- ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Μιας που μπαίνεις στο θέμα των κινδύνων, θυμάμαι οτι πριν λίγες μέρες πήγα για μια "κατάδυση", για την οποία μάλλον δεν βρισκόμουν στην κατάλληλη κατάσταση (όταν είσαι σε φάση να τα πιούμε και να σπάσουμε πλάκα, μετά είναι λίγο δύσκολο να μπεις στη διαδικασία "κατάδυσης".. για μένα τουλάχιστον - θα είχε ενδιαφέρον να μιλήσουμε για την προετοιμασία κάποια στιγμή).
Αργότερα, το μυαλό μου, θα έλεγα, ήταν κάπως αποσυντονισμένο. Μπέρδευα πράγματα στο μυαλό μου, ήθελα να πω κάτι και έλεγα κάτι άλλο κλπ. Δε μιλάω για τίποτα "σημαντικά" συμπτώματα, απλά ένιωθα το κεφάλι μου λίγο περίεργα.
Αναρωτιέμαι λοιπόν σχετικά με αυτό που λες για τον "ύπνο" και αν κάποιος ενω προσπαθεί να "ξυπνήσει".. μπορεί να καταλήξει να κοιμάται ακόμα βαθύτερα!
Και αν τελικά αυτό συμβεί, υπάρχει η δυνατότητα επιστροφής, χωρίς τη βοήθεια τρίτου;
Στην κατάδυση ας πούμε σου λένε,φίλε αυτός είναι ο εξοπλισμός σου φοριέται κατά αυτόν τον τρόπο και μπορείς να κάνεις αυτό και αυτό και μέχρι εκεί.Στην "κατάδυση" πάλι,έτσι λένε,όπως βολεύεται ο καθείς αρκεί να καταφέρεις να απαλλαγής απο τα εξωτερικά ερεθίσματα μέσω τον 5 γνωστών αισθήσεων μπάς και πάρει μπροστά η παραμελημένη.Αλλά και τότε που ξέρεις τι είναι αυτό που "βλέπεις";Ένας τυφλός ας πούμε που βλέπει για πρώτη φορά και δει ενα κουτάκι αναψυκτικού δε θα ξέρει τι βλέπει μέχρι να το πιάσει και το επεξεργαστεί και αν όσο ήταν τυφλός είχε πιάσει ένα κουτάκι ΙΣΩΣ και να κάνει τη σύνδεση και μιλάμε για ένα κουτάκι,φαντάσου να έχεις να κάνεις με το υποσυνειδητο ενός άλλου ανθρώπου!
Πάντως ο τίτλος του θέματος εμένα προσωπικά με οδηγεί να υποθέσω οτι υπάρχει μια αλήθεια,είναι άραγε ορθό,είτε οτι όλα είναι αληθινά είτε οτι όλα είναι ψέματα,το πρώτο προσωπικά το απορρίπτω και μου μένει το δεύτερο.Τι κάνεις με μια τέτοια αλήθεια;
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
quote:
Εντάξει,καλός ο παραλληλισμός,χρειάζεται ως κοινή βάση για χάρη της συζήτησης,γιατί όμως γίνεται αυτό;
Πολλές φορές το κάνουμε, για να γίνουν πιο κατανοητά όσα λέμε. Αναγκαστικά δηλ. γιατί πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να περιγράψουμε μια κατάσταση βιωματική που μόνο με κάποια παρομοίωση ή παραλληλισμό μπορούμε να το κάνουμε.
quote:
Στην κατάδυση ας πούμε σου λένε,φίλε αυτός είναι ο εξοπλισμός σου φοριέται κατά αυτόν τον τρόπο και μπορείς να κάνεις αυτό και αυτό και μέχρι εκεί.Στην "κατάδυση" πάλι,έτσι λένε,όπως βολεύεται ο καθείς αρκεί να καταφέρεις να απαλλαγής απο τα εξωτερικά ερεθίσματα μέσω τον 5 γνωστών αισθήσεων μπάς και πάρει μπροστά η παραμελημένη.Αλλά και τότε που ξέρεις τι είναι αυτό που "βλέπεις";Ένας τυφλός ας πούμε που βλέπει για πρώτη φορά και δει ενα κουτάκι αναψυκτικού δε θα ξέρει τι βλέπει μέχρι να το πιάσει και το επεξεργαστεί και αν όσο ήταν τυφλός είχε πιάσει ένα κουτάκι ΙΣΩΣ και να κάνει τη σύνδεση και μιλάμε για ένα κουτάκι,φαντάσου να έχεις να κάνεις με το υποσυνειδητο ενός άλλου ανθρώπου!
