- Tελικά ήλθεν ο Αντίχριστος; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Ο Θησέας θα συνδιαλέγεται σύμφωνα με την ηρωική φιλοσοφία του,ο Μινώταυρος θα πρεσβεύει την καταστροφική και αρχέγονη δύναμη του Κακού,ο Δαίδαλος θα είναι η ψυχρή φωνή της Επιστήμης,η Αριάδνη θα είναι η αινιγματική και ερωτική φωνή του Μυστικισμού(εδώ μάλλον χρειάζεται γυναίκα) και ο Μίνως θα πρεβεύει την έννοια του Κράτους,τη μονολιθική δύναμη του Νόμου.Ο καθένας βέβαια θα πρέπει να διαβάσει το ρόλο του και να ανατρέξει στη συνολική ιστορία του κάθε ήρωα και να αντλήσει έμπνευση.
Και οι 5 θα μπουκάρουν ταυτόχρονα στο Λαβύρινθο και θα παιχτεί χοντρός τζόγος.

Τώρα που το σκεφτούμε υπάρχει ο κίνδυνος στην πορεία το όλο εγχείρημα να καταντήσει γελοίο όμως δεν πειράζει,θα πούμε ότι προσπαθήσαμε.

Ο καθένας θα τραβήξει προς την Καρδιά του Σκότους και ό,τι γίνει.

Τί λέτε?Να το συζητήσουμε ή να πάρω τα κουβαδάκια μου και να πάω σ'άλλη παραλία?

Θα μπορούσαμε να το κάνουμε πιο ανταγωνιστικό ώστε μετά από κάθε μήνα όποιος έχει πάρει λιγότερες φορές το Μίτο να φεύγει και να παίρνει άλλος τη θέση του όμως αυτό δεν είναι απαραίτητο.

Θα μπορούν παράλληλα να συμμετέχουν κι άλλοι.Θα ταυτίζεται κάποιος πχ με το θησέα και θα τον συμβουλεύει και θα τον υποκινεί.

Μην είμαστε σκληροί μαζί του.Γιατί να μην παίξει μαζί μας ο Μινώταυρος?Σε πηγάδι κατούρησε?Δεν τον γέννησε μανούλα κι αυτόν(για την ακρίβεια η Πασιφάη)?Γιατί να μην έχει δικαίωμα στην Εσωτερική αναζήτηση?Εξάλλου,είναι και αυτός τραγική μορφή.Μία φοβερή τερατογένεση που προσπαθεί να αιτιολογήσει τα φονικά ένστικτά του,προσπαθεί να καταλάβει το γιατί,προσπαθεί να γνωρίσει τον εαυτό του.Συγκινήθηκα τώρα.Κατά βάθος είναι καλό παιδί,δεν είναι μόνο κακός,όπως και ο Δαίδαλος αντίστοιχα δεν είναι μόνο καλός,έχει μερικές πολύ σκοτεινές στιγμές στο παρελθόν του.

Λήξις για σήμερα.Η πρόταση ισχύει.

Ωραία η ιδέα για το συνειδητό παιχνίδι! Παίζουμε που παίζουμε, ας το κάνουμε συνειδητά! Υπάρχει βέβαια πάντα ο κίνδυνος σε αυτόν τον ανταγωνισμό να εμφανίσουμε τον άσχημο πιθηκίσιο εαυτό μας εκτός από τον κακό! Και εκεί που παίζουμε με τα κουβαδάκια μας να αρχίσουμε να παίζουμε με τις σφεντόνες, τα φλοπεράκια, τα οπλοπολυβόλα, μπαζούκας και πάει λέγοντας. Και αυτός ο κανόνας με την αποχώρηση δεν με ενθουσίασε, κάτι απο τα τηλεοπτικά παιχνίδια μου θύμισε.
Καλή ιδέα πάντως.

Η ιδέα έχει πολλές ατέλειες όμως αν βρεθούν κι άλλοι μπορεί να "τσουλήσει".

quote:

---

Με πιάσανε τα παλιμπαιδιστικά μου και δεν λένε να φύγουν.Θα ακουστεί χαζό αλλά τί θα λέγατε να "στήναμε" ένα Role Playing Game on line με θέμα το Λαβύρινθο.

