- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ ? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

dimitris2:
«Για σένα είναι παραμύθι ότι δεν σε βολεύει στο να παραπλανάς τον κόσμο με ψευδή γνώση και να διοχετεύεις στο ίντερνετ ψευδή στοιχεία που κανείς αρχαίος δεν έχει γράψει.»
Έχετε μάθει να χαριεντίζεστε στον μύθο της «ελληνορθοδοξίας» και επομένως αντιλαμβάνομαι την σύγχυση. Δυστυχώς όμως για την αφεντιά σας η ιστορική έρευνα δεν σας βγάζει καθόλου καθαρούς. Πατήσατε πάνω σε πολύ αίμα μέχρι να εδραιωθείτε ως κρατικό δόγμα και σήμερα, στην εποχή της γνώσης και της ελεύθερης πρόσβασης στην πληροφόρηση, απογυμνώνεστε καθημερινά.
Ποιος ήταν υπέρ της ελληνοορθοδοξίας? Πάντα ήμουν υπέρ του χωρισμού κράτους και εκκλησίας. Πιστεύω εις μιαν αγίαν καθ-ολική παγκόσμιο εκκλησία και όχι μόνο των ελλήνων. Η αλήθεια να δοθεί στους μαύρους, κίτρινους, εσκιμωους. Η αλήθεια, η γνώση αρχαίων και μεταγενέστερων δεν είναι χωράφι κανενός. Αντίθετα υπάρχουν σήμερα άτομα ταγμένα σε ιδέες ελληνοεθνικισμού που αυτοπροσδιορίζονται γεωγραφικά υποθέτοντας οτι ύστερα από 2500 χιλιάδες χρόνια ο παππούς ήταν σωνει και καλά από ελλάδα, και σαν ένοικοι γκαρσονιέρας προσπαθούν να βγάλουν όλη την πολυκατοικία έξω. Και όχι μόνο αυτό , αλλά η γκαρσονιέρα πάντα κλαίγεται. Μας σφάξατε, αφανιστήκαμε λόγω σφαγής. Εμείς λέμε ότι το αίμα των μαρτύρων εδραιώνει την εκκλησία δηλαδή το ακριβώς αντίθετο. Ότι όταν καθεστώτα βάλλουν την εκκλησία αυτή αυξάνει. Γι αυτό ποτέ δεν κλάψαμε μάρτυρες γιατί θεωρούμε ότι έτσι ήταν να γίνει ώστε και ο μάρτυρας να αγιάσει και η εκκλησία να αυξηθεί.
dimitris2:
«Ο πρώτος ναός του Αγίου Δημητρίου χτίστηκε επί Κωνσταντίνου του Α' το 324 στη Θεσσαλονίκη εκεί που μαρτύρησε ο Άγιος. Ο άγιος μαρτύρησε το 303 επί Διοκλητιανού. Ο λαός της θεσσαλονίκης ήταν παρών και στο θάνατο και την αγιοποίηση του Αγίου. Δεν προσκυνά ανύπαρκτα πρόσωπα.»
Τι λες βρε αθεόφοβε λαοπλάνε!! Ποιο 324 βρε μυθοπλάστη, όταν το παραμύθι του Αγίου Δημητρίου ξεκινά μόλις και μετά βίας το……..586 μ.Χ. την τρίτη ημέρα πολιορκίας της Θεσσαλονίκης από τους Αβαροσλάβους!!!
Αν έφερνες και στοιχεία για αυτά που λες καλό θα ήταν. Εγώ σου έφερα ένα link μπορώ να σου φέρω κι άλλα πολλά.

quote:

---

Ouliades
Παίρνω το θάρρος να σου απευθυνθώ, λόγω ότι το μήνυμα σου ακολουθεί το δικό μου και βλέπω μία ταύτιση των απόψεών μας.
Χαίρομαι για την στήριξη και την επιβεβαίωση εν μέρη. Θεωρώ ότι όπως εγώ έτσι και εσύ δεν ανήκεις σε καμία από τις δύο κοσμοαντιλήψεις.
Θα ήθελα βέβαια να σου επισημάνω ότι για να προτρέψεις κάποιους να εξάγουν συμπεράσματα μέσα από ένα σύνολο δικών σου συμπερασμάτων θα πρέπει τουλάχιστον τα δικά σου να είναι ορθά.
Το δικό μου κατηγόρημα ήταν ότι και οι δύο θρησκείες εμπεριέχουν στοιχεία ειδωλολατρίας ως προς το σημείο του τι θεωρούν οι χριστιανοί ειδωλολατρία. Συνεπώς και οι δύο θρησκείες είναι ειδωλολατρικές.
Εσύ τι λες;

---

...αυτός ουν ο βασιλεύς προς Καντακουζηνόν καί τινας ολίγους αμφ' αυτόν όντας τραπόμενος έλεγεν «ίωμεν, άνδρες, επί τους βαρβάρους τούσδε.»

Με τις άλλες θρησκείες η Εκκλησία καταδικάζει τόσο την πρακτική της λατρείας των ειδώλων (η οποία σίγουρα υπήρξε σε μια μερίδα αρχαίων πολυθεϊστών), αλλά τόσο και τη λατρεία των προσώπων που απεικονίζουν τα είδωλα, αφού προφανώς η Εκκλησία δεν αποδέχεται την ύπαρξη των προσώπων αυτών.

Συνοψίζοντας, καταδικαστέα είναι η απότιση τιμής στα αντικείμενα και όχι στα πρόσωπα που απεικονίζουν τα αντικείμενα, είτε είναι θεοί ή άγιοι, ή ό,τιδήποτε. Από εκεί και πέρα οι μεν φυσικά διαφωνούν με τους δε για το αν τα πρόσωπα τα ίδια αξίζουν τιμής.

quote:

---

Έχεις δίκιο απο την άλλη όμως και οι χριστιανοί (βασικά η επίσημη εκκλησία) πρέπει να αναγνωρίζουν την πηγή των συγκεκριμένων εθίμων τους. Απο την άλλη να μήν κατηγορούν άλλες θρησκείες ως αντίχριστες και κατακριτέες απο την στιγμή που συνεχίζουν την ίδια τακτική.
Έτσι για να υπάρχει αλληλοκατανόηση και απο τις δύο πλευρές.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΧΩΡΙΣ ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΕΛΗ

---

...αυτός ουν ο βασιλεύς προς Καντακουζηνόν καί τινας ολίγους αμφ' αυτόν όντας τραπόμενος έλεγεν «ίωμεν, άνδρες, επί τους βαρβάρους τούσδε.»

Δημήτρη άσε το παραμύθιασμα σου για κανένα κατηχητικό. Ποτέ πριν την επιβολή του χριστιανισμού δεν διώχτηκε κανείς από κανέναν για θρησκευτικούς λόγους. ΠΟΤΕ! Η θρησκευτική δίωξη είναι πνευματικό έργο των χριστιανών, οι οποίοι και βάδισαν σε πλήρη ταύτιση με τις βιαιοπραγίες της Παλαιάς Διαθήκης. Ηθικοί αυτουργοί αυτών των σφαγών ήσαν οι χριστιανοί Πατέρες.

Ότι έγινε τότε έγινε και κατά το Βυζάντιο με τους εξοντωτικούς νόμους για τους Εθνικούς και την λατρεία τους. Ότι έγινε τότε έγινε και με το κυνήγι μαγισσών κατά τον μεσαίωνα στην Ευρώπη. Η εγκληματική δράση του χριστιανισμού είναι ιστορικά κατοχυρωμένη.

dimitris2:
«ΜΑ ΠΩΣ ΣΤΟΝ ΚΟΡΑΚΑ ΕΞΗΓΕΙΣ ΟΤΙ ΑΘΩΩΣΑΝ ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΖΕ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΣ?»

Άσε τα μεμονωμένα περιστατικά και δες επιτέλους ΤΟ ΔΑΣΟΣ. Και οι Ταλιμπάν έτυχε που και που να αθωώνουν παρανόμους. Και στο Ιράν αθωώνεται περιοδικά από κανένας. ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ?

Ο Α. Μαρκελλίνος καταγράφει την συστηματική εξόντωση δεκάδων χιλιάδων εθνικών από τα πέρατα της μεσογείου για καθαρά θρησκευτικούς λόγους. Εξηγεί και περιγράφει την μισαλλοδοξία δίνοντας στους μεταγενέστερους μια εικόνα του τι σήμαινε τότε χριστιανισμός και αντίρρηση ένταξης στους κόλπους της «αγάπης» του. Εξάλλου, τα ίδια συνεχίστηκαν και από τον Ιουστίνο και άλλους πολλούς.

dimitris2:
«Ποιος ήταν υπέρ της ελληνοορθοδοξίας?»

Έχεις και κάτι καλό……

dimitris2:
«Αν έφερνες και στοιχεία για αυτά που λες καλό θα ήταν. Εγώ σου έφερα ένα link μπορώ να σου φέρω κι άλλα πολλά.»

Αν δεν γνωρίζεις βασικά στοιχεία της ιστορία του χριστιανισμού τότε να πας να μάθεις. Πριν βγεις λάβρος του δόγματος θα πρέπει πρώτα να μελετήσεις τα θέματα που ομιλείς. Όλα όσα σου ανέφερα για τον Δημήτριο, καθώς και για άλλους εάν θέλεις, είναι πλήρως επιβεβαιωμένα και διασταυρωμένα.

Τα όσα ανέφερες εντάσσονται στην χριστιανική «μετα-θάνατον» παρουσία των Αγίων. Ότι ισχύει για τον Δημήτριο (ότι «είδαν» δηλαδή μια…οπτασία να περιφέρεται των τειχών της πόλης) είναι καθαρά φανταστικά γεγονότα. Ότι συνέβη για παράδειγμα και με το «θαύμα» του Παναγίου Τάφου (η φλόγα) το οποίο «θαύμα» όμως για έναν παράξενο τρόπο το αγνοούσαν για………9 ΟΛΑΚΕΡΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ!!

dimitris2:
«Θέλεις να μας πείς ότι η αρχαία ελλάδα ήταν χώρα που επικρατούσε ο ρεαλισμός, δεν υπήρχαν μαντείες, πίστη στο μεταφυσικό , δεισιδαιμονίες και ότι όλα αυτά τα έφερε ο χριστιανιμός εξ ανατολών.»

Θέλω να σου πω ότι ενώ κόπτεσαι και προσπαθείς να μας πείσεις πως ο χριστιανισμός δεν είναι τάχα μια στατική θρησκεία (λατρεία ειδώλων-λατρεία πεθαμένων κ.α.), καθαγιάζοντας απλά ότι δεν μπορείς να δικαιολογήσεις, στην πραγματικότητα διατηρείτε πανάρχαια δεισιδαιμονικά έθιμα εξορκισμών και μαγείας.

Αντί να εξελιχθείτε και να αποβάλλετε τις ασιατικές δεισιδαιμονίες που φορτώσατε στα κεφάλια των αδαών χριστιανών, δημιουργώντας έτσι και την ανάγκη του «καλού εξορκιστή», συντηρείτε διαρκώς την οπισθοδρόμηση, τον σκοταδισμό και την φοβία στις ψυχές του κόσμου.

dimitris2:
«Αν το έλεγες αυτό πριν 50 χρόνια θα σε είχαν αποκηρύξει οι υλιστές . Σήμερα που αποδεικνύεται με μηχανές τι να πούνε για τους εσωτεριστές που το πίστευαν.?»

Το είπαμε: η «αύρα» είναι μια φυσική καταγραφή. Ένα φυσικό γεγονός. Και λοιπόν?

dimitris2:
«πάλι τα ίδια !! Κοιτάμε αυτό που λέει η ταμπέλα όχι την ίδια.»

Όταν προσέρχεστε να προσκυνήσετε ένα χέρι ή ένα αυτί βρε αθεόφοβε τότε ΤΙ κοιτάτε??

