- Ολογραφικό σύμπαν. - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι υφίσταται , με μια εξιδανικευμένη έννοια , η ακριβής κατάσταση του σωματιδίου , δηλαδή εκείνη που περιλαμβάνει και τη θέση και την ταχύτητά του , θα πρόκειται για οντότητα την οποία , σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας , ποτέ δεν θα παρατηρήσουμε .

Έτσι στην κβαντική θεωρία τροποποιούμε την έννοια της κατάστασης , ώστε η πληρότητα της περιγραφής που μας παρέχει να υπόκειται στον περιορισμό που θέτει η αρχή της απροσδιοριστίας .

Εφόσον αδυνατούμε να μετρήσουμε ταυτόχρονα τη θέση και την ταχύτητα ενός σωματιδίου , οι πιθανές καταστάσεις του θα περιλαμβάνουν είτε την περιγραφή της ακριβούς θέσης του είτε της ακριβούς ταχύτητάς του , όχι όμως και των δύο ταυτόχρονα .

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

Είναι πολλοί οι φυσικοί που δεν την πολυπιστεύουν . Ωστόσο επιμένουν να τη χρησιμοποιούν , διότι συνιστά αναπόσπαστο μέρος της κβαντικής θεωρίας , δηλαδή της μοναδικής θεωρίας που ξέρουν ότι εξηγεί επιτυχώς τις κύριες παρατηρήσεις σχετικά με τα άτομα , τα μόρια και τα στοιχειώδη σωματίδια .

Όταν επομένως αναφέρομαι σε άτομα , προκειμένου να μην έρχομαι σε σύγκρουση με την αρχή της απροσδιοριστίας , θα πρέπει να εκλαμβάνω την έννοια της κατάστασης ως οντότητας που προσδιορίζεται μόνο από μέρος της αναζητούμενης πληροφορίας .

Εδώ συναντάμε και την πρώτη δυσκολία σχετικά με τις καταστάσεις .

Καθώς μια κατάσταση περιέχει μόνο μέρος της πληροφορίας σχετικά με το σύστημα , θα πρέπει να ακολουθείται κάποια συγκεκριμένη λογική κατά την επιλογή της πληροφορίας στην οποία θα περιοριστούμε .

Η αρχή της απροσδιοριστίας , ενώ μας θέτει περιορισμούς στην αναζητούμενη πληροφορία , δεν μας καθοδηγεί στο θέμα επιλογής της πληροφορίας αυτής που θα συμπεριληφθεί στη μελέτη μας και εκείνης που θα εξαιρεθεί .

Διάφοροι λόγοι μπορεί να οδηγήσουν σε συγκεκριμένες επιλογές .

Άλλοι θα σχετίζονται με την ιστορία του συστήματος και άλλοι με το θεωρούμενο πλαίσιο μελέτης του — για παράδειγμα με το πώς συνδέεται ή συσχετίζεται με άλλα πράγματα μέσα στο Σύμπαν .

Μπορεί πάλι να πρόκειται καθαρά για επιλογή του παρατηρητή .

Κάθε διαφορετική ποσότητα που επιλέγουμε να μετρήσουμε , και ενίοτε κάθε διαφορετικό ερώτημα που επιλέγουμε να θέσουμε σχετικά με το σύστημα , ενδέχεται να έχει επίδραση στην κατάσταση .

Σε κάθε περίπτωση , η κατάσταση ενός συστήματος δεν αποτελεί απλώς μια ιδιότητα του ίδιου του συστήματος σε δεδομένη χρονική στιγμή , αλλά περιλαμβάνει και εξωτερικά στοιχεία που σχετίζονται είτε με το παρελθόν του είτε με το παρόν πλαίσιο μελέτης του .

quote:

---

αλλά περιλαμβάνει και εξωτερικά στοιχεία που σχετίζονται είτε με το παρελθόν του είτε με το παρόν πλαίσιο μελέτης του .

---

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

quote:

---

Σερ Κηφέα

Πρόκειται για ένα θέμα που εξ ορισμού αυτοαποδεικνύεται λανθασμένο.
Επειδή δεν μπορούμε ( ακόμη ) να παρατηρήσουμε ταυτόχρονα την ορμή και την θέση ενός σωματιδίου, αυτό δεν σημαίνει ότι το σωματίδιο δεν υπάρχει, δεν έχει συγκεκριμένη πορεία, ταχύτητα και θέση.