---

..ωραια ιδεα!αφου μεσα απο το "παχινιδι + τον παλιμπαδισμο" μαθαινει πολλα κανεις, αρκει να εχει το θαρρος να γυριζει πισω+να παρατηρει τι ακριβως εκανε λαθος 'η σωστα υπο το ρολο...:)
φιλε μου kost, αυτο το παιχνιδι προφανως παιζεται ηδη
(τουλαχιστον στα κεφαλια εκεινα που γνριζουν απο "δαιδαλο")
'η παλι ισως ετσι να συμβαινει ηδη στην πολυπλοκοτητα του δικου μου "μυαλου"//θυμαμαι μια φραση που μου ειχε πει ο οδοντιατρος μου(ενας ντανταιστης+ κυνικοτατος λυκος:Ρ)πωςςς
πρεπει να προσεχω παντα πως δημιουργω τη διαταξη του δαιδαλωδους του νου μου...
επειδη απο εκει εξαρταται και ο μινωταυρος..

-αυτο μου θυμιζει βεβαια ενα στιχο που ειχα γραψει για τον ερμη (του νου/οχι φυσικο προσωπο )οταν μου πρωτοφανερωθηκε.../κι ετσι επιβεβαιωθηκα...-
χμ..συμφωνω απολυτα μαζι του λοιπον, αφου τα ολα οσα παιρνουν απο δρωμενα ωστε να μπορεσουν τοσο να συνειδητοποιηθουν οσο+ να καταστουν φανερα στους υπολοιπους..ρολους...
role playing game=δρωμενο...
-επαγωγικα συμφωνω και μαζι σου-
Αν θες να πραξεις το σεναριο.."ειμαι μεσα":)
Μοναχα που συνηθως αλλος ειναι ο "μεγας σκηνοθετης"..
above us/
στα χερια του Οποιου αφηνομαι εντελως με αφοσιωση +εμπιστοσυνη//
ετσι το αποτελεσμα ειναι ανωτερο του φεστιβαλ...τοσο των "καννων"(!λεμε τωρα)..οσο και των αμερικανικων...."ιστορικων" ταινιων...:Ρ
-ειναι απλα αληθινο-

Παντως, απο τον τροπο που κυλησες με τοσα μηνυματα θα ελεγα πως
εισαι ηδη σε μια ροη εντος του λαβυρινθου...
ενος λαβυρινθου που ομωςσκηνοθετησε αλλος σεναριογραφος...:))

θα βοηθουσε "τα μαλλα" να δουμε παλι κατι-
εστω κι αν χρειαστει για να στησουμε..το σκηνικο...

quote:

---

Το λαβύρινθο, τον συναντάμε σε πολλούς πολιτισμούς τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατολή.
Τί μπορεί να είναι αυτό το δαιδαλώδες σπήλαιο ;
Μήπως είναι η μπερδεμένη περιστροφική πορεία του ανθρώπου ;
Και γιατί είναι υπόγειος ;
Μήπως αυτό αφορά την κοσμική σφαίρα ;
Εχει ένα δρόμο εισόδου και εξόδου.
Μήπως η είσοδος είναι η γέννηση ;
Και ποιός μπορεί να ξαναβγεί ;
Μήπως εκείνος που έχει κάποια παιδεία πάνω στο θάνατο ;

---

-χμ..."χαιρομαι" που οι ερωτησεις του "θησεα"μου θυμιζουν πργτ χαιρομαι...:))

καλημερα εσωτερικοτερα

Technoshamanism

Edited by - ΑΤΜΑ on 11/06/2004 08:58:20

Για να είμαι ειλικρινής,όσα έγραψα περί κανόνων και Μίτου μου φαίνονται λίγο ανούσια,περιττά.Θα μπορούσαμε,όμως,να πάρουμε ρόλους.Εσύ για παράδειγμα είναι εύλογο ότι θα ήσουν μία πετυχημένη Αριάδνη.Θα μπορούσες να ταυτιστείς με την ερωτευμένη Κόρη και να προσπαθήσεις να νοήσεις το Λαβυρινθικό Σύμπαν μέσα από τα δικά της μάτια.Εγώ από την πλευρά μου λέω να καταπιαστώ(αρχικά) με το Μίνωα και να προσπαθήσω να μπω μέσα στη λογική του.

