- Ομιλίες περί πίστεως - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Περί θλίψεων, πόνων και κόπων.

Ποτέ δεν αφήνει ο Θεός ή μάλλον δεν φορτώνει περισσότερον από ό,τι δύναται να σηκώση ο άνθρωπος. Εάν οι άνθρωποι τούτο ποιούσι, πόσον μάλλον ο αγαθός Θεός, ο Οποίος δια τον άνθρωπον έχυσε το Πανάγιόν Του Αίμα επί του Σταυρού! Δια των θλίψεων των προσκαίρων, τας οποίας υπομένουν οι χριστιανοί η αλήθεια είναι ότι εξαγοράζουν την μελλοντικήν, την αιώνιον χαράν και ανάπαυσιν. Ποτέ, ποτέ να μη μακαρίζωμεν εκείνους τους ανθρώπους, που έχουν εδώ εις την γην αναφαίρετον χαράν και ειρήνην, μάλλον να τους λυπούμεθα, διότι η πρόσκαιρος χαρά, θα τους γίνη πρόσκομμα δια την μέλλουσαν ζωήν. Ο Θεός είναι ελεήμων μα και δίκαιος, ελεήμων δια την παρούσαν ζωήν, μετά θάνατον δικαιοκρίτης, δεν δύναται τους θλιβομένους χριστιανούς-μα χριστιανούς τη αληθεία, όχι με όνομα μόνον- να τους δώση και αιώνιον στενοχωρίαν, αλλά εκεί θα τους δώση χαράν αναφαίρετον, την οποίαν ουδείς θα δυνηθή να τους την αφαιρέση, δεν ημπορεί από κόλασιν εις κόλασιν να εμβάλη ο Θεός τον άνθρωπον. Χαίρε λοιπόν εσύ μάλλον, παρά να λυπήσαι, διότι σε ηξίωσεν ο Θεός να πάσχης πρόσκαιρα, δια να σε αναπαύση αιώνια.
Η αιώνιος χαρά επιφυλάσσεται μόνον δια τους λυπημένους χριστιανούς. Ο Κύριος εις το ιερόν Ευαγγέλιον λέγει περί του πλουσίου και του Λαζάρου: «είπεν Αβραάμ προς τον πλούσιον: τέκνον, μνήσθητι ότι απέλαβες συ τα αγαθά σου εν τη ζωή σου και Λάζαρος ομοίως τα κακά, νυν δε ώδε παρακαλείται, συ δε οδυνάσαι!» ( Λουκ. 16,25 ). Προσωποληψίαν ποτέ δεν ποιεί ο Θεός, αλλά κατά δίκαιον λόγον, ούτω θα ποιήση. Εάν θα ρίψης ένα βλέμμα εις τους βίους των αγίων, θα ίδης όλο πειρασμούς, θλίψεις, στενοχωρίας, ούτω διήνυσαν την ζωήν των. Ουδείς τρυφηλός θα εισέλθη εις την κατοικίαν την αιώνιον, όπου είναι πεπληρωμένη ανεκλαλήτου χαράς, αλλά όσοι εθλίβησαν και υπέμειναν δια τον Θεόν, ίνα φυλάξωσιν τας εντολάς Του.
Λέγει ο Κύριος: «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον» ( Ιωάν. 16,33). Ένας Θεός όπου ήλθεν εις την γην, εις όλην την ζωήν Του είχε κόπους και πόνους, και τέλος που κατέληξε; Επί Σταυρού κρεμάμενος, ως επικατάρατος, ίνα τον φραγμόν της κατάρας καταρρίψη.

quote:

---

Εφραίμ
Η αιώνιος χαρά επιφυλάσσεται μόνον δια τους λυπημένους χριστιανούς.

---

Ευχαριστώ, δεν θα πάρω...

macedon

{ 34 Ταύτα πάντα ελάλησεν ο Ιησούς εν παραβολαίς τοίς όχλοις, καί χωρίς παραβολής ουδέν ελάλει αυτοίς, 35 όπως πληρωθή τό ρηθέν διά τού προφήτου λέγοντος. ανοίξω εν παραβολαίς τό στόμα μου, ερεύξομαι κεκρυμμένα από καταβολής κόσμου. 36 Τότε αφείς τούς όχλους ήλθεν εις τήν οικίαν αυτού. Καί προσήλθον αυτώ οι μαθηταί αυτού λέγοντες. φράσον ημίν τήν παραβολήν τών ζιζανίων τού αγρού.
37 Ο δέ αποκριθείς είπεν αυτοίς. ο σπείρων τό καλόν σπέρμα εστίν ο υιός τού ανθρώπου. 38 ο δέ αγρός εστιν ο κόσμος. τό δέ καλόν σπέρμα, ούτοί εισιν οι υιοί τής βασιλείας. τά δέ ζιζάνιά εισιν οι υιοί τού πονηρού. 39 ο δέ εχθρός ο σπείρας αυτά εστιν ο διάβολος. ο δέ θερισμός συντέλεια τού αιώνός εστιν. οι δέ θερισταί άγγελοί εισιν. 40 ώσπερ ούν συλλέγεται τά ζιζάνια καί πυρί καίεται, ούτως έσται εν τή συντελεία τού αιώνος τούτου. 41 αποστελεί ο υιός τού ανθρώπου τούς αγγέλους αυτού, καί συλλέξουσιν εκ τής βασιλείας αυτού πάντα τά σκάνδαλα καί τούς ποιούντας τήν ανομίαν, 42 καί βαλούσιν αυτούς εις τήν κάμινον τού πυρός. εκεί έσται ο κλαυθμός καί ο βρυγμός τών οδόντων. 43 τότε οι δίκαιοι εκλάμψουσιν ως ο ήλιος εν τή βασιλεία τού πατρός αυτών. ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω.}

Και οι ερωτήσεις πάμπολλες:

ΠΟΙΟΙ άραγε να είναι αυτοί, οι τόσο ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, πάντοτε κατά τις απόψεις του «γλυκύτατου» και «γεμάτου αγάπη» Ιησού, που πρέπει να καταλήξουν ΣΤΗΝ ΚΑΜΙΝΟ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ??

