- ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Ταρασού: Κατα τη γνωμη μου οι σκεψεις μας διατηρουνται επειδη τις αφηνουμε ανοιχτες, δεν τις κλεινουμε.Και αυτο συμβαινει γιατι η ταχυτητα που διαδεχοναι η μια την αλλη ειναι τοσο μεγαλη που δε προλαβαινουμε να τις αξιολογησουμε και γιαυτο επανερχονται τοσο βασανιστικα.(Αν ενοεις βεβαια αυτο που καταλαβα).Και μας βρισκουν σε μια κατασταση του παροντος σχεδον απροειδοποιητα με αποτελεσμα να προσπαθουμε να κανουμε εναν συσχετισμο μεταξυ της παρελθουσας και της παρουσας καταστασης.Αλλα οι πιο βασνιστικες και επιμονες σκεψεις ειναι αυτες που εχουν να κανουν με το μελλον.Αυτες ειναι που θολωνουν πιο πολυ τον νου μας και μας κανουν πιο ανυπομονους η ακομα και δυστυχισμενους.Ολες οι σκεψεις που εχουν να κανουν με το μελλον μας προκαλουν ψευδαισθησεις γιατι το μελλον ειναι αγνωστο ειναι ανασφαλη, και εχουμε μαθει τοσο πολυ να ζουμε μεσα στην ασφαλεια.Και οταν δεν βγαινει το σεναριο συνεχιζουμε κανοντας καινουργια σχεδια καινουργιες προβολες για το μελλον με αποτελεσμα να μην ζουμε στο παρον.Πολυ συχνα χρησιμοποιουμε και αναμνησεις απο το παρελθον σαν βοηθηματα για τα σχεδια μας.Ακομα και αν μας βγει το σεναριο, την παρουσα στιγμη της πραγματοποιησης του αντιλλαμβανομαστε οτι ισως τελικα δεν ηταν αυτο που θελαμε πραγματικα.Και αυτο συμβαινει γιατι η συλληψη του σεναριου εγινε στο παρελθον και τωρα πλεον εχει ξεπεραστει.
Πιστεύω πως η αιτία αυτής της διατήρησης μιας σκέψης είναι μάλλον ένας περίπλοκος συνδυασμός συνεχούς αντίληψης , προσοχής , μνήμης και συνήθειας , που περιλαμβάνει πλευρές των όσων είχαμε διδαχθεί στο παρελθόν . Και πάλι πρόκειται για μια μείξη πρωτογενούς νοητικής ζωής και νοητικής ζωής ανώτερης τάξης . Αν μια σκέψη που κάνει κάποιος αφορά μια ανάμνηση , αυτή μπορεί να είναι πλούσια σε σχετικές νοητικές παραστάσεις . Αν αφορά μια πράξη που σκοπεύει να εκτελέσει , μπορεί να μη συνοδεύεται από νοητικές παραστάσεις , ενώ αν αφορά μαθηματικά αντικείμενα μπορεί να περιλαμβάνει σχετικές νοητικές παραστάσεις ή απλώς μια ακολουθία συνήθων συμβολικών πράξεων χωρίς εικόνες .
Ο περίπλοκος αυτός συνδυασμός συνεχών αντιλήψεων κ.τ.λ. που προανέφερα έχει σαν συνέπεια την ταχύτητα διαδοχής σκέψεων , δυσκολίας αξιολόγησής τους και βασανιστικής επιστροφής τους , όπως σωστά αναφέρεις στο μήνυμά σου .
Όταν εμφανίζεται η συνείδηση ανώτερης τάξης μέσω της γλώσσας , λαμβάνει χώρα ένας σαφής και ενσυνείδητος συνδυασμός συναισθημάτων και αξιών . Προκύπτουν έτσι συναισθήματα με νοητικές παραμέτρους , συναισθήματα που βιώνονται από ένα άτομο , έναν εαυτό . Όταν γίνεται ο συνδυασμός αυτός , τα ήδη περίπλοκα συμβάντα της πρωτογενούς νοητικής ζωής αναμειγνύονται με εκείνα της νοητικής ζωής ανώτερης τάξης , η οποία είναι ακόμα πιο περίπλοκη . Η πραγματική υποκειμενική εμπειρία προκύπτει από τις αφηγηματικές και μεταφορικές δυνάμεις και έννοιες του εαυτού , του παρελθόντος και του μέλλοντος , συνυφασμένες με πεποιθήσεις και επιθυμίες που μπορούν να εκφραστούν . Έτσι δημιουργείται η φαντασία .
quote:
Ταρασού: Εγω προσπαθω να κλειδωσω καποιες σκεψεις μου οταν ειμαι απολυτα σιγουρη και αφηνω καποιες ανοιχτες για μελλοντικη αναθεωρηση και επαναπροσδιορισμο και μπορω να πω με βεβαιοτητα οτι εχω απαλλαχτει απο πολυ αγχος και ασκοπη σπαταλη ενεργειας.
