- Και οι ορθόδοξοι δίνουν συγχωροχάρτια - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
«Αν είχε κάποια βαρύτητα θα είχε γίνει από τότε θέμα. Αλλά φείνεται ότξ είναι από τις ραδιοαρβύλες εκείνες που από μια μικρή σύγχυση εννοιών γίνονται ολοκληρο θέμα μέχρι να διαπιστωθεί η πλάνη και να το ξεχάσουν πρώτοι πρώτοι οι ίδιοι οι υποκινητές.»
Ναι, βέβαια, ότι δεν έγινε θέμα, ότι δεν το άρπαξε ο κρατικοδίαιτος τύπος της εποχής (Κράτος + θρησκεία βλέπετε…), μάλλον……δεν θα ήταν και πολύ αληθινό!!
Τα ίδια λέγανε και οι παπάδες με τα πρόσφατα και τρομερά σκάνδαλα, με τους αμέτρητους «κουσουριάδηρες» ιερωμένους, λίγα χρόνια πριν έρθουνε στο φως ΤΑ ΒΡΟΜΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΟΡΕΞΕΙΣ.
Εάν δεν αποκαλύπτονταν συνδυασμένα η δράση τους, τότε θα ακούγαμε και πάλι την ίδια στείρα απολογητική την οποία αενάως αναπαράγει ο εμφανώς αγχωμένος filosofos3.
Ξεχνούν φαίνεται ορισμένοι ότι όλα πρέπει να γίνουνε ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΧΡΟΝΟ και όχι σε εποχές όπου επικρατούνε «εύθραυστες συμμαχίες ψήφων και ψηφοφόρων».
Τα ίδια είπε και ο Χριστόδουλος όταν ερωτήθηκε για το τι στα κομμάτια έκανε κατά την περίοδο της Χούντας. Είπε……εγώ σπούδαζα βρε παιδιά!!
Αλλά, τι λέω ο……«κακοπροαίρετος», για να μην έπεσε από τον θρόνο του, για να μην ασχολήθηκε το πανελλήνιο μαζί του (λες και δεν έχουνε τίποτα σοβαρότερο να κάνουνε οι πολίτες…), μάλλον……καμία ραδιοαρβύλα θα’τανε!!!
quote:
filosofos3:
«Αν είχε κάποια βαρύτητα θα είχε γίνει από τότε θέμα. Αλλά φείνεται ότξ είναι από τις ραδιοαρβύλες εκείνες που από μια μικρή σύγχυση εννοιών γίνονται ολοκληρο θέμα μέχρι να διαπιστωθεί η πλάνη και να το ξεχάσουν πρώτοι πρώτοι οι ίδιοι οι υποκινητές.»Ναι, βέβαια, ότι δεν έγινε θέμα, ότι δεν το άρπαξε ο κρατικοδίαιτος τύπος της εποχής (Κράτος + θρησκεία βλέπετε…), μάλλον……δεν θα ήταν και πολύ αληθινό!!
Τα ίδια λέγανε και οι παπάδες με τα πρόσφατα και τρομερά σκάνδαλα, με τους αμέτρητους «κουσουριάδηρες» ιερωμένους, λίγα χρόνια πριν έρθουνε στο φως ΤΑ ΒΡΟΜΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΟΡΕΞΕΙΣ.
Εάν δεν αποκαλύπτονταν συνδυασμένα η δράση τους, τότε θα ακούγαμε και πάλι την ίδια στείρα απολογητική την οποία αενάως αναπαράγει ο εμφανώς αγχωμένος filosofos3.
Ξεχνούν φαίνεται ορισμένοι ότι όλα πρέπει να γίνουνε ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΧΡΟΝΟ και όχι σε εποχές όπου επικρατούνε «εύθραυστες συμμαχίες ψήφων και ψηφοφόρων».
Τα ίδια είπε και ο Χριστόδουλος όταν ερωτήθηκε για το τι στα κομμάτια έκανε κατά την περίοδο της Χούντας. Είπε……εγώ σπούδαζα βρε παιδιά!!
Αλλά, τι λέω ο……«κακοπροαίρετος», για να μην έπεσε από τον θρόνο του, για να μην ασχολήθηκε το πανελλήνιο μαζί του (λες και δεν έχουνε τίποτα σοβαρότερο να κάνουνε οι πολίτες…), μάλλον……καμία ραδιοαρβύλα θα’τανε!!!
Με το συμπάθιο κιόλας, είσαι εκτός θέματος.
«Με το συμπάθιο κιόλας, είσαι εκτός θέματος.»
Έτσι λες?
Διαφωνώ. Ωστόσο, ο καθένας μπορεί να εξάγει γόνιμα συμπεράσματα…
quote:
Δυστυχώς για την ορθοδοξία στο Πηδάλιο αναφέρεται σε υποσημείωση στον ίδιο κανόνα και η ύπαρξη πνευματικών που έναντι χρημάτων έδιναν άφεση
Κρίμα που δεν λέει και πόσοι και ποιοί ήταν αυτοί και πότε έδρασαν, ώστε να μας λυθεί η απορία.
quote:
Δε λέει πάντως για παραγωγή συγχωροχαρτιών ή ότι κάποιο Πατριαρχείο έδινε τέτοιες πληρωμένες αφέσεις με ή χωρίς έγγραφα.
και από την προηγούμενη απάντησή σου
quote:
Μου λες λοιπόν ότι ο Πάτριάρχης Ιεροσολύμων διέπραττε συνεχώς τέτοιο ατόπημα και κανένας δεν του είπε τίποτε; Κανένας δεν αντέδρασε;
Και επί τη βάσει ποιών στοιχείων; Ενός κειμένου στο διαδίκτυο;Η δική μου στοιχειώδης νοημοσύνη , που δεν ξέρω αν θα την έχω για πολύ ακόμη με αυτά που διαβάζω εδώ πέρα, δε μπορεί να το χωνέψει κάτι τέτοιο. Πολύ βαρύ μου φαίνεται για να είναι αληθινό.
Μάλλον δεν είδες το πρώτο link που έβαλα παραπάνω για την παραγωγή συγχωροχαρτιών!
http://www.i-m-patron.gr/keimena/xartines_eikones.html
To site στο οποίο βρήκα το βιβλίο "Χάρτινες εικόνες" (από το οποίο παράθεσα κάποια σχόλια), είναι της Ιεράς Μητρόπολης Πατρών και όχι κάποιο τυχαίο (εξ άλλου ούτε το site του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού είναι κάποιο τυχαίο!), και το κείμενο ΔΕΝ είναι του Ηλιού αλλά του του Ξενοφώντα Αργ. Παπαευθυμίου,(Μουσειολόγου-Συντηρητή έργων τέχνης), 1986.
