- ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ-υψηλη τεχνη επαφης με τον θεο μεσα μας η απλως μια μεθοδος χαλαρωσης;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Το δικαίωμα στο λόγο το έχουν όλοι,φίλε
Κηφεύς, εκτός αν ζεις σε άλλη εποχή, ή εχεις καιρό
να δεις ανθρώπους...Ακόμη και οι όποιοι "χαζοί", έχουν
δικαίωμα άποψης, αλλοιώς μλάμε για άλλα χρόνια και άλλη χώρα,
(Γερμανία του 1929, π.χ.) όπου σιγά σιγά, δημιουργούνταν
ο φασισμός..
Φίλε μου είναι αντισυνταγματικό να αφαιρείς την άποψη από τον
όποιο πολίτη...Επειδή υπάρχουν τα "μπάζα" της τηλεθέασης,
δεν θα ξαναγυρίσουμε και στη ..χούντα...Μην τρελαθούμε!!!
Πολύ ακραίες θέσεις ...
Επιμένεις, λοιπόν, σ'αυτές τις χωρίς συγκρότηση απόψεις σου, αγαπητέ trexagireve. Αν ήταν η απάντησή μου τελείως άσχετη με το θέμα μας περί του νοήματος της ζωής, δεν θα απαντούσα στο μήνυμά σου.
Έχοντας, όμως, σχέση (έστω και έμμεση) με τα της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου συμβαίνοντα, θα κάνω μια μικρή παρέκβαση.
Παρόλο που κάθε φράση που έγραψες είναι όχι μόνο διαβλητή αλλά και τελείως λανθασμένη (τουλάχιστον νοηματικά) κι επειδή βλέποντας το όλο θέμα της περίπτωσής σου να χρήζει (από καθαρά πλευράς ανθρώπινης συμπαράστασης) άμεσης βοήθειας, θα σου πώ δυο λόγια για όλά αυτά που έθιξες (αντισυνταγματικότητος , δημοκρατίας , πλουραλισμού , φασισμού κλπ...κλπ.):
Δεν έχω πρόθεση να περιοριστώ ειδικά στην κοινωνιολογική άποψη , γιατί δεν αντιπροσωπεύει παρά μια μάλλον απόμακρη εφαρμογή των θεμελιωδών αρχών και επομένως , δεν είναι καθόλου στην περιοχή που θα μπορούσε με οποιονδήποτε τρόπο να αρχίσει μια ανάνηψη του σύγχρονου κόσμου .
Αυτή η ανάνηψη , πραγματικά αν είχε επιχειρηθεί έτσι ανεστραμμένα , δηλαδή ξεκινώντας από τα αποτελέσματα αντί να ξεκινήσει από τις αρχές , θα ήταν κατ’ανάγκην στερημένη σοβαρής βάσης και εντελώς απατηλή .
Τίποτε το σταθερό δεν θα μπορούσε ποτέ επιτευχθεί , και όλα θα ξανάρχιζαν αδιάκοπα , γιατί θα είχαμε παραλείψει πριν από όλα να συνεννοηθούμε για τις ουσιαστικές αλήθειες .
Κανείς , στη σημερινή κατάσταση που ζούμε , δεν βρίσκεται πια στη θέση που κανονικά του αρμόζει από την ίδια τη φύση του .
Από τότε που η συμμετοχή του κάθε ατόμου , στην οποιαδήποτε λειτουργία δεν υπόκειται πλέον σε κανένα κανόνα νομιμότητας , έπεται αναπόφευκτα πως ο καθένας θα παρασυρθεί να κάνει ό,τιδήποτε και συχνά αυτό για το οποίο είναι λιγότερο προικισμένος .
Ο ρόλος που θα παίξει μέσα στην κοινωνία δεν θα καθορίζεται από το τυχαίο , που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα (αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν τυχαίο είναι απλώς η άγνοια που έχουν των αιτίων . Αν έχουν την αξίωση , λέγοντας ότι αυτό το πράγμα – ή το γεγονός – συνέβη κατά τύχη, να θέλουν να εννοηθεί ότι έγινε χωρίς αιτία , θα σήμαινε μια υπόθεση αντιφατική ως προς αυτή την ίδια) , αλλά από εκείνο που μπορεί να δώσει την ψευδαίσθηση του τυχαίου , δηλαδή από τον κυκεώνα κάθε λογής συμπτωματικών περιστάσεων .
Εκείνο που θα επεμβαίνει λιγότερο , θα είναι ακριβώς ο μόνος παράγοντας που θα έπρεπε να υπολογίζεται σε παρόμοια περίπτωση εννοούμε τις φυσικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των ανθρώπων .
Η αιτία όλης αυτής της αταξίας είναι η άρνηση αυτών ακριβώς των διαφορών , που συνεπιφέρει την άρνηση κάθε κοινωνικής ιεραρχίας (μιλάω για πνευματική ιεραρχία) .
Κι’αυτή την άρνηση , ίσως ελάχιστα συνειδητή αρχικά και μάλλον πρακτική παρά θεωρητική , γιατί η σύγχυση των κατηγοριών στις οποίες υπάγονται οι άνθρωποι (απ’όλες τις απόψεις: διάνοιας , μόρφωσης , αγωγής , ηθικής κ.τ.λ.) προηγήθηκε της πλήρους κατάργησής τους , ή με άλλους όρους γιατί παρανοήθηκε η φύση των ατόμων πριν φτάσει να μην υπολογίζεται καν, αυτή η άρνηση, λέμε, ύστερα, οι σύγχρονοι την προήγαγαν σε ψευδοαρχή βαφτίζοντάς την « ισότητα » .
Είναι πολύ εύκολο να δείξουμε πως η ισότητα δεν μπορεί να υπάρξει πουθενά , για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν δύο όντα που είναι ταυτόχρονα και πραγματικά διακριτά (ξεχωριστά) και καθ’όλα όμοια μεταξύ τους .
Και θα ήταν εξίσου εύκολο να δείξουμε όλες τις απίθανες συνέπειες που απορρέουν από αυτή τη χιμαιρική ιδέα της ισότητας , στο όνομα της οποίας απαιτούν να επιβάλουν παντού μια πλήρη ομοιομορφία , μοιράζοντας , για παράδειγμα , σε όλους μια πανομοιότυπη εκπαίδευση , σαν να ήταν όλοι το ίδιο ικανοί να καταλάβουν τα ίδια πράγματα , και σα να ταίριαζαν σε όλους αδιακρίτως οι ίδιες μέθοδοι προκειμένου να τα καταλάβουν .
