- Είναι το Σύμπαν Άπειρο ; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Εύλογα, μπορούμε να συμπεράνουμε πως η επιστήμη (το μεγαλύτερο μέρος της τουλάχιστον) δεν μιλάει για ένα Σύμπαν άπειρο, (χωρίς "τέλος", άρα και χωρίς "αρχή") αιώνιο, αέναο και γενικά για μία σταθερή κατάσταση. Βέβαια η προέλευση και η δημιουργία (αν είναι το σύμπαν δημιούργημα) του Σύμπαντος είναι πολλές αλλά η επικρατέστερη (στην επιστημονική κοινότητα ) είναι η παραπάνω, δηλαδή του Big Bang.
Παράλληλα, το Άπειρο (που απασχόλησε και απασχολεί την ανθρώπινη σκέψη) στέκεται και αυτό δυναμικά και με αξιώσεις στις απόψεις των επιστημόνων για το Σύμπαν και κατέχει εξέχουσα θέση στις θέσεις των φιλοσόφων και των "κβαντικών φυσικών".
Ποιες είναι οι απόψεις σας;
Άπλα_Πράγματα
Ασκοπη η διάνοιξη του θέματος,επειδή το έχουμε ηδη "εξαντλήσει" σε άλλα σχετικά τόπικ και είναι τουλάχιστον κουραστική η επανάληψη.
Με την αναζήτηση,πάνω αριστερα,μπορείς να δεις τα σχετικά θέματα.
Καλύτερα να ανασύρεις κάποιο απο αυτα και να υποβάλλεις τυχόν ερωτήματα.
Θα υπάρχει και συνέχεια,ώστε να αντιληφθείς εν συνόλω,τις έννοιες που αναζητάς.
Προσωπική άποψη εκφράζω.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Οντως το θέμα υπάρχει "σκόρπια",σε πολλά άλλα με διαφορετικούς τίτλους.
Δεν είναι λόγος αυτος να μην το "εμπλουτίσουμε" κι εδω.
Ας το κάνουμε.
Θα τοποθετηθώ αργότερα.λόγω χρόνου.
Συγνώμη άν φάνηκε πως σε αποπαίρνω.
Κάθε άλλο!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
"Δεν είναι λόγος αυτός να μην το "εμπλουτίσουμε" και εδώ.",
"Ας το κάνουμε".
Πάντα μου άρεσαν οι στροφές 180 μοιρών.
Πέραν της πλάκας, θα είμαι ευγνώμον αν αναλυθεί το θέμα εδώ και θα διαβάσω με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις σου.
Το Σύμπαν είναι άπειρο.Χωρίς αρχή και τέλος.
Κατ'αρχήν με την λάξη "άπειρο",δεν εννοούμε κάτι σαν μέγεθος,μικρό ή μεγάλο.
Το άπειρο είναι μια ιδιότητα.
Μια ιδιότητα που και η πιο τολμηρή φαντασία,δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστο να προσεγγίσει.Αν μπορούσε,δεν θα ήταν άπειρο!!!
Μαθηματικά δεν είναι μετρήσιμο,ούτε συγκρίσιμο.Ομως μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μαθηματικές πράξεις.
Υπάρχει το άπειρο στον μακρόκοσμο του Σύμπαντος και πιθανόν και στον μικρόκοσμο των σωματιδίων.
Ενα "μπέρδεμα" τώρα.Η ΓΘΣ προβλέπει ένα πεπερασμένο Σύμπαν,μέσα σε στο ίδιο Σύμπαν,αλλά χωρίς όρια.Η ύλη μας λέει ο εβραίος σοφός,καμπυλώνει το Σύμπαν και επομένως και το φώς.Επ άπειρον όμως?Αναρωτιέμαι εγώ!
Αν δούμε το άπειρο του Σύμπαντος,χωρίς την "ασφυκτική" παρουσία της ΓΘΣ,τότε τα πράγματα είναι πολυ πιο απλά.
Δεν αρχίζει και δεν τελειώνει πουθενα.
Απλά υπάρχει.Με αυτες τις δυο λέξεις,παύω να προσπαθώ να κατανοήσω την ασύληπτη ιδέα του απείρου,όπως είπα πιο πάνω.
Νομίζω οτι είναι μέγα λάθος η ενασχόληση με τις επιμέρους ερμηνείες του απείρου,καθώς και η χρήση του στην προσπάθεια,της κατάρτισης της θεωρίας των Πάντων,εκ μέρους των φυσικών.
Αυτα τα λίγα,προς το παρόν.Σο πόδι μεν,περιεκτικά δε.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Πρόταση/ερώτηση με 4 λέξεις, εκ των οποίων τις μισές (Σύμπαν & Απειρο) δεν τις έχουμε ακριβώς ορίσει ούτε εννοούμε ακριβώς τα ίδια πράγματα όταν τις αναφέρουμε όλοι...
Να αναλύσω λίγο το σκεπτικό μου, το πώς αντιλαμβάνομαι εγώ αυτές τις έννοιες (το είχα ξεκινήσει και παλαιότερα κάπου, αλλά...χαθηκε στη μετάφραση....).
Καταρχήν με τη λέξη/έννοια Σύμπαν (To Συν-Παν) αντιλαμβάνομαι από μαθηματικής (αλλά και πρακτικής) απόψεως, ένα "Σύνολο" που περιέχει τα ΠΑΝΤΑ. (δηλαδή ΟΛΑ τα στοιχεία, μονάδες, κλπ, που συγκροτούν τον κόσμο που μας περιβάλλει, με την ευρυτερη δυνατή έννοια).
Συνεπώς, εξ ορισμού, το ΣΥΜΠΑΝ είναι μόνο ΕΝΑ (1) και μοναδικό, γιατί σε αντίθετη περίπτωση είτε δεν θα ήταν "Σύμπαν" (αφού θα υπήρχε κάτι έξω και πέραν από αυτό, το οποίο δεν το συμπεριλάβαμε/συνυπολογίσαμε στον ορισμό, άρα πάσχει ο ορισμός από την αρχή...) είτε από σφάλμα θεωρήσαμε ως "Σύμπαν" ένα Μέρος/Υποσύνολο του Πραγματικού Σύμπαντος.Γι'αυτό δεν αποδέχομαι ονομασίες του τύπου Πολλαπλά Σύμπαντα, παράλληλα Σύμπαντα, κλπ (πάσχουν τουλάχιστον σε γλωσσολογικό και μαθηματικό ορισμό και προκαλούν σύγχυση τελικά...)
Αυτό είναι ένα το κρατούμενο.
Πάμε στην άλλη καυτή πατάτα τώρα, της έννοιας του Απείρου.