Ισως το κλειδί στο ερώτημά σου είναι αυτό
"Στη μονή του Σινά, έχουν εντοπιστεί οι παλαιότερες ξυλογραφίες... και χρονολογούνται από το 1665 μέχρι το 1706, καθιστώντας έτσι το μοναστικό αυτό ίδρυμα σαν το πρώτο που τύπωσε χάρτινες εικόνες.
Υπάρχουν δύο ομάδες...
Η πρώτη αποτελείται από είκοσι ξύλινες πλάκες που βρέθηκαν σχετικά πρόσφατα αποθηκευμένες σε ένα κελί, οι οποίες με μια απλή τεχνοτροπία απεικονίζουν καθιερωμένα σιναΐτικα εικονογραφικά πρότυπα, σιναΐτικα συγχωροχάρτια και άλλες θρησκευτικές παραστάσεις"
Αρα υπάρχουν αποδείξεις για παραγωγή συγχωροχαρτιών τουλάχιστον από τα σιναΐτικα συγχωροχάρτια που βρέθηκαν πρόσφατα και χρονολογούνται γύρω στο 1655. Δεν ξέρω ποιός ήταν ηγούμενος στην μονή του Σινά εκείνη την εποχή, αλλά απ' ότι βρήκα Πατριάρχης Ιεροσολύμων ήταν ο Παίσιος, 1645-1660.
[Σημείωση: αν δεις την σειρά των Πατριαρχών από τον Παίσιο μέχρι τον Χρύσανθο (Νοταρά), έχουμε δύο άλλους Πατριάρχες, τον Νεκτάριο και τον Δοσίθεο τον Β', εκ των οποίων ο δεύτερος ήταν θείος του Χρύσανθου. Ετσι καλύπτεται μία περίοδος από το 1645-1731 όπου έχουμε στοιχεία για συγχωροχάρτια από τον πρώτο και τον τελευταίο Πατριάρχη. Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι την ίδια τακτική ακολούθησαν και οι δύο ενδιάμεσοι (χωρίς αποδείξεις μέχρι στιγμής τουλάχιστον)]
Γιατί δεν έγινε ευρύτερα γνωστό;
Μήπως επειδή τα κύρια στοιχεία (δηλ, τα ίδια τα συγχωροχάρτια βρέθηκαν σχετικά πρόσφατα);
Μήπως επειδή αν γινόταν γνωστό από παλιότερα (εφ όσον κάποιοι σίγουρα γνώριζαν την ύπαρξη τους), θα είχε καταρριφθεί ήδη μία από τις κύριες "κατηγορίες" της Ορθοδοξίας προς την Καθολική εκκλησία, δηλ. η παραγωγή συγχωροχαρτιών;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Είδα και το site της Μητρόπολης Πατρών και δεν είοπα ότι το κέιμενο από εκείνο ήταν του Ηλιού ,αλλά ότι υπάρχουν κείμενα εδώ στο παρόν θέμα που αναφέρουν τον Ηλιού σαν τον άνθρωπο που ανακίνησε το θέμα. Αν συχέτισα τον Ηλιού με την Ι Μ Πατρών μόνο εκ παραδρομής θα έγινε και δεν προφταίνω να το δω τώρα.
Η ουσία είναι ότι υπάρχει μία σύγχυση γύρω από τη λέξη "συγχωροχάρτι".
Ο συντάκτης του άρθρου στο site της Μητρόπολης Πατρών δεν κάνει μια ουσιώδη διευκρίνηση γιατί ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ.
"Συγχωροχάρτι" ονομάζεται γενικά κάθε έγγραφο που αναφέρεται στη συγχώρηση αμαρτιών. Εμείς ξέρουμε για τα ΠΛΗΡΩΜΕΝΑ συγχωροχάρτια του Πάπα. Εδώ γίνεται το λάθος. Τέτοια έγγραφα δίνονταν πάντα και έπρεπε να δίνονται ,χωρίς όμως καμμιά πληρωμή, σε ανθρω΄πους που είχαν καταδικαστεί για κάπιο παράπτωμα και έπρεπε να έχουν κάποιο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι είχαν συγχωρεθεί, όταν πήγαιναν σε άλλη χώρα. Δεν υπήρχαν τηλέφωνα βλέπεις τότε. 
Τα έγγραφα αυτά σε καμμιά περίπτωση δεν επιτρεπόταν να εξαγοράζονται σύμφωνα με τους κανόνες. Οι πάπες με το που τα έδωσαν είχαν διακυρήξει την ανωτερότητά τους από τους κανόνες και θεωρούσαν ότι δε δεσμεύονται πια αφού είχαν το αλάθητο. Στην ορθοδοξία ποτέ δε θα μπορούσε να γίνει αυτό γιατί κάθε πατριαρχείο είναι αυτοδιοίκητο και ισότιμο με τα άλλα και αν κάποιος Πατριάρχης τολμούσε κάτι τέτοιο θα τον κλαταδίκαζαν αμέσως οι άλλοι 4 για αίρεση και σιμωνία. Οι πνευματικοί που ανεφέρει οπ άγιος Νικόδημος , από λόγο του Ιωσήφ Βρυέννιου,ούτε μπορούσαν,ούτε και θα ήθελαν να δώσουν γραπτή απόδειξη της παράβασης των κανόνων. Επομένως δε μπορούσε να υπάρχει σε καμμιά μορφή συγχωροχάρτι σαν και αυτό των καθολικών από την Ορθοδοξία. Και μέχρι στιγμής δε βλέπω να υπήρξε.
"Συγχωροχάρτι" που να γράφει ότι έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες κάποιου ή συστατικό προς άλλη εκκλησία, φυσικά χωρίς να πληρώνει κανείς για κάτι τέτοιο, σίγουρα θα έδινε κάθε Πατριαρχείο. Υποχρεούνταν να δώσει σε όσους είχαν λόγο να το ζητήσουν , αν ταξίδευαν σε άλλη εκκλησία και ήτσν άγνωστοι ή είχε ακουστεί κάποια κακή φήμη γιαυτούς ή αν όντως είχαν πέσει σε σφάλμα και μετανόησαν αλλά η άλλη εκκλησία δεν το ήξερε.
Αυτά δεν τα διευκρινίζει ο συντάκτης του άρθρου της Ι.Μ.Πατρών και επιτρέπει έτσι τη σύγχυση. Ελπίζω να βρω και τα κείμενα του Ηλιού για να δω τι λέει εκεί πέρα και τι στοιχεία παραθέτει,για να φανεί πόσο ερευνά κανείς αυτά που παραθέτει εδώ πέρα. Αλλά και τι σκοπιμότητες υπάρχουν.
