- ΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Τι γίνεται με την ψυχή/πνεύμα όταν κοιμόμαστε;
Όταν δεν έχομε συνείδηση με το περιβάλλον μας,
πού βρίσκεται , πού πηγαίνομε;
Οι διάφοροι μύστες, μας έχουν δώσει αρκετά στοιχεία όσον αφορά
τα επίπεδα της συνείδησης, είτε φιλοσοφικά είτε εμπειρικά.
Αρκετοί αποκρυφιστές προσπάθησαν, ο καθένας με τον τρόπο
και την δύναμή του, να σκιαγραφήσουν τα επίπεδα της συνείδησης.
Και όχι μόνο. Μας έχουν δώσει και αρκετές ασκήσεις για να
τα κάνουμε εμπειρία, αν το θελήσομε, επειδή στην τελική ανάλυση
η εμπειρία είναι αυτή που αξίζει περισσότερο από την όποια φιλοσοφία.
Δεν έχομε, βέβαια, όλοι την δυνατότητα να αφήνουμε συνειδητά
το σώμα μας, ή να διευρύνουμε, συνειδητά, το νου και το
ζωτικό μας, αλλά πολλοί από εμάς το κάνουν, ασυνείδητα,
στον ύπνο, ακριβώς τότε που τα μικρά «εγώ» της επιφανειακής μας
ύπαρξης δεν είναι τόσο θορυβώδη και είναι λιγότερο
απορροφημένα στις επιπόλαιες ενασχολήσεις τους.
Αυτά τα διάφορα «εγώ» εκφράζουν ένα κλάσμα της πραγματικότητας,
μιας πραγματικότητας που βλέπουμε με γυμνό οφθαλμό,
αλλά οι κόσμοι που εκτείνονται πέρα από αυτά τα μικρά «εγώ»,
είναι άπειροι.
Υπάρχει ένας Παγκόσμιος Νους, ένα Παγκόσμιο Ζωτικό, ένα Αδιόρατο
Φυσικο-υλικό, πίσω από το υλικό μας κέλυφος.
Πρέπει να προσπαθήσουμε, με κάποιες μεθόδους,
να ξαναποκτήσουμε ολάκερη την συμπαντική μας πραγματικότητα.
Υπάρχουν τρεις μέθοδοι, τρία στάδια, για να επιτευχθεί αυτό.
Το πρώτο, διαθέσιμο σε όλους, είναι ο ύπνος.
Το δεύτερο, λιγότερο συνηθισμένο,
είναι η συνειδητή εξωτερικοποίηση ή ο βαθύς διαλογισμός.
Το τρίτο, με το οποίο όλα γίνονται απλά, απαιτεί έναν πιο προηγμένο
βαθμό ανάπτυξης: χωρίς να καταφύγουμε στον ύπνο ή στο διαλογισμό,
είναι δυνατόν να δούμε με ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ, με ορθάνοιχτα μάτια, και
καταμεσής άλλων ενασχολήσεων, όλα τα επίπεδα της παγκόσμιας ύπαρξης
σαν να ήταν όλα παρόντα, μπροστά μας, και προσιτά,
ΜΟΝΟΝ με την απλή μετατόπιση της συνείδησης,
σαν να εστιάζαμε την όρασή μας, από ένα κοντινό σημείο
σε ένα άλλο μακρύτερης απόστασης.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Έτσι είναι όπως τα λες. Χρειάζεται όμως στη παρούσα ζωή η ανάλωση στην αναζήτηση των αστρικών ή αιθερικών πεδίων μιας και εκ προιμίου θα βρεθούμε σε αυτά όταν το σύμπαν κρίνει; Μήπως αυτό που μας οδηγεί προς αυτή την πλευρά της αναζήτησης να είναι η επιδίωξη για απόκτηση υπερδυνάμεων, υπαγορευμένη απο την ανθρώπινη φύση-διάσταση και οχι απο αγνή παρόρμηση προς την αλήθεια; Μήπως όλα αυτά δεν απαιτούν κόπο η άσκηση αλλά απλά ανγότητα; Μήπως μας βρίσκουν όταν είμαστε έτοιμοι αντί να τα βρούμε εμείς;
Σίγουρα κάτι υπάρχει... εκ πείρας μιλώ
χαιρετισμούς...
αυτο που "μ' εβαλε στον πειρασμο" τελικα +με βρισκει εδω να γραφω..ειναι το γεγονος οτι αναφερει ο τιτλος μια διττοτητα
+ το πιο περιεκτικο σημειο ειναι το μεσαιο "και"....
