- Η μαγεία των πόλεων... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Δεν ξέρω αν έχει σχέση αλλα θα το αναφέρω.Οταν ήμουν μικρός, πηγαίναμε γήπεδο με τον πατέρα μου και βλέπαμε μια τοπική ομάδα.Το γήπεδο αυτό βρίσκεται στη Βείκου, αλλά η ομάδα δεν παίζει πια εκεί,αλλά λίγο πιο πέρα στην Αλεπότρυπα. Τέλος Παντων, έχω μια ξακάθαρη μνήμη από μια φορά που πήγα εκεί, αλλά αν και τα θυμάμαι όλα τόσο ζωντανά,δεν θυμάμαι αν ήταν όνειρο η πραγματικότητα!!! Πραγματικά,το ίδιο πράγμα παθαίνω και με άλλα παράξενα περιστατικά, που ενώ τα θυμάμαι καθαρά,δεν είμαι σιγουρος αν τα είδα ή τα ονειρεύτηκα,και όλα σηνέβησαν σε μικρή ηλικία. Πολύ εκνευριστικό... Λοιπόν, το γήπεδο αυτό έχει μπροστά από την κερκίδα ένα καπάκι. Πολύ βαρύ καπάκι. Εγώ όμως θυμάμαι ότι μια φορά όταν ήμουν από πάνω του ότι ή το είδα ανοιχτό ή το άνοιξα, και είχε μια σκάλα.Κατέβηκα τη σκάλα (αν θυμάμαι καλά) και είδα ένα δωμάτιο, που δίπλα είχε ένα αλλο δωμάτιο μικρότερο και στα αριστερά ένα δωμάτιο που δεν ξέρω που πήγαινε, ήταν σκοτεινά. Θυμαμαι επίσης, και μου έχει μείνει πιο έντονο από όλα, ένα ον με σουβλερή μύτη.Δεν θυμάμαι ακριβώς πως ήταν,θυμάμαι απλώς ότι είχε σουβλερή μύτη και ήταν καφετί, και μιλούσε με ένα άλλο ον που δεν θυμάμαι πως ήταν. Επίσης μου έχει μείνει μια αμυδρή αίσθηση φόβου, όχι πολύ μεγάλου. Μετά ξανανέβηκα, και πήγα και έκατσα πάλι με τον πατέρα μου, ο οποίος, όπως και οι υπόλοιποι που ήταν στο γήπεδο, δεν είχαν πάρει χαμπάρι για το καπάκι και το υπόγειο.Οταν μεγαλύτερος πήρα την απόφαση να πάω να το ξανακοιτάξω, μου φανηκε Πολυ βαρυ για να άνοιγε. Κι όμως, ακόμα και τώρα δεν είμαι σίγουρος αν αυτά τα είδα ή τα φαντάστηκα.
ImperatorΜέλος
Θα συμφωνήσω απόλυτα με το φίλο Απέριττο στο ότι είναι καλό όσο μπορούμε περισσότερο να περπατάμε στην πόλη.Βέβαια εάν κάποιος μένει στην Αθήνα αυτό δεν είναι εύκολο και σίγουρα απαιτείται και κάποιο ελάχιστο όριο φυσικής κατάστασης, από την άλλη όμως είναι πολύ περισσότερα αυτά που θα "αποκομίσει" κάποιος αν το κάνει αυτό. Αυτό που θα πω είναι λίγο περίεργο και ίσως εκκεντρικό που μόνο κάποιοι "τρελοί" θα έκαναν. Δε μιλάω απλώς για το να πας στη δουλειά σου ή στο φίλο σου με τα πόδια. Μιλάω για περιπλάνηση μέσα στη ζούγκλα της πόλης, για άσκοπο περπάτημα.Το έχω κάνει αυτό σε γειτονιές και περιοχές που δεν είχα πάει ποτέ στη ζωή μου και αν δεν ήθελα να ζήσω αυτή την ατμόσφαιρα μυστηρίου, ( κάποιοι ίσως ξέρουν τι εννοώ, κυρίως οι αναγωνώστες του R.L. Stevenson, Arthur Machen, G.K.Chesteron κλπ.)το πιθανότερο είναι να μη πήγαινα ποτέ εκεί. Και δε λέω ότι πάω να ανακαλύψ τίποτα περίεργα πράγματα, "ενέργειες" κλπ., νοιώθω και αισθάνομαι σε μεγάλο βαθμό κάτι το μυστηριακό, γιατί ίσως βλέπω κάτι παραπάνω από πολυκατοικίες και δρόμους. Τις περιπλανήσεις αυτές τις ζω και τις αισθάνομαι με όλες μου τις αισθήσεις εκείνη την ώρα,αλλά δε ψάχνω κάτι το ιδιαίτερο.Και στο κάτω κάτω δηλαδή δε κατάλαβα. Τι θα πρέπει να είναι σώνει και καλά το "μυστήριο" ή το "παράξενο"...το μυστήριο και το παράξενο μπορεί να κρύβονται στα πιο απλά και καθημερινά πράγματα, εμείς οι ίδιοι είμαστε πραγματικά πολύ παράξενοι και μυστήριοι...για σκεφθείτε το λίγο.Προσοχή και παρατηριτικότητα χρειάζεται και το άνοιγμα σιγά σιγά μιας άλλης "οπτικής" στη ζωή μας..
Χωρίς να τρέχουμε σε βουνά και λαγκάδια, η να κατεβαίνουμε σε στοές και σπηλιές.Περπατώντας στην πόλη, βλέπεις την πόλη πραγματικά, την πολυπλοκότητά της, τους ανθρώπους, τα σπίτια κλπ,κλπ.Γιατί μέχρι τώρα τι έβέπες? το σπίτι σου, τη δουλειά σου, κανα δυο σπίτια φίλων και μέρη για διασκέδαση. Την πόλη στην ουσία την ΑΓΝΟΕΙΣ.
Και, πιστέψτε με, απευθύνομαι εδώ στους πραγματικούς λάτρεις του παράξενου και του μυστηρίου,χωρίς να ψάχνεις ή να μελετάς κάτι συγκεκριμένο, απλά και μόνο να το νοιώσεις και να το ζήσεις, είναι απίστευτα αυτά που μπορεί κανείς να νοιώσει από την περιπλάνησή του στην πόλη ( και αναφέρομαι στην Αθήνα γιατί εδώ ζώ και αυτή την πόλη "νοιώθω")
Και μετά εξερευνώ τα μέρη στο χάρτη, υπό τους ήχους της παράξενης μουσικής του Εrik Satie..., στο ημιφωτισμένο γραφειάκι μου!
Φίλε Απέριττε μην απορήσεις αν κάποια στιγμή η συγχρονικότητα το φέρει και συναντηθούμε σε κάποια περιπλάνηση στην πολη...
Όσον αφορά την παρατήρηση του φίλου AVATAR, δε θα πω ότι ντε και καλά μετά τις 11 είναι η καλύτερη ώρα, αλλά ότι αργά είναι καλά γενικά, βραδινές ή νυχτερινές ώρες. Όμως ας ανέβει κάποις φίλος στο Λόφο Σκουζέ, σούρουπομ πριν δύσει η λίγο μετά αφού έχει δύσει, αλλά η ατμόσφαιρα να είναι καθαρή και διαυγής.Προς Θεού, εγώ δε λέω ρε παιδιά ότι θα βρει κανείς εκί καναν εξωγήινο ή τίποτα τρελά πραγματα. Είναι όμως τόσο "έντονα" σημεία, που αξίζει τον κόπο να τα επισκεφθεί κάποιος αναγνώστης του θέματος αυτού, και από κει και πέρα, ότι προκύψει!