Για να κάνουμε ντόρο και θέμα πετάμε το "συγχωροχάρτια έδιναν και οι ορθόδοξοι" και δε λέμε τουλάχιστον "είναι έτσι;" και να το ερευνήσουμε αλλά με μισές πληροφορίες από εδώ και μισές από εκεί πάμε να στήσουμε μια κατηγορία κατά της ορθοδοξίας από άγνοια ...(ή και από εμπάθεια;)
Αν υπήρχαν και από την ορθοδοξία δε θα το αποκάλυπταν οι ίδιοι οι καθολικοί στους διαλόγους που είχαν με τοιυς ορθόδοξους όταν οι ορθόιδοξοι τους κατηγορούσαν για τα συγχωροχάρτια; Δείτε τα επιχειρήματα των καθολικών και θα καταλάβετε. Δείτε αν λένε "μα και σεις κάνετε το ίδιο" ή αν προσπαθούσαν να διακιολογηθούν με άλλο τρόπο.
Οι ορθόδοξοι άλλωστε δεν πίστευαν και δεν πιστεύουν σε Καθαρτήριο.Τα συγχωροχάρτια που έδιναν οι πάπες για συντόμευση του περάσματος από το καθαρτήριο τα έδιναν. Οπότε και από αυτό πάλι ήταν αδύνατο να δοθούν συγχωροχάρτια από ορθόδοξους χωρίς να χαρακτηριστεί αυτό αίρεση.
Όλα είναι τέλεια
quote:
filosofos3
Αν υπήρχαν και από την ορθοδοξία δε θα το αποκάλυπταν οι ίδιοι οι καθολικοί στους διαλόγους που είχαν με τοιυς ορθόδοξους όταν οι ορθόιδοξοι τους κατηγορούσαν για τα συγχωροχάρτια; Δείτε τα επιχειρήματα των καθολικών και θα καταλάβετε. Δείτε αν λένε "μα και σεις κάνετε το ίδιο" ή αν προσπαθούσαν να διακιολογηθούν με άλλο τρόπο.
Εκτός αν δεν το γνωρίζουν.
Με το ίδιο σκεπτικό, οι Σκοπιανοί δεν χρησιμοποιούν ούτε τα λόγια του Κοραή ούτε του Σκαρίμπα για "κατοχή της Ελλάδας από το Φίλιππο". Αυτό δε σημαίνει ότι δεν τα είπαν... Προφανώς δεν το γνωρίζουν.
Όσο για το αν επιτρέπονταν ή όχι από τους κανόνες, θα πρέπει να διακρίνεις τη διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης. Και ο χριστιανικός όρκος ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ αλλά οι Χριστιανοί (και μαζί τους Αρχιεπίσκοποι, Πατριάρχες, κτλ.) όχι μόνον ορκίζονται και ορκίζουν άλλους, αλλά αντιδρούν με σθένος σε οποιαδήποτε σκέψη κατάργησης του θρησκευτικού όρκου.
Αυτό τι σημαίνει; Ότι επειδή το απαγόρευση ΡΗΤΑ ο Χριστός, δεν ορκίζονται οι Χριστιανοί στο όνομά του και δεν ορκίζει ο Αρχιεπίσκοπος τους βουλευτές;
macedon
Οι πρώτες αναφορές για συγχωροχάρτια είναι του 11ου αιώνα.
Οι Πάπες Urban II and Eugene III έδιναν συγχωροχάρτια αντίστοιχα κατά την πρώτη και δεύτερη σταυροφορία, σε οποιονδήποτε δεχόταν να λάβει μέρος στον πόλεμο κατά των Μωαμεθανών. Ο Γρηγόριος ο VIII χορηγούσε συγχωροχάρτια που συγχωρούσαν τις αμαρτίες του παρελθόντος αλλά όχι του μέλλοντος, σε οποιονδήποτε απλώς "έφερνε κάποιον που θα έπαιρνε την θέση του ή θα βοηθούσε στα έξοδα της σταυροφορίας".
Από τον 12ο μέχρι τον 15ο αιώνα, τα συγχωροχάρτια χορηγούνταν επ' ονόματι της παπικής αυθεντίας και η διάθεση τους γινόταν μέσω εξουσιοδοτημένων πρακτόρων.
Καθώς οι οικονομικές δυσκολίες των πάπων κατά τον μεσαίωνα δημιουργούσαν όλο και μεγαλύτερα προβλήματα, γινόταν τόσο συχνή η χρήση τους ώστε χρειάστηκε να τεθεί η διεξαγωγή των ιερών διαπραγματεύσεων υπό τον έλεγχο του τραπεζικού οίκου του Άουγκσμπουργκ. Το 1476 επεκτάθηκε από τον πάπα Σίξτο Δ' η ισχύς των συγχωροχαρτιών και σε ψυχές που βρίσκονταν στο Καθαρτήριο.
Κατά τον 16ο αιώνα ο Πάπας Leo X, αφού εξάντλησε οικονομικά το Βατικανό, αποφάσισε να μαζέψει χρήματα με διάφορα μέσα για να χτίσει την Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Αυτός λοιπόν έστειλε τον Tetzel, έναν Δομινικανό καλόγερο να πουλήσει συγχωροχάρτια για να χρηματοδοτήσει το έργο. Κάπου εδώ εμφανίζεται ο Λούθηρος με τις 95 θέσεις του και από κει και πέρα η ιστορία είναι γνωστή.
Οι Καθολικοί λοιπόν είχαν να χρηματοδοτήσουν τις σταυροφορίες και διάφορα έργα μέσα στους κόλπους της εκκλησίας, οι Ορθόδοξοι με τι λεφτά χρηματοδοτούσαν αυτά τα έργα, ή και την Ελληνική Επανάσταση;
Η περιουσία της εκκλησίας πώς φτιάχτηκε; Και πώς επέζησε μέσα στους δύσκολους αιώνες της Τουρκοκρατίας; Ξέρει κανείς;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
καταρχήν να σου πω ότι βρηκα τα άρθρα του Ηλιού και διαπίστωσα απ' όσο πρόλαβα να διαβάσω, γιατί δεν τα διάβασα ολόκληρα, ότι ΕΙΚΑΖΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΘΕΤΕΙ οτι μπορέι να χρησιμοποιήθηκαν όπως και από τους Καθολικούς !!! Δε λέει πουθενά ότι έχει κανένα τέτοι στοιχείο. Αύριο που θα τα μελετήσω εκτενέστερα θα έχω περισσότερες πληροφορίες.