Εσυ φιλε Κηφευς πως διχειριζεσαι τις επιμονες σκεψεις σου τις κλειδωνεις η τις αφηνεις ανοιχτες και αν τις αφηνεις ανοιχτες ποσο σε επηρεαζουν στην ζωη σου?
Όχι , αγαπητή μου Ταρασού , δεν προσπαθώ να κλειδώσω τις σκέψεις μου . Διότι με την πάροδο του χρόνου διαπίστωσα ότι σκέψεις που νεώτερος θεωρούσα ότι τις είχα κλειδώσει , παρέμεναν ανοιχτές αφού χρειαζόταν να τις επαναπροσδιορίσω . Η μεταβλητότητα αυτή στις σκέψεις μου παρατήρησα ότι οφείλονταν σε πολλούς λόγους . Εμπειρία με την πάροδο του χρόνου , αλλαγές περιβάλλοντος , κοινωνικές μεταβολές κ.τ.λ. ήταν μερικοί από αυτούς τους λόγους . Αφήνοντας ανοιχτές τις σκέψεις μου , πρέπει να επηρεάζεται η ζωή μου αλλά δεν ξέρω σε ποιο βαθμό και προς ποια κατεύθυνση (καλύτερη ή χειρότερη) .
Αλλά ας δούμε αυτό το σημείο λίγο αναλυτικότερα . Η συνεχής δυνατότητα επιστράτευσης νέων συνδυασμών σκέψεων δίνει ελαστικότητα σε μια συμπεριφορά , η οποία διαφορετικά θα φαινόταν να ακολουθεί μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα . Φαίνεται ότι η δημιουργία των σκέψεων συνίσταται σε ένα παιχνίδι ανάμεσα στη σταθερότητα και τη μεταβολή , στην επιλογή και την ποικιλομορφία . Με δεδομένη την επιπρόσθετη δύναμη που ασκεί η γλώσσα σε ένα τέτοιο επιλεκτικό σύστημα σκέψεων , η αξιολόγηση γεννά το νόημα μέσα από την ανάπτυξη του ενσυνείδητου εαυτού .
Μήπως τα παραπάνω οδηγούν στο ερώτημα , αν είναι κατ’ανάγκην η σκέψη πάντοτε ενσυνείδητη ;
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
ΚαλησπεραΦιλε Κηφευς χαιρομαι που συμφωνουμε και με εποικοδομητικο τροπο συνεχιζεται η συζητηση.
quote:
Εμένα , όμως , αγαπητή μου Ταρασού , με απασχολεί και ένα άλλο ερώτημα : Η έκφραση της σκέψης είναι ποτέ απομονωμένη , ή συνοδεύεται πάντοτε από εικόνες , αντιλήψεις , αισθήσεις και συναισθήματα ;Αν δεν ήταν "συνοδευμένη" τότε το εργαλείο έκφρασης που είναι η γλώσσα θα ήταν πάντα μονότονη ...δεν είναι όμως!!
Με τον τόνο της φωνής καταλαβαίνουμε σε τι ψυχολογική κατάστασταση βρίσκεται το ομιλ-ον..!!
Oι σκέψεις και τα συναισθηματικά φορτία με τα οποία είναι επενδεδυμένα έχουν μια δυαδική μορφή άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους!
Κάθε βιωθείσα εμπειρία καταχωρείται στο υποσυνείδητο και μερικές φορές κάτω απο ορισμένες προυποθέσεις εμφανίζεται και λαμβάνει χώρο , ο μηχανισμός της απώθησης!
Πρόκειται για μια παρακαταθήκη πληροφοριών διαθέσιμη ανα πάσα στιγμή στην υπηρεσία του υποκειμένου..με το ανάλογο ερέθισμα γίνεται ανάκληση και αναβίωση παρελθόντων εμπειριών μαζί με τον συναισθηματικό μανδύα που επενδύθηκαν αυτές οι εμπειρίες και σε παρόντα χρόνο αναβιώνουμε τα αντίστοιχα συναισθήματα που αισθανθήκαμε τότε...!!!
Στις σκέψεις συμμετέχουν δυναμικά και το συναίσθημα (που κρατάει τα ηνία...) και η λογική σκέψη...και ο συναισθηματικός εγκέφαλος(πρώιμος ή ερπετοειδής) και ο ανώτερος φλοιός!!!
