- ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Δεν είναι ο μόνος,όλοι μας αιώνιοι
είμαστε..
Κι εσύ αιώνιος είσαι ;
Αυτές είναι κουβέντες αιώνιου, όχι θνητού..Ο θνητός
θα έκανε τουμπεκί ψιλοκομένο,μόνο ο αιώνιος επαίρεται...
quote:
Σε ρωτάω, εσύ πόσους τέτοιους ξέρεις ; (εννοείται, πόσους δρόμους της αλήθειας ξέρεις ;). Πες μας έναν ... Μυστήρια είσαι μωρ' αδερφάκι μου ... μπα, σε καλό σου δηλ.
O δρόμος της καρδιάς μας zip, αυτος είναι ο αληθινός για εμας.
quote:quote:
Σε ρωτάω, εσύ πόσους τέτοιους ξέρεις ; (εννοείται, πόσους δρόμους της αλήθειας ξέρεις ;). Πες μας έναν ... Μυστήρια είσαι μωρ' αδερφάκι μου ... μπα, σε καλό σου δηλ.
O δρόμος της καρδιάς μας zip, αυτος είναι ο αληθινός για εμας.
έχουν ένα ξεχωριστό ιδίωμα: Αφορούν καθαρά σε ένα άνθρωπο
που κινείται απο ένστιγκτα κι όχι απο πνευματική ενεργητικότητα...
Οι ορισμοί και τα ερωτήματα που βάζει ο θεματοθέτης, είναι οι
στοιχειώδεις όροι για να λέγεται κανείς άνθρωπος κι όχι ερωτήματα
για τον άνθρωπο...
Η αυτογνωσία, περιλαμβάνει την γνώση των δυο ενεργειών,καλής και
κακής, αλλά,η επιλογή της πράξης, είναι προσωπική υποθεση και
έχει να κάνει με το πόσο ακούμε τον εαυτό μας σαν πνεύμα και κατά
πόσο τον ζωώδη τύπο μέσα μας, που θέλει να ζήσει, αλλά, είναι σε
θέση να το παρακάνει, ξεπερνώντας όρια ανθρώπου ιδεατού και
καταλήγοντας στον γνωστό κάτοικο του πλανήτη μας...
Άρα λοιπόν, αυτές οι ερωτήσεις είναι τύποι ορισμου του ανθρώπου κι
όχι επιλογές..Είναι ενθύμηση του είμαι άνθρωπος και τι ακριβώς
σημαίνει αυτό...
Ναι. Αν και γενικά αποφεύγω τη βία, η καταφυγή σ'αυτήν μπορεί να αφορά οποιονδήποτε. Ειδικά σε περιπτώσεις που επικρατεί ένταση, αναστάτωση και το αίμα βράζει.
Μπορείς να σκοτώσεις κάποιον που δεν μισείς;
Θεωρητικά κι αυτό δεν είναι απίθανο. Μπορεί να συμβεί π.χ. αν για παράδειγμα μπλεχτείς σε κάποιο καταχθόνιο σχέδιο, ξέπλυμα χρημάτων κλπ..σε τέτοιο σημείο που θα αναγκαστείς να αφαιρέσεις ζωή για να γλιτώσεις τον εαυτό σου από ενδεχόμενο αδιέξοδο. Αλλη περίπτωση φυσικά είναι η υπεράσιπιση του εαυτού σου από κάποιον φονιά, κλέφτη κτλ που δεν τον μισείς(δεν τον ξέρεις άλλωστε) αλλά το ένστικτο της επιβίωσης μπορεί να σε ωθήσει στο φονικό.
Θέλεις να μιλάς ή να μιλάς μόνο εσύ;
Μ'αρέσει και να ακούω. Μιλάω περισσότερο στα θέματα τα οποία κατέχω αρκετά καλά.
Νομίζεις ότι όποιος δεν είναι μαζί σου είναι εναντίον σου;
Οχι βέβαια. Αφ'ενός δεν είμαι ο Μπους, αφ'ετέρου αναγνωρίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι που για τους δικούς τους λόγους κρατούν μια ουδέτερη στάση σε ποικίλα ζητήματα.
Θες έναν κόσμο που θα σκέφτονται όλοι όπως εσύ;
Οχι, διότι θα ήταν πολύ βαρετός ο κόσμος μας. Η ποικιλία ιδεών και στάσεων καθιστά τον κόσμο συναρπαστικό.
Μπορείς να χτυπήσεις στο πρόσωπο κάποιον με σιδερογροθιά;
Εδώ μέχρι και στο φονικό μπορούμε να φτάσουμε...θα κολλήσουμε σε μια απλή σιδερογροθιά?
Μπορείς να ρίξεις σε μια γυναίκα βιτριόλι;
Βλέπε παραπάνω...
Θέλεις να σε φοβούνται ή να σε αγαπάνε;
Το δεύτερο...αν και ένα μέτρο από μερικά πρόσωπα με τα οποία δεν θέλω να έχω πολλά-πολλά, θα ήταν επιθυμητό.
Αντέχεις να ζεις σ’ έναν κόσμο που μιλάει για οπλοπολυβόλα MP5, ημιαυτόματα Scorpion και εκρηκτικά ANFO;
Τι να κάνουμε? Υπάρχουν κι αυτά...
Νομίζεις ότι η λύση για όλα τα προβλήματα είναι η δύναμη; Ο φόβος;
Η γνώση, η ισορροπημένη στάση, η ορθολογική αξιολόγηση και ώριμη κρίση.
Νιώθεις βέβαιος για όσα πιστεύεις; Αλλάζεις γνώμη όταν αλλάζουν τα δεδομένα; Μαθαίνεις;
Η εκμάθηση νέων πραγμάτων δεν σημαίνει απαραίτητα αλλαγή απόψεων. Αντίθετα μπορεί να ενισχύει τις ήδη διαμορφωμένες αντιλήψεις σου. Θα έλεγα ότι ανάλογα με το είδος και το βαθμό δυσκολίας διερεύνησης του θέματος, τροποποιούνται με ανάλογη ευκολία ή δυσκολία και οι απόψεις.
Θες να ζήσεις σε μια κοινωνία βεβαιοτήτων ή αμφιβολιών;
Σε μια κοινωνία που θα εξελίσσεται αδιάκοπα προς τη γνώση. Οι αμφιβολίες είναι προαπαιτούμενο συστατικό στοιχείο μιας κοινωνίας που ενδιαφερεται για πρόσθετη έρευνα και συνακόλουθα απόκτηση καινούργιων γνώσεων. Συνεπώς ένας εύλογος αριθμός αμφιβολιών πάντα θα υπάρχει και είναι καλό να υπάρχει. Κατακριτέα είναι η δημιουργία δήθεν αγεφύρωτων αμφιβολιών πάνω σε θέματα λυμένα ή σχεδόν λυμένα, με τη δικαιολογία ότι είμαστε "ανοιχτόμυαλοι".
Στενοχωριέσαι που ο κυνισμός, η κλοπή, η βία είναι μονοπώλιο άλλων; Θα ’θελες να είναι και δικά σου;
Οχι.
Όταν κυριαρχεί η βία πρωταγωνιστές είναι πάντα οι χειρότεροι, θες να γίνεις πρωταγωνιστής σ’ αυτό το έργο;
Δεν θα το'λεγα.
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Ή τα μέσα καθορίζουν τον σκοπό;
Το πρώτο, αλλά ας έχουμε και μια αυτοσυγκράτηση, πάντα ανάλογα με την περίπτωση...
Μπορείς να ζωγραφίσεις με κομμένο κεφάλι μια συγγραφέα που διαφωνείς μαζί της;
Αν με αυτό τον τρόπο μπορούσα να περάσω ένα έξυπνο μήνυμα, πιθανότατα ναι.