Όσο για το φίλο italo, μια ερώτηση: η ομάδα στην οποία αναφέρεσαι , είναι η Αθηναίδα??¨:D
Χωρίς να τρέχουμε σε βουνά και λαγκάδια, η να κατεβαίνουμε σε στοές και σπηλιές.Περπατώντας στην πόλη, βλέπεις την πόλη πραγματικά, την πολυπλοκότητά της, τους ανθρώπους, τα σπίτια κλπ,κλπ.Γιατί μέχρι τώρα τι έβέπες? το σπίτι σου, τη δουλειά σου, κανα δυο σπίτια φίλων και μέρη για διασκέδαση. Την πόλη στην ουσία την ΑΓΝΟΕΙΣ.
Και, πιστέψτε με, απευθύνομαι εδώ στους πραγματικούς λάτρεις του παράξενου και του μυστηρίου,χωρίς να ψάχνεις ή να μελετάς κάτι συγκεκριμένο, απλά και μόνο να το νοιώσεις και να το ζήσεις, είναι απίστευτα αυτά που μπορεί κανείς να νοιώσει από την περιπλάνησή του στην πόλη ( και αναφέρομαι στην Αθήνα γιατί εδώ ζώ και αυτή την πόλη "νοιώθω")
Και μετά εξερευνώ τα μέρη στο χάρτη, υπό τους ήχους της παράξενης μουσικής του Εrik Satie..., στο ημιφωτισμένο γραφειάκι μου!
Φίλε Απέριττε μην απορήσεις αν κάποια στιγμή η συγχρονικότητα το φέρει και συναντηθούμε σε κάποια περιπλάνηση στην πολη...
Όσον αφορά την παρατήρηση του φίλου AVATAR, δε θα πω ότι ντε και καλά μετά τις 11 είναι η καλύτερη ώρα, αλλά ότι αργά είναι καλά γενικά, βραδινές ή νυχτερινές ώρες. Όμως ας ανέβει κάποις φίλος στο Λόφο Σκουζέ, σούρουπομ πριν δύσει η λίγο μετά αφού έχει δύσει, αλλά η ατμόσφαιρα να είναι καθαρή και διαυγής.Προς Θεού, εγώ δε λέω ρε παιδιά ότι θα βρει κανείς εκί καναν εξωγήινο ή τίποτα τρελά πραγματα. Είναι όμως τόσο "έντονα" σημεία, που αξίζει τον κόπο να τα επισκεφθεί κάποιος αναγνώστης του θέματος αυτού, και από κει και πέρα, ότι προκύψει!
Όσο για το φίλο italo, μια ερώτηση: η ομάδα στην οποία αναφέρεσαι , είναι η Αθηναίδα??¨:D
ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ.
ΦΙΛΕ Imperator ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ..
quote:ΑΠΛΑ ΘΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ, ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ...
Την πόλη στην ουσία την ΑΓΝΟΕΙΣ.
ΠΑΝΤΩΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΕΓΩ (ΟΠΩΣ ΗΔΗ ΑΝΑΦΕΡΩ) ΠΩΣ Η ΚΑΛΛΙΤΕΡΗ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ 11 ΓΙΑΤΙ ΠΛΕΩΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΣΥΧΙΑ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
necro-FieraΝέο Μέλος
να απευθύνω και εγώ έναν χαιρετισμό κάτι που δεν έκανα σε προηγούμενο topic που έγραψα αρέσει πολύ η ιδέα του megapolisomancy και έχω επηρεασθεί αρκετά από αυτό. είναι συγκλονιστικό κατά τη γνώμη μου να ψάχνεις το μυστήριο το ανεξήγητο το μαγικό σε κάτι που θέλει να δήξη απόλυτα φυσιολογικό όπως μια συνχρωνη πόλη
πες το τύχη πες το επιτηδευμένα μας δίνονται υποψίες για το μυστήριο που μπορεί να περιβάλει περιοχή η και ολόκληρη την πόλη μας το μόνο μου χρειάζεται είναι παρατηρητικότητα όπως σωστά λέει ο Imperator τέλος ο πρόλογος …..
πες το τύχη πες το επιτηδευμένα μας δίνονται υποψίες για το μυστήριο που μπορεί να περιβάλει περιοχή η και ολόκληρη την πόλη μας το μόνο μου χρειάζεται είναι παρατηρητικότητα όπως σωστά λέει ο Imperator τέλος ο πρόλογος …..
μένω στη Θεσσαλονίκη και εδώ και ένα χρόνο περίπου μου αρέσει να κάνω νυχτερινές μοναχικές περιπλανήσεις στη πόλη θα συμφωνήσω με τον avatar μετά της 11 λίγο πριν βγουν τα φαντάσματα και οι τρελοί όπως λέει και ένα τραγούδι τρεις περιοχές μου έχουν κάνει εντύπωση
πρώτον εκεί γύρο από την μασονική στοά στα στενά της λαγγαδακι που κάθε φορά είναι σαν να μπαίνω σε μια άλλη παλιότερη θες/νικη πιω σκοτεινή και αισθάνομαι ότι εκεί σταματά ο χρόνος μιας και εκείνες της ώρες δεν κινείτε τπτ έχει τύχει να περπατάω για αρκετή ώρα χωρίς να δω κανέναν
δεύτερο μέρος τα λαδάδικα όπου παρόλη την νυχτερινή ζωή που υπάρχει στα στενά εκεί δεν υπάρχει ψυχή και μπορείς να περπατάς στα δρομάκια ήσυχος έχω κάνει της πιο τρελές σκέψεις μου παρατηρούσα τους ανθρώπους και μες στο μυαλό μου να βρω κάποιον παραφυσικό λόγο για τον οποίον περπατούσαν εκεί
και το τρίτο και πιο αγαπημένο μου είναι η άνω πόλη χωρίς κανένα σχόλιο του γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος είναι από μόνη της κάτι μαγικό
ακόμα κάτι που μου έκανε πραγματικά μπαμ είναι οι κατακόμβη του άγιου Ιωάννη όπου όποτε δεν είχα χρόνο για τρέξιμο στην πόλη πήγαινα εκεί με τον κολλητό μου και καθόμασταν στο προαύλιο όπου υπάγει κάτι σαν κολημβιθρα στο σχήμα του σταυρού και ενώ λέγαμε πάμε για ένα τσιγάρο εκεί μετά το φροντιστήριο πιάναμε ατελείωτες συζητήσεις για το παράξενο και το άγνωστο και συνήθως μας της διέκοπταν οι γονής ,,,
είναι σαν όλα αυτά τα μέρει να διεγείρουν ένα κομμάτι του εαυτού μου το οποίο έχει ανάγει για κάτι βαθύτερο από την ξερή καθημερινότητα μας
από αρκετές συμτοσεις που έχω βρει στην πόλη μπορώ να σας αναφέρω μια πολύ ύποπτη την στην Παύλου Μελα υπάρχει ένα στενάκι που λέγετε διαγωνίως είναι παράλληλος της Ικτίνου και η προέκταση της ενώνεται με την Ναβαρίνου άλλο ένα από τα αγαπημένα μου μερί για νυχτερινές περιπλανήσεις πάνω στην π μελά υπέχει ένα φαρμακείο που δεν μοιάζει τόσο για φαρμακείο είναι λίγο πιο τρεντι και πάνω από την είσοδο του έχει ένα ορθογωγιο παραλληλόγραμμο και μέσα στο οποίο βρίσκετε ένα ανάποδο τρίγωνο η οπίου οι νοητές προεκτάσεις δημιουργούν δυο διαγώνιους ?