Μπορούμε άλλωστε να διερωτηθούμε μήπως πρόκειται μάλλόν για «εκμάθηση» παρά για «γνώση» αληθινή , δηλαδή , μήπως το μνημονικό έχει υποκαταστήσει τη διανοητικότητα μέσα σε αυτή τη ρητορική και «βιβλιακή» αντίληψη της σημερινής εκπαίδευσης , όπου ο μοναδικός σκοπός είναι η «συσσώρευση» εννοιών στοιχειωδών και ετερόκλητων , και όπου η ποιότητα έχει ολότελα θυσιαστεί στην ποσότητα , όπως συμβαίνει παντού μέσα στο σύγχρονο κόσμο.
Καλό θα ήταν να τονιστεί εδώ ο ολοκληρωτικά μηχανικός τρόπος χρήσης των βιβλίων , που επιβάλλει ο ρυθμός της εποχής , με ολέθριες συνέπειες ακόμη και για ανθρώπους που έχουν συνείδηση του γενικευμένου αυτοματισμού και της μηχανοποίησης .
Ωστόσο , θα πρέπει να γυρίσουμε αρκετούς αιώνες πίσω , αν θέλουμε να βρούμε την απαρχή αυτής της μηχανικής χρήσης σχετικά με τα βιβλία και τον γραπτό λόγο καθώς και τις αρνητικές επιπτώσεις για το σύνολο της ανθρωπότητας . Η αρχή λοιπόν έγινε με την ανακάλυψη της τυπογραφίας (15ος αιώνας) , και κυρίως με τη διάδοσή της και ακόμη περισσότερο με αυτή τη μανία τελειοποίησης των μηχανημάτων που έχει ριζώσει ως πάγια και διαρκής κατάσταση και που επάνω της εδράζεται , σε μεγάλο βαθμό , η λεγόμενη «τεχνολογία» , μέσα από την οποία , το σύνολο σχεδόν της ανθρωπότητας με ελαφρά ή βαρειά συνείδηση (ή και χωρίς καθόλου συνείδηση) οραματίζεται το μέλλον της ανθρωπότητας και συχνά μέσα από αυτήν περιμένει τις λύσεις για τα αναρίθμητα προβλήματά της .
Ο μηχανικός λοιπόν τρόπος εκτύπωσης επέφερε τον μηχανικό τρόπο ανάγνωσης , που έγκειται κυρίως σε μια επιφανειακή προσέγγιση , στην οποία , τον κύριο ρόλο παίζει το μάτι και η όραση ως αίσθηση και πολύ λιγότερο , αν όχι καθόλου , μια άγρυπνη ή ενήμερη συνείδηση και μια ελεύθερη και ασκημένη κρίση .
Το ίδιο πράγμα θα μπορούσε με άλλα λόγια να ειπωθεί ως ένα είδος βομβαρδισμού της διάνοιας και της ψυχής του ανθρώπου με σωρεία παραστάσεων που ασκεί φοβερή βία στις εσωτερικές – και δη τις λεπτότερες – λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού , οδηγώντας – στην καλύτερη περίπτωση – σε μια αλόγιστη και άνευ σημασίας πολυμάθεια ενώ , από την άλλη , μειώνει στο ελάχιστο την ουσιαστική και βαθιά κατανόηση και εξαλείφει σχεδόν εντελώς την δυνατότητα ορθής κρίσης που , όταν δεν νεκρώνεται πλήρως , υποχρεώνεται να επιζεί και να λειτουργεί μέσα από ένα πέλαγος παρεμβαλλόμενων εμποδίων , φραγμών και δισταγμών όπου , πάνω απ’όλα , κάθε γνήσια και πηγαία αντίδραση που ανεβαίνει από τα έγκατα της ανθρώπινης οντότητας έχει σχεδόν τελείως καταπνιγεί .
Όλα αυτά τα ζητήματα – που συνδέονται άλλωστε με το άλλο σπουδαίο ζήτημα της «υποχρεωτικής παιδείας» , ελάχιστα φαίνεται να απασχολούν τη σύγχρονη «διανόηση» η οποία , απασχολημένη τον περισσότερο καιρό με την επίλυση ψευδοπροβλημάτων , πίσω από τα οποία κρύβεται τις περισσότερες φορές ένας κακομοίρικος εγωκεντρισμός και χαίνει μια αβυσσαλέα «υπαρξιακή αγωνία» , βυθίζεται καθημερινά σ’ένα απύθμενο τέλμα , έρμαιο των παθών της και υποδουλωμένη σε μια πληθώρα από αυταπάτες που κάποια σατανική παρέμβαση βοήθησε να κρύβονται πίσω από την απατηλή και άσχετη επωνυμία της «απελευθέρωσης» .
Όσο για εμάς τους ανθρώπους, τα προαναφερθέντα ζητήματα αφορούν (ή πρέπει να αφορούν) άμεσα και καθημερινά, φαίνεται πως έχουμε αναδειχτεί σε μιμητικά ζώα μεταξύ μας , και συναγωνιζόμαστε κυρίως ποιος θα ζήσει «εντονότερα» και ποιος θα αυτοκαταστραφεί γρηγορότερα, συγκαταλέγοντας βέβαια αυτή την εξαθλίωση μέσα στα πλαίσια της προόδου, της ανάπτυξης και της καλυτέρευσης της ανθρωπότητας !!!
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
συμφωνούμε τοσο απόλυτα... Αυτό που έγραψες περί
της μη σωστής κατάστασης που βρισκόμαστε όλοι με
κάλυψε... Ποίησε ούτως..Το να εκπροσωπεί κανείς
κάτιδεν πάει να πει πως το πετυχαίνει κιόλας...
Υ.Γ. αυτά περί χρήσης άμεσης βοήθειας τα παραβλέπω
με..ανωτερότητα...
Ο Άνθρωπος , όμως , προχωράει πέρα από το λογικό , παρακινημένος , κατατρυχόμενος από μιαν ανεπίσχετη ανάγκη να βγει έξω από τον εαυτό του . Τόσο πολύ , που , ξεκόβοντας από τη νόηση και τη λογική , επιχειρεί να γνωρίσει τον κόσμο με άλλα μέσα .
Η μυστικιστική έφεση είναι ένας αχαλίνωτος πόθος του ανθρώπου , που , πέρα από την εξωτερική επιφάνεια , θέλει να αγγίξει την ίδια την ουσία των όντων .