Ευτυχώς φίλτατε που η Αγία Γραφή δεν έχει αλλάξει. Απαγορεύει τις εικόνες της αόρατης Θεότητας: “ούκ είδετε ομοίωμα εν τη ημέρα, ή ελάλησε Κύριος πρός υμάς εκ μέσου του πυρός” (Δευτ. δ΄: 15-17). “Γένος ούν υπάρχοντες του Θεού ουκ οφείλομεν νομίζειν χρυσώ ή αργύρω ή λίθω, χαράγματι τέχνης και ενθυμήσεως ανθρώπου, το θείον είναι όμοιον” (Πράξεις ιζ΄: 29) “Τίνι ωμοιώσατε Κύριον και τίνι ομοιώματι ωμοιώσατε αυτόν;” (Ησαϊα μ΄: 18).

Η ενσάρκωση του Λόγου δίνει τη δυνατότητα να απεικονίσουμε μόνο τον Υιό, και αυτόν μόνο κατά την ανθρώπινη φύση. Έτσι, ακόμα και εάν το τραβήξουμε εκεί που θέλεις το όλο θέμα, οφείλετε να τηρείτε με ακρίβεια την εντολή να μήν κατασκευάσουμε “ομοίωμα αρσενικού... ή ορνέου πτερωτού” ως εικόνες της αόρατης Θεότητας. “Ουχ ότι τον Πατέρα τις εώρακεν”. (Ιω. στ΄: 46). “Τις εώρακεν αυτόν και εκδιηγήσεται; (Σοφία Σειράχ μγ΄: 31). “Όν είδεν ουδείς ανθρώπων ουδέ ιδείν δύναται”. (Τιμ. Α΄, στ΄: 16). “Θεόν ουδείς εώρακε πόποτε”. (Ιω. α΄: 18). Τα ομοιώματα του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, είναι ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ!

Αυτές οι απεικονίσεις όμως συναντώνται στην ονομαζόμενη εικόνα της Αγίας Τριάδος που σήμερα βρίσκεται ΠΑΝΤΟΥ. Παριστάνει το Θεό Πατέρα σαν γέρο με λευκά μαλλιά και γένια, τον Ιησού, τον Υιό του Θεού καθισμένο δίπλα του, και το Άγιο Πνεύμα, με μορφή περιστεριού να ίπταται ανάμεσά τους. Συχνά βλέπει κανείς σ’ αυτήν την εικόνα το Μασονικό τρίγωνο γύρω από την κεφαλή του Πατρός. Αν αυτή η εικόνα υπήρχε κατά τον όγδοο και ένατο αιώνα, θά είχε δώσει μεγάλη ώθηση στα επιχειρήματα των εικονοκλαστών, διότι απεικονίζοντας τον Πατέρα σαν άνθρωπο, αρνείται τη θεολογία που κατατρόπωσε τους εικονοκλάστες.

Η εκκλησία είναι εναντίον χειρομαντιών, μαντειών γενικά.
Ο τότε αυτοκράτωρ αντί να ταχθεί με το πνεύμα της θρησκείας του, τάχθηκε με το πνεύμα των εθνικών, υπολόγιζε δηλαδή κατά πολύ τη μοίρα του σύμφωνα με τις αρχαίες δεισιδαιμονίες και τα αποφθέγματα ναών .

Και το κυνήγι των μαγισσών που αναφέρεις για τον ίδιο λόγο έγινε γιατί παρέκκλινε η δύση από το “ΟΣΤΙΣ θέλει οπίσω μου ελθείν” που είπε ο χριστός .

Για τον Αγιο Δημήτριο δεν ανέφερα για θαύματα, ούτε είπα για την ανέγερση του μεγάλου ναού στην χρονολογία που προσδιορίζεις.
Πριν γίνει ο μεγάλος ναός υπήρχε ναίδριο χτισμένο λίγα χρόνια μετά τον θάνατο του αγίου όταν ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Α' και με το διάταγμα ανεξιθρησκείας μπορούσαν οι χριστιανοί να χτίζουν ναούς ελεύθερα. Έχεις δει κανένα ναό να κτίζεται επί Διοκλητιανού? Και αν τους κυνηγούσε ο Διοκλητιανός γιατί δεν πήγαιναν φαντάροι, γιατί δεν τους άφηνε να οικοδομούν ναούς?
Γράφεις,
“Θέλω να σου πω ότι ενώ κόπτεσαι και προσπαθείς να μας πείσεις πως ο χριστιανισμός δεν είναι τάχα μια στατική θρησκεία (λατρεία ειδώλων-λατρεία πεθαμένων κ.α.), καθαγιάζοντας απλά ότι δεν μπορείς να δικαιολογήσεις, στην πραγματικότητα διατηρείτε πανάρχαια δεισιδαιμονικά έθιμα εξορκισμών και μαγείας. “

Εσύ δεν πιστεύεις σε μεταθανάτιο ζωή. Ο Πλάτων πίστευε. Το να έχεις άποψη δε σημαίνει ότι είναι υποχρεωμένοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι όσοι είχαν διαφορετική άποψη ή η ορθοδοξία να ασπαστεί την αποψή σου παρά μόνο να τη σεβαστεί.

Για τις εικόνες του Θεού σωστά μιλάς συμφωνώ μαζί σου.
Απαγορεύεται η απεικόνιση του Θεού γιατί είναι Πνεύμα.
Οι εικόνες που παριστάνουν την Αγία Τριάδα ήλθαν στην Ελλάδα από τη Δύση επί Οθωνος.
Οι εικόνες των αγίων είναι σαν τις φωτογραφίες που κι αυτές απ-εικονίζουν το πρόσωπο.
Ασπάζονται το πρόσωπο οι πολύ ερωτευμένοι σήμερα (του αγίου βαλεντίνου) γιατί είναι ερωτευμένοι με αυτό και το χαρτί kodac.

Ρε Δημήτρη, έχεις πάθει τίποτα άνθρωπε μου? Τι κόλλησες με τον Δημήτριο και πράσινα άλογα, όταν ο ιστορικός Μαρκελλίνος εξιστορεί και περιγράφει την εικοσαετή δράση του χριστιανικού κολαστηρίου?

Εθνικοί, μη χριστιανοί, αλλόθρησκοι κατά τους εκχριστιανισμένους διώκονταν και άσε τα χαρτάκια και τα ραβασάκια για κανέναν ομόσταυλο σου. Συνεννοούμαστε επιτέλους?

dimitris2:
«Ο τότε αυτοκράτωρ αντί να ταχθεί με το πνεύμα της θρησκείας του, τάχθηκε με το πνεύμα των εθνικών, υπολόγιζε δηλαδή κατά πολύ τη μοίρα του σύμφωνα με τις αρχαίες δεισιδαιμονίες και τα αποφθέγματα ναών .»

Ο τότε Αυτοκράτορας έκανε φίλτατε ότι ακριβώς έκαναν και όλοι οι μετέπειτα: εξέδιδαν νόμους αφανισμού των Εθνικών και της λατρείας τους, καθώς και θανάτωναν για παραδειγματισμό αλλά και από θρησκευτικό ζήλο. Τέτοιοι εγκληματίες ήσαν π.χ. ο Θεοδόσιος και ο Ιουστινιανός.

dimitris2:
«Και το κυνήγι των μαγισσών που αναφέρεις για τον ίδιο λόγο έγινε γιατί παρέκκλινε η δύση από το “ΟΣΤΙΣ θέλει οπίσω μου ελθείν” που είπε ο χριστός .»

Παντού και πάντα πρωτοστάτησαν «θεοσεβείς» χριστιανοί. Δύση και Ανατολή ένα και το αυτό! Στην Αθήνα πριν από 50 χρόνια σκοτώθηκαν άνθρωποι επειδή τόλμησαν να μεταφράσουνε στην δημοτική την Αγία Γραφή!

Όλες οι κατακτήσεις των αδογμάτιστων πολιτών έγιναν με αντίπαλο την Εκκλησία.

dimitris2:
«Για τον Αγιο Δημήτριο δεν ανέφερα για θαύματα, ούτε είπα για την ανέγερση του μεγάλου ναού στην χρονολογία που προσδιορίζεις.»

Βλέπω τα μαζεύεις, αλλά καλά θα κάνεις να…το παρατήσεις εντελώς το θέμα των «Αγίων» και των «θαυμάτων» διότι περί φαντασίας και εκμετάλλευσης πρόκειται.

dimitris2:
«Εσύ δεν πιστεύεις σε μεταθανάτιο ζωή. Ο Πλάτων πίστευε. Το να έχεις άποψη δε σημαίνει ότι είναι υποχρεωμένοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι όσοι είχαν διαφορετική άποψη ή η ορθοδοξία να ασπαστεί την αποψή σου παρά μόνο να τη σεβαστεί.»

Ο Πλάτων πίστευε φίλτατε στην μετενσάρκωση. Εσύ πιστεύεις? Ο Θεός της πλατωνικής θεολογίας δεν είναι παντοδύναμος και πάνσοφος. Εσύ το δέχεσαι? Η Ελληνική διανόηση δεν αποδέχεται τη δημιουργία εκ του μηδενός, επειδή την θεωρεί αντιφατική και παράλογη. Εσύ την δέχεσαι αυτή την άποψη?

Εάν δεν δέχεσαι αυτά τα τρία «απλά» σημεία, τότε ΤΙ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΜΠΕΡΔΕΥΕΣΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΘΕΩΡΗΣΗ?

Μήπως απλά για εντυπωσιασμό και επικοινωνιακούς λόγους Δημήτρη??

Τέλος, και μιας και ο λόγος για τον Πλάτωνα, αξίζει να σημειώσουμε πως όλοι οι φιλόσοφοι μετά τον Πλάτωνα είχαν επισημάνει την κρίσιμη ΑΝΤΙΦΑΣΗ του πλατωνικού δυϊσμού. Αφενός στον Τίμαιο ο Πλάτων ΘΕΩΡΟΥΣΕ την ψυχή ενδιάμεση μεταξύ Νοητού και Αισθητού Κόσμου, και αφετέρου στον Φαίδωνα την ΠΡΟΕΤΡΕΠΕ να αποφύγει το υλικό σώμα, αποδεχόμενος όμως ουσιαστικά την πλήρη συμμετοχή της στα Νοητά. Μια αντίφαση, για τον ρόλο και τη φύση της «Ψυχής», που προέκυπτε από την ΑΜΦΙΣΗΜΙΑ της πλατωνικής κοσμολογίας («Αν ο κόσμος επλάσθη αγαθός από τον Θεό {Τίμαιος}, τότε πως το υλικό σώμα είναι πηγή του Κακού {Φαίδων}»).

Πρόκειται με λίγα λόγια φίλτατε Δημήτρη ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΓΕΝΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ ΔΥΪΣΜΟΥ. ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΔΥΪΣΜΟΥ ΓΕΝΙΚΑ, όπως και του χριστιανικού, σε σχέση με τον εξαιρετικά αμφίσημο χαρακτήρα του αισθητού κόσμου, ο οποίος άλλοτε θεωρείται καλός ως έργο Θεού, άλλοτε κακός ως αποτυχημένο κακέκτυπο των Νοητών.

Η ΤΕΛΕΙΑ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ δηλαδή για την μισαλλοδοξία του ιουδαιοχριστιανικού παραλογισμού και τις ορδές των εκάστοτε αυτόκλητων Σωτήρων που φιγουράρουν με πομπώδη ονόματα και τίτλους («Πατέρες»-«Άγιοι»-«Ισαπόστολοι»-«Θεόπνευστοι»). Προκαλεί άραγε ακόμη εντύπωση το ΓΙΑΤΙ σώθηκαν ακέραια τα έργα του Πλάτωνα και όχι των υλιστών φιλοσόφων?

Λοιπόν Δημήτρη, ΤΙ από όλα πραγματικά ασπάζεσαι?

dimitris2:
«Για τις εικόνες του Θεού σωστά μιλάς συμφωνώ μαζί σου.
Απαγορεύεται η απεικόνιση του Θεού γιατί είναι Πνεύμα.»