ΠΟΙΑ σχέση μπορεί να έχουν όλα τα παραπάνω με τα περίφημα «αγαπάτε τους εχθρούς υμών»??

ΠΩΣ θα διαμορφωθεί το παραπάνω κείμενο εάν αντικαταστήσουμε την έκφραση «βασιλεία των ουρανών» με την έκφραση.... «επικράτησή μας», την έκφραση «Υιοί του πονηρού» με την έκφραση «όσοι δεν υποκύπτουν στα σχέδιά μας»??

ΠΟΙΟΣ είναι άραγε αυτός ο «διάβολος», που πάει τόσο κόντρα στα σχέδια του κατά τα άλλα «Παντοδύναμου», «Παντογνώστη» και «Πάνσοφου» Ιησού??

ΠΟΙΟΝ αιώνα να εννοεί τελικά ο Ιησούς όταν μιλάει για την «συντέλεια ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΤΟΥΤΟΥ»??

Πολλά τα ερωτήματα, πολλές και οι τουλάχιστον αμφίσημες «αξίες» που κάποιοι τόσο αβίαστα σπεύδουν να «βεβαιώσουνε».

Έτσι δεν είναι φίλτατε?

Με δυο λόγια: Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω!

europaios2:
«Χριστιανός είναι όποιος εφαρμόζει τη διδασκαλία του Ιησού! στην πράξη και όχι στα λόγια Schwabe!»

Μα, αυτό ακριβώς θέλουμε να αποφύγουμε, να εφαρμόσει κάποιος τα λόγια του Ιησού!!!!!!

Είδαμε τι έγινε σε όσους λαούς ασπάστηκαν τα λόγια του Ιησού: μίσος για τον αλλόθρησκο, κακότητα για κάθε έκφραση αυτοδιάθεσης!

europaios2:
«Εσύ κοίτα το δέντρο! εγώ ατενίζω το δάσος!»

Ξέρεις, υπάρχουνε και δάση που…..είναι μαύρα διότι έχουνε καεί…..

europaios2:
«Η αγάπη του Ιησού προς τον άνθρωπο επιβεβαιώθηκε με τον πιο τρανταχτό τρόπο, με τη Σταύρωση!»

Αυτό δεν λέει τίποτα απολύτως.

Πρώτον δεν γνωρίζουμε εάν οι διάλογοι είναι αληθινοί, δεύτερον δεν γνωρίζουμε εάν όντως τελικά σταυρώθηκε (η Κ.Δ. δεν αποτελεί απόδειξη..), τρίτον δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εάν π.χ. σταυρώθηκε απλά για την εμμονή που είχε ότι ήταν ο Μεσσίας του Ισραήλ.

Συνεπώς, με ένα σωρό «θα» και «ίσως» δεν μπορούμε να επιχειρηματολογούμε, τόσοι και τόσοι έχουνε σταυρωθεί, θανατωθεί για τους σκοπούς και τα ιδανικά τους.

Ο Αθανάσιος Διάκος π.χ. υπέφερε πολύ χειρότερα, δίχως να έρθει κανείς να εξαργυρώσει τον πόνο του ως «θεϊκό σημάδι».

quote:

---

europaios2:
«Μήπως εσύ πολυλογά! μπορείς να μας πεις πότε ο Ιησούς έδωσε τέτοιες οδηγίες? στους φερόμενους Χριστιανούς?»
{ 34 Ταύτα πάντα ελάλησεν ο Ιησούς εν παραβολαίς τοίς όχλοις, καί χωρίς παραβολής ουδέν ελάλει αυτοίς, 35 όπως πληρωθή τό ρηθέν διά τού προφήτου λέγοντος. ανοίξω εν παραβολαίς τό στόμα μου, ερεύξομαι κεκρυμμένα από καταβολής κόσμου. 36 Τότε αφείς τούς όχλους ήλθεν εις τήν οικίαν αυτού. Καί προσήλθον αυτώ οι μαθηταί αυτού λέγοντες. φράσον ημίν τήν παραβολήν τών ζιζανίων τού αγρού.
37 Ο δέ αποκριθείς είπεν αυτοίς. ο σπείρων τό καλόν σπέρμα εστίν ο υιός τού ανθρώπου. 38 ο δέ αγρός εστιν ο κόσμος. τό δέ καλόν σπέρμα, ούτοί εισιν οι υιοί τής βασιλείας. τά δέ ζιζάνιά εισιν οι υιοί τού πονηρού. 39 ο δέ εχθρός ο σπείρας αυτά εστιν ο διάβολος. ο δέ θερισμός συντέλεια τού αιώνός εστιν. οι δέ θερισταί άγγελοί εισιν. 40 ώσπερ ούν συλλέγεται τά ζιζάνια καί πυρί καίεται, ούτως έσται εν τή συντελεία τού αιώνος τούτου. 41 αποστελεί ο υιός τού ανθρώπου τούς αγγέλους αυτού, καί συλλέξουσιν εκ τής βασιλείας αυτού πάντα τά σκάνδαλα καί τούς ποιούντας τήν ανομίαν, 42 καί βαλούσιν αυτούς εις τήν κάμινον τού πυρός. εκεί έσται ο κλαυθμός καί ο βρυγμός τών οδόντων. 43 τότε οι δίκαιοι εκλάμψουσιν ως ο ήλιος εν τή βασιλεία τού πατρός αυτών. ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω.}
Και οι ερωτήσεις πάμπολλες:
ΠΟΙΟΙ άραγε να είναι αυτοί, οι τόσο ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, πάντοτε κατά τις απόψεις του «γλυκύτατου» και «γεμάτου αγάπη» Ιησού, που πρέπει να καταλήξουν ΣΤΗΝ ΚΑΜΙΝΟ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ??
ΠΟΙΑ σχέση μπορεί να έχουν όλα τα παραπάνω με τα περίφημα «αγαπάτε τους εχθρούς υμών»??
ΠΩΣ θα διαμορφωθεί το παραπάνω κείμενο εάν αντικαταστήσουμε την έκφραση «βασιλεία των ουρανών» με την έκφραση.... «επικράτησή μας», την έκφραση «Υιοί του πονηρού» με την έκφραση «όσοι δεν υποκύπτουν στα σχέδιά μας»??
ΠΟΙΟΣ είναι άραγε αυτός ο «διάβολος», που πάει τόσο κόντρα στα σχέδια του κατά τα άλλα «Παντοδύναμου», «Παντογνώστη» και «Πάνσοφου» Ιησού??
ΠΟΙΟΝ αιώνα να εννοεί τελικά ο Ιησούς όταν μιλάει για την «συντέλεια ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΤΟΥΤΟΥ»??
Πολλά τα ερωτήματα, πολλές και οι τουλάχιστον αμφίσημες «αξίες» που κάποιοι τόσο αβίαστα σπεύδουν να «βεβαιώσουνε».
Έτσι δεν είναι φίλτατε?Με δυο λόγια: Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω!