Η ουσία εδώ είναι αν έχουν εκδωσει συγχωροχάρτια τα οποία τα ΠΛΗΡΩΝΕ κανείς για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του. Αυτά τα τυπμένα συγχωροχάρτια ή τα χειρόγραφα που αναφέρεια στα άρθρα πουθενά δεν αναφέρουν κάτι για τιμή πώλησης ή οτιδήποτε σχετι9κό με ΕΞΑΓΟΡΑ.
Οι ένας πατριάρχης μάλιστα, από αυτούς που κατηγορούνται γιαυτά λέει καθαρά ότι αυτά τα συγχωροχάρτια αφορούν αμαρτίες που εξομολογήθηκε κανείς ή έστω αυτές που δεν θυμήθηκε κατά την εξομολόγηση και δεν επιτρέπεται να δίνονται για αμαρτίες που ντραπηκε να εξομολογηθεί κανείς. Δηλαδή είναι μέρος της εξομολόγησης και δεν αναφέρεται πουθενά τίμημα για εξαγορά αμαρτιών.
Είδα ότι εσύ επανέφερες το θέμα εδώ. Άρα θα μπορούσες να ψάξεις και εσύ για τα άρθρα αυτά πριν σπεύσεις να δεχτείς όσα και όπως τα παρουσιάζουν εδώ.
quote:
Οι Καθολικοί λοιπόν είχαν να χρηματοδοτήσουν τις σταυροφορίες και διάφορα έργα μέσα στους κόλπους της εκκλησίας, οι Ορθόδοξοι με τι λεφτά χρηματοδοτούσαν αυτά τα έργα, ή και την Ελληνική Επανάσταση;
Η περιουσία της εκκλησίας πώς φτιάχτηκε; Και πώς επέζησε μέσα στους δύσκολους αιώνες της Τουρκοκρατίας; Ξέρει κανείς;
Οι ορθόδοξοι δεν είχαν σταυροφορίες να χρηματοδοτήσουν αλλά και αν είχαν δεν επιτρέπεται να κάνει κανείς ένα τέτοιο αίσχος για να χρηματοδοτήσει οτιδήποτε άλλο.
1)Τα έργα στους κόλπους τη εκκλησίας χρηματοδοτούνταν με εράνους , αν ήταν απαραίτητα και αν είχε ο κόσμος σε μια περιοχή να δώσει κάτι, από δωρεές μερικών χριστιανών ή και μουσουλμάνων κάμμια φορά όταν έβλεπαν θαύματα (πχ ο Αλή Πασάς είχε χτίσει κάπιιες εκκλησίες στο όνομα του αγίου Κοσμά γιατί τον πίστευε ως άγιο από τότε που τον συνάντησε προσωπικά και πέιστηκε για την αγιότητά του από αυτά που του είπε) και από τα χρήματα των εκκλησιών που έδιναν οι πιστοί.
Τα έργα αυτή την περίοδο δεν είναι και πολλά γιατί αν και είχαν δοθεί στην αρχή κάποιες ελευθερίες από το Μωάμεθ τον πορθητή αυτές περιορίστηκαν ή καταργήθηκαν από τους επόμενους και ήταν δύσκολο να χτιστεί εκκλησία σε κάποια περιοχή αν δεν είχε ειδική άδεια από το Σουλτάνο.
Οπότε δεν πρέπει να αναζητούμε μεγάλα έσοδα στην εκκλησία αυτή την περίοδο.
2)Η Ελληνική Επανάσταση χρηματοδοτήθηκε από τα αφιερώματα πολλών μοναστηριών που τα πούλησαν και έδωσαν τα χρήματα για την επανάσταση, από μεγάλους ευεργέτες που ξεπούλησαν τις περιουσίες τους και έδωσαν τα πάντα για την απελευθέρωση της Ελλάδας (υπάρχουν αρκετά παραδείγματα κυρίως στα νησιά του Αιγαίου) και από Έλληνες του εξωτερικού.
Αν πας σε κάποια μεγάλη εκκλησία θα δεις ότι σε μερικές εικόνες , ειδικά σε αυτές που έχουν σιτορικό θαυμάτων, να κρέμωνται κάποια πλακίδια από κράμμα χρυσού αργύρου κλπ μ εσχήμα πάνω τους διαφόρων μελών του σώματος. Αυτά είναι αφιερώματα από θεραπείες που τα αφήνουν πιστοί σε ένδειξη ευγνωμοσύνης.
Το μοναστήρι της Τήνου τότε, που μόλις είχε ανακαλυφτεί η εικόνα της Παναγίας και θεωρήκε θεικό σημάδι που έδειχνε την εύνοια της παναγίας και τη συμπαράστασή της στους Έλληνες,έλιωσε πολλές φορές τα αφιερώματα που ήταν σημαντικής αξίας και τα έδωσε στον αγώνα του '21. Το ίδιο και στο Άγιο Όρος. κράτησαν μόνο όσα αναφέρονται σε σημαντικά θαύματα ή που είχαν κάποια ιδιαιτερότητα.
3) Η περιουσία της εκκλησίας φτιάχτηκε σε μεγάλο βαθμό λίγο πριν τα χρόνια της Άλωσης αλλά δεν επιβίωσε αλώβητη από την τουρκοκρατία. Τα χρόνια πριν την Άλωση είχε ευνοηθεί, σκανδαλωδώς δυστυχώς, από κάποιους αυτοκράτορες με φορολογική ατέλεια η εκκλησία και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί να δίνουν όταν ήταν χρεωμένοι τις περιουσίες τους στην εκκλησία, για να σωθούν, είτε με χαμηλή τιμή, είτε ως δωρεά,και να γίνονται μοναχοί ή να εργάζονται ως αγρότες στη γή τους υπό την εξουσία ενός μοναστηριού ή εκκλησίας.Αυτό προκάλεσε και μείωση του στρατού ο οποίος αποτελούμενος από μισθοφόρους ξένους πολλε΄ς φορές, δεν είχε την ίδια απόδοση στον πολέμο κάτι που έφερε τελικά την Άλωση.
Η περιουσία αυτή δεν έμεινε αλώβητη από την τουρκοκρατία γιατί μετά το Μωάμεθ τον πορθητή καταργήθηκαν βαθμιαία τα προνόμια και η αυτοτέλεια της εκκλησίας που είχε αρχικά υποσχεθεί στους χριστιανούς αν δεν επναστατούν. Η εκκλησιαστική περιουσία περιήλθε στα χέρια των τοπικών πασάδων με εξαίρεση μερικά μοναστήρια που είχαν τη δυνατότητα να πουλήσουν ένα μέρος και να πληρώσουν του φόρους για το υπόλοιπο. Εξαρτάται βέβαια από την περίοδο και την περιοχή το τί συνέβαινε με την εκκλησιαστική περιουσία.
