- Περί χρησιμότητας των Θρησκειών ...ο "λόγος"... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Ειδα την τοποθετηση σου και διεκρινα μια προσωπικη χροια στα δρωμενα.
Και ετσι ειναι.Ο ωκεανος ειναι ενας και μοναδικος,ιδιος για ολους,αφου τμηματα του ειμαστε.

Οι πισινες ομως διαφερουν μεταξυ τους και σε σχημα και σε μεγεθος και σε βαθος.Δηλαδη οι επιφανειακοι νοες,δεν ειναι ιδιοι.Ο καθε ενας ειναι ξεχωριστος,σαν τα αποτυπωματα,σαν το DNA,λες και ο ιδιος ο ωκεανος με καποιο τροπο που αυτος μονο γνωριζει,επιτηδες το εκανε.

Λογικη σκεψη:Αν ειμασταν ολοι ιδιοι,τοτε θα ειμασταν ολοι ηδη στον ωκεανο και δεν θα χρειαζονταν,αναζητησεις,σκεψεις,νοητικες ταλαιπωριες,ερωτησεις του τυπου,ποιοι ειμαστε,που παμε.Θα ειμασταν το Εν, το Παν.

Ετσι,οπως και εσυ,θα μιλησω για την προσωπικη μου πισινα.

Εκει,εμαθα δυο βασικα πραγματα για την μετεπειτα ζωη μου.
Α}Να μην χανω ποτε την ψυχραιμια μου.
Β}Να μην επηρεαζομαι απο *κακα*συναισθηματα.

Θα εξηγησω το Α.
Μεσα στην πισινα αντεληφθηκα οτι η μεγαλυτερη ζημια,γινεται απο την οραση και την ακοη.Αυτα που βλεπουμε και ακουμε,μας κανουν να νευριαζουμε,να γινομαστε επιθετικοι,να πλαθουμε χαρακτηρα αναλογο των γυρω μας.Μου εβρισες την μανα?θα σε σκοτωσω.
Η πισινα,ομως μου εδειξε,οτι αυτα που βλεπω και ακουω,ειναι μονο εικονες και λογια.Τιποτα περισσοτερο.Δεν μπορουν οι εικονες και τα λογια να μου κανου κακο.Δεν μπορουν να με σκοτωσουν η να με κανουν να πονεσω.

Ακουσα πολλες φορες στην ζωη μου,οπως και ολοι μας,*γαμω την μανα σου*,πουστη,καριολη,*γαμιεται το σπιτι σου*.
Και?Λογια ηταν και μονο λογια.Αν κατρακυλουσα στο ιδιο επιπεδο,θα ημουν ενα ακομη νουμερο,σε καποιο νοσοκομειο η φυλακη.
Ειδες η πισινα?

Ευλογα θα πει καποιος,και αν σου επιτεθει ενας με διαθεσεις να σου κανει κακο,θα τον αφησης?Θα γυρισεις και το αλλον μαγουλο?

Σαφως και οχι.Θα αμυνθω,να προφυλαξω την ζωη και την σωματικη ακεραιοτητα μου και αν χρειασθει,να αποφασισω αυτος η εγω,θα ειναι αυτος.Ομως αυτο ειναι ασυγκριτα ποιο σπανιο απο τα λογια και τις εικονες.

Ετσι φιλε ΠΛΑΤΩΝΑ αν ερθει ο διευθυντης μου και μου τα πρηζει,δεν θα νευριασω καθολου.θα τον κοιταξω απλα και θα εφαρμοσω την φιλοσοφια μου,που εμαθα στην πισινα.Εγγραφη στον σκληρο και αποστολη στον ωκεανο...στο υπερπεραν.Εχω αναφερθει σχετικα σε αλλο μηνυμα μου.
Οι ανθρωποι του κυκλου μου απορουν με αυτη την χαλαροτητα μου,δεν με καταλαβαινουν.Δεν πειραζει.

Τωρα το Β.