Αυτή είναι μια καθαρά μαθηματική έννοια, που στον πραγματικό κόσμο απλώς την "αφουγκραζόμαστε" και "υποψιαζόμαστε" (βασίμως) ότι υφίσταται.
Μπορεί και να μην είναι έτσι όμως...
Μπορεί να πρόκειται απλώς για διαφορά Τάξης Μεγεθών, Μετρητικής Δυνατότητας, Ακαταλληλότητας ή ασυνδετότητας παρατηρητή-παρατηρούμενου αντικειμένου,
ακόμα και πεπερασμένα όρια αντίληψης και νόησης ενός "υποσυνόλου" μπροστά στο Υπερσύνολο...
Μια σταγόνα θαλασσινού νερού με αυτογνωσία και νόηση ίσως θεωρούσε εαυτόν μονάδα, και τον Ωκεανό ως άπειρο,
παρ'όλα αυτά αμφότεροι είναι πεπερασμένοι για έναν τρίτο παρατηρητή...
Προς το παρόν αρκούμαι στην ερμηνευτική απόδοση της έννοιας του απείρου (είτε αναφέρεται σε χρόνο, είτε σε χώρο), ως μία ιδιότητα ενός αντικειμένου να ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ή ΝΑ ΕΙΝΑΙ ατελείωτο, μη-μετρήσιμο, μη-συγκρίσιμο (κυρίως ως μέγεθος), ασύλληπτα ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ και τερατώδες σε σχέση με την οποιαδήποτε μονάδα ή Παρατηρητή, δηλαδή να υπάρχει τέτοια διαφορά τάξης μεγέθους που πρακτικά να μην επιτρέπεται στον Παρατηρητή-Μονάδα να έχει γνώση και επίγνωση οποιοδήποτε ΠΕΡΑΤΟΣ-ΤΕΛΟΥΣ για το εν λόγω αντικείμενο/Σύνολο (πχ. Σύμπαν).
Σε έναν σχολιασμό τώρα, των γραφομένων, έχω να πώ τα εξής:
quote:
Με βάση την θεωρία αυτή το Σύμπαν έχει μία "αρχή", δηλαδή κάποτε άρχισε,
Με βάση τον ορισμό που πρεσβεύω για το Σύμπαν,
δεν είμαι σίγουρος εάν η Θεωρία της Μ.Εκρηξης δίνει κάποια πληροφορία για την "αρχή" του ή αναφέρεται σε αυτήν.(από τη στιγμή που δεν μας λέει τι έγινε ή τι υπήρχε πριν...).
Δηλαδή αν ας πούμε υπήρχε μια "κατασταση" (χωροχρονική) με άγνωστες προς το παρόν ιδιότητες, προ Μ.Ε. (Μεγάλης Εκρηξης), την οποία την ονομάζουμε έστω "Α", και μετά τη Μ.Ε. πήγαμε σε μια κατάσταση "Β",
τότε απλώς η Μ.Ε. είναι μια "μεταβατική διαδικασία" "μεταβολής καταστάσεως",
αλλά η έννοια ΣΥΜΠΑΝ εμπεριέχει και την κατάσταση Α και τη Β, επομένως δεν υφίσταται η έννοια της "αρχής"...
Αν πάλι η κατάσταση Α ήταν το απόλυτο μηδέν,το απόλυτο τίποτα,η πλήρης ανυπαρξία οτιδήποτε και οποιουδήποτε, κλπ, δηλαδή κάτι το ανύπαρκτο τελείως και δεχτούμε τότε ότι όντως το Σύμπαν δεν υφίστατο με καμία μορφή, τότε ναι, η Μ.Ε. σηματοδοτεί μια αρχή (από το 0 στο 1 -ή στο "είναι"), αλλά...
quote:
και αφού υπήρξε η "αρχή" θα υπάρχει και ένα "τέλος" στην ιστορία του Σύμπαντος.
ο παραπάνω συλλογισμός πάλι δεν είναι 100% σίγουρο ότι ισχύει.
(Γιατί δηλαδή ντε και καλά ότι "αρχίζει" πρέπει να έχει και ένα τέλος?) Π.χ. στα Μαθηματικά λέμε ότι η ευθεία είναι μια Άπειρη γραμμή δεν έχει αρχή ούτε τέλος.
Αλλά υπάρχει και η ημιευθεία, που έχει αρχή αλλά δεν έχει τέλος.
Και υπάρχει και το ευθύγραμμο τμήμα που έχει και αρχη και εχει και τέλος.
Εμείς γιατί σώνει και καλά να λέμε ότι το Σύμπαν ή θα είναι ευθεία ή θα είναι ευθυγραμμο τμήμα? Δεν μπορεί να είναι ...Ημιευθεία?
Εκτός κι αν είσαι -είμαστε οπαδοί του πιο κάτω (ωραιότατου) άσματος:
http://www.youtube.com/watch?v=AJtnWdD799k
quote:
Εύλογα, μπορούμε να συμπεράνουμε πως η επιστήμη (το μεγαλύτερο μέρος της τουλάχιστον) δεν μιλάει για ένα Σύμπαν άπειρο, (χωρίς "τέλος", άρα και χωρίς "αρχή")...
Η επιστήμη ακόμα δεν έχει συμφωνήσει στο τί ακριβώς είναι και στο τί περιλαμβάνει ή πρέπει να περιλαμβάνει η λέξη-έννοια ΣΥΜΠΑΝ.
Επίσης όπως είπα και πιο πάνω, το "χωρίς τέλος" δεν συνεπάγεται και "χωρίς αρχή" ούτε και το αντίστροφο ίσως. Είναι μάλλον εικασίες και λογικές ακροβασίες αυτά, παρά ουσιαστικά επιχειρήματα (επιστημονικά και 'τεκμηριωμένα')
quote:
αιώνιο, αέναο και γενικά για μία σταθερή κατάσταση.
Μπορεί να είναι και αιώνιο μπορεί να είναι και αέναο, αλλά το σταθερή κατάσταση που κολλάει? Δεν είναι ούτε ικανή ούτε αναγκαία συνθήκη το ένα για το άλλο...
quote:
Βέβαια η προέλευση και η δημιουργία (αν είναι το σύμπαν δημιούργημα) του Σύμπαντος είναι πολλές αλλά η επικρατέστερη (στην επιστημονική κοινότητα ) είναι η παραπάνω, δηλαδή του Big Bang.
Η Θεωρία της Μ.Ε. είναι θεωρία "μετάβασης κατάστασης" ή εστω "αρχικής κατάστασης" αλλά δεν είναι θεωρία Δημιουργίας, εφόσον δεν μας λέει και αγνοεί παντελώς το "ΠΡΙΝ". Αν εμπλουτιστεί και περιλαμβάνει και το πριν (την κατασταση "Α" που λέγαμε) μπορεί να εξεταστεί μετά αν και κατά πόσο είναι και ευσταθής ως Θεωρία Δημιουργίας....
quote:
Το άπειρο είναι μια ιδιότητα.
