- Ποιός ήταν ο πατέρας του Χριστού? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Μία απορία έχω:
Εγραφε ο Κένταυρος greeklish; ![]()
![]()
(σίγουρα πάντως, όχι ο Χείρωνας...)
Και για να σοβαρευτώ λίγο,
θα σε παρακαλούσα να γράφεις στα ελληνικά, εκτός εάν υπάρχει κάποιο τεχνικό πρόβλημα που σε εμποδίζει γιαυτό, οπότε μπορείς να συμβουλευτείς τα θέματα:
Προτάσεις - Λύσεις για την αποφυγή των Greeklish !
Σχετικά τώρα με τον μπαμπά του Χριστού, θα ήθελα να σε ρωτήσω:
Ποιά είναι για σένα η χρησιμότητα της γνώσης αυτής που θέλεις να πάρεις;
(δεν είναι ρητορική η ερώτηση)
κάνε κλικ!![]()
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Μην αποκλέιεις τίποτε εκτων προτέρων.
Ο Βούδας ,όπως και πολλοί Ινδοί, Κινέζοι και άλλων λαών ακόμη σοφοί είχαν πολλά κοινά στοιχεία στη φιλοσοφία τους με τον Ορφέα και το Σωκράτη χωρία να τους έχουν διαβάσει. Δεν έκλεψε κανένας από τον άλλο,απλά συμπίπτουν γιατί αντλούν από κοινή πηγή. Ο μοίως δε θα πρέπει να ξεκινάς με την υπόθεση ότι ο Χριστός διάβασε τον Ορφέα ή τους αρχαίους έλληνες φιλοσόφους. Δε σημαίνει τίποτε είτε ους διάβασε είτε όχι.
Όσο για το ποιος ήταν πατέρας του θα πρ΄πει να ανρωτηθούμε γιατί οι βουδιστές λένε το ίδο για το Βούδα; Η ιδέα της άνευ συνευρέσεως σύλληψης δεν ξεκίνησε από τους χριστιανούς. Και γιατί να την αποκλείσουμε τη στιγμή που είναι γνωστό ότι μερικοί άνθρωποι έχουν την ικανότητα να βοηθάνε την υλοποίηση "άυλων" όντων. ΘΑ έχεις ακούσει για την ταινία "αόρατος εραστής" φαντάζομαι. Οπότε γιατί να αποκλέισουμε να συνέβη όντως κάτι τέτοιο τη στιγμή που δεχόμαστε ότι μπορούν όντα να υλοποιηθούν; Εννοείτε ότι θα πρέπει να ασχοληθείς λίγο με την ιστορία του πνευματισμού και με τα πνευματιστικά πειράματα
για να δεις ότι είναι αλήθεις αυτό που λές. Σαν αρχή δες το www.fst.ogr και τα λέμε.
Όλα είναι τέλεια
Όλα είναι τέλεια
Το ερώτημα που θέτεις απασχόλησε και απασχολεί συνεχώς τους ανθρώπους. Βέβαια, η ιστορία έχει δώσει προ πολλού απαντήσεις στο θέμα του εάν υπήρξε ή όχι κάποιος που να ανταποκρίνεται στα όσα μαρτυρούν τα κείμενα της χριστιανοσύνης.
Οφείλει λοιπόν ο καθένας να ερευνήσει και να δει πίσω από συμφέροντα και κοσμικές εξουσίες. Η έννοια ενός «Χριστού» είναι συνάμα μια πανανθρώπινη αξία.
Αυτά που ακολουθούν τα έχω δημοσιεύσει και παλαιότερα, αποτελούν όμως μια πραγματικότητα που η ιστορική καταγραφή αναδεικνύει.
Για τη ζωή του Χριστού λοιπόν, δεν υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες, εκτός των Ευαγγελίων. Οι λιγοστές πληροφορίες από εξωβιβλικές πηγές, όπως τα έργα των Σουητώνιου, Ιώσηπου και Τάκιτου ή το Ταλμούδ, ΔΕΝ είναι σύγχρονες του Ιησού και αναφέρονται ΕΜΜΕΣΑ σ' αυτόν, χωρίς να δίνουν αξιόλογες πληροφορίες, κυρίως όμως, θεωρούνται εξόχως αμφίβολης εγκυρότητας.