Το ενώπιος ενωπίω του μυστικιστή με τη βιωμένη αλήθεια , ή , όπως λέει , με τον Θεό μέσα στα πλάσματά του , αν δεν οδηγεί πουθενά στον κόσμο της ύλης , ανοίγει ίσως τις προσβάσεις ενός σύμπαντος , τόσο πραγματικού όσο είναι και ο δικός μας Μακρόκοσμος .
Δεν υπάρχει τίποτα ευγενέστερο , τίποτα που να προσιδιάζει περισσότερο στον άνθρωπο απ’αυτή την εξέγερση ολόκληρου του όντος για να καταλάβει το μυστήριο και ν’αγγίξει το απόλυτο .
Έξω από το μυστικιστικό όραμα και από την ορθολογική σκέψη εκτείνεται ένα βασίλειο δροσάτης ομορφιάς , όπου ο Άνθρωπος εισχωρεί με ευλάβεια , σαν μέσα σε ναό – η ποίηση .
Ο ποιητής, ο γνήσιος ποιητής , στη φυγή του προς αυτόν τον μαγευτικό κόσμο, κουβαλάει μέσα του τις εικόνες , τη μουσική , τη μοσκοβολιά του σύμπαντος των εντυπώσεών του . Και τ’αμαλγαματώνει όλ’αυτά , και τ’αραδιάζει όπως του λέει η φαντασία του , και τα χύνει μέσα στις μήτρες του δικού του υπαρξιακού όντος . Και από κει δημιουργεί έναν κόσμο καινούργιο , απ’όπου έχουν εξοβελιστεί οι σκαλωσιές της λογικής και τα πέτρινα θεμέλια του νου . Οι λέξεις αποχτούν καινούργια ηχητικότητα . Ο ίλιγγος συνεπαίρνει το πνεύμα κι’εκείνο πλέει μέσα σε κάτι που δεν είναι πια ο χώρος και όπου ο χρόνος έχει πάψει πια να υπάρχει .
Αυτός είναι ο Άνθρωπος κατασκευαστής ονείρων , θεμελιωτής Κόσμων , δημιουργός Παραδείσων . Χάρισμα μαγικό το χάρισμα του ονείρου , ανύψωση του όντος προς το άγνωστο , κλεφτή ματιά σ’έναν κόσμο ίσως περισσότερο δικό μας από τον κόσμο του πραγματικού , της επιστήμης , που είναι αδυσώπητα προσηλωμένος στο συγκεκριμένο , στο λογικό .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Το νόημα της ζωής - κατά την ταπεινή μου γνώμη - είναι το νόημα της ζωής του καθενός ξεχωριστά. Γιατί ο καθένας ζει διαφορετικά από τον άλλον, συνεπώς και το νόημα της ζωής του - της δική του ζωής - είναι διαφορετικό. Έτσι νομίζω εγώ.
Τώρα, αν κάνω λάθος, κάνω ... δεν με νοιάζει και πολύ.
quote:
Κανείς , στη σημερινή κατάσταση που ζούμε , δεν βρίσκεται πια στη θέση που κανονικά του αρμόζει από την ίδια τη φύση του .
Τι εννοείς & ποια είναι η θέση που αρμόζει στον καθένα από την φύση του ; Θέλω να πω, πως η φύση του καθενός - δίνοντας έναν πιο γενικό ορισμό στην έννοια της φύσης - είναι τελείως διαφορετική από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μέσα στην έννοια της φύσης του, συμπεριλαμβάνεται η προσωπικότητά του. Συνεπώς, δεν καταλαβαίνω πως έχεις οδηγηθεί σε αυτό το συμπέρασμα. Θα μπορούσες να το εξηγήσεις ;
Εγώ έχω τελείως αντίθετη άποψη. Νομίζω δηλ. πως ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει. Με κάποιον τρόπο - που δεν ξέρω ποιος είναι - αυτό που ονομάζεις "φύση", νομίζω πως προνοεί ώστε να αποδώσει την ακριβή θέση του καθενός στον κόσμο. Ίσως λοιπόν το λες αυτό, γιατί έτσι σου φαίνεται, δεν ξέρω. Όμως στην πραγματικότητα ο καθένας βρίσκεται στην θέση που του αρμόζει. Ξέρεις, αγαπητέ μου, ο κόσμος δεν είναι ζούγκλα. Μπορεί σε μας να φαίνεται έτσι, όμως βαθιά υπάρχει τελειότητα και αρμονία.
Edited by - zip on 07/08/2008 20:10:16
Edited by - zip on 07/08/2008 20:15:21
quote:
Γιατί θα πρέπει το κάθε θέμα να εμπεριέχει τουλάχιστον έναν καυγά μεταξύ των μελών του ;
Αγαπητέ zip
Σου απαντώ στο πρώτο μήνυμά σου, χωρίς να είμαι βέβαιος ότι αποτείνεται σε μένα.
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει μέλος που να ξεκινάει από κακή πρόθεση έναν καυγά.
Υπάρχουν διάλογοι που διεξάγονται σε ένα υψηλό επίπεδο μεταξύ των συνομιλητών και άλλοι που οδηγούνται σε έντονες διαφωνίες.
Νομίζω ότι αυτό συναντάται γενικώτερα στην κοινωνία μας, στην καθημερινή συναναστροφή των ανθρώπων μεταξύ τους.
Ίσως οι καταλληλότεροι για να δώσουν απάντηση σ'αυτό το ερώτημα είναι οι κοινωνιολόγοι και οι ψυχολόγοι.
quote:
Το νόημα της ζωής - κατά την ταπεινή μου γνώμη - είναι το νόημα της ζωής του καθενός ξεχωριστά. Γιατί ο καθένας ζει διαφορετικά από τον άλλον, συνεπώς και το νόημα της ζωής του - της δική του ζωής - είναι διαφορετικό. Έτσι νομίζω εγώ.
Μα, φίλε μου, αυτό είναι ο τίτλος του θέματος που μας απασχολεί εδώ. Και όσον αφορά προσωπικά εμένα, αυτή την απάντηση προσπάθησα να δώσω με όλα αυτά τα μηνύματα που προηγήθηκαν.
quote:
Τώρα, αν κάνω λάθος, κάνω ... δεν με νοιάζει και πολύ.
