυτιά.
Μα κι ο καθείς σκοτώνει ό,τι αγαπά.
Άλλοι με κολακείες το σκοτώνουν.
Κι άλλοι με το φαρμάκι στη ματιά.
Οι δειλοί μ'ένα φιλί τους το σκοτώνουν.
Κι αυτοί που είναι γενναίοι με μια σπαθιά.
Άλλοι σκοτώνουν νέοι την καλή τους.
Κι άλλοι σαν φτάσουν πια στα γηρατειά.
Με λάγνο χέρι άλλοι την πνίγουν.
Κι άλλοι με των χρημάτων τη γητειά.
Γοργά οι πονετικοί για να τελειώνουν.
Παγώνουν το κορμί με μαχαιριά.
Άλλοι αγαπούν λιγότερο και άλλοι περισσότερο.
Άλλοι πουλάνε τον έρωτα,άλλοι τον αγοράζουν.
Άλλοι σκοτώνουν με δάκρυα κι άλλοι βουβά χωρίς στεναγμό.
Γιατί καθένας σκοτώνει ό,τι αγαπά.
Μα δεν πληρώνουν όλοι τόσο ακριβά.>>

EZEL [επ.71]

emre aydın - Hoşçakal[Αντίο]