Πρόκειται για εξαιρετικά σύνθετο αίνιγμα,σχεδόν χαοτικό.Ας γίνουμε,λοιπόν,κι εμείς σύνθετοι,ας φανερώσουμε ο καθένας και από μία διαφορετική όψη του νομίσματος.Εξάλλου,δεν είναι μόνο ο Θησέας απαραίτητος.ΟΛΟΙ είναι απαραίτητοι ώστε να περατωθεί ο Μύθος,όλοι συμβάλλουν,ο καθένας αποτελεί ένα εντελώς ξεχωριστό μέρος του Συνόλου.

τωρα..μπορεις να θεωρησεις "αλλους"(σε σχεση παλι με την υπογραφη του "θησεα"..)τους προηγουμενους σου εαυτους...+ να ξαναπαιξεις το ρολο...γνωριζοντας- πια- τον εκεινο μινωταυρο..+ παλευοντας ποικιλοτροπως ...σκοτωνεις, με ολους τους τροπους, το "τερας"...
χμ....αυτο που κανει τη διαφορα ειναι πως...
στην αρχη ολων, ο "ηρωας" ειναι n a way επιμηθεας ..'η απο ενστικτο απλα προμηθεας...
στο τελος ολοι ειναι πια..τετοιοι:)

"ερρωσθε!"

(χμ....εχω το μητο-u know-
...ειναι το θεμα που εχω προαναφερει..
+μαλλον θα κυλησει παραλληλα, αφου σκεφτομαι να το αφυπνησω...
μαλλον ειναι καιρος-

Technoshamanism

Ισχυρίζεσαι ότι έχεις στην κατοχή σου το Μίτο.Μου αρέσει αυτή η παράτολμη δήλωση,μου αρέσει διότι υπόσχεται πολλά,φανερώνει ότι έχεις να πεις πολλά.

Ξεκινάμε,κάνεις παιχνίδι!

ωστοσο θα ηθελα να δουμε αυτο...

quote:

---

Το δύσκολο,όπως λες,είναι να βρούμε το Μινώταυρο.

Το δυσκολότερο,όμως,όλων είναι να πορευθούμε ορθά μέσα στο Λαβύρινθο.

Το μεγαλύτερο "έγκλημα" είναι να μπούμε στο Λαβύρινθο
δίχως το Μίτο.

---

well θα θεσω ενα διττο τιτλο τραγουδιου...
"first we take manhattan,then we take berlin..."
leonard coen..

επιλογη-
δεξια 'η αριστερα,
αναλογως με τον τροπο του καθενα../
θεμα υπερδραστηριοτητος ημισφαιριου-σε περιπτωσεις που δεν εχει επελθει το εν..-

-να σημειωσω πως δεν θα πρεπει-καθολου-να σχολιασουμε τον ιδιο τον δημιουργο του τραγουδιου...δραττωντας ετσι την αφορμη ωστε να "κριθει"...
'η ν'απορριψουμε χωρις να εχουμε την αυτη εμπειρια 'η χωρις ("να δυναμεθα" -μα καθολου ομως:)-να εχουμε ταυτιστει αρμονικα μ' αυτο...το δημιουργημα/την αυτη ακολουθια ιδεων...

χμ....και τωρα ας θεσω και το μηλο για οσους θα παρουν αυτη τη διαδρομη..
ο δημιουργος τουτου του τραγουδιου ειναι εβραιος
+ υπογραμιζω πως αυτο
ποσως μας αφορα/εμεις ας δουμε την...αποψη....για τη διαδρομη...

στην αυτη πρωτη περιπτωση μαλλον αυτος που θα ξεκινησει σε μια απο τις δυο διαδρομες..-συμφωνα παντα με το τραγουδι-θα εχει τη δυνατοτητα να βρεθει και σε σημειο που θα συγκλινει προς την αλλη διαδρομη..ενω..απο την λαθος-αναλογα παλι με την πολικοτητα αυτου που επελεξε..-
δεν υπαρχει μινωταυρος...>>
αυτο ομως δεν ειναι ποτε σιγουρο..επειδη ο μινωταυρος...δημιουργειται..κατα τη διαδρομη...

εχμ..ενα παραδειγμα..