αυτο που εμπεριεχει η μαλλον υποδηλωνει... την τριτη "κατασταση"ακομη και πριν αυτη συμβει... ,ενα αλλο επιπεδο,ενα σταδιο ανελιξης ,
που οπως λες, αγαπημενη συνταξιδιωτισσα,
quote:
χωρίς να καταφύγουμε στον ύπνο ή στο διαλογισμό,
είναι δυνατόν να δούμε με ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ, με ορθάνοιχτα μάτια, και
καταμεσής άλλων ενασχολήσεων, όλα τα επίπεδα της παγκόσμιας ύπαρξης
ναι! ολα ειναι εδω...:)
ειναι σαν τα ετη φωτος που απεχουν απο τη γη τ'αστρα αλλα μας επηρεαζουν στο τωρα..
Φιλε synplinpan καλως ηλθες εσω, ανεφερες "την κριση του συμπαντος", θα ηθελα να μου αναλυσεις σε σχεση με το μικροκοσμο,
επειδη αν το δουμε επαγωγικα...μαλλον ο μικροκοσμος κρινει εκεινους που ειναι ικανοι να βλεπουν και τον μακροκοσμο.-
εχεις δικιο πως απαιτειται αγνοτητα και αυτη ειναι ψυχικη μαλλον παρα υλικη η τεχνικα υλικη..
κατι που με βρισκει επισης συμφωνη και το επαυξανω ειναι αυτο που μεγαλωνοντας συνειδητοιω ολενα και περισσοτερο αλλα και με πολυ απλα και μεστα λογια μου ειχε πει καποια στιγμη η γιαγια μου περνωντας τα χερια μου στα δικα της....
συγκρινε μαλλον και μου ειπε δειχνοντας τα δικα της...και σχολιαζοντας χωρις να πει τη λεξη το χρονο και τον αδερφο του υπνου...
"μεγαλωσα πια τα χερια μου γιναν ιδια..."
αν θυμασαι τι ακριβως αντιστοιχει στο καθε χερι
(οχι οπωσδηποτε για να πεις τη μοιρα ε!:Ρ)
τοτε θα συνειδητοποιησεις πως οντως η γιαγια εχει δικιο...
μα αυτο που δεν ειχε ακομη ηταν η ετοιμοτητα...ισως επειδη τοτε το συνειδητοποιησε..
μαα(καθως κυλω σε μιαν ροη αυτοματη..)πως ειναι δυνατον να παρατηρεις τις ανεπαισθητες αλλαγες στις γραμμες ενος κοσμου..αορατου..οπως αυτου της..επιδερμιδας;
χμ..τωρα μαλλον εισχωρησα στα εσω της επιδερμιδας..αφου μιλαγαμε για μικροκοσμο...
και σταματω -
χμ...υπαρχει σημειο...συγκλισης αναμεσα σε οσους βρισκονται στην ενα σταδιο("υπνος" 'η στο αλλο"συνειδητη ασκηση+διαλογισμος;
(σχολια αντι μειλ
υπεροχο θεμα ,θα ειμαι εδω εστω κι αν θεωρω τον τροπο γραφης σου καπως ..ολοκληρωτικο η κρονιο εννοωντας πως δεν υπαρχουν περισσοτερα λογια παραπερα να γραψω αφου εφευρισκεις λες τις ολες λεξεις που με θετουν ακριβως απεναντι σου...να σε διαβαζω συμπεραινοντας πια..οσα εχω ψυχικα μα ανυπωτα)
Ενα θεμα δρωμενο περι "ερμαφροδιτου" νου,υπαρχει στο φορουμ της Σοφιας...αληθεια το διαβασες ποτε;..
θυμαμαι ακομη εκεινη τη "συγκυρια" που σου εδωσε την υπεροχη υπογραφη σου...σαν γεννηση που εγινε μπροστα στα "ματια μου"...αυτο που πιστοποιει το εκεινο γεγονος ειναι η αριστη ταυτιση με την εικονα της επιλογης σου:)να εισαι παντα καλα αγαπητη Καθυ:)
φως!