ακριβός δίπλα βρίσκετε ένα περίπτερο το όπιο μέχρι πρόσφατα είχε τέντα με τη διαφημίσει της μαλμπορρο που είναι το περίεργο ήταν ανάποδα και το σηματάκι της μάρκας ήταν ακριβός ίδιο αν εξαιρέσεις τα χρώματα με το σχέδιο του φαρμακιού ήταν σύμπτωση και αν ναι γιατί αυτοί που πέρασαν την τέντα δεν την άλλαξαν όταν είδαν ότι την είχαν περάσει ανάποδα ? να θυμίσω ότι ο δρόμος ονομάζετε διαγωνίως ...
i don't fear anything exept my self...
Edited by - necro-Fiera on 20/01/2006 03:20:48
ImperatorΜέλος
Φίλε necro-Fiera,καταλαβαίνω πολύ καλά πως αιθάνεσαι και νοιώθεις σε αυτές τις νυχτερινές περιπλανήσεις, από αυτά που γράφεις.Αυτά που αισθάνεσαι βέβαια είναι πολύ περισσότερα, αλλά καμιά φορά δε περιγράφονται με λόγια έυκολα, πολύ περισσότερο αν ο αποδέκτης δεν έχει την ίδια "εκκεντρικότητα" με εσένα. Δυστυχώς δε γνωρίζω τόσο καλά τη Θεσσαλονίκη ώστε να σου πρότεινα κανένα μέρος, αλλά η Άνω Πόλη, επιεδή έχω πάει ( μέρα όμως) ήταν μια περιοχή που μου "έμεινε". Αν είχα την ευκαιρία σίγουρα θα πήγαινα.
Σε όσους φίλους μένουν στην Αθήνα, θα προτείνω εν αρχή, για να τους βάλω στο πνεύμα, την περιοχή γύρω από το Λυκαβηττό. Συγκεκριμένα, ας ξεκινήσουν από την πλατεία Δεξαμενής στο Κολωνάκι, ας πάρουν τη Δεινοκράτους ( ή μια παράλληλη) μέχρι το Ναυτικό Νοσοκομείο και ας συνεχίσουν ως το γήπεδο του Παναθηναικού. Έπειτα ας βγούν στην Αλεξάνδρας, ( ή αν θέλουν ας πάνε παράλληλα, από τη μεριά του Λυκαβηττού όμως) μέχρι την Πατησίων(είναι και κατηφορίτσα,άντε θα βγει έυκολα!).Αυτή η διαδρομή μόνο, κάποια ήσυχη νύχτα. Τώρα βέβαια εγώ που τα λέω αυτά δεν καπνίζω, ασχολούμαι εντατικά με αθλητισμό ( σχεδόν 5-6 μέρες την εβδομάδα, με πολεμικές τέχνες και βάρη κλπ), αλλά δε σου βάζει κανένας το μαχαίρι στο λαιμό να κάνεις κανένα ρεκόρ, ούτε να κάνεις όλη τη διαδρομή. Απλά αφήνεις τα βήματά σου να σε παρασύρουν και το μυαλό σου να αφουγκράζεται την πνοή της πόλης...Αργά, αργά, σα να επιστρέφεις αλλά να μη βιάζεσαι να γυρίσεις, ή ακόμη καλύτερα σα να έχεις χαθεί...
Για όσους θέλουν να νοιώσουν αυτή την ατμόσφαιρα μυστηρίου που κρύβει η περιπλάνηση μέσα στην πόλη θα προτείνω κάποια βιβλία, μυθιστορήματα ή νουβέλες.
Το "New Arabian Nights" του Robert Louis Stevenson ( κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις "Άγρα" σε δύο τόμους "Η Λέσχη της Αυτοκτονίας" και "Ο Δυναμιτιστής".
Το "Οι Τρεις Απατεώνες ( The Three Impostors)" του Arthur Machen (Στα ελληνικά θα το βρει κάποιος στον τόμο "Ο Κόσμος των Σκιών, εκδόσεις
"ΤERRA NOVA")
Η "Λέσχη των Αλλόκοτων Επαγγελμάτων ( The Club of Queer Trades)" του Geilbert Keith Chesteron, αλλά και το "Τhe Man who was Thursday"( O Άνθρωπος που ήταν Πέμπτη) του Chesteron επίσης.
Φυσικά είναι και άλλα , αλλά εγώ αυτά έχω διαβάσει. Μη φανεί παρακαλώ ότι κάνω διαφήμιση σε εκδοτικούς οίκους κλπ, άλλωστε προτείνω στους φίλους να τα διαβάσουν στα αγγλικά, στη γλώσσα που γράφτηκαν δηλαδή και μπορεί κανείς να τα βρει ελέυθερα στο Διαδίκτυο. Μπείτε στη σελίδα "digital.library.upenn.edu" όπου μπορείτε να βρείτε την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Πεννσυλβάνια με δεκάδες χιλάδες δωρεάν βιβλία( ή ψάξτε σε μηχανή αναζήτησης).
Σε όσους φίλους μένουν στην Αθήνα, θα προτείνω εν αρχή, για να τους βάλω στο πνεύμα, την περιοχή γύρω από το Λυκαβηττό. Συγκεκριμένα, ας ξεκινήσουν από την πλατεία Δεξαμενής στο Κολωνάκι, ας πάρουν τη Δεινοκράτους ( ή μια παράλληλη) μέχρι το Ναυτικό Νοσοκομείο και ας συνεχίσουν ως το γήπεδο του Παναθηναικού. Έπειτα ας βγούν στην Αλεξάνδρας, ( ή αν θέλουν ας πάνε παράλληλα, από τη μεριά του Λυκαβηττού όμως) μέχρι την Πατησίων(είναι και κατηφορίτσα,άντε θα βγει έυκολα!).Αυτή η διαδρομή μόνο, κάποια ήσυχη νύχτα. Τώρα βέβαια εγώ που τα λέω αυτά δεν καπνίζω, ασχολούμαι εντατικά με αθλητισμό ( σχεδόν 5-6 μέρες την εβδομάδα, με πολεμικές τέχνες και βάρη κλπ), αλλά δε σου βάζει κανένας το μαχαίρι στο λαιμό να κάνεις κανένα ρεκόρ, ούτε να κάνεις όλη τη διαδρομή. Απλά αφήνεις τα βήματά σου να σε παρασύρουν και το μυαλό σου να αφουγκράζεται την πνοή της πόλης...Αργά, αργά, σα να επιστρέφεις αλλά να μη βιάζεσαι να γυρίσεις, ή ακόμη καλύτερα σα να έχεις χαθεί...
Για όσους θέλουν να νοιώσουν αυτή την ατμόσφαιρα μυστηρίου που κρύβει η περιπλάνηση μέσα στην πόλη θα προτείνω κάποια βιβλία, μυθιστορήματα ή νουβέλες.
Το "New Arabian Nights" του Robert Louis Stevenson ( κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις "Άγρα" σε δύο τόμους "Η Λέσχη της Αυτοκτονίας" και "Ο Δυναμιτιστής".