Πρέπει όλα να λέγονται κατόπιν εορτής?

dimitris2:
«Οι εικόνες που παριστάνουν την Αγία Τριάδα ήλθαν στην Ελλάδα από τη Δύση επί Οθωνος.»

Δεν μας ενδιαφέρει από πού ήρθε κάποιο κακό, κάποιο ατόπημα, αλλά το ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ. Και απλά δεν κάνετε τίποτα απολύτως. Για μια ακόμη φορά…..

dimitris2:
«Oσο για το τρίγωνο δεν είναι μασωνικό αλλά πυθαγορικό, όπως και το οχτάγωνο. Αυτά υπήρχαν πολύ πριν τη σύσταση της μασωνίας σε βιβλία ορθοδόξων.»

Αυτό τώρα τι θέλεις και το ανοίγεις ρε Δημήτρη σαν θέμα? Ξέρεις δηλαδή κάτι το οποίο να αποτελεί εφεύρεση του χριστιανισμού? Η Θεϊκή προέλευση, η άμωμο σύλληψη, η εικόνα της Παναγίας και του Θείου βρέφους, η Ανάσταση, ο Επιτάφιος, ο Σταυρός ως λατρευτικό σύμβολο, το θυμίαμα, και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σου προΰπαρχαν του χριστιανισμού.

Ο Χριστιανισμός Δημήτρη, όπως κατέληξε, είναι απλά ένα νόθο γέννημα του Ελληνισμού. Υπάρχει όμως ακόμα η μήτρα…..

Επειδή πολύ μείναμε στο θέμα, ας διαβάσει ο καθένας το κείμενο κι ας βγάλει τα συμπεράσματά του, αν ο αυτοκράτορας πίστευε στον χριστιανισμό ή στα εθνικά μαντέματα, αν δίκαζε κι εκτελούσε για λόγους θρησκευτικούς, πολιτικούς ή προσωπικούς ψυχολογικούς.

Γράφει ο Μαρκελλίνος:
“1. Ωστόσο, εν μέσω όλων αυτών των φόβων, σαν να είχαν επιβληθεί από κάποιο αρχαίο έθιμο, αντί για εμφύλιους πολέμους οι σάλπιγγες ανήγγειλαν υποτιθέμενες περιπτώσεις υψηλής προδοσίας. και για να ερευνηθούν και να τιμωρηθούν αυτές, εστάλη ο κακόφημος κρατικός υπάλληλος ονόματι Παύλος, συχνά επονομαζόμενος «Ταρταρικός». Ήταν έμπειρος στην τέχνη της αιματοχυσίας και, όπως ένας εκπαιδευτής μονομάχων επιδιώκει όφελος και αποδοχές από τις κηδείες και τους αγώνες μονομάχων, έτσι κι αυτός από την θέση του δημίου.
2. Επομένως, καθώς η αποφασιστικότητά του να κάνει κακό ήταν αμετάβλητη και επίμονη, αυτός δεν απείχε καθόλου από την κρυφή απάτη, επινοώντας θανατηφόρες κατηγορίες κατά αθώων προσώπων, υπό την προϋπόθεση ότι θα συνέχιζε την ολέθρια δραστηριότητά του.
3. Επιπλέον, ένα μικρό και ασήμαντο γεγονός τού έδωσε την ευκαιρία να επεκτείνει τις έρευνές του κατά τρόπο ανεξέλεγκτο. Υπάρχει μια πόλη ονόματι Άβυδος, στο πιο απόμακρο μέρος της Θηβαϊδας. εκεί το μαντείο ενός θεού που στα μέρη εκείνα τον λένε Besa αποκάλυπτε το μέλλον και ήταν συνήθειο να τιμάται στις αρχαίες τελετές των παρακείμενων περιοχών.
4. Και, μια που, μερικοί αυτοπροσώπως, ενώ ένα μέρος μέσω άλλων, στέλνοντας μια γραπτή λίστα με τις επιθυμίες τους, ρωτούσαν για τη θέληση των θεοτήτων, έχοντας αναφέρει ρητά τις επιθυμίες τους, τα έγγραφα αυτά που περιείχαν τις αιτήσεις τους και τις λίστες με τις επιθυμίες τους παρέμεναν, καμιά φορά, στον ναό του μαντείου, ακόμη κι όταν οι απαντήσεις του θεού είχαν δοθεί.
5. Μερικές από αυτές τις γραπτές λίστες με επιθυμίες στάλθηκαν, με κακό σκοπό, στον αυτοκράτορα, ο οποίος, παρόλο που κώφευε σε άλλα πολύ σοβαρά ζητήματα, στο σημείο αυτό ήταν «μαλακότερος από λοβό αυτιού», όπως λέει η παροιμία, και όντας ύποπτος και στενόμυαλος, άρχισε να μαίνεται. Αμέσως φώναξε τον Παύλο να έρθει στην Ανατολή, δίνοντάς του, σα να ήταν ηγέτης διάσημος για την εμπειρία του, την εξουσία να διεξάγει δίκες σύμφωνα με το κέφι του.
6. Άδεια τέτοια δόθηκε επίσης στον Μόδεστο (εκείνη την εποχή κόμη στην Ανατολή), άνθρωπο που ήταν κατάλληλος για τέτοια ζητήματα. Διότι ο Ερμογένης του Πόντου, πραιτοριανός έπαρχος εκείνη την εποχή, απορρίφθηκε ως πολύ ήπιος στον χαρακτήρα.
7. Έφυγε, όπως διετάχθη, ο Παύλος, με βιασύνη και όντας γεμάτος από θανατηφόρα μανία, και δεδομένου ότι η συκοφαντία ήταν ανεξέλεγκτη, άνθρωποι, ευγενείς καθώς και άσημοι, μεταφέρθηκαν από σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο. Και μερικοί εξ αυτών σύρθηκαν υπό το βάρος των αλυσίδων. άλλοι αδυνάτισαν από την αγωνία της φυλάκισης.
8. Καθώς διαλέχθηκε το θέατρο των βασανιστηρίων και του θανάτου, η Σκυθόπολη, μια πόλη της Παλαιστίνης, η οποία για δύο λόγους φάνηκε πιο κατάλληλη από οποιαδήποτε άλλη: επειδή είναι απομονωμένη και επειδή βρίσκεται στη μέση μεταξύ της Αντιόχειας και της Αλεξάνδρειας, των πόλεων εκ των οποίων προέρχονταν οι περισσότεροι άνθρωποι που κλήθηκαν να δικαστούν.
9. Από τους πρώτους, τότε, που έφεραν, ήταν ο Σιμπλίκιος, ο γιος του Φιλίππου, πρώην Έπαρχος και Ύπατος, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι (όπως ελέχθη) είχε ζητήσει να μάθει από το μαντείο για να κερδίσει το αυτοκρατορικό αξίωμα. Και από μια σημείωση του αυτοκράτορα, που σε τέτοιες περιπτώσεις δεν συγχωρούσε κανένα λάθος λόγω της αφοσιωμένης υπηρεσίας, διετάχθη να τον βασανίσουν. Αλλά προστατευμένος από καλή τύχη, εξορίστηκε.
10. Μετά, ο Παρνάσιος (πρώην Έπαρχος της Αιγύπτου), άνθρωπος με απλό χαρακτήρα, βρέθηκε σε τέτοιο κίνδυνο που δικάστηκε για τη ζωή του, αλλά κι αυτός εξορίστηκε. Είχε, αρκετά πριν από αυτά τα συμβάντα, συχνά ακουστεί πως έλεγε, ότι, όταν, προκειμένου να αποκτήσει κάποιο αξίωμα, εγκατέλειψε την Πάτρα, μια πόλη της Αχαϊας όπου είχε γεννηθεί και ζούσε, είχε ονειρευτεί πολλές σκιώδεις οπτασίες που τον συνόδευαν με τραγική ενδυμασία.
11. Αργότερα, ο Ανδρόνικος, γνωστός για τις ελευθέριες σπουδές του και τη φήμη των ποιημάτων του, σύρθηκε στο δικαστήριο. Αλλά επειδή είχε καθαρή συνείδηση, δεν ήταν καθόλου ύποπτος, και με βεβαιότητα πιστοποίησε την αθωότητά του, αφέθηκε ελεύθερος.
12. Επίσης ο Δημήτριος, ο επονομαζόμενος Κυθράς, ένας μεγάλης ηλικίας φιλόσοφος, πράγματι, αλλά με σκληραγωγημένο σώμα και νου, κατηγορούμενος ότι προσέφερε θυσία αρκετές φορές, δεν μπόρεσε να το αρνηθεί. Ωστόσο, διακήρυξε ότι έτσι έκανε από την νεότητά του με σκοπό να εξευμενίσει τη θεότητα, κι όχι για να αποκτήσει υψηλότερο αξίωμα. Διότι, δεν ήξερε κανέναν που είχε τέτοιες φιλοδοξίες. Γι’ αυτό, αφού βασανίστηκε πολύ καιρό, βοηθούμενος από την αμετάβλητη συνείδησή του, άφοβα απολογήθηκε το ίδιο, χωρίς να επιβεβαιωθεί η κατηγορία. Και τότε του επετράπη να επιστρέψει, χωρίς καμιά επιπλέον βλάβη στην γενέτειρα του πόλη, την Αλεξάνδρεια.
13. Αυτούς και μερικούς άλλους η δίκαιη τύχη μαζί με την αλήθεια, τους έσωσαν από τον επικείμενο κίνδυνο. Αλλά καθώς αυτές οι κατηγορίες εκτείνονταν περισσότερο με την εμπλοκή παγίδων και δολωμάτων, μερικοί πέθαναν από την παραμόρφωση των κορμιών τους, άλλοι καταδικάστηκαν σε επιπλέον τιμωρία και δημεύθηκαν οι περιουσίες τους, ενώ ο Παύλος ήταν ο παρακινητής αυτών των σκηνών σκληρότητας, παρέχοντας, σαν από κανένα μαγαζί, κάθε είδος εξαπάτησης και σκληρότητας. και από το νεύμα του (σχεδόν, μπορώ να πω) εξαρτιόταν η ζωή όλων όσοι περπατούν τη γη.
14. Διότι, αν κάποιος φορούσε στο λαιμό φυλακτό κατά του τεταρταίου ελώδη πυρετού ή οποιασδήποτε άλλης αρρώστιας, ή αν κατηγορούνταν βάσει της μαρτυρίας των κακώς διακείμενων ότι περνούσε από έναν τάφο το απόγευμα, επειδή ήταν έμπορος στα δηλητήρια ή ότι συγκέντρωνε όλα τα φρικτά των τάφων και τις μάταιες παραισθήσεις των φαντασμάτων που περπατούν εκεί, καταδικαζόταν σε αποκεφαλισμό και έτσι χανόταν.
15. Στην πραγματικότητα, το ζήτημα αντιμετωπίστηκε ακριβώς σαν να είχαν πολλοί άνθρωποι ζητήσει από το μαντείο του Κλάρου, από τις βελανιδιές της Δωδώνης και το διάσημο κάποτε μαντείο των Δελφών, το θάνατο του αυτοκράτορα.
16. Γι’ αυτό εκείνοι οι αυλικοί του παλατιού, που είχαν διαβολικά κατασκευάσει τις μεθόδους της κολακείας, διακήρυτταν ότι ο αυτοκράτορας θα είχε ανοσία στις συνηθισμένες αρρώστιες, αναφωνώντας δυνατά ότι το πεπρωμένο του ήταν πάντα ισχυρό και αποτελεσματικό στο να εξοντώνει όσους συνωμοτούσαν εναντίον του.
17. Το να γίνεται αυστηρή έρευνα δεν το θεωρεί λανθασμένο κανείς σωστός άνθρωπος. Διότι, δεν διαφωνούμε πως η ασφάλεια ενός νόμιμου ηγεμόνα, του προστάτη και του υπερασπιστή των καλών ανθρώπων, από τον οποίο βασίζεται η ασφάλεια των υπολοίπων, πρέπει να διασφαλίζεται από την κοινή επιμέλεια όλων μας. Και, προκειμένου αυτός να υποστηριχθεί εντονότερα, όταν υπερασπίζεται η παραβιασμένη μεγαλειότητά του, οι Κορνήλιοι νόμοι δεν απαλλάσσουν κανέναν, αδιακρίτως τάξης, από ανάκριση με βασανιστήρια, ακόμη και από το χύσιμο αίματος.
18. Αλλά δεν είναι ευπρεπές για έναν ηγεμόνα να χαίρεται πέρα από το μέτρο με τέτοια λυπηρά γεγονότα, ώστε να μη φανεί ότι οι υπήκοοί του κυβερνώνται από το δεσποτισμό κι όχι από έναν νόμιμο ηγεμόνα. Και το παράδειγμα του Tully πρέπει να ακολουθείται, ο οποίος, όταν είχε την εξουσία να βλάψει ή να αθωώσει, όπως ο ίδιος μας λέει, έψαχνε δικαιολογίες για να συγχωρεί παρά ευκαιρίες για να τιμωρεί σε αυτό έγκειται η αρμοδιότητα ενός ήπιου και διακριτικού υπαλλήλου.”
(Αμμιανού Μαρκελλίνου: «Rerum Gestarum Libri» 19 ΧΙΙ )

Ας δούμε λοιπόν φίλτατε από αυτές τις περικοπές τι συμπέρασμα βγαίνει, και να συμπεράνουμε από πού προέρχονταν οι ψυχολογικές αιτίες ή οι όποιες δεισιδαιμονίες του Χριστιανού Αυτοκράτορα.

