- ΕΚΤΡΩΣΗ.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
σε ευχαριστω για την απαντηση.
Τα εχω σκεφτει ολα αυτα και τα σκεφτομαι καθημερινα.
Συμφωνω απολυτα με οσα γραφεις.
Η οικογενεια για μενα ομως,
ειναι η οικογενεια η οποια με γεννησε και εχουμε κοινους στοχους.
Παρολο τις συχνες προστριβες μας και τις συχνες απομακρυνσεις μου,
για μενα η οικογενεια μου ειναι η μια και μοναδικη.
Θα στο εξηγουσα και αστρολογικα,
αλλα δεν κολλαει εδω.
Δεν ειμαι αναγκασμενη να δημιουργησω δικη μου οικογενεια,
γιατι την εχω εδω και με στηριζει.
Και το καλο/κακο,
ειναι οτι οσο πιο αντιδραστικη γινομαι(συμφωνα με τα δικα τους βεβαια δεδομενα-γιατι για τα δικα μου ειμαι απλως ενας ανθρωπος που βλεπει αντικειμενικα τα πραγματα και τα διορθωνει),
το εκτιμουν, το σεβονται, το χειροκροτουν και το ζηλευουν ισως.
Ακομη και οταν επαιρνα τρελες αποφασεις και ολος ο περιγυρος ελεγε οτι κανω του κεφαλιου μου (που το βρηκε αυτο το θρασσος/θαρρος) ελεγαν ολοι.
Ολα τα ειχα ετοιμα, ολα τα εχω ετοιμα,
αλλα θελω ολα να τα πεταξω και καθε στιγμη να κανω αυτο που θελω.
Τα απαρνηθηκα ολα πολλες φορες!
Και θα το ξανακανω εαν χρειαστει εστω και αν σε λιγους μηνες κλεινω τα 35 μου!!
Περασα αρκετα σκληρα παιδικα/εφηβικα χρονια (δεν εζησα ανεμελη σαν παιδι/εφηβος).
Αλλα μεγαλωνοντας, αυτη η προωρη ωριμοτητα σε συνδυασμο με τον ανεξαρτητο χαρακτηρα μου (τον οποιο κληρονομησα απο τον πατερα μου ο οποιος μεγαλωσε ορφανος -και ισως γι΄αυτο ηταν τοσο ανατρεπτικος και αδικος πολλες φορες-αλλα καλος παντα στις προθεσεις του- γιατι δεν ειχε μεγαλωσει με κηδεμονα)
μου εφεραν πολλα καλα, εστω και αν για να τα καταφερω,
επρεπε να νιωθω οτι ο κοσμος τελειωνει σε λιγο...
Ακομη προσπαθω να εχω θαρρος..
Γιατι η πρωτη μου αντιδραση ειναι να κλαψω και να λυγισω.
Αλλα δεν την δειχνω.
Οσο αναφορα για το συντροφο της ζωης μας ο οποιος θα καλυψει τομεις που τυχον νιωθουμε ανασφαλεια,
δεν εχει ερθει ακομη.
Γιατι συντροφος ζωης για μενα,
θα ειναι ενας ανθρωπος με τον οποιο θα ειμαι ερωτευμενη μεχρι να πεθανω, να μου κινει το ενδιαφερον μεχρι να πεθανω, να με τσιγκλιζει μεχρι να πεθανω.
Ειδαλλως,
για ποιο λογο να ειμαι μαζι του;
Την συμπατικη μου αγαπη,
την δειχνω καθημερινα σε αστεγους, σε παππουδες και γιαγιαδες, σε ανθρωπους που χρειαζονται βοηθεια.
Τον συντροφο μου ομως τον θελω αλλιως.
Θελω να εχει Πλουτωνια στοιχεια.
Ειδες που την αγαπη ο καθεις την αντιλαμβανεται διαφορετικα;
Edited by - angi on 07/07/2007 16:54:59
Είπες πολλά που θέλουν συζήτηση ....
quote:
Ειδες που την αγαπη ο καθεις την αντιλαμβανεται διαφορετικα;
Δεν αναφέρθηκα στην εννοια της αγάπης αλλά στην αναγκαιότητα της οικογένειας στην εποχή μας.
quote:
Γιατι συντροφος ζωης για μενα,
θα ειναι ενας ανθρωπος με τον οποιο θα ειμαι ερωτευμενη μεχρι να πεθανω, να μου κινει το ενδιαφερον μεχρι να πεθανω, να με τσιγκλιζει μεχρι να πεθανω.
Ναι αλλά πως θα ξέρεις τι θα νιωθεις στο μέλλον ?
Και τι είναι ο έρωτας για σένα?
Θεωρείς οτι θα μπορείς να βεβαιώσεις κάποιον για τα ανάλογα απο την δική σου πλευρά ειλικρινά και αμετακίνητα ?
quote:
Θελω να εχει Πλουτωνια στοιχεια.
Τι είναι αυτά τα στοιχεία? Δεν εχω ιδέα απο αστρολογία...
quote:
Ολα τα ειχα ετοιμα, ολα τα εχω ετοιμα,
αλλα θελω ολα να τα πεταξω και καθε στιγμη να κανω αυτο που θελω.
Angi, προτείνω αυτό να είναι το επόμενο θέμα διαλογισμού μας, γιατί για όλα υπάρχει μια αιτία ...τι λές?
Θα υπάρξει το απαραίτητο θάρρος για αυτό?
Φιλικά
Καληνύχτα
Οσο για αυτο:
quote:
Ολα τα ειχα ετοιμα, ολα τα εχω ετοιμα,
αλλα θελω ολα να τα πεταξω και καθε στιγμη να κανω αυτο που θελω.