Πολλά μοναστήρια έκλεισαν ή καταστράφηκαν από τους τούρκους επειδή είχαν υποψίες ή στοιχεία ότι βοηθούσαν επαναστάτες.
Κατά τη βασιλεία του Όθωνα και την επιτροπία του από τους τρεις αντιβασιλείς έκλεισαν δια της βίας όλα τα μοναστήρια που είχαν λίγους μοναχούς (νομίζω το 30%, που ειχαν λιγότερους από 20 μοναχούς) και δημεύτηκε η περιουσία τους, όπως και μέρος από των άλλων.
Επίσης ένα μέρος από την περιουσία αυτή που είχε η εκκλησία κατά την τουρκοκρατία δόθηκε σε ακτήμονες, όπου δεν υπήρχαν μοναχοί ή όπου το επέβαλλε η ανάγκη.
Μετά τη Μικκρασιατική καταστροφή δόθηκαν ακόμη κάποια μέρη στους πρόσφυγες από την εκκλησιαστική περιουσία.
το μεγαλύτερο μέρος όμως νομίζω πως δόθηκε μετ΄πα τον πόλεμο του '40 και πρέπει να είναι το 50% της προηγούμενης περιουσίας! Πολλοί πήραν μέρη από από χρησικτησία χωρίς νόμιμες διαδικάσίες και χωρίς να έχει γίνει μεταγραφή τίτλων και έτσι φαίνεται ακόμη να έχει η Εκκλησία περιουσία που δεν έχει εδώ και 60 χρόνια. Γιαυτό και έχουν προκύψει αντιδικίες μονών που επανασυστάθηκαν με δήμους ή ιδιώτες λόγω της κατοχής εδαφών που ποτέ δεν ζήτησαν νόμιμα από την πολιτεία να κατοχυρωθούν ως δικά τους και παραμένουν τυπικά στη δικαιοδοσία της εκκλησίας. Αυτή την περιουσία θεωρούν οι επικριτές της ότι την "έχει" και κανείς δεν αναφέρει ότι δεν την κατέχει στην πραγματικότητα.
Προς επιβεβαίωση, αν έχεις δεσμούς με χωριό ή επαρχία ρώτησε να δεις πόσα και ποια ήταν τα κτήματα που ανήκαν παλιά στην τοπική εκκλησία και ποιοι τα έχουν τώρα. Αυτά καταμετρώνται ως εκκλησιαστικη περιουσία και έτσι θεωρούνται ακόμη σε αρκετές περιπτώσεις.
Όλα είναι τέλεια
quote:
Είδα ότι εσύ επανέφερες το θέμα εδώ. Άρα θα μπορούσες να ψάξεις και εσύ για τα άρθρα αυτά πριν σπεύσεις να δεχτείς όσα και όπως τα παρουσιάζουν εδώ.
Δεν νομίζω να έγραψα κάτι παραπάνω από αυτά που λένε οι ιστοσελίδες. Δεν έβγαλα πουθενά δικά μου συμπέρασματα. Εψαξα να βρω τα κείμενα του Χρύσανθου Νοταρά, αλλά δεν βρήκα κάτι. Για μένα μένει ανοιχτό το θέμα αν πλήρωναν κάποιοι για τα συγχωροχάρτια ή όχι. Σίγουρα δεν περιμένω να βρούμε τιμοκαταλόγους όπως έκαναν οι Καθολικοί.
Σε ευχαριστώ πάντως για την απάντησή σου στο θέμα της Εκκλησιαστικής περιουσίας κατά την Τουρκοκρατία. Δεν το έχω ψάξει το θέμα.
Πάντως στο βιβλίο του Ηλιού πρέπει να αναφέρει αυτό:
"Οι ειδικοί απεσταλμένοι του Πανάγιου Τάφου και της μονής του Σινά συνέλεγαν τα εισοδήματα από τα μετόχια και παράλληλα με τη βοήθεια ιερών αντικειμένων, λειψάνων και την πώληση συγχωροχαρτιών συγκέντρωναν και χρήματα από ελεημοσύνες («ζητείες») ανάμεσα στους πιστούς των περιοχών όπου περνούσαν."
Το βρήκα εδώ και τον αναφέρει στην βιβλιογραφία.
dlib.libr.uoc.gr/Dienst/Repository/ 2.0/Body/ucr.history.msc/2003andrianopoulos/pdf
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
έκανα έναν κόπο και έψαξα και βρήκα τα περιοδικά που έχουν το άρθρο του Ηλιού, διάβασα το άρθρο και έβγαλα τα συμπεράσματά μου.
Αυτά που ακολουθούν στη συνέχεια , μετά τους αστερίσκους,τα έγραψα πριν δω το link που προτέινεις που ούτε αυτή τη στιγμή το έχω δει. Πάντως είναι από το άρθρο του Ηλιού η φράση η οποία βέβαια δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.Το ίδιο το κείμενο στο άρθρο του αν το προσέξεις αποκαλύπτει μεροληψία στην παρουσίαση των στοιχείων αλλά και στην ερμηνεία.
************************************
Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙΑ
Το άρθρο του Φίλιπου Ηλιού που δημοσιεύτηκε σε δύο μέρη στα τεύχη 1 και 3 του περιοδικού «Τα Ιστορικά» και απετέλεσε το έναυσμα για το παρόν θέμα μόνο σύγχυση μπορεί να προκαλέσει σε όποιον δεν ρποσέξει τα στοιχεία στα οποία επιδιώκει να στηρίξει την άποψη ότι εκδίδονταν και από τους Ορθόδοξους συγχωροχάρτια όπως από τους Καθολικούς.
Για να βάλλουμε τα πράγματα σε μια σειρά θα πρέπει να γίνει σαφές θα πρέπει να δούμε τι ήταν τα Καθολικά συγχωροχάρτια.
1)Σε αυτά , στα Καθολικά, υποτίθεται ότι δίνεται από τον πάπα. Άφεση όχι μόνο για διαπραχθείσες αμαρτίες αλλά ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ!
2)Για να τα αποκτήσει κανείς πρέπει να πληρώσει και θεωρείται η πληρωμή αυτή ως αντίτιμο των αμαρτιών
3)Η πληρωμή αυτή υποτίθεται ότι εξαλέιφει τα αμαρτήματα ακόμη και χωρίς εξομολόγηση και συγχώρηση ,με ή χωρίς επιτίμια, από τον πνευματικό
4)Δίνονται επι τη βάσει μιας διαφορετικής θεολογικής άποψης περί τη μεταθανάτια κατάσταση (Καθαρτήριο, περισσεύουσα χάρη των αγίων, ικανοποίηση του θεού που πρέπει να δοθεί για να συγχωρρέσει τις αμαρτίες)
ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
Για κάθε μία από τις 4 προϋποθέσεις έχουμε από την Ορθόδοξη πλευρά:
1)Ποτέ , σε όλη τη μέχρι τώρα ιστορία, ούτε και ειπώθηκε ούτε και βρέθηκα πουθενά συγχωροχάρτι ορθόδοξο για ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ αμαρτίες πράγμα που θα ήταν βλάσφημο και υποκίνηση προς την αμαρτία .