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«“1. Ωστόσο, εν μέσω όλων αυτών των φόβων, σαν να είχαν επιβληθεί από κάποιο αρχαίο έθιμο, αντί για εμφύλιους πολέμους οι σάλπιγγες ανήγγειλαν υποτιθέμενες περιπτώσεις υψηλής προδοσίας. και για να ερευνηθούν και να τιμωρηθούν αυτές, εστάλη ο κακόφημος κρατικός υπάλληλος ονόματι Παύλος, συχνά επονομαζόμενος «Ταρταρικός». Ήταν έμπειρος στην τέχνη της αιματοχυσίας και, όπως ένας εκπαιδευτής μονομάχων επιδιώκει όφελος και αποδοχές από τις κηδείες και τους αγώνες μονομάχων, έτσι κι αυτός από την θέση του δημίου.»

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο συγγραφέας ομολογεί «φόβους» του Αυτοκράτορα (δεισιδαιμονικές αυταπάτες μιας και ήταν γόνος χριστιανικής ρίζας) και λέει ότι «ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΘΙΜΟ». Παρομοιάζει λοιπόν φίλτατε Δημήτρη τις ψυχωτικές τάσεις του Αυτοκράτορα και δεν τις ταυτίζει!

Επιπλέον, βλέπουμε ότι ο απεσταλμένος δήμιος που ήταν έμπειρος στην τέχνη της αιματοχυσίας (μιλάμε για….υψηλό επίπεδο παιδείας του χριστιανού αυτοκράτορα!!) καλείται να ξεκαθαρίσει τις ΔΗΘΕΝ προδοσίες. Μια ευθύτατη ομολογία που ρίχνει άπλετο φως στους πραγματικούς σκοπούς του χριστιανού αυτοκράτορα πίσω από τις υποτιθέμενες «υψηλές προδοσίες».

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«2. Επομένως, καθώς η αποφασιστικότητά του να κάνει κακό ήταν αμετάβλητη και επίμονη, αυτός δεν απείχε καθόλου από την κρυφή απάτη, επινοώντας θανατηφόρες κατηγορίες κατά αθώων προσώπων, υπό την προϋπόθεση ότι θα συνέχιζε την ολέθρια δραστηριότητά του.»

Εδώ μας δίνει ο συγγραφέας μια γλαφυρή εικόνα της δόλιας συναλλαγής μεταξύ του δήμιου με το χριστιανικό όνομα Παύλος (τυχαίο?) και του Αυτοκράτορα-εντολοδόχου του. Και αυτό διότι όλα όσα θεάρεστα θα έπραττε ο έμπιστος του Αυτοκράτορα, υπό την εξαπάτηση της δήθεν προδοσίας, θα τα έκανε υπό την προϋπόθεση…ότι θα συνέχιζε να διατηρεί την θέση του!!

Εύγε στο φρόνημα του χριστιανού Αυτοκράτορα!

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«3. Επιπλέον, ένα μικρό και ασήμαντο γεγονός τού έδωσε την ευκαιρία να επεκτείνει τις έρευνές του κατά τρόπο ανεξέλεγκτο. Υπάρχει μια πόλη ονόματι Άβυδος, στο πιο απόμακρο μέρος της Θηβαϊδας. εκεί το μαντείο ενός θεού που στα μέρη εκείνα τον λένε Besa αποκάλυπτε το μέλλον και ήταν συνήθειο να τιμάται στις αρχαίες τελετές των παρακείμενων περιοχών.»

Εδώ βλέπουμε τον αδίστακτο τεχνίτη του θανάτου Παύλο να επινοεί και να αναζητά λόγους και αιτίες ώστε να επεκτείνει τον δρόμο του αίματος! Λαμβάνει ως αφορμή ένα ασήμαντο αλλά και σύνηθες γεγονός, το μεγαλοποιεί και αποδίδει κατηγορίες που ανθρώπου νους έως τότε δεν είχε φανταστεί.

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«5. Μερικές από αυτές τις γραπτές λίστες με επιθυμίες στάλθηκαν, με κακό σκοπό, στον αυτοκράτορα, ο οποίος, παρόλο που κώφευε σε άλλα πολύ σοβαρά ζητήματα, στο σημείο αυτό ήταν «μαλακότερος από λοβό αυτιού», όπως λέει η παροιμία, και όντας ύποπτος και στενόμυαλος, άρχισε να μαίνεται. Αμέσως φώναξε τον Παύλο να έρθει στην Ανατολή, δίνοντάς του, σα να ήταν ηγέτης διάσημος για την εμπειρία του, την εξουσία να διεξάγει δίκες σύμφωνα με το κέφι του.»

Όπως όλα τα θρησκόληπτα και μισάνθρωπα καθεστώτα επινοούν κατηγορίες για να αφανίσουν τους αλλόθρησκους, έτσι και ο Κωνστάντιος έλαβε μια από τις λίστες του μαντείου (μια πρακτική γνωστή μακράν πριν την γέννηση του Κωνστάντιου και ποτέ πριν ως αφετηρία κάποιας δίωξης για δεισιδαιμονικούς λόγους) και όρισε ως….«δικαστή» τον αιμοδιψή χριστιανό Παύλο!!

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«7. Έφυγε, όπως διετάχθη, ο Παύλος, με βιασύνη και όντας γεμάτος από θανατηφόρα μανία, και δεδομένου ότι η συκοφαντία ήταν ανεξέλεγκτη, άνθρωποι, ευγενείς καθώς και άσημοι, μεταφέρθηκαν από σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο. Και μερικοί εξ αυτών σύρθηκαν υπό το βάρος των αλυσίδων. άλλοι αδυνάτισαν από την αγωνία της φυλάκισης.»

Εδώ πλέον η δράση του Χριστιανικού Άουσβιτς βρίσκετε σε πλήρη εργασία! Ο Μαρκελλίνος μας εξηγεί ότι «δεδομένου ότι η συκοφαντία ήταν ανεξέλεγκτη» (δηλαδή η κατηγορία ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ!) οδηγούνταν από όλο τον κόσμο ανίδεοι αλλόθρησκοι στο σφαγείο του Κωνστάντιου.

Η φαντάζεσαι Δημήτρη ότι οι δεισιδαιμονικές τάσεις του Χριστιανού Κωνστάντιου αφορούσαν και τους θεοσεβούμενους χριστιανούς??

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«9. Από τους πρώτους, τότε, που έφεραν, ήταν ο Σιμπλίκιος, ο γιος του Φιλίππου, πρώην Έπαρχος και Ύπατος, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι (όπως ελέχθη) είχε ζητήσει να μάθει από το μαντείο για να κερδίσει το αυτοκρατορικό αξίωμα.»

Εδώ βλέπουμε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι οι φοβίες και οι δεισιδαιμονίες που πότιζαν το άρρωστο μυαλό του Χριστιανού Αυτοκράτορα ήταν και ο λόγος για τα δεινά των αλλόθρησκων. Και αυτό διότι ποτέ πριν δεν υπάρχει καταγραφή δίωξης οποιουδήποτε επειδή προσέφυγε σε κάποιο μαντείο, ποτέ πριν δεν γνωρίζουμε κάποιον Αυτοκράτορα να θεωρεί ως επικίνδυνους τους χρησμούς των μαντείων.

Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε ως δεισιδαιμονία μόνο όταν εκχριστιανίστηκαν οι Ρωμαίοι και δηλητηριάστηκε η κρίση τους από τις μισαλλόδοξες απόψεις των Ιουδαίων Ταγών του χριστιανισμού.

Τώρα σου είναι επιτέλους ξεκάθαρο Δημήτρη??

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«13. Αυτούς και μερικούς άλλους η δίκαιη τύχη μαζί με την αλήθεια, τους έσωσαν από τον επικείμενο κίνδυνο. Αλλά καθώς αυτές οι κατηγορίες εκτείνονταν περισσότερο με την εμπλοκή παγίδων και δολωμάτων, μερικοί πέθαναν από την παραμόρφωση των κορμιών τους, άλλοι καταδικάστηκαν σε επιπλέον τιμωρία και δημεύθηκαν οι περιουσίες τους, ενώ ο Παύλος ήταν ο παρακινητής αυτών των σκηνών σκληρότητας, παρέχοντας, σαν από κανένα μαγαζί, κάθε είδος εξαπάτησης και σκληρότητας. και από το νεύμα του (σχεδόν, μπορώ να πω) εξαρτιόταν η ζωή όλων όσοι περπατούν τη γη.»

Εδώ ο συγγραφέας μας ομιλεί για την «τύχη» που είχανε λίγοι κακομοίρηδες και γλύτωσαν από το χριστιανικό σφαγείο. Αυτό που έχει ιδιαίτερη αξία είναι το γεγονός ότι κόσμος και κοσμάκης εξοντώθηκε με παγίδες και δολώματα, ενώ ο χριστιανός δήμιος Παύλος προσέφερε τις υπηρεσίες του στην εκχριστιανισμένη αυλή του Αυτοκράτορα.

Θαύμασε Δημήτρη….Βυζαντινή σοφία και χριστιανική «αγάπη»!!

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«Διότι, αν κάποιος φορούσε στο λαιμό φυλακτό κατά του τεταρταίου ελώδη πυρετού ή οποιασδήποτε άλλης αρρώστιας, ή αν κατηγορούνταν βάσει της μαρτυρίας των κακώς διακείμενων ότι περνούσε από έναν τάφο το απόγευμα, επειδή ήταν έμπορος στα δηλητήρια ή ότι συγκέντρωνε όλα τα φρικτά των τάφων και τις μάταιες παραισθήσεις των φαντασμάτων που περπατούν εκεί, καταδικαζόταν σε αποκεφαλισμό και έτσι χανόταν.»

Μια ξεκάθαρη ομολογία ότι δεν σφαγιάζονταν οι Εθνικοί επειδή απλά επισκέπτονταν το μαντείο, αλλά επειδή φορούσαν απλά φυλακτά (όπως π.χ. τα κομποσκοίνια των χριστιανών!). Εάν λοιπόν κάποιος…….είχε την ατυχία να περάσει από έναν τάφο το απόγευμα, αυτό του κόστιζε ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ!!