===============================================================Αυτο ακριβως ειναι το μπερδεμα που γινεται με τις σκεψεις μας.Δηλαδη οταν εκφραζονται με συναισθηματα. Απο τη στιγμη που συμφωνουμε οτι η πηγη των συναισθηματων μας ειναι η καρδια ενω των σκεψεων ειναι ο νους,τι συμβαινει και επιστρατευονται τα συναισθηματα με τις σκεψεις μας?
-Μιλάς για την ύπαρξη της καρδιάς..με όρους καθημερινούς ...αλήθεια αν γνωρίζεις την υπαρξή της που ακριβώς βρίσκεται , διότι εγώ δεν το γνωρίζω...!
=================================================================Η υπαρξη μας ειναι σιωπηλη συνειδητη και αμεταβλητη.
-Απο που αντλήθηκε αυτή η γνώση σου , για τα ανωτέρω???
Ο άνθρωπος δια μέσου της σκέψης του μπορεί ν'αλλάξει προς το καλύτερο , ενίοτε προς το "χειρότερο"...δεν θέλησα ποτέ να γίνω ένθερμος οπαδός της Ντετερμινιστικής σχολής , μολονότι σε μεγάλα ποσοστά έχουν απόλυτο δίκιο και αποδεικνύεται περίτρανα το θεωρητικό υπόβαθρο της εν γένει θέσης τους για την ανθρώπινη ψυχολογία!
soul
quote:
Μήπως τα παραπάνω οδηγούν στο ερώτημα , αν είναι κατ’ανάγκην η σκέψη πάντοτε ενσυνείδητη ;
Αντε παλι στα ιδια και στα ιδια.Αυτη η ανακυκλωση ειναι που εμποδιζει την προοδο της συζητησης.Η σκεψη ειναι μια λειτουργια ασυνειδητη τα ειπαμε αυτα.Και να μην θελουμε να σκεφτουμε πρεπει να καταβαλουμε προσπαθεια που προσδιοριζεται ως διαλλογισμος.Μονο ο διαλλογισμος ειναι καταναγκην συνειδητος.Το ζητουμενο ειναι να περιορισουμε τις σκεψεις μας σε γνωστα μονοπατια.Εκτος αν και ο διαλλογισμος για σενα ειναι ενας τροπος σκεψης.Κατα την γνωμη μου ενας υγειης τροπος σκεψης ειναι ο αφαιρετικος.Πχ ας υποθεσουμε οτι η σκεψη μας ειναι ενας αμορφος βραχος,και ο νους μας ειναι ο γλυπτης που προσπαθει να δωσει μια μορφη στο βραχο.Τα εργαλεια που χρησιμοποιει για να τον φιλοτεχνησει ειναι οι γνωσεις και οι εμπειριες.Δεν πρεπει να αφαιρει κομματια του βραχου ωσπου να παρει την μορφη που θελει?Ελπιζω με το παραδειγμα να εγινα κατανοητη.
Εαρινος
quote:
-Μιλάς για την ύπαρξη της καρδιάς..με όρους καθημερινούς ...αλήθεια αν γνωρίζεις την υπαρξή της που ακριβώς βρίσκεται , διότι εγώ δεν το γνωρίζω...!
=================================================================Η υπαρξη μας ειναι σιωπηλη συνειδητη και αμεταβλητη.
-Απο που αντλήθηκε αυτή η γνώση σου , για τα ανωτέρω???
Γιατι εισαι τοσο εριστικος?Οσα ποστ σου εχω διαβασει ειναι στο ιδιο υφος και με κανουν να αναρωτιεμαι τον πραγματικο λογο της συμμετοχης σου στα φορουμ.
Φιλε Εαρινε ο καθε ανθρωπος εχει ενα δικο του τροπο σκεψης και ειναι απολυτα σεβαστος.Αυτα που παρεθεσα ως τωρα ειναι καποιες θεωριες που ανεπτυξα και προσπαθω να τις κανω πραξη.Τωρα αν εσυ δεν συμφωνεις,δεν θα μπω στον κοπο να σε πεισω γιατι δεν ειναι αυτος ο σκοπος της συμμετοχης μου στο φορουμ.Εσυ γιατι απαξιωνεις τις παραθεσεις μου?
Η καρδια μας ολοι ξερουμε που βρισκεται οπως και το μυαλο-νους μας.Τα συναισθηματα που πηγαζουν απο την καρδια μου ειναι η χαρα και η λυπη σε ολες τους τις προεκτασεις αλλα, τα συναισθματα που πηγαζουν απο τον νου μου ειναι ενα, και αυτο ειναι ο πονοκεφαλος....