---

- Ο Θεός θα τιμωρίσει και πολύ καλά θα κάνει τους ασεβείς γεμάτους κακία ανθρώπους που έχουν βλάψει το συνάνθρωπό τους και έχουν ασεβήσει έτσι κατά του Θεού, τα υπόλοιπα όπως τα παρουσιάζεις είναι! Άρες μάρες κουκουνάρες!

quote:

---

Μα, αυτό ακριβώς θέλουμε να αποφύγουμε, να εφαρμόσει κάποιος τα λόγια του Ιησού!!!!!!
Είδαμε τι έγινε σε όσους λαούς ασπάστηκαν τα λόγια του Ιησού: μίσος για τον αλλόθρησκο, κακότητα για κάθε έκφραση αυτοδιάθεσης!

---

-......Άλλα ντάλα της Παρασκευής το γάλα! shwabe!...............
-Εδώ στην Ελλάδα τι έχεις να πεις? γιατί τρέχεις αλλού? ή αισθάνεσαι οικείος με τους Ιουδαίους?

quote:

---

Αυτό δεν λέει τίποτα απολύτως.
Πρώτον δεν γνωρίζουμε εάν οι διάλογοι είναι αληθινοί, δεύτερον δεν γνωρίζουμε εάν όντως τελικά σταυρώθηκε (η Κ.Δ. δεν αποτελεί απόδειξη..), τρίτον δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εάν π.χ. σταυρώθηκε απλά για την εμμονή που είχε ότι ήταν ο Μεσσίας του Ισραήλ.
Συνεπώς, με ένα σωρό «θα» και «ίσως» δεν μπορούμε να επιχειρηματολογούμε, τόσοι και τόσοι έχουνε σταυρωθεί, θανατωθεί για τους σκοπούς και τα ιδανικά τους.
Ο Αθανάσιος Διάκος π.χ. υπέφερε πολύ χειρότερα, δίχως να έρθει κανείς να εξαργυρώσει τον πόνο του ως «θεϊκό σημάδι».
Καλά τα παραμύθια, αλλά για άλλες εποχές…

---

-Και αφού δε γνωρίζεις πως χρησιμοποιείς εδάφια από την Ιστορία των Εβραίων? αφού και η Καινή Διαθήκη είναι ανύπαρκτη για σένα τότε πως την επικακαλείσαι? υποκριτή! ά υποκριτή!

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!

Αλίμονο!!!!

Τελικά αυτός ο Θεός, εκτός από το να σφάζει, τα γδέρνει, και να υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια όσους πέσουνε στα γόνατα και τον προσκυνήσουνε, έχει και τίποτα άλλο να ασχοληθεί?

Λέμε τώρα, περί «Σοφίας Θεού»…..

europaios2:
«Εδώ στην Ελλάδα τι έχεις να πεις? γιατί τρέχεις αλλού? ή αισθάνεσαι οικείος με τους Ιουδαίους?»

Αισθάνομαι οικείος με οποιονδήποτε ΣΕΒΕΤΑΙ το δικαίωμα του αλλουνού στην ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ, και σε αυτή την προϋπόθεση δεν ανήκει ο Ιησούς για παράδειγμα, και ας μην αναφέρουμε και πάλι τους διχαστικούς του Λόγους.

Η Ελλάδα, δεν διαφέρει. Τα ίδια ισχύουνε και εδώ.

europaios2:
«Και αφού δε γνωρίζεις πως χρησιμοποιείς εδάφια από την Ιστορία των Εβραίων? αφού και η Καινή Διαθήκη είναι ανύπαρκτη για σένα τότε πως την επικακαλείσαι? υποκριτή! ά υποκριτή!»

Τα πράγματα είναι απλά, και βάλε το μυαλό σου να δουλέψει: όταν καλούμαστε να κρίνουμε ένα παραμύθι, τότε κρίνουμε το παραμύθι ως τέτοιο βάση του περιεχομένου του.

Αυτό, δεν σημαίνει φυσικά ότι αποδεχόμαστε και την «αλήθεια» του παραμυθιού, καθώς το παραμύθι ετούτο σκοπό έχει να προσηλυτίσει και συνεπώς αυτό μας ενδιαφέρει.

Αντιλαμβάνεσαι τώρα ή σου πέφτει πολύ μονομιάς όλα μαζί?

quote:

---

Ευχαριστώ, δεν θα πάρω...

---

quote:

---

Schwabe:Τελικά αυτός ο Θεός, εκτός από το να σφάζει, τα γδέρνει, και να υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια όσους πέσουνε στα γόνατα και τον προσκυνήσουνε, έχει και τίποτα άλλο να ασχοληθεί?
Λέμε τώρα, περί «Σοφίας Θεού»…..

---

-Περιμένει να του κανουν δώρο στη γιορτή του ένα laptop! να σου στέλνει μυνήματα!

quote:

---

Schwabe: Αισθάνομαι οικείος με οποιονδήποτε ΣΕΒΕΤΑΙ το δικαίωμα του αλλουνού στην ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ, και σε αυτή την προϋπόθεση δεν ανήκει ο Ιησούς για παράδειγμα, και ας μην αναφέρουμε και πάλι τους διχαστικούς του Λόγους.
Η Ελλάδα, δεν διαφέρει. Τα ίδια ισχύουνε και εδώ.

