- Ο Λάζαρος - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Και εγώ το έψαξα, λοιπόν, έστω και μέσω Διαδικτύου, διότι με παραξένεψε το γεγονός της αντίδρασής σου απέναντι στον απλό και ξεκάθαρο λόγο και τρόπο έκφρασης του Robben σχετικά με αυτό το θέμα.

Βρήκα λοιπόν, πως κτήτορες θεωρούνται, ΚΑΙ σήμερα, ακόμη και άτομα που «κληρονόμησαν» αυτή την ιδιότητα. Ούτε αγόρασαν οι ίδιοι, ούτε πλήρωσαν, ούτε δωρητές ήσαν, ούτε άμεση χρονική σχέση είχαν με το γεγονός της απόκτησης του «αγαθού». Ακριβώς γι’ αυτό ανέφερα και το παράδειγμα του κτητορικού τάφου, όπως θα μπορούσα να αναφέρω και τον «κτητορικό ναό».

Ας δούμε όμως ένα παράδειγμα, όπου ως κτήτορες αναφέρονται φορείς που συνέβαλαν στην ΙΔΡΥΣΗ, γεγονός που έρχεται σε σύγκρουση με τη δήλωσή σου, την οποία παρέθεσα πιο πάνω, και σύμφωνα με την οποία ισχυρίζεσαι πως «κτήτορας δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ένας ιδρυτής».

Πηγή: http://www.corfutimes.net/ieres_mones.htm
«Η Μονή έκτοτε έγινε σημείο των 39 χωριών που συνέβαλαν στην ίδρυσή της και που αποτελούσαν τις τότε επαρχίες, Κάτω Μέσης, Αρχαγγέλου και Κάτω Γύρου. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το μοναστήρι της Παλαιοκαστρίτσας ανήκε στην κατηγορία των κτητορικών - συναδελφικών. Από τους κτήτορες εκλεγόταν μία ολιγομελής επιτροπή που ονομαζόταν «Κυβερνήτες του Μοναστηριού» και μαζί με τον Πρωτοπαπά της περιοχής αποφάσιζαν για όλα τα θέματα λειτουργία της Μονής. Αυτοί διόριζαν και «εκ περιτροπής» τον Ηγούμενο, μεταξύ των ιερομονάχων που κατάγονταν από τα χωριά που είχαν κτητορικό δικαίωμα.»

Με το επόμενο παράδειγμα, θα δούμε πως ΚΤΗΡΟΡΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ μπορούν να αποκτήσουν ακόμη και ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ/ΔΩΡΗΤΕΣ, γεγονός που και αυτό το θεωρείς αδύνατο.

Πηγή: http://www.panagia-galaxa.gr/news.html

Η Θέση του Ιερού Καθιδρύματος της Παναγίας μας πλησίον της θάλασσας, προκαλεί ταχεία διάβρωση στα σίδερα των αναμονών πάνω από την πλάκα του ισογείου, όπου θα ανεγερθεί ο Ιερός Ναός της Παναγιάς Γάλαξα της Θαλασσοκρατούσας.

Για να περισώσουμε το έργο, απαιτείται άμεσα η κατασκευή του σκελετού του Ιερού Ναού από «μπετόν αρμέ», του προαύλειου χώρου αυτού συνολικού προϋπολογισμού 127.000 ευρώ.

Είμαστε βέβαιοι, ότι η Παναγία μας δεν θα αφήσει να καταστραφεί αυτό το Ιερό Ναυτικό Καταφύγιό της και όπως κατά το παρελθόν, έτσι και τώρα θα φωτίσει κάποιον ή κάποιους ευλαβείς μεγάλους Δωρητές και Ευεργέτες για την αποπεράτωση του έργου.

Σε περίπτωση που κάποιος Μεγάλος Ευεργέτης θελήσει να αναλάβει όλα τα έξοδα της κατασκευής του σκελετού, ή όλης της ανέγερσης, ή ακόμη και της αποπεράτωσης του Ιερού Ναού της Παναγίας Γάλαξας της Θαλασσοκρατούσας, το Σωματείο μας είναι έτοιμο να του παραχωρήσει ΟΛΑ τα Κτητορικά Δικαιώματα τα οποία Θα κατοχυρωθούν με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Μελών, σε επίσημη εικονογραφημένη Κτητορική Περγαμηνή, που Θα του προσφέρουμε.”

Διάβασα επίσης πως « Σύμφωνα με όσα ισχύουν μέχρι σήμερα (Ν. 590/1977 και Κ. 8/1980 - βλ. και απόφ. ΑΠ 155/1980 τμ. Δ?) το «κτητορικό δικαίωμα» είναι ιδιόμορφη σχέση εκκλησιαστικού δικαίου ηθικής φύσεως και δεν συνεπάγεται κανένα απολύτως περιουσιακό δικαίωμα για τους «κτήτορες», παρά μόνο υποχρεώσεις.».

Βέβαια, θεωρώ σφάλμα να προσπαθούμε σήμερα, με τα σημερινά δεδομένα, να πιαστούμε από μια λέξη, στην κυριολεξία, για να βγάλουμε κάποιους ή κάτι σκάρτο, μόνο και μόνο γιατί εμείς δεν συμφωνούμε ή δεν ασπαζόμαστε την πίστη τους.

Δεν γνωρίζω τι λέει το «Χριστιανικό Εμπράγματο Δίκαιο», ούτε, επίσης, και το «Αστικό Εμπράγματο Δίκαιο», σχετικά με τα περί κτήτορα ή κτητορικού δικαιώματος. Εγώ, απλά, αν και βλέπω πως ο Robben εκθέτει πολύ απλά και κατανοητά αυτό που συνάγεται ως συμπέρασμα από τα «αφμιλεγόμενα» εδάφια, διαπιστώνω πως κάποιοι συνεχίζουν να επιμένουν στην αδιαλλαξία και να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

Το ότι ο Ιούδας έγινε κτήτορας του αγρού, δεν το κατοχυρώνει καμιά νομική πράξη, παρά μόνο η αναφορά της αγοράς του αγρού με τα χρήματα της αδικίας τα οποία προερχόταν από την αμοιβή της προδοσίας.
Επομένως, στη συνείδηση του συγγραφέα και όσων πιθανώς γνώρισαν/άκουσαν τότε για το γεγονός, αλλά και όσων διαβάζουν για το εν λόγω γεγονός, ο Ιούδας γίνεται, εμμέσως, ο κτήτορας του αγρού.