Το "Οι Τρεις Απατεώνες ( The Three Impostors)" του Arthur Machen (Στα ελληνικά θα το βρει κάποιος στον τόμο "Ο Κόσμος των Σκιών, εκδόσεις
"ΤERRA NOVA")
Η "Λέσχη των Αλλόκοτων Επαγγελμάτων ( The Club of Queer Trades)" του Geilbert Keith Chesteron, αλλά και το "Τhe Man who was Thursday"( O Άνθρωπος που ήταν Πέμπτη) του Chesteron επίσης.
Φυσικά είναι και άλλα , αλλά εγώ αυτά έχω διαβάσει. Μη φανεί παρακαλώ ότι κάνω διαφήμιση σε εκδοτικούς οίκους κλπ, άλλωστε προτείνω στους φίλους να τα διαβάσουν στα αγγλικά, στη γλώσσα που γράφτηκαν δηλαδή και μπορεί κανείς να τα βρει ελέυθερα στο Διαδίκτυο. Μπείτε στη σελίδα "digital.library.upenn.edu" όπου μπορείτε να βρείτε την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Πεννσυλβάνια με δεκάδες χιλάδες δωρεάν βιβλία( ή ψάξτε σε μηχανή αναζήτησης).
Norman_MoonlightΝέο Μέλος
Γειά χαρά και καλή χρονιά (αν και λίγο αργά) σε όλους σας. Πάει κάποιος καιρός από τότε που επισκεύθηκα για τελευταία φορά τα forums και χάρικα ιδιαίτερα όταν διαπίστωσα ότι το θέμα της μαγείας των πόλεων ξαναήρθε στο προσκήνιο γιά ακόμα μιά φορά. Αυτό που θα ήθελα αρχικά να πώ είναι το εξής...ποτέ μα ποτέ δεν αισθάνθηκα οτι η Αθήνα είναι μια γκρίζα και άγρια πόλη όπως οι περισσότεροι έχουν συνηθήσει να την χαρακτηρίζουν. Άποψη μου είναι ότι ή πόλη μας είναι μια άκρως γοητευτική και μυστηριώδης πόλη που δεν σου αφήνει τα περιθώρια να την βαρεθέις ακόμα και αν θα ήθελες να το κάνεις. Την περίοδο που ήμουνα φοιτητής (δεν πάνε και πολλά χρόνια απο τότε) συνήθιζα να περπατάω αρκετά...είτε γιατί θεορούσα ότι χρειάζεσαι πολύ περισσότερη ώρα να διασχίσεις την Πανεπιστημίου (για παράδειγμα) με το τρόλλευ παρά με τα πόδια είται απλά γιατί ήταν τέτοια η διάθεσή μου. Ποτέ δεν παρατήρησα κάτι παράξενο η εξωπραγματικό σε όσα έβλεπα γύρω μου...ίσως γιατί τότε δεν είχα απλά σκεφτεί ότι κάτι τέτειο μπορέι να υφίσταται...πάντοτε όμως...ακόμα και τώρα...υπάρχουν σημεία στα οποία λατρεύω να περιπλανιέμαι. Γιά κάποιον περίεργο λόγο είναι σχεδόν πάντα τα ίδια. Αναφέρομαι στο λεγόμενο "ιστορικό τρίγωνο" της πόλης (ερμού, αθηνάς, ευρυπήδου, αγίου μάρκου και όλα τα μικρά στενάκια εκεί μέσα, που όντως κάποιες φορές σου δίνεται η εντύπωση ότι έχει σταματίσει ο χρόνος εκεί και κάποιες άλλες απλά είσαι περίεργα μόνος σου και ας είναι μέρα μεσημέρι). Άλλες περιοχές είναι τα Πατήσια, το Κολωνάκι κυρίως πρός το Λυκαββητό, τα Εξάρχεια πρός την πλευρά της Νεάπολης, του Γκύζη κ.α. Ειδικά καλοκαιρινούς μήνες, όταν οι "άγριοι" έχουν φύγει και γύρω εκέι πρός το σούρουπο και μέχρι αργά τη νύχτα, η μαγεία αυξάνεται...μικρότερος όταν ήμουν είχα παρασύρει πολλές φορές φίλους και με κουτάκια μπίρας, τσιγάρα και τραγούδι κάναμε χαζοξενύχτια εκεί και αρκετά συχνά επίσης στην Πλάκα και ειδικότερα στον "Άρειο Πάγο" κάτω απο την Ακρόπολη...τώρα έρχομαι να πιστέψω ότι μάλλον η εμμονή μου με τα συγκεκριμένα μέρη δεν είναι τυχαία...εχω άδικο...???
Να είστε όλοι καλά...
ΑπέριττοςΜέλος
Αγαπητοί φίλοι...
χαίρομαι που επιτέλους κάποιοι απο εσάς γράφουν τις προσωπικές τους εμπειρίες σχετικά με αυτό που αποκαλώ μαγεία των πόλεων. Να σας μεταφέρω και μια δική μου λοιπόν εμπειρία. Μέσα στα πλαίσια της εξάσκησής μου στην φωτογραφία, μια και αυτή την εποχή κάνω κάποια σχετικά σεμινάρια, επισκέφθηκα για δεύτερη φορά στην ζωή μου το νεκροταφείο του Κεραμεικού το οποίο βρίσκεται στην περιοχή του Θησείου. Αλήθεια αγαπητοί συμπολίτες της Αθήνας... πόσοι απο εσάς έχετε επισκεφθεί αυτό το υπέροχο μέρος; Πιστεύω ελάχιστοι... Πιο λίγοι και απο αυτούς που έχουν επισκεφθεί την Ακρόπολη... ΄
Σας προτείνω λοιπόν... να διαλέξετε μια ήσυχη μέρα και δη καθημερινή και να πάτε σε αυτόν τον χώρο...
Το εισητήριο είναι μόλις δύο ευρώ και αξίζει να το πληρώσετε παρότι τις Κυριακές και τις αργίες τώρα τον χειμώνα είναι δωρεάν. Αξίζει να πάτε καθημερινή για να έχετε την ησυχία σας.
Μπείτε μέσα και αφουγκραστείτε τον χώρο. Αδειάστε το μυαλό σας απο κάθε άλλη σκέψη και αφήστε τα βήματά σας να σας οδηγήσουν μόνα τους στον χώρο....
Υπάρχουν γωνιές όπου το μάτι αντικρίζει μια εικόνα που θα σας θυμίσει την Αθήνα μιας άλλης εποχής. Και αυτό γιατί δεν βλέπεις τον ορυμαγδό των πολυκατοικιών...
Καθήστε σε μια ήσυχη γωνιά στην πλευρά του πεζόδρομου και νιώστε τον χώρο...
Βλέπεις αγαπητή Άβαλον ότι σιγά σιγά θα βγαίνουν πράγματα... υπομονή... ξεκινάμε απο τα πιο "ανώδυνα"...
Φιλικά...