Εδω φιλε ΠΛΑΤΩΝΑ ειναι ολο το ζουμι.
Ο καθενας,αμεσως θα σκεφθει οτι οποιος λεει οτι δεν εχει συναισθηματα
δεν ειναι ανθρωπος.Για να προλαβω παρεξηγησεις,τονιζω δεν εχω κακα συναισθηματα.Ποια ειναι αυτα?

Εμαθα στην πισινα ποια ανθρωπινα συναισθηματα κανουν κακο στον επιφανειακο νου και τον τραβουν εξω απο αυτην.
Δεν μισω,δεν φθονω,δεν συκοφαντω,δεν ακολουθω ιδεολογιες{οπαδικα,πολιτικα,θρησκευτικα},δεν ζηλευω,δεν ρουφιανευω,δεν καταδιδω,δεν προσυλητιζω.
Καθε φορα που αναλογιζομουν γιατι να υπαρχουν αυτα τα συναισθηματα στους ανθρωπους,εβλεπα τον ωκεανο εξω απο την πισινα να αφριζει,ολος θυμο.Καταλαβα το μηνυμα του.

Απηλαγμενος απο το Α και το Β φιλτατε,βλεπω τον κοσμο πολυ διαφορετικα.Σιγουρα με καταλαβαινεις.
Και φυσικα και εγω δεν διεκδικω κανενα φωτοστεφανο η τιτλο Δασκαλου κ.λ.π
Ουτε καν σοφου.Ακομη δεν ξερω τιποτα.

Γιατί έρχεται κάποιος και σου λέει, να, θα εστιάζεις στο ταβάνι χωρίς να αφήνεις σκέψεις να εισέρχονται και κάποια στιγμή θα πετύχεις τη σιωπή.
Άλλος λέει κάτι άλλο. Προσωπικά ξέρω 5-6 τέτοιες μεθόδους.
Νομίζω μια είναι η καλύτερη "μέθοδος"
αλλά θέλω να ακούσω κ εσάς απ' αυτού
.....................................................................

Dotore mio

Σκεφθηκα πολυ,πως να απαντησω στην ερωτηση σου.
Προσπαθησα να καταλαβω τι θελεις να πεις με το *μεθοδος*.

Αν εχω σκεφθει σωστα,εχω να πω το εξης:

Ισως *μεθοδοι* να υπαρχουν πολλες.
Μια ομως ειναι η σωστη.
Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ.Η εαυτη μεθοδος.

Οταν νοιωσεις ετοιμος να βουτηξεις σε τετοιου ειδους αναζητηση,να εισαι σιγουρος πως θα ξερεις ηδη και την μεθοδο.

Και μην περιμενεις,να βρεις σιωπη,οπως το εννοεις.Σιωπη θα υπαρχει στον περιβαλλοντα χωρο.
Μεσα στο κεφαλι σου,θα γινει ο grant χαμος.

Και μην ξεχνας,αν αποφασισεις να το κανεις,θα αφησεις τα πτυχια,εξω απο την *σπηλια*-Και οταν,με το καλο βγεις,θα τα παρεις και θα τα προσαρμοσεις αναλογα.Θα εχουν αποκτησει και μεγαλυτερη αξια τοτε.!!

Δεν έχω καλε μου φίλε ΠΩΣ ούτε Μέθοδο. Και τα δυο αυτα είναι μεσα στην πισσινα, δεν ξερω αν δίνουν αποτελέσματα η ιλλουσιον, 
όπως έγραψα η πισσινα δεν γινεται ωκεανός, είναι απο φύση της κινηση, ένα σημείο και εχει κατεύθυνση. 

Είπαμε με το φιλο νικομαχο πως ο νους (πισσινα) είναι ικανός για κάθε τι, ακόμα και να φέρει σιγή στο νου, μα η σιγή που εχει αιτία, δεν είναι σιγή. 