Τέλος, και μιας και ο λόγος για τον Πλάτωνα, αξίζει να σημειώσουμε πως όλοι οι φιλόσοφοι μετά τον Πλάτωνα είχαν επισημάνει την κρίσιμη ΑΝΤΙΦΑΣΗ του πλατωνικού δυϊσμού. Αφενός στον Τίμαιο ο Πλάτων ΘΕΩΡΟΥΣΕ την ψυχή ενδιάμεση μεταξύ Νοητού και Αισθητού Κόσμου, και αφετέρου στον Φαίδωνα την ΠΡΟΕΤΡΕΠΕ να αποφύγει το υλικό σώμα, αποδεχόμενος όμως ουσιαστικά την πλήρη συμμετοχή της στα Νοητά. Μια αντίφαση, για τον ρόλο και τη φύση της «Ψυχής», που προέκυπτε από την ΑΜΦΙΣΗΜΙΑ της πλατωνικής κοσμολογίας («Αν ο κόσμος επλάσθη αγαθός από τον Θεό {Τίμαιος}, τότε πως το υλικό σώμα είναι πηγή του Κακού {Φαίδων}»).
Πρόκειται με λίγα λόγια φίλτατε Δημήτρη ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΓΕΝΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ ΔΥΪΣΜΟΥ. ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΔΥΪΣΜΟΥ ΓΕΝΙΚΑ, όπως και του χριστιανικού, σε σχέση με τον εξαιρετικά αμφίσημο χαρακτήρα του αισθητού κόσμου, ο οποίος άλλοτε θεωρείται καλός ως έργο Θεού, άλλοτε κακός ως αποτυχημένο κακέκτυπο των Νοητών.

Φαίδων(XLIX ,49):Θα προσπαθήσω να αποδείξω το είδος της αιτίας (των όντων) που με ζήλο από μικρός επεδίωξα να μάθω... δεχόμενος ότι υπάρχει κάτι Ωραίο αυτό καθ εαυτό και Αγαθό και Μέγα εις όλα τα άλλα. ... θα αποδείξω ότι η ψυχή είναι αθάνατος. Και το αποδεικνύει στο LV,E: Αθάνατον άρα η ψυχή? - Αθάνατον.
Και συνεχίζει στο κεφάλαιο LVII για την πορεία της ψυχής μετά θάνατον, ότι συνοδεύεται από το δαίμονα (άγγελο) που της είχε τύχει κάτι αντίστοιχο με τη χριστιανική παράδοση, μένει 1000 χρόνια στον άδη, όμορφα ή άσχημα ανάλογα την απόφαση της δίκης (γραμμένο και στη βίβλο -χιλιαστές-) αν τα πάθη έχουν προσκολλήσει στο σωμα και “η δε (ψυχή) επιθυμητικώς του σώματος έχουσα” με βίαν κλπ οδηγείται κάπου άσχημα.
Δε λέει δηλαδή ότι το υλικό σώμα είναι η πηγή του κακού αλλά η ψυχή που ακολουθεί τις επιθυμίες του σώματος , επειδή στο υλικό δεν καταλογίζεται ευθύνη γιατί είναι άβουλο. Αν σημαδέψω κάποιον με το ντουφέκι δεν φταίει αυτό.
Το ίδιο λέει και στον Τίμαιο. 44, C.
“Η ψυχή ευθύς εξ αρχής από της στιγμής που θα τεθεί εις θνητόν σώμα γίνεται ανόητος (με τις περιφορές των έξωθεν αισθήσεων)...εάν όμως βοηθήσει κάποια διαπαιδαγώγησις γίνεται εξ ολοκήρου υγιής.”
Πιστεύω ότι ο Πλάτων είχε την απαραίτητη λογική να μην αντιφάσκει.

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«2. Επομένως, καθώς η αποφασιστικότητά του να κάνει κακό ήταν αμετάβλητη και επίμονη, αυτός δεν απείχε καθόλου από την κρυφή απάτη, επινοώντας θανατηφόρες κατηγορίες κατά αθώων προσώπων, υπό την προϋπόθεση ότι θα συνέχιζε την ολέθρια δραστηριότητά του.»
Εδώ μας δίνει ο συγγραφέας μια γλαφυρή εικόνα της δόλιας συναλλαγής μεταξύ του δήμιου με το χριστιανικό όνομα Παύλος (τυχαίο?) και του Αυτοκράτορα-εντολοδόχου του. Και αυτό διότι όλα όσα θεάρεστα θα έπραττε ο έμπιστος του Αυτοκράτορα, υπό την εξαπάτηση της δήθεν προδοσίας, θα τα έκανε υπό την προϋπόθεση…ότι θα συνέχιζε να διατηρεί την θέση του!!
Εύγε στο φρόνημα του χριστιανού Αυτοκράτορα!

Μην αλλάζεις το κείμενο. Λέει : priscis circumiacentium regionum caerimoniis solitum coli.
Ναι τυχαίο δε νομίζω να είχε σχέση με τον Παύλο. Στην προηγούμενη παράγραφο έγραψε αρέσκετο να κάνει το δήμιο για όφελος και αποδοχές. Που βλέπεις συναλλαγή με τον εθνικοδεισιδαίμονα αυτοκράτορα?

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«3. Επιπλέον, ένα μικρό και ασήμαντο γεγονός τού έδωσε την ευκαιρία να επεκτείνει τις έρευνές του κατά τρόπο ανεξέλεγκτο. Υπάρχει μια πόλη ονόματι Άβυδος, στο πιο απόμακρο μέρος της Θηβαϊδας. εκεί το μαντείο ενός θεού που στα μέρη εκείνα τον λένε Besa αποκάλυπτε το μέλλον και ήταν συνήθειο να τιμάται στις αρχαίες τελετές των παρακείμενων περιοχών.»
Εδώ βλέπουμε τον αδίστακτο τεχνίτη του θανάτου Παύλο να επινοεί και να αναζητά λόγους και αιτίες ώστε να επεκτείνει τον δρόμο του αίματος! Λαμβάνει ως αφορμή ένα ασήμαντο αλλά και σύνηθες γεγονός, το μεγαλοποιεί και αποδίδει κατηγορίες που ανθρώπου νους έως τότε δεν είχε φανταστεί.
Άλλος Βαμπίλης. Που “επιδιώκει όφελος και αποδοχές “ παρ.1.

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«7. Έφυγε, όπως διετάχθη, ο Παύλος, με βιασύνη και όντας γεμάτος από θανατηφόρα μανία, και δεδομένου ότι η συκοφαντία ήταν ανεξέλεγκτη, άνθρωποι, ευγενείς καθώς και άσημοι, μεταφέρθηκαν από σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο. Και μερικοί εξ αυτών σύρθηκαν υπό το βάρος των αλυσίδων. άλλοι αδυνάτισαν από την αγωνία της φυλάκισης.»
Εδώ πλέον η δράση του Χριστιανικού Άουσβιτς βρίσκετε σε πλήρη εργασία! Ο Μαρκελλίνος μας εξηγεί ότι «δεδομένου ότι η συκοφαντία ήταν ανεξέλεγκτη» (δηλαδή η κατηγορία ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ!) οδηγούνταν από όλο τον κόσμο ανίδεοι αλλόθρησκοι στο σφαγείο του Κωνστάντιου.
Στο Αουσβιτς πήγαιναν προς εκτέλεση και κανείς δε γλίτωνε. Εδώ πηγαίναν για ανάκριση με βασανισμούς σύμφωνα με τις νομοθεσίες προηγουμένων εθνικών αυτοκρατόρων, (Lex Cornelia maiestatis) και (Lex Iulia maiestatis) και πολλοί αθωόνοντο όπως ο εθνικός Δημήτριος στην παρ.12 που αθωόθηκε επειδή έκανε από μικρός θυσίες στα είδωλα των αρχαίων.

Εκ του κειμένου που παραθέτεις:
«9. Από τους πρώτους, τότε, που έφεραν, ήταν ο Σιμπλίκιος, ο γιος του Φιλίππου, πρώην Έπαρχος και Ύπατος, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι (όπως ελέχθη) είχε ζητήσει να μάθει από το μαντείο για να κερδίσει το αυτοκρατορικό αξίωμα.»
Εδώ βλέπουμε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι οι φοβίες και οι δεισιδαιμονίες που πότιζαν το άρρωστο μυαλό του Χριστιανού Αυτοκράτορα ήταν και ο λόγος για τα δεινά των αλλόθρησκων. Και αυτό διότι ποτέ πριν δεν υπάρχει καταγραφή δίωξης οποιουδήποτε επειδή προσέφυγε σε κάποιο μαντείο, ποτέ πριν δεν γνωρίζουμε κάποιον Αυτοκράτορα να θεωρεί ως επικίνδυνους τους χρησμούς των μαντείων.

Αυτό λέω κι εγώ. Αυτός ο αυτοκράτορας τι πίστευε? Χριστιανισμό ή τα μαντεία? Απ όλο το κείμενο φαίνεται ότι πίστευε τα μαντεία αλλά ήταν και μ.... με τον τρόπο που δρούσε, μάλλον είχε ψυχολογικά προβλήματα εξουσίας.

Και’γω σου είπα να λες ΟΛΗ την αλήθεια και όχι τις πομπώδεις μυθοπλασίες! Ποιος είναι αυτός ο λαός που…..«πιστοποιεί» ρε Δημήτρη?? Γιατί δεν λες ότι αυτός ο οποίος ομιλεί για τον «λαό που πιστοποίησε» έζησε και έγραψε 4 αιώνες αργότερα??

Εάν έχεις λοιπόν κάποια καταγραφή ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ, και όχι αιώνες αργότερα (!), τότε να μας την αναφέρεις. Ειδάλλως, πες απλά στον κοσμάκη ότι το «θαύμα» είναι (όπως τόσα και τόσα του χριστιανισμού..) ένα ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΟ «ΘΑΥΜΑ»!!

dimitris2:
«Αυτά είναι διαπολιτισμικές σχέσεις. Λέει ο Δαυιδ, κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενοπιόν σου..πολύ παλαιότερα πριν την κλασική ελλάδα.»

Αυτά δεν είναι «διαπολιτισμικές σχέσεις» αγαπητέ αλλά Η ΣΤΥΓΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ. Τίποτα το καινούργιο δεν εισήγαγε ο χριστιανισμός. Απλά μάζεψε από’δω και από’κει δοξασίες και θεολογικές απόψεις και τις συνέγραψε σε μια «Νέα-Καινή-Διαθήκη».

Τα δε λόγια που αποδίδεις στον Δαυίδ, λάβε υπ’όψιν σου πως προέρχονται από ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ που προΰπαρξαν των Εβραίων. Οι δοξασίες της Π.Δ. αποτελούν συμπιλήματα παλαιοτέρων αναφορών. Εξάλλου, τόσο ο Αβραάμ ήταν Χαλδαίος όσο και ο Οσαρσήφ ήταν για μεγάλο διάστημα ιερέας σε Αιγυπτιακό ναό.

dimitris2:
«Αν ο εν λόγω αυτοκράτορας κοίταγε την πίστη του και απέφευγε τις μαντείες που η εκκλησία θεωρεί δαιμονικές, κανείς δεν θα είχε πρόβλημα.»

Σου αρέσει να εθελοτυφλείς και να χρυσώνεις το χάπι φίλτατε, αλλά αυτό είναι πρόβλημα σου. Ο Μαρκελλίνος είναι ξεκάθαρος. Λέει «σαν να είχαν επιβληθεί». Εάν ο Αυτοκράτορας δεν ήταν χριστιανός ΠΟΤΕ δεν θα φοβόταν μια πρακτική που οι πρόγονοι του όλοι την ασπάζονταν. Απλά, με το δηλητήριο της ιουδαϊκής δεισιδαιμονίας ήταν έρμαιο της βούλησης των παπάδων.

dimitris2:
«Στην προηγούμενη παράγραφο έγραψε αρέσκετο να κάνει το δήμιο για όφελος και αποδοχές. Που βλέπεις συναλλαγή με τον εθνικοδεισιδαίμονα αυτοκράτορα?»

Αρέσκετο να κάνει τον δήμιο…….από μόνος του ή μήπως κατόπιν εντολής του Αυτοκράτορα?? Ξέρεις πολλούς δήμιους στην κυριαρχία του Κωνστάντιου που να έστησαν σφαγεία αλλόθρησκων δίχως την έγκριση του? Ξέρεις πολλούς δήμιους που το όφελος τους να προέρχεται από άλλη αρχή πλην του Αυτοκράτορα?