---

-Με εκπλήσεις ευχάριστα! σέβεσαι δηλαδή την αυτοδιάθεση των Ορθοδόξων?

quote:

---

Schwabe: Τα πράγματα είναι απλά, και βάλε το μυαλό σου να δουλέψει: όταν καλούμαστε να κρίνουμε ένα παραμύθι, τότε κρίνουμε το παραμύθι ως τέτοιο βάση του περιεχομένου του.
Αυτό, δεν σημαίνει φυσικά ότι αποδεχόμαστε και την «αλήθεια» του παραμυθιού, καθώς το παραμύθι ετούτο σκοπό έχει να προσηλυτίσει και συνεπώς αυτό μας ενδιαφέρει.
Αντιλαμβάνεσαι τώρα ή σου πέφτει πολύ μονομιάς όλα μαζί

---

-Δεν τη σέβεσαι τελικά!

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!

quote:

---

Όχι, όσοι μετέχουν στη χριστιανική ζωή πραγματικά, (εγω δεν νιωθω τίποτα ακόμα είμαι καινούριος) παίρνουν τον μισθό τους όπως οι εργάτες, κάθε μήνα π.χ.
Ανταπόδοση και αντίδωρα δίνονται πάντα, αλλιώς ο άνθρωπος θα κλατάρει και δεν μπορεί να περιμένει κιόλας τόσο πολύ μέχρι να πεθάνει, φυσικό είναι.
Πρέπει να ξέρεις πως από εδώ, από την γη, πρέπει να γευόμαστε την ουράνια χαρά, να την προγευόμαστε.
Απλά χωρίς κόπο δεν έχει μισθό ευχαρίστησης, αυτό λέει. (ούτε εδώ ούτε πάνω)
Είναι σαν να δουλεύεις για να βγάλεις το ψωμί σου, θα είναι κουραστικό αλλά όταν κάθεσαι να φας αναπαύεσαι και πνευματικά.
No pain, no gain...
Όσο για ορισμένες δυσκολίες είναι για αποταμίευση στην άλλη ζωή.
Όλα ευσπρόδεκτα λοιπόν και τίποτα δεν πάει χαμένο.

Είχα ακούσει ένα ρητό που λέει, δούλευε για να ζήσεις και κλέψε για να έχεις!
Προφανώς... είναι και η αλήθεια.
Έρχεται ο Χριστός και σου λέει να κάνεις το πρώτο, το οποίο θα σου δώσει την χαρά της τιμιότητας, μιας τιμιότητας που μπορεί να έχει τις δυσκολίες της, αλλά έχει και την μυστική χαρά της καθαριότητας που αισθάνεσαι, αλλά δουλεύεις και την αρετή σου σιγά, σιγά.
Δεν το καταλαβαίνουν όλοι αυτό είναι λεπτή η γραμμή του.
Αν κάνεις το δεύτερο βρόμισες τις αισθήσεις σου σταδιακά και μετά ούτε χαρά κόπου, ούτε αρετή ούτε τίποτα.
Και... με τα πρώτα δύσκολα, αμέσως αντίδραση και δυστυχία και τα δεν μπορώ να αντέξω κ.τ.λ.
Ευτυχία βασισμένη σε ξύλινα πόδια δηλαδή και εύθραυστη αμέσως.
Η φυγοπονία δεν γυμνάζει την ψυχή και έτσι δεν υπάρχουν αντιστάσεις σε κακουχίες που πρέπει να δεχόμαστε σαν δώρο, γιατί μας μαθαίνουν πολλά και μας κάνουν πιο δυνατούς.
Χώρια που έτσι βλέπουμε και τι θέλει να μας πει ο Θεός, από αυτά που μας «ποτίζει»

---

Ακριβώς αυτό εννούσα φίλε μου, όταν έγραφα τη φράση:

" μείνετε όσο είστε ζωντανοί στη δυστυχία σας, μην προσπαθήτε να αλλάξετε τη ζωή σας και το κατεστημένο, θα σας ανταμείψει με μια όμορφη ζωή, αφού... πεθάνετε".

ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Επειδή λοιπόν είναι κι εξαιρετικά κουραστικό για όποιον θέλει να διαβάσει σχετικά με τις ομιλίες γερόντων, να διαβάζει κάποια σχόλια που είναι άσχετα μ' αυτές, θα σε παρακαλέσω να περιοριστείς στο κυρίως θέμα.

In anticipation of my resurrection...

Τι πάει να πει Γάμος;
Ποιος είναι ο ορισμός του γάμου;
Ο ορισμός του γάμου είναι συνοπτικώς ο εξής:
Γάμος εστί μυστήριον, ενώ η χάρης του Αγίου Πνεύματος αγιάζει την συζυγική ένωση, δια του Πνεύματος του Αγίου γίνετε η σάρκα μια.
Και ενισχύει τους συζύγους προς την εν κυρίο επίτευξη του σκοπού του γάμου.
Δια χάριτος του Πνεύματος Αγίου ενισχύει τους δύο για να έχουν το σκοπό, τα αποτελέσματα του γάμου.
Ο δε θείος Χρυσόστομος λέγει:
Γάμος εστί έννομος σαρκός δέσις, ένωσης.
Έννομος όχι άνομος, δια του νόμου του Θεϊκού και έσοντε οι δύο εις σάρκα μια, όπως λέει ο ιερέυς δια του Πνεύματος του Αγίου κατά την ώρα του γάμου.