Απλά εμείς και η τεχνολογία μας, δεν μπορούμε.

Δεν μας το απαγορεύει καμία Αρχή της Απροσδιοριστίας, επειδή η "αρχή" είναι υπόθεση και ένδειξη ανθρώπινης αδυναμίας, ενώ η θέση και η ορμή ενός σωματιδίου, είναι πραγματική.

Η τροποποίηση της κβαντικής θεωρίας και η ενσωμάτωσή της, στην συγκεκριμένη αρχή, είναι σαν να βάζεις τα πόδια σου σε ένα παπούτσι.

Κανείς δεν είναι σε θέση να "περιφράξει" το σύμπαν με Αρχές και Σταθερές, κοσμολογικές και μη, επειδή απλά δεν μπορεί να φέρει σε πέρας τις εξισώσεις του.

Η πραγματική κβαντική θεωρία, δεν υπόκειται σε κανέναν γνωστό φυσικό νόμο, αλλά αντιθέτως παραβιάζει πολλούς από αυτούς.

Ας κάνουμε μια υπόθεση:

Ενα φωτόνιο ή ένα ταχυόνιο, ταξιδεύει στο σύμπαν ανενόχλητο από οποιαδήποτε ανθρώπινη παρατήρηση.Ενα άλλο φωτόνιο που το ακολουθεί ή "πλέει" μαζί του, γνωρίζει ανά πάσα στιγμή την θέση και την ορμή του "συνοδοιπόρου" του.Οταν θα έχουμε την δυνατότητα, να 'διαβάζουμε" πλήρως τις πληροφορίες που θα λαμβάνουμε μέσω της κβαντικής εμπλοκής, τότε θα γνωρίζουμε την θέση και την ορμή ταυτόχρονα, του υπό παρατήρηση σωματιδίου.

Τι θα την κάνουμε τότε την Αρχή της Απροσδιοριστίας?

Ας κάνουμε δεύτερη υπόθεση:

Αν απλώσουμε μια ταινία καταγραφής, από την Γη στην Σελήνη και καταγράφουμε ότι περνά μπροστά της, θα μπορούμε σε πραγματικό χρόνο, να έχουμε την ορμή και την ταχύτητα?
Ναι θα μπορούμε.
Επειδή τα σωματίδια της ταινίας, θα "βλέπουν" τα κινούμενα αδελφάκια τους.

Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι πιθανής παρατήρησης, οι οποίοι αναμένεται στο μέλλον να αναπτυχθούν.

Η Φυσική φίλτατε Κηφέα, προχωρά με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, αλλά οι ανακοινώσεις γίνονται με ταχύτητα...χελώνας.

Είναι πολλά και "αχώνευτα" αυτά που ανακαλύπτονται.
Συνομωσιολογία θα πεις.
Ισως στην επιστήμη της φυσικής υπάρχει, η δεύτερη μετά την οικονομία μεγάλη συνομωσιολογία και μυστικότητα.

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Σε αντίθεση με τον Σερ Κηφέα, με "έπιασες" πλήρως και εμπεριστατωμένα.Χαίρομαι πολύ για αυτό.

quote:

---

Κηφεύς

Ενδέχεται επίσης να δυσκολεύονται πολλοί να το συλλάβουν , επειδή ο νους τους επαναστατεί : Πώς θα προχωρήσουμε στη λογική διερεύνηση των συνεπειών μιας αρχής , εν προκειμένω της απροσδιοριστίας , όταν η πρώτη μας αντίδραση απέναντί της είναι η δυσπιστία ;

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

Τι σημαίνει άραγε το ότι , αν ένα σύστημα μπορεί να βρεθεί στην κατάσταση A ή στην κατάσταση B , τότε μπορεί να βρεθεί και σε γραμμικούς συνδυασμούς τους , τους οποίους γράφουμε aA + bB , όπου a και b αριθμοί ;

Ας εξετάσουμε καλύτερα ένα παράδειγμα . Ας θεωρήσουμε ένα ποντίκι . Από την οπτική γωνία μιας γάτας , υπάρχουν δύο είδη ποντικιών — τα νόστιμα και τα άνοστα . Η διαφορά τους αποτελεί μυστήριο για εμάς , να είστε όμως σίγουροι ότι κάθε γάτα μπορεί να τα ξεχωρίζει . Το πρόβλημα έγκειται στο ότι , για να το καταφέρει , πρέπει πρώτα να το γευτεί .