Ο Μαρκελλίνος είναι γροθιά στο πρόσωπο των θεοκάπηλων Βυζαντινών καθαρμάτων. Μια βρομιά που αντί να την αντιμετωπίσεις κατάματα, κλείνεις τα αυτιά σου και τα μάτια σου φίλτατε όπως και η σημερινή διεφθαρμένη εξουσία της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Αλήθεια, ΠΟΤΕ επιτέλους θα γίνεται ειλικρινείς? Διότι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ δεν νομίζω ποτέ!

dimitris2:
«Στο Αουσβιτς πήγαιναν προς εκτέλεση και κανείς δε γλίτωνε. Εδώ πηγαίναν για ανάκριση με βασανισμούς σύμφωνα με τις νομοθεσίες προηγουμένων εθνικών αυτοκρατόρων, (Lex Cornelia maiestatis) και (Lex Iulia maiestatis) και πολλοί αθωόνοντο όπως ο εθνικός Δημήτριος στην παρ.12 που αθωόθηκε επειδή έκανε από μικρός θυσίες στα είδωλα των αρχαίων.»

Πρώτον, πολλοί ήταν αυτοί που γλύτωσαν από το Άουσβιτς φίλτατε. Εάν δεν τα ξέρεις καλά φρόντισε να τα μάθεις. Δεύτερον, ο Μαρκελλίνος εξηγεί ότι στην Σκυθόπολη οδηγούνταν οι αλλόθρησκοι με ψευδεπίγραφες κατηγορίες και στημένες συκοφαντίες. Τρίτον, σε ταύτιση με το Άουσβιτς του Κωνστάντιου κατά των Εθνικών συνέχισαν και άλλοι χριστιανοί Αυτοκράτορες, όπως ο Ιουστινιανός και ο Θεοδόσιος.

Μήπως ξεχνάς τους νόμους του Ιουστινιανού κατά των Εθνικών και της λατρείας τους. Μήπως ξεχνάς τα όσα μας παραδίδει ο Προκόπιος για την απάνθρωπη δράση του Αιμοσταγή Ιουστινιανού?

Ποτέ πριν την επιβολή του χριστιανισμού δεν θανατώνονταν άνθρωποι για τα θρησκευτικά πιστεύω τους αγαπητέ Δημήτρη. ΠΟΤΕ. Οι θρησκευτικές διώξεις (κληρονομιά των χριστιανών από τα καθάρματα προπάτορες τους της Π.Δ.) συνεχίστηκαν μέχρι και την Αναγέννηση.

dimitris2:
«Αυτό λέω κι εγώ. Αυτός ο αυτοκράτορας τι πίστευε? Χριστιανισμό ή τα μαντεία? Απ όλο το κείμενο φαίνεται ότι πίστευε τα μαντεία αλλά ήταν και μ.... με τον τρόπο που δρούσε, μάλλον είχε ψυχολογικά προβλήματα εξουσίας.»

Αν δεν ξέρεις να διαβάζεις να φροντίσεις να μάθεις! Κανένας Εθνικός δεν φοβόταν τις πανάρχαιες πρακτικές των μαντείων και τους συμβολισμούς τους. Οι φοβίες και οι δεισιδαιμονίες αυτές ήταν νοσηρό γέννημα των χριστιανών. Απλά ήταν η αιτία που ψάχνανε για να καθαρίζουνε με τους αλλόθρησκους.

dimitris2:
«Δεν ομιλεί για “χριστιανικό σφαγείο” . Λέει για κάποιον άρρωστο ηγεμόνα που κολλημένος στις δεισιδαιμονίες της αρχαίας εποχής είχε βρει ένα άτομο που το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν το χρήμα και έσφαζε γιαυτό.»

Πολύ θα το’θελες! Ο άρρωστος ηγεμόνας (δεν ήταν ο μοναδικός) ήταν ένας γνήσιος χριστιανός και γόνος χριστιανικής ανατροφής! Οι δεισιδαιμονίες του επομένως προέρχονταν εκ της πίστεως του και τίποτα άλλο. Ξέρεις πολλούς Μωαμεθανούς που να μην τρώνε χοιρινό λόγω……..των όσων πιστεύουνε οι Βουδιστές??

Εάν λοιπόν δεν ήταν χριστιανός τότε δεν θα είχε και αυτό το κόλλημα ο καλός χριστιανός ηγεμόνας σας.

dimitris2:
«Ε! φοβόταν κι αυτός , είχε και τις δεισιδαιμονίες του με τα μαντεία, μπορεί να είχε και μια ψυχασθένεια, τι να του κάνουμε?
Απ τους 800 αυτοκράτορες που κυβέρνησαν στο Βυζάντιο σ αυτόν θα μείνουμε?»

Μόνο που κατά έναν «παράξενο τρόπο» όλοι όσοι άφηναν τα κεφάλια τους στο χριστιανικό σφαγείο ήσαν Εθνικοί. Τι παράξενο έ Δημήτρη??

Εξάλλου, τζάμπα μην μπερδεύεσαι αγαπητέ. Τα ίδια έκαναν και πολλοί άλλοι χριστιανοί αυτοκράτορες. Μήπως θέλεις να δούμε τα όσα μας άφησε ο Προκόπιος για τον Ιουστινιανό? Εδώ τι να έγινε άραγε φίλτατε?

Πάλι έχουμε να κάνουμε με έναν……ψυχασθενή Αυτοκράτορα που…….κατά λάθος καθαρίζει Εθνικούς και απαγορεύει κατά λάθος την λατρεία τους??

quote:

---

Και’γω σου είπα να λες ΟΛΗ την αλήθεια και όχι τις πομπώδεις μυθοπλασίες! Ποιος είναι αυτός ο λαός που…..«πιστοποιεί» ρε Δημήτρη?? Γιατί δεν λες ότι αυτός ο οποίος ομιλεί για τον «λαό που πιστοποίησε» έζησε και έγραψε 4 αιώνες αργότερα??

---

Φίλε άσε τα «ναίδρια» και δες ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ! Η μυθολογία γύρω από τα υποτιθέμενα «θαύματα» αναπτύσσεται ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ, όπως εξάλλου και στην συντριπτική πλειοψηφία. Όλα όσα αποδίδονται στον……….«πολιούχο» της Θεσσαλονίκης είναι προϊόν ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ η οποία γράφηκε 4 ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ!

Αυτό το αντιλαμβάνεσαι?

dimitris2:
«Ο χριστιανισμός εισήγαγε πολλά καινούργια, το να μαζέψει από δω κι από κει τα καλά δεν είναι κακό. Ότι σοφό έχει καταφέρει ο άνθρωπος είναι δώρο Θεού.»

Γιατί τότε δεν κάνεις τον κόπο να μας εξηγήσεις Τι είναι αυτό που εισήγαγε ο χριστιανισμός και δεν προΰπαρξε στον Πλατωνισμό ή στην Ιουδαϊκή εσχατολογία? Η θεωρία της Ανάστασης? Η σταύρωση? Τα θαύματα? Η τριάδα? Η βάπτιση?

ΠΟΥ είναι λοιπόν αγαπητέ το καινούργιο?

dimitris2:
«Μα δεν είχε φοβίες με τις ιουδαϊκές δεισιδαιμονίες. Είχε φοβίες με τους χρησμούς του ναού. Φοβία σημαίνει ότι φοβάμαι κάτι επειδή πιστεύω σ΄αυτό.»

Φοβία σημαίνει μου έχουνε μάθει ότι υπάρχει Σατανάς και Κόλαση! Μου έχουνε μάθει ότι υπάρχει ο κακός Διάβολος και ο καλός Χριστούλης που θα με σώσει εάν δηλώνω πίστη και υποταγή! Αυτό είναι φοβία και δεισιδαιμονία.

Όλη η θεώρηση του χριστιανικού στερεώματος αναπτύσσεται στην αγαποφοβία.

Εφόσον μάθανε λοιπόν στον θρησκόληπτο Αυτοκράτορα ότι υπάρχουνε Δαίμονες κακοί και Σατανάδες, εφόσον του μάθανε ότι οι Δαίμονες κατοικούν στα αγάλματα και εκπορεύονται από τους ειδωλολάτρες, ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ?

Εξάλλου, θα βεβαιωθείς πλήρως εάν κοιτάξεις τα Έδικτα που εξέδιδαν οι Βυζαντινοί κατά της λατρείας των Εθνικών, όπου και τους κατηγορούσαν για δαιμόνια και κάθε είδους διαβολική σύμπραξη.

Εάν δεν είχε ασπαστεί την ασιατική δεισιδαιμονία των Ιουδαίων ο αυτοκράτορας τότε απλά δεν θα θεωρούσε τους χρησμούς και τα μαντεία ως Δαιμονικά. Όπως και όλοι πριν εκχριστιανιστούνε.

dimitris2:
«Και δε βλέπεις αγαπητέ τα χιλιάδες θύματα των εκατοντάδων πολέμων μεταξύ των ελλήνων που κατόπιν χρησμού έτρεχαν στην μάχη, αλλά έμεινες σε έναν σχιζοφρενή αυτοκράτορα του βυζαντίου, που δικός σας ήταν εθνικός, γιατί η ορθοδοξία απαγορεύει την πίστη σε μαντεύματα, που σκότωνε σύμφωνα με τους χρησμούς του μαντείου.»

Άσχετε Δημήτρη, με το συμπάθιο δηλαδή, κανένας πόλεμος δεν έγινε λόγω θρησκοληψίας και πίστης. Οι πόλεμοι γινόντουσαν είτε συμφωνούσε το μαντείο είτε όχι! Ήταν απλά η παράδοση τους τα μαντεία.

Είναι όπως και οι 10 εντολές του χριστιανικού δόγματος, όπως και όσοι προσέρχονται για να μεταλάβουνε στις εκκλησιές: κανένας δεν τηρεί τις 10 εντολές, αν και αυτό δηλώνουνε μέσω της αποδοχής της πίστεως τους (πρωτίστως οι παπάδες!) αλλά και ελάχιστοι νηστεύουνε πριν περάσουνε την εξαγνιστική πασαρέλα του να μεταλάβουνε. Τώρα το αντιλαμβάνεσαι?

dimitris2:
«Άλλο δήμιος με όφελος και αποδοχές και άλλο δημόσιος υπάλληλος. Ο Μαρκελλίνος μας λέει ότι ήταν με όφελος και αποδοχές. Ο ίδιος θα μπορούσε να κατασκευάσει θύματα.»

Δημήτρη, ας κρατήσουμε ένα επίπεδο σοβαρότητας. Είπαμε, το λέει ο Μαρκελλίνος δηλαδή, ότι ο δήμιος εκκίνησε το έργο του με εντολή του αυτοκράτορα. Επίσης, αν και το σφαγείο έδρασε για πάνω από δυο δεκαετίες, δεν είδαμε καμία «αντίδραση αγάπης» από τους χριστιανούς ιερωμένους. Η έχεις να μας υποδείξεις τίποτα αντιρρήσεις των τοπικών ιερέων της.......Εν Χριστώ ζωής?

Μπορεί να ξεγελάς τον εαυτό σου φίλτατε ή να θέλεις να ρίξεις σκόνη στα μάτια των αναγνωστών, αλλά η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά είχανε υποκινηθεί από τους χριστιανούς ζηλωτές και την πνευματική λαίλαπα της ασιατικής δεισιδαιμονίας που τους διάκρινε.

dimitris2:
«Ο Μαρκελλίνος είναι γροθιά στους ναούς με τα ραβασάκια, τύπου, φέρε μου να σου πω τη μοίρα σου. Μια θρησκεία που την κατάντησαν σε επίπεδο σημερινής τσιγγάνας.»

Γιατί, τα ευχέλαια σας (αντί χρημάτων!) ΤΙ είναι? Τα τρισάγια σας ΤΙ είναι? Οι «άγιοι» ραντισμοί σας κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς ΤΙ είναι?