Πουθενά δεν κάνεις λάθος. Την άποψή σου κατέθεσες. Και πολύ καλά έκανες.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Τι εννοείς & ποια είναι η θέση που αρμόζει στον καθένα από την φύση του ; Θέλω να πω, πως η φύση του καθενός - δίνοντας έναν πιο γενικό ορισμό στην έννοια της φύσης - είναι τελείως διαφορετική από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μέσα στην έννοια της φύσης του, συμπεριλαμβάνεται η προσωπικότητά του. Συνεπώς, δεν καταλαβαίνω πως έχεις οδηγηθεί σε αυτό το συμπέρασμα. Θα μπορούσες να το εξηγήσεις ;
Αγαπητέ zip
Μα αυτό το έχω αναλύσει όσο μπορούσα διεξοδικότερα στο μήνυμά μου στο οποίο αναφέρεσε στις 19/07/2008.
quote:
Εγώ έχω τελείως αντίθετη άποψη. Νομίζω δηλ. πως ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει. Με κάποιον τρόπο - που δεν ξέρω ποιος είναι - αυτό που ονομάζεις "φύση", νομίζω πως προνοεί ώστε να αποδώσει την ακριβή θέση του καθενός στον κόσμο. Ίσως λοιπόν το λες αυτό, γιατί έτσι σου φαίνεται, δεν ξέρω. Όμως στην πραγματικότητα ο καθένας βρίσκεται στην θέση που του αρμόζει. Ξέρεις, αγαπητέ μου, ο κόσμος δεν είναι ζούγκλα. Μπορεί σε μας να φαίνεται έτσι, όμως βαθιά υπάρχει τελειότητα και αρμονία.
Ελικρινά, αγαπητέ μου, μακάρι να μπορούσα να συμφωνήσω με την άποψή σου. Θα ήμουν ευτυχέστερος απ'ότι τώρα. Η εξ αντικειμένου υπαρκτή,όμως, πραγματικότητα, δυστυχώς με κάνει να μην συμφωνήσω μαζί σου. Εκείνο, όμως, που μπορώ να δεχθώ είναι ότι μπορούμε να καταβάλλουμε μια προσπάθεια βελτιώνοντας τον εαυτό μας (σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας) σε τέτοιο βαθμό που να μπορέσουμε να πλησιάσουμε τον κόσμο μας στην τελειότητα και στην αρμονία.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Νομίζω φίλε οτι το νόημα στην ζώη είναι να μην ψάχνεις να το βρεις...
Νομίζω ότι είναι το αφήνεις να έρχεται να σε βρίσκει αυτό απλά απολαμβάνοντας τις αιώνιες στιγμές σου πλλημυρισμένος από βαθιά ευγνομωσύνη μόνο και μόνο που έχεις την τύχη να είσαι ένας εφυής και θαυματοποιός άνθρωπος όπως όλοι μας βεβαίως βεβαίως...
Αυτό...
Καλώς σας ξαναβρήκα!! 
ονειρέψου και η πραγματικότητα θα ακολουθήσει!
Η εξελιξιακή καμπύλη που ακολούθησαν οι πρόγονοί μας θάπρεπε , a priori , να υποδηλώνει την κατεύθυνση , τη φορά της ιστορίας μας και του μέλλοντός μας .
Μα η ελπίδα χάνεται μόλις , για μια στιγμή , αναλογιστούμε τι στην πραγματικότητα είμαστε .
Από τότε που ο εγκέφαλός μας έφτασε έναν όγκο 1300 – 1500 cc, το ψυχικό και το κοινωνικό στοιχείο απόκτησαν το προβάδισμα απέναντι στο σωματικό και η εξέλιξή μας συνεχίστηκε με γοργό μεν ρυθμό , αλλά μόνο στο κοινωνικό επίπεδο , ενώ η ανατομία και η φυσιολογία μας παραμένουν απαρασάλευτες , αν εξαιρέσουμε τις φυλετικές διαφορές , που κι’εκείνες άλλωστε εξαφανίζονται από την έντονη επιμιξία στην οποία επιδίδεται το είδος .
Και να γνωρίζαμε λοιπόν στην εντέλεια την απώτατη ιστορία μας , τα ήθη των πρώτων προγόνων μας , το κοινωνικό τους στάτους , τις διακυμάνσεις της ηθικής ζωής τους , θα είμασταν άραγε σε θέση να καθορίσουμε σίγουρα τον καλύτερο δρόμο για την εξέλιξή μας ; Ας μου επιτραπεί να αμφιβάλλω .
Ο Άνθρωπος αδυνατεί να κατευθύνει τη βιολογική εξέλιξη , ενώ μπορεί να τροποποιήσει , κατά το κέφι του , τις κοινωνικές δομές .
Στο χώρο όμως αυτό , η πολιτική εξαρτάται από πολλές και ποικίλες αιτίες , οι κυβερνώντες παραείναι υποχείριοι παρακμασμένων ή ανόητων ιδεολογιών , η σοφία των λαών παραέγινε ρευστή και εφήμερη , για να μπορεί η πρόγνωση νάναι κάτι περισσότερο από απλό παιχνίδι .
Όντως , ο Άνθρωπος , από τότε που έγινε εντελώς Άνθρωπος , από τότε δηλαδή που προικίστηκε με λογικό , βγήκε από τον κύκλο της βιολογικής εξέλιξης , στην οποία υπόκεινται τα ζώα και τα φυτά .
Απ’όταν έγινε κάτοχος του δικού του Σύμπαντος και εξουσιαστής του μέλλοντός του , χρειάζεται να μη βασίζεται παρά μόνο στις δικές του δυνάμεις , γιατί η φύση έκτοτε δεν του χορηγεί πλέον τίποτα .
Τα πράγματα είναι έτσι ακριβώς εδώ και σαράντα χιλιετίες .
Ελεύθερος ο άνθρωπος αντλεί τα πάντα από τον εαυτό του – ακόμα και το σκοπό του – κι’εδώ έγκειται η τεράστια ευθύνη που έχει απέναντι στο είδος .
Δεν έχει αποκτήσει , βλέπετε , πλήρη επίγνωση του πράγματος , μη αντιλαμβανόμενος την ιδιοτυπία του και γνωρίζοντας , πλημμελέστατα , τον πλούτο του Σύμπαντός του .
Έχοντας απομακρυνθεί από τη ζωώδη κατάσταση , σφυρηλατεί μόνος του το πεπρωμένο του , ένα πεπρωμένο κατ’εξαίρεση , που δεν είναι επανάληψη κανενός άλλου ζωντανού πλάσματος .
Με τον τρόπο αυτό , αγγίζει το υπερβατικό .
Οι φιλόσοφοι δεν προείδαν το γεγονός ούτε και το έχουν καλοκαταλάβει .
Αντίθετα από το ζώο , ο Άνθρωπος απαλλάσσεται από τη βιολογική σκοπιμότητα , αποκτάει μιαν άλλη ολοδικιά του , και την προσανατολίζει όπως αυτός εννοεί .