Technoshamanism
Οι άνθρωποι ζούμε στον κόσμο των 3ων διαστάσεων, όμως σίγουρα το πλέγμα της δημιουργίας είναι πολυδιαστασικό με όλες τις διαστάσεις να βρίσκονται στον ίδιο αρχέγονο χώρο, στην ουσία η μια μέσα στην άλλη. Ανέφερες τον μικρόκοσμο, που είναι το ίδιο πράγμα με τον μακρόκοσμο, με άπειρο κενό ανάμεσα στα βασικά δομικά τους στοιχεία. Οπότε στο κενό ενός κόσμου βρίσκονται τα δομικά στοιχεία του άλλου. Στην ουσία ύλη δεν υπάρχει, παρά μόνο ενέργεια και πληροφορία για την μορφή και τις ιδιότητες που θα έχουν οι ενώσεις των σωματιδίων ενέργειας που συνθέτουν τον κόσμο. Όταν κοιμόμαστε είναι η καλλίτερη στιγμή για την ζωτική ενέργεια του σωματός μας στο να κάνει πράγματι κοντινά ταξίδια σε άλλες διαστάσεις (μιας και αυτές βρίσκονται η μια μέσα στην άλλη μαζί με τους κόσμους των), την στιγμή που το λογικό δεν λειτουργεί και η άναρχη ενέργεια μπορεί να αλληλεπιδρά με τα στοιχεία των κόσμων που φυσικά αποτελούνται απο τα ίδια υλικά. Την ενέργεια. Ενα καλό παράδειγμα για την κατανόηση των διατάσεων αποτελεί το Σπήλαιο του Πλάτωνα. Η για Παράδειγμα οι Ιπτάμενες σκιές (Βολαδόρες) που περιγράφονται απο τον Καστανέτα. Αυτές στον 3D κόσμο μας φαίνονται σαν σκιές γιατί προέρχονται απο τον κόσμο των 2 Διαστάσεων.
Επίσεις κάτι που με έχει προβληματίσει είναι οι μαρτυρίες αρκετών που βρέθηκαν κοντά στο θάνατο (όντας η ενέργεια σε άλλα επίπεδα), που αναφέρουν ότι είδαν τη ζωή τους σαν ταινία. Δεν βρίσκω κάποια λογική στην επιλογή του εγκεφάλου για αυτό την στιγμή που αυτός προσπαθεί μέχρι τέλους να διατηρήσει την ζωή, να κάνει μια σύντομη ανασκόπηση. Σαν πιο πιθανό μου φαίνεται, λόγο της έντασης των συναισθημάτων να περνά στιγμιαία στην 4η Διάσταση, δηλαδή στον χρόνο και στην ουσία να ταξιδεύει στην ζωή του στιγμιαία, παρά να προβάλεται αυτό στα μάτια του ανακαλώντας μνήμες.
Το θέμα του υπερνού σηκώνει αρκετή κουβέντα.
Σε ό,τι αφορά τις γραμμές των χεριών, θα σου πω ότι οι δικές μου αλλάζουν και μάλιστα σε μια περίοδο σβήστηκαν και ξαναδημιουργήθηκαν...
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ
Δεν θέλω να μιλήσω για αναζήτηση αστρικών ή αιθερικών πεδίων.
Δεν θέλω καν να μιλήσω για υπερδυνάμεις, θέλω να μιλήσω για τη συνείδηση.
Οι υπερδυνάμεις αυτές που εννοείς,
δεν έχουν σχέση με τη συνείδηση (άλλωστε στην Πνευματική
Εποχή που θα ακολουθήσει θα είναι ξεπερασμένες).
Θέλω να μιλήσω για τη συνείδηση που πιστεύω πως μπορεί
και πρέπει να εξασκηθεί για να μεγαλώσει. Για τη συνείδηση
που έχει χίλια μάτια, δεκάδες πόδια, ακόμη και φτερά!
Μη πιστέψεις ούτε μια στιγμή πως το σύμπαν θα έρθει να σε συναντήσει.
Το σύμπαν και το άτομο είναι απαραίτητα το ένα στο άλλο.
Πάντα υπάρχουν το ένα για το άλλο και το ένα ωφελείται από το άλλο.
Το σύμπαν είναι μια διάχυση του θεϊκού Άφατου στον άπειρο
Χώρο και Χρόνο, το άτομο είναι η συμπύκνωσή του Θείου
μέσα στα σύνορα του Χώρου και του Χρόνου.
Στο συνειδητό άτομο, η Φύση επιστρέφει να αντιληφθεί το Ένα,
ο Λόγος τον Εαυτό. Ο Θεός γιγνόμενος ολοσχερώς Φύση,
η Φύση αναζητά να γίνει βαθμιαία Θεός.