Γι' αυτό λέμε ότι πρέπει να υπάρχει μια κάποιου είδους εκπαίδευση. Βέβαια, αυτό που διατυπώνεις είναι ένα εύλογο ερώτημα. Αλλά κοίτα, μιλάμε για απαλλαγή των εξωτερικών ερεθισμάτων των 5 αισθήσεων. Συνεπώς, δεν έχει νόημα να αναφερόμαστε στην όραση με την τυπική σημασία του όρου, και να αναρωτιόμαστε "τι είναι αυτό που βλέπουμε ;". Δεν βλέπουμε με τον συνηθισμένο τρόπο. Η οπτική μας και ο τρόπος με τον οποίο "βλέπουμε", αλλάζει και δεν είναι ο συνηθισμένος. Βλέπουμε με έναν περισσότερο - πως να το πω ; - δι-αισθαντικό / υπερ-αισθαντικό τρόπο*, όχι μέσα από την τυπική διαδικασία της όρασης, των νοητικών ερεθισμάτων δηλ. αλλά μέσα από την διαίσθηση. Και αυτό που "βλέπουμε", δεν μπαίνει σε κάποια διαδικασία ελέγχου ή φιλτραρίσματος αν είναι σωστό ή όχι. Απλώς, το γνωρίζουμε. Γίνεται ένα με το "είναι" μας και μοιάζει σαν να το γνωρίζαμε από πάντα. (Δεν ξέρω αν έγινα αντιληπτός, συγνώμη, είναι δύσκολο να το περγράψω, αν είσαι γυναίκα ίσως να καταλάβεις καλύτερα τι εννοώ μιας και αυτή η ικανότητα είναι περισσότερο ανεπτυγμένη στην γυναικεία φύση).
quote:
Πάντως ο τίτλος του θέματος εμένα προσωπικά με οδηγεί να υποθέσω οτι υπάρχει μια αλήθεια,είναι άραγε ορθό,είτε οτι όλα είναι αληθινά είτε οτι όλα είναι ψέματα,το πρώτο προσωπικά το απορρίπτω και μου μένει το δεύτερο.Τι κάνεις με μια τέτοια αλήθεια;
Η αλήθεια είναι μία και μοναδική. Δεν την βρίσκουμε, μας βρίσκει και όταν έρθει σε επαφή μαζί μας, ενσωματώνεται στο "είναι" μας και επιλέγει η ίδια τον τρόπο με τον οποίο θα εκφραστεί και θα έλθει στην επιφάνεια ...
*περισσότερες λεπτομέρειες γι' αυτόν τον τρόπο (πώς λειτουργεί αυτό, από πού προέρχεται, ποια η φύση του κτλ), δεν γνωρίζω να σου πω. Απλά, γνωρίζω πως υπάρχει. Αυτό που μπορώ να σου πω μετά βεβαιότητας είναι πως στην κατάσταση αυτή, σε μία σωστή δηλ. κατάδυση, παύει να υφίσταται η διάκριση των αντιθέτων γι' αυτό και δεν έχει νόημα αυτός ο "έλεγχος" του σωστού ή του λάθους. Δεν υπάρχει δηλ. σωστό και λάθος, δεν υπάρχει διάκριση, ούτε κρίση. Το μότο που κάπου αναφέρεις "μην κρίνεις ίνα μην κριθείς", χρησιμοποιείται ακριβώς για να δείξει ότι σε μια κατάσταση ενόρασης, ο καταδυόμενος δεν μπορεί να διακρίνει και κατά συνέπεια να κρίνει. Απλά, χρησιμοποιείται επειδή γίνεται ευκολότερα αντιληπτό αυτό από τον απλό κόσμο ως μία αποτρεπτική συμβουλή λόγω του ότι είναι λόγια μιας διδασκαλίας.