εχεις ενα νεο pc...ολα ανοιγουν γρηγορα..τα προγραμματα σωστα/η προσβαση στο διαδυκτιο γοργη../μπαινοντας στα αρχεια σου διαπιστωνεις πως ολα ειναι στη σωστη σειρα.../μετα αν δεν προσεξεις τις λεπτομερειες στην διαδρομη μεσα απο αυτο..το οχημα του νου...
τοτε μια στιγμη....οταν κανεις ολες τις ιδες με πριν κινησεις..διαπυστωνεις ...πως τεινει σε "μπλακ τζακ"
...αυτο το μπουμ...
δεν ειναι καθολου ασχετο με το μινωταυρο που δημιουργηθηκε...
τωρα πρπει να θυμιθεις ολα μα ολα τα κλικ πυ εγιναν ....μεσα στον χρονο...(σκεψου απειροτητα του χρονου του διαδυκτιου..:)
ωστε να μπορεσεις να...προσδδιορισεις τηννεκεινη στιγμη που αντι για..δεξια ..εκανες αριστερα..η το αντιθετο..

χμ...αυτοματη γραφη-
ισως αυτο θα ειναι ο μητος...
απευθειας συνδεση με....το ματριξ...

~~~~

δεν θα μιλησω ακομη για..την αλλη πλευρα.-
ακομη κι αν διαφανηκε πως το εκανα ηδη...

τι λες...να περιμενουμε...τουλαχιστον..τον Θησεα...

επειδη αλλιως...τα προσωπα...ταυτιζονται..και εξαφανιζονται αφεαυτου....

θυμαμαι τη φανερωση στους ρολους που ηταν απροσδιοριστα καθορισμενοι αοφυ το συμπαν αστροβολουσε τα σημεια...που θα φανερωνοταν...
και μετα ωω..ποσα συμπερασματα...
ο θησεας τωρα....εισαι η εσυ...η εγω...
μα τι λες....να γινει οταν..ερθει...ενας τριτος...
στην παρουσα ακολουθια των δυομας...
περιμενουμε να ακουσουμε τον συνταξιδιωτη Δημητρη...
και δεν βρισκω καθοου τυχαιο το γεγονος οτι σημμετεχει αφου αν θυμουμαι καλα..ο αγιος δημητριος.. καθως ειναι πανω σ'ενα ασπρο αλογο...κρατα,ελεγχει,επιστατει αυτου,με το δορυ του....εναν ανθρωπο..
ειναι ομως αντιστοιχος με..τα οσα σε αλλη μορφη εχει ο μινωταυρος...:)
+επισης το αυτο ισχυει
αντιστοιχα για τον shiva nataraz... το χορο του θεου πανω σ'εναν μικροσκοπικοτατο..χοντρο "ανθρωπακο"
(στην περιπτωση που "ο θεος ειναι αρσενικος" οπως στον αυτο μυθο με τον ηρωα θησεα ,εδω σ'ενα αλλο επιπεδο/η θηλυκη πλευρα ειναι η Durga..που στεκει κρατωντας την τριαινα του Shiva + τον πατα στο ηλιακο πλεγμα με το ποδι της...:))

ειπες μητο..και θυμηθηκα κατι...
next tpc_pls

Αριαδνη...

ΥΓ...που εισαι ...Oannes;

Technoshamanism

Δεν είμαι σίγουρος αν η αυτόματη γραφή είναι η λύση για την Επαφή.Την ώρα της Μέθης,στις ανοικτές στροφές του Κοσμικού ταξιδιού,εκεί που όλα γίνονται ενστικτωδώς και αστραπιαία τότε σίγουρα λειτουργεί,όταν,όμως,έρχονται τα κομβικά σημεία και περάσματα τότε η αυτόματη γραφή σε οδηγεί στο βάραθρο.Τότε χρειάζεται ένα ανώτερο εργαλείο,πιο Καθαρό,πιο Συνειδητό,πιο Βουλητικό.

Επέτρεψέ μου να μην περιμένω το Θησέα.Πάω να συναντήσω το Μίνωα και ο Μίνως προηγείται χρονικά του Θησέα.