Μια ιδιότητα που και η πιο τολμηρή φαντασία,δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστο να προσεγγίσει.Αν μπορούσε,δεν θα ήταν άπειρο!!!
Ακριβώς. Το μη-μετρήσιμο και μη-συγκρίσιμο είναι "δομικά" στοιχεία της έννοιας του απείρου.
Αλλιώς δεν θα ήταν άπειρο.
Όπως ακριβώς και αν υπήρχε κάτι άλλο με την ίδια δομή-ουσία-ιδιότητες, κλπ, του Σύμπαντος αλλά έξω από αυτό, τότε αυτόματα σήμαινε ότι το Σύμπαν δεν θα ήταν Σύμπαν αλλά υποσύνολο, όπως και το ξαδερφάκι του...
quote:
Μαθηματικά δεν είναι μετρήσιμο,ούτε συγκρίσιμο.Ομως μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μαθηματικές πράξεις.
Σαφέστατα...Άρρητοι αριθμοί, απειροστικός λογισμός, κλπ.
Συνήθως σε άπειρες, μη-πεπερασμένες, μικροποσότητες όμως, όπου μπορούμε να κάνουμε προσεγγίσεις και "εκπτώσεις" χωρίς "επιπτώσεις".
Όταν ξεφεύγουν τα μεγέθη και τα νούμερα, αλλάζει κι εκεί το παιχνίδι...
quote:
Ενα "μπέρδεμα" τώρα.Η ΓΘΣ προβλέπει ένα πεπερασμένο Σύμπαν,μέσα σε στο ίδιο Σύμπαν,αλλά χωρίς όρια.Η ύλη μας λέει ο εβραίος σοφός,καμπυλώνει το Σύμπαν και επομένως και το φώς.Επ άπειρον όμως?Αναρωτιέμαι εγώ!
Το Σύμπαν μπορεί να είναι πεπερασμένο, μπορεί και όχι.
Αλλά το να υπάρχει Σύμπαν μέσα στο Σύμπαν είναι εξαρχής άτοπος συλλογισμός. Κάποτε πρέπει να συμφωνήσουμε στις έννοιες και στους ορισμούς με λίγο παραπάνω αυστηρότητα...
quote:
Αν δούμε το άπειρο του Σύμπαντος,χωρίς την "ασφυκτική" παρουσία της ΓΘΣ,τότε τα πράγματα είναι πολυ πιο απλά.
Δεν αρχίζει και δεν τελειώνει πουθενα.
Απλά υπάρχει.
Αυτή είναι μάλλον η πιο απλή και βολική θεωρία. Πιθανόν να ισχύει αυτό. Ετσι η Μ.Ε. απλώς είναι η "μετάβαση" από το Α στο Β.
μια στιγμή "αλλαγής" μέσα στην άπειρη χωροχρονική έκταση, και στο Είναι της Υπαρξης.
Αν όμως όντως το "Α" ήταν το απόλυτο Μηδέν και η Ανυπαρξία (ύλης, ενεργειας, κλπ) τότε τί γίνεται?
Καλωσήλθατε Δημιουργιστές....και εγένετο Φώς, κλπ ![]()
Πάντως φίλε/φίλη
"απλά πράγματα"
Μόνο απλά πράγματα δεν διαπραγματευεσαι...και βάζεις και πολλά καρπούζια κάτω απ'τη μασχάλη....![]()


.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
Νικομαχος
Ενα "μπέρδεμα" τώρα.Η ΓΘΣ προβλέπει ένα πεπερασμένο Σύμπαν,μέσα σε στο ίδιο Σύμπαν,αλλά χωρίς όρια.
quote:
Πυθαγορας
Αλλά το να υπάρχει Σύμπαν μέσα στο Σύμπαν είναι εξαρχής άτοπος συλλογισμός.
Πυθαγόρα,μάλλον στη βιασύνη μου δεν απέδωσα αυτο που ήθελα.
Εννοούσα οτι:
Η ΓΘΣ μας "βάζει" μέσα σε ένα πεπερασμένο Σύμπαν,αλλά χωρίς όρια.
Δηλαδή δεν δίνει,όριο σε αυτο το πεπερασμένο.Το αφήνει free!
Αυτο εννοούσα λέγοντας ένα πεπερασμένο σύμπαν,μέσα στον ίδιο,τον χωρίς όρια εαυτό του!
Επίσης,όταν λέμε παράλληλα σύμπαντα,[είναι μια θεωρία],δεν εννοούμε την ακριβή έννοια της λέξης Σύμπαν,επειδή αυτο είναι ένα και μοναδικό.Αυτη η έκφραση,περιλαμβάνει πολλά ανεξάρτητα μεταξύ τους μέρη του Συμπαντικού Συνόλου,που θεωρητικά λειτουργούν ώς διαφορετικοί κόσμοι,με διαφορετικές πιθανόν διαστάσεις.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Για τις απόψεις του Πυθαγόρα, τώρα, έχω να πω ότι είναι ενδιαφέρουσες και ότι τις περισσότερες από αυτές δεν τις είχα στα υπόψη μου. Μία από αυτές που γνώριζα (και την εκφέρω και εγώ) είναι αυτή που θέλει την μοναδικότητα του Σύμπαντος που είναι απόρροια της ετυμολογίας της λέξης (αν και η ύπαρξη παράλληλων κόσμων και όχι "συμπάντων" σε ένα ενιαίο Σύμπαν μου φαίνεται ενδιαφέρουσα).
Τώρα, περί αρχής και τέλους εκφράζονται "σχετιστικές" απόψεις (εκ μέρους του Πυθαγόρα), καθώς όντως είναι δύσκολες οι εν λόγω έννοιες. Όμως, γυρίζει στο κεφάλι μου η φράση του Αριστοτέλη: "Ολόκληρο είναι αυτό που έχει αρχή, μέση, και τέλος" (αν το θυμάμαι σωστά), οπότε όταν μιλάμε για το Σύμπαν ολόκληρο μάλλον πρέπει να έχουμε στα υπόψη την παραπάνω φράση του Έλληνα φιλόσοφου. Η ημιευθεία μου κίνησε την φαντασία αν και δεν είχα εξοικειωθεί με αυτό το "μοντέλο".
Για το Big Bang, μπορεί να έχετε δίκιο να μην αποτελεί κάποια "αρχή" σε μία θεωρία λ.χ. δημιουργίας απλώς να είναι "μία κατάσταση μετάβασης". Επίσης, μου βγαίνει από τα γραφόμενά σας ότι πιστεύεται(;) στον απόλυτο Χρόνο και Χώρο, καθώς νομίζω πως με το Big Bang γεννώνται ταυτόχρονα ο Χρόνος και ο Χώρος. Αλλά θα ήταν καλύτερο να μην επεκταθούμε σε αυτές τις έννοιες παραπάνω από όσο το επιτρέπει το θέμα.