Edited by - z_i_p on 03/11/2015 16:24:42
quote:
Αναρωτιέμαι λοιπόν σχετικά με αυτό που λες για τον "ύπνο" και αν κάποιος ενω προσπαθεί να "ξυπνήσει".. μπορεί να καταλήξει να κοιμάται ακόμα βαθύτερα!
Και αν τελικά αυτό συμβεί, υπάρχει η δυνατότητα επιστροφής, χωρίς τη βοήθεια τρίτου;
Ναι, ασφαλώς και μπορεί να καταλήξει να κοιμάται ακόμη βαθύτερα. Ή μπορεί και ο "παρατηρητής" του να καταλήξει να κοιμάται.
Η δυνατότητα επιστροφής υπάρχει, από τον ίδιο τον καταδυόμενο, αλλά πρέπει ο ίδιος να είναι πολύ καλά εκπαιδευμένος. Ένα κόλπο που συχνά χρησιμοποιείται είναι ο λεγόμενος "μίτος", δηλ. ένα ερέθισμα (σκέψη, κίνηση, ήχος ή κάτι άλλο), το οποίο χρησιμοποιείται ως μίτος, δηλ. ως οδηγός επαναφοράς προτού ξεκινήσει η διαδικασία της καθόδου. Η δυσκολία σ' αυτήν την "τεχνική" είναι πως ο καταδυόμενος θα πρέπει να αντιληφθεί ο ίδιος την μέθη του (βαθμός συνειδητότητας υψηλός) και να ενεργοποιήσει ο ίδιος τον οδηγό επαναφοράς του. Είναι αρκετά δύσκολο και χρειάζεται εκπαίδευση, δοκιμές δηλ.
quote:
Osmosis[...]είτε οτι όλα είναι αληθινά είτε οτι όλα είναι ψέματα, [...]
Αυτό εδώ, είναι μια διαδικασία διάκρισης. Η νοημοσύνη μας χρειάζεται αυτήν την διάκριση γιατί πρέπει με κάποιο τρόπο να δικαιολογήσει την πραγματικότητα. Αν λέγαμε πως "όλα είναι αληθινά ΚΑΙ όλα είναι ψέματα", ή πως "τίποτε δεν είναι αληθινό ΚΑΙ τίποτε δεν είναι ψεύτικο" (που παρεπιπτόντως και τα δύο έχουν το ίδιο νόημα), τότε αυτό σε έναν τρίτο, θα έμοιαζε με ανοησία. Προσπαθούμε λοιπόν να κρίνουμε (και να διακρίνουμε) το ψεύτικο από το αληθινό. Αυτό μας το επιβάλλει η λογική μας. Όμως αυτό ακριβώς είναι η αυταπάτη μας. Μην κρίνεις ίνα μην κριθείς. Δηλ. μην προσπαθείς να κάνεις αυτήν την διάκριση, αυτή είναι η συμβουλή. Γιατί με τον ίδιο τρόπο που προσπαθείς να κρίνεις ή να διακρίνεις κάποιον ή κάτι, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο θα σε κρίνουν ή θα σε διακρίνουν κι εσένα. Αυτό είναι πολύ πιο εύκολο να γίνει αντιληπτό από έναν απλό άνθρωπο.
Η αλήθεια είναι πως η φυσικότητά μας δεν έχει ανάγκη κανενός είδους διάκρισης. Η διάκριση είναι σύμπτωμα της αφύσικης συμπεριφοράς μας, αναγκαίο κακό, για να μπορούμε με κάποιο τρόπο να δικαιολογούμε τις πράξεις μας, οι οποίες παρουσιάζουν την ίδια εξελικτική πορεία με την εξελικτική πορεία ενός μπαμπουϊνου.
quote:Έχει ανάγκη να δικαιολογήσει την πραγματικότητα;
z_i_p
Αυτό εδώ, είναι μια διαδικασία διάκρισης. Η νοημοσύνη μας χρειάζεται αυτήν την διάκριση γιατί πρέπει με κάποιο τρόπο να δικαιολογήσει την πραγματικότητα.
quote:
ΠύρινοςΈχει ανάγκη να δικαιολογήσει την πραγματικότητα;
Ναι, να την ορίσει και την ερμηνεύσει δηλ.
quote:
ΠύρινοςΓιατί έχει αυτή την ανάγκη;
Αυτή είναι η δουλειά του νου και της νοημοσύνης του. Να ελέγχει, να ψάχνει, να προσπαθεί να ερμηνεύσει και να ορίσει τα πάντα. Ακόμη κι αυτά που δεν γνωρίζει.