Οι πορείες μας Αριάδνη θα είναι διαφορετικές,ασύγχρονες,άσχετες-τουλάχιστον φαινομενικά.Εξάλλου είπαμε,ο καθένας μπαίνει στο λαβύρινθο από διαφορετική είσοδο.Πού ξέρεις όμως,όλο και κάπου μπορεί να σμίξουμε και τότε θα έχουμε πολλά να πούμε.

quote:

---

στις ανοικτές στροφές του Κοσμικού ταξιδιού,εκεί που όλα γίνονται ενστικτωδώς και αστραπιαία

---

και μαλλον λαμβανεις της αλλη πλευρα /το ρισκω φυσικο..αφου θα μπορουσα αντι αριαδνης να ειμαι η μιαν αθηνα που γενννηθηκε μεσα απο το κεφαλι του δαιδαλου...που συνελαβε μαλλον την διαδρομη του..κεφαλιου..του μινωα..αλλιως πως εξηγειται..και η παρουσια αλλου εκτος του ιδιου...σκηνοθετη...επι του παροντος....

συνεχισε...

εχω ομως να κανω μιαν διευκρινηση που αγνοηθηκε..οχι ακαιρα..

quote:

---

Δεν έχω ιδέα για τα περί Κρήτης,όμως θα προσπαθήσω να αυτοσχεδιάσω (αλλά και να ετεροκαθοριστώ).Σίγουρα,πάντως,μπαίνει και η αστρολογία.Ο άνθρωπος-Κριός(ο μοναχικός πολεμιστής) σημαίνει το τέλος του ανθρώπου-Ταύρου
διότι όπως είπε πολύ ορθά κάποιος πριν,"το καινούριο σκοτώνει το παλιό".Δυστυχώς,έτσι είναι,η νέα δύναμη ΠΡΕΠΕΙ να εξαφανίσει ολικά την παλιά,δεν γίνεται αλλιώς.

---

οχι ετσι ακριβως μινωα....
πρωτα ερχεται η αρχη της ανοιξης...μετα η μεση της ανοιξης....και μετα το τελος της ανοιξης..κατοπιν ερχεται η αρχη του καλοκαιριου/'η "ακομη ανοιξη",μετα η μεση αυτου..μετα το τελος..και παει λεγοντας...με το τελος του καλοκαιριου ερχεται και η παρθενος..δευτερη(τριτη στην ουισα) μορφη που φανερωνεται μετα το τελος ανοιξης /αρχη καλοκαιριου/των διδυμων...

εχμ..ας μην περιγραψω τις επομενες..μορφες..εγινα κατανοητη πιστευω...

(σημερα εχω μαλλον υπερχυληση..ενεργειας..απολαυστικοτατηπαραυτα..ακομη +χωρις τα παραιτητα ενιοτε γερμανικα..:0)

Technoshamanism

Στα παλάτια της Κνωσού,η θερινή κάψα και ο Χρόνος λιώνουν αργά-αργά τα αρχαία κτίσματα.Τα μνημεία αργοσβήνουν,οι μνήμες αργοσβήνουν,χάνονται στον απύθμενο Ωκεανό της Λήθης.

Κάποια στιγμή,ανύποπτα,ξεπροβάλλει μέσα από τις στοές μία σαύρα.Ατενίζει την άβυσσο και στο βλέμμα της αιωρείται το μεγάλο Μυστικό.Μέσα στο βλέμμα της υπάρχει σφραγισμένη η Γνώση των Αιώνων.Ακολουθώ την πορεία του βλέμματος,ακολουθώ την άβυσσο,στροβιλίζομαι,γίνομαι και εγώ άβυσσος και τότε...έρχεται το Σκότος.

Στα παλάτια της Κνωσού ξαφνικά βρέθηκα.Μόνος κάθομαι και αγναντεύω από την απέραντη μοναξιά του θρόνου μου.Αγναντεύω τη Γη,τη Θάλασσα,τον Αέρα.Μία απέραντη ευδαιμονία με κατακλύζει.Ατενίζω το Λιβυκό πέλαγος και μία απόκοσμη μυρωδιά μεθάει τις αισθήσεις μου.

Καθισμένος στο θρόνο μου,ψηλά,πολύ ψηλά,ο Κόσμος από κάτω μου.Όλη η Γη δική μου.Όλη η Γη είναι Ένα και στο κέντρο της η Μητρόπολις,η Πηγή,η Κρήτη.

Η Μάνα-Κρήτη.