Η εμπνευση, (αν και είναι του νου, δεν του ανήκει, μιας και φέρει κάτι νέο) μου λει..

.....δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις το νου για να βγεις, 

απο φύση του είναι απατηλος, θα κάνει ότι του περνά απο το χέρι, να σε κρατησει στην πισσινα, 
....
 Μα χωρίς σιωπή, δεν γινεται να πας σε βάθος.

Ξέρω πως υπάρχουν σχολές, γιογκα, meditation, και ένα σωρο μέθοδοι, που υποσχουνται λαγούς και πετραχιλια, 
μα τα αποτελέσματα είναι αμφιβολα, 
και η Μονή σιγουριά, είναι κατι φουσκωμενοι λογαριασμοί (των επιτήδειων.)

Αν πάλι ήταν σωστή η σπηλιά η η απομόνωση,
τοτε οι χριστιανοί και βουδιστες μοναχοί, 
θα ήσαν οι περισσοτεροι χριστοι και βουδες.

Έγραψα για την κατάσταση του νου που δεν γνωρίζει, 
Γιατί?

Γιατί αρμόζει και ειναι προσυτη παντού, (στους περισσωτερους απο μας)
γιατί αν το καταλάβεις, είσαι αμέσως εκτός πισσινας,
γιατί παρατηρώντας (μέσα απο τον Πλάτωνα το σωκρατη), 
είναι ο μόνος που γνωρίζω(που δεν πείγε σε έρημο) 
ήταν πάντα ήρεμος, 
ερευνουσε, εξεταζε,
δεν φοβόταν,
ήταν πάντα μέσα στον κοσμο.
η σοφία, ότι και να γινόταν, ήταν σταθερά μάζυ του.

Το ίδιο εκανα και κάνω απο τοτε. Όταν δεν χρειάζεται η πισσινα, δεν την χρεισημοποιω, και αυτο θα πει, δεν πρόσθετω. Βεβαια μια μερα κανοντας το καιρο, κατι εγινε.....μα απο τοτε,
Ακόμα και ένα φιλμ αν κοιτάξω, δεν το κοιτάζω σαν παρατηρητής, είναι κάτι που διαδραματίζεται (ζει μέσα) κάτι σαν ολικο ζησημο, σαν να είμαι και κάνω ότι κανει ο πρωταγωνιστής, 
και δεν είναι ταύτιση ούτε αντίδραση. (αυτα είναι του νου)

Η όραση και η ακοή φίλε Νικομαχε, είναι μαζυ με τη σκεψη, τα εργαλεία που έχεις.
Δεν προκαλούν τίποτα απο όσα γράφεις, φθάνει να φθάνουν μαζι. 

Η πισσινα εχει ένα κέντρο και την περιφέρεια. Βλέπει η ακούει, ξεχωριστά, ένα πράγμα κάθε φορα.

Όταν είσαι στον ωκεανο, φθάνουν αδιασπαστα όλα. 
Δεν κομματιαζεται η ενεργεια. 
Ακούς βλέπεις αισθάνεσαι, αισθάνεσαι το σώμα σου, είναι μια κίνηση. 
Είναι ξυπνιο όλο σου το είναι, 
έχεις επίγνωση σε κάθε τι, και όταν χρειασθεί το επι μέρους, χρησιμοποιείς την πισσινα.

Δεν συγκεντρωνεσαι η αυτοσυγκεντρονεσαι ποτε σου, 
γιατί είσαι προσεχτικος. 

Συγκεντρωνομαι θα πει διωχνω σκέψεις και εστιαζομαι σε κάτι, 

προσέχω θα πει έχω επίγνωση σε κάθε τι που συμβαίνει, και μου συμβαίνει.