ή είναι αυτό που κάνει ο νους αφύσικο;
quote:
ΠύρινοςΆρα, η κατάδυση είναι κάτι πουπ πάει ενάντια στη φύση του νου;
ή είναι αυτό που κάνει ο νους αφύσικο;
Όχι μόνο η κατάδυση, αλλά οποιαδήποτε εσωτερική εργασία κάνουμε με τον εαυτό μας είναι ενάντια στη φύση του νου. Βλέπεις, ο νους μας, έχει φτιάξει μια εικόνα για τον εαυτό μας. Αυτή η εικόνα είναι ψεύτικη και πρέπει να διαλυθεί, αν θέλουμε να μιλάμε για κάποιου είδους εσωτερική εργασία.
Γνωρίζεις ότι ο πυρινος, είναι ο γιατρός Ιεζεκιήλ και ο κύριος Χάϊντης?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:Άρα αν η εικόνα αυτή διαλυόταν, η εσωτερική εργασία θα είχε ολοκληρωθεί;
Αυτή η εικόνα είναι ψεύτικη και πρέπει να διαλυθεί, αν θέλουμε να μιλάμε για κάποιου είδους εσωτερική εργασία.
quote:Όλα τα ξέρει ο Ζιπ
Ζ ι πΓνωρίζεις ότι ο πυρινος, είναι ο γιατρός Ιεζεκιήλ και ο κύριος Χάϊντης?
quote:
ΠύρινοςΆρα αν η εικόνα αυτή διαλυόταν, η εσωτερική εργασία θα είχε ολοκληρωθεί;
Όχι βέβαια. Η εσωτερική εργασία δεν ολοκληρώνεται με την συμβατική σημασία της έννοιας "ολοκληρώνω την εργασία μου, πάει, τέλειωσα και ok, θα κάτσω τώρα να απολαύσω τα αποτελέσματά της". Η διάλυση αυτής της εικόνας είναι ένα από τα πρώτα βήματα της εσωτερικής εργασίας. Αλλά είναι τόσο δύσκολο να γίνει αυτό, που συνήθως όσοι άνθρωποι δηλώνουν αποφασισμένοι να το ξεκινήσουν και το ξεκινούν, εγκαταλείπουν την εργασία πολύ γρήγορα.
Αυτό συμβαίνει γιατί αυτή η εικόνα που έχει φτιάξει ο νους μας για τον εαυτό μας, δεν έχει στοιχεία και χαρακτηριστικά μονάχα από εμάς τους ίδιους αλλά από όλη την εως και αυτήν την στιγμή ιστορία της ανθρωπότητας.
Επίσης, υπάρχει και το άλλο : Πολλοί άνθρωποι που ξεκινούν να αποδομήσουν αυτήν την εικόνα, το κάνουν απλώς αντικαθιστώντας αυτήν την εικόνα με κάποια άλλη, το ίδιο ψεύτικη και απατηλή όπως και η πρώτη που είχαν. Έτσι, εγκλωβίζονται σε μια διαδικασία ατέρμονη και στην ουσία δεν πετυχαίνουν απολύτως τίποτε.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣΓνωρίζεις ότι ο πυρινος, είναι ο γιατρός Ιεζεκιήλ και ο κύριος Χάϊντης?
Ναι, νομίζω μου το έχει πει ο ίδιος. Και αυτή η κουβέντα μεταξύ μας (μεταξύ εμού δηλ. και του Πύρινου) δεν γίνεται για μας αλλά για κάποιους άλλους που φοβούνται να ρωτήσουν ... 
quote:Υπάρχει όμως ένα "τέλος"; Θέλω να πω, υπάρχει αυτή η κατάσταση όπου κάποιος είναι ταυτόχρονα κάτοικος του βυθού και της στεριάς και μπορεί να κινείται εξίσου καλά και στα δύο;
Όχι βέβαια. Η εσωτερική εργασία δεν ολοκληρώνεται με την συμβατική σημασία της έννοιας "ολοκληρώνω την εργασία μου, πάει, τέλειωσα και ok, θα κάτσω τώρα να απολαύσω τα αποτελέσματά της".