Η αναζήτηση αυτή απαιτεί κόπο, μόχθο και εμπειρία.
Κυρίως εμπειρία, πώς θα φτάσουμε εκεί με αδειανά χέρια;
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Ο ύπνος μπορεί να γίνει συνειδητός, με ολοένα και αυξανομένη
συνειδητότητα, και να φτάσει τελικά σε τέτοιο σημείο εξέλιξης όπου
όλα θα είναι διαρκώς συνειδητά. Είτε βρισκόμαστε από τούτη
την μεριά του πέπλου είτε από την άλλη, είτε κοιμόμαστε,
ακόμη και στον θάνατο, δεν θα επιστρέφουμε στο εξής
σε μια κατάσταση που υποχωρεί κάτω από τα πόδια μας
(σαν την κινητή άμμο) ή σε μια κατάθλιψη μέσα στα φυσικο-υλικά
συστατικά μας αλλά, απλά, θα υπάρχει μια μετάβαση από
την μια μορφή συνείδησης στην άλλη.
Μεταξύ ξυπνητού και ύπνου, μεταξύ ζωής και θανάτου, έχουμε χαράξει
μια γραμμή, που αν και συμφωνεί με τα εξωτερικά παρουσιαστικά,
αυτή η γραμμή όμως δεν θα έχει, αν είμαστε συνειδητοί,
περισσότερη ουσιώδη πραγματικότητα από ότι έχει η γραμμή των
κρατικών συνόρων με τους γεωγραφικούς όρους ή τα εξωτερικά
χρώματα και την σταθερή εμφάνιση ενός αντικειμένου, που έχει
με τους όρους της πυρηνικής φυσικής.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός πουθενά,
εκτός από την έλλειψη της συνείδησής μας. Οι δυο κόσμοι
(ή μάλλον αυτός εδώ και χιλιάδες άλλοι) συνυπάρχουν διαρκώς,
διαρκώς αναμειγνύονται, και είναι μοναχά ένας ιδιαίτερος τρόπος
που αντιλαμβανόμαστε το ίδιο πράγμα που μας κάνει να λέμε
τη μια στιγμή «ζω», και την άλλη στιγμή «κοιμάμαι»
ή είμαι «πεθαμένος» (αρκεί βέβαια να είμαστε συνειδητοί
να το γνωρίζουμε), ακριβώς όπως έχουμε εμπειρία για το ίδιο
αντικείμενο με διάφορους τρόπους, και εξαρτάται αν βλέπουμε
το αντικείμενο, στο υπο-ατομικό, μοριακό, ή μικροσκοπικό
ή γνήσια εξωτερικό επίπεδο.
Το «Αλλού» είναι παντού σε αυτή την πραγματικότητα.
Έχουμε προσδώσει μια μοναδική και αποκλειστική αξία στα διάφορα
σύμβολα που σχηματίζουν την εξωτερική φυσική ζωή, ακριβώς επειδή
είναι εκεί μπροστά στα μάτια μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι
πιο πολύ ή πιό λίγο έγκυρα από ότι είναι τα άλλα σύμβολα που
απαρτίζουν την μεταφυσική ζωή. Η ατομική πραγματικότητα ενός
αντικειμένου δεν ακυρώνει ούτε αντιτίθεται στην εξωτερική της
πραγματικότητα, ούτε είναι ξεχωριστή από αυτή, και αντίθετα.
Όχι μόνο υπάρχουν κι άλλα σύμβολα, τόσο έγκυρα και βάσιμα
σαν τα φυσικο-υλικά μας, αλλά δεν θα μπορέσουμε ποτέ να
εννοήσουμε όλα τα φυσικο-υλικά μας σύμβολα, αν δεν εννοήσουμε
ΟΛΑ τα μεταφυσικά σύμβολα.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Ο ύπνος μπορεί να γίνει συνειδητός, με ολοένα και αυξανομένη
συνειδητότητα, και να φτάσει τελικά σε τέτοιο σημείο εξέλιξης όπου
όλα θα είναι διαρκώς συνειδητά.
Μπράβο Κάθυ. Δημιούργησες ένα νέο θέμα, δίδοντας μια άλλη διάσταση στο ύπνο και στο θάνατο.
Συνέχισε. Σε παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον. 
Ζήσε τη στιγμή!