Γιατί αποτυγχάνει ο γάμος, ενώ τον έφτιαξε ο Θεός;
Γιατί ο Θεός το έφτιαξε, γιατί να αποτυγχάνει;
Αποτυγχάνει για 2 λόγους.
1ον διότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι κατάλληλοι για γάμο.
Και 2ον διότι δεν ερωτήθει ο Θεός που έφτιαξε το γάμο, αναφορικός με το πρόσωπο που πρέπει να έρθει εις γάμον κοινωνία.
Ο γάμος είναι το σοβαρότερο σταυροδρόμι του ανθρώπου!
Και είναι υποχρεωμένος ο άνθρωπος πριν παντρευτεί να ρωτήσει εάν πρέπει να παντρευτεί.
Και ακόμα ποια πρέπει να πάρει, ή ποιόν πρέπει να πάρει.
Πράγμα το οποίο λείπει από εμάς.
Ο Αδάμ ο σύγχρονος, ο άνδρας, βάζει το χέρι του και εκλέγει την Εύα του, τη πλευρά του.
Και διότι ως γνώμονα είχε το συμφέρον του, τον εγωισμό του, τη σάρκα του, το άδειο του κεφάλι...
Επήρε μια Εύα, μια πλάτη και είναι ξεπλατιασμένος, δεν είναι η πλάτη του.
Ποιος ξέρει ποια είναι η πλάτη του Αδάμ, ποια είναι η Εύα του Αδάμ;
Μόνο ο Χριστός ξέρει, μόνο ο Θεός ξέρει.
Ποια γυναίκα κάνει για τον (Α) άνδρα και ποιος άνδρας κάνει για την (Β) γυναίκα.
Οι άνθρωποι δεν ξέρουν.
Εάν θα εξετάσουμε τις αποτυχίες του γάμου, είτε στο πνευματικό μέρος, είτε στη συμβίωση, είτε στο υλικό, είτε στη παιδοποιεία, θα βρούμε ότι 99 και 99% των αποτυχημένων αυτών γάμων είναι διότι οι άνθρωποι βάλανε το χέρι τους μόνοι τους και εξέλεξαν ή η γυναίκα τον Αδάμ, που νόμισε ότι αυτός της κάνει και αυτός είναι το αστέρι των ονείρων ή ο άνδρας την Εύα που αυτός νόμισε ότι αυτή είναι η σελήνη και ο Αυγερινός, εφόσον δεν ήταν καν πούλια.
Μέσα εις την Παλαιά Διαθήκη επεμβαίνει ο Θεός και δίδει μια κατεύθυνση στο θέμα αυτό και λέγει:
Εις τας παροιμίας το 19ο Κεφάλαιο, στίχος 14, το Πνεύμα το Άγιον έχει γράψει κάτι για να νουθετήσει τους ανθρώπους, που το αναφέρουν εις τον γάμο και το υπενθυμίζουν και λέγει:
«Οίκον και ύπαρξην μερίζουσι πατέρες πεσί, παρά δε Κυρίου αρμόζεται γυνή ανδρί».
Τα σπίτια λέει και τα χωράφια τα κληρονομείς από τον πατέρα σου, τη γυναίκα όμως σου την δίδει ο Κύριος!
Και ερωτώ αυτόν που γράφει αυτό ή άλλους του ιδίου πειράματος, πράγματι ο Θεός του την έδωσε την γυναίκα ή έγινε το συμπεθεριό από την κυρά τάδε; Ή βάλαμε το χέρι μας από τον έρωτά μας ή, ή ή...;
Είναι εξεταστέο αυτό πάντοτε, διότι δεν μπορούμε να ζητάμε ευθύνες απ' το Χριστό και να μας πληρώσει το λογαριασμό που τα σπάσαμε εμείς επάνω στο μεράκι μας.
Δεν πληρώνει τέτοια σπασμένα ο Χριστός.
Γιατί δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα;
Με ρώτησες η γυναίκα που σου' δωσα ή ο άνδρας που πήρες , είναι η ευλογία μου ή με κάλεσες με το ζόρι για να σε ευλογήσω;
Είναι μια υπόθεση που θα πρέπει ο άνθρωπος να την εξετάσει, εάν είναι έγγαμος ή εάν είναι άγαμος πάλι να την λάβει σοβαρώς υπ' όψιν.
2ον ποιος σου είπε ότι πρέπει να παντρευτείς;
Μα δεν έγινε ο κόσμος για γάμο;
Δεν έγινε ο κόσμος για γάμο όλος, έγινε και για παρθενία ο κόσμος, πολλά πράγματα δεν είναι μόνο ο γάμος, είναι και η παρθενία.
Ο Χριστός ήταν παρθένος δεν παντρεύτηκε, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ήταν παρθένος, η Αγία Κυριακή έμεινε παρθένα, η Παναγία μητέρα είναι παρθένα.
Οι περισσότεροι, το 90% των Αγίων είναι παρθένοι, πήγαν στη κόλαση; Δεν πήγαν στη κόλαση.
Ερώτησες, υπολόγισες αυτό το μεγάλο θέμα του γάμου;
Πως το πήρες ότι είναι μια συναλλαγή μεγάλη, φροντίδα, λέγετε συζυγία.
Τι πάει να πει συζυγία;
Ότι θα βάλεις το σβέρκο σου μες το ζυγό όπως το βάζουν τα βόδια, ένα μέρος η γυναίκα και το άλλο εσύ και θα τραβάτε όπως τα βόδια.
Αυτό πάει να πει συζυγία.
Μάλιστα ο θείος Χρυσόστομος έχει μια ωραία έκφραση που λέγει το εξής:
«Ουδείς νυφευτής ουχί σημάζετε».