Τότε τουλάχιστον έμεναν οι ιερείς στα μαντεία, ενώ η χριστιανική επαιτεία με τους μαυροφορεμένους εξορκιστές περιφέρεται ανά την χώρα, μαζεύοντας χρήμα και……«δαίμονες» από χωριό σε χωριό, κάνοντας την τσιγγάνα……να ωχριά μπροστά τους!!

dimitris2:
«Ο μεγαλύτερος που πέρασε στον πλανήτη ήταν ο Σωκράτης.
Θα μου πεις τώρα ότι τον φάγατε για κοινωνικούς λόγους και όχι για θρησκευτικούς.»

Είπαμε, ότι η κατηγορία της Αθεΐας δεν έχει ΤΙΠΟΤΑ το κοινό με την χριστιανική έννοια. Χώνεψε το πια.

Και άντε να δεχθούμε πως ο Σωκράτης και λίγοι ακόμα ήταν θύματα αυτής της θεώρησης. Έ και? Τα εκατομμύρια θύματα που πέσανε κάτω από την μισαλλόδοξη σκιά της Βίβλου ΤΙ ΕΙΝΑΙ? Ο μεσαίωνας ΤΙ ΕΙΝΑΙ? Τα θύματα των βυζαντινών αυτοκρατόρων ΤΙ ΕΙΝΑΙ? Οι χιλιάδες αφορισμοί και τα συγχωροχάρτια σας ΤΙ ΕΙΝΑΙ?

quote:

---

dimitris2:
«Ο χριστιανισμός εισήγαγε πολλά καινούργια, το να μαζέψει από δω κι από κει τα καλά δεν είναι κακό. Ότι σοφό έχει καταφέρει ο άνθρωπος είναι δώρο Θεού.»

Γιατί τότε δεν κάνεις τον κόπο να μας εξηγήσεις Τι είναι αυτό που εισήγαγε ο χριστιανισμός και δεν προΰπαρξε στον Πλατωνισμό ή στην Ιουδαϊκή εσχατολογία? Η θεωρία της Ανάστασης? Η σταύρωση? Τα θαύματα? Η τριάδα? Η βάπτιση?

ΠΟΥ είναι λοιπόν αγαπητέ το καινούργιο?

---

Πιστεύεις αγαπητή μου πως οι διδαχές, οι προτροπές και η συμπεριφορά του Θεού που συναντάμε στην Παλαιά Διαθήκη, σκοπεύουν στο να μην τρομάξουν? Πιστεύεις ότι τα όσα άθλια εξιστορούνται στην Παλαιά Διαθήκη καταλήγουν ώστε να μου υποδείξουνε πώς να σωθώ……μόνος μου?

Και τα λέω αυτά διότι ο ίδιος ο Χριστός είπε και ξεκαθάρισε τα εξής:

Α) «Αν πιστεύετε στον Μωϋσή πιστεύετε και σε μένα γιατί για μένα εκείνος έγραψε κι αν δεν πιστεύετε στα γραπτά εκείνου πως θα πιστεύετε στα λόγια μου?» (Ιωάννης Ε’46-47)

Β) «Ερευνάτε τις γραφές γιατί εκείνες περιέχουν μαρτυρίες για μένα» Και φυσικά εννοεί την Παλαιά Διαθήκη καθώς η Καινή δεν είχε ακόμα καν γραφεί. (Ιωάννης Ε’39)

Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο δρόμος που εννοείς? Από πού επιλέγεις και γιατί? Θα ήθελα μια τεκμηρίωση πριν περάσουμε σε περαιτέρω κείμενα και πράξεις.

Νεφέλη:
«...Αντιθέτως, και ο Παύλος και ο Χριστός ουδέποτε κατηγόρησαν τους Εθνικούς. Και ο Παύλος είχε γράψει στην προς Ρωμαίους επιστολή "δεν υπάρχει προσωποληψία στο Θεό.»

Ποια είναι τα εχέγγυα σου πως ο Παύλος είναι ένας συνεχιστής του οράματος του Ιησού ώστε να τους σχετίζεις?

Ας δούμε τον «θρησκευτικό» Λόγο του Φαρισαίου Παύλου:

«οι δούλοι, υπακούετε τοις κατά σάρκα κυρίοις μετά φόβου και τρόμου εν απλότητι της καρδίας υμών ως τω Χριστώ, μη κατ’οφθαλμοδουλίαν ως ανθρωπάρεσκοι, αλλ’ως δούλοι Χριστού ποιούντες το θέλημα του Θεού εκ ψηχής, μετ’ευνοίας δουλεύοντες ως τω Κυρίω και ουκ ανθρώποις» (Προς Εφεσίους VI, 5-8)

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο συγγραφέας αυτής της επιστολής, ευθυγραμμίζοντας το μήνυμα του προς τις επιταγές των νέων του συμμάχων, των ρωμαίων αυτοκρατόρων, συμβουλεύει τους δούλους να υπηρετούνε τα αφεντικά τους ΟΧΙ ΜΟΝΟ «κατ’οφθαλμοδουλίαν», αλλά ΚΑΙ «εκ ψυχής». Ακόμα, ΤΑΥΤΙΖΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ την υπακοή στους κυρίους τους με ΤΗΝ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟ ΘΕΟ!

Το μόνο που ζητάει, και αυτό ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ, από τους ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΔΟΥΛΟΚΤΗΤΕΣ είναι: «…το δίκαιον και την ισότητα τοις δούλοις παρέχεσθε, ειδότες ότι και υμείς έχετε κύριον εν ουρανώ» (Προς Κολοσαείς IV,1)

Είναι λοιπόν αγαπητή Νεφέλη αυτός ο Λόγος του Ιησού? Υπήρξε ο Ιησούς συνδετικός κρίκος μεταξύ εξουσίας και Θεού?

Πριν προτρέξεις να μου απαντήσεις να σου υπενθυμίσω κάτι σχετικά απλό: πολλοί χριστιανοί του 2ου αιώνα ήτανε αντίθετοι ως προς την αναγνώριση των υποτιθέμενων επιστολών του Παύλου, όπως μας γράφει σχετικά ο Ευσέβιος στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» (ΙΙΙ,27 και IV ,29) και το ίδιο μας βεβαιώνει και ο Ειρηναίος.

Ο χριστιανός απολογητής Ιουστίνος, παρ’όλη την ορθοδοξία του, ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΑΥΛΟ». Πώς είναι δυνατόν να αγνοούσε αυτός ο ένθερμος χριστιανός σχεδόν 150 χρόνια μετά την σταύρωση τον Απόστολο Παύλο, που ήτανε λογικά προγενέστερος του αλλά και επικαλούνταν θεοπνευστία?

Νεφέλη:
«Η διδαχή του Χριστού υπήρξε ξεκάθαρα ενάντια σε όλ΄ αυτά, αλλά βλέπεις δεν βόλευε αυτούς που θέλανε "την κουτάλα" κι αρχίσανε τα "κόψε-ράψε" για να φέρουν τα διδάγματα στα μέτρα και συμφέροντά τους.»

Θαρρώ ότι θέλεις να αναφερθείς σε μια πλευρά των γνωστικών χριστιανών και όχι του κοσμικού σχολαστικισμού που κατάντησε. Είναι όμως κάτι που ουδέποτε άνθισε.

Να ξεκαθαρίσουμε ότι όποιος ασπάζεται την Παλαιά Διαθήκη δέχεται και μια σειρά δεισιδαιμονικών πράξεων και πρακτικών, κατάρες, σφαγές και βάναυσες τιμωρίες. Και χριστιανισμός, όπως σήμερα έχει, δίχως την Π.Δ. δεν υφίσταται.

Εάν ανοίξουμε λοιπόν αυτό το κεφάλαιο τότε να είσαι σίγουρη αγαπητή Νεφέλη πως τα ξόρκια και οι μαγγανείες των παπάδων είναι πλήρως δικαιολογημένα. Μήπως δεν ήταν ο Ιησούς αυτός που καταράστηκε την Συκιά? Μήπως δεν ήταν αυτός που ξόρκιζε δαιμόνια και δαιμονισμένους?

Επομένως, είχανε και έχουνε κάθε αντίκρισμα οι παπάδες να κάνουνε τα όσα άθλια συνεχίζουνε. Εξορκισμούς παρέλαβαν, εξορκισμούς και κάνουνε. Κατάρες παρέλαβαν, κατάρες και ψέλνουνε εκ του άμβωνος. Θαύματα παρέλαβαν, θαύματα και συντηρούν.

Ως συνήθως το ιερατείο , δεν δρούσε χώρια απ την πολιτεία.
πχ.
Φαρισταίοι, σημερινοί και αρχαίοι έλληνες,

“Τα δε άλλα σιγώ την θεόν (Άρτεμη) φοβουμένη ,- τούνομα ης καλόν μόνον. Θυω γαρ όντος του νόμου (Ιφιγ. Εν ταύρ.35) αφήνει δηλαδή να εννοηθεί ότι αν δεν έθυε θα έθυε την ίδια ο νόμος για να εξευμενίσει τα πνεύματα των πολιτών όπως έγινε με το Σωκράτη.”

Δικαίωμά σου να μην πιστεύεις ότι υπήρχε Παύλος και να χρησιμοποιείς ταύτοχρονα χωρία του.

Σου λέω κι εγώ ότι δεν υπήρξε ο Αριστοτέλης. Ή ότι οι Μεταπλατωνικοί δεν ήσαν υπαρκτά πρόσωπα αλλά γράφτηκαν απ τους βυζαντινούς.

Ας πούμε τώρα ότι υπήρξε Παύλος.
Αυτός δεν τα έβαλε πρώτος με τους εβραίους στην προς εβραίους επιστολή?. Αυτός δεν ράπισε τον Πέτρο επειδή ο Πέτρος ήθελε να ακολουθήσει τον νόμο της παλαιάς.?
Αν έγραψε άλλος τις επιστολές του, ένα άτομο γιατί είναι όλες ίδιου ύφους και προς διάφορες πόλεις.
Ο σωκράτης δεν έγραψε τίποτα. Τα έγραψε ο Πλάτων. Ο Ηράκλειτος πάλι δεν έγραψε τίποτα. Ο πλάτων μπορεί να μην έγραψε αυτά που πίστευε ο Σωκράτης. Ο Πλάτων μπορεί να είχε άλλο όνομα.
Σημασία έχει το γραπτό και όχι ο συγγραφέας. Οταν μας δείχνουν την αρετή δεν κοιτάμε το δάχτυλο.

ΤΟ ΑΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΑΠΟ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΑΤΟΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ Η ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ ΤΟ ΑΤΟΜΟ
ΟΣΟ ΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΓΟ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΣΟ ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΑΣΧΟΛΗΤΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΑΥΤΟ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΛΑΤΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟ ΚΑΙ Λ.Π. ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΗΘΟΡΑ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΤΟΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΔΕΝ ΣΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΡΓΙΑ Η ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ;

Η Παλαιά Διαθήκη είναι γραμμένη σε άλλες εποχές, κάτω από άλλες συνθήκες και απευθύνεται σε «άλλο» (κοινωνικά) λαό. Ο Χριστός δίδαξε «θα θερίσεις ότι έσπειρες» και πιστεύω ότι αυτό δεν απέχει καθόλου από την δημοκρατική και δίκαιη άποψη των αρχαίων Ελλήνων...
Μην ξεχνάς ότι ο Χριστός είναι δισυπόστατος, παρόλο που αν το πεις αυτό σε παπά θα φουρκιστεί. Ο Χριστός δεν δίδαξε μονάχα αγάπη, δίδαξε και δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη από φύση της δεν γίνεται να είναι πάντα αγάπη, ευσπλαχνία κλπ. Όταν χρειάζεται (και επιβάλλεται) ο άδικος θα τιμωρηθεί. Κι όσο πιο σκληρή η αδικία που διέπραξε, τόσο πιο σκληρή και η τιμωρία. Που βλέπεις το παράλογο;
…Σάμπως και οι αρχαίοι Θεοί δεν είναι όλοι δισυπόστατοι; Καλοί, καλοί… μέχρι να τους πατήσεις τον κάλο και τότε θα σε πάρει και θα σε σηκώσει!