χαίρομαι που επιτέλους κάποιοι απο εσάς γράφουν τις προσωπικές τους εμπειρίες σχετικά με αυτό που αποκαλώ μαγεία των πόλεων. Να σας μεταφέρω και μια δική μου λοιπόν εμπειρία. Μέσα στα πλαίσια της εξάσκησής μου στην φωτογραφία, μια και αυτή την εποχή κάνω κάποια σχετικά σεμινάρια, επισκέφθηκα για δεύτερη φορά στην ζωή μου το νεκροταφείο του Κεραμεικού το οποίο βρίσκεται στην περιοχή του Θησείου. Αλήθεια αγαπητοί συμπολίτες της Αθήνας... πόσοι απο εσάς έχετε επισκεφθεί αυτό το υπέροχο μέρος; Πιστεύω ελάχιστοι... Πιο λίγοι και απο αυτούς που έχουν επισκεφθεί την Ακρόπολη... ΄
Σας προτείνω λοιπόν... να διαλέξετε μια ήσυχη μέρα και δη καθημερινή και να πάτε σε αυτόν τον χώρο...
Το εισητήριο είναι μόλις δύο ευρώ και αξίζει να το πληρώσετε παρότι τις Κυριακές και τις αργίες τώρα τον χειμώνα είναι δωρεάν. Αξίζει να πάτε καθημερινή για να έχετε την ησυχία σας.
Μπείτε μέσα και αφουγκραστείτε τον χώρο. Αδειάστε το μυαλό σας απο κάθε άλλη σκέψη και αφήστε τα βήματά σας να σας οδηγήσουν μόνα τους στον χώρο....
Υπάρχουν γωνιές όπου το μάτι αντικρίζει μια εικόνα που θα σας θυμίσει την Αθήνα μιας άλλης εποχής. Και αυτό γιατί δεν βλέπεις τον ορυμαγδό των πολυκατοικιών...
Καθήστε σε μια ήσυχη γωνιά στην πλευρά του πεζόδρομου και νιώστε τον χώρο...
Βλέπεις αγαπητή Άβαλον ότι σιγά σιγά θα βγαίνουν πράγματα... υπομονή... ξεκινάμε απο τα πιο "ανώδυνα"...
Φιλικά...
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...
quote:
Αγαπητέ Aπέρριτε... επειδή ειλικρινά δεν θυμάμαι θα μπορούσες να μου στείλεις ένα mail και να γίνεις πιο σαφής? Μου φαίνεται εντελώς ξένο το "σενάριο" που μου λες... και εμένα δε μου αρέσει να αφήνω άλυτες παρεξηγήσεις...
Ευχαριστώ εκ των προτέρων...
Για μένα αγαπητέ Απέριττε όπως βλέπεις το ζητούμενο είναι άλλο... και αφού απαξίωσες να μου απαντήσεις με mail νομίζω ότι μπορείς να μου κάνεις την τιμή τουλάχιστον on line...και οφείλεις μια συγνώμη ή μια εξήγηση...
Tι λες?
Με έχουν κατηγορήσει για πολλά αλλά για αγένεια όχι...
Ετσι... για να βρούμε μια άκρη...
Edited by - Avallon on 21/01/2006 23:28:13
ΑπέριττοςΜέλος
Δεν οφείλω τίποτε και σε κανέναν...
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...
Aν Απέριττε νομίζεις ότι μπορείς να αποκαλείς έναν συνομιλητή σου αγενή χωρίς να εξηγείς το λόγο και χωρίς να παρέχεις στοιχεία είσαι πολύ γελασμένος...
"Vivere pericolosamente και κινδύνευε φρονίμως..."
Η συμπεριφορά σου απέχει παρασάγγας από την κοινωνικά αποδεκτή και ευγενική συμπεριφορά που νομίζεις ότι έχεις... 
Καλή συνέχεια...
Norman_MoonlightΝέο Μέλος
Αγαπητοί φίλοι σας χαιρετώ...αν και δεν έχω κάτι συγκεκριμένο να γράψω σε σχέση με το θέμα του φόρουμ είπα ν'αφήσω εδώ δυο λόγια μιάς και πιστεύω οτι ένα τόσο ενδιαφέρον θέμα δεν αξίζει να μένει
ανενεργό για τόσο καιρό. Υπάρχουν φίλοι που έγραφαν εδώ πρώτα και μέσα απο τις εμπειρίες τους τις οποίες κατέθεταν μπoρούσε κανείς να καταλάβει ότι διέθεταν βαθειά γνώση πάνω στο θέμα αυτό. Γνώση που σε ανθρώπους όπως εγώ που ενδιαφερόμαστε για αυτό το ζήτημα είναι πολύτιμη (ελπίζω αυτό να μην ακούγεται περίεργα). Στό διάστημα που μεσολάβησε από το τελευταίο post μέχρι και σήμερα έκανα μια εξόρμηση στην Αθήνα με μοναδικό εφόδιο τα όσα είχα διαβάσει στο φόρουμ καθώς και πάρα μα πάρα πολύ κέφι αλλά και περιέργεια για να "δω"...αλλά όπως ήταν αναμενόμενο το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό...προς Θεού....δεν αποζητώ φροντηστήριο στην αναζήτηση...απλά την ευκαιρία να μάθω περισσότερα μέσα απο τις γνώσεις σας έτσι ώστε να μπoρέσω να προχωρήσω περισσότερο έτοιμος την επόμενη φορά.
ανενεργό για τόσο καιρό. Υπάρχουν φίλοι που έγραφαν εδώ πρώτα και μέσα απο τις εμπειρίες τους τις οποίες κατέθεταν μπoρούσε κανείς να καταλάβει ότι διέθεταν βαθειά γνώση πάνω στο θέμα αυτό. Γνώση που σε ανθρώπους όπως εγώ που ενδιαφερόμαστε για αυτό το ζήτημα είναι πολύτιμη (ελπίζω αυτό να μην ακούγεται περίεργα). Στό διάστημα που μεσολάβησε από το τελευταίο post μέχρι και σήμερα έκανα μια εξόρμηση στην Αθήνα με μοναδικό εφόδιο τα όσα είχα διαβάσει στο φόρουμ καθώς και πάρα μα πάρα πολύ κέφι αλλά και περιέργεια για να "δω"...αλλά όπως ήταν αναμενόμενο το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό...προς Θεού....δεν αποζητώ φροντηστήριο στην αναζήτηση...απλά την ευκαιρία να μάθω περισσότερα μέσα απο τις γνώσεις σας έτσι ώστε να μπoρέσω να προχωρήσω περισσότερο έτοιμος την επόμενη φορά.
Ελπίζω να μην σας κούρασα...
Φιλικά
Norman_Moonlight
Καρφώθηκα!!!
Αυτη είναι η ομάδα...Μόνο βελάκια πάνω μου δεν έβαλα.Τεσπα..Να αναφέρω κάτι πρόσφατο Περίεργο που έγινε..Πήγαινα με την κοπέλα μου σπίτι το βράδυ, και φτάνοντας στη γειτονιά,κλασσικά, δεν υπήρχε πάρκιν(εμείς στην περιοχή μας καβαλάμε πεζοδρόμια...)