2)Η ΠΛΗΡΩΜΗ για αφεση αμαρτιών τιμωρείται αυστηρά από τους ιερούς κανόνες όπως τιμωρείται και η άφεση αδιακρίτως, έστω και χωρίς πληρωμή. Ούτε σαν επιτίμιο μπορέι να επιβληθεί να πληρώσει κανείς τον εξομολόγο γιατί ακια υτό τιμωρείται με καθαίρεση. Σαν επιτίμιο μπορεί να επιβληθεί μόνο η αγαθοεργία , προς ανθώπους που έχουν ανάγκη αν κανείς έχει αδικήσει ή στερήσει ανθρώπους από τα υπάρχοντά τους.
3) Το όποιο επιτίμιο επιβληθεί από τον πνευματικό δεν εόιναι αυτό που συγχωρεί την αμαρτία κατά την ορθόδοξη διδασκαλία, αλλά η αληθινή μετάνοια, που είανι εσωτερική. Το επιτίμιο, όταν είναι υλικό, έχει σαν σκοπό να φέρει τον άνθρωπο σε ειλικρινή μετάνοια και να καταλάβει τη θέση εκείνου .που αδίκησε, να τον νιώσει και να τον συμπονέσει. Αν αυτό συμβεί και ο άνθρωπος μετανοήσει ειλικρινά τότε δε χρειάζονται καν επιτίμια.Πάντως ακόμη και στο κέιμενό τους,τα ίδια τα ορθόδοξα «συγχωροχάρτια» το ΛΕΝΕ ΡΗΤΑ ότι δίνονται ΜΟΝΟ για εκείνους που έχουν εξομολογηθεί και μετανοήσει και ήταν πρόθυμοι να ολοκληρώσουν τον κανόνα ή επιτίμιο. ΔΕ ΔΙΝΟΝΤΑΝ ΓΙΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.
4)Οι ορθόδοξοι δε δέχονται Καθαρτήριο και πλεονάζουσα χάρη των αγίων την οποία θα διαχειρίζεται ο πατριάρχης ή ότι ο Θεός πρέπει να ικανοποιηθεί,μέσω ταλαιπωρίας ή βασανισμού του πιστού, για να συγχωρήσει το αμάρτημα, αλλά δέχονται ότι αυτό συγχωρείται με την αληθινή μετάνοια εκ μέρους του εξομολογουμένου. Αν εξομολογηθεί και δεχτεί επθιτίμια αλλά δε μετανοήσει τότε δεν έχει οφεληθεί και μένει η αμαρτία του και μετά θάνατον.
Ο συγγραφέας του άρθρου δέχεται ότι κατά παράβαση των ιερών κανόνων έγινε η παραγωγή και η διακίνηση των συγχωροχαρτιών και ΥΠΟΘΕΤΕΙ ότι ταυτίζονται με τα Καθολικά στηριζομενος σε κάποιες αυθαίρετες και δικες του ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ σε έγγραφα που είχαν κάποια σχέση με συγχώρηση αμαρτιών, και τα οποία είναι αρκετά σε είδος και διαφορετικά σε ρόλο.
Όλα όμως περιλαμβάνουν τον όρο «συγχωρητικό» πράγμα που προκαλεί τη σύγχυση, την οποία επιτείνει η χρήση του όρου «συγχωροχάρτι» που γινόταν αδιακρίτως από κάποια στιγμή και μετά.
Επίσης υπήρξε και ενοποίηση των τύπων τους (της μορφής τους) από ένα σημείο και μετά.
Τέτοια έγγραφα ήταν:
Α) Η λύση αφορισμών
Β)Η αποκατάσταση καθαιρεθέντων κληρικών
Γ) Η συγχώρηση και επανένταξη στην εκκλησία λαϊκών
Δ)Η γραπτη ευχή από τον πατριάρχη, ή τον επίσκοπο, που δίνονταν και σαν απόδειξη σε όποιον είχε εξομολογηθεί και συγχωρηθεί , με ή χωρίς επιτίμια,ότι είναι μέλος της εκκλησίας και ότι δεν έχει καμμιά εκκρεμότητα όσον αφορά τα μυστήρια.
Ειδικά τα πατριαρχεία είχαν ΟΛΑ το δικαίωμα να εκδίδουν για όλη την ορθόδοξη επικράτεια τέτοια έγγραφα.
Τα έγγραφα αυτά ήταν απαραίτητα όταν κανείς ταξίδευε σε άλλη περιοχή και έπρεπε να ενταχθεί στην εκκλησία της περιοχής για ένα διάστημα. Δε μπορούσε να γίνει δεκτός αν είχε αφοριστεί αλλού και δε μπορούσε να κοινωνήσει κλπ αν δεν ήταν βέβαιος ο ιερέας ότι δεν εμποδίζεται για κάποιο λόγο.
Η υποχρεωτικότητα έκδοσης τέτοιων εγγράφων προβλέπεται ήδη από τους ιερούς κανόνες της πρώτης χριστιανικής εποχής , χωρίς όμως να ορίζουν τι ακριβώς θα γράφεται . Απλώς να μη γίνεται δεκτός κληρικός ή λαϊκός από άλλη περιοχή χωρίς συστατικά γράμματα από τις θρησκευτικές αρχές της οεριοχής από την οποία ήρθε. Επειδή όμως το Δ) έγγραφο καλύπτει και τις συστάσεις που θα έπρεπε να δώσει κανείς και όλα τα προηγούμενα, χρησιμοποιήθηκε για γενική χρήση.
Το να έχει το Δ) σήμαινε ότι δε μπορούσε να έχει καμμιά εκκρεμότητα από τις Α),Β),Γ). Οπότε έγινε γενικής χρήσης.
Γιαυτό και χρειαστηκε να τυπωθούν σε μεγάλους αριθμούς τετοια έγγραφα. Ο συγγραφέας θεωρεί τον μεγάλο αριθμό που διατίθονταν ως στοιχείο που υποδηλώνει οικονομική δοσοληψία!!!
ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΔΕ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΠΩΛΗΣΗ!!!
Την πώληση την υποθέτει με βάση το δικό του σκεπτιικό και με την ερμηνεία που κάνει των στοιχείων.