Σύμφωνα με την κοινή γατήσια εμπειρία , κάθε ποντίκι είναι είτε νόστιμο είτε άνοστο .

Για την κβαντική θεωρία , όμως , μια τέτοια αντιμετώπιση της πραγματικότητας θεωρείται πολύ χονδροειδής .

Ένα αληθινό ποντίκι , εν αντιθέσει προς την εξιδανικευμένη εκδοχή που προσφέρει η νευτώνεια φυσική , θα βρίσκεται γενικά σε μια κατάσταση που δεν θα είναι ούτε καθαρά νόστιμη ούτε καθαρά άνοστη .

Θα έχει μια πιθανότητα , ας πούμε 80% , αν το γευτεί κάποιος , να το βρεί νόστιμο και 20% να το βρει άνοστο .

Σύμφωνα με την κβαντική θεωρία , μια τέτοια ενδιάμεση κατάσταση δεν έχει καμία με την επιρροή του «ποντικοφάγου» — το ποντίκι πραγματικά δεν είναι ούτε νόστιμο ούτε άνοστο . Η εν λόγω κατάσταση μπορεί να εντοπίζεται οπουδήποτε στο συνεχές ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις «αμιγών» κβαντικών καταστάσεων και χαρακτηρίζεται από τη συγκεκριμένη τάση της να είναι νόστιμη και την τάση της να είναι άνοστη .

Με άλλα λόγια , αποτελεί υπέρθεση δύο καταστάσεων — της αμιγώς νόστιμης και της αμιγώς άνοστης , περιγράφεται δε μαθηματικά προσθέτοντας ένα ορισμένο ποσό της μία κατάστασης σε ορισμένο ποσό της άλλης .

Η αναλογία της καθεμιάς σχετίζεται με την αντίστοιχη πιθανότητα ότι το καημένο το ποντίκι , όταν φαγωθεί , θα αποδειχθει νόστιμο ή όχι .

Ομολογουμένως , οι παραπάνω συλλογισμοί ακούγονται τρελοί , και τριάντα - τριάνταπέντε χρόνια αφότου τους εμπέδωσα αδυνατώ να τους μεταδώσω δίχως μια αίσθηση επιφύλαξης .

Σίγουρα θα υπάρχει καλύτερος τρόπος να περιγράψουμε τι ακριβώς συμβαίνει ! Όσο και αν ντρεπόμαστε να το παραδεχθούμε , κανένας ως τώρα δεν έχει βρει έναν πιο κατανοητό αλλά και κομψο τρόπο να το καταφέρει . (Εναλλακτικές λύσεις βρίσκονται , αλλά ή κατανοητές και άκομψες ή το αντίστροφο) .

Υπάρχουν εντούτοις πολλές πειραματικές ενδείξεις υπέρ της αρχής της υπέρθεσης , συμπεριλαμβανομένου του πειράματος Einstein - Podolsky - Rosen (EPR) και του πειράματος των δύο σχισμών .

Όσοι αναγνώστες ενδιαφέρονται μπορούν να αναζητήσουν λεπτομέρειες σε πολλά δημοφιλή βιβλία .

Το πρόβλημα με την κβαντική θεωρία είναι ότι δεν συμβαδίζει με την καθημερινή εμπειρία . Όλες οι προσλαμβάνουσές μας είναι είτε έτσι είτε αλλιώς — Α ή Β , νόστιμο ή άνοστο . Ποτέ δεν βιώνουμε συνδυασμούς του τύπου a × (νόστιμο) + b × (άνοστο) .

Η κβαντική θεωρία μας ανταπαντά ότι το αντικείμενο της παρατήρησης θα είναι νόστιμο για ένα ποσοστό χρόνου και άνοστο για τον υπόλοιπο χρόνο .