Καταρχήν, ο Φίλων ο Αλεξανδρινός (~30 π.Χ.- 54 μ.Χ.), Εβραίος φιλόσοφος με θαυμασμό προς τον ελληνικό πολιτισμό, ο οποίος είχε ενεργό ρόλο εκπροσώπησης των Εβραίων στη Ρώμη, έγραψε σημαντικά ιστορικά και φιλοσοφικά έργα, αλλά ΔΕΝ αναφέρει τίποτα για το Χριστό και τη διδασκαλία του, ενώ περιγράφει στα έργα του μέχρι και ασήμαντες λεπτομέρεις από τη ζωή των Ιουδαίων της εποχής του.
Ο Ιώσηπος Φλάβιος (Josephus Flavius, 37-100 μ.Χ.), ιστορικός με αριστοκρατική καταγωγή και θρησκευτική μόρφωση, έζησε στην Παλαιστίνη, πήρε μέρος στον ιουδαϊκό πόλεμο μέχρι την καταστροφή της Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.) και αιχμαλωτίστηκε από τους Ρωμαίους. Στα βιβλία του «Πόλεμος των Ιουδαίων» και «Ιουδαϊκές Αρχαιότητες» περιγράφει ο Ιώσηπος με λεπτομέρειες διάφορα περιστατικά από την απώτερη και πρόσφατη ιστορία του λαού του, αναφέρεται σε διάφορες εβραϊκές αιρέσεις κτλ., δεν κάνει όμως ΚΑΜΙΑ αναφορά σε «χριστιανούς».
Σε κάποιο σημείο των «Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων» αναφέρεται όμως απρόσμενα και μάλλον επαινετικά στη δραστηριότητα και τα θαύματα του Χριστού (!), τον οποίο αποκαλεί Μεσσία. Οι ιστορικοί, κρίνοντας από το γεγονός ότι ο Ιώσηπος ήταν πιστός στην ιουδαϊκή θρησκεία και διέθετε βαθειά μόρφωση για θρησκευτικά και ιστορικά θέματα, συνάγουν το συμπέρασμα ότι η αναφορά του Ιώσηπου στο Χριστό οφείλεται σε μεταγενέστερη προσθήκη στο έργο του.
Αυτό το σκεπτικό ενισχύεται κι από το γεγονός ότι ο Ωριγένης (3ος αιώνας), πατέρας της χριστιανικής εκκλησίας, κατηγορεί σε κείμενό του τον Ιώσηπο ότι δεν δέχεται πως ο Χριστός ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας της ιουδαϊκής θρησκείας. Αντίθετα, ο Ευσέβιος που έζησε τον 4ο αιώνα, θεωρεί δεδομένη την αναφορά του Ιώσηπου στον Χριστό ως Μεσσία. Έτσι συμπεραίνεται ότι η προσθήκη στα γραπτά του Ιώσηπου έγινε εκείνο το χρονικό διάστημα και με προφανείς σκοπούς.
Το Ταλμούδ αναφέρεται στον Ιησού σε κεφάλαιο που γράφτηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. τον ονομάζει όμως τις πιο πολλές φορές Μπεν Σταντά ή Μπεν Παντιρά και τον συνδέει με πρόσωπα και περιστατικά που συνέβησαν περίπου 100 χρόνια πριν από αυτά που αναφέρονται στα Ευαγγέλια.
Την εποχή που γράφτηκε αυτό το μέρος του Ταλμούδ υπήρχε όμως ήδη εξάπλωση του Χριστιανισμού και γι' αυτό είναι ανεξήγητη η αντίφαση..... Πιθανολογείται λοιπόν ότι στο Ταλμούδ καταγράφηκαν όχι οι «επίσημες» χριστιανικές απόψεις, οι οποίες έτσι κι αλλιώς δεν είχαν διαμορφωθεί ακόμα, αλλά εκείνες κάποιας από τις πολλές «χριστιανικές κοινότητες» που είχαν δημιουργηθεί στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και ΔΕΝ ΕΙΧΑΝΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΡΦΗ.
