- ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ-υψηλη τεχνη επαφης με τον θεο μεσα μας η απλως μια μεθοδος χαλαρωσης;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Που ειναι αυτος ο Νικομαχος ρε παιδια
Εχω αρχισει να ανησυχω

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

Της θείας σου το μπουγαδοκόφινο.

---

Αν ωστοσο επιμενετε θα εχετε μια μικρη επιβαρυνση καποθα ευρω μηνιαια.

Στη διαθεση σας.

Μέχρις εδώ αναζητήσαμε την σοφία της κοινής λογικής στην γνώση των ορίων της . Τώρα θα αναζητήσουμε την εξάλειψη κάθε ορίου στις άλλες κινήσεις της σκέψης .

Ο υπερβατικός διαλογισμός είναι μια γέφυρα προς την Αλήθεια . Στην αντίρρηση , η οποία τον θέλει , σαν αποτέλεσμα νοητικών διεργασιών , ανήμπορο να υπερβεί τις διαδικασίες που τον εισαγάγουν και την μήτρα , του νού που τον κυοφορεί , η απάντηση είναι , ότι απλά , μία μήτρα διαλογισμού , δεν είναι ένας διαλογισμός , ακριβώς όπως μια φόρμα γλυκίσματος δεν μπορεί να φαγωθεί για γλυκό .

Όταν περιορίζουμε το ΟΝ στην Γνώση , το πνεύμα στην λογική , την πνευματική ανησυχία στην άσκηση της λογικής , ανοίγουμε τον δρόμο στην επιθυμία για την υπερβατικότητα .

Δηλαδή ζητάμε να παραβιάσουμε αυτά ακριβώς τα όρια .
Κάθε όριο σηματοδοτεί μίαν υπέρβαση .

Η βιωματική γνώση της Απόλυτης Αλήθειας , που είναι το τέλος του υπερβατικού ταξιδιού μας , απαιτεί την υπέρβαση όλων των ορίων μας . Αυτό , με την σειρά του , απαιτεί την γνώση όλων των ορίων μας , δηλαδή απαιτεί την κατάκτηση της απόλυτης αυτογνωσίας .

Η αμφιβολία , πέρα από πηγή γνώσης , αποτελεί τροχοπέδη στην επιθυμία μας να παραβιάσουμε τα όρια , τα οποία το λογικό και η πείρα θέτουν στην γνώση μας για τα πράγματα .

Στην σύγκρουση της Λογικής με το πάθος για γνώση , υπερισχύει το πάθος , μέσω του οποίου γεννώνται όλες οι μεταφυσικές .

Η αγωνία , την οποία γεννάει ο τρόπος με τον οποίο η ικανότητά μας να κατανοούμε τα πράγματα , υπεκφεύγει , ο φόβος του κενού , γεννάει το θρησκευτικό αίσθημα και το πάθος της Πίστης .

Φιλικά

Κηφεύς

Το θέμα όμως της κατανόησης του Θεού, δεν είναι ζήτημα διαλεκτικής , αλλά γεγονός άμεσης εμπειρίας , η οποία εμφανίζεται ή μάλλον διαπερνά την ύπαρξή μας με την βεβαιότητα της γνώσης , ότι το βιούμενο είναι εξ αντικειμένου υπαρκτό και αληθινό .

Το συνειδησιακό επίπεδο του ανθρώπου που έχει αυτή την άμεση εμπειρία , λειτουργεί έξω από καταστάσεις , αισθήσεις και συναισθήματα .

Eμείς , οι άνθρωποι , τι μπορούμε να κάνουμε για να ευτυχίσουμε μιάς τέτοιας χάρης ;

Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να μας χρησιμεύσει σαν οδηγός ;

Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να μας λυτρώσει από την απληστία της διάνοιάς μας και τις παραισθήσεις του προσωπικού συμφέροντος και της προσωπικής απόλαυσης , που σφυρηλατούν τα δεσμά μας με τον υλικό κόσμο ;

Υπάρχει . Η ποιότητα της διαλογιζόμενης διάνοιάς μας .

Εξαρτάται , κυρίως , από την ποιότητα των εμπειριών μας και αυτές με την σειρά τους , από την πρόθεση της σκέψης μας , η οποία λειτουργεί σαν πυξίδα στον δρόμο προς την Αλήθεια .