Α, και Πυθαγόρα είναι φίλος, όχι φίλη.
Ευχαριστώ, πάντως για τις (ενδιαφέρουσες) απόψεις.
quote:
Απλα Πραγματα
Θέλω, όμως, να πω ότι στον ισχυρισμό σου για το ότι το Σύμπαν είναι απείρως μικρό και απείρως μεγάλο (δηλαδή ότι ο μικρόκοσμος και ο μακρόκοσμος δεν έχουν όρια) δεν συμφωνούν οι φυσικοί(απ' ότι ξέρω).
Φίλε Απλα πραγματα,δεν ισχυρίσθηκα κάτι τέτοιο με την έννοια που του αποδίδεις.
Εξέφρασα την αμφιβολία μου όσον αφορά τον μικρόκοσμο ώς προς το άπειρο και την βεβαιότητά μου ώς προς τον μακρόκοσμο.
Πιο συγκεκριμένα:
Ο μικρόκοσμος πιθανον,να έχει όρια.
Ο μακρόκοσμος με βεβαιότητα,κατ'εμέ,όχι.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Στην πολύ μεγάλη πλειονότητά τους , οι επιστήμονες πιστεύουν σήμερα στο θεωρητικό πρότυπο που στηρίζεται στη Μεγάλη Έκρηξη. Ασφαλώς , η απομάκρυνση των γαλαξιών είναι μια πολύ σοβαρή ένδειξη για την ορθότητά του . Αλλά δεν είναι αρκετή !
Είναι χαρακτηριστικό ότι μια άλλη θεωρία , η θεωρία της “Σταθερής κατάστασης”, επικρατούσε για πολλά χρόνια . Αυτή δεχόταν ότι το Σύμπαν δεν είχε αρχή και ότι καινούργια ύλη , που δημιουργείται συνεχώς, συμπληρώνει τα κενά από την απομάκρυνση των γαλαξιών .
Τι οδήγησε λοιπόν σε αδιαμφισβήτητη κυριαρχία τη θεωρία της Μεγάλης Έκρήξης , έτσι ώστε σήμερα η ισχύς της να χαρακτηρίζεται ανάλογη με αυτήν της Νευτώνειας Μηχανικής ;
Κατ’αρχήν , η συνηγορία της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας .
Οι εξισώσεις , πράγματι , με τις οποίες περιγράφηκε η δομή του κόσμου από τη μεγαλοφυΐα του Αϊνσταϊν , προβλέπουν τη σύγκλιση όλων των σημείων του χωρόχρονου σε μια μαθηματική “ανωμαλία” .
Κι’αυτή ταυτίζεται με το σημείο μηδέν της Μεγάλης Έκρηξης .
Είναι μάλιστα δραματικό το γεγονός ότι ο ίδιος ο Αϊνστάϊν , αρνούμενος να δεχθεί φιλοσοφικά ένα διαστελλόμενο Σύμπαν , εισήγαγε μια αυθαίρετη σταθερά στις εξισώσεις του , που απέκλεισε τη δυνατότητα αυτής της διαστολής .
Εκτός όμως από την εγκυρότητα της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, υπάρχουν δύο σοβαρές πειραματικές ενδείξεις που υποστηρίζουν τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης .
Η πρώτη απ’αυτές αναφέρεται στην περίοδο της πυρηνοσύνθεσης , που οδήγησε , στον σχηματισμό των πρώτων στοιχείων του περιοδικού συστήματος . Και έχει ως βάση το εντυπωσιακό γεγονός ότι , παρά τη φαινομενική ποικιλία της , η ύλη στο σημερινό Σύμπαν αποτελείται κατά 75% από υδρογόνο . Το ήλιο συνιστά το 22 – 23% , ενώ βαρύτερα στοιχεία ( π.χ. οξυγόνο , άζωτο ή ο σίδηρος ) , τα οποία είναι τόσο οικεία στην ανθρώπινη ζωή, δεν συνιστούν πάνω από 2 – 3% της ύλης του Σύμπαντος !!
Οι πυρήνες όμως του ηλίου σχηματίσθηκαν από την ένωση δύο πρωτονίων και δύο νετρονίων , τα πρώτα 15 λεπτά μετά τη Μεγάλη Έκρηξη . Τότε και μόνον τότε ήταν ευνοϊκές οι ενεργειακές συνθήκες γι’αυτήν την πυρηνική διαδικασία . Με βάση τους νόμους της Πυρηνικής Φυσικής , είναι ωστόσο δυνατόν να υπολογίσει κανείς το ποσοστό του ηλίου που παρήχθη μ’αυτόν τον τρόπο . Οι υπολογισμοί , ως εκ θαύματος , συμφωνούν με την πραγματική τιμή που βρίσκεται σήμερα στο Σύμπαν και παρέχουν , έστω έμμεσα , το πρώτο "πειραματικό" στήριγμα στο θεωρητικό πρότυπο της Μεγάλης Έκρηξης .
Το δεύτερο στήριγμα αναφέρεται σε μια ανακάλυψη από τις εντυπωσιακότερες στην ιστορία της επιστήμης . Όταν το Σύμπαν είχε ηλικία 700.000 χρόνων , και ενώ διαρκώς διαστέλλεται και ψύχεται , η φωτεινή ακτινοβολία παύει να αλληλεπιδρά με την ύλη . Ο θεωρητικός φυσικός – και παράλληλα γνωστός εκλαϊκευτής της επιστήμης – G. Gamow και οι συνεργάτες του υπολόγισαν ότι η φωτεινή ακτινοβολία , που ταξιδεύει έκτοτε ελεύθερα στο Σύμπαν , πρέπει να έχει σήμερα μια θερμοκρασία περίπου τριών βαθμών Κέλβιν (3 Κ), λίγο δηλαδή πάνω από το απόλυτο μηδέν .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Απόλυτο μηδέν : 0 Κ = – 273,15 οC – η κλίμακα Κελσίου έχει διεθνώς επικρατήσει και συμβολίζεται με οC.
Στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων και στους επιστημονικούς υπολογισμούς χρησιμοποιείται η κλίμακα Κέλβιν , η οποία έχει βαθμούς ίσους προς τους βαθμούς Κελσίου αλλά το μηδέν της , ευρίσκεται στο θεωρητικά υπολογισθέν "απόλυτο μηδέν" , δηλ. στους – 273,15 οC .