Όλο τον κόσμο κατέκτησα,εγώ ο Διοτρεφής,εγώ ο Άριστος.Όλα τα πέλαγα διέσχισα,έφτασα στην άκρη της γης.Έχτισα μία Αυτοκρατορία,όπου πήγα κυριάρχησα.

Όπου πήγα έφερα το Νόμο.Οργάνωσα τους λαούς,γέννησα τις πολιτείες,έφερα την Τάξη,έφερα το Δίκαιο.Έδωσα τέλος στους πολέμους,έδωσα τέλος στις σφαγές,τις λεηλασίες,τους βιασμούς και όλες τις ασέβειες.ΜΙΑ ΑΡΧΗ,ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΚΟΙΝΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Έσβησα τη Φωτιά του πολέμου,έφερα την Ειρήνη.Πλέον όλη η Γη είναι Ένα,όλη η Γη γιορτάζει,όλη η Γη είναι εύθυμη,γόνιμη και δημιουργική.Η δουλειά πλέον έχει γίνει ευτυχία και ακόμα και ο μόχθος έγινε γλυκός διότι ο μόχθος πάντα επιβραβεύεται με τον καλύτερο τρόπο.
Υπάρχει παντού διάχυτος ένας ερωτικός τόνος,ένα ερωτικό μαύλισμα που καλεί τα πάντα να συνευρεθούν και να χορέψουν,μία φωνή που καλεί στο μεγάλο γλέντι.

Έφτιαξα τον επίγειο Παράδεισο,εγώ ο Μίνως.

Ποιός άραγε κατάλαβε τί σημαίνει το όνομά μου?Και αυτό που κατάλαβε είναι όντως αρκετό?

Εγώ ο Κριτής των ζωντανών και ο αδελφός μου ο Ραδάμανθυς,ο Κριτής των νεκρών.

Μπορεί να με πουν τύραννο,σκληρό,βίαιο και αυταρχικό,όμως ένα πράγμα δεν θα με πουν,ΑΔΙΚΟ,εμένα το Μίνωα.Άδικο δεν θα με πουν ποτέ,κανείς δεν θα τολμήσει να με πει άδικο.Ακόμα και η τιμωρία των Αθηναίων ήταν δικαιότατη διότι τους τύφλωσε ο φθόνος για το γιο μου τον Ανδρόγεω.

Μίνως σημαίνει Κράτος,Εξουσία,Ισχύς.Μίνως σημαίνει Νόμος και Τάξη.

Πάνω απ'όλα,όμως,Μίνως σημαίνει ΦΟΒΟΣ.

Έχτισα το Λαβύρινθο.Έθεσα το σοφό Επιστήμονα στην υπηρεσία μου και τον διέταξα να μου χτίσει αυτό το κολοσσιαίο τερατούργημα,το Λαβύρινθο και μέσα σε αυτόν έβαλα το έτερο τερατούργημα,το Μινώταυρο.

Λαβύρινθος-Μινώταυρος,αυτά τα δύο έδωσαν την Τέλεια Λύση σε όλα τα προβλήματα.

Αυτά τα δύο ΕΦΕΡΑΝ ΤΟ ΦΟΒΟ.Αυτά τα δύο διατηρούν την αιώνια Βασιλεία μου.Σε αυτά τα δύο οφείλεται η Ευνομία και Τάξη,η Ευδαιμονία,Ειρήνη και Αταραξία της Αυτοκρατορίας μου.

ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΟΥ.
Ο Λαβύρινθος και ο Μινώταυρος έσπειραν το Φόβο σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.Ακόμα και στις λαμπρότερες γιορτές τους,και στις πιο ανέμελες στιγμές υπάρχει κάτι ζοφερό και απόκρυφο,ένας φόβος αρχέγονος,που δεν φαίνεται αλλά υπάρχει και είναι αυτός ο φόβος που τα κάνει όλα πιο εκστατικά και παράφορα,πιο ηδονικά.

Για κάθε επίγειο παράδεισο υπάρχει μία επίγεια κόλαση και αυτή είναι ο Λαβύρινθος και ο Μινώταυρος.Το φάσμα του τρόμου,ο απόλυτος εφιάλτης που μπορεί να γνωρίσει θνητός.

Για φαντάσου το,να σε παίρνουν και να σε βάζουν μέσα στο Λαβύρινθο.

Οι ιστορίες των θυμάτων κατέκλυζαν τον κόσμο.Οι κραυγές της απόγνωσης και του πόνου αντηχούσαν στα όνειρα των κατά τ'άλλα ξέγνοιαστων Μινωιτών.