Οι πράξεις μας δικαιώνονται από την συμμετοχή μας στο συνολικό κοσμικό γίγνεσθαι , και όχι από την προσδοκία της απόλαυσης του καρπού , του ευ ζείν , πράγμα το οποίο θα μας αποπροσανατόλιζε , λόγω του ότι εμπεριέχει την επιθυμία και την πρόθεση , που είναι εγωϊστικές παράμετροι .

Αυτό συμβαίνει διότι η αφηρημένη επιθυμία , με την μορφή μιάς σκέψης , λαξευμένη με την σμίλη της πρόθεσης , παίρνει συγκεκριμένη μορφή στο επίπεδο του βιώματος , με αποτέλεσμα να δημιουργεί το αίτιο σε μία αλυσίδα αιτιατών , τα οποία μας κρατούν δέσμιους στο άρμα των παθών μας .

Κάθε πράξη μας πρέπει να κατευθύνει την προσοχή μας από το υλικό στο πνευματικό επίπεδο , με τέτοιο τρόπο , ώστε σκέψεις και επιθυμίες να συγκλίνουν προς το Θείο σαν προσφορά θυσίας . Είναι δε θυσία κάθε μορφή αυτοσυγκράτησης , με την οποία εγκαταλείπουμε την εγωϊστική απόλαυση , για χάρη μιάς ανώτερης εμπειρίας .

Η πραγματική αξία της θυσίας έγκειται στην αποδοχή της , ως τέτοιας , πράγμα το οποίο προϋποθέτει την συνειδητοποίησή της .

Είναι ιδιότητα και έκφραση του Μύστη , του Διδασκάλου , όχι ηθελημένη διεργασία με συγκεκριμένο αιτιατό .

Εν τούτοις εμπεριέχει όλη τη γνώση των πεπραγμένων της , και του πεπρωμένου της , το οποίο ο Διδάσκαλος ακολουθεί και βιώνει ελεύθερα .

Το κερί φωτίζει και θερμαίνει ακόμα κι’αν χρειάζεται γι’αυτό να λειώνει τον εαυτό του .

Φιλικά

Κηφεύς

Πρέπει να συνηθίσουμε να σκεφτόμαστε , να αντιλαμβανόμαστε με νέους τρόπους το Σύμπαν μας. Ένα σωρό αξιοσέβαστες φιλοσοφικές θεωρίες έχουν ξοφλήσει.

Αυτή που αντιπαραθέτει υλισμό με σπιριτουαλισμό διαιωνίζει μιαν ανακριβή , στενόκαρδη αντιμετώπιση του υπαρξιακού όντος .

Δεν υπάρχει αντίθεση : πνεύμα και ύλη συνυπάρχουν , αλληλοσυμπληρώνονται .

Για λόγου; διδακτικούς , τα πραγματευόμαστε χωριστά το ένα από το άλλο , αλλά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε τη συνένωσή τους .

Ο σπιριτουαλιστής φιλόσοφος αγκαλιάζει από πιο κοντά την πραγματικότητα απ’ότι ο υλιστής , ο οποίος περιορίζεται και θεωρεί τη μια μόνο όψη των πραγμάτων .

Εξαιτίας της φρίκης ακριβώς που του προξενεί το πνεύμα , και που είναι μάλλον εντελώς θυμική και αλόγιστη , ο υλιστής αρκείται σε μιαν ατελή θέα της πραγματικότητας . Αρνιέται να δεχτεί ότι κάθε ύλη περιέχει πνεύμα και ούτε , πολύ περισσότερο , ανακαλύπτει πως μόνο μια σκέψη που έχει προέλθει από έμβιο όν διαθέτει την ικανότητα να εντυπώνεται αυτό το πνεύμα .

Εξελιξιακή καινοτομία , ο Άνθρωπος , χάρη στον εγκέφαλό του , που νέμεται και εξουσιάζει μια τεράστια πληροφορία , λογικά οργανωμένη (δηλαδή προσαρμοσμένη στη φυσική τάξη) , προβαίνει στο σχίσμα της ύλης και του πνεύματος που τη διαρθρώνει , με μιαν αναλυτική ενέργεια βασιζόμενη στην αφαίρεση .