Βλέπεις γύρω σου ανθρώπους ή κατηγορίες; Λες νεαροί των Εξαρχείων ή ο Αλέξης; Αστυνομικοί ή ο Διαμαντής; Μετανάστες ή η Κούνεβα; Καθηγητές ή ο Πανούσης; Συγγραφείς ή ο Δοξιάδης; Βλέπεις πρόσωπα ή αύξοντες αριθμούς;
Αλλοτε πρωταγωνιστούν τα πρόσωπα ως σύνολο και άλλοτε οι προσωπικότητες περισσότερο ατομικά και διακριτά.
Θες να νικήσεις πάση θυσία; Με οποιοδήποτε τρόπο; Ακόμα και με τον τρόπο των εχθρών σου; Αν κοιτάζεις πολλή ώρα την άβυσσο, η άβυσσος θα σε κοιτάξει κι αυτή.
Κατά κανόνα θέλω να νικάω μέσα στα θεμιτά πλαίσια. Δεν μπορώ όμως να αποκλείσω την πιθανότητα παρεκτροπής της μεθόδου μου...αν "καίγομαι" για μια νίκη..
Φοβάσαι; Το μόνο πράγμα που πρέπει να φοβόμαστε είναι ο φόβος.
Είναι φυσιολογικό να φοβάσαι. Χωρίς φόβο δεν αναπτύσσεις άμυνες, δεν γίνεσαι δημιουργικός.
Μήπως μισείς αυτούς που σκέφτονται διαφορετικά από σένα; Θες να τους ακούσεις ή να τους κάνεις να σωπάσουν;
Γενικά μισώ την κοροϊδία, όχι τη διαφορετική σκέψη. Την κοροϊδία την στηλιτεύω επίμονα.
Να τους πείσεις ή να τους εξαφανίσεις;
Να τους λογικεύσω.
Δεν ξέρεις και δεν σε νοιάζει; Η άγνοια δεν δικαιολογεί την κακία.
Αν δεν ξέρω, προσπαθώ να μάθω.
Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για τη βία, ελαφρυντικά για το φόβο, δεν υπάρχουν πρόσημα για τα όπλα. Δεν υπάρχουν δεξιά πιστόλια, αριστερές σιδερογροθιές. Το αίμα είναι αίμα. Ανθρώπινο.
Δικαιολογίες για τη βία και ελαφρυντικά για το φόβο υπάρχουν. Στα υπόλοιπα συμφωνώ.
Δεν υπάρχει τίποτα απελευθερωτικό που να στηρίζεται στο φθόνο.
Μάλλον θα συμφωνούσα...
Η κουλτούρα της ανευθυνότητας είναι εφεύρεση των εξουσιαστών. Ποτέ όσων αντιστέκονται.
Η ανευθυνότητα μπορεί να χαρακτηρίσει τον καθέναν, σε όποια κοινωνική ομάδα κι αν βρίσκεται...
Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς προσωπική ευθύνη.
Είναι απαραίτητο συστατικό.
Έχεις αρχίσει να αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους σαν «παράπλευρες απώλειες»; Θυμάσαι πότε πρωτάκουσες αυτή τη φράση;
Οχι. Την φράση την είχα ακούσει πολύ παλιά, μάλλον στις ειδήσεις ή σε κάποια ταινία.
Όσοι πληγώνουν έναν άνθρωπο είναι πάντα θύτες. Ποτέ θύματα.
Ο ρόλος του θύτη και του θύματος είναι εύθραυστος και αρκετές φορές δυσδιάκριτος. Ολοι μπορούν να μεταπηδήσουν από τη μια κατάσταση στην άλλη.
Το χειρότερο είδος κυνικού είναι αυτός που δεν έχει επίγνωση του κυνισμού του.
Από τα χειρότερα...
Η αλήθεια δεν είναι ποτέ απλή. Θες έναν κόσμο με απλές αλήθειες, δικούς μας και εχθρούς, στρατόπεδα, ηρωικούς αγωνιστές και προδότες; Γίνε Ταλιμπάν.
Η αλήθεια είναι γενικά μια σύνθετη κατάσταση. Εφόσον δέχομαι τις διαφορετικές απόψεις σε ποικίλα πλαίσια αναφοράς, δέχομαι και τη δημιουργία "στρατοπέδων", όμως παράλληλα δέχομαι και την προσέγγιση και τους συμβιβασμούς μεταξύ αυτών, προς όφελος όλων. Σε κάθε περίπτωση το "ταλιμπανιλίκι" είναι αχρείαστο.
Κι όμως, παρ’ όλα αυτά, νιώθεις μέσα σου να πνίγεσαι, θες να χτυπήσεις τη γροθιά σου στον τοίχο; Υπάρχουν δυο είδη ανθρώπων. Αυτοί που ξεσπάνε πάντα στους άλλους. Κι αυτοί που ξεσπάνε στον εαυτό τους για να μην πληγώσουν τους άλλους. Έχεις αποφασίσει σε ποια κατηγορία ανήκεις;
Ολοι κάποια στιγμη θέλουμε να χτυπήσουμε τη γροθιά μας στον τοίχο κι εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση. Σχετκά με το δεύτερο σκέλος του ερωτήματος, θα έλεγα ότι γενικά ανήκω στην δεύτερη κατηγορία, αν και δεν αποφεύγω πλήρως την περιαστασιακή μεταπήδηση στην πρώτη.
Προσπαθώ να μη γίνω δολοφόνος, γι’ αυτό σκοτώνω τον εαυτό μου. (Tiger Lillys)
Κακώς. Υπάρχουν και τα μυρμήγκια. Εύκολο και βουβό θύμα χωρίς νομικές συνέπειες!
Δεν είναι εύκολο, υπάρχει όμως μια απάντηση μόνο που σε απελευθερώνει. Η αγάπη για τη ζωή. Ποτέ το “viva la muerte”.
Μπορεί να μην είναι βολικό, αλλά μόνο οι ηλίθιοι δεν αμφιβάλλουν.
Ε ναι. Νομίζαω από αυτή την αγάπη μένουμε οιπερισσότεροι όρθιοι και συνεχίζουμε τους προσωπικούς μας αγώνες.
Όσο πιο επαναστατικός είναι ο στόμφος, τόσο πιο αφόρητο εγωισμό κρύβει.
Πάντως κάτι κρύβει...οπωσδήποτε...
Θέλεις να μιλάς σαν προκήρυξη;
Θέλω γενικά να μιλάω με τρόπο κατανοητό και ευθύ.
Θέλεις να ζήσεις σε μια πόλη στρατόπεδο;
Οχι.
Μπορείς να επιτρέψεις στη ζωή σου το φόβο; Να αναγκαστείς να διαλέξεις στρατόπεδο; Η βία και η αυθαιρεσία είναι πάντα στο ίδιο στρατόπεδο.
Για το φόβο τα είπαμε. Νομίζω ότι η επιλογή στρατοπέδπου μοιραία συμβαίνει σε όλους μας λίγω πολύ. Δεν είναι κακό να διαλέγεις στρατόπεδο. Κακό είναι να μην το αναγνωρίζεις και να το παίζεις "υπεράνω".
Δεν μας αφορούν οι ερωτήσεις; Συμβαίνουν σε άλλους;
Οι περισσότερες μας αφορούν και συμβαίνουν σε άλλους φυσικά.
Απόλυτα πεπεισμένοι ότι οι απαντήσεις μας είναι ορθές, έχουμε πάψει εδώ και καιρό ν’ ακούμε τις ερωτήσεις.
Όμως οι ερωτήσεις είναι πάντα ξεροκέφαλες.
Δύσκολα παύουν οι ερωτήσεις. Ωστόσο όσο ελεύθερα μυαλά και να είμαστε νομίζω πως κάποιες ερωτήσεις πράγματι μπορούν να θεωρηθούν ανούσιες έως και γελοίες.
Μπορείς να χτυπήσεις έναν άνθρωπο; Μπορείς να επιτρέψεις δίπλα σου, στην πόλη που ζεις, να πληγώνουν έναν άνθρωπο;
Φυσικά, αν και προσπαθώ να το αποφέυγω. Για το δεύτερο σκέλος της ερώτησης θα πω ότι είναι λάθος να αφήνουμε τα προβλήματα των άλλων να μας γίνονται "πονοκέφαλος". Εχουμε και μια προσωπική ζωή, αρκετά σύντομη για να την σπαταλάμε στην επίλυση προβλημάτων των άλλων...