Ευτυχως εχω μια ζωη το θαρρος να το κανω και γι΄αυτο με χαρακτηριζουν παραλογη...!!
Αρκει μια βολτα απο δω για να το διαπιστωσεις!
Δεν εχω δωσει δικαιωμα σε κανεναν να με σχολιασει ή να πει κατι αρνητικο στην καθημερινοτητα μου.
Δουλευω 14 σχεδον ωρες την ημερα (και δουλευω απο 10 χρονων),
διακοπες δεν παω,
και το μονο που μ΄ενδιεφερε ηταν να τα βγαλω περα μονη μου χωρις την βοηθεια κανενος.
Και τα καταφερνα και τα καταφερνω.
Δοξα τω θεω!!
Ειμαι λιτος και αυταρκης ανθρωπος.
Λιγα χρειαζομαι...γενικα...
Φιλια πολλα!
Μόνο αυτό .....
quote:
Δεν εχω δωσει δικαιωμα σε κανεναν να με σχολιασει ή να πει κατι αρνητικο στην καθημερινοτητα μου.
Επειδη αντιλαμβάνομαι ακριβώς τι εννοείς .....
Μήπως είναι καλύτερα να ζούμε για εμάς και όχι για τούς άλλους και την γνώμη τους?
quote:
Αρκει μια βολτα απο δω για να το διαπιστωσεις!
Σε εμπιστεύομαι και νιώθω οτι αυτή είναι η αλήθεια σου ....αυτό εχει σημασία τώρα και όχι το τι θα έβλεπα εγώ η οποιοσδήποτε άλλος με τα δικά του μάτια....
Ο Ζυγος ζει για τους αλλους (με την εννοια οτι παντα σκεφτεται και τους αλλους),
οχι για τον εαυτο του...!!
Αν το εκανα αυτο,
θα ημουν εξω απο τα νερα μου
και δυστυχισμενη...
(επειδη το εχω προσπαθησει σου το λεω).
Edited by - angi on 08/07/2007 20:33:10
Γηγενή,για άλλη μια φορά με κάλυψες πλήρως!
Angi μου,σου εύχομαι να βρείς αυτό που ψάχνεις,αν το ψάχνεις καλή μου!
καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη
Είμαι όμως της άποψης οτι ανεξάρτητα απο τις κλίσεις της προσωπικότητας μας και την επηροή των άστρων μπορούμε να επέμβουμε και να προσδιορίσουμε εμείς τις αποφάσεις μας και τον τρόπο ζωής μας με την θέληση μας [ αν όχι πάντα, αρκετές φορές].
quote:
ζει για τους αλλους (με την εννοια οτι παντα σκεφτεται και τους αλλους),
οχι για τον εαυτο του...!!
Η φράση << ζούμε για τον εαυτό μας>> δεν σημαίνει οτι αδιαφορούμε για τον περίγυρο μας, αλλά οτι φροντίζουμε εμείς για εμάς και δεν αφήνουμε αυτη την έννοια στα χέρια και στις γνώμες άλλων.
Το πως θα ζούμε, τι θα σκεφτόμαστε και πως θα εξελιχθούμε δεν ενδιαφέρει κανένα άλλο πέραν της δικής μας ψυχής απο την στιγμή που δεν διαταράσσουμε την τάξη των πραγμάτων με την εσωτερική τους σημασία.
Μου λες
quote:
Αρκει μια βολτα απο δω για να το διαπιστωσεις!Δεν εχω δωσει δικαιωμα σε κανεναν να με σχολιασει ή να πει κατι αρνητικο στην καθημερινοτητα μου.
Οπου και να είσαι...τι σημασία εχει αν θα σε σχολίασει ο κάθε βαριεστημένος μίζερος που ασχολείται με τους άλλους?
Απο που και ως που θα κρίνει αυτός αν υπάρχει κάτι αρνητικό η όχι στην δική σου καθημερινότητα και με ποιά κατανόηση?
Απο την ως τώρα εμπειρία μου απο συναναστροφές κλειστού τύπου...εχω αντιληφθεί οτι αν κάποιος εχει πρόθεση να σε διαβάλλει για τους δικούς του λόγους θα το κάνει ούτως η άλλως....αν πάλι το εχει στο άιμα του να κρίνει να κατακρίνει και να κουστομπολεύει πάλι θα βρεί κάποια βλακεία να πεί αφού αλλοιώσει η μεγενθύνει γεγονότα η φράσεις.
Οι κλίκες και οι ίντριγκες υπάρχουν παντού...γιατί λοιπόν να σκάμε και να χάνουμε τον ωραίο μας καιρό και να κουράζουμε το μυαλουδάκι μας με όλα αυτά?
quote:
Αν το εκανα αυτο,
θα ημουν εξω απο τα νερα μου
και δυστυχισμενη...
(επειδη το εχω προσπαθησει σου το λεω).
Angi, αν επιχειρήσεις να το πας πιο πέρα η αν θές πιο μέσα.... θα ορίζεις εσύ πότε θα δυστυχίσεις και αν θα το κάνεις ποτέ..
Μόνο που στην αρχή είναι λίγο αποπνικτικά...απ οτι εχω δεί όμως οι ζυγοί είναι αρκετά πεισματάρηδες...
Καληνύχτα
ασχοληθηκα με την Ψυχολογια και μετεπειτα με την Αστρολογια.
Ειναι ψυχαναλυση και τα δυο με τη διαφορα οτι ασχολεισαι ο ιδιος με τον εαυτο σου και δεν περιμενεις να ασχοληθουν οι αλλοι με σενα...
