- Βιβλική Έξοδος: μύθος ή πραγματικότητα; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Οχι. Αυτός γράφει ένα άρθρο στο οποίο άλλοι φαίνεται να ψεύδονται και να παρερμηνεύουν τα δεδομένα.

quote:

---

trexagireve

Επιστήμονες και λενε ψέματα,έτσι για πλάκα;Με ποιό κριτήριο και σκοπό;
Γιατί;Θέλουν να κάνουν αστεία;

---

Δεν είναι επιστήμονες. Συγκεκριμένα αυτός ο Ron Wyatt μόνος του ανακηρύχθηκε αρχαιολόγος χωρίς να διαθέτει την απαραίτητη γνώση.

http://rationalwiki.org/wiki/Ron_Wyatt

Δεν είναι θέμα αστείων. Απλά μερικοί άνθρωποι είναι επιπόλαιοι και βιαστικοί στα συμπεράσματά τους, άλλοι μπορεί να πασχίζουν να βγάλουν τη θρησκεία τους αληθινή καταφεύγοντας σε υπεραπλουστευτικές ταυτίσεις και προσεγγίσεις. Αλλοι μπορεί να έχουν σκοπό τη δημοσιότητα, την προβολή και τα φράγκα. Δεν ξέρω τα κίνητρα του κάθε ανάλογου "ερευνητή" αλλά οπωσδήποτε δεν υπάρχει γενική αποδοχή των θεωριών τους στην αρμόδια επιστημονική κοινότητα...

quote:

---

trexagireve

Αλλα, αυτοί που κρύβουν τέτοια στοιχεία, κάνουν καλό;..

---

Κανείς δεν κρύβει στοιχεία. Εσύ πώς το ξέρεις? Εκτός αν τα έχεις κρύψει εσύ...

quote:

---

trexagireve

Και άσε τις πηγές, μιλαμε για δεδομένα και στοιχεία..Αν ξέρεις, μόνος σου λύνεις το πρόβλημα, καταλαβαίνεις...Αν έχεις συνηθίσει,

---

Την πηγή σου πρότεινα να την βάζεις για αποφυγή "προβλημάτων" με τους διαδικτυακούς τόπους γενικότερα. Ελπίζω να με καταλαβαίνεις...

quote:

---

trexagireve

Η λατρεία του χρυσού μόσχου,είναι ένα ενωτικό των δυο πλευρών στοιχείο...Η περιγραφή τού ότι ο λαός Ισραήλ είχε οικειοποιηθεί τη λατρεία ενός χρυσού μόσχου, αμφισβητούνταν για πολύ καιρό από κοσμικούς μελετητές. Παρατηρούσαν ότι η λατρεία του ταύρου ήταν κοινή και στην Αίγυπτο και στη Χαναάν, αλλά όχι η λατρεία του μόσχου. Όμως, το 1991 βρέθηκε ένα άγαλμα ενός ασημένιου μόσχου σε μια ανασκαφή της αρχαίας Ασκαλών, στα παράλια του Ισραήλ. Οι αρμόδιες υπηρεσίες χρονολόγησαν αυτόν τον μόσχο περισσότερο από 100 χρόνια πριν από την Έξοδο.
Όταν ο λαός φώναξε: «Ούτοι είναι οι θεοί σου, Ισραήλ, οίτινες σε ανεβίβασαν εκ γης Αιγύπτου.» (Έξοδος λβ:4), ήξερε καλά πόσο δημοφιλής ήταν η λατρεία του μόσχου. Τέσσερις αιώνες αργότερα, σχεδόν τα ίδια λόγια ειπώθηκαν από τον βασιλιά Ιεροβοάμ, όταν έφτιαξε δύο χρυσούς μόσχους και είπε στον λαό: «Ιδού οι θεοί σου, Ισραήλ, οίτινες σε ανήγαγον εκ γης Αιγύπτου.» (Αʼ Βασιλέων ιβ:28). Στο περιοδικό Επιθεώρηση της Βιβλικής Αρχαιολογίας – BiblicalArchaeologyReview, ένα εκτενές άρθρο πάνω στην ανακάλυψη του ασημένιου μόσχου, σημειώνει τα εξής: «Ο Χρυσός Μόσχος που λάτρευσαν στους πρόποδες του όρους Σινά οι ανυπόμονοι Ισραηλίτες (Έξοδος λβʼ), μπορεί να ήταν όμοιος με αυτό το αγαλματίδιο.» (Μάρτιος-Απρίλιος 1991, σελ. 1).
Και πολλά άλλα, φίλε μου...Το να τα βγάλεις ψεύτικα, ή να τα απορρίπτεις, έτσι, δεν δειχνει ότι σκέφτεσαι...

---

Ε εντάξει, εδώ τι μου λες τώρα? Οτι εμφανίστηκε κάποια στιγμή πριν την Εξοδο, στα παράλια του Ισραήλ η λατρεία του μόσχου. Αυτό γιατί αποτελεί απόδειξη της Εξόδου δεκάδων χιλιάδων τέκνων του Ισραήλ έτσι όπως περιγράφεται στα βασικά της σημεία? Ας εντοπίσουμε πρώτα λίγα σημάδια παραμονής των Εβραίων στην περιοχή του Σινά, την εποχή που υποθετικά εκτιλύχθηκε το επεισόδιο της Εξόδου, και μετά βλέπουμε για το μοσχάρι. Ακόμα και γι'αυτό παρατηρώ ένα "μπορεί" από την πηγή σου. Αρα μήπως πρέπει να είμαστε πιο συγκρατημένοι ειδικά όταν δεν γνωρίζουμε το ρόλο του ασημένιου μόσχου? Εχουμε στοιχεία ότι εκείνη την εποχή το συγκεκριμένο εύρημα είχε τελετουργικό ή θρησκευτικό χαρακτήρα και όχι απλώς διακοσμητικό ή κάποιο διαφορετικό ρόλο?