Ο διακεκριμένος στωικός φιλόσοφος Σενέκας που έζησε τον 1ο χριστιανικό αιώνα, αν και εκφράζει στα έργα του φιλοσοφικές απόψεις που δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτές του χριστιανισμού και γι' αυτό επαινείται από τους πατέρες Τερτυλλιανό και Ιερώνυμο, δεν κάνει στα έργα του ΚΑΜΙΑ αναφορά στο Χριστό και στους χριστιανούς, παρ' ότι σχολιάζει επιπτώσεις στην πολιτική της Ρώμης από διάφορα σημαντικά και ασήμαντα γεγονότα της εποχής. Γι' αυτό πιθανολογείται ότι, αυτό που καθιερώθηκε αργότερα ως «χριστιανική διδασκαλία», έχει εμπλουτιστεί, μεταξύ άλλων, με υλικό από τη φιλοσοφία του Σενέκα και όχι ότι ο Σενέκας απηχεί τις, έτσι κι αλλιώς ακόμα αδιαμόρφωτες, χριστιανικές απόψεις.
Ο ιστορικός Τάκιτος (Publius Cornelius Tacitus, ~55 - 115) αναφέρεται στα «Χρονικά» που γράφτηκαν το έτος 155, με εχθρικό ύφος στους χριστιανούς, πράγμα που σημαίνει ότι κατά το δεύτερο χριστιανικό αιώνα είχαν ήδη συγκροτηθεί και ήταν υπολογίσιμες οι ομάδες οπαδών του χριστιανισμού, οι οποίοι διαμόρφωσαν σταδιακά και την ιστορία του Χριστού (..μιλάμε ΓΙΑ ΤΟΝ 2ο ΑΙΩΝΑ, και αναφερόμαστε στις πρώτες ιουδαϊκές αιρέσεις που ερμήνευαν ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΜΙΑ «ΕΠΙΓΕΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ»!).
Ο Σουητώνιος (Gaius Tranquillus Suetonius) που ήταν σύγχρονος του Τάκιτου, περιγράφει διωγμούς χριστιανών από τον Νέρωνα και τους αναφέρει περιφρονητικά ως «είδος ανθρώπων που είχαν προσηλωθεί σε κάποια καινούργια και βδελυρή δεισιδαιμονία». Επίσης στο έργο του «Κλαύδιος» αναφέρεται ο ιστορικός στην «...υποκίνηση των Εβραίων από κάποιον Χρηστό» (Σημείωσε την λεπτομέρεια: χρήστο).
Αυτό δεν αποτελεί βέβαια μαρτυρία για την ιστορική παρουσία του Χριστού της Καινής Διαθήκης αλλά καταγραφή πληροφοριών. Το γεγονός όμως ότι ο άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας και γραμματικής Σουητώνιος έγραψε «Χρηστός» (που ήταν τότε ΟΝΟΜΑ ΔΟΥΛΩΝ, δηλαδή χρήσιμος, καλός) αντί του «Χριστός» ( ο έχων το χρίσμα δηλαδή), έχει δώσει και απάντηση ως πρός το ότι αυτή η φράση προστέθηκε μεταγενέστερα.
Πέρα από αυτές τις γενικόλογες και αμφισβητούμενες αναφορές, δεν υπάρχει κάποια ενιαία ιστορική περιγραφή της ζωής του Χριστού. Ακόμα και η ημερομηνία γεννήσεώς του, δεν είναι γνωστή, παρότι ακριβώς αυτό το έτος γεννήσεως έχει καθοριστεί ως η αρχή της σύγχρονης χρονομετρήσεως.