Αν κρινω απο την ωρα,που εστειλες το μηνυμα σου,μαλλον θα ησουν κουρασμενος απο την δουλεια και δεν εδωσες αρκετη προσοχη στο γραπτο μου.Ισως μια προσεκτικοτερη αναγνωση,θα αντιλαμβανοσουν λιγο καλυτερα

------------------------------------------------------------------
Η οραση και η ακοη φιλε Νικομαχε ειναι μαζι με την σκεψη τα εργαλεια που εχεις.Δεν προκαλουν τιποτα απο οσα γραφεις,φθανει να φθανουν μαζι
------------------------------------------------------------------

Συγνωμη ΠΛΑΤΩΝΑ,αλλα σε αυτο το σημειο κατι διελαθε της προσοχης σου.
Επισημαινω οτι η οραση και η ακοη,προκαλουν αυτα οταν ΔΕΝ εχουμε ενεργοποιηση την πισινα.Η πισινα{νους} μου ΕΔΕΙΞΕ οτι δεν τα προκαλουν αν δουλεψουν και τα τρια μαζι,ταυτοχρονα.Ημουν σαφης.

Οπως και εσυ προειπες σε παλαιοτερο μηνυμα σου...σε εκεινη την κατασταση μπορω να μαθω.Ειναι λεπτο σημειο...,τα ακριβη σου λογια.

Καλη ξεκουραση φιλε.

Η καρδιά σας γνωρίζει σιωπηλά τα μυστικά της μέρας και της νύχτας .

Πρέπει να ντύσετε με λόγια αυτό που πάντα ήταν ντυμένο με τη σκέψη .

Πρέπει με τ’ ακροδάκτυλα να χαϊδέψετε τ’ ολόγυμνο κορμί των ονείρων σας .

Έτσι πρέπει να γίνει .

Η κρυμμένη πηγή της άνοιξης που φωλιάζει μες στην ψυχή σας , πρέπει ν’ αρχίσει να κυλά μουρμουρίζοντας προς τη θάλασσα .

Κι ο θησαυρός του ατέλειωτου βάθους πρέπει να βγει στο φως .

Όμως μην πέσετε στο σφάλμα να ζυγιάσετε τον άγνωστο θησαυρό σας .

Κι ούτε να ψάξετε μ’ ένα ραβδί στα βάθη της γνώσης .

Ο μέσα κόσμος είναι μια θάλασσα ανυπόταχτη κι αμέτρητη .

Μην πεις , “Βρήκα την αλήθεια”, είναι καλύτερα να πεις, “Bρήκα μιαν αλήθεια”.

Μην πεις, “Βρήκα το μονοπάτι της ψυχής” . Είναι καλύτερα να πεις, “Συνάντησα την ψυχή να περπατά στο μονοπάτι μου” .

Γιατί η ψυχή βαδίζει πάνω σε όλα τα μονοπάτια .

Δεν περπατά η ψυχή πάνω σε μια γραμμή , ούτε και μεγαλώνει σαν καλάμι .

Μοναχή της ξεδιπλώνεται , σαν ένας λωτός μ’ αμέτρητα πέταλα .

Χαλίλ Γκιμπράν (“ Ο Προφήτης ”) .

quote:

---

Εαρινός:
Eυρωπαίε...η αλήθεια είναι οτι δεν ξέρεις τι σου γίνεται και γι'αυτό και σε παραμυθιάζει το "Χριστιανικό-δογματικό μυαλό σου"....μόνο εσύ τα βλέπεις όλα αυτά που λές...και δι'αποκαλύψεως της φαντασίας σου...
Λοιπόν άσε την "Ταπολογία" και απάντησε σε αυτά που ακόμα αναμέω/ουμε να απαντήσεις ....