Και τούτο , εξαιτίας των προσβάσεών του στο λογικό και στη συνείδηση που του χαρίζουν την ελευθερία .
Ο άνθρωπος θέτει σκοπό σε όλα τα πράγματα , ακόμα και στο μέλλον του είδους του .
Μιάς κι’έχει καταδικαστεί να απεργάζεται ο ίδιος τα πεπρωμένα του , ο Άνθρωπος εξυφαίνει το μέλλον του και δίνει στη ζωή το νόημα που η βούληση και το κέφι του , τού υποβάλλουν .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Το ζώο , δεν συμμετέχει ενεργά στην εξέλιξή του , όποιες και νάναι οι αιτίες της , αφού δεν μπορεί από μονάχο του να τη θελήσει .
Του επιβάλλεται από εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες , στους οποίους αποκρίνεται με οργανική αντίδραση , που δεν απαιτεί ψυχικές λειτουργίες ανώτερης στάθμης .
Ενώ ο Άνθρωπος αποφεύγει τις επιδράσεις , τις επενέργειες , εκείνες που κρίνει δυσμενείς για τον ίδιο , επιδιώκει όσες του κάνουν και θέτει στον εαυτό του ένα στόχο .
Τα μέσα για την πραγματοποίηση των σχεδίων του δεν του λείπουν – αρκεί μόνο να θέλει – αλλά επειδή ακριβώς είναι ελεύθερος μπορεί και να μη θέλει το καλό .
Η σκοπιμότητα στα ζώα προβάλλει εντελώς αλλιώτικα απ’ότι σε μας . Οι ορίζοντες της συμπεριφοράς τους και της δικής μας διαφέρουν ριζικά .
Για την ακρίβεια , προκειμένου για τον Άνθρωπο , στην ενύπαρκτη βιολογική σκοπιμότητα , η οποία δεσπόζει πάνω στη σωματική δομή και στις οργανικές μας λειτουργίες , προστίθεται η σκοπιμότητα την οποία δημιουργεί η βούλησή μας μέσα στο πεδίο της ελευθερίας .
Πολλοί , όμως , έχουν άγνοια της ύπαρξης ενός ιδιαζόντως ανθρώπινου σύμπαντος ,όπως άγνωστη τους είναι και η ιδιοτυπία μας . Δεν βλέπουν ότι η ελευθερία μας , η επιστήμη , η ηθική μας και ο έρωτας, μας επιτρέπουν να τάξουμε στον εαυτό μας έναν ωραίο λαμπρό σκοπό .
Ο Άνθρωπος σαν άτομο απολαμβάνει μια ελευθερία η οποία , μολονότι περιορίζεται από εξαναγκασμούς αναγόμενους στην ανατομία και στη φυσιολογία του , στους κοινωνικούς θεσμούς και στο Σύμπαν , δεν παύει να του χορηγεί πλατειά περιθώρια για τις πράξεις και τις αποφάσεις του .
Η ελευθερία αυτή είναι το χάρισμα να διαλέγουμε ανάμεσα στις δυνατές λύσεις ενός προβλήματος .
Όσο περισσότερη νοημοσύνη διαθέτει το όν , τόσο πιο ελεύθερο είναι , γιατί όσο καλύτερα κατανοεί μια κατάσταση , τόσο μεγαλύτερος είναι κι’ο αριθμός των λύσεων που ανακαλύπτει .
Ανάμεσα στους αναρίθμητους παράγοντες που καναλιζάρουν τις εκλογές και τις προτιμήσεις μας , οι ανεξέλεγκτοι από το λογικό θυμικοί παράγοντες υποδύονται σημαίνοντα ρόλο . Οι παράγοντες αυτοί είναι συνυφασμένοι με την αντίληψη που έχουμε , ενσυνείδητα ή μη , περί καλού και κακού .
Γι’αυτό από την άσκηση της ελευθερίας γεννιούνται , ανάμεσα στο άτομο και την κοινωνία , συγκρούσεις .
Η ανθρώπινη κοινωνία δεν έχει περιορίσει το άτομο στην κατάσταση του τυφλού και ασύνειδου σκλάβου .
Σέβεται την αξία του , την οποία το άτομο οφείλει εν μέρει στην γονιδιακή του ετερογένεια , που τον κάνει πρωτότυπη , ανεπανάληπτη μονάδα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Ο σεβασμός της ανθρώπινης προσωπικότητας υπήρξε και παραμένει κανόνας των δικαίων . Ενώ οι τύραννοι , όπου κι’αν κυβερνούν από τη μοναρχία ως τη λαϊκή δημοκρατία , δεν παύουν να την παραβιάζουν .
Ο ανθρώπινος νόμος δεν είναι ο νόμος του ζώου . Αυτό ας μην το ξεχνάμε ποτέ . Η ηθική αρχή , που χαρίζει σε κάθε άτομο το δικαίωμα στη ζωή , στην ελευθερία και στην ευτυχία , οδηγεί κάποτε τις κοινωνίες να ενεργούν αντίθετα από το συμφέρον του είδους .
Ο Άνθρωπος , σαν ζώο , δεν θάπρεπε , για να μιλήσουμε βιολογικά , να έχει την ίδια μεταχείριση που έχει ο Άνθρωπος σαν ηθικό όν . Αγγίζουμε αυτή τη στιγμή ένα πρόβλημα , που η σπουδαιότητά του μεγαλώνει από χρόνο σε χρόνο .
Οι κοινωνίες μας , χάρη στην υγιεινή και στην ιατρική , γίνονται πληθωρικές και υφίστανται συγχρόνως μια «αντεπιλογή» . Ενσωματώνουν μέσα τους ανάπηρους , ψυχοπαθείς και εγκληματίες . Οι παιδαγωγοί ντοπάρουν τους λιγότερο προικισμένους με νόηση , συνεφέρουν κάπως τους διανοητικά καθυστερημένους και όλοι αυτοί οι ανώμαλοι μπαίνουν στον αναπαραγωγικό κύκλο . Κι’έχουμε για αποτέλεσμα , αναγκαστικά , πτώση της διανοητικής , της ηθικής , ακόμα – ακόμα και της φυσικής υγείας των συγχρόνων μας . Και είμαστε ακόμα στις αρχές αυτής της αντιφυσικής εμπειρίας . Προς το παρόν μόνο τα πλούσια έθνη εκφυλίζονται γενετικά . Οι υπανάπτυκτες χώρες υπόκεινται στη φυσική επιλογή και δεν αντεξελίσσονται . Για πόσον καιρό όμως ακόμα ;
Όλα αυτά συντελέστηκαν εν ονόματι του πολιτισμού και της ηθικής . Και πώς να μη συμμετάσχει κανείς σ’αυτή τη μεγάλη φόρα της γενναιοψυχίας ; Εκατομμύρια άτομα επωφελούνται απ’αυτήν και το γεγονός μας πλημμυρίζει υπερηφάνεια .