Αλίμονο,τρεις φορές αλίμονο,αν διώξουμε το φόβο από την καρδιά του ανθρώπου.Δεν υπάρχει μεγαλύτερο έγκλημα από το να διώξουμε το φόβο από τον άνθρωπο.Η έλλειψη φόβου οδηγεί στην υπερεκτίμηση του εγώ,στην αλαζονία και την ασέβεια.
ΠΑΝΤΑ πρέπει να υπάρχει ένας Λαβύρινθος για να σου θυμίζει πόσο υστερείς σε Σοφία σε σχέση με το θεό και πάντα πρέπει να υπάρχει ένας Μινώταυρος να σου θυμίζει πόσο υστερείς σε δύναμη και ένστικτο σε σχέση με το Ζώο.Πάντα πρέπει να υπάρχει ένας λαβύρινθος να σου θυμίζει την απόγνωση της χαμένης Ψυχής,την απόγνωση του Αγνώστου και πάντα ένας Μινώταυρος να σου θυμίζει τον πόνο και τον τρόμο που νιώθει το αδύναμο ζώο λίγο πριν το τέλος του.

Η Εκδίκηση της Φύσης,αυτό είναι ο λαβύρινθος και ο μινώταυρος.Η Φύση είναι θεός και ζώο μαζί,ενωμένα,και σου στείλανε τους δύο εκδικητές για να σε "έχουν" από κάτω τους,για να σου θυμίζουν τα όριά σου.

Δεν υπάρχει μεταθανάτια ανταμοιβή και τιμωρία.Όλα εδώ πληρώνονται.Εδώ ο παράδεισος εδώ και η κόλαση.

Αλίμονο αν φύγει ο Φόβος από τους Λαούς,αλίμονο αν πάψουν να φοβούνται το Κράτος.Αλίμονο αν χάσει ο άνθρωπος το φόβο της τιμωρίας διότι τότε θα τον δεις να μετατρέπεται στο πιο ασύδοτο και άλογο κτήνος,στο πιο ανεξέλεγκτο,αχαλίνωτο και αδηφάγο θηρίο,στο πιο ακόρεστο και αιμοβόρο ζώο.Τότε θα δεις τη Γη να γίνεται ζούγκλα και τον άνθρωπο εν μια νυκτί να γκρεμίζει ό,τι έχτιζε για αιώνες,κατρακυλώντας στο βούρκο της ακολασίας και ασυνειδησίας.
Η έλλειψη φόβου οδηγεί στο χάος.
Ο φόβος συγκρατεί τις ορμές και λογικεύει το νου.Μόνο αυτός φέρνει την ειρήνη,κανείς άλλος.Ο Φόβος,ο αιώνιος παραστάτης του νόμου.Μόνο αυτός φέρνει την ειρήνη,κανείς άλλος.

Πάντα πρέπει να υπάρχουν ανάμεσά μας ένας Λαβύρινθος και ένας Μινώταυρος.

Εγώ ο βασιλιάς Μίνως σου λέω την αλήθεια και ό,τι ακούσεις πέρα από αυτό είναι ένα ελεεινό ψέμα.Νομίζεις ότι ο Λαβύρινθος είναι η πληγή που πρέπει να γκρεμιστεί όμως δεν καταλαβαίνεις ότι στην ουσία είναι η Σωτηρία.Ο Λαβύρινθος δεν είναι η κατάρα που σου μάθανε αλλά η ΕΥΧΗ.

Νομίζεις ότι η λύση του αινίγματος θα φέρει την Ευτυχία?Ονειρεύεσαι ηλιακούς ήρωες που νικούν το σκότος και οδηγούν στο Φως διότι δεν μπορείς να νιώσεις τη Δυστυχία που ακολουθεί τη λύσι του προβλήματος.Δεν μπορείς να νιώσεις τον πόλεμο,το αίμα και τη σφαγή,την κόλαση της Φωτιάς που ακολουθεί.

Οι προφητείες των γέρων λένε ότι κάποια μέρα θα έρθει ο Νέος και θα καταλύσει την ισχύ του Λαβυρίνθου και του μινωταύρου.Η Επιστήμη θα του δανείσει την αλάθευτη Μέθοδο και η ίδια η κόρη μου θα με προδώσει.Τα γνωρίζω και τα δέχομαι.Κάποια στιγμή,όμως,θα επιστρέψω και τότε όλοι θα θυμηθείτε πόσο δίκιο είχα.