Ε.Τ
quote:
Ταρασού: Αντε παλι στα ιδια και στα ιδια.Αυτη η ανακυκλωση ειναι που εμποδιζει την προοδο της συζητησης.Η σκεψη ειναι μια λειτουργια ασυνειδητη τα ειπαμε αυτα.Και να μην θελουμε να σκεφτουμε πρεπει να καταβαλουμε προσπαθεια που προσδιοριζεται ως διαλλογισμος.Μονο ο διαλλογισμος ειναι καταναγκην συνειδητος.Το ζητουμενο ειναι να περιορισουμε τις σκεψεις μας σε γνωστα μονοπατια.Εκτος αν και ο διαλλογισμος για σενα ειναι ενας τροπος σκεψης.Κατα την γνωμη μου ενας υγειης τροπος σκεψης ειναι ο αφαιρετικος.Πχ ας υποθεσουμε οτι η σκεψη μας ειναι ενας αμορφος βραχος,και ο νους μας ειναι ο γλυπτης που προσπαθει να δωσει μια μορφη στο βραχο.Τα εργαλεια που χρησιμοποιει για να τον φιλοτεχνησει ειναι οι γνωσεις και οι εμπειριες.Δεν πρεπει να αφαιρει κομματια του βραχου ωσπου να παρει την μορφη που θελει?Ελπιζω με το παραδειγμα να εγινα κατανοητη.
Δεν ήταν στις προθέσεις μου , αγαπητή μου Ταρασού , ούτε να ανακυκλώσω το θέμα , ούτε να σε κουράσω , ούτε να σε στενοχωρήσω . Εν πάση περιπτώσει .
Θα μιλήσω για τελευταία φορά για το θέμα της σκέψης αναφέροντας τα συμπεράσματά μου , και από εκεί και πέρα μπορούμε να στρίψουμε το θέμα προς όποια κατεύθυνση θέλουμε για να προσεγγίσουμε όσο γίνεται ασφαλέστερα και ταχύτερα το θέμα της αυτογνωσίας .
Όπως και να εξελίσσεται το παιχνίδι μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου , όσο ισχυρά κι αν επηρεάζουν καμιά φορά οι ασυνείδητες ρουτίνες τις ενσυνείδητες αποφάσεις , κατά την άποψή μου η ίδια η σκέψη προϋποθέτει τη συνείδηση .
Μπορεί βέβαια να ισχυρίζομαι πως ό,τι σχετίζεται με τη νόηση είναι ενσυνείδητο και πως η σκέψη είναι ενσυνείδητη , αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζω τον τεράστιο αντίκτυπο που έχουν πάνω στη σκέψη οι ασυνείδητες εμπειρικές δραστηριότητες ρουτίνας ή τα συναισθήματα . Δεν αποκλείω άλλωστε την πιθανότητα να απωθούνται σκέψεις που απειλούν τον εαυτό μας . Δεν ισχυρίζομαι ότι η σκέψη μας ελέγχεται συνεχώς ή αποκλειστικά είτε από ενσυνείδητες διαδικασίες είτε από ασυνείδητες ρουτίνες . Δεν είναι εύκολο να συλλάβουμε και να εξερευνήσουμε λεπτομερώς τις κατ’εξοχήν εγκεφαλικές διεργασίες που συνοδεύουν μια σκέψη , καθώς και την εντυπωσιακή πολυπλοκότητά τους . Με όλα αυτά που ειπώθηκαν παραπάνω , μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως όταν ένα ενσυνείδητο άτομο κάνει μια σκέψη , μέσα στο μυαλό του συμβαίνουν ένα σωρό πράγματα . Πολλά από αυτά , στην περίπτωση του ανθρώπου , είναι ενσυνείδητες πληροφορίες .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αλλα,μερικες φορες ειμαστε τοσο υπερβολικοι με την αυτοκριτικη που ασκουμε στον εαυτο μας με αποτελεσμα να μην τον συγχωρουμε ευκολα για τις πραξεις του.Και το ερωτημα που αναδυεται ειναι κατα ποσο η αυτοκριτικη συμβαλει στην αυτογνωσια?
Ε.Τ
quote:
Φιλε Κηφευς δεν ειναι απαραιτητο να συμφωνουμε απολυτα στις αποψεις μας.Ετσι κι αλοιως αποψεις ειναι, και παντα θα επιδεχονται κριτικη και αναθεωρησηΑρκει να αναγνωρισουμε οτι οι δικες μας αποψεις δεν ειναι και οι σωστες,και να μπορουμε να ειμαστε δεκτικοι στις αποψεις των αλλων.