Μπορούμε να λησμονήσουμε όμως , ότι η ηθική , με την Ανθρωπολατρεία της , αντιτάσσεται στη βιολογική νομοτέλεια ; ο αλτρουϊσμός μας διασπά την ισορροπία του είδους με το περιβάλλον του και , έμμεσα , τροποποιεί τη γενετική συμπεριφορά του .
Τι θ’απογίνει το ανθρώπινο είδος άμα ξεφύγει από τους νόμους , οι οποίοι μέσα στη φύση πρυτανεύουν στη συντήρηση , στην προστασία των ειδών , νόμους που δεν συμβιβάζονται ούτε με τις αρχές μας ούτε με τις ηθικές μας αντιλήψεις ;
Το είδος μας δεν πρόκειται να διατηρήσει τις πρωτογενείς ιδιότητες των πρώτων Homo sapiens παρά μόνο αν ακολουθήσει τους κανόνες που διασφαλίζουν τη μονιμότητα των ζωικών ειδών . Κι’όμως , όχι μόνο δεν τους τηρούμε , αλλά και καμαρώνουμε που τους παραβιάζουμε .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Αν φρόνηση θα πει να προβλέπουμε και να προλαβαίνουμε τις συνέπειες των πράξεών μας , τότε η εποχή μας έχει τρελαθεί για τα καλά , γιατί συνεχίζει να ενεργεί – και διαρκώς με γοργότερο ρυθμό – χωρίς ν’αναρωτιέται πού θα οδηγήσουν οι πράξεις της , τι θα απογίνει με τις επιχειρήσεις της , τι θα προκύψει από τους νόμους της .
Η αλήθεια είναι πως ο Άνθρωπος σκέφτεται , αλλά όχι αρκετά και μάλλον ανακόλουθα .
Μιας και στερηθήκαμε τους αυτόματους και ψυχολογικούς μηχανισμούς που διαθέτουν τα ζώα για να ευθυγραμμίζονται με το περιβάλλον και να βάζουν τροχοπέδη στον υπερπληθυσμό , ο Άνθρωπος οφείλει , να ισοφαρίσει αυτή την απώλεια , να ανατρέξει στο λογικό του , που , πλουσιοπάροχα , του προσφέρει χίλια δύο μέσα για να την επανορθώσει .
Απ’αυτό και μόνο , η βιολογική θέση της ανθρωπότητας δεν είναι καθόλου απελπιστική : η κοινωνία μπορεί , με κατάλληλη αγωγή , να πείσει τα ελαττωματικά μέλη της και τους ανώμαλους ότι έχουν το κοινωνικό χρέος να μη τεκνοποιήσουν , και να μάθει σε όλους πως ο αριθμός των γεννήσεων πρέπει να αντιστοιχεί στους υλικούς πόρους που έχει στη διάθεσή της η ολότητα . Μια τέτοια εφαρμογή του ευγονισμού δεν είναι άπρεπη και δεν προσβάλλει την ανθρώπινη προσωπικότητα σε τίποτα .
Πώς μπορούμε να μιλάμε για διανοητικό υποβιβασμό και για κατάπτωση των ηθικών αξιών , όταν η εκπαίδευση παρέχεται δωρεάν σε όλους τους ανθρώπους και η επιστήμη τους χαρίζει πλουσιοπάροχα τα αγαθά της ;
Στην πραγματικότητα όμως , ενώ η μάζα αποκτά ένα πασάλειμμα γνώσεων , παρατηρείται απίσχνανση της πνευματικής ελίτ και πτώση της ποιότητάς της . Έχοντας περιπέσει στη δυσμένεια και την κατακραυγή , ακόμα – ακόμα δεχόμενη τις βίαιες επιθέσεις των αναρχικών και μηδενιστικών ιδεολογιών που αξιώνουν την καθολική ισοπέδωση όλων των ανθρώπων και σε όλα τα επίπεδα , η ελίτ απειλείται με αφανισμό .
Αν οι «μάζες» μισήσουν τους εκλεκτούς θα είναι τόσο ηλίθιες όσο κι’ο ξυλοκόπος που κόβει το κλαδί όπου είναι καθισμένος .
Πολεμώντας τους , τον ίδιο τον εαυτό τους πολεμούν , γιατί τα πάντα τα πορίζονται απ’αυτήν ακριβώς την ελίτ , που τη φθονούν και θέλουν να την εξαφανίσουν .
Η πραγματοποίηση της ισότητας σε όλες τις βαθμίδες , μεταξύ των ανθρώπων , με ιδεώδες το ίδιο γένωμα για όλους , θα ήταν το πιο σίγουρο μέσο για τον υποβιβασμό της διανοητικής , ηθικής και ψυχικής στάθμης της μάζας , γιατί ό,τι είναι ενάντιο στην πνευματική ελίτ , είναι συγχρόνως βλαβερό και για όλη την κοινότητα .
Η ισοπέδωση είναι αντίθετη με την κοινωνική και διανοητική πρόοδο . Καταργεί τα κίνητρα του ατόμου , που επιθυμεί να αποκτήσει κάτι περισσότερο ή κάτι καλύτερο . Εξαφανίζει το πνεύμα της πρωτοβουλίας και γεννάει μια πλαδαρή , ζοφερή και αποβλακωτική ανία . Η στασιμότητα καλοκαθίζει παντού και η κοινωνική παρακμή αρχίζει .
Να ποιοι είναι οι καρποί μιας δοξασίας που εμπνέεται από κεντρική ιδέα αυθαίρετη , ανεξέλεγκτη και απάνθρωπη . Οι αναρχικές ιδεολογίες καταδικάζουν την πνευματική ελίτ . Αυτή , όμως , είναι ικανή , εφόσον δεν της αφαιρέσουν τη δυνατότητα και τα μέσα , να θεραπεύσει την ανθρωπότητα από τη λέπρα της , την οικονομική εξαθλίωση , και να εξαλείψει την αδικία .
Μια κοινωνία υγιής , ισορροπημένη , θεωρεί τους επίλεκτούς της σαν τον πολυτιμότερο θησαυρό . Η ποταπή δημαγωγία τον καταστρέφει και βρίσκει ευχαρίστηση στη μετριότητα και στην εξαχρείωση .