Η πνευματική ζωή έχει δρόμους αδιάβατους για όλους...
Σε ευχαριστώ για το φως που τους ρίχνεις...
Σας χαιρετώ με εκτίμηση.
που μου δίνουν την έμπνευση και το κουράγιο να συνεχίσω και με αυτό το θέμα.
quote:
...εστω κι αν θεωρω τον τροπο γραφης σου καπως ..ολοκληρωτικο η κρονιο εννοωντας πως δεν υπαρχουν περισσοτερα λογια παραπερα να γραψω αφου εφευρισκεις λες τις ολες λεξεις που με θετουν ακριβως απεναντι σου...να σε διαβαζω συμπεραινοντας πια..οσα εχω ψυχικα μα ανυπωτα)
Atma, Κάτω από τις περιστάσεις που έχω μάθει την Ελληνική γλώσσα
δεν είχα άλλη επιλογή ει μη μόνον να γράφω και να μιλώ έτσι.
Εκτός οικίας, μιλάω σπάνια την Ελληνική και εκτιμώ
την ευκαρία που μου δίνει το esoterica.
Προσδοκώ την ανοχή σας.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
η γνώση μας για τον συνήθη ανθρώπινο κόσμο παραμένει τόσο
ημιτελής και λανθασμένη σαν και τη μελέτη του φυσικο-υλικού κόσμου
που δεν συμπεριλαμβάνει την γνώση των μορίων, ατόμων και στοιχείων.
Τίποτε δεν θα είναι αντιληπτό εκτός κι αν το παν γίνει αντιληπτό.
Επομένως, υπάρχει μια άπειρη έκταση συνυπάρξεως, ταυτόχρονες
πραγματικότητες, στις οποίες ο ύπνος ανοίγει ένα φυσικό παράθυρο.
Πράγματι, εάν βάλουμε στην άκρη, την επιπόλαιη ταξινόμηση:
ζωή-θάνατος-ύπνος για μια πιο ουσιώδη ταξινόμηση του σύμπαντος,
βλέπουμε πως από την κορυφή μέχρι τον πάτο (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα
κορυφή και πάτος), αυτό το σύμπαν δεν είναι παρά μια διάρκεια
της συνείδησης-ενέργειας που επεκτείνεται από την Αγνή Ύλη
στο Αγνό Πνεύμα- αδιόρατο Φυσικό, Ζωτικό, Νους, Υπερ-νους,
(μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια οποιαδήποτε ορολογία αλλά το
γεγονός παραμένει)- και σε αυτά τα επίπεδα συμβαίνει το παν:
η ζωή μας, ο ύπνος μας, ο θάνατός μας.
Το παν συμβαίνει σε αυτά τα επίπεδα, το παν συνυπάρχει εκεί,
χωρίς διαχωρισμό. Η ζωή, ο θάνατος και ο ύπνος είναι απλά
διαφορετικά σημεία της συνείδησης μέσα σε αυτή την έκταση.
Όταν είμαστε ξυπνητοί, δεχόμαστε νοητικούς ή ζωτικούς παλμούς,
οι οποίοι, μέσα μας, μεταφράζονται σε συγκεκριμένα σύμβολα,
συγκεκριμένους τρόπους που τα βλέπουμε, τα καταλαβαίνουμε ή
τα ζούμε. Όταν κοιμόμαστε ή είμαστε «πεθαμένοι» πιάνουμε τον
ίδιο νοητικό, ζωτικό ή άλλο παλμό που μεταφράζεται μέσα μας
σε άλλα σύμβολα, άλλους τρόπους που βλέπουμε, καταλαβαίνουμε,
ή ζούμε την ίδια πραγματικότητα.
Στην κάθε περίπτωση, το κλειδί της ύπαρξής μας, εδώ ή αλλού,
είναι πάντα η ικανότητα της συνείδησης, εάν έχουμε έλλειψη
συνειδητότητας στη ζωή, θα έχουμε έλλειψη συνειδητότητας με
όποιον άλλο τρόπο: ο θάνατος θα είναι πράγματι θάνατος,
και ο ύπνος θα είναι μια αναισθησία.
Η γνώση αυτών των τριών διαφορετικών επιπέδων της πραγματικότητας
είναι επομένως η θεμελιώδης εργασία. Άπαξ και κάνουμε αυτή την
εργασία ακέραιη, τα επιπόλαια σύνορα που διαχωρίζουν τα διαφορετικά
είδη της ύπαρξης, θα ραγίσουν: θα κινούμαστε χωρίς διακοπή,
χωρίς χάσμα στην συνείδηση, από τη ζωή, στον ύπνο, στον θάνατο.