Το λοιπόν,μπαίνω στον δρόμο μου χωρίς να κοιτάξω και βλέπω ότι δεν υπάρχει μέρος να παρκάρω.Ετσι,έκανα όπισθεν προς την ανηφορική μεριά του δρόμου πίσω μου.Τοτε η κοπέλα μου μου λέει "που πας;δεν έχει πάρκιν!"κοιτάω από το τζαμάκι και βλέπω ότι έχει σε ένα πεζοδρόμιο και συνεχίζω την όπισθεν.."έχει.." της λέω "..στη γωνία".Τότε αυτή κοιτάει πισω και μένει. "αγάπη μου,πριν που μπήκαμε στο δρόμο,ήμουν σίγουρη ότι είδα ένα αμάξι παρκαρισμένο εδώ". Τοτε της είπα ότι το φαντάστηκε και να μου το περιγράψει αφού το είδε και μου είπε ότι ήταν πράσινο κτλ...ήταν σίγουρη ότι είδε ένα αυτοκίνητο.Εγω στον δρόμο μου είχα στρίψει μόλις πριν 5 δευτερόλεπτα οπότε να ξεπάρκαρε κάποιος αποκλείεται..Αυτά..Πολυ ωραίο θέμα παιδιά η μαγεία των πόλεων,θα ήμουν πολύ χαρούμενος αν συνεχίζατε να λέτε εμπειρίες και απόψεις.Ευχαριστώ..
Αυτη είναι η ομάδα...Μόνο βελάκια πάνω μου δεν έβαλα.Τεσπα..Να αναφέρω κάτι πρόσφατο Περίεργο που έγινε..Πήγαινα με την κοπέλα μου σπίτι το βράδυ, και φτάνοντας στη γειτονιά,κλασσικά, δεν υπήρχε πάρκιν(εμείς στην περιοχή μας καβαλάμε πεζοδρόμια...) Το λοιπόν,μπαίνω στον δρόμο μου χωρίς να κοιτάξω και βλέπω ότι δεν υπάρχει μέρος να παρκάρω.Ετσι,έκανα όπισθεν προς την ανηφορική μεριά του δρόμου πίσω μου.Τοτε η κοπέλα μου μου λέει "που πας;δεν έχει πάρκιν!"κοιτάω από το τζαμάκι και βλέπω ότι έχει σε ένα πεζοδρόμιο και συνεχίζω την όπισθεν.."έχει.." της λέω "..στη γωνία".Τότε αυτή κοιτάει πισω και μένει. "αγάπη μου,πριν που μπήκαμε στο δρόμο,ήμουν σίγουρη ότι είδα ένα αμάξι παρκαρισμένο εδώ". Τοτε της είπα ότι το φαντάστηκε και να μου το περιγράψει αφού το είδε και μου είπε ότι ήταν πράσινο κτλ...ήταν σίγουρη ότι είδε ένα αυτοκίνητο.Εγω στον δρόμο μου είχα στρίψει μόλις πριν 5 δευτερόλεπτα οπότε να ξεπάρκαρε κάποιος αποκλείεται..Αυτά..Πολυ ωραίο θέμα παιδιά η μαγεία των πόλεων,θα ήμουν πολύ χαρούμενος αν συνεχίζατε να λέτε εμπειρίες και απόψεις.Ευχαριστώ..xifomaxosΜέλος
Πολύ ενδιαφέρον το θέμα... Η δική μου εμπειρία έχει ως εξής:
Κάθε απόγευμα πηγαίνω το σκύλο βόλτα σε μια συγκεκριμένη περιοχή (ζω στην Πάτρα), υπάρχουν κάποιες φορές, ελάχιστες, που ο δρόμος μοιάζει αφύσικα έρημος(αν και πρόκειται για οδό με συνεχή κίνηση). Αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν, φυσάει ένα αεράκι, και γενικά υπάρχει μια απόκοσμη αίσθηση. Όταν λοιπόν υπάρχει αυτή η κατάσταση το σκυλί σταματάει απότομα, κοιτάει ευθεία με σηκωμένα τα αυτιά για λίγο και στην συνέχεια γυρίζει να φύγει φοβισμένο. Είναι ένα παράξενο φαινόμενο αφού η αγαπημένη συνήθεια του σκύλου είναι η βόλτα και όταν βγαίνουμε δεν θέλει να επιστρέψει. Αυτό έχει γίνει σε συγκεκριμένο σημείο 5-6 φορές στα 5 χρόνια πάντα βραδάκι
Κάθε απόγευμα πηγαίνω το σκύλο βόλτα σε μια συγκεκριμένη περιοχή (ζω στην Πάτρα), υπάρχουν κάποιες φορές, ελάχιστες, που ο δρόμος μοιάζει αφύσικα έρημος(αν και πρόκειται για οδό με συνεχή κίνηση). Αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν, φυσάει ένα αεράκι, και γενικά υπάρχει μια απόκοσμη αίσθηση. Όταν λοιπόν υπάρχει αυτή η κατάσταση το σκυλί σταματάει απότομα, κοιτάει ευθεία με σηκωμένα τα αυτιά για λίγο και στην συνέχεια γυρίζει να φύγει φοβισμένο. Είναι ένα παράξενο φαινόμενο αφού η αγαπημένη συνήθεια του σκύλου είναι η βόλτα και όταν βγαίνουμε δεν θέλει να επιστρέψει. Αυτό έχει γίνει σε συγκεκριμένο σημείο 5-6 φορές στα 5 χρόνια πάντα βραδάκι
ΕΝΑ ΣΠΑΘΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΗΚΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΗ
ΑπέριττοςΜέλος
Αγαπητοί Ιταλέ και Ξιφομάχε.
Είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες οι εμπειρίες που αναφέρετε και είναι απο τις πιο συνηθισμένες και χαρακτηριστικές της μαγείας των πόλεων.
Στον φίλο Ιταλό θα ήθελα να του πω ότι περιστατικά σαν αυτό που ανέφερε γίνονται συνέχεια. Δεν μπορείς να φανταστείς αγαπητέ με πόσο μεγάλη συχνότητα!!! Είμαστε όμως τόσο θολωμένοι και απρόσεκτοι με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των περιστατικών να μην γίνονται αντιληπτά. Γίνε περισσότερο παρατηρητικός μάθε να συγκεντρώνεσαι και να αδειάζεις απο σκέψεις και θα δεις πολύ περισσότερα.
Στον φίλο Ξιφομάχο έχω να πω τα εξής. Το φαινόμενο της "σιωπής" είναι χαρακτηριστικό του ότι εκείνη την στιγμή έχεις μπει σε μια παράλληλη πραγματικότητα. Μην νομίζεις ότι απαραίτητα όταν συμβαίνει αυτό συμβαίνει οπωσδήποτε κάτι συνταρακτικό. Απλά κάποια πράγματα αρχίζουν και λειτουργούν διαφορετικά και κυρίως ο χρόνος ο οποίος έτσι και αλλοιώς είναι σχετικός. Αν πάντως σε ενδιαφέρει το φαινόμενο και θέλεις να στοχαστείς περισσότερο πάνω σε αυτό και έχεις βέβαια το θάρρος να το αντιμετωπίσεις ξεκίνα και κάνε κάποιες παρατηρήσεις. Πρώτον προσδιόρισε τον ακριβή χώρο που συμβαίνει αυτό και κυρίως παρατήρησε μέσω ποιας προσωπικής διαδρομής γίνεται συνήθως. Παίζει τεράστιο ρόλο το πως κινούμαστε σε έναν τόπο. Μήπως πχ όταν συμβαίνει αυτό η κίνησή σου είναι κυκλική και δει σπειροειδής; Δεύτερον παρατήρησε αν συνήθως είναι κάποια συγκεκριμένη ώρα. Έχει μεγάλη σημασία αν το φαινόμενο είναι επαναλήψιμο και παρουσιάζει συγκεκριμένη συχνότητα. Εφόσον συμβαίνει απο ότι κατάλαβα βραδυνές ώρες είναι πόλύ πιθανόν να έχει και σχέση με φάσεις της σελήνης. Αφού κάνεις αυτές τις βασικές παρατηρήσεις και τις καταγράψεις μπορείς αν έχεις την διάθεση να μπεις στην διαδικασία να παρακολουθείς αυτήν την ώρα απο κάπου που να μην είσαι ορατός την κίνηση του δρόμου. Την όποια κίνηση. Πρόσεξε τα άτομα που εμφανίζονται εκείνες τις στιγμές. Αν είναι τα ίδια κάθε φορά τότε φίλε μου είσαι "τυχερός" γιατί μπορεί να πέσεις σε πολύ ιδιαίτερα άτομα. Θα σε συμβούλευα πάντως να μην επιδιώξεις οποιαδήποτε προσπάθεια επικοινωνίας μαζί τους παρά μόνο αν νοιώθεις πολύ σίγουρος για τον εαυτό σου...