Ακομη και οι ψυχολογοι, ψυχιατροι κ.λπ. γι΄αυτο το λογο ασχοληθηκαν με αυτο το αντικειμενο.
Γιατι ειχαν δικα τους προσωπικα προβληματα/δυσκολιες.
Δεν σου εχουν πει ποτε οτι εκει που βρισκεις δυσκολιες,
εκει προσπαθεις περισσοτερο να ασχοληθεις;
Παρατηρω συνηθως ανθρωπους (στη δουλεια μου),
που εχουν το βλεμμα της αγελαδας...
Ειδικα σε ζευγαρια που εντελει ειναι δυστροπα (τους φταιει ολος ο κοσμος για τα δικα τους προβληματα)....
Και θελω να μου πεις εσυ,
για ποιο λογο παντρευονται και καταντουν να δειχνουν αυτη τη μιζερια...
Και γιατι σου φαινεται περιεργο οταν λεω εγω οτι θελω να ειμαι ερωτευμενη με τον συντροφο μου μεχρι να πεθανω, ειδαλλως δεν μπορω να ζησω μαζι του...
Χρειαζομαι ενταση στη ζωη μου Νστ,
ειδαλλως νιωθω οτι δεν ζω...
Και δεν ερωτευομαι συχνα (γι΄αυτο και τραβαω και ζορι και προτιμω μεγαλες περιοδους μοναξιας!!)
ασχοληθηκα με την Ψυχολογια και μετεπειτα με την Αστρολογια.
Ειναι ψυχαναλυση και τα δυο με τη διαφορα οτι ασχολεισαι ο ιδιος με τον εαυτο σου και δεν περιμενεις να ασχοληθουν οι αλλοι με σενα...
Ακομη και οι ψυχολογοι, ψυχιατροι κ.λπ. γι΄αυτο το λογο ασχοληθηκαν με αυτο το αντικειμενο.
Γιατι ειχαν δικα τους προσωπικα προβληματα/δυσκολιες.
Δεν σου εχουν πει ποτε οτι εκει που βρισκεις δυσκολιες,
εκει προσπαθεις περισσοτερο να ασχοληθεις;
Παρατηρω συνηθως ανθρωπους (στη δουλεια μου),
που εχουν το βλεμμα της αγελαδας...
Ειδικα σε ζευγαρια που εντελει ειναι δυστροπα (τους φταιει ολος ο κοσμος για τα δικα τους προβληματα)....
Και θελω να μου πεις εσυ,
για ποιο λογο παντρευονται και καταντουν να δειχνουν αυτη τη μιζερια...
Και γιατι σου φαινεται περιεργο οταν λεω εγω οτι θελω να ειμαι ερωτευμενη με τον συντροφο μου μεχρι να πεθανω, ειδαλλως δεν μπορω να ζησω μαζι του...
Χρειαζομαι ενταση στη ζωη μου Νστ,
ειδαλλως νιωθω οτι δεν ζω...
Και δεν ερωτευομαι συχνα (γι΄αυτο και τραβαω και ζορι και προτιμω μεγαλες περιοδους μοναξιας!!)
Ειμαι απολυτη σε αυτο το θεμα!!
Για να ειναι καποιος διπλα μου πρεπει να με κανει να λυγισω και συνεχως να με κανει να τον κερδισω.
Αυτο ειναι μια εννοια αγαπης.
Γιατι τον ορο αγαπη, τον εχουμε διαστρεβλωσει,
οσο δεν μπορεις να φανταστεις....
Αγαπη σημαινει να βρεις αυτο που σου λειπει....
Αυτο που σου δινει φτερα για να εκφρασεις τον εαυτο σου (μεσω της αντιθεσης σου με τον αλλον) και να κανεις βηματα μπροστα...για να το καταφερεις...
(και μεσα σε ολα αυτα ειναι και η ερωτικη σχεση και το σεξ)...
Βασικα εχω παρατηρησει οτι ζευγαρια που δεν εχουν ερωτικη επαφη ή ελξη μεταξυ τους (αυτο σημαινει κοντρες και επιβολη του ενος προς τον αλλον),
δεν καταφεραν ποτε να σταθουν γερα στα ποδια τους οικονομικα και συναισθημτατικα και καταντησαν να λενε:
"ο,τι μας φερει ο...Θεος..."
Κοτζαμ αυτοψυχαναλυση σου εκανα!!!
θα σας παρακαλούσα όταν ένα δάχτυλο σας δείχνει το φεγγάρι (ή το οτιδήποτε τέλος πάντων δείχνει) να μην κοιτάτε το δάχτυλο αλλά αυτό που δείχνει. Το δάχτυλο μπορεί να είναι κοντό, μακρύ, βρώμικο, με μακρύ παράξενο νύχι, ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να προκαλέσει σχόλια. Όμως σημασία δεν έχει το πώς είναι, αλλά το πού δείχνει.
Παρομοίως εγώ μπορεί να είμαι οξύθυμος, αγενής, υβριστής, μη ικανός στο διάλογο ή και νά 'χω άλλα 500 ελαττώματα, αλλά το θέμα στο τόπικ δεν είμαι εγώ και ο παλιοχαρακτήρας μου. Είναι η ανθρώπινη ζωή που διακόπτεται άδικα με την άμβλωση, προς ζημία του παιδιού και της μητέρας. Γι' αυτό το θέμα συζητάω.