---

Εαρινέ εσύ οφείλεις να τοποθετηθείς σε αυτά που αναφέρω και κάνεις το παπί....ή ζαλισμένος όπως είσαι!....εγώ πάντως σε αγαπώ! και ας παιδεύω!

quote:

---

Εαρινός:
Μπορεί μια κοινωνία λοιπόν να πάει μπροστά και να βελτιωθεί..???
Μπορούμε να αφήνουμε τις Θρησκείες να αναλαμβάνουν την ζωή μας και να μας καθοδηγούν , εκχωρώντας κάθε δικό μας δικαίωμα αλλα και ευθύνη...καθιστώντας μας -τελικώς-απλώς παρατηρητές της ιδίας της ζωής μας..και μείς αυτούς "τοποτηρητές" της ζωής μας??? .......
Θα πω τούτο τελειώνοντας "αν οι καλοί άνθρωποι που είναι και αξιοπρεπείς άνθρωποι και οι οποίοι καθημερινά μοχθούν για την καλλιέργειά τους και την ανακάλυψη των δυνάμεων που κρύβονται εντός τους αλλα και το αδύναμο μέρος του εαυτού τους...και οι οποίοι δια βίου φροντίζουν να μη κάνουν κακό και να μην αδικούν τον/ους απέναντί τους , προσφέροντας το όμορφο εαυτό τους στους γύρω τους , δεν αρκεί για τον θεό -τους- αλλα απαιτεί και την λατρεία του...ΤΟΤΕ δεν είναι Θεός αλλα κάτι άλλο και που δεν θέλω αυτή την στιγμή να προσδιορίσω.."

---

Τι σε κόπτει εσένα για εμάς τους χριστιανούς? και ποιος σου είπε ότι μας χειραγωγεί η θρησκεία μας? ή ότι παιρνάμε άσχημα με αυτήν?
Η θρησκεία μας είναι αυτή που μας καθοδηγεί και όχι που μας χειραγωγεί. Είναι το μέσο για να φτάσουμε στον ουράνιο στόχο μας, στην τελειότητα και τι στιγμή που αυτό προϋποθέτει όχι αδικία, όχι ληστεία, φόνο και απάτη, αν μή τι άλλο αυτή ως πομπός κάνει τέλεια και σωστά τη δουλειά της, προσφέροντας ανεκτίμητη βοήθεια στην κοινωνία μας ως Σύμβουλος.

Από εκεί και πέρα επαφίεται στον δέκτη το αποτέλεσμα.
Άλλοι δεν πιάνουν τίποτα και είναι σαν κι εσένα.
Άλλοι πιάνουν τα μισά, άλλοι τα λίγα και άλλοι τα πολλά.

Αλλά δε φαίνεται να σε ενοχλεί το μήνυμα της από τη δεύτερη παράγραφο που έχω φέρει, αλλά η λατρεία του Θεού μας! Οπότε στόχος σου δεν είναι η σωστή συμπεριφορά ανθρώπου προς άνθρωπο που αυτή απαιτεί, αλλά ο Θεός της.
Αυτό που νοιάζει στη τελική όλους εσάς τους χριστιανομάχους, είναι η εξαφάνιση από τη γη του χριστιανισμού, του Χριστού με λίγα λόγια και αδιαφορείτε πλήρως για τη θεωρία της χριστιανικής διδασκαλίας.
Μιλάει για αγάπη, για δικαιοσύνη, ηθική κ.λ.π........το προσπερνάτε όμως και στέκεστε στην εξαφάνιση του ονόματος του Χριστού από προσώπου γης!.....λες και σας έχει καβαλήσει ο Διάολος στο σβέρκο!

Επειδή εσύ λοιπόν αδυνατείς να καταλάβεις τα χριστιανικά μηνύματα, θα πρέπει ντε και καλά να πάψουμε να είμαστε χριστιανοί για να νιώσεις εσύ καλύτερα?..... βε πάρε την παρεούλα σου βγες να πεις κανά ποτάκι και θα νιώσεις καλύτερα!
Αντ' αυτού ασχολείσαι με εμάς τους χριστιανούς και είσαι συνέχεια στην γκρίνια! σαν αυτούς τους παππούδες που τους φταίνε όλα! ακόμη και το αεράκι!

Hellas-Ο Μαύρος Καβαλάρης Νικόλαος Πλαστήρας

"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

Edited by - europaios2 on 06/01/2011 00:20:27

Γεια σας φίλοι μου...
Χρόνια Πολλά και Καλά Φώτα σε όλους.