Δεν είναι λέει άνθρωπος που θα παντρευτεί, που θα στεφανωθεί, που θα πάρει γυναίκα, που θα πάρει άνδρα και δεν θα έχει δεινά!
...Γιατί εμείς θέλουμε έναν γάμο ο οποίος να μην έχει ...νεφέλας, να μην έχει σκοπέλους, να μην έχει βάσανα, κακοήθειες, λύπες, γύμνια, ξυπολυσιά, πράγματα...απ αυτά μακριά, δεν συμβιβάζεται.
Από την στιγμή που θα σκεφτείς να παντρευτείς θα καθίσεις να σκευτείς.
Γράφει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο δια του Ευαγγελιστού Λουκά το εξής:
Κατά Λουκά ΙΔ 28 και λέγει:
«Τις γαρ εξ ημων θέλον πύργον οικοδομίσε ουχί πρώτον καθήσας ψηφίζει τη δαπάνην ή έχει τον προσαναπαρτισμόν η να μη υποτεχθέντος αυτού θεμελίου και μη ισχύοντος εκτελέσε; Πάντες οι θεωρούντες άρξαντε αυτό εμπαίζειν λέγοντες ότι ούτος ο άνθρωπος ίρξατο οικοδομήν και ουκ εισι εν εκτελέσε».
Το σκέφτηκε ο άνθρωπος αυτό, ή ένα πρωινό ξημέρωσε 52 δραχμές και χθες έλεγε θα είχαμε χίλιες την ημέρα, εκατομμύρια την ημέρα.
Όχι, ως επί το πλείστον το προ γνωρίζουμε αυτό το πράγμα, ότι όπως είναι τα πράγματα, κατά τας οικονομίας, της λίπης, κατά την εργασία την δικιά μου κ.τ.λ. το μεροκάματο δεν βγαίνει για αυτή τη δουλειά. Για να το σκεφτούμε.
Πηδάμε μέσα σε ένα εμπόριο, σε μια τέτοια κατάσταση που θέλει έξοδα, που θέλει φροντίδες, που θέλει αγώνα κ.τ.λ. και εκ των υστέρων ζητάμε την ευθύνη.
Εδώ λέει, το υπολόγισες αυτό ή ξημέρωσε ένα πρωί και δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα;
Δεν το ήξερες προκαταβολικώς ότι δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα;
Γιατί πήδιξες μέσα, για να πάρεις και τον άλλον στο λαιμό σου;
Γιατί, για να μεγαλώσεις την κατάρα;
Γιατί πήδιξες μέσα στο γάμο, γιατί μπήκες μπροστά.
Εδώ λέγει ότι θα πρέπει να καθίσεις τώρα κάτω................................................
...........................................................Πολοί λοιπόν εξ ημών χωρίς να σπεύσουν να εξετάσουν τα μετέπειτα, βλέπουν τα θέματα μόνον μέχρι το μήνα του μέλιτος.
Από εκεί και πέρα που αρχίζει το ξίδι, το γλυκάδι πίσω από το μέλι, αυτό δε το βλέπουν.
Ο άνθρωπος όμως ο πιστός, ο άνθρωπος ο χριστιανός, ο άνθρωπος ο θεοφοβούμενος, ο οποίος σκέφτεται τι θα γίνει αύριο και πως θα αντεπεξέλθω ώστε να είμαι συνεπείς στας εντολάς του Κυρίου και συνεπείς έναντι των υποσχέσεων που θα δώσω κατά τον γάμον, ότι θα είμαι συνεπείς, θα έχω τεκνοποιία, θα, θα , θα.
Πως θα τα βγάλω; Αναγκάζεται να αναβάλει, αναγκάζεται να παρακαλέσει, Αναγκάζεται να αναθέσει.
Διότι αγαπητοί εάν οι γάμοι αποτυγχάνουν είναι διότι είναι ανθρώπινοι, δεν είναι θεϊκοί.
Γάμος που είναι με τη ευλογία του Χριστού, όχι εκ των υστέρων, αλλά εκ των προτέρων ουδέποτε ναυάγησαν!
Και ουδέποτε ήρθε αντιμέτωπος ο άνθρωπος και σε δύσκολον τιαύτη θέση να χάσει την ψυχή του!
Γιατί εδώ είναι θέμα, χάνονται ψυχές, δεν χωράει μέση λύση, χάνονται ψυχές, ο Χριστός δεν κάνει κανένα συμβιβασμό.
Αν λοιπόν ο Χριστός σε ρωτήσει, εάν ο Χριστός έδωσε τον συνεταίρο της ζωής, υπέμενε αδελφέ τον πειρασμόν.
Ο Χριστός γνωρίζει και την υπόθεση θα την τακτοποιήσει αυτός.
Εάν δεν ερωτήθει το θέμα είναι στη συνέχεια, διότι ως επί το πλείστον φτάνουμε εκεί με την κενή κεφαλή μας, ότι λέει εμείς θα παντρευτούμε να μην μείνουμε στο ράφι...
Χωρίς να σκεφτούμε όμως τα επακόλουθα τα οποία είναι ένα γαϊτανάκι του Σατανά και αν έχουμε τώρα 10 βαθμούς αμαρτία, όταν θα παντρευτούμε και θα συνεχίσουμε την αμαρτία της ζωής, όχι τη του Χριστού την οποία ομολογούμε, την κάνουμε 40 την κάνουμε 80, την κάνουμε 100% την αμαρτία.
Γι' αυτό είναι ανάγκη να προσέξει ο κάθε άνθρωπος.....................