Schwabe: <<Και τα λέω αυτά διότι ο ίδιος ο Χριστός είπε και ξεκαθάρισε τα εξής:
Α) «Αν πιστεύετε στον Μωϋσή πιστεύετε και σε μένα γιατί για μένα εκείνος έγραψε κι αν δεν πιστεύετε στα γραπτά εκείνου πως θα πιστεύετε στα λόγια μου?» (Ιωάννης Ε’46-47)
Β) «Ερευνάτε τις γραφές γιατί εκείνες περιέχουν μαρτυρίες για μένα» Και φυσικά εννοεί την Παλαιά Διαθήκη καθώς η Καινή δεν είχε ακόμα καν γραφεί. (Ιωάννης Ε’39)
Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο δρόμος που εννοείς? Από πού επιλέγεις και γιατί? Θα ήθελα μια τεκμηρίωση πριν περάσουμε σε περαιτέρω κείμενα και πράξεις.>>

Διαβάζοντας ολόκληρο το κεφάλαιο που αναφέρεις, τα συμπεράσματα είναι τελείως διαφορετικά απ΄ αυτά στα οποία καταλήγεις. Περιληπτικά: ο Χριστός τους λέει ότι «ο Μωυσής στον οποίο πιστεύετε, προφήτευσε την έλευσή μου. Αφού πιστεύετε αυτόν, γιατί δεν πιστεύετε ότι εγώ είμαι αυτός για τον οποίο σας είπε ο Μωυσής;»

Schwabe: <<Ποια είναι τα εχέγγυα σου πως ο Παύλος είναι ένας συνεχιστής του οράματος του Ιησού ώστε να τους σχετίζεις?>>

Κατ΄ αρχάς όταν μιλώ για τον Χριστό, αφήνω τους παπάδες και τα ιερατεία στην άκρη. Δεν πρόκειται να βγάλουμε άκρη έτσι, γιατί όπως ήδη προείπα, αυτοί το «κόψε-ράψε» το έχουν αναγάγει σε υψηλή τέχνη!
Ο Παύλος είπε πολλά πράματα που σαφέστατα αντιφάσκουν με την διδασκαλία του Χριστού. Αυτό από μόνο του δεν τον καθιστά άξιο συνεχιστή.
Από την άλλη όμως, είπε κι άλλα πολλά τα οποία όχι μόνο συμφωνούν με την διδασκαλία του Χριστού, αλλά και βοηθούν τον αναγνώστη να την καταλάβει καλύτερα (κάτι σαν Πατάκης δηλαδή ). Ένα απ΄ αυτά ήταν και το σημείο που ανέφερα περί Εθνικών.

Schwabe: <<τότε να είσαι σίγουρη αγαπητή Νεφέλη πως τα ξόρκια και οι μαγγανείες των παπάδων είναι πλήρως δικαιολογημένα>>

Συνομιλείτε με μάγισσα φίλτατε… Έχω πλήρη επίγνωση του τι είναι δικαιολογημένο και τι όχι στα δρώμενα των παπάδων. Όπως έχω πλήρη επίγνωση ότι πάμπολλα απ΄ αυτά έχουν τις ρίζες τους στα ελληνικά δρώμενα, κι όχι στα εβραϊκά…

Schwabe: <<Μήπως δεν ήταν ο Ιησούς αυτός που καταράστηκε την Συκιά? >>

Ο Χριστός δεν καταράστηκε την συκιά γενικώς, αλλά μια συγκεκριμένη συκιά επειδή πολύ απλά… τα πήρε! (όσο περίεργο κι αν σου ακούγεται αυτό). Το ότι δεν καταράστηκε γενικώς τις συκιές προκύπτει απ΄ το ότι έχει χρησιμοποιήσει τα σύκα σε παραβολή του, με κάθε άλλο παρά υποτιμητικό ύφος.
Το ότι εκνευρίστηκε, προκύπτει απ΄ το ότι ο Χριστός είναι πρώτα ΑΝΘΡΩΠΟΣ! Όπως κι ο ίδιος έλεγε, υπήρξε «Υιός του Ανθρώπου». Κι ως άνθρωπος, είχε στιγμές αδυναμίας -όπως πριν τον συλάβουν που για λίγο λιποψύχησε- και στιγμές οργής -όπως στον ναό με τους εμπόρους και… την στιγμή με την συκιά-.
Όπως εσύ (κι ο καθένας μας) εάν δίψαγες, πήγαινες να βάλεις νερό και η ΕΥΔΑΠ είχε διακοπή, θα το έριχνες το καντήλι σου... ε, κάπως έτσι

Schwabe: <<Μήπως δεν ήταν αυτός που ξόρκιζε δαιμόνια και δαιμονισμένους?>>

Και πολύ καλά έκανε! Ο εξορκισμός μιαρών οντοτήτων δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση! Θέλει τρομερό ψυχικό σθένος για κάτι τέτοιο και κάθε άλλο παρά «μαγγανιές» θεωρείται.
Όπως και τα θεραπευτικά θαύματα που έκανε, αλλά και τα άλλα... Όπως και η ανάσταση του Λαζάρου (που εντάσσεται στις πρακτικές της εντελώς δικής μας νεκρομαντείας)...
Να πω κι άλλα;

Schwabe: <<ΠΟΥ βλέπεις λοιπόν τον Ιησού που ομιλείς?>>

Η Παλαιά Διαθήκη είναι γραμμένη σε άλλες εποχές, κάτω από άλλες συνθήκες και απευθύνεται σε «άλλο» (κοινωνικά) λαό. Ο Χριστός δίδαξε «θα θερίσεις ότι έσπειρες» και πιστεύω ότι αυτό δεν απέχει καθόλου από την δημοκρατική και δίκαιη άποψη των αρχαίων Ελλήνων...
Μην ξεχνάς ότι ο Χριστός είναι δισυπόστατος, παρόλο που αν το πεις αυτό σε παπά θα φουρκιστεί. Ο Χριστός δεν δίδαξε μονάχα αγάπη, δίδαξε και δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη από φύση της δεν γίνεται να είναι πάντα αγάπη, ευσπλαχνία κλπ. Όταν χρειάζεται (και επιβάλλεται) ο άδικος θα τιμωρηθεί. Κι όσο πιο σκληρή η αδικία που διέπραξε, τόσο πιο σκληρή και η τιμωρία. Που βλέπεις το παράλογο;
…Σάμπως και οι αρχαίοι Θεοί δεν είναι όλοι δισυπόστατοι; Καλοί, καλοί… μέχρι να τους πατήσεις τον κάλο και τότε θα σε πάρει και θα σε σηκώσει!

Schwabe: <<Και τα λέω αυτά διότι ο ίδιος ο Χριστός είπε και ξεκαθάρισε τα εξής:
Α) «Αν πιστεύετε στον Μωϋσή πιστεύετε και σε μένα γιατί για μένα εκείνος έγραψε κι αν δεν πιστεύετε στα γραπτά εκείνου πως θα πιστεύετε στα λόγια μου?» (Ιωάννης Ε’46-47)
Β) «Ερευνάτε τις γραφές γιατί εκείνες περιέχουν μαρτυρίες για μένα» Και φυσικά εννοεί την Παλαιά Διαθήκη καθώς η Καινή δεν είχε ακόμα καν γραφεί. (Ιωάννης Ε’39)
Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο δρόμος που εννοείς? Από πού επιλέγεις και γιατί? Θα ήθελα μια τεκμηρίωση πριν περάσουμε σε περαιτέρω κείμενα και πράξεις.>>

Διαβάζοντας ολόκληρο το κεφάλαιο που αναφέρεις, τα συμπεράσματα είναι τελείως διαφορετικά απ΄ αυτά στα οποία καταλήγεις. Περιληπτικά: ο Χριστός τους λέει ότι «ο Μωυσής στον οποίο πιστεύετε, προφήτευσε την έλευσή μου. Αφού πιστεύετε αυτόν, γιατί δεν πιστεύετε ότι εγώ είμαι αυτός για τον οποίο σας είπε ο Μωυσής;»

Schwabe: <<Ποια είναι τα εχέγγυα σου πως ο Παύλος είναι ένας συνεχιστής του οράματος του Ιησού ώστε να τους σχετίζεις?>>

Κατ΄ αρχάς όταν μιλώ για τον Χριστό, αφήνω τους παπάδες και τα ιερατεία στην άκρη. Δεν πρόκειται να βγάλουμε άκρη έτσι, γιατί όπως ήδη προείπα, αυτοί το «κόψε-ράψε» το έχουν αναγάγει σε υψηλή τέχνη!
Ο Παύλος είπε πολλά πράματα που σαφέστατα αντιφάσκουν με την διδασκαλία του Χριστού. Αυτό από μόνο του δεν τον καθιστά άξιο συνεχιστή.
Από την άλλη όμως, είπε κι άλλα πολλά τα οποία όχι μόνο συμφωνούν με την διδασκαλία του Χριστού, αλλά και βοηθούν τον αναγνώστη να την καταλάβει καλύτερα (κάτι σαν Πατάκης δηλαδή ). Ένα απ΄ αυτά ήταν και το σημείο που ανέφερα περί Εθνικών.

Schwabe: <<τότε να είσαι σίγουρη αγαπητή Νεφέλη πως τα ξόρκια και οι μαγγανείες των παπάδων είναι πλήρως δικαιολογημένα>>

Συνομιλείτε με μάγισσα φίλτατε… Έχω πλήρη επίγνωση του τι είναι δικαιολογημένο και τι όχι στα δρώμενα των παπάδων. Όπως έχω πλήρη επίγνωση ότι πάμπολλα απ΄ αυτά έχουν τις ρίζες τους στα ελληνικά δρώμενα, κι όχι στα εβραϊκά…

Schwabe: <<Μήπως δεν ήταν ο Ιησούς αυτός που καταράστηκε την Συκιά? >>

Ο Χριστός δεν καταράστηκε την συκιά γενικώς, αλλά μια συγκεκριμένη συκιά επειδή πολύ απλά… τα πήρε! (όσο περίεργο κι αν σου ακούγεται αυτό). Το ότι δεν καταράστηκε γενικώς τις συκιές προκύπτει απ΄ το ότι έχει χρησιμοποιήσει τα σύκα σε παραβολή του, με κάθε άλλο παρά υποτιμητικό ύφος.
Το ότι εκνευρίστηκε, προκύπτει απ΄ το ότι ο Χριστός είναι πρώτα ΑΝΘΡΩΠΟΣ! Όπως κι ο ίδιος έλεγε, υπήρξε «Υιός του Ανθρώπου». Κι ως άνθρωπος, είχε στιγμές αδυναμίας -όπως πριν τον συλάβουν που για λίγο λιποψύχησε- και στιγμές οργής -όπως στον ναό με τους εμπόρους και… την στιγμή με την συκιά-.
Όπως εσύ (κι ο καθένας μας) εάν δίψαγες, πήγαινες να βάλεις νερό και η ΕΥΔΑΠ είχε διακοπή, θα το έριχνες το καντήλι σου... ε, κάπως έτσι

Schwabe: <<Μήπως δεν ήταν αυτός που ξόρκιζε δαιμόνια και δαιμονισμένους?>>

Και πολύ καλά έκανε! Ο εξορκισμός μιαρών οντοτήτων δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση! Θέλει τρομερό ψυχικό σθένος για κάτι τέτοιο και κάθε άλλο παρά «μαγγανιές» θεωρείται.
Όπως και τα θεραπευτικά θαύματα που έκανε, αλλά και τα άλλα... Όπως και η ανάσταση του Λαζάρου (που εντάσσεται στις πρακτικές της εντελώς δικής μας νεκρομαντείας)...
Να πω κι άλλα;

Schwabe: <<ΠΟΥ βλέπεις λοιπόν τον Ιησού που ομιλείς?>>