Τελικά , αφαιρώ , σημαίνει ανακαλύπτω την τάξη που είναι συμφυής με την ύλη , σημαίνει απομονώνω το πνεύμα.

Φιλικά

Κηφεύς

Διαβάζοντας πχ την συγκεκριμένη πρόταση που μου αναφέρεις δεν σκέφτομαι ότι τα πάντα δεν είναι για όλους αλλά ότι δε μπορεί να ενδιαφέρονται όλοι οι συνάνθρωποι μας για ένα θέμα εξαιτίας της ιδιοσυγκρασίας τους, των ιδιαίτερων προτιμήσεων τους, των ενδιαφερόντων τους κλπ.

Από την άλλη, θα μπορούσες να ρωτήσεις τον συνομιλητή σου τι ακριβώς εννοεί με αυτή την πρόταση του παρά να νιώσεις άσχημα.
Αυτό το αναφέρω εντελώς φιλικά για εσένα τον ίδιο.

Μην χαλάμε λοιπόν τις ζαχαρένιες μας γιατί μπορεί να τις χαλάμε άδικα.

In anticipation of my resurrection...

Ο εγκέφαλος, λοιπόν, αποκαλύπτει δυο πραγματικότητες , τη μια αισθητηριακή , την άλλη πνευματική , χρησιμοποιώντας δυο ενέργειες χωριστές μεν αλλά συμπληρωματικές , τουλάχιστον κατά την έναρξη της διανοητικής κυοφορίας στην οποία το πρόσταγμα έχει το λογικό .

Ο νόμος είναι η κατατείνουσα στο μαθηματικό απόλυτο , πεμπτουσιωμένη έκφραση του πνεύματος το οποίο περιέχεται σε ορισμένη ύλη .

Έπειτα η σκέψη η αποκαλυπτική του πνεύματος , χωρίς να αλλοιώνει στο παραμικρό τη μικτή υλοπνευματική οντότητα , εξωτερικεύεται εναργέστατα με την τελεοκρατούμενη πράξη .

Μολονότι συνδεόμενες μέσα στον Άνθρωπο με έναν υλικό φορέα – τον εγκέφαλο – η σκέψη και η συνείδηση , ιδιότητες που αναφέρουν στο ανθρώπινο εγώ τις εντυπώσεις , τα συναισθήματα , τις βουλήσεις , δίνουν την ψευδαίσθηση πως είναι ανεξάρτητες από την ύλη . Τούτο οφείλεται στο γεγονός πως ο Άνθρωπος δεν έχει την αίσθηση ότι σκέφτεται .

Η σκέψη , μολονότι είναι δικιά μας , μας δίνει μερικές φορές την εντύπωση πως είναι ξένη για μας κι’ότι έρχεται από κάπου αλλού κι’όχι από μας τους ίδιους !

Πλάνη βεβαίως , που όμως τόσο εύγλωττα μας υποβάλλει το δισυπόστατο της υλοπνευματικής μας φύσης .

Φιλικά

Κηφεύς

quote:

---

Aγαπητε Κηφευς το νοημα της ζωης ειναι η κατα χαριν θεωση του ανθρωπου.Α πο την στιγμη που ο ανθρωπος αποκαθιστα τη σχεση του με τον Χριστο αρχιζει να γινεται πιο απλος και πιο αγαπητικος τοσο με τον εαυτο του οσο και με τους αλλους ανθρωπους.Η ζωη του φαινεται πιο απλη και οτι τον περιβαλλει πιο φιλικο.Ο νους του γινεται ενοειδης με το να μη διασκορπιζεται σε πολλα και επικεντρωνεται μονο σ'Αυτον που ειναι περα απο την νοηση.Αν δε τον αγγιξει η Χαρις Του Θεου βιωνει ολα αυτα που περιγραφουν οι Αγιοι Πατερες μας.Θα ηθελα την γνωμη σου για την θεση μου πανω στο θεμα της συζητησης.

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά .

quote:

---

ο πλουραλισμός της άποψης είναι πολιτιστικό δείγμα

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.