Εάν οι εκφράσεις μου σας ενόχλησαν, ζητάω συγγνώμη, παρόλα αυτά πιστεύω ότι όποιος είναι υπέρ των αμβλώσεων είτε δεν έχει συνειδητοποιήσει πόση τεράστια αξία έχει η ανθρώπινη ζωή λόγω άγνοιας ή/και κακής εκτίμησης των στοιχείων που υπάρχουν, είτε πολύ απλά δεν σκοτίζεται για την αξία που αυτή έχει αυτή η ΑΛΛΗ ζωή του ΑΛΛΟΥ επειδή τον νοιάζει πρώτα απ' όλα η ζωή η δική του, κοινώς ο εαυτούλης του και η ευκολία του. Όσες φίλες έχω που έκαναν άμβλωση και τώρα έχουν μετανιώσει, παραδέχονται πια με γενναιότητα ότι έφτασαν εκεί από δειλία απέναντι στα προβλήματα (απειλή εγκατάλειψης του μλκ συντρόφου τους, οικονομικές δυσκολίες, απόρριψη/μη υποστήριξη των γονέων) αν σας λέει κάτι αυτό.
Όμως δεν κατακτιέται έτσι η αγάπη, φίλες και φίλοι. Η αγάπη προϋποθέτει πρώτος ΕΣΥ να αγαπάς και να θυσιάζεσαι για τον άλλον (εν προκειμένω για το παιδί που στην τελική είναι παιδί ΣΟΥ), γιατί αν δεν το κάνεις, και διαλέξεις την "εύκολη" οδό, ασυνείδητα υποφέρεις γι' αυτή την προδοσία, χάνεις την αυτοεκτίμησή σου και τίποτα δεν σε γεμίζει τελικά. Ψάχνεις για διάφορα υποκατάστατα που θα σε ανακουφίσουν, και μπλέκεις με διάφορα:
*ψυχοθεραπείες και ψυχοφάρμακα,
*ναρκωτικά,
*μανίες (όπως η μανία να ανεβάζεις την αδρεναλίνη σου, ή το παλιό και κλασικό να είσαι "ερωτευμένος με τον έρωτα" αλλά όχι με ανθρώπους, τους οποίους εναλλάσσεις αφού δεν έχουν να σου δώσουν αυτό που θέλεις, και θα τους αλλάζεις για πάντα μέχρι να καταλάβεις ότι ΑΥΤΟ δεν το έχει κανείς)
*θεωρίες της πλάκας,
*εμπόρους πίστης
*και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Αυτό είναι το τίμημα της άμβλωσης σε γενικές γραμμές και το έχω δει με τα μάτια μου σε γυναίκες γύρω μου. Χαίρομαι που και η επιστημονική κοινότητα ασχολείται με το θέμα και δεν χρειάζεται να σας το αποδείξω ότι είναι έτσι, μια που το έχουν ήδη αποδείξει τόσες επιστημονικές μελέτες.
Μου λες Άντζι ότι πολλές γιαγιάδες που είναι τώρα 80 ετών έχουν κάνει πολλές αμβλώσεις και μάλιστα στα σπίτια τους. Δεν διαφωνώ ασφαλώς, αλλά σε ρωτάω, πώς πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτό το στοιχείο σήμερα; Να πούμε, έλα μωρέ δεν πειράζει, το έκαναν κι οι γιαγιάδες μας πολλές φορές, εμείς τουλάχιστον θα το κάνουμε μόνο μία και δεν θα το κάνουμε και μόνοι στο σπίτι; Και ο Χίτλερ σκότωνε δεκάδες ή εκατοντάδες ανθρώπους με μια μόνο "φουρνιά", κι έκανε και πολλές φουρνιές ο άτιμος. Να βγω κι εγώ να σκοτώσω έναν-δυο επειδή έτσι μου γουστάρει; Τι θα είναι οι ένας-δυο που θα φάω εγώ μπροστά στα εκατομμύρια νεκρούς του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου;
Όχι αγαπητή μου, τα λάθη του παρελθόντος είναι για να διδασκόμαστε από αυτά και όχι για να τα επαναλαμβάνουμε με πιο προσεκτικό τρόπο (με ιατρική παρακολούθηση σε νοσοκομείο, και πιο λίγες φορές). Κι αφού ασχολούμαστε με τις γιαγιάδες των 80 ετών ας δούμε και τι έλεγε μια στα εξήντα της, όταν πήγε σε ψυχολόγο: http://d13355883.u127.c4.ixwebhosting.com/10women-levendaki.htm
"«Το ξέρω ότι δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Ούτε ψυχή έχει τους πρώτους μήνες. Είναι ένα τόσο δα πραματάκι. σιγά! Κάποιοι λένε ότι είναι φόνος. Σιγά! Έλα όμως που τα θυμάμαι όλα. Τόσα πράγματα έχω ξεχάσει, αυτό με τίποτα. Κάθε λεπτομέρεια θυμάμαι. Σαν να βλέπω ταινία. Λέτε να είναι γιατί δεν έκανα παιδιά; Μα αφού δεν ήθελα, τι λέω. Κάποιες στιγμές της ζωής μου σκέφτομαι πώς θα ήταν τώρα, εάν είχα αυτά τα τέσσερα παιδιά. Τέλος πάντων. Με ενοχλεί που δεν μπορώ να τα ξεχάσω. Τα φάρμακα που παίρνω μ' έχουν βοηθήσει πολύ, δε λέω. Είμαι καλά, αλλά γιατί να μη με βοηθούν στο να ξεχάσω; Εσείς θα ξέρετε κάποιο τρόπο, δεν μπορεί;»"
Εάν σ' εσένα δε λέει τίποτα αυτό Άντζι (θα έπρεπε να σου λέει αφού έχεις ασχοληθεί με την ψυχολογία) εγώ διακρίνω ότι
*η γυναίκα αυτή, χρησιμοποιώντας το μηχανισμό της εκλογίκευσης, προσπαθεί να υποβιβάσει την άμβλωση σε κάτι χωρίς σημασία
*παρόλη την προσπάθεια μετά από τόσα χρόνια δεν έχει ξεπεράσει το τραύμα που της προκάλεσαν οι 4 αμβλώσεις
*τόσο βαρύ είναι το τραύμα που παίρνει ψυχοφάρμακα, αλλά και πάλι δεν το ξεχνά
*ΘΕΛΕΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΑ να το ξεχάσει, γιατί την πονάει. Αν δεν την πονούσε μετά από τόσα χρόνια δεν θα την ενδιέφερε να το ξεχάσει και δεν θα κατέβαλε προσπάθειες γι' αυτό, πηγαίνοντας σε ψυχολόγο.