Όλα αυτά που γράφετε είναι ωραία και βαθυστόχαστα.

Προβληματίζομαι πολύ και γώ πως να εκφραστώ, τι λέξεις μπορώ να χρησιμοποιήσω.
Και οσο βαθαίνει ο προβληματισμος τόσο πιο πολύ μεγαλώνει το δίλημμα του να εκφράσω ή να μην εκφράσω έννοιες.
Διότι δεν θα περιέχουν το νόημα που θα επιχειρηθεί να τους προσδοθεί.

Θα προσπαθήσω και δεν θα προσπαθήσω.

Αρχίζω.
Μια φράση που ο Λόγος της ασκεί μια ισχυρή δόνηση στο είναι μου και την συνάντησα ή μάλλον βρέθηκε στο δρόμο μου πριν απο δέκα χρόνια, είναι το "πέρα απο τις λέξεις", "πέρα απο τις γνώσεις", "πέρα απο το νού".

Ισως τωρα που το σκεφτομαι, αυτο να σημαινουν και οι λεξεις:
μετανοω --> μετα-νοω, μετανιωνω --> μετα-νιωνω, δηλαδη πέρα ή μετά τη νόηση και μετά το νοιώθω.
Αν κάνω λάθος ετυμολογίας ας με διορθώσει κάποιος με περισσότερες φιλολογικές γνώσεις ή φιλόλογος.

Οταν λέω Λόγος της, εννοώ αυτό που είναι πέρα απο το "πέρα απο τις λέξεις, τις γνώσεις, το νού".
Εννοώ αυτό που δεν εννοείται.
Το "εννοείται" της φράσης είναι σε ένα υπομέρος της αντιληπτό, το "δεν εννοείται" της είναι μη αντιληπτό στο άπαν της.

Η φράση προσπαθεί και δεν προσπαθεί να περιγράψει μια κατάσταση, την κατάσταση του Λόγου, του άλογου Λόγου.
Αυτή η φράση αποτελεί και δεν αποτελεί ένα εργαλείο.
Ας θυμόμαστε "πέρα απο τις λέξεις, τις γνώσεις, το νού".

Ετσι φθάνουμε στο ερώτημα αν υπάρχει μέθοδος.
Η μέθοδος πάει πέρα απο τη μέθοδο στο μη-μέθοδος.

Η προσπάθεια πάει πέρα απο την προσπάθεια στο μη-προσπάθεια.
Οι λέξεις πάνε πέρα απο τις λέξεις στο μη-λέξεις.
Η γνώση πάει πέρα απο τη γνώση στο μη-γνώση.
Ο νούς πάει πέρα απο το νού στο μη-νού.

Ας το δούμε ολοκληρωμένο τώρα:
Η μέθοδος, που πάει πέρα απο τη μέθοδο στο μη-μέθοδος, "προσπαθεί" να πάει την προσπάθεια πέρα απο την προσπάθεια στο μη-προσπάθεια, ώστε ο νούς να πάει πέρα απο το νού στο μη-νού.
Αυτή είναι η ζητούμενη μέθοδος.
Αυτή είναι η μέθοδος της ζητούμενης κατάστασης.

Ας θυμόμαστε ότι η προσπάθεια ως προσπάθεια που γνωρίζουμε με την κλασσική έννοια είναι το πρώτο και τελευταίο εμπόδιο στο ζητούμενο.
Με το που προσπαθείς αναλαμβάνει έλεγχο ο νούς.
Αρα πως να φθάσεις στο πέρα απο το νού αφού αναλαμβάνει έλεγχο ο νούς; (Το ερώτημα είναι ρητορικό)
Χρειάζεται ο νούς να είναι ακίνητος.