Το σκεπτικό τουν είναι ότι αφού ήταν χρεωμένα όλα τα Πατριαρχεία και βρίσκονταν σε έσχατη οικονομική ανάγκη και αφού έδιναν πολλά συγχωρητικά έγγραφα σε μία μέρα όταν πήγαιναν σε περιοδεία οι πατριάρχες και οι απεσταλμένοι τους , άρα δε μπορούσαν να εξομολογήσουν όλο αυτό τον κόσμο και θα πρέπει να τα πουλούσαν!!!
Το αφελές σκεπτικό αυτό όμως δε λαμβάνει υπόψιν του ότι στα μέρη που πήγαιναν οι Πατριάρχες ή οι απεσταλμένοι τους περιοδείς για εράνους ΥΠΗΡΧΑΝ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ. Δεν περίμεναν τους πατριαρχικούς να εξομολογηθούν.
Οι ιερείς αυτοί και οι πνευματικοί ήταν παρόντες όταν μιλούσαν ή όταν έβγαιναν στις πλατείες και ζητούσαν τη βοήθεια του κόσμου για το πατριαρχείο τους.Και αυτοί βεβαίωναν αν μπορούσε να πάρει κάποιος σύγχωρητικό έγγραφο ή όχι
Για τα έγγραφα αυτά παραθέτει πολλές λεπτομέρειες το άρθρο και ως προς τα έτη που εκδόθηκαν , τη μορφή κλπ αλλά αποτυγχάνει να φέρει ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΝ!!!
Επιχειρεί δε να συμπεράνει ότι γινόταν αντικείμενο οικονομικής διαπραγμάτευσης από το ημερολόγιο του πατριάρχη Χρύσνθου που λέει:
«1725 Αυγούστου 20
Απήλθομεν εις το χωρίον Θυμιανά ---εκάμαμεν αγιασμόν και ωμιλήσαμεν--- εβάλαμεν κουτί. Επίτροπος ο ιερεύς Νικόλαος του Κοσμοπαπάδη.
Εμοιράσαμεν εις στους χωριανούς συγχωροχάρτια 57 εξ ων ελάβαμεν γρόσια 43 και έμειναν να μας δώσουν και τα λοιπά.
Εστείλαμεν τον παπά Παΐσιον και έδωκε συγχωροχάρτια 10 και έφερε γρόσια 10.
………………………………………
Είτα ανεβήκαμε εις τον άγιον Μηνάν,ηκούσαμεν αύθις ιεράν μυσταγωγίαν. Εδώκαμεν συγγχωροχάρτια 20 και ελάβαμεν γρόσια 19[σ.σ.ακολουθούν τρεις αναγραφές για τρεις μοναχούς που έδωσαν συνολικά γρόσια 45 ,συγχωροχάρτια δεν αναφέρονται]
Αυγούστου 30 απήλθομεν εις το Νεοχώριον. Τη επαύριον--- εκάμαμεν αγιασμόν και ωμιλήσαμεν, εβάλαμεν κουτί. Εκάμαμεν και επιτρόπους---εδώσαμεν συγχωροχάρτια 40, εξ ων ελάβαμε γρ. 21 και παρ. 17. Ύστερον έδωκε κοινώς το χωρίον το παπά Παΐσίω γρ. 15
………………..
Εδώκαμεν και τω εφημερίω της Κρύας βρύσης συγχωροχάρτια 5---
…………………………
Σε καμμιά από τιος παραπάνω αναφορές δε γίνεται λόγος για πώληση κατά πρώτον του ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΈΝΟΥ ΧΑΡΤΙΟΥ και όπως φαίνεται και από το ότι έδωσε και «στον παπα Παΐσιο συγχωροχαρτια να τα δωσει» ,αυτά ήταν ΚΕΝΑ από ονόματα. Τη συμπλήρωση του συγχωροχαρτιού την έχει ο πνευματικός που θα εξομολογούσε τους ανθρώπους αυτούς.
Ομοίως και στον εφημέριο της Κρύας Βρύσης άλλα 5.
Το μόνο που θα μπορούσε να έχει κάποιο οικονομικό τίμημα είναι η αξία του ΥΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΤΥΠΩΣΗΣ ή της συγγραφής του αν ήταν χειρόγραφο μιας και οι διαστάσεις τους ήταν περίπου 0,50μx0,50μ και την εποχή εκείνη η εκτυπωση η η σχεδίαση με το χέρι σε αυτό το μέγεθος εικόνων ή πολύπλοκων σχεδίων,όπως η πατριαρχική υπογραφή, που δεν έπρεπε να αντιγράφεται εύκολα, δε γινόταν τόσο εύκολα.. Η αξία αυτή δε μπορεί να θεωρηθεί ως πληρωμή για αμαρτίες γιατί δίνονταν για το έντυπο μόνο χωρίς να υπάρχει σαφής τιμή και σε αυτό, αφήνοντας το λαό να δώσει ότι θέλει όπως φαίνεται από μερικές πριπτώσεις που δεν ανέμεναν χρήματα αν δε μπορούσαν να τα δώσουν οι κάτοικοι των χωριών. Ο λαός ήξερε ότι κοστίζει μια τέτοια εκτύπωση και έδινε ότι μπορούσε. Ειδικά εκείνοι που ταξίδευαν και χρειάζονταν τέτοια έγγραφα.
Το 1 γρόσι λοιπόν που φαίνεται να είναι το μέγιστο ΣΎΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΟΙΧΕΙΑ που μπορεί να εχει δοθεί για ΑΣΥΜΠΛΗΡΩΤΟ συγχωροχάρτι δεν αντιστοιχούσε σε πληρωμή αμαρτιών αλλά στην τιμή του χαρτιού και της εκτύπωσης!!!
1γρόσι=1/100 της τουρκικής λίρας
Κατά τον ίδο τροπο και εμείς σήμερα όταν ανάβουμε ένα κερί δε δίνουμε συγκεκριμένη τιμή αλλά ότι θέλουμε εκείνη τη στιγμή.
Εκτός αυτού όμως παραλέιπει να δώσει κάποια σημεία από το κέιμενο η αρθρογράφος τα οποία τα έχει σημειώσει με τρεις παύλες (---).
Αξίζει να ανφερθεί ότι μόνο δύο περιτπώσεις υπάρχουν ποου αναφέρεται κακή χρήση συγχωροχαρτιού και αυτές είναι όταν το Πατριαρχείο ιεροσολύμων πιεζόμενο από τον τσάρο συγχώρεσε κάπιοον επίσκοπο για ένα παράπτωμα επειδή ο τσάρος τον ήθελε ωγς συμπαραστάτη του σε μια αντιδικία που είχε με την εκκλησία της ρωσίας και η άλλη είναι η έκδοση συγχωροχαρτιών και η διάθεσή τους σε μη εξομολογημένους ανθρώπους , ως ΔΩΡΑ από τον Ανανία , πρώην αρχιεπισκόπου Σινά ο οποίος όμως για άλλη προηγούμενη προσπάθεια έκδοσης συγχωροχαρτιών που δν ακολουθούσαν το τυπικό εικονογράφησης είχε ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙ , σύμφωνα με τον αρθρογράφο πάντα. Συνολικά ήταν 4 (ναι τέσσερα!!!) αυτά που εξέδωσε όταν πήγε για ελεημοσύνες στην Καζακία., στο όνομα του τότε αρχιεπισκόπου Σινά Ιωαννίκιου.
ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙ ο αρθρογράφος πάντως ως προς το αν ήταν καθηρημένος ή όχι όταν εκτύπωσε τα 4 συγχωροχάρτια ο Ανανίας. Σε ένα σημείο τον λέει καθηρήμένο και σε άλλο αρχιεπίσκοπο και δε φαίνεται να κάνει συνεπή παράθεση των πληροφοριών που λαμβάνει από το βιβλίο του Δοσιθέου, όπους αναφέρεται και η καθαίρεση του Ανανία.Την παρουσιάζει να έγινε για αλλαγές στον τύπο (μορφή των συγχωροχαρτιών) σε ένα σημείο και σε άλλο ότι έγινε επειδή έδωσε συγχωροχάρτια σε ΜΗ εξομολογημένους ανθρώπους, πράγμα που πρέπει να είναι και το σωστό σύμφωνα με όσα κλέει ο Δοσίθεος, ο οποίος λέιε καθαρά ότι απαγορεύεται η οποιαδήποτ συναλλαγή όσον αφορά τη συγχώρηση.
Ο αρθρογράφος κάνει επιλεκτική απομόνωση φρλάσεων που γράφονται με άλλο νόημα και βγάζει ότι συμπέρασμα θέλει.
Πχ ενώ μιλά ο Δοσίθεος για την παράδοση να δίνονται γραπτές αφέσεις αμαρτιών και από επισκόπους και πρεσβυτέρους , δεν το σχολιάζει καν, όπως δε σχολιάζει και το ότι αυτά τα έγγραφα δεν ταυτίζονται ΚΑΙ εκ του λόγου αυτού με τα Καθολικά ομώνυμα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Η όλη ιστορία με τα συγχωροχάρτια και οι κατηγορίες προς την ορθόδοξη εκκλησία ότι ΠΟΥΛΗΣΕ ή ΕΞΑΡΓΎΡΩΣΕ την πνευματική της υπόσταση και εκμεταλλεύθηκε τον κόσμο ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΟ.
Το θέμα μόνο σκοπιμότητες εξυπηρτεί και υποδαυλίζεται από την άγνοια που έχουν πολλοί, και ο εν λόγω αρθρογράφος, όσον αφορά τα πραγματικά γεγονότα και τον τρόπο λειτουργίας των θεσμών της εκκλησίας. Μπορεί πάντα να υπάρχουν ατέλειες και πολλές μάλιστα αλλά σε τέτοιο σημείο που θέλουν μερικοί να δείξουν (από άγνοια ή και σκοπιμότητα) ότι φτάνει δεν έχει φτάσει.
Βιβλιογραφία:
1.Δοσίθεος Νοταράς, «Ιστορία περί της επισκοπής του αγίου όρους Σινά»[=Α. Παππαδόπουλος-Κεραμεύς, συμβολαί εις την ιστορία της αρχιεπισκοπής του όρους Σινά , Πετρούπολή 1908]
2.Δοσίθεος Νοταράς «Ιστορία των εν Ιεροσολύμοις πατριαρχευσάντων», Βουκουρέστι 1715
3.Α.Παππαδόπουλος -Κεραμεύς, « Ανάλεκτα Ιεροσολυμιτικής σταχυολογίας»,Πετρούπολη 1894
4.Καλλίνικος Δελικάνης, «Τα εν τοις κώδηξι έγγραφα του πατριαρχικού αρχειοφυλακίουσωζόμενα εκκλησιαστικά έγγραφα τα αφορώντα εις τας σχέσεις του Οικ. Πατριαρχείου προς τας εκκλησίας Αλεξανδρείας, Αντιοχείας , Ιεροσολύμων και κύπρου» Κων/πολη 1904
5.Χρ. Ανδρούτσος, «Δογματική της Ορθοδοξου Ανατολικής Εκκλησίας», Αθήνα 1956
6.Ι.Ν.Καρμίρης: « Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας» τ.Β’ Αθήνα 1953
7.Νκούρσουλας, «Σύνοψις ιεράς θεολογίας» Ζάκυνθος 1862
Για περισσότερες λεπτομέρειες και βιβλιογραφία δείτε το ίδο το άρθρο τεύχη 1 και 3 του περιοδικού «Τα Ιστορικά», εκδόσεις Μέλισσα.
Θεωρώ πλέον ότι το παρόν θέμα για μένα έχει κλείσει μιας και δεν βλέπω να υπάρχει αντικείμενο προς συζήτηση, και εφόσον θεωρώ ότι αρκούντως αποδείχθηκε πως τα συγχωροχάρτια έτσι όπως υποτέθηκε ότι υπήρξαν στην Ορθοδοξία δεν υπήρξαν ποτέ.
Όλα είναι τέλεια
quote:
Εμοιράσαμεν εις στους χωριανούς συγχωροχάρτια 57 εξ ων ελάβαμεν γρόσια 43 και έμειναν να μας δώσουν και τα λοιπά.
Εδώ πάντως φαίνεται αγοροπωλησία. Σου δίνω το συγχωροχάρτι, μου δίνεις ένα γρόσι. Και δεν νομίζω ότι έδωσαν χαρτιά με κενά ονόματα στους χωρικούς. (Αν το έκαναν αυτό είναι ακόμα χειρότερο).
Τώρα αν τα λεφτά ήταν για τα έξοδα της εκτύπωσης (που όπως είδαμε παραπάνω γινόταν στην Ρωσία) δεν νομίζω να αλλάζει το νόημα της αγοροπωλησίας. Μην ξεχνάς ότι αυτοί τα έπαιρναν στην χοντρική και τα πωλούσαν στην λιανική. Πάλι κάτι έβγαζαν στην άκρη.
Από κει και πέρα, δεν ξέρουμε πόσο χρέωναν τους πιό πλούσιους ή τους ευγενείς.
Τέλος πάντων, δεν θα επιμείνω, απλώς δεν θεωρώ το θέμα λήξαν. Εχω βρει και άλλες αναφορές για πώληση συγχωροχαρτιών από Πατριάρχες (πχ στο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του Ελευθερουδάκη) αλλά και πάλι δεν αναφέρονται λεπτομέρειες.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-