*Επιπλέον παρουσιάζει άλλο ένα σύμπτωμα του μετεκτρωτικού συνδρόμου, ότι δεν ήθελε να κάνει παιδιά. Σύμφωνα με τους ειδικούς τα παιδιά αποτελούν υπενθύμιση του τραύματος του φόνου του εκτρωμένου παιδιού, γι' αυτό και πολλές που έκαναν άμβλωση τα αποφεύγουν, ενώ άλλες αποφεύγουν και τη δημιουργία σταθερής σχέσης/οικογένειας με διάφορες προφάσεις, καθώς ούτε τους άντρες εμπιστεύονται πια ούτε θέλουν να σκαλίσουν το τραύμα που πονάει. Στον αντίποδα, άλλες θέλουν με αγωνία να υποκαταστήσουν το χαμένο παιδί ακόμα και χωρίς σύντροφο, προσπαθούν δηλ. να γίνουν μητέρες και ανύπαντρες ακόμα. Όμως σε κάποιες τέτοιες περιπτώσεις το τραύμα που δεν έχει αντιμετωπιστεί θεραπευτικά εκδηλώνεται ξαφνικά, και τέτοιες γυναίκες είτε παρουσιάζουν ψυχολογικά προβλήματα αδυναμίας να φροντίσουν τα "υποκατάστατα" παιδιά που έκαναν και τα παραμελούν, είτε ακόμα χειρότερα τα κακοποιούν.
Οπότε, εμπρός στο δρόμο που χάραξαν οι γιαγιάδες! Οι οποίες πολλές φορές, ακριβώς επειδή οι ίδιες έχουν τη συνείδησή τους βαριά από τις αμβλώσεις που έκαναν, τις συνιστούν και μάλιστα πιεστικά στις κόρες τους και όπου τέλος πάντων μπορούν να επηρεάσουν. Έτσι για να κόψουν κι άλλες αλεπούδες την ουρά τους, και να μην είναι οι μόνες κοψονούρες κι αισθάνονται μειονεκτικά.
Πραγματικά συνιστώ το σάιτ http://www.post-abortion-syndrome.info για πληρέστερη ενημέρωση όσων ενδιαφέρονται, και καλώ όποια αναγνώστρια έχει υποστεί αυτή την επέμβαση να κάνει ένα τεστ εδώ http://d13355883.u127.c4.ixwebhosting.com/pas-test.htm όπου ανιχνεύονται τουλάχιστον οι βαρύτερες περιπτώσεις. Και ας είμαι παλιοχαρακτήρας, δεν πειράζει.
Υ.Γ. Πολλά σχόλια είδα σχετικά με τις εκφράσεις μου, δεν είδα όμως κανένα σχετικά με τα βίντεο που σας έδειξα, τα οποία δείχνουν τα κορίτσια χωρίς χέρια - η μια από αυτές και μαμά. (Αυτό το είδα και στην τηλεόραση πρόσφατα, σε κάποιες ειδήσεις). Φαίνεται, ο παλιοχαρακτήρας μου σας φάνηκε πιο εντυπωσιακός από αυτά τα βίντεο... Πρέπει να είμαι ΤΡΟΜΕΡΑ εντυπωσιακός ε;
(Wake me up)
Wake me up inside
(I can't wake up)
Wake me up inside
(Save me)
call my name and save me from the dark
(Wake me up)
bid my blood to run
(I can't wake up)
before I come undone
(Save me)
save me from the nothing I've become!
quote:
Όσες φίλες έχω που έκαναν άμβλωση και τώρα έχουν μετανιώσει, παραδέχονται πια με γενναιότητα ότι έφτασαν εκεί από δειλία απέναντι στα προβλήματα (απειλή εγκατάλειψης του μλκ συντρόφου τους, οικονομικές δυσκολίες, απόρριψη/μη υποστήριξη των γονέων) αν σας λέει κάτι αυτό.
Εσυ,
εχεις μεινει ποτε εγκυος;
Αντιμετωπισες τα προβληματατα που θα ειχε καθε εγκυμονουσα;
Γκαστρωσες καποια κοπελα ποτε;
Γιατι,
η θεωρια ειναι καλη...