Ο βαθμός Κέλβιν συμβολίζεται με το γράμμα Κ – χωρίς το ο – το οποίο διαβάζεται “βαθμός Κέλβιν”. Δηλαδή :
Οι υπολογισμοί τους πέρασαν σχεδόν απαρατήρητοι , επειδή τότε – κατά τα μέσα του 20ου αιώνα – λίγοι πίστευαν στη δημιουργία του Σύμπαντος από μια αρχική υπέρθερμη σφαίρα .
Η ιστορική ανακάλυψη , όπως γίνεται συχνά στη Φυσική , ήρθε σχεδόν τυχαία .
Το 1965 οι A. Penzias και R. Wilson προσπαθούσαν με μια ευαίσθητη κεραία να εντοπίσουν τα σήματα ενός τεχνητού δορυφόρου .
Διαπίστωσαν όμως ότι , οπουδήποτε και αν έστρεφαν την κεραία συνελάμβαναν μια σταθερή και ανεξήγητη ακτινοβολία στις συχνότητες μικροκυμάτων .
Στην αρχή απέδωσαν τη διάχυτη αυτή ακτινοβολία σε πειραματικό “θόρυβο” ή στις αναπότρεπτες ακαθαρσίες αθώων περιστεριών που είχαν τη φωλιά τους στην κεραία .
Μήτε όμως ο λεπτομερής έλεγχος της συσκευής , μήτε η μόνιμη απομάκρυνση των περιστεριών , μείωσαν την ένταση της ακτινοβολίας . Η σταθερή και ισότροπη παρουσία της υποδείκνυε ότι είχε εξωγαλαξιακή προέλευση . Η σωστή ερμηνεία δόθηκε γρήγορα , και ήταν συγκλονιστική :
Η ακτινοβολία αυτή είναι το φως που αποδεσμεύθηκε από την ύλη , δισεκατομμύρια χρόνια πριν . Και φθάνει σήμερα σε μας – ένα είδος απολιθώματος από το παρελθόν – από μακρινές περιοχές του Σύμπαντος .
Λόγω ακριβώς της διαστολής του χώρου , η συχνότητα της ακτινοβολίας έχει μετατοπισθεί από τη φωτεινή περιοχή στις συχνότητες μικροκυμάτων .
Είναι πια ένα “ψυχρό” φως , που αντιστοιχεί σε θερμοκρασία 3ων βαθμών Κ . Όση , δηλαδή , και η θεωρητική πρόβλεψη που βασίσθηκε στη γένεση του Σύμπαντος από μια υπέρθερμη σφαίρα .
Όπως η ζέστη σ’ένα σβησμένο τζάκι , η ασθενική ακτινοβολία μικροκυμάτων πιστοποιεί την ύπαρξη μιάς λαμπρότατης φωτιάς στο παρελθόν .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Επίσης,όταν λέμε παράλληλα σύμπαντα,[είναι μια θεωρία],δεν εννοούμε την ακριβή έννοια της λέξης Σύμπαν,επειδή αυτο είναι ένα και μοναδικό.Αυτη η έκφραση,περιλαμβάνει πολλά ανεξάρτητα μεταξύ τους μέρη του Συμπαντικού Συνόλου,που θεωρητικά λειτουργούν ώς διαφορετικοί κόσμοι,με διαφορετικές πιθανόν διαστάσεις.
Αυτό με καλύπτει κι εμένα και το βρίσκω ορθότερο ως διατύπωση.
Το Σύμπαν, αν θέλουμε να ακριβολογούμε είναι μόνο ένα και μοναδικό, και από κει και πέρα, κόσμοι, διαστάσεις, και ό,τι άλλο θέλουμε, μπορεί να υπάρχουν εδώ κι εκεί, αλλά πάντα ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ως ΥΠΟΣΥΝΟΛΑ στην έννοια του Σύμπαντος.
quote:
Η ημιευθεία μου κίνησε την φαντασία αν και δεν είχα εξοικειωθεί με αυτό το "μοντέλο".
Κι όμως το μοντέλο αυτό "υπερισχύει" (πιθανοτικά) !
Ακόμα δεν έχει πλήρως αποδειχτεί 100% η τοπολογία/γεωμετρία του Σύμπαντος
αλλά εκ πρώτης όψεως υπάρχουν 3 περιπτώσεις:
(Θεωρούμε όλοι κοινώς αποδεκτό δεδομένο και βάση συζήτησης ότι το Σύμπαν διαστέλλεται)
1. Σφαιρικό (κλειστό Σύμπαν)
2. Επίπεδο Σύμπαν
3. Υπερβολικό/Καμπύλο Σύμπαν.
Παλαιότερα εθεωρείτο σχεδόν βέβαιο το Νο.1
δηλαδή Σφαιρικό Σύμπαν, σε μοντέλο σαν Μπαλόνι που φουσκώνει, και κάποτε θα ξεφουσκώσει (προβλέποντας διαδοχικές φάσεις/ταλαντώσεις, συστολής-διαστολής ή μία και μόνο Διαστολή-Συστολή που θα καταλήξει από εκεί που άρχισε, δηλαδή σε μια 'αντίστροφη' Μ.Ε. και στο σημείο "μηδέν")
Φαίνεται όμως ότι τα ενδεχόμενα 2 και 3 κερδίζουν έδαφος και παίρνουν 'ρεβάνς' σε νεότερες μελέτες
(ριξε μια ματιά εδώ...πχ.)
http://unnatural-activity.blogspot.com/2010/10/blog-post.html
Τα 2 και 3 είναι καταφανώς περιπτώσεις τύπου "ημιευθείας" (δηλαδή, κάπου, κάπως, κάποτε ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ, αλλά δεν προβλέπεται να ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΜΕ ούτε και να ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ σε αυτό το κάπου, κάπως, κάποτε....
Δηλαδή αρχή, αλλά όχι τέλος,
διαστολή εις άπειρον και εις το διηνεκές....
Κλίνω προς τα 2 και 3 λοιπόν εγώ προσωπικά, αλλά δεν είμαι βέβαιος αν είναι επίπεδο ή καμπύλο το Σύμπαν, προς το παρόν...
quote:
Το δεύτερο στήριγμα αναφέρεται σε μια ανακάλυψη από τις εντυπωσιακότερες στην ιστορία της επιστήμης . Όταν το Σύμπαν είχε ηλικία 700.000 χρόνων , και ενώ διαρκώς διαστέλλεται και ψύχεται , η φωτεινή ακτινοβολία παύει να αλληλεπιδρά με την ύλη . Ο θεωρητικός φυσικός – και παράλληλα γνωστός εκλαϊκευτής της επιστήμης – G. Gamow και οι συνεργάτες του υπολόγισαν ότι η φωτεινή ακτινοβολία , που ταξιδεύει έκτοτε ελεύθερα στο Σύμπαν , πρέπει να έχει σήμερα μια θερμοκρασία περίπου τριών βαθμών Κέλβιν (3 Κ), λίγο δηλαδή πάνω από το απόλυτο μηδέν .