Φίλη Ταρασού, αυτή είναι και η άποψή μου . Κανείς δεν μπορεί να διεκδικεί το αλάθητο των απόψεών του . Αν συνέβαινε αυτό , τότε δεν θα ήταν σε τίποτα χρήσιμος ο διάλογος .
quote:
Απο οσα ειπωθηκαν εως τωρα καταληγω στο συμπερασμα οτι αυτογνωσια ειναι η προσπαθεια μας να κανουμε την ασυνειδητη σκεψη μας συνειδητη.Νομιζω πως θα συμφωνησεις και εσυ με αυτη την τοποθετηση μου.
Ναι , πράγματι , κι εγώ θεωρώ ότι αυτογνωσία είναι η εξύψωση του προσωπικού ασυνείδητου στο επίπεδο της συνείδησης.
quote:
Αλλα,μερικες φορες ειμαστε τοσο υπερβολικοι με την αυτοκριτικη που ασκουμε στον εαυτο μας με αποτελεσμα να μην τον συγχωρουμε ευκολα για τις πραξεις του.Και το ερωτημα που αναδυεται ειναι κατα ποσο η αυτοκριτικη συμβαλει στην αυτογνωσια?
Ναι . Η αυτοκριτική συμβάλλει στην αυτογνωσία , αλλά πρέπει να γίνεται με κατάλληλο τρόπο για λόγους οι οποίοι απαιτούν μια κάποια ανάλυση .
Ας επιχειρήσουμε μια εισαγωγή αυτής της ανάλυσης , για το λόγο που αυτή η εφαρμογή της αυτοκριτικής που οδηγεί στην εξύψωση του προσωπικού ασυνείδητου στο επίπεδο της συνείδησης , χρειάζεται προσοχή .
Η παγκόσμια ομοιότητα των ανθρώπινων εγκέφαλων έχει σαν αποτέλεσμα μια παγκόσμια δυνατότητα ομοιόμορφης νοητικής λειτουργίας . Η λειτουργία αυτή είναι η συλλογική ψυχή .
Για να δανειστούμε μια έκφραση από τον Πιέρ Ζανέ (1859 – 1947) , η συλλογική ψυχή περικλείει τα parties inférrieures (κατώτερα τμήματα) των ψυχικών λειτουργιών , δηλαδή εκείνα τα βαθιά ριζωμένα τμήματα της ατομικής ψυχής που κληρονομούνται και υπάρχουν παντού , με αποτέλεσμα να είναι απρόσωπα ή υπερπροσωπικά .
Η συνείδηση μαζί με το προσωπικό ασυνείδητο αποτελεί τα parties superieures (ανώτερα τμήματα) των ψυχικών λειτουργιών , δηλαδή εκείνα τα τμήματα που έχουν αναπτυχθεί οντογενετικά και έχουν αποκτηθεί από το άτομο .
Κατά συνέπεια , εκείνος που προσαρτεί την ασυνείδητη κληρονομιά της συλλογικής ψυχής στα στοιχεία που έχει αποκτήσει στην πορεία της οντογενετικής του ανάπτυξης , διευρύνει την προσωπικότητά του με παράνομο τρόπο και υποφέρει τις ανάλογες συνέπειες . Επειδή η συλλογική ψυχή περιλαμβάνει τα κατώτερα τμήματα των ψυχικών λειτουργιών και σχηματίζει έτσι τη βάση κάθε προσωπικότητας , αναγκαστικά συντρίβει και υποβαθμίζει την τελευταία . Αυτό εκδηλώνεται είτε με το «πνίξιμο» της αυτοπεποίθησης , ή με μια ασυνείδητη ενίσχυση της σπουδαιότητας του εγώ που , φτάνει να πάρει τη μορφή παθολογικής επιθυμίας για δύναμη .
Εξυψώνοντας το προσωπικό ασυνείδητο στο επίπεδο της συνείδησης , το άτομο εξωθείται να αντιληφθεί πράγματα τα οποία γενικά βλέπει σε άλλους, ποτέ όμως στον εαυτό του .
Αυτή η ανακάλυψη το κάνει λιγότερο μοναδικό και περισσότερο συλλογικό . Η τάση προς τη συλλογικότητα δεν είναι πάντα αρνητικό βήμα – μερικές φορές μπορεί να έχει θετικό αποτέλεσμα . Υπάρχουν άνθρωποι που απωθούν τις καλές τους ιδιότητες και συνειδητά αφήνουν ελεύθερες τις νηπιακές τους επιθυμίες . Η άνοδος των προσωπικών απωθήσεων φέρνει αρχικά στο φως της συνείδησης εντελώς προσωπικά στοιχεία.
Αυτά όμως είναι συνδυασμένα με τα συλλογικά στοιχεία του ασυνείδητου , τα πανταχού παρόντα ένστικτα , τις ιδιότητες και τις ιδέες (εικόνες) , καθώς και με την αρετή και τη φαυλότητα που αναγνωρίζουμε στον άνθρωπο . Έτσι αναδύεται μια ζωντανή εικόνα που περιλαμβάνει σχεδόν όλα όσα κινούνται πάνω στη σκακιέρα του κόσμου , τα καλά και τα κακά , τα όμορφα και τα άσχημα .