Για την ακρίβεια, ο θάνατος και ο ύπνος θα πάψουν να υπάρχουν
έτσι όπως τα αντιλαμβανόμαστε τώρα, και θα αντικατασταθούν από
άλλους τρόπους που θα καταλαβαίνουμε την ολική Πραγματικότητα,
και ίσως τελικά με την ενσωματωμένη συνείδηση να αντιλαμβανόμαστε
το παν ταυτόχρονα.
«Ο θάνατος δεν είναι μια άρνηση της Ζωής, αλλά η διαδικασία της Ζωής».
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Εκπνοή...
Το πιο οικείο μέρος είναι αυτό ανάμεσα στον υπνο και στο ξύπνιο...
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Edited by - 1900 on 13/06/2004 14:22:44
quote:
Το πιο οικείο μέρος είναι αυτό ανάμεσα στον υπνο και στο ξύπνιο...
Συμφωνώ και συμπληρώνω με κάποια λόγια που
διάβασα πρόσφατα σε ένα όμορφο βιβλίο.
το επίπεδο, και το επίπεδο του άλλου κόσμου, μια τρίτη κατάσταση
είναι το σημείο επαφής των δύο, η κατάσταση του ονείρου,
και όταν ο Εαυτός, στέκεται σε αυτό το χώρο επαφής, βλέπει και τα
δύο επίπεδα της ύπαρξής του, αυτόν εδώ τον κόσμο και τον άλλον.
Όταν κοιμάται, παίρνει την ουσία αυτού εδώ του κόσμου στον οποίο
το παν υπάρχει, και από μόνος του διαλύει και από μόνος του χτίζει
με τον φωτισμό του, με το δικό του φως. Όταν αυτή η συνειδητή ύπαρξη
κοιμάται, ο Εαυτός γίνεται φωτεινός με το αυτο-φως του...
Δεν υπάρχουν δρόμοι, ούτε άρματα, ούτε χαρές, ούτε ευχαρίστηση,
ούτε δεξαμενές, ούτε λίμνες, ούτε ποτάμια, αλλά όλα τα δημιουργεί
με το δικό του φως, επειδή είναι ο τέκτονας.
Με τον ύπνο αποβάλλει το σώμα του και ξυπνητός βλέπει αυτούς που
κοιμούνται, διατηρεί με την ζωική πνοή την υποδεέστερη φωλιά του
και φεύγει μπροστά, αθάνατος, από τη φωλιά του, αθάνατος πηγαίνει
όπου θέλει, είναι η χρυσή ψυχή, είναι ο μονήρης Κύκνος."
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
και η Νονά της Γιόγκας του Thoth
Με έχουν απασχολήσει και εμένα τα όνειρα. Πολλές φορές νομίζω πως όταν κοιμάμαι βλέπω την πραγματικότητα ενώ όταν είμαι ξύπνιος ονειρεύομαι. Και συνήθως αυτά πάνε μαζί, όταν δηλαδή κάνω όνειρα ξύπνιος έρχεται ο ύπνος και με προσγειώνει στην πραγματικότητα. 
~Lost In A Riddle~
quote:quote:
...εστω κι αν θεωρω τον τροπο γραφης σου καπως ..ολοκληρωτικο η κρονιο εννοωντας πως δεν υπαρχουν περισσοτερα λογια παραπερα να γραψω αφου εφευρισκεις λες τις ολες λεξεις που με θετουν ακριβως απεναντι σου...να σε διαβαζω συμπεραινοντας πια..οσα εχω ψυχικα μα ανυπωτα)Atma, Κάτω από τις περιστάσεις που έχω μάθει την Ελληνική γλώσσα
δεν είχα άλλη επιλογή ει μη μόνον να γράφω και να μιλώ έτσι.Εκτός οικίας, μιλάω σπάνια την Ελληνική και εκτιμώ
την ευκαρία που μου δίνει το esoterica.
Προσδοκώ την ανοχή σας.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον[/center]
...μμααα..συνταξιδιωτισσα Καθυ,εννοω πως γραφεις μια δυσκολη μα υπεροχη ελληνικη-αυτο μαλλον δηλωνει πως ειναι συνειδηση +οχι κατα ποσο την μιλας..εκτος οικιας/
χαιρομαι που εισαι εδω μαζι μας:)
μαλλον ειναι προστασια να μην θυμομαστε ολα ταονειρα...