Αυτές οι οδηγίες προς ναυτιλομένους προς το παρόν...
Φιλικά...
Είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες οι εμπειρίες που αναφέρετε και είναι απο τις πιο συνηθισμένες και χαρακτηριστικές της μαγείας των πόλεων.
Στον φίλο Ιταλό θα ήθελα να του πω ότι περιστατικά σαν αυτό που ανέφερε γίνονται συνέχεια. Δεν μπορείς να φανταστείς αγαπητέ με πόσο μεγάλη συχνότητα!!! Είμαστε όμως τόσο θολωμένοι και απρόσεκτοι με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των περιστατικών να μην γίνονται αντιληπτά. Γίνε περισσότερο παρατηρητικός μάθε να συγκεντρώνεσαι και να αδειάζεις απο σκέψεις και θα δεις πολύ περισσότερα.
Στον φίλο Ξιφομάχο έχω να πω τα εξής. Το φαινόμενο της "σιωπής" είναι χαρακτηριστικό του ότι εκείνη την στιγμή έχεις μπει σε μια παράλληλη πραγματικότητα. Μην νομίζεις ότι απαραίτητα όταν συμβαίνει αυτό συμβαίνει οπωσδήποτε κάτι συνταρακτικό. Απλά κάποια πράγματα αρχίζουν και λειτουργούν διαφορετικά και κυρίως ο χρόνος ο οποίος έτσι και αλλοιώς είναι σχετικός. Αν πάντως σε ενδιαφέρει το φαινόμενο και θέλεις να στοχαστείς περισσότερο πάνω σε αυτό και έχεις βέβαια το θάρρος να το αντιμετωπίσεις ξεκίνα και κάνε κάποιες παρατηρήσεις. Πρώτον προσδιόρισε τον ακριβή χώρο που συμβαίνει αυτό και κυρίως παρατήρησε μέσω ποιας προσωπικής διαδρομής γίνεται συνήθως. Παίζει τεράστιο ρόλο το πως κινούμαστε σε έναν τόπο. Μήπως πχ όταν συμβαίνει αυτό η κίνησή σου είναι κυκλική και δει σπειροειδής; Δεύτερον παρατήρησε αν συνήθως είναι κάποια συγκεκριμένη ώρα. Έχει μεγάλη σημασία αν το φαινόμενο είναι επαναλήψιμο και παρουσιάζει συγκεκριμένη συχνότητα. Εφόσον συμβαίνει απο ότι κατάλαβα βραδυνές ώρες είναι πόλύ πιθανόν να έχει και σχέση με φάσεις της σελήνης. Αφού κάνεις αυτές τις βασικές παρατηρήσεις και τις καταγράψεις μπορείς αν έχεις την διάθεση να μπεις στην διαδικασία να παρακολουθείς αυτήν την ώρα απο κάπου που να μην είσαι ορατός την κίνηση του δρόμου. Την όποια κίνηση. Πρόσεξε τα άτομα που εμφανίζονται εκείνες τις στιγμές. Αν είναι τα ίδια κάθε φορά τότε φίλε μου είσαι "τυχερός" γιατί μπορεί να πέσεις σε πολύ ιδιαίτερα άτομα. Θα σε συμβούλευα πάντως να μην επιδιώξεις οποιαδήποτε προσπάθεια επικοινωνίας μαζί τους παρά μόνο αν νοιώθεις πολύ σίγουρος για τον εαυτό σου...
Αυτές οι οδηγίες προς ναυτιλομένους προς το παρόν...
Φιλικά...
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...
"ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΙ" (Δυστυχώς...)
Edited by - Απέριττος on 02/03/2006 22:06:11
xifomaxosΜέλος
Ευχαριστώ για τις οδηγίες Απέριττε, θα προσπαθήσω να τις ακολουθήσω. Το φαινόμενο όμως είναι αρκετά σπάνιο, μου έχει τύχει4-5 φορές στα 5 χρόνια και αυτό θα με δυσκολέψει. Πάντως έχω εντοπίσει το σημείο...
Υ.Γ. Είμαι η xifomaxos...
ΕΝΑ ΣΠΑΘΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΗΚΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΗ
wendigoΜέλος
Αγαπητή xifomaxos, θα με ενδιέφερε πολύ αν μπορούσες να μας δώσεις τις... ακριβείς συντεταγμένες (ποιά περιοχή, ποιός δρόμος και σε ποιό σημείο του περίπου) στην Πάτρα όπου έχεις συναντήσει αυτό το φαινόμενο.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
No Method, No Guru, No Teacher
xifomaxosΜέλος
Προς το παρόν το μόνο που θα πω είναι ότι βρίσκεται κοντά σε πάρκο. Πάντως αν δεν είχα το σκυλί μαζί δεν θα έδινα σημασία στο φαινόμενο.
Κάτι που θα ήθελα να ρωτήσω τον Απέριττο είναι τι ιδιαίτερο έχουν οι άνθρωποι που πιθανόν να συναντήσω και γιατί θα πρέπει να τους φοβάμαι;
Κάτι που θα ήθελα να ρωτήσω τον Απέριττο είναι τι ιδιαίτερο έχουν οι άνθρωποι που πιθανόν να συναντήσω και γιατί θα πρέπει να τους φοβάμαι;
ΕΝΑ ΣΠΑΘΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΗΚΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΗ
ΑπέριττοςΜέλος
Αχά!
Να μια καλή ερώτηση αγαπητέ Ξιφομάχε...!
Το θέμα δεν είναι ότι μπορεί ντε και καλά οι άνθρωποι αυτοί να θέλουν να σου κάνουν κακό. Ξέρεις αγαπητέ φίλε πολύ συχνά στην επαφή μας με το άγνωστο το πρόβλημα δεν είναι στο τι αντιμετωπίζουμε, αλλά κατά πόσο εμείς είμαστε έτοιμοι γι αυτό. Δηλαδή αν εσύ δεν έχεις την απαραίτητη εσωτερική "παιδεία" να αποδεχτείς κάποιες καταστάσεις, τότε καλύτερα κρατήσου μακρυά απο αυτές.