Αν κατά την αφομοίωση του ασυνείδητου , κάνουμε το λάθος να συμπεριλάβουμε τη συλλογική ψυχή στη σφαίρα των προσωπικών ψυχικών λειτουργιών , τότε ακολουθεί αναπόφευκτα , μια διάλυση της προσωπικότητας στα ζεύγη των αντιθέτων που την αποτελούν . Πέρα από τα ζεύγη των αντιθέτων , τη μεγαλομανία και το αίσθημα κατωτερότητας , υπάρχουν και πολλά άλλα , από τα οποία θα αναφέρω μόνο το καθαρά ηθικό ζεύγος των αντιθέτων , δηλαδή το καλό και το κακό .
Αν θέλουμε μπορούμε να κάνομε μια περαιτέρω εμβάθυνση του θέματος . Προς το παρόν μπορούμε να μείνουμε σε ένα πρώτο συμπέρασμα , ότι αυτή η αυτοκριτική απαιτεί μια οριοθέτηση , για να μην οδηγηθούμε σε μια μόνιμη καταδίκη όλων των πράξεών μας .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Αυτά όμως είναι συνδυασμένα με τα συλλογικά στοιχεία του ασυνείδητου , τα πανταχού παρόντα ένστικτα , τις ιδιότητες και τις ιδέες (εικόνες) , καθώς και με την αρετή και τη φαυλότητα που αναγνωρίζουμε στον άνθρωπο . Έτσι αναδύεται μια ζωντανή εικόνα που περιλαμβάνει σχεδόν όλα όσα κινούνται πάνω στη σκακιέρα του κόσμου , τα καλά και τα κακά , τα όμορφα και τα άσχημα .
Ας υποθεσουμε οτι η ζωη μας ειναι μια σκακιερα και τα στοιχεια της προσωπικοτητας μας οι φιγουρες που χρησιμοποιουνται στο παιχνιδι.Απο τις ιδιες φιγουρες μπορουμε να κανουμε ενα νεο παιχνιδι με πολυ διαφορετικες τοποθετησεις,σχεσεις και συμπλοκες.Το ενα παιχνιδι συγγενευει με το επομενο,ειναι το ιδιο υλικο που αποτελει την δομηση του αλλα αλλαζουν ο τονος το τεμπο,το μοτιβο και οι θεσεις ειναι βαλμενες διαφορετικα..Με αυτο τον τροπο καποιες φιγουρες-στοιχεια που σημερα ειναι ανυποφοροι και μας χαλανε το παιχνιδι ,θα μπορουμε στο αυριο να τις καταταξουμε στις αθωες.Μπορει μια φτωχη και μικρη φιγουρα στο επομενο παιχνιδι να την κανουμε βασιλια κ.ο.κ. Φυσικα ολες οι φιγουρες πρεπει να αξιοποιουνται σε καθε παιχνιδι, εδω θα διαφωνησω με την απομακρυνση των ανυποφορων και δυσχρηστων φιγουρων,
Αυτη ειναι η τεχνη της ζωης!!!!!!
quote:
Αν κατά την αφομοίωση του ασυνείδητου , κάνουμε το λάθος να συμπεριλάβουμε τη συλλογική ψυχή στη σφαίρα των προσωπικών ψυχικών λειτουργιών , τότε ακολουθεί αναπόφευκτα , μια διάλυση της προσωπικότητας στα ζεύγη των αντιθέτων που την αποτελούν . Πέρα από τα ζεύγη των αντιθέτων , τη μεγαλομανία και το αίσθημα κατωτερότητας , υπάρχουν και πολλά άλλα , από τα οποία θα αναφέρω μόνο το καθαρά ηθικό ζεύγος των αντιθέτων , δηλαδή το καλό και το κακό .
Η προσωπικοτητα μας αναποφευκτα αποτελειται απο δυαδικα στοιχεια αξιων και το λαθος που γινεται ειναι οτι τις αντιλλαμβανομαστε ως αντιθετες.Αν τις προσδιορισουμε να λειτουργουν ως συμπληρωματικες και βρουμε μια αλλη ονομασια της αξιας που να περικλειει το ζευγος των αντιθετων δεν θα χρειαστει να δυαλυθει, αλλα θα ολοκληρωθει.Δηλαδη δεν μπορουμε να ειμαστε μονο καλοι,ειμαστε και κακοι δεν μπορουμε να εχουμε μονο αγαπη μεσα μας σιγουρα εχουμε και μισος κ.ο.κ Και ο Ιησους ειπε σε μια ομιλια του :να ειστε αδολοι σαν τα περιστερια και ησυχοι σαν τα φιδια.