Φυσικά και σε αυτό το ερώτημα, όπως και στα περισσότερα που τέθηκαν οι απαντήσεις μπορούν να τροποποιούνται περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα με την περίσταση.
Edited by - Agnostic on 13/08/2009 16:28:24
http://spiritualcouncelling.ning.com
Κοινότητα με δωρεάν συμβουλές για πνευματικά θέματα. Διαίσθησή /ταρώ & οποιοδήποτε άλλο μαντικό σύστημα. Ξεκινήστε με μιά ερώτηση στο forum!
Η αυτογνωσια και η εμπειρια ειναι οι δυο πλευρες του ιδιου νομισματος που ειναι η σοφια.
Ε.Τ
quote:
ΤΑΡΑΣΟΥ: Η αυτογνωσια δεν ειναι τεστ με ερωτησεις και απαντησεις.Η αυτογνωσια δεν ειναι γριφος για να τον λυσεις,ειναι εμπειρια που πρεπει να την ζησεις ...
Πολύ σωστό!
Τι είναι, πράγματι, η Αυτογνωσία;
Γενικά ο σκεπτόμενος άνθρωπος θεωρεί υποσυνείδητα σκόπιμο να κάνει , μόνος του , έναν τίμιο πνευματικό απολογισμό της δραστηριότητάς του , και να σημειώνει απροκατάληπτα τις επιτυχίες και τις αποτυχίες του, τις τυχόν πραγματοποιούμενες προόδους του στην πνευματική του εξέλιξη και τις οπισθοδρομήσεις ή βραδυπορίες του.
Μια τέτοια αυτοεξέταση και αυτοκριτική, παρόμοια μ’εκείνην στην οποία κάθε Πυθαγόρειος έκανε κάθε απόγευμα διερωτώμενος:
« Πή παρέβην, τι δ’έρεξα, τι μοι δέον ουκ ετελέσθη ;» , είναι πολύ χρήσιμη.
Είναι ο αυτοέλεγχος των σκέψεων , των αισθημάτων και των πράξεων . Αυτοέλεγχος που δυστυχώς πολύ σπάνια γίνεται.
Και είναι τρομερό να διαπιστώνει κανείς ότι οι περισσότερες σκέψεις και πράξεις μας , καθώς και τα αισθήματά μας , διαφεύγουν συνήθως τον έλεγχο της συνείδησής μας , γιατί ως επί το πλείστον λειτουργούμε σαν αυτόματα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
quote:
κηφευς:Είναι ο αυτοέλεγχος των σκέψεων , των αισθημάτων και των πράξεων . Αυτοέλεγχος που δυστυχώς πολύ σπάνια γίνεται.
Εγω θα προτιμουσα την λεξη αυτοπαρατηρηση γιατι ο αυτοελεγχος μου βγαζει κατι αρνητικο.Δηλαδη μου ακουγεται σαν καταπιεση του εαυτου μας και δεν ειναι αυτο το ζητουμενο για να αποκτησουμε την αυτογνωσια.
Η σκεψεις μας προερχονται απο τον νου μας τα συναισθηματα απο την καρδια.Παρατηρωντας την εναλλαγη σκεψεων και συναισθηματων διαπιστωνουμε οτι οι σκεψεις συρικνωνουν τα συναισθηματα,προσπαθουν να τα βαλουν σε καλουπια.Αυτο που πρεπει να κανουμε ειναι να μην ταυτιζομαστε με τις σκεψεις μας,να τις αντιμετωπιζουμε ως επισκεπτες και οχι ως οικοδεσποτες.Ο νους με τις σκεψεις του μας δινει ενα ειδος αποχαυνωσης,φορτωμενος με αναμνησεις του παρελθοντος και προβολες του μελλοντος δεν μας αφηνει να ζησουμε το παρον.
Με την αυτοπαρατηρηση μπορουμε να αφησουμε τον εαυτο μας ησυχο,σιωπηλο συνειδητο και αμεταβλητο.Με την αποστασιοποιηση και την αποταυτιση απο ολα οσα σκεφτομαστε ανοιγει ο δρομος της αυτογνωσιας.
Ε.Τ
quote:
ΤΑΡΑΣΟΥ: Εγω θα προτιμουσα την λεξη αυτοπαρατηρηση γιατι ο αυτοελεγχος μου βγαζει κατι αρνητικο.Δηλαδη μου ακουγεται σαν καταπιεση του εαυτου μας και δεν ειναι αυτο το ζητουμενο για να αποκτησουμε την αυτογνωσια.
Δεν έχεις και άδικο. Η λέξη αυτοπαρατήρηση όταν χρησιμοποιείται για ευρύ φάσμα θεμάτων είναι πιο δόκιμη από τον αυτοέλεγχο. Σε μερικές περιπτώσεις , όμως , δεν μπορούμε να την αποφύγουμε . Και για να είμαστε εντός του θέματος ας φέρω ένα παράδειγμα :
Ενεργούμε χωρίς να έχομε τον έλεγχο των ενεργουμένων. Πράγμα το οποίο μας συμβαίνει πολλές φορές .
quote:
ΤΑΡΑΣΟΥ: Η σκεψεις μας προερχονται απο τον νου μας τα συναισθηματα απο την καρδια.
Ναι . Έτσι είναι .
quote:
ΤΑΡΑΣΟΥ: Παρατηρωντας την εναλλαγη σκεψεων και συναισθηματων διαπιστωνουμε οτι οι σκεψεις συρικνωνουν τα συναισθηματα,προσπαθουν να τα βαλουν σε καλουπια.Αυτο που πρεπει να κανουμε ειναι να μην ταυτιζομαστε με τις σκεψεις μας,να τις αντιμετωπιζουμε ως επισκεπτες και οχι ως οικοδεσποτες.Ο νους με τις σκεψεις του μας δινει ενα ειδος αποχαυνωσης,φορτωμενος με αναμνησεις του παρελθοντος και προβολες του μελλοντος δεν μας αφηνει να ζησουμε το παρον.
Τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι μας όποτε κάνουμε μια σκέψη ;
Το ερώτημα τίθεται εδώ σαν να μην έχουν καμιά σημασία το γενικότερο πλαίσιο και οι περιρρέουσες συνθήκες , το περιβάλλον και οι περιστάσεις , που βέβαια έχουν .
Ωστόσο ακόμη κι αν οι παράγοντες αυτοί καθοριστούν αυστηρά , η απάντηση θα είναι και πάλι :
Δεν ξέρουμε πραγματικά .
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αναφορές σε πρώτο πρόσωπο , την ενδοσκόπηση ,καθώς και τη συνείδηση της συνείδησης, λαμβάνοντας βέβαια υπόψη τις παγίδες που περιέχουν .
Πρέπει , πάντως , να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα σημαντικά ζητήματα :
Πρώτον , πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι κάθε άτομο αντιπροσωπεύει μια επικράτεια υποκειμενικής εμπειρίας : όποια σκέψη κι αν κάνω , στο περιθώριο της συνείδησής μου υπάρχουν κομμάτια της παρελθοντικής ιστορίας μου (το επισήμανες κι εσύ) .
Με δεδομένο τον αριθμό και την ποικιλία των διαδικασιών που εκτελούνται παράλληλα σε κάθε άτομο ανά πάσα στιγμή – αντιλήψεις , εικόνες , συναισθήματα , πεποιθήσεις , επιθυμίες , διαθέσεις , σχέδια , αναμνήσεις – είναι εύκολο να μπερδευτεί κανείς .
Αν δεν διακρίνουμε τις διαδικασίες στις οποίες συμβάλλει η γλώσσα , ή για τις οποίες η γλώσσα είναι απαραίτητη , από εκείνες που δεν προϋποθέτουν τη συμμετοχή της , ίσως να μη μπορέσουμε να μάθουμε τι περιλαμβάνει μια σκέψη .
quote:
ΤΑΡΑΣΟΥ:Με την αυτοπαρατηρηση μπορουμε να αφησουμε τον εαυτο μας ησυχο,σιωπηλο συνειδητο και αμεταβλητο.Με την αποστασιοποιηση και την αποταυτιση απο ολα οσα σκεφτομαστε ανοιγει ο δρομος της αυτογνωσιας.