Οι σχετικές πιθανότητες παρατήρησης του καθενός από τα δύο ενδεχόμενα δίνονται από τα σχετικά μεγέθη των a<2> και b<2> . Εδώ βρίσκεται ένα εξαιρετικά κρίσιμο σημείο που πρέπει απαραιτήτως να ξεδιαλύνουμε προτού προχωρήσουμε : Όταν λέμε ότι το σύστημα βρίσκεται στην κατάσταση aA + bB , δεν εννοούμε ή Α ή Β με κάποια πιθανότητα να είναι Α και μια άλλη να είναι Β . Το τελευταίο είναι αυτό που βλέπουμε ως παρατηρητές , αλλά δεν σχετίζεται με την πραγματικότητα .

Η υπέρθεση aA + bB δύναται να έχει ιδιότητες που ούτε το νόστιμο ούτε το άνοστο έχουν από μόνα τους .

quote:

---

Η υπέρθεση aA + bB δύναται να έχει ιδιότητες που ούτε το νόστιμο ούτε το άνοστο έχουν από μόνα τους .

---

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

Στη γλώσσα της κβαντικής θεωρίας θα περιγράφαμε τη γάτα μας λέγοντας ότι έχοντας γευτεί το ποντίκι , το βρήκε είτε νόστιμο είτε άνοστο .

Σύμφωνα όμως με την κβαντική θεωρία , η γάτα δεν θα βρίσκεται σε μια καθορισμένη κατάσταση τέρψης ή απαρέσκειας , αλλά θα έχει μεταβεί σε μια υπέρθεση των δύο καταστάσεων , η οποία και αντικατοπτρίζει τις δυνατές καταστάσεις του ποντικιού .

Η γάτα επομένως θα «αιωρείται» σε μια υπέρθεση της κατάστασης «τέρψης» (νόστιμο ποντίκι) και της κατάστασης «απαρέσκειας» (άνοστο ποντίκι) .

Οπότε , ναίμεν η γάτα αισθάνεται τον εαυτό της σε μια καθορισμένη κατάσταση , όμως υπό το φως της κβαντικής θεωρίας εγώ πρέπει να τη βλέπω σε υπέρθεση .

Τι θα συμβεί , λοιπόν , όταν παρατηρήσω εγώ τη γάτα ;

Σίγουρα θα εισπράξω είτε ένα γουργουρητό είτε ένα γρατσούνισμα δυσφορίας .

Ωστόσο , θα μεταβώ ξεκάθαρα στη μία από αυτές τις δύο καταστάσεις ;

Φαντάζομαι πως θα βίωνα ή τη μία ή την άλλη .

Αδυνατώ να φανταστώ τι θα σήμαινε άραγε να δοκίμαζα κάτι διαφορετικό , παρεκτός τη μία ή την άλλη χωριστά .

Εάν όμως περιγράφομαι στη γλώσσα της κβαντικής θεωρίας , όπως το ποντίκι και η γάτα , έτσι και εγώ θα βρίσκομαι σε υπέρθεση δύο διαφορετικών καταστάσεων .

Στη μία από αυτές το ποντίκι ήταν νόστιμο , η γάτα χαρούμενη κι εγώ άκουσα το γουργουρητό ικανοποίησή της . Στην άλλη , το ποντίκι ήταν άνοστο , η γάτα δυσαρεστημένη κι εγώ έχω να γιατρέψω τη γρατσουνιά της .

Αυτό που καθιστά τη θεωρία μας συνεπή είναι ότι οι διαφορετικές καταστάσεις των τριών μας είναι συσχετισμένες .

Η δική μου ευχαρίστηση πάει μαζί με την τέρψη της γάτας και με τη νοστιμιά του ποντικιού .

Αν ένας παρατηρητής ρωτήσει και εμένα και τη γάτα , οι απαντήσεις μας θα συμπίπτουν , και θα συμφωνούν ακόμη και με την εμπειρία του παρατηρητή αν δοκιμάσει και ο ίδιος το ποντίκι .

Κανένας μας όμως δεν θα βρίσκεται σε καθορισμένη κατάσταση .

Σύμφωνα με την κβαντική θεωρία , όλοι μας βρισκόμαστε σε μια υπέρθεση δύο συνόλων συσχετισμένων δυνατών καταστάσεων .