Είναι αυτό που λένε πολλοί που γνωρίζουν, ότι δεν πρέπει να βιάζεσαι να μπεις σε καταστάσεις προτού αποκτήσεις την απαραίτητη πειθαρχία και εκπαίδευση. Είχα ακούσει χαρακτηριστικά πριν λίγο καιρό για κάποιον αγύρτη ο οποίος έναντι κάποιου χρηματικού ποσού άνοιγε σε ανθρώπους κάποια απο τα επτά ενεργειακά τους κέντρα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Μερικοί απο αυτούς έτρεχαν σε ψυχολόγους και άλλοι στους παπάδες. Δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα. Γι αυτό και σου είπα ότι μην προσπαθήσεις να έρθεις σε επαφή μαζί τους αν δεν νοιώθεις απόλυτα σίγουρος με τον εαυτό σου. Ακόμα και αν αυτοί οι "άνθρωποι" έχουν τις καλύτερες των προθέσεων κατά πόσο είσαι σίγουρος ότι ο εαυτός σου θα μπορέσει να σταθεί ψύχραιμος απέναντι στην αίσθηση του¨"ξενικού" που μπορεί να νοιώσει; Φαίνεται εύκολο αλλά δεν είναι καθόλου.
Για να σου δώσω να καταλάβεις την αίσθηση... εμένα μου έχει τύχει και πιθανόν και σε σένα. Σου έχει συμβεί κάποια φορά να είσαι δίπλα με έναν άνθρωπο και παρότι φαίνεται απόλυτα φυσιολογικός εσύ να νοιώθεις περίεργα γιατί σου δίνει την εντύπωση κάτι εξωανθρώπινου; Αν σου έχει τύχει κάποια φορά αυτό τότε μπορείς να καταλάβεις τι εννοώ. Αν λοιπόν αυτό σε ένα περιβάλλον καθημερινό γεμάτο κόσμο σου δημιουργεί κάποια περίεργα συναισθήματα, σκέψου λοιπόν ένα βράδυ σε ένα έρημο σημείο της πόλης πόσο πιο δύσκολο θα είναι...
Φιλικά...
Να μια καλή ερώτηση αγαπητέ Ξιφομάχε...!
Το θέμα δεν είναι ότι μπορεί ντε και καλά οι άνθρωποι αυτοί να θέλουν να σου κάνουν κακό. Ξέρεις αγαπητέ φίλε πολύ συχνά στην επαφή μας με το άγνωστο το πρόβλημα δεν είναι στο τι αντιμετωπίζουμε, αλλά κατά πόσο εμείς είμαστε έτοιμοι γι αυτό. Δηλαδή αν εσύ δεν έχεις την απαραίτητη εσωτερική "παιδεία" να αποδεχτείς κάποιες καταστάσεις, τότε καλύτερα κρατήσου μακρυά απο αυτές.
Είναι αυτό που λένε πολλοί που γνωρίζουν, ότι δεν πρέπει να βιάζεσαι να μπεις σε καταστάσεις προτού αποκτήσεις την απαραίτητη πειθαρχία και εκπαίδευση. Είχα ακούσει χαρακτηριστικά πριν λίγο καιρό για κάποιον αγύρτη ο οποίος έναντι κάποιου χρηματικού ποσού άνοιγε σε ανθρώπους κάποια απο τα επτά ενεργειακά τους κέντρα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Μερικοί απο αυτούς έτρεχαν σε ψυχολόγους και άλλοι στους παπάδες. Δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα. Γι αυτό και σου είπα ότι μην προσπαθήσεις να έρθεις σε επαφή μαζί τους αν δεν νοιώθεις απόλυτα σίγουρος με τον εαυτό σου. Ακόμα και αν αυτοί οι "άνθρωποι" έχουν τις καλύτερες των προθέσεων κατά πόσο είσαι σίγουρος ότι ο εαυτός σου θα μπορέσει να σταθεί ψύχραιμος απέναντι στην αίσθηση του¨"ξενικού" που μπορεί να νοιώσει; Φαίνεται εύκολο αλλά δεν είναι καθόλου.
Για να σου δώσω να καταλάβεις την αίσθηση... εμένα μου έχει τύχει και πιθανόν και σε σένα. Σου έχει συμβεί κάποια φορά να είσαι δίπλα με έναν άνθρωπο και παρότι φαίνεται απόλυτα φυσιολογικός εσύ να νοιώθεις περίεργα γιατί σου δίνει την εντύπωση κάτι εξωανθρώπινου; Αν σου έχει τύχει κάποια φορά αυτό τότε μπορείς να καταλάβεις τι εννοώ. Αν λοιπόν αυτό σε ένα περιβάλλον καθημερινό γεμάτο κόσμο σου δημιουργεί κάποια περίεργα συναισθήματα, σκέψου λοιπόν ένα βράδυ σε ένα έρημο σημείο της πόλης πόσο πιο δύσκολο θα είναι...
Φιλικά...
ΥΓ: Αυτό που γράφω πιο πάνω είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν γίνομαι πιο συγκεκριμένος στο να αναφέρω σημεία που μπορεί να συμβαίνει αυτό. Είναι και μια απάντηση στην φίλη μας που είχε παρεξηγηθεί που δεν γινόμουν πιο συγκεκριμένος... Όποιος θέλει να λειτουργεί υπεύθυνα απέναντι στους άλλους προσέχει τι λέει και μέχρι που πρέπει να μιλήσει...
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...
"ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΙ" (Δυστυχώς...)
Edited by - Απέριττος on 04/03/2006 22:55:01
Edited by - Απέριττος on 04/03/2006 23:10:53
xifomaxosΜέλος
Πολύ σωστά κάνεις και προσέχεις τι λες...Έχεις δίκιο ορισμένα πράγματα πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε όταν είμαστε έτοιμοι.
Τώρα που το σκέφτομαι μου έχει τύχει να συναντήσω άνθρωπο που μου έδωσε την αίσθηση ότι δεν ήταν άνθρωπος αλλά αντίθετα κάτι "κακό". Όταν το είπα βέβαια στους διπλανούς μου γέλασαν μαζί μου και δεν με πίστεψαν. Μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε και το γεγονός ότι τον συγκεκριμένο "άνθρωπο" τον συνάντησα ως ιερέα σε μια εκκλησία (δεν υπήρχε λειτουργία εκείνη την στιγμή)
Τώρα που το σκέφτομαι μου έχει τύχει να συναντήσω άνθρωπο που μου έδωσε την αίσθηση ότι δεν ήταν άνθρωπος αλλά αντίθετα κάτι "κακό". Όταν το είπα βέβαια στους διπλανούς μου γέλασαν μαζί μου και δεν με πίστεψαν. Μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε και το γεγονός ότι τον συγκεκριμένο "άνθρωπο" τον συνάντησα ως ιερέα σε μια εκκλησία (δεν υπήρχε λειτουργία εκείνη την στιγμή)
ΕΝΑ ΣΠΑΘΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΗΚΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΗ
Burbulithra54Μέλος
Ολοι μας ειμαστε καλοι μεχρι αποδειξεως του εναντιου.Το κακο υποβοσκει σε ολους και σε ολα.Μιλαμε για στοιχιωμενα μερη και τοποθεσιες.Και αν ολα βρισκονται μεσα στο μυαλο μας?Δεν μιλαω για ολες τις περιπτωσεις αλλα για ορισμενες.Και εγω πιστευω σε τετοιου ειδους μερη και η αληθεια ειναι οτι επιδιωκω σε ορισμενες περιπτωσεις την εξερευνηση τους.Ομως δεν υπαρχει παντα επιβεβαιωση για αυτο το μυστηριο που θελουμε να πιστευουμε οτι περιβαλλει ενα εγκαταλελειμενο σπιτι.Αυτα ειχα να πω!Φιλικα!!!