Η αυτοπαρατήρηση είναι το πρώτο βήμα προς την ενδοσκόπηση . Στη συνέχεια , πράγματι , με την αποστασιοποίηση από όλα όσα σκεπτόμαστε ( στο μέτρο του δυνατού) , μπορούμε να οδηγηθούμε στην αυτογνωσία .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Με δεδομένο τον αριθμό και την ποικιλία των διαδικασιών που εκτελούνται παράλληλα σε κάθε άτομο ανά πάσα στιγμή – αντιλήψεις , εικόνες , συναισθήματα , πεποιθήσεις , επιθυμίες , διαθέσεις , σχέδια , αναμνήσεις – είναι εύκολο να μπερδευτεί κανείς .Αν δεν διακρίνουμε τις διαδικασίες στις οποίες συμβάλλει η γλώσσα , ή για τις οποίες η γλώσσα είναι απαραίτητη , από εκείνες που δεν προϋποθέτουν τη συμμετοχή της , ίσως να μη μπορέσουμε να μάθουμε τι περιλαμβάνει μια σκέψη .
Ετσι ακριβως φιλε Κηφευς και να παραθεσω μια ρηση που διαβασα καποτε και νομιζω πως ταιριαζει απολυτα σε αυτα που γραφεις, δινοντας συνεχεια στο θεμα μας.
Οι σκεψεις γινονται λεξεις,οι λεξεις γινονται πραξεις,οι πραξεις γινονται πεπρωμενο και το πεπρωμενο γινεται ο χαρακτηρας μας.
Ολοι οι ανθρωποι κανουν σπουδαιες σκεψεις αλλα οι περισσοτερες πραξεις τους ειναι ανωριμες.Γιατι απο την στιγμη που η σκεψεις ειπωθουν δεσμευονται αυτοματα για υλοποιηση.Και εκει γινεται το λαθος.Υπαρχει μια προσκοληση στο γεγονος πως οτι μπορει να συλλαβει ο νους μπορει και να πραγματοποιηθει που ειναι εν μερη σωστο γιατι ο νους μας κινειται σχεδον παντα στα πλαισια του γνωστου-λογικου.Αλλα,παρατηρωντας τις σκεψεις που κανουμε αντιλλαμβανομαστε οτι ειναι προιοντα μιμητισμου?Η ζουμε στην ψευδαισθηση οτι ειναι απολυτα δικες μας?Ο μονος τροπος για να το μαθουμε ειναι οταν τις κανουμε πραξη-εμπειρια.Αν χρειαστει να καταβαλεις προσπαθεια για την υλοποιηση των σκεψεων σου τοτε σιγουρα δεν εισαι στον σωστο δρομο και πιθανοτατα να απογοητευθεις.
Η αυτογνωσια σου δινει την ικανοτητα να αποταυτιστεις απο τις σκεψεις σου και να τις αξιολογησεις με πιο ρεαλιστικο τροπο.
Ε.Τ
quote:
Ααα, ωραία ... βλέπω κι άλλη συμμετοχή ... μπορώ να σχολιάσω ; π.χ[quote]• Μπορείς να σκοτώσεις κάποιον που δεν μισείς;
- Μόνο για εκτόνωση νοητικά με την σκέψη .
E; πως είπατε ; "νοητικά με την σκέψη" ; "για εκτόνωση" ; Και δεν πας στο γήπεδο ρε αδερφέ καλύτερα ; Κι' αυτό το "νοητικά με τη σκέψη", πως το κάνεις ρε μεγάλε ; Α, ξέχασα, εσύ είσαι άλλου συνειδησιακού επιπέδου, υψηλού, τα κάνετε κάτι τέτοια εσείς οι φωτισμένοι.
Γενικό σχόλιο > φωτισμένε, οι απαντήσεις που δίνεις είναι ΑΣΧΕΤΕΣ με τις ερωτήσεις που γίνονται. π.χ σε ρωτάνε " • Θες έναν κόσμο που θα σκέφτονται όλοι όπως εσύ; " και απαντάς "θέλω μία ιδανική κοινωνία για όλη την ανθρωπότητα ." Αυτό ονομάζεται ασχετοσύνη ή ΥΠΕΚΦΥΓΗ. Wake up! Ποιος είσαι ; ο Βουλγαράκης ;
Zip , καλημέρα!!!
Σε βλέπω και σε "θαυμάζω"...ανέλαβες να προσδιορίζεις τις σωστές απαντήσεις και τις δίνεις κιόλας , πράγμα "λυτρωτικό" για τους υπολοίπους μιας και δεν θα μπαίνουν ένθεν σε διαδικασία να απαντούν...μιάς και θα το κάνεις εσύ για όλους!!!
Εγώ να συμφωνήσω αν θές να το βάλουμε ως βάση συζήτησης αλλά για πές μου:"Άν λέω , άν...έρθει κάποιος και παρκάρει στην πυλωτή του σπιτιού σου και "αυτοδικαίως" κατέβεις να του ρίξεις τα μπινελίκια και τα κλωτσίδια του(εκφράσεις σου)...και αντί γι'αυτό σε κάνει ισα μ'ενα 'αλογο στο ξύλο.."...θα αναθεωρήσεις επι των κατατεθέντων μέχρι τούδε απόψεών σου???
Απορία εκφράζω...!!!
soul
Η ερώτηση είναι ηθικολογικού περιεχομένου που οροθετεί και έναν ηθικολογικού τύπου κώδικα συμπεριφοράς , με προστακτική έννοια και ενίοτε μπορεί να ερμηνευθεί και εμπεριεχομένου ενοχοποιητικά στοιχεία για περαιτέρω χειραγώγηση!
Πρόκειται για μια σαθρή τοποθέτηση του συγγραφέως και καταθέτου της , η οποία αγνοεί βασικές παραμέτρους και στοιχεία της ανθρώπινης πραγματικότητας και καταστατικότητας!
Κοινό γνώρισμα και στοιχείο όλων των ανθρώπων αποτελεί η αναγνώρηση ...ο σεβασμός και η παραδοχή εκ μέρους των υπολοίπων συνανθρώπων τους!
Το ερώτημα είναι το εξής :"Δημιουργήθηκε ο άνθρωπος για την κοινωνία ή η κοινωνία για τον άνθρωπο?"
Πιστεύω , ότι η κοινωνία (θάπρεπε..) δημιουργήθηκε για να υπηρετεί και να διασφαλίζει τον ίδιο τον άνθρωπο...αλλά οι κοινωνίες , όπως και οι σχέσεις απολαμβάνουν του νοηματικού περιεχομένου των μελών της και καθρεπτίζουν τα μέλη της!
Η διαμορφωμένη ψυχολογική κατάσταση εντός του καθενός (και εδώ είναι ολόκληρο θέμα προς συζήτηση και ανάλυση..)καθορίζει δυναμικά και την συμπεριφορά του κάθε υποκειμένου...και όσο ένας άνθρωπος παραμένει σε μια άλφα κατάσταση που γέννησε και δημιούργησε κατα το παρελθόν κάποια βήτα αποτελέσματα...θα συνεχίσει ες αεί να αναπαράγει τα ίδια , ίσως και χειρότερα!
Οι κοινωνίες προάγουν και το αντίθετο τα μέλη της και τα νουθετούν σε ένα αντιληπτικό και συμπεριφοριστικό μοντέλο!
Μια παρακμάζουσα και φθίνουσα κοινωνία που νοιάζεται μόνο και μόνο για την συντήρηση και ύπαρξη της δικής της ψυχής δεν πρόκειται να νοιασθεί για την ατομική ψυχή των μελών της!!