Ο φίλος Κηφέας αναφέρεται στην περίφημη (μικροκυματική) ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΥΠΟΒΑΘΡΟΥ
http://www.physics4u.gr/articles/cobe.html
που ενίσχυσε κατά πολύ τις βάσιμες υποψίες μας περί Διαστολής του Σύμπαντος, και μοντέλου προβλεπόμενου από ΓΘΣ.
Με μια όμως σημαντική παρατήρηση:
Η ακτινοβολία υποβάθρου (που είναι εξαιρετικά μικρή, ίση με την ακτινοβολία μέλανος σώματος 3 βαθμών Κ περίπου...)
δεν μας δίνει πληροφορία για τα όρια του Σύμπαντος,
αλλά για τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΙΑΚΑ ΟΡΙΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ.
(* Σε μελλοντικό ποστ θα προσπαθήσω να εξηγήσω πώς το αντιλαμβάνομαι αυτό εγώ και τί μπορεί να σημαίνει περαιτέρω...)


.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
Πυθαγορας
Η ακτινοβολία υποβάθρου (που είναι εξαιρετικά μικρή, ίση με την ακτινοβολία μέλανος σώματος 3 βαθμών Κ περίπου...)
δεν μας δίνει πληροφορία για τα όρια του Σύμπαντος,
αλλά για τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΙΑΚΑ ΟΡΙΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ.
Σωστά.
Μόνο για τα δικά μας όρια της παρατήρησης.
Αν τώρα,αντικαταστήσουμε την ακτινοβολία υποβάθρου με κάτι άλλο,θα λάβουμε εντελώς νέες παρατηρήσεις?
Αν το κατάλοιπο αυτό των 3 βαθμών,είναι ομοιόμορφο στο Σύμπαν,τι άλλη εξήγηση θα μπορούσε να δοθεί?
Ποιό είναι το μέσο που θα μπορούσε,να κάνει την κεραία του Κηφέα να "σκούζει"?
Για να σε δώ Πυθαγόρα!![]()
![]()
![]()
![]()
Θα είχε ενδιαφέρον μια νέα άποψη.
Ριζοσπαστική θα έλεγα.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Προχωρώντας λίγο ακόμη,σου λέω ότι δεν την ασπάζομαι και δεν βγάζω συμπεράσματα απο τις παραμέτρους της.
Εξηγεί μερικά φαινομενικά προβλήματα,αλλά δημιουργεί πληθώρα άλλων.
Επομένως,αφού δεν είναι κάτι σίγουρο και πέραν πάσης αμφιβολίας,κατά την γνωστή θέση μου,παραμένει στην σφαίρα της έρευνας.
Υποθέσεις επι υποθέσεων περί της ΜΕ,δεν μας φθάνει ο server να αναλύσουμε.
Αλλοι την δέχονται ώς "καθιερωμένη",άλλοι την απορρίπτουν ώς "πατάτα" της φυσικής.
Η δεύτερη άποψη είναι πιο κοντά στο σκεπτικό μου.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Το ρωτάω αυτό (ξανά και ξανά) διότι έτσι νομίζω ότι ισχυρίζεται η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Εν ολίγοις, νομίζω πως η Μεγάλη Έκρηξη δεν επιτρέπει άλλο "μοντέλο" παρά του σφαιρικού-κλειστού Σύμπαντος.
Τα τρία πιθανά σενάρια/μοντέλα Σύμπαντος τα προβλέπει η ΓΘΣ.
Δες εδώ λίγες πληροφορίες (όχι πλήρεις, αλλά σχετικά εκλαϊκευμένες)
http://www.astro.auth.gr/~jhs/courses/aa/shmeioseis/kosmol7_020718.pdf
Αν ξεφύγουμε από αυτές τις 3 περιπτώσεις, τότε πρέπει να αναιρέσουμε και τη ΓΘΣ ή εν παση περιπτώσει να την "εμπλουτίσουμε" και να την κάνουμε 'udgrade' με διαφορες αλλες παραδοχές και προσθαφαιρέσεις...
Υπόψιν ότι όταν λέμε "επίπεδο" Σύμπαν, προφανώς δεν εννοούμε δύο μόνο διαστάσεων (σαν μια πολύ λεπτή κόλλα χαρτί).
Μάλλον ρέπει προς την εικόνα ενός επίπεδου "δίσκου" του οποίου το (υπαρκτό) "πάχος" είναι ασυγκρίτως μικρότερο (κατά πολλές τάξεις μεγέθους) από τις άλλες διαστάσεις του (μήκος-περιφέρεια-ακτίνα).
quote:
Αν τώρα,αντικαταστήσουμε την ακτινοβολία υποβάθρου με κάτι άλλο,θα λάβουμε εντελώς νέες παρατηρήσεις?
Εδώ Νικόμαχε μου δίνεις την αφορμή να επανέλθω (από τον αστερίσκο που είχα βάλει πιο πάνω...).
Θα απαντήσω με δύο παραδείγματα, κατά τη γνώμη μου προσφορότερα για την περίσταση.
Φαντάσου ας πούμε δύο ναυτικούς (ή ναυαγούς,κλπ) στον Ειρηνικό Ωκεανό, αλλά χάριν του παραδείγματος θεώρησε ότι δεν υπάρχουν νησιωτικά συμπλέγματα (πολυνησία, μικρονησία, ατόλες, υφαλοι,κλπ). Μόνο θάλασσα και ωκεανός, προς οποιαδήποτε κατευθυνση και αν κοιτάξεις -κοιτάξουν.
Έστω ότι ο ένας βρίσκεται πχ. στη θέση του Κιριμπάτι, και ο άλλος στη θέση της Νήσου του Πάσχα (χωρίς όπως είπα να υπάρχουν τα νησιά αυτά).
Έστω επίσης ότι διαθέτουν οπτικά εργαλεία (μάτια, κυάλια, τηλεσκόπια?) μιας κάποιας μέγιστης διακριτικής ικανότητας, πχ. 2 ή 5 ή 10 χιλιομέτρων.
Τι θα βλέπουν αν τα στρέψουν προς πάσα κατεύθυνση? Μπορεί να βλέπουν γλάρους, θαλασσοπούλια στον αέρα, δελφίνια ή φαλαινες ή καρχαρίες στην επιφάνεια της θάλασσας, αλλά πίσω και πέρα απ'όλα αυτά θα βλέπουν τον αχνό "ορίζοντα" εκεί "που γίνονται ένα θάλασσα και ουρανός" (που τραγουδούσε και ο μακαρίτης ο Παπάζογλου).