Το προφανές παράδοξο έχει επομένως τη ρίζα του στο ότι η μεν δική μου εμπειρία λέει ή το ένα ή το άλλο , η κβαντική περιγραφή όμως που μου γίνεται από κάποιον άλλο παρατηρητή με θέτει τις περισσότερες φορές σε μια υπέρθεση η οποία δεν ταυτίζεται με τη δική μου εμπειρία .

Το περιθώριο επίλυσης του μυστηρίου είναι αρκετό .

Σύμφωνα με ένα ενδεχόμενο , απλώς σφάλλω όταν θεωρώ αδύνατη την υπέρθεση νοητικών καταστάσεων .

Πράγματι , η εφαρμογή του συνήθους κβαντομηχανικού φορμαλισμού σε εμένα , ως φυσικό σύστημα , αυτό μας δείχνει .

Αν όμως ένας άνθρωπος μπορεί να βρίσκεται σε υπέρθεση κβαντικών καταστάσεων , δεν θα πρέπει να ισχύει το ίδιο και για τον πλανήτη Γη ;

Για το ηλιακό σύστημα ;

Το Γαλαξία ;

Δεν θα έπρεπε άραγε να αποτελεί φυσικό ενδεχόμενο το να βρίσκεται ολόκληρο το Σύμπαν σε υπέρθεση κβαντικών καταστάσεων ;

Κατά την προσωπική μου γνώμη , η «συμβατική κλασική κοσμολογία» , δεν σημείωσε επιτυχία . Ίσως πρόκειται για πολύ σκληρή κρίση εκ μέρους μου . Εξάλλου , πολλοί επιστήμονες του πεδίου , τους οποίους σέβομαι , διαφωνούν με τη γνώμη μου αυτή . Οι δικές μου απόψεις πάνω στο ζήτημα έχουν διαμορφωθεί τόσο μέσα από το στοχασμό όσο και από την όποια εμπειρία μου .

Έτυχε μάλιστα να ρίξω μια ματιά στην ανακάλυψη των λύσεων των εξισώσεων που ορίζουν την ίδια την «κβαντική θεωρία της κοσμολογίας» .

Ονομάζονται εξισώσεις Wheeler – DeWitt ή «εξισώσεις κβαντικών συνδέσμων» . Έχουν ως λύσεις κβαντικές καταστάσεις που προορίζονται να περιγράψουν ολόκληρο το Σύμπαν .

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 , μία ομάδα επιστημόνων με πυρήνα τους Ted Jacobson , τον Carlo Rovelli και τον Lee Smolin , βρήκαν άπειρες σε πλήθος λύσεις για τις εν λόγω εξισώσεις , γεγονός άκρως εκπληκτικό , δεδομένου ότι ελάχιστες εξισώσεις της θεωρητικής φυσικής λύνονται επακριβώς .

Κάποια μέρα λοιπόν το Φεβρουάριο του 1986 , εργαζόμενοι στη Σάντα Μπάρμπαρα , οι Ted Jacobson και Lee Smolin , ξεκίνησαν να αναζητούν προσεγγιστικές λύσεις των εξισώσεων της κβαντικής κοσμολογίας , οι οποίες στο μεταξύ είχαν απλοποιηθεί χάρη στα αποτελέσματα δύο άλλων επιστημόνων , του Amitaba Sen και του Abhay Ashtekar .

Ξαφνικά , στη δεύτερη ή την τρίτη απόπειρά τους να μαντέψουν , αντιλήφθηκαν ότι η έκφραση που είχαν γράψει στο μαυροπίνακα μπροστά τους έλυνε τις εξισώσεις επακριβώς .

Προσπαθούσαν να προσδιορίσουν έναν όρο που αποτελούσε μέτρο του σφάλματος των αποτελεσμάτων τους , μα δεν εντόπισαν τέτοιον όρο .

Και ενώ στην αρχή έψαχναν να βρουν το λάθος τους , εντελώς ξαφνικά διεπίστωσαν ότι η έκφραση που είχαν γράψει έκανε διάνα :

Ήταν μια ακριβής λύση των πλήρων εξισώσεων της κβαντικής βαρύτητας .

Επρόκειτο για το πρώτο βήμα σε ένα ταξίδι που διήρκεσε δέκα χρόνια — άλλοτε χαλαρά , άλλοτε εντατικά και εκνευριστικά χρόνια — μέχρι να κατανοήσουν τι ακριβώς είχαν ανακαλύψει σε εκείνα τα λίγα λεπτά .