Οι εναντίον των ελίτ αναρχικές ιδεολογίες , και είναι ένα σωρό από δαύτες , σημαίνουν τη νεκρώσιμη καμπάνα του πολιτισμού . Τον καταδικάζουν στην παρακμή , στην αποστροφή για ό,τι ωραίο , ευγενικό και ευεργετικό . Προπαρασκευάζουν την πτώση του , την κατάρρευσή του .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Ο 20ος αιώνας ήταν ο αιώνας της φυσικής , ο 21ος θα είναι ο αιώνας της βιολογίας . Τώρα είναι που ο άνθρωπος θα διατρέξει τεράστιο κίνδυνο .
Οι βιολόγοι θα πρέπει να μπουν κάτω από έλεγχο – θα είναι βαρύτατες οι συνέπειες των ανακαλύψεών τους . Από τώρα ήδη αρχίζει να υπάρχει η ευθύνη τους . Κάθε εφαρμογή της βιολογίας εμπεριέχει τον κίνδυνο .
Όσο η επιστήμη δεν νοιάζεται να μεταμορφώσει τον άνθρωπο , ούτε σωματικά ούτε εγκεφαλικά , τα δεινά από τα οποία πάσχει , ακόμα και ο πόλεμος , θεραπεύονται . Αν όμως βαλθεί να τον αλλάξει , υπάρχει φόβος να τον ακρωτηριάσει ανεπανόρθωτα .
Ήδη , το μεγάλο νταραβέρι έχει αρχίσει και τα αποτελέσματά του έχουν γεύση απαίσια … Ο οιοσδήποτε , με ελάχιστα έξοδα , από το πρώτο φαρμακείο που θα βρεθεί στο δρόμο του , μπορεί να προμηθευτεί … την υπερδιέγερση των νευρικών κέντρων , το ραφινάρισμα των αισθήσεων , τη γνώση των ηδονών της παραφροσύνης , τη στείρωση , την καταστολή του αισθήματος της πείνας.
Κι’όλα αυτά γιατί ; Για να επικυρώσει μια φανταστική υπεροχή πάνω σε ποιόν ; Πάνω σε τι ; Για να εισχωρήσει στους τεχνητούς παραδείσους , στους προθάλαμους αυτούς της κόλασης , για να απολαύσει τη σωματική ηδονή , χωρίς να κάνει παιδιά , για να διαπλάσει τη φυσική του εμφάνιση κατά το γούστο του .
Κάθε αρρώστια το φάρμακό της , κάθε επιθυμία το δικό της : φάρμακο για τη στείρωση , φάρμακο για να κοιμηθείς , φάρμακο για να ξεχάσεις , φάρμακα ευφοριστικά , φάρμακα παραισθησιογόνα … Και κάθε μέρα όλο και κάτι καινούργιο βγαίνει από τη σατανική αυτή αποθήκη .
Και δεν είναι μόνο τούτο . Η χειρουργική έχει μπει κι’αυτή στο χορό . Και ναι μεν όταν περιορίζεται στην επιδιόρθωση της φθοράς των ετών ή της φυσικής δυσμορφίας , η ενέργειά της είναι επαινετή . Μα όταν φτάνει στο σημείο να αλλάζει τη φυσική εμφάνιση των φύλων , όχι θεραπεύοντας κάποιαν ανωμαλία , αλλά ευνοώντας το βίτσιο , τότε πλήττει βάναυσα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και προδίδει την υπόθεση που οφείλει πιστά να εξυπηρετεί .
Ντοπαρισμένος , υποχείριος , υποκείμενος στην πλύση του εγκεφάλου του από μηχανές θαυμαστής ευστοχίας , τι απογίνεται ο Άνθρωπος μέσα σ’αυτό το κομφούζιο ; Ένα ταλαίπωρο αυτόματο . Όπου νάναι θα καταντήσει αξιοθρήνητο εκτελεστικό όργανο κάποιου μικροσκοπικού διερευνητή : η τηλεκατεύθυνση του Ανθρώπου από τη μηχανή βρίσκεται ήδη στο δρόμο της εφαρμογής .
Η τύφλωσή του κατάντησε τόσο μεγάλη , ώστε ο Άνθρωπος καμαρώνει κιόλας για την ταπεινωτική μεταχείριση της προσωπικότητας του , για το βιασμό της φύσης του , για την ελεύθερη διέξοδο στις ευτελέστερες παρορμήσεις του . Βιομηχανίες δημιουργούνται , εμπορικές επιχειρήσεις συνομολογούνται για την αποκόμιση μεγαλύτερου κέρδους από τα βίτσια και τους εξευτελισμούς που αναπότρεπτα επιφέρουν . Η ειδεχθής εκμετάλλευση των ανθρώπινων αδυναμιών γίνεται οργανωμένα .
Ο μακάβριος χορός συνεχίζεται με φωνασκίες για ελευθερία , για δικαιώματα αυτοδιάθεσης , για την ισότητα των φύλων . Η τρέλα ποζάρει για κόρη της γενναιοφροσύνης . Η ευτέλεια , η αχρειότητα , η βρωμιά , η ακολασία έχουν αρπάξει στα νύχια τους την ανθρωπότητα . Αν προς τα εκεί τείνουμε , είναι χάρμα η καταβόθρα , ο βάλτος όπου πάει ο Άνθρωπος να βουλιάξει και να πνιγεί .
Αφού πρώτα κατάστρεψε την ομορφιά , αρνήθηκε το καλό , δοξολόγησε το κακό , έφτυσε στους προγόνους του , ο Άνθρωπος , κενός από αισθήματα , που μόνο αυτά δίνουν αξία στη ζωή , κατατρυχόμενος από την ανία , αηδιασμένος απ’τον εαυτό του κι’από τους διπλανούς του πάει να καταποντιστεί μέσα στην απελπισία. Για μερικούς μάλιστα το έργο έχει ήδη συντελεστεί .
Ορισμένοι πολιτισμοί (ή για την ακρίβεια αποπολιτισμοί) που έχουν ολότελα υποσκάψει και εξευτελίσει το ερωτικό αίσθημα , που θεσπίζουν την πορνεία σαν κανόνα κοινωνικό , που σε όλα τα πράγματα έδωσαν το προβάδισμα στην ύλη , κι’έχουν κάνει υπερτροφικές τις πιο ταπεινές ορέξεις , άλλο δεν μπορούν παρά να καρτερούν το τέλος στη μολυσμένη στρωμνή των κτηνωδών ερώτων τους .