σαν τη ληθη που σκεπαζει τις προηγουμενες ζωες.
θυμαμαι ενα διαστημα που κατεγραφα τα ονειρα μου με εκπληξη-τρομο ανακαλυπτα πως η μερα μου ειχε ξαφνικα γινει πορβλεψημη...αφου τα ονειρα μου μου ελεγαν τι ακριβως θα συμβει την ερχομενη μερα...
κι αυτο το καταλαβαινα βεβαια στο τελος καθε τετοιας/αφου εκανα εναν απολογισμο και αφου σιγουρα μου φανερωνοταν τα σημεια κλειδια που ενωναν το ονειρο με τηνρπαγματικοτητα...
τα ονειρα μου πια δεν τα καταγραφω/μα οταν ειναι να μου ομολογησουν "κατι"..οσο και να προσπαθω να αποδιωξω ο,τι θυμαμαι απο αυτα..μπας και βιωσω "εκπληξη" .. .αυτα ειναι παροντα εως να πραγματωθουν...
ετσι απλα εξικοιωθηκα με την ιδεα πως τα ονειρα μου ειναι σαν αβγα ημερας και φανερωνονται αμεσως/βεβαια εχω συμπερανει πως τα ονειρα (μου) που θα συμβουν αργοτερα της ιδιας μερας..εχουν μιαν αλλη απροσδιοριστη με λογια..ατμοσφαιρα( αφου δεν βιντεοσκοπειται τιποτε..απο αυτα...αλλα θυμαμαι καιρο μετα_οπως συμβαινει στις αναμνησεις...-
χμ..θυμαστε αραγε μυρουδιες μεσα απο τα ονειρα σας ...θερμοκρασιες...>>συναισθηματα...;
φως εν σκοτει!
ΚΟΝΞ ΟΜ ΠΑΝΞ
quote:
...μμααα..συνταξιδιωτισσα Καθυ,εννοω πως γραφεις μια δυσκολη μα υπεροχη ελληνικη-αυτο μαλλον δηλωνει πως ειναι συνειδηση +οχι κατα ποσο την μιλας..εκτος οικιας/
Χαίρετε!
Atma, είναι η προπέτειά μου που δεν με άφησε να ολοκληρώσω
τη σκέψη μου.
Ο ξεκαθαρισμός κι απλών ακόμη σημείων μου είναι απαραίτητος.
quote:
χαιρομαι που εισαι εδω μαζι μας:)
Και γω χαίρομαι γιατί διαφαίνεται πως η συζήτηση με όλους σας θα είναι ανθηρή και πού ξέρεις μπορεί κιόλας να καρπίσει!
Εφ’ όσον θα γράφεις με πεζά στοιχεία θα σε παρακολουθώ ανελλιπώς και με ενδιαφέρον.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Με έχουν απασχολήσει και εμένα τα όνειρα. Πολλές φορές νομίζω πως όταν κοιμάμαι βλέπω την πραγματικότητα ενώ όταν είμαι ξύπνιος ονειρεύομαι. Και συνήθως αυτά πάνε μαζί, όταν δηλαδή κάνω όνειρα ξύπνιος έρχεται ο ύπνος και με προσγειώνει στην πραγματικότητα
Καλησπέρα σας!
Λοιπόν Δημήτρη και MaryJane,
Να ξέρετε ότιαυτό σημαίνει πως βρίσκεστε στο σωστό δρόμο,
και καθώς θα αναπτύσσεται το θέμα μας θα αντιληφθείτε το γιατί.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
επομένως, μια ειδική προεξέχουσα σημασία μεταξύ όλων των τρόπων
της ύπαρξης, διότι είναι εδώ που πρέπει να γίνομε συνειδητοί,
αυτό είναι το πεδίο της εργασίας, το σημείο συνάντησης όλων
των επιπέδων σε ένα σώμα.
Αυτό είναι το πεδίο εργασίας διότι είναι το αρχικό, ή σχεδόν το
αρχικό σημείο της εξέλιξης, με αυτό το σώμα αργά, μετά από
αμέτρητες ολόιδιες ζωές, ένας «εαυτός» παίρνει μια ατομικότητα
ερχόμενος σε επαφή με υψηλά και ανώτερα επίπεδα συνείδησης,
πλατιές και πλατύτερες εντάσεις συνείδησης σε κάθε επίπεδο.