η πραξη ειναι δυσκολη παιδαρελι μου...
quote:
Όμως δεν κατακτιέται έτσι η αγάπη, φίλες και φίλοι. Η αγάπη προϋποθέτει πρώτος ΕΣΥ να αγαπάς και να θυσιάζεσαι για τον άλλον (εν προκειμένω για το παιδί που στην τελική είναι παιδί ΣΟΥ), γιατί αν δεν το κάνεις, και διαλέξεις την "εύκολη" οδό, ασυνείδητα υποφέρεις γι' αυτή την προδοσία, χάνεις την αυτοεκτίμησή σου και τίποτα δεν σε γεμίζει τελικά. Ψάχνεις για διάφορα υποκατάστατα που θα σε ανακουφίσουν, και μπλέκεις με διάφορα:
*ψυχοθεραπείες και ψυχοφάρμακα,
*ναρκωτικά,
*μανίες (όπως η μανία να ανεβάζεις την αδρεναλίνη σου, ή το παλιό και κλασικό να είσαι "ερωτευμένος με τον έρωτα" αλλά όχι με ανθρώπους, τους οποίους εναλλάσσεις αφού δεν έχουν να σου δώσουν αυτό που θέλεις, και θα τους αλλάζεις για πάντα μέχρι να καταλάβεις ότι ΑΥΤΟ δεν το έχει κανείς)
*θεωρίες της πλάκας,
*εμπόρους πίστης
Ουτε η γιαγιαδες μου, ουτε οι θειες μου ουτε η μητερα μου, ουτε εγω, επεσα σε ολα αυτα που αναφερεις...
Και να εισαι σιγουρος οτι δεν επεσε αντιστοιχα και το δικο σου συγγενολοι...
Εσυ προσωπικα ομως (Ο ΙΔΙΟΣ),
εχεις πεσει σε καποια αντιστοιχη περιπτωση;
Ηρθες στην θεση να ΓΚΑΣΤΡΩΘΕΙΣ,αγορι μου...;
ΗΡΘΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΝΑ ΓΚΑΣΤΡΩΣΕΙΣ;
Οχι κλανιες και κατεβατα,
οταν δεν εχεις εμπειρια....
Και αλήθεια γιατί με λες παιδαρέλι, πού ξέρεις πόσων χρονών είμαι; Σκέφτηκες ότι μπορεί να είμαι και μεγαλύτερος από σένα ή έστω συνομήλικος;
Πάντως Άντζι ναι, έχω πέσει για τα καλά στην περίπτωση: έχω παιδιά και κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ γι' αυτά.
Σχετικά με το συγγενολόι μου, καθώς έχω πολλές γυναίκες συγγενείς, οι περισσότερες έχουν κάνει αμβλώσεις. Μια από αυτές, μεγάλη γυναίκα, εξ αγχιστείας όχι απ' το σόι μου, έγινε από αυτά χριστιανή και αν το φέρει η συζήτηση, όχι από μόνη της, μιλάει ανοιχτά για την άμβλωσή της και το πόσο της είχε στοιχίσει. Αυτά τα λέει χαμηλώνοντας τη φωνή... Ποτέ δεν την έχω ακούσει να μιλάει με κανονική φωνή γι' αυτή την πράξη της.
Άλλη που έχω εξ αγχιστείας, από παλιά και για ένα μεγάλο διάστημα έπαιρνε ηρεμιστικά για να κοιμηθεί, και τώρα που πέρασε τα εξήντα παρουσίασε κανονικότατα κατάθλιψη και ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή. Αυτή παρουσιάζει αρνητική συναισθηματική αντίδραση προς τους πολύτεκνους και διαρκώς αναρωτιέται τι τα θέλουν τόσα παιδιά. Επίσης πιστεύει ότι ένα παιδί που έρριξε ήταν κορίτσι και το αποζητάει σε ανύποπτο χρόνο. Παρότι τα ψυχολογικά της συμπτώματα (αϋπνίες, εχθρότητα απέναντι στο σύζυγο, απομάκρυνση από την εκκλησία, γενική ευερεθιστότητα) άρχισαν να εκδηλώνονται μετά την πρώτη άμβλωση, δεν έχει συνδέσει στο μυαλό της αυτά τα περιστατικά (κλασική αντίδραση απώθησης).
Από το σόι μου, οι γυναίκες που έκαναν άμβλωση στην πλειοψηφία τους δεν παραδέχονται ότι έπαθαν κάτι, ούτε το καταλαβαίνουν (κάπως σαν την κυρία Δανάη στο άρθρο της ψυχολόγου Λεβεντάκη ένα πράμα). Μια από αυτές που έχει κάνει τρεις-τέσσερις από ένα ξένοιαστο κορίτσι που τη θυμόμουν έχει γίνει νευρική, ανυπόμονη, έτοιμη να υψώσει τον τόνο της φωνής και να τσακωθεί, με μια μόνιμη αίσθηση ότι έχει αδικηθεί και μια μόνιμη αντιπαλότητα απέναντι στον κόσμο - σε κάθε άμβλωση γινόταν χειρότερα ώσπου τα τελευταία χρόνια παρουσίασε κατάθλιψη και παίρνει αντικαταθλιπτικά με συνταγή ψυχιάτρου. Αυτή δεν φαντάστηκε ποτέ από μόνη της ότι οι αμβλώσεις της έκαναν ζημιά, όμως εδώ και χρόνια όταν ακούει για τέτοιες επεμβάσεις φρικάρει κι αλλάζει θέμα. Σε σχετική συζήτηση με συγγενικό πρόσωπο που της είχε πει μήπως οι αμβλώσεις την είχαν πειράξει, είχε πει ότι ψυχολογικά οι αμβλώσεις την ενοχλούσαν, και κατηγορούσε τον πρώην άντρα της κι έναν γκόμενο που την πήγαιναν στο χειρουργείο.