quote:
Κατά συνέπεια , εκείνος που προσαρτεί την ασυνείδητη κληρονομιά της συλλογικής ψυχής στα στοιχεία που έχει αποκτήσει στην πορεία της οντογενετικής του ανάπτυξης , διευρύνει την προσωπικότητά του με παράνομο τρόπο και υποφέρει τις ανάλογες συνέπειες . Επειδή η συλλογική ψυχή περιλαμβάνει τα κατώτερα τμήματα των ψυχικών λειτουργιών και σχηματίζει έτσι τη βάση κάθε προσωπικότητας , αναγκαστικά συντρίβει και υποβαθμίζει την τελευταία . Αυτό εκδηλώνεται είτε με το «πνίξιμο» της αυτοπεποίθησης , ή με μια ασυνείδητη ενίσχυση της σπουδαιότητας του εγώ που , φτάνει να πάρει τη μορφή παθολογικής επιθυμίας για δύναμη .
Ολοι ειμαστε ενα κομματι του παζλ που ονομαζεις συλλογικη ψυχη αλλα και καθε κομματι αποτυπωνει ολο το παζλ,και η διαφορετικοτητα μας εκδηλωνεται στις υποδοχες των συμπληρωματων καθως και στην διαθεση μας να συμπληρωσουμε το παζλ συμμετεχοντας με το κομματι μας.
quote:
Αν θέλουμε μπορούμε να κάνομε μια περαιτέρω εμβάθυνση του θέματος . Προς το παρόν μπορούμε να μείνουμε σε ένα πρώτο συμπέρασμα , ότι αυτή η αυτοκριτική απαιτεί μια οριοθέτηση , για να μην οδηγηθούμε σε μια μόνιμη καταδίκη όλων των πράξεών μας .
Αυτοκριτικη δεν σημαινει καταδικη του εαυτου μας η την ενθαρυνση του.Αυτοκριτικη ειναι να αναγνωρισεις και να δεχτεις τον εαυτο σου οπως ειναι.Και ισως τελικα ειναι και ο δρομος που οδηγει στην αυτογνωσια.
Ε.Τ
quote:
Ας υποθεσουμε οτι η ζωη μας ειναι μια σκακιερα και τα στοιχεια της προσωπικοτητας μας οι φιγουρες που χρησιμοποιουνται στο παιχνιδι.Απο τις ιδιες φιγουρες μπορουμε να κανουμε ενα νεο παιχνιδι με πολυ διαφορετικες τοποθετησεις,σχεσεις και συμπλοκες.Το ενα παιχνιδι συγγενευει με το επομενο,ειναι το ιδιο υλικο που αποτελει την δομηση του αλλα αλλαζουν ο τονος το τεμπο,το μοτιβο και οι θεσεις ειναι βαλμενες διαφορετικα..Με αυτο τον τροπο καποιες φιγουρες-στοιχεια που σημερα ειναι ανυποφοροι και μας χαλανε το παιχνιδι ,θα μπορουμε στο αυριο να τις καταταξουμε στις αθωες.Μπορει μια φτωχη και μικρη φιγουρα στο επομενο παιχνιδι να την κανουμε βασιλια κ.ο.κ. Φυσικα ολες οι φιγουρες πρεπει να αξιοποιουνται σε καθε παιχνιδι, εδω θα διαφωνησω με την απομακρυνση των ανυποφορων και δυσχρηστων φιγουρων,
Αυτη ειναι η τεχνη της ζωης!!!!!!
Νομίζω πως μπλέξαμε τις σκακιέρες .
Εγώ έγραψα ότι : η συλλογική ψυχή περικλείει τα κατώτερα τμήματα των ψυχικών λειτουργιών , δηλαδή εκείνα τα βαθιά ριζωμένα τμήματα της ατομικής ψυχής που κληρονομούνται και υπάρχουν παντού , με αποτέλεσμα να είναι απρόσωπα ή υπερπροσωπικά .
Και συνέχισα : Η συνείδηση μαζί με το προσωπικό ασυνείδητο αποτελεί τα ανώτερα τμήματα των ψυχικών λειτουργιών , δηλαδή εκείνα τα τμήματα που έχουν αναπτυχθεί οντογενετικά και έχουν αποκτηθεί από το άτομο .