Σ' αυτή τη μέθοδο που πάει πέρα απο τη μέθοδο στο μη-μέθοδος της ζητούμενης κατάστασης του πέρα απο το νού, έχουμε δώσει διάφορα ονόματα όπως διαλογισμός, προσευχή.

Η προσευχή δεν είναι το διάβασμα της προσευχής απο το προσευχητάρι. (καλό είναι και αυτό)
Η προσευχή είναι αυτό που θα σε πάει (? - ρητορικό - αυτό περιμένεις να ακούσεις), όχι δεν θα σε πάει, θα σε ανοίξει, θα ανοίξει το είναι σου ώστε να έρθει μέσα σου, να σε κατακλύσει, να σε απορροφήσει η κατάσταση του Λόγου, του άλογου Λόγου.
Αρκεί να την αφήσεις να το κάνει.

Αυτά αφήνει να εννοηθούν και προσπαθεί να πεί το ποιηματάκι-τραγουδάκι που έγραψα στην προηγούμενη σελίδα.
Αυτά προσπαθεί να περιλάβει μέσα του.

Ας προσγειωθούμε για να απογειωθούμε πάλι.

Εδώ έρχεται η μαγεία του κβαντικού πεδίου.

Μπορεί η προσευχή-διαλογισμός που είναι η λέξη για τη μέθοδο που πάει πέρα απο τη μέθοδο στο μη-μέθοδο να επιτευχθεί με την είσοδο μας στο κβαντικό πεδίο ή καλύτερα να ανοιχθούμε ώστε να αφήσουμε το κβαντικό πεδίο να εισέλθει σε μας, να το αφήσουμε να μας επηρεάσει, να κατακλύσει το είναι μας;

(Ας θυμηθούμε μια εικόνα στο Άγιο Όρος: Ο Χριστός είναι έξω απο την πόρτα και περιμένει εμάς να ανοίξουμε για να έρθει μέσα, τον κάθε άνθρωπο)

Οταν μπαίνουμε στο κβαντικό πεδίο μπαίνουμε στο κόσμο των άπειρων πιθανοτήτων και δυνατοτήτων, μπαίνουμε στον κόσμο του άγνωστου δυναμικού των πάντων άπαντων, στο κόσμο του Άπειρου.

Αυτό το χουμε ανακαλύψει σήμερα οι επιστήμονες με την κβαντική φυσική, την νευροφυσιολογία, τη βιοχημεία του σώματος.
Δεν είναι τυχαίο το πως είναι φτιαγμένος ο εμπρόσθιος λοβός του εγκεφάλου του ανθρώπου, ούτε και η αναλογία του μεγέθους του σε σχέση με το συνολικό μέγεθος του εγκεφάλου.
Και τα μυριάδες νευροπεπτίδια που εκτοξεύονται διαρκώς προς κάθε σπιθαμή του σώματος με κάθε σκέψη και συναίσθημα.

Γι' αυτό επιμένω στη κβαντική φυσική σε πολλά απο τα σχόλια μου.
Μάλιστα σε ένα απ' αυτά άλλου θέματος, έχω αναπτύξει ένα βαθύτερο προβληματισμό του τρόπου λειτουργίας της συνειδητότητας μας (συνειδητό-υποσυνείδητο-ασυνείδητο-υπερσυνειδητό όλων μαζί) ανάλογης του μοντέλου του κβαντικού κόσμου.

(Προέρχομαι βέβαια απο θετικές επιστήμες και ίσως γι' αυτό έχω μεγαλύτερη οικειότητα με τις έννοιες και την αντίληψη τους εις βάθος λόγω περισσότερης εξάσκησης.
Αλλά δεν είμαι ούτε καλύτερος, ούτε χειρότερος απο κανέναν άλλον.
Καθένας απο εμάς είναι το ίδιο μοναδικός, ξεχωριστός και σπουδαίος.)