Μην ξεχνάμε ποτέ την αρχέγονη ψυχή του όχλου...όπου κάθε έννοια της προσωπικότητας και της ατομικότητας εξαλείφεται και κάθε μονάδα μετατρέπεται και εμφυσείται απο την συλλογική ψυχή του όχλου...σε μια δολοφονική και καταστροφική μηχανή...τα τελευταία επεισόδια είναι νωπά!!!
ΜΕ προστακτικούς κώδικες και ηθικολογικού τύπου προσεγγίσεις και αναφορές δεν πρόκειται να λυθεί...όπως και δεν λύθηκε ποτέ κανένα πρόβλημα!
Τόσες θρησκείες υπάρχουν που αναφέρουν το "καλό" και το "σωστό" και παρ'ολα αυτά οι άνθρωποι κάτω απο ορισμένες προυποθέσεις το ξεχνούν και το αγνοούν επίσης...εξομολογούνται και πάλι τα ίδια κάνουν , παρ'οτι δίνουν υποσχέσεις ότι δεν θα ξαναπέσουν στο ίδιο αμάρτημα..
Άραγε τι εξομολογούνται...πράξεις ή κατάταση που "γέννησε" τις συγκεκριμένες πράξεις???
Ασφαλώς εξομολογούνται πράξεις ..."έκανα , αυτό ή εκείνο..."
Η κατάσταση που οργανώνει σκέψεις και συμπεριφορές , παραμενει εκεί αναλλοίωτη και υποφώσκουσα στις ορμές...και είναι βαθειά ψυχολογικά τα προβλήματα που χειραγωγούν και κατευθύνουν όλους μας σε διάφορες πράξεις...σκέψεις και συμπεριφορές!!
Ας αφήσουμε λοιπόν κατα μέρος τις ηθικολογικές αναφορές και ερωτήσεις και ας δούμε επι της ουσίας τα πράγματα!!
Πρόκειται για μια γενική αναφορά μου ...απλά επέλεξα το δικό σου πόστ Zip...και δεν θα επιδοθώ επι δικαίων και αδίκων , μιάς και όλοι έχουν δίκιο κατα την γνώμη τους και βεβαίως δεν μπορούν να κάνουν και διαφορετικά μιας και εναγκαλίζονται απο δικές τους πεποιθήσεις και συναισθηματικές φορτίσεις και ειναι απόλυτα λογικό αυτό!!
Ούτε εγώ μπορώ να σκεφθώ με τα δικά σου δεδομένα και σύστημα αξιολόγησης και κρίσης ούτε και σύ με το δικό μου...αναπόφευκτα υποκείμεθα και οι δυο στον "εαυτό" μας...!!!
soul
quote:
Οι σκεψεις γινονται λεξεις,οι λεξεις γινονται πραξεις,οι πραξεις γινονται πεπρωμενο και το πεπρωμενο γινεται ο χαρακτηρας μας.
Υπέροχη ρήση , αγαπητή μου Ταρασού ! Που δίνει , πράγματι , συνέχεια σ’αυτά που λέγαμε προηγουμένως .
Ας κάνουμε μια μικρή ανάλυση στην εισαγωγή της: «Οι σκέψεις γίνονται λέξεις» και να δούμε αν και με ποιο τρόπο έχει σχέση με την ενδοσκόπηση .
Για να το κάνομε αυτό πρέπει πρώτα να προβούμε σ’αυτή τη διάκριση που ανέφερα στο τελευταίο μου μήνυμα (δηλαδή την διάκριση μεταξύ των διαδικασιών στις οποίες συμβάλλει η γλώσσα , ή για τις οποίες η γλώσσα είναι απαραίτητη , από εκείνες που δεν προϋποθέτουν τη συμμετοχή της) .
Για να γίνει αυτό , πρέπει να επιθεωρήσουμε τη σχέση μεταξύ εσωτερικευτικής και εξωτερικευτικής άποψης όσον αφορά τις νοητικές διαδικασίες .
Η εσωτερικευτική άποψη υποστηρίζει ότι καθώς αλληλεπιδρούμε με τον έξω κόσμο , και μέσω αυτής της αλληλεπίδρασης διαμορφώνουμε τις πεποιθήσεις μας , το περιεχόμενο των πεποιθήσεών μας καθορίζεται από συγκεκριμένα είδη εγκεφαλικής δραστηριότητας προσιτά στην ενδοσκόπηση .
Η εξωτερικευτική άποψη θεωρεί ότι η νοητική ζωή είναι ένα κατασκεύασμα εξαρτώμενο κυρίως από τις διαπροσωπικές ή κοινωνικές επαφές που βασίζονται στη γλώσσα . Σύμφωνα με την άποψη αυτή , ολόκληρο το σύστημα της γλώσσας είναι απαραίτητο για τη σκέψη . Η δημόσια πλευρά της γλώσσας δίναι νόημα στη σκέψη και αποτελεί τη βάση του νοητικού περιεχομένου . Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να έχουμε «σκέψεις» χωρίς αυτές να διατυπώνονται σε λέξεις . Για παράδειγμα ο Αϊνστάιν ισχυριζόταν ότι οι πιο δημιουργικές του σκέψεις πάνω στη φυσική δεν συμπεριλάμβαναν έκδηλα λέξεις .
Παρ’όλα αυτά , σύμφωνα με την εξωτερικευτική άποψη , η νοητική ζωή που προκύπτει από τη γλώσσα είναι εκείνη που στηρίζει τις σκέψεις μας .
Πρέπει , όμως , να ξεχωρίσουμε ποα τμήματα αυτών των δύο ακραίων θέσεων είναι αναγκαία και ποια ικανά . Κατόπιν θα μπορούμε να διακρίνουμε τουλάχιστον ορισμένες από τις εγκεφαλικές διαδικασίες που επιλέξαμε να αποκαλούμε νοητικές .
Ας αφήσουμε , όμως , για αργότερα την εξέταση των αντιλήψεων , των εικόνων όπως και τη σύνδεσή τους με τα συναισθήματα και ας πούμε χονδρικά ότι η εσωτερικευτική άποψη περιγράφει την πρωτογενή συνείδηση , ενώ η εξωτερικευτική άποψη περιγράφει τη συνείδηση ανώτερης τάξης που συναντάται στον άνθρωπο .
Στον άνθρωπο , τα δύο είδη συνείδησης δεν λειτουργούν ταυτόχρονα και , με εξαίρεση καταστάσεις που εκδηλώνονται σε μυστικιστικές εμπειρίες , κατά τη χρήση ναρκωτικών ουσιών , ή σε μεγάλη σύγχυση , αυτή η ταυτόχρονη λειτουργία είναι αναπόφευκτη .
Μήπως , όμως , υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι δεν υπάρχει «γλώσσα της σκέψης» ; Γιατί αν συμβαίνει κάτι τέτοιο , αυτό θα υποσκάπτει τη θέση που θέλει τη σκέψη να σχετίζεται τόσο έντονα με τη γλώσσα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Φιλε Κηφευς γραφεις
quote:
Μήπως , όμως , υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι δεν υπάρχει «γλώσσα της σκέψης» ; Γιατί αν συμβαίνει κάτι τέτοιο , αυτό θα υποσκάπτει τη θέση που θέλει τη σκέψη να σχετίζεται τόσο έντονα με τη γλώσσα .
Η καθαρη κατασταση συνειδητοτητας βιωνεται αναμεσα στις σκεψεις.Και εκει σιγουρα δεν υπαρχουν λεξεις να περιγραψεις την κατασταση.Και τι ενοω λεγοντας αναμεσα στις σκεψεις...Οι σκεψεις διαδεχονται η μια την αλλη αλλα μεταξυ τους υπαρχουν κενα.Οσο περισσοτερο μενουμε στα κενα τοσο πιο συνειδητοι ειμαστε.Καποιοι το περιγραφουν ως ασυνειδητο αυτα τα κενα αλλα και παλι το συνειδητο και το ασυνειδητο ειναι οι πλευρες του ιδιου νομισματος που ειναι η υπαρξη μας.Εγω πιστευω οτι ασυνειδητα γινονται οι σκεψεις μας και συνειδητα προκαλουμε τις μη-σκεψεις μας.Αυτο που πρεπει ναγινει απ μας ειναι να βρουμε ενα ρυθμο αναμεσα σε αυτες τις δυο καταστασεις αφου πρωτα διακρινουμε τι ειναι η καθε μια, και οι λεξεις παλι ειναι δυσκολο να καθορισουν την ποιοτητα τους.