Τώρα αν υποθέσουμε ότι κάποιοι ανάβουν κάποιους πανίσχυρους προβολείς, άλλος στη Χιλή, άλλος στην Καλιφόρνια, άλλος στη Χαβάη, άλλος στο Κουίνσλαντ (Αυστραλία), άλλος στην Ανταρκτική, κλπ, και τους περιτριγυρίζουν σχετικά ομοιόμορφα με ένταση τόση ώστε ίσα που να γίνονται αντιληπτά με κάποιο τρόπο, τότε τι θα βλέπουν (και οι δύο)?
Αυτά ακριβώς τα φωτάκια-λάμψεις-ίχνη των προβολέων αυτών,
τόσο ο φίλος μας στο Κιριμπάτι όσο και ο άλλος στο Ν.Πάσχα, περίπου με την ίδια (αμυδρή) φωτεινή ένταση, και περίπου από την ίδια πολύ μακρινή απόσταση, αφού θα τους είναι αδύνατο να ξεχωρίσουν ποιο είναι το "φωτάκι της Χιλής" και ποιο "της Καλιφόρνια"....
Κάτι σαν αυτά τα φωτάκια αντιλαμβάνομαι λοιπόν την περίφημη Ακτινοβολία υποβάθρου, η οποία οριοθετεί κάτι και δίνει μια πληροφορία "ορίου" αλλά δεν μας δίνει περαιτερω πληροφορία για το ...παραπέρα (δηλαδή αν είναι μεμονωμένος φάρος, μεγάλο λιμάνι, νησί, πολιτεία, κλπ,κλπ).
Να χρησιμοποιήσω και ένα δεύτερο παράδειγμα, με το μυρμήγκι και το σεντόνι.
Έστω λοιπόν ότι έχουμε ένα πολύ μικρό μερμήγκι, περίπου στο κέντρο ενός πολύ μεγάλου σεντονιού που είναι απλώς ριγμένο επάνω σε ένα πολύ μεγάλο διπλό κρεβάτι.
Το σεντόνι δεν είναι τελείως "σιδερωμένο" και "κολαριστό" αλλά έχει πτυχώσεις, "τσαλάκες", διπλώματα εδώ κι εκεί (τοπικές ανομοιογένειες).
Το μερμήγκι του παραδείγματός μας, είναι ας πούμε επάνω σε μια τέτοια πτύχωση που του επιτρέπει να έχει "ορατότητα" προς όλες τις κατευθύνσεις, αλλά από ένα σημείο και πέρα όπου και να κοιτάξει βλέπει έναν "ορίζοντα" όπου οι πτυχώσεις μικρές και μεγάλες που διαδεχονταν η μια την άλλη απλώς σταματούν ή οι επόμενες καλύπτονται πίσω από την "τελευταία" που μπορεί να δει το μερμήγκι στον "ορίζοντά" του.
To μερμήγκι που είναι γνώστης της ΓΘΣ και καλός φυσικομαθηματικός, αντιλαμβάνεται ότι το σεντόνι πάνω στο οποίο βρίσκεται είναι αφενός πεπερασμένο αλλά "τεντώνεται" προς όλες τις κατευθύνσεις, με αποτέλεσμα να αμβλύνονται και να ισιώνουν οι πτυχώσεις, όπως αντιλαμβάνεται και την "επιπεδότητα" του σεντονιού, με βάση τις θεωρίες του,
αλλά δεν έχει ιδέα για τα πραγματικά όρια του σεντονιού (περα από αυτά που μπορεί να δεί), ούτε για το είδος ή το σχήμα τους (πχ. αν είναι ίσια, ή αν είναι δαντελωτά, ή αν έχουν 'κρόσια').
Δεν ξέρω αν απαντώ ολικώς ή μερικώς σε αυτό που ρωτάς Νικόμαχε, αλλά αυτή είναι η 'πρακτική' εντύπωση που σχηματίζω εγώ στο μυαλό μου.
Παράλληλα νομίζω απαντώ και στον "Απλά-Πράγματα",
με κάπως πιο "απλό τρόπο"....


.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Σίγουρα δεν απαντάς στο ερώτημά μου.Στοχασμό θα έλεγα το ορθότερο.
Αλλά το παράδειγμά σου με τους φάρους,δείχνει τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι την ακτινοβολία υποβάθρου.Και είναι σωστό απο την θέση του παρατηρητή.Εσένα δηλαδή.
Ομως η ερώτηση δεν αφορούσε τον τρόπο αντίληψης,ούτε καν την αντίληψη.
Αφορά την ύπαρξη ή όχι,της ακτινοβολίας υποβάθρου.Και τον τρόπο διάχυσής της.
Ευκαιρία είναι και για μένα να εξηγήσω σε κάποιον που καταλαβαίνει [οπως εσυ
],γιατι είμαι τόσο "αντιδραστικός" με πολλά απο τα θέματα της φυσικής.Διδαχθήκαμε διάφορα,στο Δημοτικό,αλλά οταν "μεγαλώσαμε" και τα αναλύαμε με τις δικές μας δυνάμεις,βλέπαμε ότι δεν "κολάνε" τόσο εύκολα,όσο μας τα παρουσιάζουν.
Μίλησες πριν για το μοντέλο της Σταθερής Κατάστασης και για το μοντέλο της Μεγάλης Εκρηξης.
Προσοχή,είναι και τα δυο θ ε ω ρ ι ε ς.
Ερχεται λοιπόν η κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου,να "γκρεμίσει" την πρώτη θεωρία και να "οικοδομήσει" την δεύτερη.Γιατι?
Πολύ απλά πράγματα.Η Σταθερή Κατάσταση,δεν προβλέπει,ακτινοβολία υποβάθρου,ενω η ΜΕ προβλέπει.
Φοβερό ατού!!!Δεν μπορώ να πώ!!!
Μου αρέσει πολύ που οι Penzias και Wilsοn,"άκουσαν" την μεγάλη Εκρηξη.
Ακουσαν δηλαδή μια...θεωρία!!!!
Διδαχθήκαμε οτι:
Η ακτινοβολία μικροκυμάτων υποβάθρου θεωρείται ότι αποτελεί το υπόλειμμα της θερμικής ισορροπίας που χαρακτήριζε το Σύμπαν περίπου 300.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Εκρηξη. Η ακτινοβολία που παρατηρείται σήμερα σε θερμοκρασία 2,74 βαθμών Κelνίn αντιστοιχεί σε μια αρχέγονη θερμοκρασία 3.000 βαθμών που μετατράπηκε σε ανιχνεύσιμη όταν τα ελεύθερα ως τότε ηλεκτρόνια παγιδεύτηκαν σε κβαντισμένες ατομικές τροχιές γύρω από πυρήνες υδρογόνου, ηλίου και λιθίου.