Σήψη , προστυχιά , συνεχές κατρακύλισμα στην παγερή ανυπαρξία μιας γυμνής από ανθρωπιά απόλαυσης , όλα αυτά σημαίνουν υποβιβασμό κάτω κι’από το επίπεδο του κτήνους , αφού αυτό δεν παραβιάζει τη δική του νομοτέλεια .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Αντιμετωπίζουν ατάραχα και θεωρούν μάλιστα αξιοθαύμαστη κατάκτηση την τροποποίηση της γενετικής κληρονομιάς μας .
Οι διάφοροι ιοί μπαίνουν μια χαρά μέσα στο κύτταρο κι’οι παρείσακτοι αυτοί επιβάλλουν το δικό τους νόμο (την πληροφορία τους) στον ξενιστή , που τους υπακούει , χωρίς ν’αντιδρά αποτελεσματικά .
Γιατί να μην κάνουμε κι’εμείς το ίδιο και να ενσωματώσουμε στα μόρια του DNA μας καινούργιους ειρμούς νουκλεοτιδίων , καινούργια γονίδια ;
Όταν ο Άνθρωπος αποκτήσει αυτή τη δυνατότητα – κι’αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και αύριο – θα υπάρχει ο φόβος για τα χείριστα , γιατί θα έχει αρχίσει πια η αντεξέλιξη .
Γίνεται ήδη λόγος (ευτυχώς πρόκειται για επιστημονική φαντασία , βασισμένη σε πειράματα πολύ συζητήσιμης αξίας) για εισαγωγή στο DNA μας γονιδίων που θα μας χάριζαν τη γνώση επιστημών , γλωσσών κλπ. , και για παράδειγμα χρησιμοποιούνται τα κοινωνικά έντομα που φέρνουν μέσα τους , εκ γενετής , όλες τις πληροφορίες τους .
Οι ταλαίπωροι που κάνουν τέτοια σχέδια δε βλέπουν ότι εργάζονται εναντίον του Ανθρώπου , ότι τον ξαναβάζουν στη μέγγενη των έμφυτων συμπεριφορών . Μας προτείνουν μια εξέλιξη απ’την ανάποδη , που θα μας φέρει στην κατάσταση του ζώου , του αυτόματου , σ’αυτήν που αποσκοπούσαν οι ιεροφάντες του χιτλερισμού . Μεγαλύτερη απανθρωπιά μαζί και βλακεία αδύνατο να υπάρξει .
Οι βιολόγοι και οι φυσιολόγοι οφείλουν να μετρήσουν τις τεράστιες ευθύνες τους . Δεν είναι ανάγκη , κάποτε , να ντρέπεται κανείς επειδή ανήκει στις τάξεις τους . Ενώ για την προσαρμογή του στις κλιματικές αλλαγές , για τον αγώνα εναντίον των μικροβιακών προσβολών και υπάρχουν και λειτουργούν οι κατάλληλοι μηχανισμοί , καμιά φυσική ρύθμιση δεν αντιτάσσεται στις καταχρηστικές επεμβάσεις του Ανθρώπου πάνω στον εαυτό του . Η λογική και η φρόνηση θάπρεπε να αρκούν για την αποτροπή τους , μα ποιος κάθεται ν’ακούσει αυτές τις ξεμωραμένες γριές ;
Ιδρύθηκαν σύλλογοι , ακαδημίες , ακόμα και πολιτικές οργανώσεις μ’αυτήν ακριβώς την πρόθεση . Νοιάζονται για τα δικαιώματα το Ανθρώπου και για το μέλλον που θάχουν οι σχέσεις του με την πολιτική οικονομία και την επιστήμη . Διοικούνται όμως είτε από μερικούς ιδεόληπτους των οποίων η δράση δεν φέρνει αποτέλεσμα , είτε από πολιτικές φατρίες εμφορούμενες από κομματικές βλέψεις . Οι ενέργειές τους γελοιοποιούν την έννοια της δικαιοσύνης και αποτελούν εμπαιγμό της αλήθειας .
Καλή η προστασία της φύσης , αλλά η προστασία του Ανθρώπου απ’τον εαυτό του είναι ακόμα καλύτερη .
Η επιστήμη δεν θάταν επιστήμη αν συγκινιόταν από το θέαμα της ανθρωπότητας .
Ο επιστήμονας όμως , οφείλει να παραμείνει άνθρωπος και να αναλογίζεται τις συνέπειες των ανακαλύψεών του πάνω στη μοίρα των πλησίον του . Να μη λησμονάει πως ένας Άνθρωπος με σάρκα και οστά είναι άλλο πράγμα και όχι μαριονέττα , που τους σπάγγους της τους τραβάει κάποια μηχανή .
Ο διπλανός μας σκέφτεται , αγαπάει , μισεί . Τον διαπερνούν επιθυμίες και πάθη , αναγαλλιάζει από τη θέα της φύσης , δονείται μπροστά στο ωραίο , φρικιάζει μπροστά στο άπειρο , είναι ανήσυχος τι θ’απογίνει , φοβάται το θάνατο .
Η επιστήμη δεν έχει σχεδόν καμιά επίδραση σε όλα αυτά , ειμή μόνο ανατρέποντας την οργανική ισορροπία του ατόμου . Αυτή , που τίποτα δεν την συγκινεί , που τίποτα δεν την συνταράσσει , δεν είναι αρκετή να εξασφαλίσει την ευτυχία του Ανθρώπου – ούτε λόγος να γίνεται .
Εικάζεται ότι η ευδαιμονία για τα ζώα είναι ο κορεσμός των ενστίκτων του , Μήπως όμως η ερμηνεία είναι αρκετά ανθρωπομορφική ; Αυτό που εμείς αποκαλούμε ευτυχία και το οποίο προϋποθέτει απαραιτήτως συνείδηση , μπορεί να υπάρχει στο ζώο ; Αμφιβάλλουμε .
Η ικανοποίηση των αναγκών του το θέτει σε μια κατάσταση φυσιολογικής ισορροπίας , της οποίας η αίσθηση και τα θυμικά επακόλουθα (αν υπάρχουν) μας είναι άγνωστα .
Ο Άνθρωπος για να αγγίξει την ευτυχία αξιώνει περισσότερα πράγματα . Μαζί με τη σωματική υγεία , μαζί με την ικανοποίηση των λειτουργικών αναγκών , προστίθεται και η ισορροπία του θυμικού , στενά συνδεδεμένη με τις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.