Αν θέλετε να μάθετε τι γίνεται αν ρωτήσουμε τον Θεό, αλλά και όλη την ομιλία που λέει σημαντικά πράγματα και δεν έχω χρόνο να την απομαγνητοφωνήσω όλη, τότε μπορείτε να την ακούσετε εκεί:
http://www.pantokrator.info/gr/logos/dem_panag/1/073_apofygi_tis_teknogonias.mp3

Θέλεις να μας πεις ότι σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνο ακούν αλλά και δίνουν βάση σε ανοησίες όπως οι παραπάνω;

Εργάζεται το σώμα, πρέπει να εργάζεται και η ψυχή.
Το στόμα να λέγει την προσευχή, ο νούς να σκεύτεται την προσευχή, να είμεθα έτοιμοι να αντιμετοπίσουμε τους δαιμονικούς λογισμούς.
Μας φέρνει λογισμούς κατά του Θεού, εναντίον των αδελφών, μας φέρνει λογισμούς από τα κοσμικά.
Όλοι αυτοί οι λογισμοί θα αντιμετοπιστούν με την ευχή, με την περιφρόνιση ή με την αντίρηση.
Όταν έτσι εργαζόμεθα κάθε μέρα, είναι αδύνατον να μη μάθουμε το πνευματικό εργόχειρο, το να μην μάθουμε την πνευματική τέχνη και επιστήμη.
Στην εργασία μας, στο διακόνισμα, στη παγκανιά, πρέπει να μελετούμε το όνομα του Χριστού.
Να μην αργολογούμε, η αργολογία πάντα φέρνει αμαρτία.
Όταν αργολογούμε, ανάμεσά μας έρχονται οι δαίμονες και πότε στον έναν πηγαίνουν πότε στον άλλον και συμβουλεύουν, πες τούτο, πες το άλλο και έτσι ξεκινάει η αργολογία με τα άσχιμα επακόλουθα.
Όταν όμως λέγεται η προσευχή.
Τότε οι δαίμονες φεύγουν μακριά.
Δεν μπορούν να ακούσουν το όνομα του Χριστού.
"Ονόματι Ιησού μάστιζε πολεμίως" λέγει ο Άβας Ιωάννης της κλοίμακος.
Όταν όμως δεν μαστίζουμαι τους δαίμονες, με την προσευχή, τότε έρχονται, μας πλησιάζουν και μας γεμίζουν με χίλιους δυό βρόμικους λογισμούς.

Καλά σου λέει ο macedon!
Σήμερα, που το ένα στα δύο ζευγάρια χωρίζει και διπλοπαντρευόμαστε και τριπλοπαντρευόμαστε, συν τις γκόμενες και τους γκόμενους, σιγά μη κάτσουμε να "ακούσουμε ή να δώσουμε βάση στις ανοησίες όπως οι παραπάνω"!!

Τα κείμενα που παραθέτεις είναι για άλλους ανθρώπους και κοινωνίες. Εφόσον εμείς ούτε αυτοί, οι άλλοι, άνθρωποι είμαστε, ούτε η κοινωνία μας είναι, αυτή η άλλη, τότε, πώς ζητάς να "ακούσουμε ή να δώσουμε βάση στις ανοησίες όπως οι παραπάνω";

Αν σου πουν πως η κοινωνία μας δεν έχει ανάγκη των Πατερικών συμβουλών, σου λένε ψέματα.
Είναι θαρραλέο επιχείρημα να προσπαθείς να σκορπίζεις διαμάντια στον βούρκο, στον οποίο βρίσκεται σήμερα βυθισμένη η κοινωνίας μας, δεν το αντέχει η ίδια.
Λίγοι είναι αυτοί που θα τα εκτιμήσουν, οι υπόλοιποι θα προσπαθήσουν να τα βρωμίσουν για να μην τους θαμπώνει η λάμψη τους.

quote:

---

Ψηλός
Είναι θαρραλέο επιχείρημα να προσπαθείς να σκορπίζεις διαμάντια στον βούρκο, στον οποίο βρίσκεται σήμερα βυθισμένη η κοινωνίας μας, δεν το αντέχει η ίδια.
Λίγοι είναι αυτοί που θα τα εκτιμήσουν, οι υπόλοιποι θα προσπαθήσουν να τα βρωμίσουν για να μην τους θαμπώνει η λάμψη τους.

---

Το να θεωρείς τις ανοησίες του κάθε καλόγερου "διαμάντια" είναι βέβαια δικαίωμά σου, όπως δικαίωμά σου είναι να θεωρείς πως η γνώμη του κάθε άσχετου, αγράμματου, άπλυτου και αρνησίζωου χριστιανού καλόγερου πρέπει να είναι για σένα ο οδηγός στη ζωή σου.

Με τον ίδιο τρόπο διατηρώ για μένα το δικαίωμα να θεωρώ τα λεγόμενα των καλογέρων ως καθαρές ανοησίες που άπευθύνονται σε άτομα συγκεκριμένου νοητικού επιπέδου. Το ότι εσύ τα θεωρείς διαμάντια, απλά επιβεβαιώνει την άποψή μου.

macedon

Ένας είναι ότι μερικά πράγματα μένουν στο μυαλό και αν θέλει κάποιος μπορεί να τα θυμηθεί κάποια στιγμή στη ζωή του.
Άλλος λόγος είναι ότι υπάρχουν και άτομα που δεν γράφουν αλλά απλά διαβάζουν.
Και ένας άλλος είναι ότι κάποιο στοιχείο μπορεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον και κάποια αλήθεια να αναγνωριστεί.
Εγώ πάντως δεν θεωρώ τον εατό μου ανώτερο από κανέναν.
Εξάλλου ένας Άγιος (δεν ξέρω ποιός) είχε πεί ότι όταν θα πεθάνω, θα εκπλαγώ με αυτούς που θα βρώ στο Παράδεισο, αλλά πολύ περισσότερο από αυτούς που ΔΕΝ θα βρώ!

Φίλε macedon είναι αγανακτιστική αυτή η τσουβαλοποίηση που κάνεις κρίνοντας ανθρώπους που στράφηκαν στο μοναχισμό.
Με την ίδια λογική και συγχώρεσέ με (μην με παρεξηγείς) και εγώ σε θεωρώ άσχετο και αρνησίζωο στη ζωή που έχω υπ' όψιν μου.
Ποιός έχει δίκαιο τώρα;

Αν έχω καταλάβει καλά είσαι άθεος.
Φίλε υπάρχει μια θεωρία που ανερεί την αθεΐα.
Λέει, ότι ο άνθρωπος ΖΗΤΑΕΙ ότι υπάρχει!
Ζητάει φαγητό, δύναμη, εξουσία, χαρά, τεχνολογία, Θεό...
Ότι ζητάει υπάρχει, αλλιώς δεν θα το ζήταγε!
Οι μοναχοί (όχι όλοι) που ζήτησαν τον Θεό, ζήτησαν λοιπόν κάτι που υπάρχει!
Πες μου κάτι που ζητάει ο άνθρωπος ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;
Ξέρεις;

quote:

---

Μητσάκος
Φίλε υπάρχει μια θεωρία που ανερεί την αθεΐα.
Λέει, ότι ο άνθρωπος ΖΗΤΑΕΙ ότι υπάρχει!