Έχω στο σόι μου και μια πιο νέα, που έμαθα πολύ αργότερα ότι έκανε άμβλωση. Αυτή ήταν τότε ανύπαντρη και δεν γνώριζε πολλά για την επέμβαση και τα περί εμβρύου. Παρουσίασε αλλαγές στο χαρακτήρα, είχε μπλέξει και με κάτι γκουρού, και σε όλους αυτά φαίνονταν τότε ανεξήγητα. Αργότερα παντρεύτηκε και χάσαμε επαφές. Σε μια πρόσφατη συζήτησή μας μου είπε απ' έξω απ' έξω για την άμβλωση κι ότι κατάλαβε εκ των υστέρων ότι κάτι πράγματα που έκανε προέρχονταν από κει. Δεν επεκταθήκαμε πολύ, πάντως την είδα να είναι μια χαρά, έχει κάνει και παιδιά τώρα. Αυτά για το συγγενολόι μου, αγαπητή Άντζι.
(Wake me up)
Wake me up inside
(I can't wake up)
Wake me up inside
(Save me)
call my name and save me from the dark
(Wake me up)
bid my blood to run
(I can't wake up)
before I come undone
(Save me)
save me from the nothing I've become!
Edited by - Καρβουνιάρης on 20/08/2007 21:41:28
quote:
Wake up
Δεν ειναι ολοκληρο βεβαια,
αλλα αναφερεται σε σενα.
Ιδεα δεν εχεις πανω σε αυτο το θεμα...
Οπως και δεν εχεις ιδεα για τα ψυχολογικα προβληματα που ειχαν οι γυναικες τις οποιες ανεφερες, πριν τις αμβλωσεις...
Και στις οποιες φορτωσαν τα επομενα προβληματα τους...
Θα ερθεις καποτε στην κοινη, πεζη πραγματικοτητα;
quote:
Wake up
Δεν ειναι ολοκληρο βεβαια,
αλλα αναφερεται σε σενα.
Ιδεα δεν εχεις πανω σε αυτο το θεμα...
Οπως και δεν εχεις ιδεα για τα ψυχολογικα προβληματα που ειχαν οι γυναικες τις οποιες ανεφερες, πριν τις αμβλωσεις...
Και στις οποιες φορτωσαν τα επομενα προβληματα τους...
Θα ερθεις καποτε στην κοινη, πεζη πραγματικοτητα;
Εισαι γυναικα ή αντρας;
Επαναλμβανω:
Εχεις γκαστρωσει ή γκαστρωθει;
ποσο συχνα το κανεις με την γυναικα σου;
καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη
quote:Άρα δεν μετράει η άποψη του? Να το ξέρω, στο μέλλον να μην δίνω σημασία στα λόγια του..
maraki8:
Νομίζω ότι ο φίλος καρβουνιάρης,αφενός δεν έχει ιδέα γιατί μιλάει,αφετέρου επηρρεάζεται ιδιαίτερα από τις ταγές της εκκλησίας,είναι πασιφανές.
Λοιπόν… Καρβουνιάρης.... Χ
quote:
Καρβουνιάρης:
Μια από αυτές που έχει κάνει τρεις-τέσσερις από ένα ξένοιαστο κορίτσι που τη θυμόμουν έχει γίνει νευρική, ανυπόμονη, έτοιμη να υψώσει τον τόνο της φωνής και να τσακωθεί, με μια μόνιμη αίσθηση ότι έχει αδικηθεί και μια μόνιμη αντιπαλότητα απέναντι στον κόσμο
Σαν να μου θυμίζει την angi…
quote:Καλά λες. Θα ξαναγράψω εδω όταν γκαστρωθώ
maraki8
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να λεχθεί κάτι άλλο...
Ιδεα δεν εχεις πανω σε αυτο το θεμα...
Οπως και δεν εχεις ιδεα για τα ψυχολογικα προβληματα που ειχαν οι γυναικες τις οποιες ανεφερες, πριν τις αμβλωσεις...
Και στις οποιες φορτωσαν τα επομενα προβληματα τους...[/quote]
Επέτρεψέ μου να ξέρω αρκετά για τις γυναίκες από το σόι μου, το οποίο με την ευκαιρία γυναικοκρατείται. Ασφαλώς και οι επιστήμονες λένε ότι όσο χειρότερα ψυχολογικά είναι η γυναίκα πριν την άμβλωση, τόσο περισσότερο επηρεάζεται από αυτήν. Κοινώς "ήτανε στραβό το κλίμα, τό 'φαγε κι ο γάιδαρος". Όμως, αφενός στο σόι μου δεν υπάρχει ιδιαίτερη ψυχοπαθολογία - θα έλεγα ότι είμαστε βαρετά νορμάλ - και από την άλλη οι γυναίκες που περιέγραψα, τόσο απ' το δικό μου σόι όσο κι απ' το άλλο, όχι μόνο δεν "φορτώνουν στις αμβλώσεις τα προβλήματά τους" αλλά αντίθετα δεν αντιλαμβάνονται οι ίδιες τη σύνδεση των προβλημάτων τους με τις αμβλώσεις, εκτός από την τελευταία και νεώτερη η οποία όπως είπα φαίνεται πια πολύ καλά. Σε αντίθεση με τις άλλες που είναι χάλια, και απλά πάνε στον ψυχίατρο και τους γράφει χαπάκια για να καταπνίγονται τα συμπτώματα του προβλήματος/προβλημάτων. Την άλλη φορά να με διαβάσεις πιο προσεκτικά λοιπόν.
[Angi quote]Εισαι γυναικα ή αντρας;
Επαναλμβανω:
Εχεις γκαστρωσει ή γκαστρωθει;
ποσο συχνα το κανεις με την γυναικα σου;[/quote]
Δεν το πιστεύω ότι μου κάνεις τέτοιες ερωτήσεις! Πόσο συχνά το κάνω με τη γυναίκα μου, τσ τσ τσ... Αλήθεια μήπως θά 'θελες να ρωτήσεις τέτοια πράγματα και τόσους επιστήμονες που γράφουν για το μετεκτρωτικό σύνδρομο; Μήπως κι αυτοί δεν ξέρουν τι λένε;
[maraki8 quote]
Νομίζω ότι ο φίλος καρβουνιάρης,αφενός δεν έχει ιδέα γιατί μιλάει,αφετέρου επηρρεάζεται ιδιαίτερα από τις ταγές της εκκλησίας,είναι πασιφανές.