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Edited by - Agnostic on 08/07/2010 06:05:12

Τα πράματα με το ονομά τους φίλτατε Ευρωπαίε...μόνο που τα ονόματα όλων όσων ασπάζεσαι και γονηπετώς προσκυνάς και όλη η εν γένει "κοσμο-θεωρία" τους είναι στα Ιουδαϊκά ...τόσο αυτή όσο και τα ονόματά τους...

Μια ιδεολογία-κοσμοθεωρία Ιουδαϊκής προελεύσεως-Χριστιανισμός- απο την μια μεριά και μια ιδεολογία Ελληνική -Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και σκέψη- αρραγής και πολύ - πολύ συγκεκριμμένη μη επιδεχόμενης επι μέρους ερμηνειών στην ολότητά της ... "ξεκάθαρη και συμπαγής"!

Στον αντίποδα έχουμε , μια κοσμοθεωρία σαν την κινούμενη άμμο -Χριστιανισμός-...επιδεχομένης όσων ερμηνειών ο καθένας θέλει και εξυπηρετεί σκοπούς και επιδιώξεις και δεν είναι καθόλου τυχαία η "πολυδιασπαστικότητα" του εν λόγω Δόγματος σε "εκατομμύρια" κομμάτια...που το ένα εγκαλει το άλλο και του προσάπτει αιρετικές απόψεις !

Η μια θεωρία λαμβάνει ως κεντρικό πρόσωπο -αντικείμενο- τον άνθρωπο και τον χαρακτήρα του ως πηγη δυσαρμονιών και η άλλη λαμβάνει υπ'οψιν της τον Θεό ...την ψυχή και τον διάβολο , αυτά πάνε μαζί...

Η μια κοσμοθεωρία -Αρχαία Ελληνική σκέψη- αναφέρεται στο ήθος και στο έθος και προτάσσει την ανάληψη των ευθυνών του καθενός έναντι του εαυτού του και της πολιτείας γενικότερα , ορίζοντας την αρετή ευρισκόμενη στο μέσον και απο την άλλη μεριά έχουμε την ταπεινότητα ..την προσευχή και την νηστεία αλλα και την εξομολόγηση των αμαρτιών και την ειλικρινή μεταμέλεια και άφεση μετέπειτα των αμαρτιών τους απο τους έχοντας την δικαιοδοσία απο τον Θεό αλλα και την διαρκή επικοινωνία μαζί του...

Τι πλάνη και τι δυστυχία...καλείται ο κάθε "πιστός" να εξομολογηθεί και εξομολογείται ο δύστυχος και αναφέρει εκείνο που συνετελλέσθη , μια πράξη δηλαδή...και όχι μια ψυχολογική κατάσταση επι της οποίας εδράζεται ο εν γένει ψυχισμός του , οδηγώντας τον σε επιμέρους σκέψεις και πράξεις και αυτό είναι απολύτα λογικό μιας και δεν το γνωρίζει..κανείς δεν το γνωρίζει...

Και ο παππάς με ύφος "μειλίχιο" και "δέκα καρδιναλλίων" μαζί , αφού του πεί ότι είναι αμαρτία , τον συγχωρεί ...λέγοντάς του να μην το ξανα-κάνει και ότι ο Θεός τον δοκιμάζει ... τι λές τώρα...

Και μετά απο λίγο διάστημα , ο δύστυχος ..το ξανακάνει και το αποδίδει στην παρέμβαση του σατανικού και ξανά εξομολόγηση ... και μια ολόκληρη ζωή την διαθέτει για την εξόντωση του κακού σατανικού...

Σατανικοί είναι όλοι οι ενασχολούμενοι με τον Χριστιανισμό -εννοώ τους επαγγελματίες του χώρου και όχι τον απλό άνθρωπο- και που χρησιμοποιούν τις όποιες αδυναμίες και εξαρτήσεις των αδυνάμων ανθρώπων για ιδιοτελείς σκοπούς φίλτατε Ευρωπαίε...έχοντες άγνοια -παντελή άγνοια- των επι-συμβαινότων εντός του κάθε ψυχολογικού υποκειμένου , οδηγώντας τους σε απόγνωση και απομάκρυνση απο την ζωή την ίδια και την ευτυχία..!

Ευδαιμονίη ψυχής ή κακο-δαιμονίη , έλεγαν οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι φίλτατε Ευρωπαίε...και όπου ως ψυχή όριζαν και πολύ σωστά τον χαρακτήρα του ανθρώπου!

Κάθε ομοιότητα ανάμεσα στην Αρχαία Ελληνική σκέψη και ιδέες με την Σάρα και την Μάρα , είναι εντελώς "τυχαία" φίλε μου...έως ανύπαρκτη και θεμελιωμένη στην ζωηρή φαντασία σου..!

Καλή προσευχή φίλε μου!!!