---

Δεν θυμάμαι να έχω δηλώσει άθεος. Εν πάσει περιπτώσει, υπάρχει και μια άλλη θεωρία (και μάλιστα με πραγματιστικές προεκτάσεις) που λέει πως ο άνθρωπος φτιάχνει ό,τι του χρειάζεται. Και στην περίπτωση αυτή έφτιαξε το θεό γιατί το χρειαζόταν όχι μόνο για να εξηγήσει (ο άνθρωπος) αυτά που δεν μπορούσε να καταλάβει αλλά και για να του φορτώσει όλα του τα προβλήματα που ο ίδιος δεν μπορούσε να λύσει. Ο θεός φίλε μου φτιάχτηκε από αδύναμους και τεμπέληδες που δεν μπορούσαν οι ίδιοι να πολεμήσουν γι'αυτά που θέλανε και τα περιμένανε έτοιμα άνωθεν.

quote:

---

Μητσάκος
Φίλε macedon είναι αγανακτιστική αυτή η τσουβαλοποίηση που κάνεις κρίνοντας ανθρώπους που στράφηκαν στο μοναχισμό.

---

Καμία τσουβαλοποίηση. Οσο ο μοναχός ασχολείται μ'αυτά που υποτίθεται ότι ασχολείται, δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί του. Δικαίωμά του είναι να είναι άπλυτος, δικαίωμά του είναι να κυνηγάει άλλους μοναχούς, δικαίωμά του είναι να μη στρατεύεται.

Οταν όμως μπαίνει στα χωράφια της επιστήμης, τότε είναι δικαίωμά μου και υποχρέωσή μου, όχι μόνο να τον κρίνω αλλά και να τον κατακρίνω.

"Τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του θεού τω θεώ" που έλεγε κι ένας ραβίνος.

macedon

Οι άνθρωποι αυτοί πήγαν να ζητήσουν τον Θεό, όπως ο επιστήμονας την επιστήμη του.
Εσύ γιατί τους μέμφεσαι;
Δικαίωμά τους είναι!

Ο μοναχός για να ξέρεις ασχολείται με όλα τα θέματα που υπάρχουν από την σκοπιά της θεϊκής ανάλυσης.
Όλα τα θέματα θα απαντηθούν λοιπόν μέσα από το πρίσμα της θρησκείας.

Δεν επεμβαίνει ο μοναχός στα χωράφια της επιστήμης, πως είναι δυνατόν να γίνει εξάλλου; Έλεος!
Την άποψη του λέει και όποιος θέλει την δέχεται, την ακολουθεί...
Η άποψη του μπορεί να είναι ΚΑΙ κατακριτική, όπως κάνεις ΚΑΙ εσύ σε αυτόν. (τον α-β μοναχό)

quote:

---

Μητσάκος
Επιμένω!
Πες μου κάτι που ζητάει ο άνθρωπος ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;?Ξέρεις;

---

Ας πούμε για παράδειγμα το φάρμακο για το AIDS. Το θέλει ο άνθρωπος αλλά αυτό το ρημάδι δεν υπάρχει. Αυτό όμως δε σημαίνει πως ο άνθρωπος δεν προσπαθεί να το δημιουργήσει... Για να μην πάμε παραπίσω, όπως π.χ. η φιλοσοφική λίθος που ποτέ δεν υπήρξε αλλά αυτό δεν εμπόδισε ένα σωρό αλχημιστές να προσπαθούν να τη φτιάξουν.

quote:

---

Μητσάκος
Οι άνθρωποι αυτοί πήγαν να ζητήσουν τον Θεό, όπως ο επιστήμονας την επιστήμη του.
Εσύ γιατί τους μέμφεσαι;
Δικαίωμά τους είναι!

---

Φυσικά είναι και δικαίωμά τους να αναζητούν το θεό τους. Ούτε τους μέμφθηκα ποτέ για την αναζήτησή τους. Τους μέμφομαι για την άρνησή τους απέναντι στον άνθρωπο, στη ζωή, στον καθημερινό αγώνα. Το αν αυτό προκύπτει ή επιβάλλεται από την πίστη τους, τόσο το χειρότερο.

quote:

---

Μητσάκος
Ο μοναχός για να ξέρεις ασχολείται με όλα τα θέματα που υπάρχουν από την σκοπιά της θεϊκής ανάλυσης.

---

Φίλε Μητσάκο, μερικά πράγματα είναι απλά και απορώ γιατί δεν τα καταλαβαίνεις (ή δεν θέλεις να τα καταλάβεις).

Η ανάλυση "όλων των θεμάτων από τη σκοπιά της θεϊκής ανάλυσης" είναι κατ'αρχήν μια μεγάλη υποκρισία (το λιγότερο που μπορώ να πω). Δεν μπορεί για παράδειγμα να αναλύεται η διαπαιδαγώγηση των παιδιών (που αφορά τις επιστήμες της Αγωγής) από την ανάλυση της θεϊκής σκοπιάς και από αναλυτές που δε γνωρίζουν ούτε τι είναι το παιδί (πέρα από "δούλος του θεού") ούτε τι ανάγκες έχει ούτε πώς μπορούν να ικανοποιηθούν οι ανάγκες αυτές καλύτερα.

Ο θεός και οι υπηρέτες του καλά θα κάνουν να ασχολούνται με τα μεταφυσικά. Για τα φυσικά, υπάρχουν οι επιστήμες και η καθημερινή εμπειρία.

quote:

---

Μητσάκος
Την άποψη του λέει και όποιος θέλει την δέχεται, την ακολουθεί...

---

Μερικές απόψεις δεν παραμένουν μόνον απόψεις. Παρουσιάζονται σαν "αλήθειες" με αποτέλεσμα να γίνονται επικίνδυνες όχι τόσο για τους αφελείς που θα τις ακολουθήσουν αλλά κυρίως γι'αυτούς που εξαρτώνται από τους αφελείς αυτούς, όπως είναι τα παιδιά. Στην περίπτωση αυτή η πράξη του μοναχού ισοδυναμεί με κάποιον που σου δίνει ένα φάρμακο για να γιατρευτείς από κάτι, χωρίς ωστόσο να είναι γιατρός. Είναι απλά έγκλημα.

macedon