Αν όχι, τι είναι αυτό που το εμποδίζει;
quote:http://sanejoker.info/2014/07/stereotypes2.html
Ζιπ,Αυτό συμβαίνει γιατί αυτή η εικόνα που έχει φτιάξει ο νους μας για τον εαυτό μας, δεν έχει στοιχεία και χαρακτηριστικά μονάχα από εμάς τους ίδιους αλλά από όλη την εως και αυτήν την στιγμή ιστορία της ανθρωπότητας.
Είπα να μη διακόψω τη ροή,αλλά μερικές φορές η συγκυρία το επιβάλει!😀
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
quote:
από http://sanejoker.info/2014/07/stereotypes2.htmlΕκεί βρίσκουμε τη γοητεία και την ασφάλεια του οικείου, του φυσιολογικού, του αξιόπιστου.
Γι” αυτό κάθε διαταραχή των στερεότυπων μοιάζει σαν επίθεση στα ίδια τα θεμέλια του σύμπαντος μας.
Το πρότυπο των στερεότυπων δεν είναι ουδέτερο. Είναι η εγγύηση του αυτοσεβασμού μας, είναι το οχυρό της παράδοσής μας και πίσω από τις πολεμίστρες του μπορούμε να συνεχίσουμε να αισθανόμαστε ασφαλείς.
Πύρινος,
quote:
Υπάρχει όμως ένα "τέλος"; Θέλω να πω, υπάρχει αυτή η κατάσταση όπου κάποιος είναι ταυτόχρονα κάτοικος του βυθού και της στεριάς και μπορεί να κινείται εξίσου καλά και στα δύο;
Αν όχι, τι είναι αυτό που το εμποδίζει;
Οι απαιτήσεις της καθημερινότητάς μας και η ζωή του σύγχρονου ανθρώπου μας αναγκάζουν να μην ασχολούμαστε τόσο πολύ με τον εαυτό μας, όσο θα το θέλαμε ίσως. Ταυτόχρονα, με την κυριολεκτική σημασία του όρου, δεν μπορεί κάποιος να είναι και κάτοικος του βυθού και κάτοικος της στεριάς. Μπορεί να ισορροπεί μεταξύ αυτών των δύο, να κινείται δηλ. πάνω σε μια ευθεία γραμμή (μια "χρυσή τομή" δηλ) και πότε να επισκέπτεται το ένα μέρος, πότε το άλλο.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να γίνουμε εξαιρετικοί ισορροπιστές, άριστοι ακροβάτες μεταξύ του βυθού και της επιφάνειας και ζώντας στην επιφάνεια να καταδυόμαστε, όποτε αυτό είναι εφικτό, στα άδυτα του εαυτού μας. Μπορούμε να γίνουμε αλιείς πολλών θαυμαστών πραγμάτων του βυθού του εαυτού μας, τα οποία είναι πολύτιμα και χρήσιμα για την διατήρηση της ισορροπίας μας στην επιφάνεια αλλά βοηθούν και στην κατανόηση πολλών ανθρωπίνων συμπεριφορών μεταξύ των οποίων - και πρώτη απ' όλων - της δικής μας. Επίσης, σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί και να γίνουμε μάρτυρες απίθανων γεγονότων (ή συμπτώσεων) που κάποιος με ευκολία θα τα χαρακτήριζε "υπερφυσικά", χωρίς όμως να έχουμε την δυνατότητα της ερμηνείας τους και της περιγραφής τους σε τρίτους. Ότι βιώνεται μέσα από αυτήν την κατάσταση είναι μια ξεχωριστή εμπειρία για τον καθένα, πολύ προσωπική, που αν είναι αληθινή, θα βοηθήσει πραγματικά στην ζωή του αυτόν που την βιώνει και θα του δώσει μαθήματα αλλά και πρακτικές πολύτιμες.