Αλλα εμας μας αρεσει να σκεφτομαστε και να διατυπωνουμε τις σκεψεις μας με επιχειρηματα και περισπουδαστες λεξεις γιατι θελουμε να εντυπωσιασουμε και να μας επιβραευουν συνεχεια.
Και σιγουρα εχεις βιωσει καποιες καταστασεις στην ζωη σου που να μην μπορεις να τις περιγραψεις με λογια σωστα?Αλλα και τοτε προσπαθεις με νυχια και δοντια να το περιγραψεις αλλα το μονο που καταφερνεις ειναι να χασει την ποιοτητα του ολο αυτο που εζησες.
Φιλε μου τα μονα πραγματα που μπορουμε να περιγραψουμε με λεξεις ειναι τα αντικειμενα και αυτο βοηθαει πολυ στην επικοινωνια μας με τους αλλους ανθρωπους.
Π.χ μπορεις να πεις ακουγοντας μια μουσικη οτι ειναι ωραια ειναι μελωδικη κλπ Μπορεις να περιγραψεις τις νοτες τα μουσικα οργανα που παραγουν την μουσικη αλλα σιγουρα δεν μπορεις να περιγραψεις την ακριβη ενοια και την ποιοτητα αυτου που ακους γιατι καθε ανθρωπος την αντιλλαμβανεται διαφορετικα.
Μηπως τελικα ολη η ουσια βρισκεται στην σιωπη?
Ε.Τ
quote:
ΤΑΡΑΣΟΥ: Η καθαρη κατασταση συνειδητοτητας βιωνεται αναμεσα στις σκεψεις.Και εκει σιγουρα δεν υπαρχουν λεξεις να περιγραψεις την κατασταση.Και τι ενοω λεγοντας αναμεσα στις σκεψεις...Οι σκεψεις διαδεχονται η μια την αλλη αλλα μεταξυ τους υπαρχουν κενα.Οσο περισσοτερο μενουμε στα κενα τοσο πιο συνειδητοι ειμαστε. Καποιοι το περιγραφουν ως ασυνειδητο αυτα τα κενα αλλα και παλι το συνειδητο και το ασυνειδητο ειναι οι πλευρες του ιδιου νομισματος που ειναι η υπαρξη μας.Εγω πιστευω οτι ασυνειδητα γινονται οι σκεψεις μας και συνειδητα προκαλουμε τις μη-σκεψεις μας. Αυτο που πρεπει να γινει από μας ειναι να βρουμε ενα ρυθμο αναμεσα σε αυτες τις δυο καταστασεις αφου πρωτα διακρινουμε τι ειναι η καθε μια, και οι λεξεις παλι ειναι δυσκολο να καθορισουν την ποιοτητα τους.
Είναι , πράγματι μια πολύ παραστατική διατύπωση του τρόπου ροής των σκέψεών μας και της μεταξύ τους αλληλουχίας . Βλέπω , επίσης σωστή τη θέση σου ότι το συνειδητό και το ασυνείδητο είναι οι πλευρές του ιδίου νομίσματος .
Φαίνεται , τελικά , ότι όταν σκεφτόμαστε , στην πραγματικότητα φανταζόμαστε και με εξαίρεση τις παραισθήσεις και τα όνειρα , αυτό είναι κάτι που το ξέρουμε . Με δεδομένη τη στενή σχέση ανάμεσα στην αντίληψη και τη μνήμη , σε έναν περίπλοκο εγκέφαλο , δεν πρέπει ίσως να προξενεί ιδιαίτερη έκπληξη το ότι αυτά που αντιλαμβανόμαστε ή απεικονίζουμε κατά την εγρήγορση μοιάζουν εντυπωσιακά με όσα φανταζόμαστε στα όνειρά μας . Σίγουρα , δεν χρειάζεται να θεωρήσουμε δεδομένο ότι υπάρχουν πράγματι εικόνες στον εγκέφαλο μόνο επειδή τις βιώνουμε κατά τις ενσυνείδητες καταστάσεις .
quote:
Αλλα εμας μας αρεσει να σκεφτομαστε και να διατυπωνουμε τις σκεψεις μας με επιχειρηματα και περισπουδαστες λεξεις γιατι θελουμε να εντυπωσιασουμε και να μας επιβραευουν συνεχεια.
Και σιγουρα εχεις βιωσει καποιες καταστασεις στην ζωη σου που να μην μπορεις να τις περιγραψεις με λογια σωστα?Αλλα και τοτε προσπαθεις με νυχια και δοντια να το περιγραψεις αλλα το μονο που καταφερνεις ειναι να χασει την ποιοτητα του ολο αυτο που εζησες.
Φιλε μου τα μονα πραγματα που μπορουμε να περιγραψουμε με λεξεις ειναι τα αντικειμενα και αυτο βοηθαει πολυ στην επικοινωνια μας με τους αλλους ανθρωπους.
Π.χ μπορεις να πεις ακουγοντας μια μουσικη οτι ειναι ωραια ειναι μελωδικη κλπ Μπορεις να περιγραψεις τις νοτες τα μουσικα οργανα που παραγουν την μουσικη αλλα σιγουρα δεν μπορεις να περιγραψεις την ακριβη ενοια και την ποιοτητα αυτου που ακους γιατι καθε ανθρωπος την αντιλλαμβανεται διαφορετικα.
Θεωρώ βέβαιο ότι όλοι μας έχομε ζήσει καταστάσεις που δεν μπορούμε να τις περιγράψουμε .
quote:
Μηπως τελικα ολη η ουσια βρισκεται στην σιωπη?
Θεωρώ ότι είναι το πιθανότερο . Έχουν γραφεί και ειπωθεί τόσα πολλά για τη δύναμη που αποπνέει η σιωπή . Ας πω δυο λόγια κι εγώ :
Η σιωπή είναι ο απαραίτητος όρος της κυριαρχίας πάνω στα κατώτερα ορμέμφυτα και της ανάπτυξης μιας καλώς εννοούμενης αυτοπειθαρχίας.
Είναι η απαραίτητη προϋπόθεση του διαλογισμού .
Ας θυμηθούμε , τέλος , ότι οι Πυθαγόρειοι ήταν υποχρεωμένοι στα πρώτα τους βήματα, για πολλά χρόνια, να σιωπούν. «Έως ότου οι ψυχές μάθουν να μιλούν, τα χείλη μόνο θόρυβο κάνουν», έλεγαν.
Εμένα , όμως , αγαπητή μου Ταρασού , με απασχολεί και ένα άλλο ερώτημα : Η έκφραση της σκέψης είναι ποτέ απομονωμένη , ή συνοδεύεται πάντοτε από εικόνες , αντιλήψεις , αισθήσεις και συναισθήματα ;
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Φιλε Κηφευς χαιρομαι που συμφωνουμε και με εποικοδομητικο τροπο συνεχιζεται η συζητηση.
quote:
Εμένα , όμως , αγαπητή μου Ταρασού , με απασχολεί και ένα άλλο ερώτημα : Η έκφραση της σκέψης είναι ποτέ απομονωμένη , ή συνοδεύεται πάντοτε από εικόνες , αντιλήψεις , αισθήσεις και συναισθήματα ;
Αυτο ακριβως ειναι το μπερδεμα που γινεται με τις σκεψεις μας.Δηλαδη οταν εκφραζονται με συναισθηματα. Απο τη στιγμη που συμφωνουμε οτι η πηγη των συναισθηματων μας ειναι η καρδια ενω των σκεψεων ειναι ο νους,τι συμβαινει και επιστρατευονται τα συναισθηματα με τις σκεψεις μας?