Επομένως υπάρχουν τόσοι διαφορετικοί ύπνοι και θάνατοι όσο
υπάρχουν και ζωές, επειδή είναι το ίδιο πράγμα, το παν εξαρτάται
από τον βαθμό της εξελικτικής μας ανάπτυξης, υπάρχουν όλες οι
πιθανές βαθμίδες στον ύπνο και στον θάνατο όσες υπάρχουν και στη
ζωή, από το απόλυτο ζόμπι μέχρι τη πεφωτισμένη και ατομικοποιημένη
συνείδηση.
Επομένως δεν υπάρχουν γενικοί κανόνες όσον αφορά τον ύπνο και τον
θάνατο, γιατί το παν είναι πιθανόν, ακριβώς όπως είναι στο
φυσικο-υλικό μας επίπεδο όταν δεν κοιμόμαστε.
Μπορούμε να σκιαγραφήσουμε μερικά γενικά χαρακτηριστικά.
Είμαστε φτιαγμένοι από πολλά κέντρα συνείδησης, που εκτείνονται
από την κορυφή του κεφαλιού μέχρι κάτω. Το κάθε ένα από αυτά τα
κέντρα είναι σαν ραδιολήπτες συγχρονισμένα σε ένα ιδιαίτερο κύμα
συχνότητας που συνδέεται με διαφορετικά επίπεδα της συνείδησης
από όπου λαμβάνομε διαρκώς, πολύ συχνά χωρίς την επίγνωσή μας,
όλα τα είδη των παλμών -αδιόρατα φυσικά, ζωτικά ή νοητικά
ανώτερα ή χαμηλότερα- κι αυτό εξαρτάται από το τρόπο της σκέψης μας,
αισθημάτων και τρόπου ζωής, με την ατομική μας συνείδηση να
ενεργεί σαν φίλτρο και να «πιάνει» ορισμένους παλμούς
αντί άλλων, σύμφωνα με το κοινωνικό μας περιβάλλον, παράδοση,
μόρφωση κ.λ.π. Σαν γενικός κανόνας πηγαίνουμε σε αυτά τα μέρη
ή επίπεδα από εθισμό και με τα οποία έχομε εδραιώσει σχέσεις.
Αυτό είναι η στοιχειώδης βαθμίδα, όταν η συνείδηση δεν είναι αληθινά
ατομικοποιημένη, αν και μπορεί να είναι νοητικά καλλιεργημένη και
ραφιναρισμένη, σκέφτεται λίγο πολύ σαν τον καθένα, αισθάνεται
σαν το καθένα και ζει όπως όλοι: είναι απλά ένα πρόσκαιρο σύνολο
που η διάρκειά του δεν πάει πέρα από το σώμα όπου το παν επικεντρώνεται.
Όταν αυτό το σάρκινο σώμα πεθάνει, το παν διασκορπίζεται σε μικρά
ζωτικά, νοητικά και άλλα κομματάκια, που επιστρέφουν στα σχετικά
τους μέρη αφού δεν έχουν πια ένα κέντρο.
Κι όταν το κέντρο κοιμάται, το παν, λίγο πολύ, κοιμάται αφού τα
μη φυσικο-υλικά, νοητικά και ζωτικά στοιχεία
υπάρχουν μόνο σε σχέση και για να εξυπηρετήσουν την σάρκινη ζωή.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
=Αριστερα και δεξια του.. δολοφονημενου Σαρπεδων
Αττικoς κρατηρας, απo τον Ευφρoνιο, 515 π.Χ. Νeα Υορκη, Μουσειο Τεχνων=
|
( Επισης υπαρχουν και τα σχηματα Γεννηση-ζωη-θανατος
αφυπνιση-δραστηριοτητα-υπνος
)...
quote:Αγαπητή Κάθυ.
διότι είναι εδώ που πρέπει να γίνομε συνειδητοί,
αυτό είναι το πεδίο της εργασίας, το σημείο συνάντησης όλων
των επιπέδων σε ένα σώμα.
Πράγματι, εδώ είναι που είμαστε ασυνείδητοι, εδώ είναι που πετάει το μυαλό μας ανεξέλεγκτα, εδώ είναι που χρειάζεται να ξυπνήσουμε από τα καθημερινά μας όνειρα.
Να είσαι καλά.
Ζήσε τη στιγμή!