Ας δώσουμε προσοχή, ας είμαστε παρόντες, ας είναι το είναι μας στο τώρα όταν έχουμε στιγμές έμπνευσης μέσα απο ενεργή σκέψη, γιατί τα πάντα έχουν μια δόνηση μέσα τους, κουβαλάνε "φορτίο",μεταφέρουν μηνύματα.

Ας δώσουμε προσοχή και στο μη-λεκτικό κομμάτι των λέξεων.
Ας δώσουμε προσοχή και στις παύσεις που έχει ανάμεσα στους ήχους της μια μελωδία.
Ας δώσουμε προσοχή και στον ήχο της σιωπής, της σιγής.

Όλα αυτά έρχονται απο αυτόν τον κβαντικό κόσμο, γι' αυτό συγκλονιζόμαστε, γιατί "φορτίζουν" κάθε "κύτταρο" στο σώμα μας.

Γι' αυτό νοιώθουμε μεγαλύτερη ζωντάνια μέσα απο τέτοιες στιγμές.
Κάθε κόκκος του είναι μας δονείται.
Απο τι δονείται?
Κάθε κόκκος του είναι μας δονείται απο το δυναμικό του Άγνωστου, το δυναμικό της αβεβαιότητας των άπειρων πιθανοτήτων και δυνατοτήτων, το δυναμικό του άγνωστου κόσμου του Απείρου.

Ας μας φωτίζει ο Κύριος συνεχώς και αδιαλείπτως...

Το καφέ της χαράς, της αγάπης, της ζωής!

Edited by - trelantonis on 06/01/2011 04:14:55

Edited by - trelantonis on 06/01/2011 04:21:42

Edited by - trelantonis on 06/01/2011 04:56:42

Edited by - trelantonis on 06/01/2011 05:01:29

Edited by - trelantonis on 06/01/2011 05:16:24

Ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση.

Εχετε κάνει ποτε σας κοπανα απο το σχολείο?

Λοιπόν, οι ποιο δισκεδαστικες ήταν εκείνες οι ομαδικές στις πρώτες τάξεις γυμνασίου, που κατέληγαν μετα σε άλλη κοπανα, κοπανα διλαδη στην κοπανα!

Είχα ένα φίλο τοτε, άλλο μπουμπούκι, που όταν την κάναμε για ζαπειο μεριά, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικο απο το νορμαλ. 
Τι είναι εκείνο το κτήριο?
Που θες να ξέρω.
Πάμε να δούμε.
Πάμε.
Μα εχει και σημαία!
Ε και?
Έτσι, πολλές φορές βρισκόμαστε σε καταστάσεις που έπρεπε να δικαιολογησουμε (σαν πιτσιρικάδες) την παρουσία μας.

Μέχρι σε νεκροτομειο μπήκαμε. Για μας ήταν πάντα το αγνωστο, προς εξερεύνηση.

Η πλέον διασκεδαστική, ήταν μια εκδρομή στον Παρνασσό 6 μέρες μαζι με άλλους 5. Ητανε τέτοιες μερες, είχαμε τα κλειδιά (η δεν ειχαμε) ενός καταφυγειου (χμο) και η συμφωνία ήταν η εξεις. Ήταν επιτρεπτό οποιδηποτε αστείο,( καζουρα,) στον άλλο.
 Είτε προσωπικο είτε οι άλλοι σε έναν, προπαντως αν κοιμωταν. Καποιος  βρεθηκε στα χιονιά,  άλλος, αν φοβόταν, θα πηγαίναμε νυχτερινή εξερεύνηση, μακρυά απο το καταφύγιο, και κάποια στιγμη, θα χανομασταν οι υπόλοιποι. Τον περιμέναμε φυσικά σε στέκια, αλλα πρέπει να βλέπατε την ένταση που είχε για όλους η ζωη. 

Κάπως έτσι είναι η ζωη Έξω απο την πισσινα. Είναι άγνωστα τα πάντα, συνεχώς μαθαίνεις, είσαι ενεργός, χωρίς αιτία.

Τι δουλεια εχει αυτο με το θέμα μας.