Κατα την γνωμη μου αυτη η κατασταση οφειλεται στο γεγονος οτι ταυτιζομαστε με τις σκεψεις μας.Αν δεν γινουμε παρατηρητες των σκεψεων μας δεν προκειται να επιτευχθει η απομονωση της σκεψης μας.Ο νους μας με τις σκεψεις μας υπαρχου για να μας υπηρετουν και να δυευκολυνουν την ζωη μας σε πρακτικα ζητηματα επιβιωσης και οχι να μας δυσκολευουν σε οτι εχει να κανει με την υπαρξη μας.Οτι εχει να κανει με την υπαρξη μας πρεπει να παραμενει αγνωστο.Η υπαρξη μας ειναι σιωπηλη συνειδητη και αμεταβλητη.Ο νους μας πρεπει να παραμενει στο γνωστο,οταν κινειται στα χωραφια του αγνωστου, κυριαρχει στην υπαρξη μας με φορτιση των συναισθηματων μας,και το ζητουμενο ειναι να κυριαρχησουμε εμεις σε αυτον με την σιωπη.
Ισως με την αναλυση του αγαπημενου μου OSHO (που με βοηθησε πολυ στις προσωπικες μου αναζητησεις) κατανοησεις καλυτερα αυτα που προσπαθω να σου περιγραψω για τον ανθρωπινο νου
quote:
Αυτή είναι η κατάσταση του κεφαλιού σου: Βλέπω χειρολαβές ποδηλάτου και πετάλια και παράξενα πράγματα που έχεις μαζέψει από παντού. Μια τόσο μικρή κεφαλή ... και χωρίς χώρο να ζήσεις. Και αυτές οι ανοησίες συνεχίζουν να κινούνται στο κεφάλι σου, το κεφάλι σου συνεχίζει να περιστρέφεται και να κλώθει - σε κρατά απασχολημένο.Απλά σκέψου τι είδους σκέψεις συνεχίζουν μέσα στο νου σου. Μια μέρα απλά κάθισε, κλείσε τις πόρτες σου και γράψε κάτω για μισή ώρα οτιδήποτε περνά από το νου σου και θα καταλάβεις τι εννοώ και θα εκπλαγείς με αυτό που συμβαίνει εσωτερικά στο νου σου. Παραμένει στο βάθος, είναι συνεχώς εκεί, σε περιβάλλει σαν ένα σύννεφο. Με αυτό το σύννεφο δεν μπορείς να γνωρίσεις την πραγματικότητα, δεν μπορείς να φθάσεις σε πνευματική αντίληψη.
Αυτό το νέφος - πρέπει να εγκαταλειφθεί. Και είναι μόνο με τη δική σου απόφαση να εγκαταλειφθεί, ότι θα εξαφανιστεί. Είσαι προσκολλημένος σ’ αυτό - το σύννεφο δεν ενδιαφέρεται για σένα, να το θυμάσαι αυτό.
Osho The Sun Rises in the Evening Κεφάλαιο 9
Σχόλιο:
Αυτό συμβαίνει όταν ξεχνάμε ότι ο νους υπάρχει για να είναι ο υπηρέτης και αρχίζουμε να τον αφήνουμε να κατευθύνει τις ζωές μας. Το κεφάλι είναι γεμάτο με μηχανισμούς, το στόμα φωνασκεί και παραληρεί και όλη η ατμόσφαιρα ολόγυρα είναι μολυσμένη με αυτή τη βιομηχανία επιχειρημάτων και απόψεων.«Αλλά περίμενε» λες. «Ο νους είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπινους, είναι η πηγή κάθε προόδου, όλων των μεγάλων αληθειών». Εάν πιστεύεις αυτό, κάνε ένα πείραμα: πήγαινε στο δωμάτιό σου, κλείσε την πόρτα, βάλε μια κασέτα στο μαγνητόφωνο, και δώσε στον εαυτό σου ολοκληρωτικά άδεια να πει οτιδήποτε «είναι στο νου σου». Εάν πραγματικά αφήσεις όλα να έλθουν προς τα έξω χωρίς καθόλου λογοκρισία και διεύθυνση, θα εκπλαγείς με την ποσότητα ανοησιών που ξερνιόνται προς τα έξω.
Ο Ακόλουθος των Σύννεφων σου λέει ότι κάποιος, κάπου, είναι κολλημένος σ’ ένα «αρχηγιλίκι». Ρίξε μια ματιά και βεβαιώσου ότι δεν είσαι εσύ.
Εμενα φιλε Κηφευς με προβληματιζει πιο πολυ η πραξη απο την θεωρια και το μονο παρηγορο ολων αυτων των πνευματικων αναζητησεων μου ειναι οτι η θεωρια που εχω αναπτυξει με εμπειριες και γνωσεις ,ειμαι σχεδον σιγουρη αξιζει τον κοπο να γινει και πραξη.
Ε.Τ
quote:
Αυτο ακριβως ειναι το μπερδεμα που γινεται με τις σκεψεις μας.Δηλαδη οταν εκφραζονται με συναισθηματα. Απο τη στιγμη που συμφωνουμε οτι η πηγη των συναισθηματων μας ειναι η καρδια ενω των σκεψεων ειναι ο νους,τι συμβαινει και επιστρατευονται τα συναισθηματα με τις σκεψεις μας?
Κατα την γνωμη μου αυτη η κατασταση οφειλεται στο γεγονος οτι ταυτιζομαστε με τις σκεψεις μας.Αν δεν γινουμε παρατηρητες των σκεψεων μας δεν προκειται να επιτευχθει η απομονωση της σκεψης μας.Ο νους μας με τις σκεψεις μας υπαρχου για να μας υπηρετουν και να δυευκολυνουν την ζωη μας σε πρακτικα ζητηματα επιβιωσης και οχι να μας δυσκολευουν σε οτι εχει να κανει με την υπαρξη μας.Οτι εχει να κανει με την υπαρξη μας πρεπει να παραμενει αγνωστο.Η υπαρξη μας ειναι σιωπηλη συνειδητη και αμεταβλητη.Ο νους μας πρεπει να παραμενει στο γνωστο,οταν κινειται στα χωραφια του αγνωστου, κυριαρχει στην υπαρξη μας με φορτιση των συναισθηματων μας,και το ζητουμενο ειναι να κυριαρχησουμε εμεις σε αυτον με την σιωπη.
Αγαπητή μου Ταρασού
Η τοποθέτησή σου είναι σαφής (αν και χρειάσθηκε να την μελετήσω αρκετές φορές για να την καταλάβω – μου φαίνεται , για να μην πω ότι είμαι σίγουρος , ότι σε θέματα του ανθρώπινου νου έχεις ασχοληθεί πολύ περισσότερο από μένα 
) .
Ας δούμε όμως το ερώτημα από λίγο διαφοροποιημένη οπτική γωνία .
Το ερώτημα ήταν : Αν η έκφραση της σκέψης είναι ποτέ απομονωμένη , ή συνοδεύεται πάντοτε από εικόνες , αντιλήψεις , αισθήσεις και συναισθήματα .
Ας ορίσουμε τα προϊόντα της πρωτογενούς συνείδησης σαν πρωτογενή νοητική ζωή και εκείνα της συνείδησης ανώτερης τάξης σαν ανώτερης τάξης νοητική ζωή . Η διάκριση αυτή δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα εφόσον είναι κατανοητό ότι οι συγκεκριμένες μορφές συνείδησης συνυπάρχουν , αλληλοεπικαλύπτονται και τροφοδοτούν η μια την άλλη . Υποψιαζόμαστε ότι δεν υπάρχει κανένα γεγονός στην ανώτερης τάξης νοητική ζωή που να είναι εντελώς διαχωρισμένο από όσα συμβαίνουν στην πρωτογενή νοητική ζωή .