[/quote]
"Ταγές;" τι εστί ταγές; 
Εάν έκανες τον κόπο να με παρακολουθήσεις, θα έβλεπες ότι έχω παραθέσει ένα σωρό λινκς όπου μιλούν για το μετεκτρωτικό σύνδρομο επιστήμονες και όχι εγώ. Από την άλλη, πέρα από μια οικογενειακή κατάσταση που περιέγραψα αδρά, δεν γνωρίζεις ούτε ποιος είμαι, ούτε τι δουλειά κάνω για να ξέρεις αν έχω ιδέα γιατί μιλάω ή όχι.
Εάν το κριτήριο για να συμφωνείς μαζί μου ή όχι είναι το ότι σου φαίνομαι Χριστιανός, μήπως αν ερχόταν ένας κι έλεγε τα ίδια αλλά σου φαινόταν οπαδός του δωδεκαθέου ή του Μαχαράτζι θα τον έπαιρνες περισσότερο στα σοβαρά;
Είπα μια φορά, όταν κάποιο δάχτυλο σας δείχνει κάτι να μην κοιτάτε το δάχτυλο αλλά να κοιτάτε εκεί που δείχνει. Καταπώς φαίνεται το είπα άδικα - ή αυτός είναι ο εύκολος τρόπος να τη σκαπουλάρετε όταν δεν έχετε επιχειρήματα.
(Wake me up)
Wake me up inside
(I can't wake up)
Wake me up inside
(Save me)
call my name and save me from the dark
(Wake me up)
bid my blood to run
(I can't wake up)
before I come undone
(Save me)
save me from the nothing I've become!
quote:
Καλά λες. Θα ξαναγράψω εδω όταν γκαστρωθώ
Στη θέση σου θα το σκεφτόμουν πολύ για να ξαναγράψω
angi ήρεμα
Δικαίωμα είχα να αποφασίσω.Για την ζωή μου.Για την δική μου ζωή μόνο.
Σε εκκλησίες,θρησκείες και τα ρέστα δεν πίστευα ούτε τότε, ούτε τώρα.
Ένιωσα τον μεγαλύτερο πόνο της ζωής μου όταν έγινε.Όχι αμέσως.Στην αρχή είσαι απλά στον κόσμο σου.Μετά.Μετά αρχίζεις να συνειδητοποιείς.
Οχτώ χρόνια πέρασαν.Δηλώνω καλά πια.Στην αρχή κρυβόμουν.Άλλοι έφταιγαν.Μετά κάνεις δεν έφταιγε.Κουράστηκα.Ο πόνος παράμενε εκεί.Με έβαλα απέναντι,είδα τι έκανα,τι δεν έκανα,με έκρινα ,με τιμώρησα,με συγχώρεσα.Ναι δηλώνω καλά.Με συγχώρεσα..
Δεν ξεχνάω.Στο κάτω κάτω σκότωσα ένα κομμάτι μου.Πως να ξεχάσω?Κανείς δεν ξεχνά.Απλά όπως κάπου είχα διαβάσει"Ο μικρός υποκριτής καταφέρνει να εξαπατά ενώ ο μεγάλος υποκριτής κατορθώνει να αυταπατάται"
Πέρασα και απ'τα δυό στάδια με αποκορύφωμα αυτό του μεγάλου υποκριτή.
Όχι πια.
Σήμερα στα 24 ξέρω πως αν μου χάριζαν ένα παρόμοιο δώρο ζωής δεν θα το γύριζα πίσω.Τότε στα 16 επέστρεψα στο κατάστημα το δώρο για να πάρω στην ίδια τιμή τις σπουδές μου,τους φίλους μου,την κοινωνική μου θέση.
Δεν πέρασα άσχημα,κάθε άλλο.Σπούδασα,ερωτεύτηκα,γέλασα,έκλαψα,ξενύχτησα.Όλα τα έκανα.Απλά ήμουν μισή.Σακατεμένη.Όλα τα έκανα.Μισά.Σακατεμένα.
Τελευταία φορά έγραψα εδώ πριν σχεδόν δυόμισι χρόνια.Το έκανα ξανά τώρα απλά για να ψιθυρίσω κάτι στα αυτιά αυτών που είναι στο χορό ,που ίσως χορευόυν με τον δικό τους ρυθμό,σε αυτούς που τραγουδάνε,σ'αυτούς που παίζουν το βιολί τους και σ'αυτούς που βαράνε παλαμάκια..
Για όσους κατάλαβαν.
Φιλικά πάντα
Parafron
http://d13355883.u127.c4.ixwebhosting.com/martyries-internet.htm
Edited by - Parafron on 21/08/2007 22:01:18
quote:
Σαν να μου θυμίζει την angi…
Εγω την επιθετικοτητα την εχω μια ζωη,
αλλα δεν μου θυμωνει κανεις..
Την πρωτη και τελευταια αμβλωση την εκανα στα 33 μου και δεν πεθανα.
Ουτε ουσιαστικα, ουτε ψυχολογικα.
Δεν ειμαι ανθρωπος που θελει να νιωθει θυμα συνεχως...
Υπαρχουν και οι προφυλαξεις...
Και δεν ειμαι παραφρων...
Edited by - angi on 22/08/2007 01:24:09
Edited by - angi on 22/08/2007 03:17:06