Η Μινωική εποχή του Ταύρου οδήγησε στη Μυκηναική εποχή του Κριού.Ακολούθησε ο Ιχθύς και ακολουθεί ο Υδροχόος.Ο Υιός του Ανθρώπου τέθηκε στο σημείο Ο και πλέον έχει ξεκινήσει η Ανάσταση,η νέα Ανάβαση,η ανοδική πορεία του αίματος από τα πόδια προς το κεφάλι.

Ελπίζω να διαβάσουμε σύντομα... και και για Θησέα…

Εκει (σας/μας)... θελω!

αχ αυτος ο Μινωας... (με τους φοβους του)… έφερε... χασμουρητό!!!

Ο Μίνως είναι η Βάση του Μύθου.Χωρίς αυτόν δεν υπάρχει τίποτα.

Αν δεν νοήσεις πρώτα το Νόμο πώς περιμένεις να νοήσεις τον Παράνομο?

Ψήσου να γίνεις ο Θησέας που όλοι περιμένουμε.

Φαίνεσαι συναρπαστικός,
και να θαυμάσω θέλω,
της πένα σου την ομορφιά
σε κάθε απόχρωση της…
...τραίνο διχως φρένο,
και ακόμα πιο δυνατη,
του λόγου σου… η δύνη..

Α κοστ,
αφύλακτη διάβαση είναι η ζωή,
δέκατο λεπτού…
και πριν σκεφτείς,
της Νόησης η πνοή θα σε χαϊδέψει…

Πόσα μπορώ να γράψω Κοστ....
μα θέση Θησέα… δεν διεκδικώ,
ανήκει σε όποιον αγνάντεψε,
Σκοτάδια,
Λαβυρίνθους…
Μινώταυρους….
το Νήμα έκοψε,
και πια δεν κοίταξε,
Νεκρών συνειρμών τα μονοπάτια…

ο λαβυρινθος ξεκαθαρα συμβολιζει και την ατραπο του καθενα
που βρισκεται σε εξελιξη.Η πραγματικη μας γνωση λοιπον ειναι
οι επιλογες μας και οι συνεπειες αυτων-αδιεξοδο/εξελιξη
βγαινοντας απο τον λαβυρινθο ξεπερναμε και τα δυο αφηνοντας τα ξοπισω μας εχοντας δεχτει οτι ο ιδιος ο λαβυρινθος συμβολιζει
ενα παιχνιδι.Ενα παιχνιδι μαθησης.

αλλωστε δεν ειναι τυχαιο οτι η πειραματικη ψυχολογια
χρησιμοποιει τους λαβυρινθους ως τεστ ευφυιας.
οσοι μικροι ζωγραφιζαν λαβυρινθους την ωρα του μαθηματος
θα ξερουν τι εννοω.Το φαινομενο της μαθησης σε πληρη εφαρμογη.

υπαρχει στο αυτι μας ενας θαλαμος ή αιθουσα αν θελετε που ονομαζεται
λαβυρινθος και ειναι φτιαγμενος απο ομοκεντρους σωληνες που ονομαζονται Οργανα της ισορροπιας.υπαρχει λενε ενας οστεινος και ενας υμενωδης λαβυρινθος.Αυτο τον ορισμο του εδωσε ο Εμπεδοκλης.
αυτοι οι δυο λαβυρινθοι(διπλη φυση) φερνουν την ισορροπια στα χαοτικα? κυμματα του κοσμου μας και μπορουμε να συντονιστουμε και να ακουμε.ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ?

ο Ηρακλειτος ειχε πει οτι εμεις ειμαστε μεσα στον Λογο
και οχι ο Λογος μεσα μας.
οπου Λογος ας τον αντικαταστησουμε με τον λαβυρινθο.
μημπως ειμαστε γεννημενοι μεσα στον λαβυρινθο?

ο μινωταυρος ειναι προελληνικος θεος που αργοτερα
εξελιχτηκε στον κρητικο-Αστεριο ΔΙΑ.
στην ιστορια υπηρχε και καποιος στρατηγος Ταυρος γνωριζουμε κατι γι αυτον?

μια γιορτη και ενας χορος συμβολιζουν τον μινωταυρο.
Τα ταυροκαθαψια και ο Γερανιος χορος αν θυμαμαι καλα
ο τελευταιος ειναι ενας χορος εντονης περιστροφης
γυρω απο τον εαυτο μας που εμενα προσωπικα μου θυμιζει
τους Δερβισιδες.