Εσύ βάζεις στην ίδια «σκακιέρα» πιόνια (ή στοιχεία) : από απρόσωπα κατώτερα τμήματα της συλλογικής ψυχής , στοιχεία της προσωπικής συνείδησης , στοιχεία του ανώτερου προσωπικού ασυνείδητου που έχουν αναπτυχθεί από το άτομο , και θέλεις να παίξεις σκάκι . Δεν παίζεται έτσι αυτό το παιχνίδι . Δεν υπάρχουν φιγούρες αθώες , ούτε φιγούρες ανυπόφορες (έστω και ως προς τη θέση τους στη σκακιέρα} , ούτε φτωχές φιγούρες . Δεν μίλησα για απομάκρυνση των ανυπόφορων και δύσχρηστων (που ούτε αυτές υπάρχουν) φιγούρων . Εγώ αναφέρθηκα σε άλλο σημείο για την παγκόσμια «σκακιέρα» με στοιχεία μόνο του συλλογικού ασυνείδητου . Και αφού αναφέρεις όλα αυτά τα πράγματα καταλήγεις και στο συμπέρασμα : « Αυτή είναι η τέχνη της ζωής !!!!! » . Αλήθεια γιατί τόσα θαυμαστικά ; Δεν με είχες συνηθίσει σ’αυτά .
Για να λύσεις ένα πρόβλημα αρχίζεις με την ανάλυσή του , συνεχίζεις με την σύνθεση , για να προχωρήσεις τελικά στη λύση . Και όχι ανάποδα .
Και βέβαια δεν συμφωνώ με όσα γράφεις , γιατί δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλεις να πεις . Αν θες να μου εξηγήσεις περισσότερο το τι εννοείς , θα σε συμβούλευα να αφήσεις (το ατυχές για μένα στην προκειμένη περίπτωση) παράδειγμα του σκακιού και να μου το αναλύσεις με άλλο τρόπο . Αν πάλι δεν θες , ας μείνουμε στο ότι απλώς έχομε διαφορετικό τρόπο αντίληψης και απόψεων πάνω σ’αυτό το θέμα .
Κηφεύς
quote:
Η προσωπικοτητα μας αναποφευκτα αποτελειται απο δυαδικα στοιχεια αξιων και το λαθος που γινεται ειναι οτι τις αντιλλαμβανομαστε ως αντιθετες.Αν τις προσδιορισουμε να λειτουργουν ως συμπληρωματικες και βρουμε μια αλλη ονομασια της αξιας που να περικλειει το ζευγος των αντιθετων δεν θα χρειαστει να δυαλυθει, αλλα θα ολοκληρωθει.Δηλαδη δεν μπορουμε να ειμαστε μονο καλοι,ειμαστε και κακοι δεν μπορουμε να εχουμε μονο αγαπη μεσα μας σιγουρα εχουμε και μισος κ.ο.κ Και ο Ιησους ειπε σε μια ομιλια του :να ειστε αδολοι σαν τα περιστερια και ησυχοι σαν τα φιδια.
Έγραψα : Αν κατά την αφομοίωση του ασυνείδητου , κάνουμε το λάθος να συμπεριλάβουμε τη συλλογική ψυχή στη σφαίρα των προσωπικών ψυχικών λειτουργιών , τότε ακολουθεί αναπόφευκτα , μια διάλυση της προσωπικότητας στα ζεύγη των αντιθέτων που την αποτελούν . Πέρα από τα ζεύγη των αντιθέτων , τη μεγαλομανία και το αίσθημα κατωτερότητας , υπάρχουν και πολλά άλλα , από τα οποία θα αναφέρω μόνο το καθαρά ηθικό ζεύγος των αντιθέτων , δηλαδή το καλό και το κακό .
Γράφεις :
« Αν τις προσδιορισουμε να λειτουργουν ως συμπληρωματικες και βρουμε μια αλλη ονομασια της αξιας που να περικλειει το ζευγος των αντιθετων δεν θα χρειαστει να δυαλυθει » .
Αυτό που γράφεις είναι μια κοινότυπη και γνωστή σε όλους θέση , που την ασπάζομαι κι εγώ .
Εδώ , όμως , μιλάω για μια εκ των προτέρων πρόληψη κι εσύ μιλάς για μια εκ των υστέρων θεραπεία .
Κηφεύς
quote:
Ολοι ειμαστε ενα κομματι του παζλ που ονομαζεις συλλογικη ψυχη αλλα και καθε κομματι αποτυπωνει ολο το παζλ,και η διαφορετικοτητα μας εκδηλωνεται στις υποδοχες των συμπληρωματων καθως και στην διαθεση μας να συμπληρωσουμε το παζλ συμμετεχοντας με το κομματι μας.
Όχι δεν είμαστε όλοι , μόνο ένα κομμάτι του πάζλ που ονομάζω συλλογική ψυχή . Αυτά τα εξήγησα στην αρχή του χθεσινού μου μηνύματος .
Κηφεύς