Ας σκεφθούμε τώρα τις εικόνες . Μπορούμε να έχομε εικόνες χωρίς λέξεις ή εικόνες με λέξεις (ή ακόμη και εικόνες που προκαλούνται από λέξεις) . Μπορούμε να έχουμε σκέψεις χωρίς εικόνες , με λόγια ή χωρίς . Ωστόσο , πάντοτε κρύβεται από πίσω ο παράλληλος παλμός της αντίληψης , των αισθημάτων , της διάθεσης και των φευγαλέων αναμνήσεων . Φυσικά , οι μηχανισμοί της προσοχής ενδέχεται να μειώσουν αυτό τον παλμό και , σε καταστάσεις ακραίας συγκέντρωσης , σχεδόν να τον αποσιωπήσουν . Παρ’όλα αυτά , οι περισσότερες σκέψεις γεννώνται παρουσία θορύβου που αυτός προέρχεται από την πρωτογενή νοητική ζωή , όσο αποσιωπημένος κι αν είναι αυτός .
Το ερώτημα όμως που γεννιέται , τώρα , είναι :
Τι είναι εκείνο που διατηρεί μια σκέψη ;
quote:
Αυτή είναι η κατάσταση του κεφαλιού σου: Βλέπω χειρολαβές ποδηλάτου και πετάλια και παράξενα πράγματα που έχεις μαζέψει από παντού. Μια τόσο μικρή κεφαλή ... και χωρίς χώρο να ζήσεις. Και αυτές οι ανοησίες συνεχίζουν να κινούνται στο κεφάλι σου, το κεφάλι σου συνεχίζει να περιστρέφεται και να κλώθει - σε κρατά απασχολημένο.Απλά σκέψου τι είδους σκέψεις συνεχίζουν μέσα στο νου σου. Μια μέρα απλά κάθισε, κλείσε τις πόρτες σου και γράψε κάτω για μισή ώρα οτιδήποτε περνά από το νου σου και θα καταλάβεις τι εννοώ και θα εκπλαγείς με αυτό που συμβαίνει εσωτερικά στο νου σου. Παραμένει στο βάθος, είναι συνεχώς εκεί, σε περιβάλλει σαν ένα σύννεφο. Με αυτό το σύννεφο δεν μπορείς να γνωρίσεις την πραγματικότητα, δεν μπορείς να φθάσεις σε πνευματική αντίληψη.
Αυτό το νέφος - πρέπει να εγκαταλειφθεί. Και είναι μόνο με τη δική σου απόφαση να εγκαταλειφθεί, ότι θα εξαφανιστεί. Είσαι προσκολλημένος σ’ αυτό - το σύννεφο δεν ενδιαφέρεται για σένα, να το θυμάσαι αυτό.
Osho The Sun Rises in the Evening Κεφάλαιο 9Σχόλιο:
Αυτό συμβαίνει όταν ξεχνάμε ότι ο νους υπάρχει για να είναι ο υπηρέτης και αρχίζουμε να τον αφήνουμε να κατευθύνει τις ζωές μας. Το κεφάλι είναι γεμάτο με μηχανισμούς, το στόμα φωνασκεί και παραληρεί και όλη η ατμόσφαιρα ολόγυρα είναι μολυσμένη με αυτή τη βιομηχανία επιχειρημάτων και απόψεων.«Αλλά περίμενε» λες. «Ο νους είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπινους, είναι η πηγή κάθε προόδου, όλων των μεγάλων αληθειών». Εάν πιστεύεις αυτό, κάνε ένα πείραμα: πήγαινε στο δωμάτιό σου, κλείσε την πόρτα, βάλε μια κασέτα στο μαγνητόφωνο, και δώσε στον εαυτό σου ολοκληρωτικά άδεια να πει οτιδήποτε «είναι στο νου σου». Εάν πραγματικά αφήσεις όλα να έλθουν προς τα έξω χωρίς καθόλου λογοκρισία και διεύθυνση, θα εκπλαγείς με την ποσότητα ανοησιών που ξερνιόνται προς τα έξω.
Ο Ακόλουθος των Σύννεφων σου λέει ότι κάποιος, κάπου, είναι κολλημένος σ’ ένα «αρχηγιλίκι». Ρίξε μια ματιά και βεβαιώσου ότι δεν είσαι εσύ.
Όσο για την ανάλυση του OSHO , και το σχόλιό σου που ακολουθεί , θα το μελετήσω προσεκτικότερα . Βλέπεις η αποσπασματικότητα του έργου του , που δημιουργείται με την παράθεσή σου , δεν διευκολύνει την ακριβή ερμηνεία του , χωρίς να έχεις κατά νου το όλο σκεπτικό του έργου του . Με βάζεις , πάντως , στον πειρασμό να ψάξω να βρω το “The Sun Rises in the Evening” του Osho και να το μελετήσω (αν βρω τον απαιτούμενο χρόνο ) .
quote:
Εμενα φιλε Κηφευς με προβληματιζει πιο πολυ η πραξη απο την θεωρια και το μονο παρηγορο ολων αυτων των πνευματικων αναζητησεων μου ειναι οτι η θεωρια που εχω αναπτυξει με εμπειριες και γνωσεις ,ειμαι σχεδον σιγουρη αξιζει τον κοπο να γινει και πραξη
Ναι , φίλη Ταρασού, κι εγώ πιστεύω , ότι η θεωρία που έχεις αναπτύξει , αξίζει τον κόπο να γίνει πράξη .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Το ερώτημα όμως που γεννιέται , τώρα , είναι :Τι είναι εκείνο που διατηρεί μια σκέψη ;
Καλη ερωτηση φιλε Κηφευς!!!Αλλα θα κανω μια προσπαθεια να σου απαντησω.Κατα τη γνωμη μου οι σκεψεις μας διατηρουνται επειδη τις αφηνουμε ανοιχτες, δεν τις κλεινουμε.Και αυτο συμβαινει γιατι η ταχυτητα που διαδεχοναι η μια την αλλη ειναι τοσο μεγαλη που δε προλαβαινουμε να τις αξιολογησουμε και γιαυτο επανερχονται τοσο βασανιστικα.(Αν ενοεις βεβαια αυτο που καταλαβα).Και μας βρισκουν σε μια κατασταση του παροντος σχεδον απροειδοποιητα με αποτελεσμα να προσπαθουμε να κανουμε εναν συσχετισμο μεταξυ της παρελθουσας και της παρουσας καταστασης.Αλλα οι πιο βασνιστικες και επιμονες σκεψεις ειναι αυτες που εχουν να κανουν με το μελλον.Αυτες ειναι που θολωνουν πιο πολυ τον νου μας και μας κανουν πιο ανυπομονους η ακομα και δυστυχισμενους.Ολε οι σκεψεις που εχουν να κανουν με το μελλον μας προκαλουν ψευδαισθησεις γιατι το μελλον ειναι αγνωστο ειναι ανασφαλη, και εχουμε μαθει τοσο πολυ να ζουμε μεσα στην ασφαλεια.Και οταν δεν βγαινει το σεναριο συνεχιζουμε κανοντας καινουργια σχεδια καινουργιες προβολες για το μελλον με αποτελεσμα να μην ζουμε στο παρον.Πολυ συχνα χρησιμοποιουμε και αναμνησεις απο το παρελθον σαν βοηθηματα για τα σχεδια μας.Ακομα και αν μας βγει το σεναριο, την παρουσα στιγμη της πραγματοποιησης του αντιλλαμβανομαστε οτι ισως τελικα δεν ηταν αυτο που θελαμε πραγματικα.Και αυτο συμβαινει γιατι η συλληψη του σεναριου εγινε στο παρελθον και τωρα πλεον εχει ξεπεραστει.
Εγω προσπαθω να κλειδωσω καποιες σκεψεις μου οταν ειμαι απολυτα σιγουρη και αφηνω καποιες ανοιχτες για μελλοντικη αναθεωρηση και επαναπροσδιορισμο και μπορω να πω με βεβαιοτητα οτι εχω απαλλαχτει απο πολυ αγχος και ασκοπη σπαταλη ενεργειας.
Εσυ φιλε Κηφευς πως διχειριζεσαι τις επιμονες σκεψεις σου τις κλειδωνεις η τις αφηνεις ανοιχτες και αν τις αφηνεις ανοιχτες ποσο σε επηρεαζουν στην ζωη σου?
Ε.Τ