Το έτος γεννήσεως του Χριστού εκτιμάται ότι βρίσκεται.μεταξύ τού 4 και του 1 π.Χ. Η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα γεννήσεως δεν έχει σχέση με το Χριστό, αλλά ταυτίζεται με την ημέρα γεννήσεως προχριστιανικών θεϊκών μορφών ( π.χ. ο «Θεός» του Μ.Κωνσταντίνου ΜΙΘΡΑΣ) και με ρωμαϊκές εορταστικές εκδηλώσεις.
Στη χριστιανική Ρώμη καθιερώθηκε η 25η Δεκεμβρίου ως εορτή τής γεννήσεως το έτος 354, στην (επίσης Ρωμαϊκή) Κωνσταντινούπολη το 379 και στην Αντιόχεια το 388.
Για τα χρόνια από τη γέννηση μέχρι τη δημόσια εμφάνιση του Ιησού, η οποία τοποθετείται σύμφωνα με αναφορές στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο περί τα έτη 28-29, ΔΕΝ υπάρχουν επίσης οποιαδήποτε ιστορικά στοιχεία.
Γενικά λοιπόν, η μορφή που αναδύεται από τις περιγραφές της Καινής Διαθήκης δεν υπάρχει στο ιστορικό στερέωμα. Πράγμα που προφανώς δεν θεωρούνταν κάποτε ως απαραίτητο, παρά ως διδασκαλία και συμβολισμό.
Ελπίζω να βοήθησα.
«filaraki me voithises arketa omos den katalava kala.mou les oti den einai anagnorismeno an ontos ipirkse o xristos.pantos sto evagelio tou ioanni grafi se kapio simio ta eksis…»
Λέω λοιπόν, ότι άσχετα από το τι γράφουνε και τι όχι τα κείμενα που συμπεριληφθήκαν στην Καινή Διαθήκη, ιστορικές αναφορές δεν υπάρχουνε.
Το σημείο που αναφέρεις, καθώς και πολλά άλλα εξάλλου, δεν σχετίζονται με την ύπαρξη ή όχι του Ιησού αλλά με μηνύματα που θέλουνε να περάσουνε οι Ευαγγελιστές στους νέους πιστούς. (η τέλος πάντων αυτοί που γράψανε ως «Ευαγγελιστές»)
Προσεγγίζοντας την ιστορική πραγματικότητα διαχωρίζουμε τον μύθο από τα γεγονότα. Μύθους επομένως (οι περιγραφές της Κ.Δ.) έχουμε αρκετούς, γεγονότα όμως όχι.
quote:
Όσο για το ποιος ήταν πατέρας του θα πρ΄πει να ανρωτηθούμε γιατί οι βουδιστές λένε το ίδο για το Βούδα;
Filosofos3, ο Βούδας δεν είχε πατέρα;;;;;; Δεν ήταν κανονικός άνθρωπος;

<<Από τη στιγμή που η επιστήμη θα αρχίσει να ερευνά τα μεταφυσικά φαινόμενα θα προοδεύσει σε μια δεκαετία περισσότερο απ' όσο έχει προοδεύσει σε όλη την ύπαρξή της.>> "Nicola Tesla"
Edited by - Ydroxoos25 on 16/01/2005 08:17:50
Συγχρητήρια

gnr
quote:
Με ελικόπτερο ?
Ρε Αγνοων
Δεν σας καθετε η αληθεια. Την μα......α θα την πητε?
quote:
o pateras toy xristoy nomizo pos itAN KAPIOS POY APLA DEN ANAFERETE KAPOY KAI O IOSHF META APO PLIROMI AKOLU8USE TIN MARIA GIA NA MHN TI LI8OBOLISOYN I MALAKESgnr
Εσει θα παρεις αριστα για την σοφια σου
ανδρεας
Θα σε παρακαλούσα να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες τα μηνύματα σου κι όχι με λατινικούς, ώστε να είναι πιο εύκολη η ανάγνωση τους από τους υπόλοιπους.

In anticipation of my resurrection...
ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΗΤΑΝ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ, ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟ ΤΥΠΙΚΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΤΑΝ Ο ΙΩΣΗΦ.