Ανάμεσα στις δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν ήταν και οι συνέπειες του γεγονότος ότι στην κβαντική κοσμολογία ο παρατηρητής βρίσκεται μέσα στο Σύμπαν .

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι σε όλες τις συνήθεις ερμηνείες της κβαντικής θεωρίας ο παρατηρητής υποτίθεται πως είναι έξω από το παρατηρούμενο σύστημα .

Στην κοσμολογία , ωστόσο , αποκλείεται τέτοια δυνατότητα .

Τούτη είναι η αρχή μας και , όπως έχω ήδη τονίσει , η ουσία του όλου ζητήματος . Αν δεν τη λάβουμε υπόψη , ό,τι κι αν κάνουμε θα είναι άσχετο με μια πραγματική θεωρία της κοσμολογίας .

Λίγο αργότερα κατάλαβαν : έχοντας ασχοληθεί δεκάδες φορές με τις πέντε-έξι δυνατές τοποθετήσεις , αρχίζεις και βρίσκεις το παιχνίδι βαρετό . Κάτι έλειπε .

Δεν θα έλεγαν λοιπόν ότι ενθουσιάστηκαν με την προοπτική να αναλάβουν το συγκεκριμένο πρόβλημα . Πράγματι , το να λύνουν εξισώσεις αντί να εξερευνούν τα θεμέλια αποτελούσε εσκεμμένη στρατηγική που προσδοκούσαν ότι θα τους οδηγούσε σε ουσιαστική πρόοδο . Είχαν ξοδέψει πολύ καιρό κατά τα φοιτητικά τους χρόνια με το βλέμμα καθηλωμένο στη γωνιά του δωματίου τους , ρωτώντας ξανά και ξανά τον εαυτό τους , τι ήταν αληθινό στον κβαντικό κόσμο .

Όλα καλά καμωμένα σ’εκείνο το στάδιο . Τώρα όμως ήθελαν να κάνουν κάτι πιο θετικό . Από την άλλη , η κατάσταση που είχε ανακύψει ήταν διαφορετική :

Είχαν εξαγάγει αστραπιαία άπειρο πλήθος απολύτως αυθεντικών λύσεων των πραγματικών εξισώσεων της κβαντικής βαρύτητας .

Κι’ αν κάποιες φαίνονταν πολύ απλές , οι περισσότερες ήταν υπερβολικά πολύπλοκες — τόσο πολύπλοκες όσο και ο πιο μπερδεμένος κόμπος που μπορείτε να φαντασθείτε (διότι πράγματι είχαν σχέση με το δέσιμο κόμπων) .

Κανείς ποτέ δεν είχε χρειασθεί ή , πολύ περισσότερο , δεν είχε κατορθώσει να αναλογισθεί τη σημασία των εξισώσεων αυτών , παρά σε πολύ δραστικές προσεγγίσεις .

Σε τέτοιες προσεγγίσεις όλη η πολυπλοκότητα και το θαύμα του Σύμπαντος περικόπτεται και φυλακίζεται σε μία η δύο μεταβλητές — όπως το πόσο μεγάλο είναι και το πόσο γρήγορα διαστέλλεται .

Πολύ εύκολα όμως ξεχνάει κανείς τη θέση του και αφήνεται στη φαντασίωση πως βρίσκεται έξω από το Σύμπαν , έχοντας περιαγάγει την ιστορία του Σύμπαντος σε ένα παιχνίδι τόσο απλό όσο το γιογιό (Στην πραγματικότητα , απλούστερο κι από το γιογιό , διότι ποτέ δεν θα μπορούσαμε να περιγράψουμε θεωρητικά ένα πραγματικό γιογιό . Οι εξισώσεις τις οποίες χρησιμοποίησαν στο μοντέλο που αισιόδοξα αποκάλεσαν «κβαντική κοσμολογία» ισοδυναμούσαν , τηρουμένων των αναλογιών με την περιγραφή ενός εντελώς ηλίθιου γιογιό που μπορεί να πηγαίνει μόνο πάνω - κάτω και ποτέ μπρος - πίσω ή δεξιά - αριστερά) .