Σαν αποτέλεσμα αυτής της παγίδευσης, η αλληλεπίδραση φωτονίων και πυρήνων και ηλεκτρονίων μειώθηκε δραματικά και η ύλη έγινε διαπερατή στην ακτινοβολία.
Η περαιτέρω μείωση της θερμοκρασίας εκείνης στη σημερινή τιμή της κατά τρεις τάξεις μεγέθους (δηλαδή χίλιες φορές) οφείλεται στην αντίστοιχη μετέπειτα διαστολή του Σύμπαντος.
Ωραία λοιπόν.Εχουμε ενα "μπαμ" και περίπου 13,7 δις χρόνια μετά,το "ακούμε" ακόμη.
Το οτι οι γαλαξίες κόβουν βόλτες στο σύμπαν με ταχύτητα, άλλοτε απομακρυνόμενοι και άλλοτε συγκλίνοντες,οφείλεται στην διαστολή του σύμπαντος?Το αντιδραστικό γαϊδούρι [εγώ],δεν το δέχομαι πέραν πάσης αμφιβολίας.
Η ακτινοβολία υποβάθρου υπάρχει.
Το ερώτημα είναι,άν δεν υφίσταται ώς κατάλοιπο της ΜΕ,ποιές άλλες ερμηνείες θα χωρούσαν?
Και εδώ είναι τα "ζόρια" Πυθαγόρα.Ο πόλεμος με το κατεστημένο.Οι "αρχοντες-φεουδάρχες" της φυσικής,που καθοδηγούνται απο μη φυσικούς,απο μη επιστήμονες,όπως σωστά παρατήρησε ο Panos T σε άλλο τόπικ,απαγορεύουν κάθε άλλη πιθανή ερμηνεία της ακτινοβολίας υποβάθρου.
Γιατι?
Επειδή η δεσμευτική "θηλειά" της Φυσικής,η ΓΘΣ,είναι χτισμένη πετράδι-πετραδάκι,με τέτοιο τρόπο,ώστε όλα τα λιθάρια να "ταιριάζουν" μεταξύ τους.Αν ένα λιθαράκι "ξεφύγει",κινδυνεύει να γκρεμιστεί όλο το οικοδόμημα.
Απο την ανίχνευσή της,η ακτινοβολία υποβάθρου,μας έβαλε σε μπελάδες.Θα μπορούσε,άν δεν "οφειλόταν" στην ΜΕ,να μας γκρεμίσει το house!Ετσι,της βάλαμε λίγο τσιμέντο και την ταιριάξαμε.
Ας δούμε τώρα και άλλο πιθανό τρόπο δημιουργίας της ακτινοβολίας.Οπως θεωρούμε την ΜΕ γεγονός,άς θεωρήσουμε ώς γεγονός και τα fractals,όπου το σύμπαν δεν είναι ομοιογενές.
Και να μην ξεχνάμε,ότι όλες οι παρατηρήσεις μας έως σήμερα,τα μοντέλα μας,οι θεωρίες μας,αφορούν ένα ομοιογενές Σύμπαν,που όμως δεν γνωρίζουμε με απόλυτη σιγουριά και πέραν πάσης αμφιβολίας,ότι είναι ομοιογενές!!!
Υπ'όψιν θεωρία είναι και αυτο.
Σε ένα συνεχώς δημιουργούμενο Σύμπαν,ένα φρακταλικό σύμπαν,η ακτινοβολία υποβάθρου θα είναι συνεχής και ασιάλειπτη,ώς αποτέλεσμα του "θανάτου" των άστρων και των συγκρούσεων των γαλαξιών.Κοσμικά γεγονότα απίστευτης βίας,λαμβάνουν χώρα σε τέτοιες συγκρούσεις,με κατάλοιπα ακριβώς όπως η ακτινοβολία υποβάθρου.
Οι φωτισμένοι φάροι,που ανέφερες στο παράδειγμά σου,για τους παρατηρητές ναυαγούς,είναι απλά ένα αχνό φώς.Δεν γνωρίζουν την πηγή και τον τρόπο δημιουργίας,ούτε και την απόσταση απο αυτούς.θα μπορούσαν ο καθένας ξεχωριστά να αναπτύξει την δική του θεωρία για αυτο το φώς.Ολες όμως οι θεωρίες θα συγκλίνουν σε ένα.ΤΟ ΦΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Πώς όμως η ακτινοβολία αυτη φθάνει και ανιχνεύεται απο τα όργανά μας και είναι συνεχώς 2,74 βαθμοί Κ ?
Υπάρχει εξήγηση,αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ απο την ΓΘΣ.
Ο Αιθέρας,θα μπορούσε να είναι το μέσον που διαχέει και κρατά ομοιόμορφη σε όλο το σύμπαν,την ακτινοβολία υποβάθρου.
Ομως ο αιθέρας δεν υπάρχει.Στην θέση του η επιστήμη,έχει βάλει την Σκοτεινή ύλη.
Και μάλιστα την χαρτογράφησε.Ο Pietronero,Ιταλός φυσικός,έχει παρουσιάσει ολόκληρη εργασία,πάνω σε αυτο το μοντέλο,χαρτογραφόντας την σκοτεινή ύλη.
Υπάρχει και άλλη άποψη σχετικά με την ξαφνική-αναπάντεχη ανακάλυψη της ακτινοβολίας υποβάθρου.Δεν έχει υιοθετηθεί,επειδή δεν την ασπάσθηκε το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας.Αυτο δεν σημαίνει τίποτα όμως.
Αυτη η άποψη,βάζει στην άκρη την ΜΕ και δίνει την δική της αληθοφανή εξήγηση που είναι η εξής:
Εδώ και 50 περίπου χρόνια,το σύστημά μας έχει εισέλθει σε ένα χώρο στο σύμπαν,όπου πρίν εκατομμύρια χρόνια,έλαβαν χώρα βίαια γεγονότα σύκρουσης άστρων.Τα κατάλοιπα αυτης της έκρηξης,υπάρχουν και σήμερα με την μορφή σωματιδίων,σε πυκνότερη της συνηθισμένης μορφής.Υπερβολικός αροθμός φωτονίων,μας κατακλυζει και θα εξακολουθει να το κάνει για τα επόμενα 1000 χρόνια,που εξέλθουμε του χώρου αυτού.
Αυτο θα μπορούσε να εξηγήσει τι "άκουσαν" οι Penzias και Wilsοn,αλλά δεν θα μπορούσε να εξηγήσει,τι κατέγραψε ο δορυφόρος COBE,ο οποίος επιβεβαίωσε την ακτινοβολία υποβάθρου,ώς προερχόμενη και κυριαρχούσα σε όλο το σύμπαν.
Αυτα ήθελα,εν ολίγοις να πώ με τα ερωτήματα που σου έθεσα.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.